İçeriğe geç

Ulusal Galeri · Londra · Bağımsız rehber

Londra Ulusal Galerisi sesli rehberi,
beş durak, ücretsiz.

Beş tablo, beş salon, kurulacak hiçbir şey yok. Bu duvarlarda asılı diğer bin tabloyu ise tek bir fotoğrafla Chiaro uygulaması üstleniyor.

App Store'dan İndirin

Chiaro tarafından hazırlandı. Londra Ulusal Galerisi ile bağlantılı değildir.

9:41

Arnolfini Portresi

Londra Ulusal Galerisi

0:00 2:31
Durak 1 / 5

Beş durak · 12 dakikalık anlatım

Beş durak, tek bir yürüyüş,
yürüyeceğiniz sırayla.

Tek bir katta beş tablo, binanın bugün hikâyesini anlattığı sırayla. Sainsbury Kanadı'nda, 52 numaralı salonda van Eyck'in Arnolfini Portresi'yle başlıyorsunuz; Leonardo'nun Kayalıklar Meryemi hemen yandaki 51 numaralı salonda. Ardından Holbein'ın Elçiler tablosu için ana binaya, 4 numaralı salona geçiyor, sonra üç yüzyıl ileri yürüyüp 38 numaralı salonda Delaroche'un Lady Jane Grey'in İnfazı tablosuna ve 40 numaralı salonda Turner'ın Savaşçı Temeraire tablosuna varıyorsunuz. Yaklaşık on iki dakikalık kayıt; gerçekten durup bakarsanız yürüyüşle birlikte bir saat on beş dakika.

Buradaki katalog bilgileri, salon numaraları ve tarihler Ulusal Galeri'nin (National Gallery) nationalgallery.org.uk adresindeki kendi tablo sayfalarından geliyor ve her birini ikinci bir kaynak da destekliyor. Galeride inşaat çalışması sürüyor ve tablolar salonlar arasında yer değiştiriyor; duvardaki etikette başka bir şey yazıyorsa etikete inanın ve bize yazın.

Durak 1 / 5 · Salon 52, Sainsbury Kanadı, Kat 2

Arnolfini Portresi

Jan van Eyck · 1434 · Ahşap üzerine yağlıboya (büyük olasılıkla meşe), 82,2 × 60 cm

Şunlara dikkat edin

  • Arka duvardaki ayna. Çerçevesindeki on madalyonda İsa'nın ölümünden sahneler var; dışbükey cam da tam sizin durduğunuz yerde duran iki adamı yansıtıyor.
  • Avize. Bir mum yanıyor, biri söndürülmüş; insanların bu tablonun ne için yapıldığını hâlâ tartışmasının nedenlerinden biri de bu.
  • Köpeğin ön ayağının gölgesi. Hemen yanında, boyaya bastırılmış bir başparmak izi var: van Eyck'in izi.
  • Portakallar: biri pencere pervazında, birkaçı da alttaki sandığın üzerinde. Bu kadar pahalı ithal meyve, evde ne kadar para olduğunu göstermenin bir yoluydu.
Konuşma metni (2:31)

Seksen ikiye altmış santimetre, meşe bir pano üzerinde, ve her köşesi bir iş görüyor. Nesneleri tek tek okumaya başlamadan önce kendinize bir an tanıyın, çünkü asıl mesele oda. Burası 1434 yılında Brugge'de bir kabul odası; sanki Jan van Eyck duvarlardan birini kaldırmış ve sizi o boşlukta durmaya davet etmiş gibi resmedilmiş.

Adam neredeyse kesin olarak Giovanni di Nicolao di Arnolfini: Brugge'de ticaret yapan, Luccalı bir İtalyan tüccar; o yıl otuzlu yaşlarının sonundaydı. Kadın büyük olasılıkla ikinci eşi ve adını bilen yok. Uzun süre bu tablo bir düğün, boyayla yazılmış bir evlilik sözleşmesi olarak okundu. Ulusal Galeri artık böyle yorumlamıyor; yine de tartışmanın nasıl başladığını görebilirsiniz: kaldırılmış el, birleşen avuçlar, sadakati temsil eden küçük teriyer.

Şimdi ayna. Arka duvarın tam ortasında asılı; dışbükey camı bütün odayı yutup size kavisli olarak geri veriyor. Arkanızdaki kapı aralığından iki adam içeri giriyor, biri kolunu kaldırmış. Çerçevenin çevresinde, İsa'nın ölümünden sahneler resmedilmiş on minicik madalyon var. Hemen üstünde de, bir tablodan çok resmî bir belgeye yakışan kıvrımlı Latin harfleriyle van Eyck şunu yazmış: Jan van Eyck buradaydı. 1434. Bunu yaptı demiyor. Buradaydı diyor.

Düz bir gözlem gibi görünen şeylerin çoğu aslında öyle değil. Avize, asılı göründüğü yere sığamaz. Şömine yok. Yatak fazla kısa, ayna ise olanaksız derecede büyük. Kızılötesi fotoğraflar, van Eyck'in önce figürleri, mobilyaları ve mimariyi çizdiğini; köpeği, avizeyi, sandalyeyi, kehribar boncuk dizisini ve çıkarılıp kenara bırakılmış çamurlu takunyaları ise ancak son aşamada eklediğini gösteriyor. Adama da alttaki çizimde olduğundan daha küçük bir baş ve daha iyi oranlar vermiş.

Kendi gözünüzle kontrol edebileceğiniz iki şey var. Avizede bir mum yanıyor, biri ise söndürülmüş. Ve kadın hamile değil. Önünde kucak dolusu pahalı yeşil yünlü kumaşı yukarı kaldırıyor; o kadar ağır bir elbiseyle kadınlar böyle yapardı.

Tablo bu duvara uzun bir yoldan geldi. Önce Avusturyalı Margarete'nin oldu, sonra İspanyol kraliyet koleksiyonuna geçti; 1816'ya gelindiğinde ise Londra'da, James Hay adlı İskoç bir albaydaydı. Hay, Waterloo'da aldığı bir yaranın ardından Brüksel'de iyileşirken tabloya âşık olduğunu söylüyordu. Tabloyu Naip Prens'e önerdi; prens onu Carlton House'ta iki yıl denemek üzere tuttu, sonra geri gönderdi. Ulusal Galeri onu 1842'de altı yüz sterline satın aldı. Galerinin sahip olduğu ilk Felemenk tablosuydu bu; köpeğin ön ayağının gölgesine bakarsanız, boya henüz yumuşakken bastırılmış olan van Eyck'in başparmak izini görürsünüz.

Durak 2 / 5 · Salon 51, Sainsbury Kanadı, Kat 2

Kayalıklar Meryemi

Leonardo da Vinci · Yaklaşık 1491/2-9 ve 1506-8 · Ahşap üzerine yağlıboya (kavak, analizle belirlenmiş), 189,5 × 120 cm

Şunlara dikkat edin

  • Soldaki çocuğun kolunun altındaki ince, yaldızlı kamış haç. Onun Vaftizci Yahya, sağda bağdaş kurmuş bebeğin de İsa olduğunu buradan anlıyorsunuz.
  • Meryem'in şakakları ve burun kemeri; kenarlar bir çizgiyle bitmek yerine gölgede eriyor. Bu yumuşatmanın adı sfumato.
  • Sol alttaki çiçekler. Leonardo ömrü boyunca bitkileri adli tıp titizliğiyle çizdi; bunlar ise hiçbir gerçek türe ait değil.
  • Haleler: meleğinki dışında her başın üzerinde kıl inceliğinde altın elipsler.
Konuşma metni (2:17)

Pano duvara asılmak yerine bir kaidenin üzerinde duruyor ve bu bilinçli bir tercih. Bu, bir sunak tablosunun orta parçasıydı; Galeri ona bir sunak tablosunun aşağı yukarı sahip olacağı yüksekliği geri vermiş. Böylece mağaraya, bir zamanlar Milano'daki cemaatin yaptığı gibi aşağıdan yukarı bakıyorsunuz.

Bir mağarada dört figür diz çökmüş. Ortada Meryem; solda, kolunun altında ince, yaldızlı bir kamış haç taşıyan çocuk Vaftizci Yahya; sağda bağdaş kurup oturmuş, elini kutsamak için kaldırmış çocuk İsa; ve onu arkadan tutan bir melek. Hangi bebeğin hangisi olduğunu ayırt edemiyorsanız, haç ele veriyor.

Bu kompozisyonun iki tablosu var. İlki Louvre'da. Bu ikincisi ve aynı Milano sözleşmesi için yapıldı; en belirgin fark melekte: burada aşağı bakıyor ve parmağıyla bir yeri göstermiyor. Sözleşme Nisan 1483'te Leonardo, de Predis kardeşler ve San Francesco Grande kilisesindeki Lekesiz Gebelik kardeşliği arasında imzalandı. Papa bu bayramı ancak 1477'de onaylamıştı. Konu o kadar yeniydi ki onu resmetmenin yerleşik bir yolu yoktu; bu da Leonardo'yu bir yol icat etmekte serbest bıraktı. Onun icat ettiği şey ıslak, ilkel bir mağaraydı.

Konservasyon çalışmaları, bu versiyonu yaklaşık on beş yıla yayılan üç aşamada yaptığını gösteriyor. Büyük olasılıkla 1490'ların başında, meleğin tül kolundan başladı. Birkaç yıl sonra çocuk İsa'nın başını dörtte üç açıdan tam profile çevirdi. 1499'da Fransız istilasından kaçmak için Milano'dan Floransa'ya gitti, 1506'da işi bitirmek üzere geri çağrıldı ve özgün sözleşmenin açıkça istediği ultramarin katmanını göğe o zaman ekledi.

Yakından bakmanız gereken iki şey var. Meryem'in şakakları ve burun kemeri: kenarlar bir çizgiyle bitmiyor, gölgenin içinde eriyor. Bu yumuşatmaya sonradan sfumato dendi; İtalyancada dumana dönüşmek anlamındaki sözcükten geliyor. Sonra sol alttaki çiçekler. Leonardo defterlerini titiz bitki çalışmalarıyla doldurmuştu, ama bu bitkiler gerçek bir türe ait değil. Onları melezleyip uydurdu ve topraktan yeni fışkırmış gibi duran konik kayaların arasına yerleştirdi.

Bazı bölümler yakından bakınca bitmemiş görünüyor. Bu büyük olasılıkla kasıtlıydı; gözünüz onun istediği yerde dursun diye. Ulusal Galeri tabloyu 1880'de Suffolk Kontu'ndan satın aldı; tablo 2010'da iki yıl süren bir restorasyondan çıktı.

Durak 3 / 5 · Salon 4, Kat 2

Elçiler

Genç Hans Holbein · 1533 · Ahşap üzerine yağlıboya (Baltık/Polonya meşesi, analizle belirlenmiş), 207 × 209,5 cm

Şunlara dikkat edin

  • Zemindeki gri leke. Tablonun sağ alt köşesinde, duvara yakın durun ve yüzey boyunca geriye bakın; leke bir kafatasına dönüşüyor.
  • Sol üst köşe: yeşil perde birkaç santimetre aralanmış, arkasında gözden tamamen kaçabilecek gümüş bir haç var.
  • Tellerinden biri kopuk ut ve yanında beş flüt için yapılmış, içinde dört flüt duran kılıf.
  • Alttaki yerküre. Dinteville'in şatosunun bulunduğu ve bu tablonun yüzyıllarca asılı kaldığı, Şampanya bölgesindeki küçük köy Polisy'yi bulun.
Konuşma metni (2:23)

Başka hiçbir şeye bakmadan önce tablonun sağ alt köşesine yürüyün, duvara yakın durun ve yüzey boyunca geriye doğru bakın. İki adamın arasında, yerdeki gri leke toparlanıp bir insan kafatasına dönüşecek. Buna anamorfoz denir: tek bir yönde gerilmiş, yalnızca odadaki tek bir noktadan bakınca yerine oturan bir görüntü. Holbein, kariyerlerinin zirvesindeki iki genç diplomatın portresinin içine ölümü hatırlatan bir işaret gömmüş.

Solda, Fransa Kralı Birinci François'nın elçisi Jean de Dinteville duruyor. Sağda dostu, Lavaur Piskoposu Georges de Selve. İkisi de yirmili yaşlarındaydı. Yıl 1533; Londra'da Fransız diplomat olmak için akla gelebilecek en kötü yıl. Papa, Sekizinci Henry'nin Aragonlu Catherine ile evliliğini iptal etmeyince Henry yine de Anne Boleyn'le evlendi ve kendini kendi kilisesinin başına geçirdi. Dinteville düğünde kralını temsil etmişti; taç giyme töreni, ardından da eylülde bebek Elizabeth'in doğumu için Londra'da kalmak zorunda kaldı ve memleketine yazdığı mektupta kendini görülmüş en kederli, en bitkin ve en bıktırıcı elçi diye anlattı. Dostu yalnızca nisandan hazirana kadar Londra'daydı ve bu onu neşelendirdi. Bu tablo kısmen o haftaların kaydı.

Aralarındaki raf şifreli bir tartışma. Üst katta zamanı, yüksekliği ve yıldızların konumunu ölçen aletler var; Henry'nin saray astronomu Nicholas Kratzer'in yaptığı türden. Alt katta işler ters gidiyor. Udun tellerinden biri kopuk. Deri kılıfta beş flüt olması gerekirken dört flüt var; yani uyum içinde çalınamazlar. Aritmetik kitabı, arasına bir gönye sıkıştırılmış hâlde, bölme işleminin anlatıldığı sayfada açık duruyor. İlahi kitabı Lutherci ve Holbein, gerçek kitapta birbirini izlemeyen iki sayfayı bilerek göstermiş. Uyumsuzluk, bölünme, parçalanan bir kıta; dükkân vitrinindeki mallar gibi dizilmiş.

Alttaki yerküre üzerinde, Paris'in yaklaşık iki yüz kilometre güneydoğusundaki küçük bir köy olan Polisy'yi bulabilirsiniz. Dinteville'in şatosu oradaydı ve bu tablo da orada asılıydı. Ocak 1589 tarihli bir envanter, tabloyu oradaki büyük salonda kaydediyor.

Son bir şey, sol üstte. Yeşil damask perde birkaç santimetre aralanmış ve arkasında neredeyse görünmeyen gümüş bir haç asılı. Holbein tablolarını nadiren imzalardı. Bunu ise mermer zemine, ardında bıraktığı her şeyden daha özenle imzalayıp tarihledi; bu da ne yaptığının farkında olduğunu düşündürüyor. Ulusal Galeri tabloyu 1890'da satın aldı.

Durak 4 / 5 · Salon 38, Kat 2

Lady Jane Grey'in İnfazı

Paul Delaroche · 1833 · Tuval üzerine yağlıboya, 246 × 297 cm

Şunlara dikkat edin

  • Tuvalin altındaki saman. Zemindeki en parlak şey o ve kanı emmek için orada.
  • Eller. Jane'inkiler öne doğru el yordamıyla uzanıyor, Sir John'unkiler onlara yol gösteriyor; cellat ise baltasını gevşekçe yanında tutuyor, oysa 1832 tarihli eskizde böyle değildi.
  • Kimse size bakmıyor. Üç kadından ikisi başını çevirmiş ya da göremiyor; yani odadaki tek tanıklar iki adam ve şu an sizin durduğunuz yerde duran kişi.
  • Platformun arkasındaki merdivenden, Sir John ile cellat arasında yükselen asker teberlerinin sivri uçları.
Konuşma metni (2:33)

Bu tuvalin altındaki saman, zemindeki en parlak şey ve kanı emmek için orada. Onunla sizin aranızda hiçbir şey yok.

Lady Jane Grey, Altıncı Edward'ın ölümünün ardından, Temmuz 1553'te dokuz gün boyunca İngiltere kraliçesiydi; ta ki Edward'ın Katolik baba bir ablası Mary Tudor'u destekleyen grup onu tahttan indirene kadar. Vatana ihanetten yargılandı ve on iki Şubat 1554'te Tower Green'de başı kesildi. On yedi yaşındaydı.

Paul Delaroche bundan hemen önceki saniyeyi resmediyor. Gözleri bağlı Jane kütüğü kaybetmiş, el yordamıyla onu arıyor; ellerine yol gösteren kürk yakalı, kır saçlı adam, Londra Kulesi'nin komutan yardımcısı Sir John Brydges. Delaroche kaynağını Salon kataloğunda belirtmişti: 1558'de basılmış, Protestan şehitleri anlatan bir kitap. O kitapta Jane şöyle soruyor: Ne yapacağım? Kütük nerede?

Bunun dışında neredeyse hiçbir şey doğru değil. Jane tonozlu, kapalı bir taş mekânda değil, açık havada idam edildi. Delaroche'un onun yerine kurduğu şey bir sahne. Sığ bir platform, gerçek boyutlu figürler, sert bir tiyatro ışığı ve içinde tek bir fırça izi bulamayacağınız kadar pürüzsüz bir boya yüzeyi. 1830'larda Paris panoramalarla, dioramalarla ve tableaux vivants denen canlı tablolarla, yani renkli ışık altında sessiz bir pozda donup kalan oyuncularla doluydu; Delaroche hepsini görmüştü. Jane'in modeli büyük olasılıkla, Delaroche'un romantik bir ilişki yaşadığı Comédie-Française oyuncusu Mademoiselle Anaïs'ydi.

Ellerin ne yaptığına bakın, çünkü duyguyu oraya yerleştiriyor. Jane'inkiler el yordamıyla öne uzanıyor. Sir John'unkiler yol gösteriyor. Cellat baltasını gevşekçe yanında tutuyor ve aşağı bakıyor. 1832 tarihli bir suluboya çalışmada bu adam daha tıknazdı, elinde geniş ağızlı bir kılıç vardı ve sadece işini bitirmeyi bekliyordu; Delaroche silahı değiştirmiş, yüzü yumuşatmış. Tablodaki kimsenin size bakmadığına da dikkat edin; soldaki iki kadın yüzünü duvara dönmüş ya da göremiyor. Yani tek tanıklar o iki adam ve şu an sizin durduğunuz yerde duran kişi.

1834 Salonu tabloya bayıldı. Kalabalıklar toplanıp yakından görmek için öne doğru itişti. Eleştirmenler onu fazla teatral buldu ve Delaroche'u kompozisyonu bir İngiliz gravüründen almakla suçladı. Sonra tablo ortadan kayboldu. Onlarca yıl, 1928'de Thames taşıp Tate Gallery'yi sular altında bıraktığında yok olduğu sanıldı. 1973'te Christopher Johnstone adlı bir Tate küratörü, ressam John Martin üzerine bir kitap için o selde hasar görmüş tuvalleri incelerken birini açtı ve içine sarılmış ikinci bir tablo buldu. Martin'in tablosu mahvolmuştu. Delaroche'unki ise iyi durumdaydı. Tablo buraya geldi, 1975'te yeniden duvara asıldı ve o zamandan beri binada en çok bakılan resimlerden biri.

Durak 5 / 5 · Salon 40, Kat 2

Savaşçı Temeraire

Joseph Mallord William Turner · 1839 · Tuval üzerine yağlıboya, 90,7 × 121,6 cm

Şunlara dikkat edin

  • Sol üst köşe. Batan güneşin tam karşı tarafında, gökyüzünde ince bir hilal çoktan doğmuş.
  • Römorkörün siyah bacası: direğin arkasında değil önünde duruyor, bu yüzden is savaş gemisinin armasına doğru geri savruluyor. Hiçbir çarklı römorkör böyle yapılmadı.
  • Sağ alt köşedeki koyu renkli şamandıra. Nehre ölçeğini veren ve güneşin beyaz diskini dengeleyen o.
  • Güneşin çevresindeki bulutlar; boya burada tuvalden kabaracak kadar kalın sürülmüş.
Konuşma metni (2:19)

Önünüzdeki neredeyse her şey gerçek dışı ve Turner bunu resmederken biliyordu.

Yedekte çekilen gemi Temeraire: beş binden fazla meşe ağacının kerestesiyle inşa edilmiş, doksan sekiz toplu, üç güverteli bir savaş gemisi. 1805'te Trafalgar'da Fransız topları ile Nelson'ın gemisi Victory'nin arasına girmişti. 1838'de kırkıncı yaşına beş gün kalmıştı; Sheerness açıklarında ikmal gemisi olarak demirliydi ve artık yalnızca kerestesi kadar değeri vardı. Haziranda Amirallik geminin satılmasını emretti. Donanma direkleri, serenleri ve yeniden kullanılabilecek her şeyi söktü; yani Thames'te yukarı çıkan şey boş bir gövdeydi. Gövdeyi Rotherhithe'daki gemi sökümcüsü John Beatson beş bin beş yüz otuz sterline satın almıştı. Kiralanan iki buharlı römorkörün onu oraya çekmesi yaklaşık iki gün sürdü ve gemi altı Eylül 1838'de sökümcünün iskelesine bağlandı.

Turner bu olayı neredeyse kesinlikle görmedi. Belki ülkede bile değildi. Sahneyi gazete haberlerinden kurdu, sonra da daha güzel hâle getirdi.

Direği olmayan bir gövdeye direkleri geri koydu, yelkenleri sarılmış ve kısmen donatılmış hâlde. Gemiyi siyah ve sarıdan beyaz ve altın rengine boyadı; böylece nehirde kendi hayaleti gibi süzülüyor. İki römorkörü bire indirdi. Ve römorkörün siyah bacasını direğin önüne aldı; bu yüzden is, savaş gemisinin armasına doğru geriye savruluyor. Her şeyi harfiyen okuyan izleyiciler hatayı hemen fark etti; sonradan bir gravürcü bacayı düzeltince de Turner küplere bindi.

Sonra güneş. Thames'te yukarı çıkan bir gemi batıya gider; dolayısıyla batan güneş geminin arkasında, doğuda olamaz. Bu, The Times gazetesinin okur mektupları sayfasında hararetli bir tartışma başlattı. Turner ışığı istediği yere koydu ve güneşin çevresine öyle kalın sürdü ki boya yer yer tuvalden kabarıyor. Sol üst köşeye bakın: gökyüzünün öbür yanında ince bir hilal çoktan doğmuş.

Tabloyu 1839'da Kraliyet Akademisi'nde, Thomas Campbell'dan uyarlanmış iki dizeyle sergiledi: Savaşa ve rüzgâra meydan okuyan bayrak artık onun değil. Gerçekten de Temeraire hiçbir bayrak taşımıyor; küçük römorkör ise beyaz ticari bayrağını yükseklerde dalgalandırıyor. Turner gelen her teklifi geri çevirdi, tabloya sevgilim dedi ve 1851'de ölene kadar elinde tuttu. Tablo Turner Vasiyeti'yle millete geçti ve bu bağıştan sergilenen ilk eserlerden biri oldu. 2005'te bir radyo anketi onu ülkenin en sevilen tablosu seçti; 2020'den beri de yirmi sterlinlik banknotun arka yüzünde.

Bağımsız rehber · Chiaro

Chiaro buradaki diğer bin tabloyu da tanıyor.

Bir web sayfası ancak beş tablo taşıyabilir. Uygulamanın böyle bir sınırı yok: Galeri'nin herhangi bir duvarındaki herhangi bir tabloyu, Sienalı bir ustanın sunak tablosundan Monet'nin bir nilüferine kadar fotoğraflayın; Chiaro neye baktığınızı anlatsın ve siz orada durdukça sorularınızı yanıtlamayı sürdürsün.

Kafatasını görmek için nerede durmalıyım?Güneş neden yanlış tarafta?Hamile mi, değil mi?

Gitmeden önce

01

Ulaşım

Trafalgar Square, London WC2N 5DN. Herkes, meydana bakan ve Pall Mall ile Whitcomb Street'in köşesinde yer alan Sainsbury Kanadı'ndan giriyor. Bütün çantalar metal dedektörden geçiriliyor; tekerlekli bavullar içeri alınmıyor.

En yakın istasyon, yaklaşık 200 metre ötede, Bakerloo ve Northern hatlarındaki Charing Cross; şehirlerarası trenlerin istasyonu da hemen üstünde. Northern ve Piccadilly hatlarındaki Leicester Square da aşağı yukarı aynı yürüme mesafesinde. Basamaksız erişim için Galeri, Tottenham Court Road'u (Central, Northern ve Elizabeth hatları) ya da Westminster'ı (Jubilee, District ve Circle hatları) öneriyor. Otobüsler Saint Martin's Place, Trafalgar Square ve Charing Cross istasyonunda duruyor.

02

Biletler

  • Koleksiyona giriş ücretsiz ve haftalık kapalı günü yok. 24-26 Aralık ve 1 Ocak dışında her gün 10.00'dan 18.00'e kadar, cuma günleri ise 21.00'e kadar açık.
  • Ücretsiz genel giriş biletini çevrimiçi ayırtırsanız hızlı girişten geçersiniz, ama biletsiz gelip sıraya girmek de mümkün.
  • İnşaat çalışmaları nedeniyle 7, 8, 16, 17, 17a ve 31 numaralı salonlar kapalı, tablolar da yer değiştiriyor. Belirli bir tablo için geliyorsanız, yola çıktığınız sabah o tablonun nationalgallery.org.uk adresindeki sayfasına bakın.
  • Galeri'nin en tanınmış iki tablosu ödünç verilmiş durumda: Van Gogh'un Ayçiçekleri Philadelphia'da, Constable'ın Saman Arabası ise Ipswich'te. Kontrol etmeden ziyaretinizi bu ikisinden birine göre planlamayın.
Resmî biletler →
03

Resmî sesli rehber

Galeri, 60'tan fazla duraklı bir koleksiyon turu satıyor; tur, kendi telefonunuzdaki bir uygulama üzerinden ve kendi kulaklığınızla dinleniyor. Önceden çevrimiçi alırsanız birkaç sterlin, aynı gün alırsanız biraz daha fazla; güncel fiyat nationalgallery.org.uk adresinde. Bunun dışında Galeri, sergilenen her tablo için yazılı açıklamaları web sitesinde ve aynı uygulamada ücretsiz sunuyor. Bu sayfadaki beş durak ücretsiz; Chiaro uygulaması da telefonunuzu doğrulttuğunuz diğer her şeyi anlatıyor.

Resmî web sitesi →

Sorular

Ulusal Galeri için ücretsiz bir sesli rehber var mı?

Bu sayfa öyle bir rehber. Beş tablo, beş kayıt; doğrudan tarayıcınızda çalıyor, metni altında, salon numarası üstünde, kapıda hiçbir şey indirmeniz gerekmiyor. Bu beşinin dışında, binadaki herhangi bir tablonun önünde çektiğiniz fotoğraftan yola çıkarak Chiaro uygulaması o tabloyu anlatıyor.

Ulusal Galeri'nin resmî sesli rehberi ne kadar?

Gitmeden önce çevrimiçi alırsanız beş sterlin, aynı gün alırsanız iki sterlin daha fazla. 60'tan fazla duraktan oluşuyor ve bir uygulama üzerinden çalışıyor; yani kendi telefonunuzda dinliyor, kulaklığınızı da yanınızda getiriyorsunuz. Güncel fiyat için nationalgallery.org.uk adresine bakın.

Arnolfini Portresi Ulusal Galeri'de nerede?

Sainsbury Kanadı'ndaki 52 numaralı salonda; ana girişten merdivenle çıkınca, Leonardo'nun bulunduğu salonun hemen yanında. Salonun adı Creating Illusion: Netherlandish Painting 1420 to 1480, yani Yanılsama Yaratmak: Felemenk Resmi, 1420-1480. Van Eyck'in panosu küçük, 82'ye 60 santimetre; bu yüzden boyutuna değil, önündeki kalabalığa bakın.

Ulusal Galeri hangi günler kapalı?

Yalnızca 24, 25 ve 26 Aralık ile 1 Ocak'ta. Haftalık kapalı günü yok: haftanın her günü sabah 10'dan akşam 6'ya kadar açık, cuma günleri ise akşam 9'a kadar açık kalıyor.

Ulusal Galeri ücretsiz mi?

Evet. Koleksiyona genel giriş ücretsiz ve her zaman da öyleydi, çünkü koleksiyon halk adına emanet olarak tutuluyor. Bağışlar memnuniyetle karşılanıyor ve bazı geçici sergiler biletli, ama bu sayfadaki beş tabloyu görmek için hiçbir şey ödemiyorsunuz.

Ulusal Galeri'de Ayçiçekleri'ni görebilir miyim?

Şu anda hayır. Van Gogh'un Ayçiçekleri, NG3863, Philadelphia Museum of Art'a ödünç verildi; Constable'ın Saman Arabası da Ipswich'te. İkisi de normalde burada; bu yüzden ziyaretinizi bunlardan birine göre planlamadan önce tablonun nationalgallery.org.uk adresindeki kendi sayfasına bakın.

Diğer sesli rehberler

Chiaro tarafından hazırlandı. Londra Ulusal Galerisi ile bağlantılı değildir.