Yeni Güney Galler Sanat Galerisi · Sidney · Bağımsız rehber
Yeni Güney Galler Sanat Galerisi sesli rehberi,
beş durak, ücretsiz.
Ne kurulacak bir şey var ne de kapıda ödenecek bir ücret: Galeri ücretsiz, bu beş kayıt doğrudan bu sayfadan çalıyor, sergilenen 1.500'ü aşkın diğer eseri ise Chiaro uygulaması tek bir fotoğrafla anlatıyor.
Chiaro tarafından hazırlandı. Yeni Güney Galler Sanat Galerisi ile bağlantılı değildir.
Requiescat
Yeni Güney Galler Sanat Galerisi, Sidney
Buraya kadarı ücretsizdi
Chiaro, Yeni Güney Galler Sanat Galerisi koleksiyonundaki her eseri tek bir fotoğrafla anlatır.
Beş durak · 11 dakikalık anlatım
Beş durak, tek bir yürüyüş,
yürüyeceğiniz sırayla.
Bu sayfadaki her şey, Galeri'nin alanın güneyindeki özgün kumtaşı binası Naala Nura'nın Grand Courts salonlarında asılı. Yani bu bir yürüyüşten çok, tepeden ışık alan tek bir salon dizisinde ağır ağır atılan bir tur. Galeri'nin veritabanı beşi için de aynı yeri gösteriyor, bu yüzden sıralama bizim: önce şövalye ve kan tazısı, ardından iki dev akademik gösteri tablosu, sonra Saba Melikesi ve en son Gruner'ın kırağılı otlağından çıkış. Toplam on bir dakika kadar dinleme. Durup bakmazsanız turun tamamı on beş dakikadan kısa sürer, ama durup bakacaksınız.
Katalog bilgileri, tarihler ve ölçüler Galeri'nin artgallery.nsw.gov.au adresindeki koleksiyon veritabanından geliyor ve her birini ikinci bir kaynak destekliyor. Grand Courts 2021'de yeniden düzenlendi ve tablolar hâlâ yer değiştiriyor; duvardaki etiketle bu sayfa birbirini tutmazsa etikete güvenin ve bize haber verin.
Durak 1 / 5 · Naala Nura, zemin kat, Grand Courts
Requiescat
Briton Rivière · 1888 · Tuval üzerine yağlıboya, 158,7 × 225,0 cm
Şunlara dikkat edin
- Şövalyenin göğüs zırhının üzerine konmuş çelenk ve zincir başlığın içindeki miğfersiz başı. Uyuduğunu değil, öldüğünü buradan anlıyorsunuz.
- Şövalyenin yatağın kenarından sarkan çıplak eli, tam köpeğin burnunun üstünde, ve köpeğin onun yüzüne dikilmiş gözleri. Tablodaki başka hiçbir şey kıpırdamıyor.
- Sol alt köşede siyahla atılmış imza: “18 BR 88”, tarih baş harflerin iki yanına bölünmüş.
- Rivière'in 1887 tarihli tablosu Zorunlu Eğitim de aynı salonlarda asılı. Sonra onu da bulun.
Konuşma metni (2:25)
Çoğu insan şövalyeden önce köpeği fark eder, asıl mesele de bu. Bir kan tazısı alçak bir yatağın yanında dimdik oturuyor; iki ön ayağı taş zeminde, bütün dikkati üstündeki yüzde. Şövalyenin çıplak eli ise yatağın kenarından, tam köpeğin burnunun üstüne sarkıyor. Zırhlı adam, çiçek işlemeli mavi bir örtünün altında dümdüz yatıyor ve göğüs zırhının üzerine biri bir çelenk koymuş. Onun öldüğünü size söyleyen tek şey o çelenk. Çelenk olmasa bu, sahibinin uyanmasını bekleyen bir köpek olurdu. Çelenkle birlikte köpek nöbet tutuyor, gerisini de başlık anlatıyor. Requiescat Latince; ölüler için edilen bir duanın ilk kelimesi: huzur içinde yatsın.
Briton Rivière bu tabloyu 1888'de yaptı ve sol alt köşeye siyahla imzaladı, tarihi baş harflerinin iki yanına bölerek: 18 BR 88. Ressamlığa Londra'daki Kraliyet Akademisi'nde tarih konularıyla, İspanyol Armadası'yla, Romeo ve Juliet'le başlamıştı; sonra 1865'te uyuyan bir İskoç geyik tazısı resmetti ve neredeyse bir daha geri dönmedi. Hayatının geri kalanını hayvanlar doldurdu. Bir köpeği sevmiyorsanız onu asla resmedemeyeceğinizi söylerdi, ama evin içinde hep köpek dolaşmasından bıktığını da itiraf etmişti. Yanında hayvanlardan anlayan biri olmadan hiç çalışmazdı; kürkün altındaki anatomi doğru olsun diye Londra Hayvanat Bahçesi'nin diseksiyon odalarında ölü hayvanları da çizdi. Tazının arka bacaklarına ve kulaklarının sarkışına bakın, ödevin yapıldığını görürsünüz.
Tablo buraya gelmeden önce uzun bir yol kat etti. 1888'de Kraliyet Akademisi'nde asıldı, 1893'te okyanusu aşıp Chicago'daki Dünya Kolomb Fuarı'na gitti, 1894'te güneye inip Hobart'taki Tazmanya Uluslararası Sergisi'ne katıldı ve 1896'da Berlin'e gitti. İki yıl sonra Galeri onu doğrudan sanatçıdan satın aldı; künyesinde hâlâ 1897 ile 98 arasında satın alındığı yazıyor. Aşağı yukarı aynı sıralarda Rivière, Kraliyet Akademisi başkanlığına aday oldu ve kıl payı kaybetti. Köpeklerine geri döndü.
Bu koleksiyonda insanların en çok aradığı tablo açık ara bu ve burada durunca nedenini anlıyorsunuz. Çözülecek bir hikâye yok, bilinmesi gereken bir mitoloji yok. Bir köpek, geri dönmeyecek birini bekliyor.
Yolunuza devam etmeden önce bir not: Galeri, ressamın tam da bu köpek için yaptığı küçük yağlıboya etüde de sahip ve aynı salonlarda ikinci bir Rivière daha asılı, bir yıl önce yapılmış Zorunlu Eğitim adlı bir tablo. İçinde bir köpek olduğunu tek başına başlığı bile söylüyor.
Durak 2 / 5 · Naala Nura, zemin kat, Grand Courts
Vive l'Empereur!
Édouard Detaille · 1891 · Tuval üzerine yağlıboya, 376,0 × 445,0 cm
Şunlara dikkat edin
- Tam ortada, kır atın üzerinde kürk kenarlı kırmızı ceketiyle subay. Kılıcı havada, sizin göremediğiniz bir şeye, yanınızdan geçip bakıyor.
- Atların önündeki zemin: düşmüş asker şapkaları, bir tüfek, bir trampet, çimenlerin arasında gülleler. Hücum, bir öncekinin kalıntılarının üzerinden geçiyor.
- Sağ alt köşede imza ve tarih: Edouard Detaille 1891.
Konuşma metni (2:12)
Geri çekilin, çünkü bunu yakından kavrayamazsınız. Tuval neredeyse dört metre yüksekliğinde ve dört buçuk metreye yakın genişliğinde, süvariler de doğruca üzerinize geliyor. Ortada, kır bir atın üzerinde, kürk kenarlı kırmızı ceketli bir subay üzengilerinin üstünde doğrulmuş, kılıcı havada; arkasında bütün alay, uzun asker şapkalarından, kılıçlardan ve açık ağızlardan bir duvar halinde tepeyi aşıyor. Toynakların önündeki çimenlere bakın: düşmüş şapkalar, bir tüfek, bir trampet, gülleler. Bu hücum, bir öncekinin enkazının üzerinden geçiyor.
Édouard Detaille tabloyu 1891'de yaptı ve sağ alta imzaladı. Galeri'nin verdiği ikinci başlık şöyle: 4. Hafif Süvari Alayı'nın Friedland Muharebesi'ndeki Hücumu, 14 Haziran 1807. Bu, Detaille doğmadan kırk bir yıl önce yapılmış bir muharebe ve Galeri'nin kendi metni sahnenin belirli bir muharebeyi temsil etmediğini özenle belirtiyor. Bu, bir duygunun yeniden kurulması. Detaille bunu kendisi şöyle anlatmış: İmparatorun gözü önünde bir süvari hücumunun etkisini yansıtmak ve altın sırmalara bürünmüş halde ölüme giden o adamların çehresini yeniden kurmak istedim.
Ne dediğini biliyordu. Asker bir aileden geliyordu, büyükbabası Napolyon'a silah tedarik etmişti. On yedi yaşından itibaren askerî ressam Meissonier'nin yanında yetişti ve 1870 Fransa-Prusya Savaşı'nda savaştı; bu da onu Fransız ordusunun yarı resmî ressamı yaptı. 1912'de bu ordu için yeni üniformalar tasarladı. Hiçbir zaman kabul edilmediler, ama mavi-gri kaputları ve miğferleri, Fransız askerlerinin Birinci Dünya Savaşı'nda giydiklerine yön verdi. Üniforma koleksiyonunu Paris'teki Ordu Müzesi'ne bıraktı.
Galeri bu tabloyu 1893'te Paris'te satın aldı ve o yılki satın alma bütçesinin tamamının beşte dördünü ona harcadı. O günden beri binanın en sevilen eserlerinden biri; o kadar sevildi ki Galeri 2014'te sırf bunu açıklamak için ikinci bir tablo aldı: Basile Lemeunier'nin, Detaille'ı tam bu tuval üzerinde çalışırken, ahşap bir merdivenin tepesine tünemiş ve ağzında yanan bir sigarayla gösteren portresi.
Bir şey daha var; göremediğiniz ama burada herhangi bir şey görebilmenizin asıl sebebi olan bir şey. 1959'da tuval sudan ağır hasar gördü. Onu yeniden bu hale getirmek için 2000'li yıllarda bir restorasyon gerekti.
Durak 3 / 5 · Naala Nura, zemin kat, Grand Courts
Cymon ve Iphigenia
Frederic, Lord Leighton · 1884 · Tuval üzerine yağlıboya, 163,0 × 328,0 cm
Şunlara dikkat edin
- Ufukta, ağaç gövdesiyle kırmızılı adamın arasında, kararmakta olan denizin hemen üstündeki ince ay hilali.
- En sağda kırmızılar içindeki Cymon, uyanık olan tek figür. Köpek de dahil, geri kalan herkes uyuyor.
- Sağ alttaki uyuyan çocuk. Modeli, ortadaki kadının küçük kız kardeşiydi.
- Hiçbir yerde imza yok. Galeri tabloyu imzasız ve tarihsiz olarak kaydediyor.
Konuşma metni (2:17)
Önce ışık. Güneş çoktan arkanızda batmış ve üç metrelik bu tuvaldeki her şey onun bıraktığı kızıllıkla aydınlanıyor: bakır renkli kumaşlar, ağacın kabuğu, kadının saçları. Ufka bakın, gövdeyle kırmızılı adamın arasına. Denizin üzerinden incecik bir ay kenarı doğuyor. Leighton bu anı bilerek seçti. Hikâyenin sahibi Boccaccio olayı ilkbaharda, öğleden sonra geçirir. Leighton onu bir sonbahar alacakaranlığına taşıdı, çünkü uzun ve sıcak bir günün sonundaki mahmurluğu istiyordu; bütün tablonun da uykudan hemen önceki dakika gibi hissettirmesini.
Hikâye Decameron'dan. İyi bir aileden gelen bir genç o kadar kabadır ki herkes ona canavar anlamına gelen Cymon adını takar. Bir gün ormanda uyuyan Iphigenia'ya rastlar ve onu görmek onu baştan aşağı değiştirir. Âşık olur, güzelliğe ve felsefeye gönül verir. Yani en sağdaki kırmızılı genç adam ona hayranlıkla bakmıyor. Onun tarafından değiştiriliyor ve uyanık olan tek kişi o. Hizmetçileri uyuyor, çocuk uyuyor, köpek bile uyuyor.
Kadın, asıl adı Ada Alice Pullen olan oyuncu Dorothy Dene. Leighton'ın en sevdiği model oldu ve başka pek çok tablonun yanı sıra Alevli Haziran için de poz verdi. 1897'de dolaşan bir hikâyeye göre Leighton, kafasındaki Iphigenia'ya uyan bir yüz bulmak için altı ay boyunca Avrupa'yı taramış ve sonunda onu Londra'da bir tiyatroda bulmuş. Biyografi yazarı daha sıkıcı bir versiyon anlatır: onu komşu bir atölyenin kapı önünde görmüş. Hangisi doğru olursa olsun, küçük kız kardeşi Lena da burada: sağ alttaki uyuyan çocuk o. Leighton öldüğünde Dene'e beş bin sterlin, onun ve kız kardeşlerinin adına bir vakfa da beş bin sterlin daha bıraktı; vasiyetindeki en büyük bağış buydu. Bernard Shaw'nun Pygmalion'u yazarken bu ikisini düşünmüş olabileceği de söylenir.
Tablo sekiz ay sürdü ve elli altı kadar hazırlık çizimi günümüze ulaştı. 1884'te Kraliyet Akademisi'nde, ardından Berlin, Dresden ve Viyana'da sergilendi; Galeri onu 13 Şubat 1976'da Londra'da Christie's'te satın almadan önce bir dizi İngiliz koleksiyoncunun elinden geçti. Leighton on sekiz yıl Kraliyet Akademisi'nin başkanlığını yaptı ve lordluk unvanı verilen ilk ressam oldu. Onu Baron Leighton yapan berat 24 Ocak 1896'da çıktı. Ertesi gün öldü, unvan da onunla birlikte öldü: tek bir gün sürdü, tarihteki en kısa ömürlü lordluk.
Bu tabloyu hiç imzalamadı. Köşelerde bir isim arayın, bulamayacaksınız.
Durak 4 / 5 · Naala Nura, zemin kat, Grand Courts
Saba Melikesi'nin Kral Süleyman'ı Ziyareti
Sir Edward John Poynter · 1881–1890 · Tuval üzerine yağlıboya, 234,5 × 350,5 cm
Şunlara dikkat edin
- Çerçeve. Sütunları ve kornişi tablonun içindeki mabet mimarisini tekrarlıyor; bina salona doğru devam ediyormuş gibi görünüyor.
- Tahtın basamaklarındaki altın aslanlar, her basamağın iki ucunda birer tane, ve sağdaki tavus kuşları.
- Sağ altta EJP monogramı ve iki yanına bölünmüş tarih: bir yanda 18, öbür yanda 90.
- Belachew Yimer'in aynı buluşmayı anlatan, yakında asılı Etiyopya resmi. Aynı hikâye, elli yıl sonra, öbür taraftan.
Konuşma metni (2:21)
Tabloya bakmadan önce çerçeveye bakın. O yaldızlı sütunlar ve o ağır korniş, tablonun içindeki Süleyman Mabedi'nin mimarisini tekrarlıyor; böylece bina tuvalden taşıp durduğunuz salona uzanıyor. Galeri'nin kendi metni bunu tam yerinde söylüyor: mabet çerçevede yineleniyor. Aynı metin bu mimariye çılgınca bileşik bir sistem diyor; bu, Poynter'ın onu her şeyden birer parça alarak kurduğunu söylemenin kibar bir yolu.
Sahne, Saba Melikesi'nin Süleyman'ın sarayına gelişi. İkisi de kırmızı ve altın renkli devasa bir salonun ortasındaki merdivende küçük figürler. Tahtın basamaklarındaki altın aslanları sayın: her basamağın iki ucunda birer tane. Sağdaki tavus kuşlarını bulun. Saray mensuplarının sıralarına, kakmalı zeminlere, boyalı tavan kirişlerine bakın. Poynter bu tabloya 1881'den 1890'a, dokuz yıl harcadı ve sağ alta EJP monogramıyla imzaladı; tarihi de monogramın iki yanına böldü: bir yanda on sekiz, öbür yanda doksan.
Galeri onu Viktorya Dönemi Olimposçuları olarak bilinen ressamlar arasında sayıyor: sanayileşmiş Britanya'ya sırtını dönüp yitip gitmiş bir kusursuzluğun uzak geçmişine yönelen akademik sanatçılar. Ayrıca bu tabloların herhangi birinin önünde akılda tutmaya değer bir şeye dikkat çekiyor: British Museum onlar için bir başvuru kütüphanesine dönüşmüştü; Mısır ve Orta Doğu da bir hikâyenin geçeceği moda yer olarak Yunanistan'ın ve İtalya'nın yerini almıştı. Eleştirmenler bu tabloyu arkeolojik doğruluğu için övdü. Galeri'nin kendi yargısı daha kuru. Poynter ayrıntıları doğru tutturmaya o kadar takıntılıydı ki figürler, Galeri'nin deyişiyle, biraz oyuncak bebek gibi kalmış.
Poynter, bir ressamın olabileceği kadar düzenin adamıydı. Paris'te Whistler'la birlikte eğitim gördü, ilk Slade profesörü oldu, Londra Ulusal Galerisi'ni on yıl yönetti ve bu arada Tate'i de açtı; 1896'dan itibaren de Kraliyet Akademisi'nin başkanıydı. Karısı Agnes MacDonald, Rudyard Kipling'in ve geleceğin başbakanı Stanley Baldwin'in teyzesiydi; kız kardeşi de Burne-Jones'la evlendi.
Tablo 1890'da Poynter'ın atölyesinden Londralı sanat taciri Thomas McLean'e geçti. McLean onu tek başına, tek tabloluk bir sergide gösterdi ve Galeri 1892'de tabloyu McLean'den satın aldı. Bugünkü düzenlemede tablo yalnız değil. Hemen yakınında aynı buluşmayı anlatan, Etiyopyalı sanatçı Belachew Yimer'in elli yıl sonra yaptığı bir tablo ve Kamerunlu Pascale Marthine Tayou'nun 2012 tarihli bir heykeli var. Aynı buluşma, yolculuğun öbür ucundan anlatılmış, aynı salonda.
Durak 5 / 5 · Naala Nura, zemin kat, Grand Courts
Bahar Kırağısı
Elioth Gruner · 1919 · Tuval üzerine yağlıboya, 131,0 × 178,7 cm
Şunlara dikkat edin
- İneklerin, kırağılı çimenlerin üzerinden kısa boya vuruşlarıyla size doğru uzanan uzun mavi gölgeleri.
- Çiftçinin kulakları. Güneş tam arkasında ve kulakları pembe pembe parlıyor.
- Işığın vurduğu yerde, her ineğin sırtı boyunca uzanan ince beyaz ve altın çizgi.
- Sağ altta siyahla atılmış imza: E GRUNER, 1919.
Konuşma metni (2:10)
Güneşe doğru bakıyorsunuz. Güneş yeni doğmuş, büyük ağacın ve çiftlik evinin arkasında bir yerde; bir avuç ineğin ve bir adamın gölgelerini, kırağıdan bembeyaz olmuş bir otlağın üzerinden tam ayaklarınızın dibine fırlatıyor. Galeri'nin küratörleri bu tabloyu belki de binadaki en sevilen Avustralya manzara resmi olarak niteliyor ve nedeni tam önünüzde duruyor: o ışık.
Burası Sidney'in batısında, Emu Plains'te bir süt çiftliği. Çiftlik önce Isaac Innes'in, sonra oğlu Jim'indi; kapıyı açan adam da kendi sığırlarıyla Jim Innes. Elioth Gruner 1915'ten beri sabahın ilk saatlerini resmetmek için buraya geliyordu ve 1916'da aynı çiftliği gösteren Sabah Işığı adlı tablosuyla Wynne Ödülü'nü çoktan kazanmıştı. Bu tabloyla ödülü 1919'da bir kez daha kazandı.
Tabloyu çoğunlukla dışarıda, soğukta ve neredeyse hiç çalışmadığı büyüklükte yaptı. Tuvali hava koşullarından korumak için oracıkta bir siper kurdu, donmaya karşı bacaklarını saman çuvallarına sardı. Galeri, bazı kısımlarını sonradan şehirdeki atölyesinde bitirdiğini düşünüyor.
Şimdi yaklaşın. Kırağı ve otlar boyanmaktan çok noktalanmış: geri çekildiğinizde uzun mavi gölgelere dönüşen kısa boya vuruşları. Her ineğin, güneşin sırtına vurduğu yerde ince, beyaz ve altın bir çizgisi var. Bir de çiftçinin kulaklarına bakın. Işık tam içlerinden geçiyor ve Gruner onları yarı saydam bir pembeyle boyamış. Tablonun tamamı bu iki küçük fırça darbesinde: soğuk bir sabah, güneşi arkasına almış bir adam.
Aslında Gruner'ın ressam olması için hiçbir sebep yoktu. 1882'de Yeni Zelanda'nın Gisborne kentinde doğdu ve daha bir yaşına basmadan Sidney'e getirildi. On dört yaşında, babası öldükten sonra, günde on iki saat bir kumaşçının yanında tezgâhtarlık yapmaya başladı ve akşamları Julian Ashton'ın resim derslerine gitti. Kumaşçılığı ancak otuz yaşında bıraktı. Sonunda Wynne Ödülü'nü yedi kez kazandı, Hans Heysen dışında herkesten fazla; Norman Lindsay de onun için, bir parça tuvalin üzerinde o güne dek görülmüş en saf ışığı boyadığını söyledi.
Tablo Galeri'ye 1939'da, Gruner'ın öldüğü yıl, F G White'ın bağışı olarak geldi. Gruner tabloyu sağ alt köşeye siyahla imzalamış: E Gruner, 1919. Çerçevesiyle otuz altı kilo geliyor; bir kırağı tablosu için epey ağır.
Bağımsız rehber · Chiaro
Chiaro'yu Yeni Güney Galler Sanat Galerisi'ndeki her şeye doğrultun.
Tek bir salon dizisinden beş tablo; Grand Courts'un geri kalanı hâlâ etrafınızda: bir Bronzino, bir Cézanne, bir vitrin dolusu Jingdezhen porseleni, iki satırlık etiketiyle bir Mackennal bronzu. Herhangi birinin ya da bahçenin karşısındaki Naala Badu'da gördüğünüz herhangi bir şeyin fotoğrafını çekin: uygulama size onun ne olduğunu söylesin, Sidney koleksiyonuna nasıl düştüğünü anlatsın ve siz orada kaldıkça sesli yanıt vermeyi sürdürsün.
Gitmeden önce
Ulaşım
Art Gallery Road, The Domain, Sydney NSW 2000; şehir merkezinin doğusunda, Kraliyet Botanik Bahçeleri'nin yanında, Domain parkının içinden Macquarie Street'ten ya da Hyde Park'tan yaklaşık beş dakikalık yürüme mesafesinde. Art Gallery Road'daki kumtaşı revaklı Naala Nura girişini kullanın: Grand Courts, karşılama masası ve ücretsiz vestiyer, hepsi bu binanın zemin katında.
St James ve Martin Place istasyonlarının ikisi de yaklaşık on dakikalık yürüme mesafesinde. 441 numaralı otobüs, Queen Victoria Building'in York Street tarafındaki D durağından kalkıyor ve Galeri'nin yakınında iniyor. Çarşamba akşamları 19.00 ile 22.00 arasında, yirmi dakikada bir, Art Gallery Road'dan Town Hall'a ücretsiz bir servis otobüsü çalışıyor.
Biletler
- Genel giriş ücretsiz ve rezervasyon gerekmiyor. Yalnızca bazı özel sergiler biletli; bunların bir kısmında da giriş saati belirli.
- Galeri'nin haftalık kapalı günü yok. Galeri yalnızca Noel günü ve Kutsal Cuma kapalı.
- Çarşamba geç saate kadar açık olunan gün: 22.00'ye kadar açık, Art After Hours programları var ve 17.00'den sonra sergi biletlerinde bir alana bir bedava.
- Beş durağın hepsi özgün güney binası Naala Nura'da. Art Garden'ın karşısındaki yeni bina Naala Badu'da çoğunlukla çağdaş sanat var.
Resmî sesli rehber
Galeri'nin kendi sesli rehberinin adı Dora ve ücretsiz: Galeri'nin halka açık WiFi'si üzerinden, kendi telefonunuzun tarayıcısında agnsw.art/dora adresinde çalışıyor ve seçili etiketlerdeki numaraları ve QR kodlarını izliyor; o yüzden kulaklık getirin. Ayrıca her gün 14.30'da Grand Courts'un öne çıkan eserlerini gezen ücretsiz bir rehberli tur var. Bu sayfa buna ücretsiz olarak beş eser ekliyor; binadaki diğer her şeyi ise Chiaro uygulaması tek bir fotoğraftan anlatıyor.
Resmî web sitesi →Sorular
Yeni Güney Galler Sanat Galerisi için ücretsiz bir sesli rehber var mı?
Aslında iki tane var. Birincisi bu sayfa: metinleri yanında, beş kayıtlı durak, hiçbir şey indirmeden tarayıcınızda çalışıyor. Galeri'nin kendi rehberi Dora da ücretsiz ve telefonunuzda agnsw.art/dora adresinde açılıyor. Bu beşinin ötesinde, iki binadan herhangi birindeki bir esere Chiaro uygulamasını doğrultun, size o eseri anlatsın.
Yeni Güney Galler Sanat Galerisi'nin resmî sesli rehberi ne kadar?
Hiçbir şey. Dora, Galeri'nin halka açık WiFi'sini kullanarak telefonunuzun tarayıcısında agnsw.art/dora adresinden açtığınız ücretsiz bir sesli rehber. Seçili etiketlerdeki numaraları ve QR kodlarını izliyor, bazı eserler için sesli betimlemeler de içeriyor. Kendi kulaklığınızı getirin.
Requiescat, Yeni Güney Galler Sanat Galerisi'nin neresinde?
Art Gallery Road'dan girdiğiniz özgün kumtaşı bina Naala Nura'nın zemin katında, Grand Courts'ta. Bu sayfadaki beş eserin hepsi aynı salon dizisinde asılı; Galeri'nin veritabanı tek tek salonun adını vermiyor, o yüzden etiketleri izleyin.
Yeni Güney Galler Sanat Galerisi ücretsiz mi?
Evet. Genel giriş ücretsiz ve bilet gerektirmiyor. Ücret yalnızca bazı özel sergiler için geçerli; bunlar internetten ayırtılabiliyor ve çarşambaları 17.00'den sonra bu biletlerde bir alana bir bedava.
Yeni Güney Galler Sanat Galerisi ne zaman kapalı?
Yalnızca Noel günü ve Kutsal Cuma. Bunun dışında her gün 10.00–17.00 arası, çarşambaları da 22.00'ye kadar açık.
Bunu Galeri'nin içinde kullanabilir miyim?
Evet. Ses, mobil veri ya da Galeri'nin ücretsiz halka açık WiFi'si üzerinden akıyor. Kulaklık getirin ve salonlarda sesi kısık tutun. Beş durağın hepsi aynı katta, aralarında birkaç dakikalık yürüme mesafesi var.
Diğer sesli rehberler
Chiaro tarafından hazırlandı. Yeni Güney Galler Sanat Galerisi ile bağlantılı değildir.