Özgürlük Heykeli · New York · Bağımsız rehber
Özgürlük Heykeli sesli rehberi,
beş durak, ücretsiz.
Beşi de bu sekmede çalar, hiçbir şey yüklemeniz gerekmez. Yerden alevin ucuna uzanan 305 fitin geri kalanını ise tek bir fotoğrafla Chiaro anlatsın.
Chiaro tarafından hazırlandı. Özgürlük Heykeli yönetimiyle bağlantılı değildir.
Battery Park ve Liberty Adası'na geçiş
Özgürlük Heykeli, New York
Buraya kadarı ücretsizdi
Chiaro, Özgürlük Heykeli ziyaretinizde gördüğünüz her şeyi tek bir fotoğrafla anlatır.
Beş durak · 12 dakikalık anlatım
Beş nokta, tek bir yürüyüş,
yürüyeceğiniz sırayla.
Bu Özgürlük Heykeli sesli rehberine daha tekneye adım atmadan başlayabilirsiniz. Beş duraktan ilki, Castle Clinton'ın yanında, feribot güvenlik kontrolünün yapıldığı Battery Park kıyısında çalar, hiç bilet gerektirmez ve geçiş boyunca da sürer. New York'tan gelen feribot heykelin arkasına yanaşır; bu yüzden ikinci durak, iskeleden dümdüz ilerideki bayrak direğidir ve heykelin sırtına bakar. Sonra yüz, taç ve levha için gezinti yolundan adanın güney tarafına dolanırsınız; ardından Fort Wood'un yıldız biçimli surlarına ve Hunt'ın kaidesine dönersiniz; en son da Eiffel'in iskeletinin altında, kaidenin tepesine çıkarsınız. Bunun için Pedestal Reserve bileti gerekir. Arka arkaya dinlendiğinde beş durak yaklaşık on iki dakika sürer. Adadaki dört durak, 14 akrelik, yani altı hektarı bile bulmayan bir adada birbirine birkaç dakikalık yürüme mesafesindedir.
Bu sayfadaki her ziyaret bilgisi, National Park Service'in Özgürlük Heykeli Ulusal Anıtı sayfalarına ve parkın tek yetkili feribotu Statue City Cruises'ın sayfalarına dayanıyor. Feribot tarifeleri mevsime göre değişir, bu yüzden gideceğiniz günün resmî tarifesine bakın. O gün son sözü Liberty Adası'ndaki park korucuları ve tabelalar söyler; size bu sayfada olmayan bir şey söylerlerse, bunu bize de iletmenizi isteriz.
Durak 1 / 5 · Battery Park, Castle Clinton'ın yanındaki kıyı, feribot güvenlik kontrolünün olduğu yer, tüm girişlerin dışında; ardından feribotun açık güverteleri
Battery Park ve Liberty Adası'na geçiş
Yeri 1871'de seçen heykeltıraş: Frédéric-Auguste Bartholdi (1834–1904); demir iskelet: Gustave Eiffel (1832–1923) · Paris'te yapıldı, 1876–1884; açılışı 28 Ekim 1886 · Demir ve paslanmaz çelik iskelet üzerine bakır; yerden alevin ucuna 305 fit 1 inç, yaklaşık 93 m
Şunlara dikkat edin
- Sıranın yanındaki Castle Clinton'ın yuvarlak kumtaşı duvarları. Heykelin içinde durduğu yıldız biçimli tabya Fort Wood ile aynı kuşaktan bir liman tabyasıdır.
- Heykelin yandan görünüşü. Güneydoğuya, limanın ağzına bakar; bu yüzden Manhattan'dan onu karşıdan değil, profilden görürsünüz.
- Buradan bakınca Liberty Adası'nın sağındaki kırmızı çatılı binalar, yani Ellis Adası: New York'tan kalkan feribotun ikinci durağı.
Konuşma metni (2:26)
Korkulukların ötesine, suyun karşısına bakın ve alçak adadaki küçük yeşil figürü bulun. Buradan onu yandan görürsünüz. Heykel güneydoğuya bakar; içinde durduğu eski tabyayla ve gemilerin açık denizden geldiği rotayla aynı hizadadır. Manhattan'a profili düşer. Limanın ağzına ise yüzü.
Frédéric-Auguste Bartholdi bu yeri, 1871'de Atlantik'i aşıp Amerika'ya yaptığı bir yolculukta, ada henüz Bedloe Adası diye anılırken kendisi seçti. Ada küçüktü ama New York limanına giren her gemi önünden geçmek zorundaydı; Bartholdi orayı Amerika'nın kapısı diye adlandırdı. Üstelik federal topraktı; o da buna bütün eyaletlerin ortak toprağı diyordu.
Yanınızdaki yuvarlak kumtaşı duvarlar Castle Clinton. Burası Güneybatı Bataryası olarak kuruldu; 1808 dolaylarında New York'u savunmak için yapılan ya da elden geçirilen bir dizi liman tabyasından biriydi ve 1817'de Castle Clinton adını aldı. Heykelin altındaki yıldız biçimli tabya, Fort Wood da aynı programın ürünüdür. Yani eski bir tabyanın yanında durmuş, bir başkasının içinde duran bir heykeli ziyaret etmeyi bekliyorsunuz.
Heykel parça parça geldi. On yedi Haziran 1885'te Fransız donanma gemisi Isère, ambarında sökülmüş heykelle birlikte, bir deniz geçit töreni eşliğinde limana girdi. Sonra heykel bir yıl depoda bekledi, çünkü Amerikalılar kaideyi henüz bitirmemişti.
Açılış günü yirmi sekiz Ekim 1886'ydı ve hava berbattı. New York, tarihindeki ilk konfeti yağmurlu geçit törenini düzenledi; Madison Square'den aşağı, Battery'ye, şu an durduğunuz yere kadar. Bir milyondan fazla insan sokaklara döküldü. Suda yaklaşık 300 tekne, sis ve yağmurun içinde, görüş mesafesi dört yüz metreyi bulmazken heykelin önünden geçti. New York Eyaleti Kadınlara Oy Hakkı Derneği, refakatsiz kadınlar oldukları için törene bilet alamadı; bunun üzerine bir tekne kiraladılar ve Özgürlük adlı dev bir kadının açılışını sudan izlediler.
1886'da heykel New York'un en yüksek yapısıydı: yerden alevin ucuna 305 fit 1 inç, yaklaşık 93 metre. Resmî adı Dünyayı Aydınlatan Özgürlük'tür ve fikir de aydınlanmaydı. Ama heykel öyle okunmadı. 1886 ile 1924 arasında neredeyse 14 milyon göçmen New York üzerinden Amerika Birleşik Devletleri'ne geldi ve onlar için havaya kaldırılmış meşale aydınlanma anlamına gelmiyordu. Hoş geldin demekti.
Feribot kalkınca adasının sağındaki kırmızı çatılara bakın. Orası Ellis Adası; 1892 ile 1954 arasında yaklaşık 12 milyon insan onun salonlarından geçti.
Durak 2 / 5 · Liberty Adası, feribot iskelesinden dümdüz ileride, bayrak direğinin yanında, heykelin arkasına bakarak
Bayrak direği ve heykelin arkası
Heykeltıraş: Frédéric-Auguste Bartholdi (1834–1904); atölye: Paris'teki Gaget, Gauthier & Co.; iç yapı: Eugène Viollet-le-Duc'ün yerine geçen Gustave Eiffel (1832–1923) · 1876–1884'te Paris'te yapıldı; 1886'da adada yeniden kuruldu · Repoussé tekniğiyle dövülmüş, 3/32 inç (yaklaşık 2,5 mm) kalınlığında bakır levhalar; kaidenin üstünden meşaleye 46,05 m, sağ kol 12,80 m uzunluğunda
Şunlara dikkat edin
- Havaya kalkmış 12,80 metrelik sağ kol ve arkadan ne kadar ince göründüğü. İçinde meşaleye çıkan tek bir merdivene yetecek kadar yer vardı.
- Giysinin kıvrımları. Bütün dış kabuk, ahşap kalıplar üzerinde dövülerek biçimlendirilmiş ince bakır levhadır, yani repoussé tekniği; levhalar sonra tek tek Eiffel'in iskeletine takıldı.
- Altın alev. 1986 meşalesi, Bartholdi'nin istediği gibi 24 ayar varak altınla kaplıdır; güneşi bu yüzden yakalar.
- Bayrak direğinin kendisi. National Park Service korucularının turları buradan başlar.
Konuşma metni (2:30)
Feribot iskelesinden dümdüz yürüyüp bayrak direğine geldiniz ve heykel size sırtını dönmüş durumda. Neredeyse herkes öbür yüzünü fotoğraflar. Arkadan bakınca bir simge olmaktan çıkar, insanların inşa ettiği bir şeye dönüşür.
Kolla başlayın. 12,80 metre uzunluğunda ve buradan ne kadar ince olduğunu görebilirsiniz: içinde her zaman yalnızca tek bir merdivene yer vardı, meşaleye uzanan kırk fitlik, yani on iki metreyi aşan bir merdivene. Bu kol, halkın heykelden gördüğü ilk parçaydı. 1876'da tamamlandı ve Philadelphia'daki Yüzüncü Yıl Fuarı'nda sergilendi; ziyaretçiler meşalenin balkonuna tırmanıp fuar alanını seyrederdi. Ardından 1882'ye kadar Manhattan'daki Madison Square'de durdu.
Şimdi giysiye bakın. Bütün dış kabuk dövülerek biçimlendirilmiş bakır levhadır; bu tekniğe repoussé denir. Kalınlığı inçin otuz ikide üçü, yaklaşık iki buçuk milimetre: üst üste bastırılmış iki Amerikan sentinin kalınlığı. İlk mühendis Eugène Viollet-le-Duc 1879'da beklenmedik biçimde öldü ve Bartholdi, Gustave Eiffel'i işe aldı. Eiffel dövme bakırı korudu ama iç kısım için yapılan planı bir kenara attı. Ağırlığa güvenmek yerine 28 metre yüksekliğinde demirden bir orta direk kurdu ve kabuğu, yay gibi davranan yassı metal çubuklarla bu direğe astı. Heykel hareket etsin diye yapıldı: üç inçe, yani yedi buçuk santime, meşalesi ise altı inçe, yani on beş santime kadar sallanabilir.
Yeniyken bu renkte değildi. Bir bakır sent gibi kahverengiydi ve bakırın yeşile dönmesi yıllar aldı; 1900'lerin başında bugün gördüğünüz renge bürünmüştü. Kongre yeşili korozyon sandı ve heykeli içten dıştan boyamak için para ayırdı. Kamuoyunun tepkisi üzerine ordu mühendisleri patinanın aslında bakırı koruduğunu tespit etti ve heykel yalnızca içten boyandı.
1886'da adada yapı iskelesi kurulmadan yeniden birleştirildi. Önce Eiffel'in iskeleti dikildi ve işi yapan adamların çoğu yeni gelmiş göçmenlerdi. General Charles Stone açılış günü, inşaatta kimsenin ölmediğini iddia etti. Doğru değildi. 39 yaşındaki İtalyan işçi Francis Longo, üzerine eski bir duvar yıkılınca hayatını kaybetti.
Son olarak başınızı kaldırıp aleve bakın. 1986'daki büyük restorasyon sırasında yerine kondu. O sırada mühendisler kolun kötü tutturulduğunu ve sert rüzgârda sallandığını, başın merkezden iki fit, yani altmış santim kadar kaçık olduğunu ve taçtaki ışınlardan birinin kolu aşındırıp delmeye başladığını gördüler. Heykelin ilk yüzyılı boyunca tuttuğu meşale 1984'te indirildi. Şu an baktığınız meşale, tam da Bartholdi'nin istediği ölçülere göre yapıldı ve 24 ayar varak altınla kaplandı.
Durak 3 / 5 · Liberty Adası gezinti yolu, adanın güney tarafı, güneydoğuya, limana bakan heykelin tam karşısı
Ön yüz: yüz, taç ve levha
Heykeltıraş: Frédéric-Auguste Bartholdi (1834–1904); yaptıran: Édouard de Laboulaye'nin Fransız-Amerikan Birliği · 1870'ten itibaren modellendi; alçı model 1875'te onaylandı; açılışı 28 Ekim 1886 · Bakır; baş, çeneden kafatasının tepesine 5,26 m, levha 7,19 m uzunluğunda; 25 pencereli, yedi ışınlı bir taç
Şunlara dikkat edin
- Levha. JULY IV MDCCLXXVI yazısı gezinti yolundan okunur: Bağımsızlık Bildirgesi'nin Roma rakamlarıyla yazılmış tarihi.
- Tacın yedi ışını ve altlarında, taca çıkan ziyaretçilerin durduğu 25 pencerelik sıra.
- Sağ ayağı, eteğin altında topuğu kalkmış. Adım atma anındadır ve meşaleyi ileri taşır.
- Zincirlerin yeri. Kırık prangalar ve zincirler ayaklarının dibinde durur; kaidenin yüksekliği yüzünden yerdeki hiçbir noktadan görünmezler.
Konuşma metni (3:00)
Gezinti yolunda adanın güney tarafına doğru yürümeye devam edin; ta ki heykel tam başınızın üstünden, limanın ağzına doğru bakana dek. Herkesin tanıdığı yüz bu ve bu boyutta muazzam: burnu 1,37 metre uzunluğunda, her bir gözü 76 santimetre genişliğinde, ağzı 91 santimetre. Çeneden başın tepesine 5,26 metre.
Bartholdi'nin ona annesinin yüzünü verdiğini duyacaksınız. Bartholdi Müzesi'nin küratörü bunun hiçbir dayanağı olmadığını söylüyor. Dayanağı olan şey, elinde lamba tutan daha eski bir kadın. Bu siparişten yıllar önce Bartholdi, Süveyş Kanalı için dev bir deniz feneri önermişti: elindeki ışığı havaya kaldırmış, uzun giysili bir kadın; adı Asya'ya Işık Taşıyan Mısır olacaktı. Hidiv bu öneriyi reddetti. Bugün burada duran heykelde onu görmemek zor.
Sonra tacı okuyun. Yedi ışın ve altlarında 25 pencerelik bir sıra; taca çıkan ziyaretçiler dışarıya oradan bakar. National Park Service ışınları bir hale gibi, ışık olarak tarif ediyor. Sık sık yedi denizi ve yedi kıtayı temsil ettiklerini duyarsınız; çoğu insanın eve götürdüğü yorum da budur.
Sol kolunda levha var, 7,19 metre uzunluğunda; üzerindekini buradan okuyabilirsiniz: JULY IV MDCCLXXVI. Dört Temmuz 1776, Bağımsızlık Bildirgesi'nin tarihi.
Şimdi ayaklarına bakın. Sağ ayağı kalkık, topuğu havada, adım atarken: meşaleyi ileri taşıyor, nöbet tutmuyor. Ve ayaklarının dibinde, durabileceğiniz hiçbir yerden görünmeyen kırık prangalar ve zincirler yatıyor. Bartholdi eline kırık bir zincir vermeyi düşündü, ama İç Savaş'ın hemen ardından bunun toplumu fazla bölebileceğine karar verdi. Böylece zincir yere, giysinin altına kondu; neredeyse kimsenin göremediği bir yere.
O zincir, heykelin var olma nedenidir. Fransa'dan bir armağanı 1865'te ilk öneren kişi, kölelik karşıtı bir düşünür ve Fransız Kölelik Karşıtı Derneği'nin başkanı olan Édouard de Laboulaye'ydi. İç Savaş'ta Kuzey'in zaferini ve köleliğin sona ermesini onurlandırmak istiyordu. Ama on dokuzuncu yüzyıl Fransası'nda özgürlük tehlikeli bir kelimeydi. Devrimi çağrıştırıyordu. Bu yüzden Laboulaye ile Bartholdi, figürlerinin bir ayaklanmaya önderlik etmeyeceğinde anlaştılar. Barışçıl ve yasal biçimde yolu aydınlatacaktı. Adı da buradan geliyor: Dünyayı Aydınlatan Özgürlük.
Giysinin altındaki vaat, önünden geçen herkes için henüz gerçek değildi. 1886'da Afrikalı Amerikalılar için kırık pranga, henüz gelmemiş bir özgürlüğü anlatıyordu. W. E. B. Du Bois, Avrupa'dan eve dönerken önünden geçtiğinde, göçmenlerin hissettiğini düşündüğü umudu hissedemediğini yazdı.
Açılış günü, yirmi sekiz Ekim 1886'da, yüzü bir Fransız bayrağıyla örtülüydü; bayrak bir konuşmanın sonunda düşecekti. Bartholdi bir duraksamayı konuşmanın sonu sandı ve bayrağı erken bıraktı. Toplar patladı, kalabalık alkışladı. Bitmiş heykel hakkında ne düşündüğü sorulunca bir muhabire şöyle dedi: hayalim gerçek oldu. Yalnızca büyülendiğimi söyleyebilirim.
Durak 4 / 5 · Liberty Adası arazisi, Fort Wood'un granit duvarlarının dibinde, kaide girişinin yanında
Fort Wood'un yıldız surları ve Hunt'ın kaidesi
Kaide: Richard Morris Hunt (ölümü 1895); baş mühendis: General Charles P. Stone; Fort Wood: ABD Ordusu · Fort Wood 1808–1811; kaidenin temeline 1883'te başlandı, temel taşı 1884, tamamlanışı 1886 · Kalınlığı 20 fiti (yaklaşık 6 m) bulan, granitle kaplı dökme beton duvarlar; yerden kaidenin tepesine 154 fit, 46,93 m, on bir köşeli bir yıldız tabyanın içinde
Şunlara dikkat edin
- Yıldızın köşeleri. Tabya duvarı boyunca yürüyün; köşeler bir öne çıkar bir geri çekilir, kaidenin çevresinde toplam on bir tane.
- Kaidenin kapılarının üstündeki, boş bırakılmış on yuvarlak disk. Eyaletlerin armaları için düşünülmüştü.
- Granit kaplama. Kalınlığı 20 fiti bulan beton duvarları örter; bu beton, döneminin en büyük dökümüydü.
Konuşma metni (2:35)
Yanından yürüdüğünüz granit duvarlar heykelden üç çeyrek asır daha eski. Burası Fort Wood; yapımına 1808'de Bedloe Adası Tahkimatı adıyla başlandı ve 1811'de bitirildi. Planı on bir köşeli bir yıldızdır: duvarı izleyin, köşeler bir öne çıkar bir geri çekilir. Adını, Fort Erie'de ölen ordu kahramanı Eleazer D. Wood'dan alır. Heykel geldiğinde kimse onu yıkmadı. Yıldız, temelin parçası oldu ve kaide surların içinden yükselir.
Kaide, Paris'teki École des Beaux-Arts'da okuyan ilk Amerikalı olan Richard Morris Hunt'ın eseridir. İlk tasarımlarından biri olan Pharos, İskenderiye'nin antik deniz fenerinden esinlenmişti ve 114 fit, yani otuz beş metre kadar yüksekliğindeydi. Bütçe bunu 87 fite, yirmi altı buçuk metreye indirdi. Hunt'a emeği için bin dolar ödendi; o da bu parayı komiteye geri verdi.
Bu kaidenin bütün hikâyesi paradır. Heykeli Fransızlar, kaideyi Amerikalılar ödeyecekti ve Amerikalılar az kalsın ödemeyecekti. 1884'te New York valisi Grover Cleveland, projeye elli bin dolar verilmesini öngören bir yasayı veto etti. Aynı yıl para bitti ve iş durdu. Projeyi Joseph Pulitzer'in gazetesi New York World kurtardı. Pulitzer, Mart ile Ağustos 1885 arasında yaklaşık 125.000 kişiden yüz bin dolardan fazla topladı; bağış yapanların çoğu bir dolar ya da daha azını vermişti ve Pulitzer her birinin adını gazetede yayımladı. Bir grup çocuk bir dolar gönderdi: sirke gitmek için biriktirdiğimiz para. Vetosundan iki yıl sonra, artık başkan olan Cleveland heykeli teslim aldı.
Granite bakın. Kalınlığı yirmi fite, yani altı metreye varan beton duvarları kaplar; bu duvarlar on beş fit, yani dört buçuk metre derinliğindeki bir temel üzerinde durur ve o beton, zamanında dünyanın herhangi bir yerinde dökülmüş en büyük kütleydi. Her yanda kapıların üstünde on yuvarlak diskten oluşan bir sıra var. Bartholdi bunlara eyaletlerin armalarını koymak istiyordu. Hâlâ boşlar.
Kaide bir şiir de taşır. Emma Lazarus, kaide fonu yararına düzenlenen bir sanat müzayedesi için iki Kasım 1883'te bir sone yazdı: Yeni Kolos. Bana yorgunlarınızı, yoksullarınızı, özgürce nefes almaya can atan sıkış tıkış kalabalıklarınızı verin. Şiir kısa sürede unutuldu. 1901'de arkadaşı Georgina Schuyler onu bir kitapçıda yeniden buldu ve 1903'te dizeler kaidenin iç duvarındaki bir plakete işlendi. Heykelin bugün taşıdığı anlamın, Sürgünlerin Anası olmasının büyük kısmı o plaketten gelir.
Baş mühendis General Charles P. Stone'du. İşi bitirdiğinde insanlar, heykeli yerinden oynatmak için adayı ters çevirip sallamak gerekeceğini söylediler. Stone, açılıştan birkaç ay sonra zatürreden öldü.
Durak 5 / 5 · Kaidenin tepesi, heykelin içine yukarı bakarak, ve çevresindeki seyir balkonu; Pedestal Reserve bileti gerekir
Kaidenin tepesi, Eiffel'in iskeletinin altında
İç iskelet: Gustave Eiffel (1832–1923); bakır kabuk: Bartholdi'nin atölyesi; taşıyıcı çubuklar: 1984–1986 restorasyonunda yenilendi · İskelet 1880'de tasarlandı, 1883 sonunda Paris'te tamamlandı; taşıyıcı çubuklar 1984–1986'da değiştirildi · 28 m (92 fit) yüksekliğinde demir orta direk ve bakır kabuğu tutan paslanmaz çelik çubuklar; kaidenin tepesine 215 basamak ya da asansör
Şunlara dikkat edin
- Giysinin kıvrımlarını içeriden izleyen yassı çubuklar; her biri bakıra tutturulmuş ve kendi kıvrımına göre bükülmüş. Heykelin hareket etmesini sağlayan yaylar bunlar.
- Boşluğu kesen daha kalın kirişler: Eiffel'in kafes sistemi, heykeli gerçekten ayakta tutan yapı.
- Kabuğun iç yüzü, çıplak bakır. 1980'lerin restoratörleri bir yüzyıl boyunca burada birikmiş boya katmanlarını söküp attı.
- Balkondan çepeçevre liman. Kaide, anıtın yüksekliğinin kabaca yarısıdır.
Konuşma metni (1:55)
Hunt'ın kaidesinin tepesindesiniz ve heykel tam başınızın üstünde başlıyor. Yukarı bakın. Çimenlikten gördüğünüz her şeyi açıklayan manzara bu.
O kahverengi, kıvrımlı yüzey bakır kabuğun iç tarafı; etrafında dolaştığınız giysinin iç yüzü. Üzerinden iki tür metal geçiyor. Kalın kirişler Gustave Eiffel'in iskeleti: 28 metre yüksekliğinde bir orta direk ve ondan dallanıp bedenin biçimini izleyen, daha hafif, asimetrik kirişlerden bir kafes. Bakıra tutturulmuş ve her kıvrıma göre bükülmüş ince yassı çubuklar ise kabuğu bu iskelete bağlar; bunlar birer yaydır. Eiffel katı bir heykel istemedi. Rüzgârda biraz esneyen bir heykel yaptı.
Bu, mimarların bugün giydirme cephe dediği yapı tarzının en erken örneklerinden biriydi: dış yüzey hiçbir yük taşımaz, yalnızca içerideki bir iskelete asılıdır. Eiffel bunu 1883 sonunda Paris'te bitirdi. Birkaç yıl sonra kulesine başladı.
Her şey onun bıraktığı gibi değil. Bakırla demirin birbirini aşındırmasını, gomalakla emdirilmiş bir asbest katmanıyla önlemeye çalıştı; 1980'lere gelindiğinde bunun işe yaramadığı anlaşılmıştı. Büyük restorasyonda paslanan demir çubukların yerine paslanmaz çelik kondu. Restoratörler kabuğun içinde bir asırlık boya buldu; onu sıvı azotla söktüler, ardından iki kat kömür katranını, bakıra zarar vermeyen karbonat püskürterek temizlediler. Kabuğun yamanması gereken yerlerde yeni bakır, patinası zaten uyduğu için Bell Labs'teki bir çatıdan geldi.
Merdivenler yukarıda devam ediyor. Heykelin içindeki çift sarmal merdiven 1888'de eklendi; ayaklarından taca 162 basamak, yerden ise 377 basamak var. Meşale daha da yukarıda; koldaki dar, kırk fitlik, yani on iki metreyi aşan bir merdivenle çıkılır ve 1916'dan beri ziyarete kapalı.
Şimdi balkona çıkın. Kaide, anıtın toplam yüksekliğinin kabaca yarısı kadar ve buradan liman çepeçevre açılıyor: o gemilerin her birinin geldiği sular. Ekim 2012'de Sandy Kasırgası, altınızdaki adanın dörtte üçünü sular altında bıraktı ve ada dört Temmuz 2013'e kadar kapalı kaldı.
Bağımsız rehber · Chiaro
Chiaro'yu Özgürlük Heykeli'nde gördüğünüz her şeye doğrultun.
Beşinci duraktan sonra da limanda sorulacak çok şey var: bir taca neden 25 pencere gerekir, feribotun korkuluğundan görünen silüetteki hangi kule hangisidir, ayaklarınızın altında on bir köşeli bir tabyanın ne işi vardır. Telefonunuzu bakırdaki bir eke, suyun karşısındaki bir binaya ya da levhadaki tarihe doğrultun; Chiaro onun ne olduğunu söyler, hikâyesini anlatır ve sorularınızı orada, o anda yanıtlar.
Gitmeden önce
Ulaşım
Liberty Adası'na yalnızca feribotla gidilir. Manhattan'dan Battery Park'a gidin (GPS adresi: 1 Battery Place, New York, NY 10004): bilet gişesi Castle Clinton'ın içindedir, güvenlik kontrolü ve feribot da hemen yanındaki Battery kıyısındadır. New Jersey'den feribotlar Liberty State Park'tan (1 Audrey Zapp Drive, Jersey City, NJ 07305) kalkar; bilet gişesi Central Railroad of New Jersey Terminal binasındadır. New York'tan kalkan tekneler önce Liberty Adası'na, sonra Ellis Adası'na uğrar.
Battery Park'a metroyla: 4 ve 5 hatlarıyla Bowling Green'e, R hattıyla Whitehall Street'e ya da 1 hattıyla South Ferry'ye gelin. M5, M15 ve M20 otobüsleri South Ferry'de durur. New Jersey'de Hudson-Bergen Light Rail'in Liberty State Park'ta bir istasyonu vardır; oradan feribota yürüyerek yaklaşık bir buçuk kilometre.
Bilet ve giriş
- Bileti yalnızca Statue City Cruises'dan alın: National Park Service'in Liberty ve Ellis adalarına yanaşma yetkisi verdiği tek feribot budur; internetten ya da Castle Clinton'daki gişesinden satın alabilirsiniz. Park Service, başka satıcıların daha yüksek fiyatla ya da adalara yanaşmayan tekneler için bilet sattığı konusunda uyarıyor. Üstüne ayrıca giriş ücreti yoktur: Park Service'in ücret tablosuna göre feribot bileti yetişkinler için 26,00 dolar, 62 yaş ve üzeri için 23,00 dolar, 4 ile 12 yaş arası çocuklar için 17,00 dolardır, 4 yaş altı ücretsizdir; ulusal park kartları burada geçmez.
- Biletinizdeki saat, feribotun kalkış saati değil, güvenlik kontrolü sırasına gireceğiniz saattir ve bu saatten 30 dakikadan daha erken gelemezsiniz. Kontrol havalimanındaki gibidir; bavullar ve büyük çantalar feribota ve adalara alınmaz, güvenlik noktalarında emanet dolabı da yoktur.
- General Admission (genel giriş) bileti iki adayı ve iki müzeyi kapsar, ama heykelin ve kaidenin içini kapsamaz. Bu sayfadaki son durak için Pedestal Reserve bileti gerekir (ücret tablosunda +0,30 dolar); sayısı sınırlıdır, önceden tükenir ve adada satılmaz. Kaidenin tepesine 215 basamakla ya da asansörle, ikinci bir güvenlik kontrolünden geçerek çıkılır. Taç için ayrı bir Crown Reserve bileti gerekir: asansörsüz, dar bir sarmal merdivende 162 basamak daha, on dakikalık bir ziyaret, altı ayda kişi başı tek bilet, boyu en az 42 inç (107 cm) olan çocuklar ve genellikle üç dört ay önceden rezervasyon.
- Feribot Şükran Günü ve Noel günü dışında her gün çalışır; tarifeler mevsime göre değişir. Statue City Cruises'a göre saat 14.00'ten sonraki bir giriş, iki adayı da gezmeye yetecek zaman bırakmaz.
Resmî sesli rehber
Parkın kendi sesli turu feribot biletinizle ücretsizdir: fiyata dahildir ve on iki dilde sunulur (İngilizce, İspanyolca, Fransızca, İtalyanca, Almanca, Mandarin Çincesi, Rusça, Arapça, Hintçe, Korece, Portekizce ve Japonca). 6 ile 10 yaş arası çocuklar için bir aile sürümü, kör ve az gören ziyaretçiler için betimlemeli bir tur ve Amerikan İşaret Dili turları da vardır. Tur, adanın çevresinde bir yürüyüşü, müzeyi ve kaidenin tepesindeki heykel iskeletini kapsar. National Park Service korucuları da arazide ücretsiz turlar düzenler; bayrak direğinden başlayan bu turlar yaklaşık 35 dakika sürer ve rezervasyon yapılamaz. Bizimki parktan bağımsız üçüncü bir seçenek: daha tekneye binmeden Battery Park'ta başlar ve her durağın tam metni oynatıcısının altında durur; isterseniz okuyarak takip eder, isterseniz dinlemek yerine okursunuz.
Resmî web sitesi →Sorular
Ücretsiz bir Özgürlük Heykeli sesli rehberi var mı?
Evet, iki tane. Parkın kendi sesli turu her feribot biletiyle ek ücret olmadan gelir, on iki dilde sunulur ve adayı, müzeyi ve kaidenin tepesindeki heykel iskeletini anlatır. İkincisi şu an okuduğunuz rehber: tekneye binmeden Battery kıyısında başlayıp kaidenin tepesinde biten, beş duraklık, kendi başınıza yapacağınız bir yürüyüş; hiçbir şey indirmeden doğrudan bu sayfadan dinlenir.
Dinlemek için bilet gerekir mi?
İlk durak için gerekmez: Castle Clinton'ın yanında, Battery kıyısında, tüm girişlerin dışındadır. İkinci, üçüncü ve dördüncü duraklar, yalnızca Statue City Cruises feribot biletiyle ulaşılabilen Liberty Adası'ndadır. Beşincisi, yani kaidenin tepesi, önceden alınmış bir Pedestal Reserve bileti ister.
Resmî Özgürlük Heykeli sesli rehberi ne kadar?
Ek ücret yok. National Park Service'in ücret tablosunda sesli turlar feribot biletine dahil, korucu turları ise ücretsiz olarak geçer. Aynı tabloya göre feribot biletinin kendisi yetişkinler için 26,00 dolardır ve ayrı bir giriş ücreti yoktur.
Heykelin içine girebilir miyim?
Yalnızca rezervasyonla. General Admission bileti heykelin ve kaidenin içini kapsamaz. Pedestal Reserve bileti sizi 215 basamakla ya da asansörle kaidenin tepesine çıkarır; Crown Reserve bileti buna, asansörü olmayan dar bir sarmal merdivende 162 basamak ve on dakikalık bir ziyaret ekler. İkisinin de sayısı sınırlıdır ve Statue City Cruises tarafından önceden satılır. Meşale 1916'dan beri ziyarete kapalı.
Resmî feribot hangisi?
Statue City Cruises; National Park Service'in Liberty ve Ellis adalarına yanaşma yetkisi verdiği tek feribot. Manhattan'da Battery Park'tan, Jersey City'de Liberty State Park'tan kalkar; Manhattan'da yerinde bilet satılan tek gişesi Castle Clinton'ın içindedir. Battery çevresinde satılan başka tekneler adalara hiç yanaşmayabilir.
Özgürlük Heykeli hiç kapalı olur mu?
Feribot Şükran Günü ve Noel günü dışında her gün çalışır. Tarifeler mevsime göre değişir; bu yüzden sabit bir saate güvenmek yerine gideceğiniz tarihin resmî feribot tarifesine bakın.
Diğer sesli rehberler
Chiaro tarafından hazırlandı. Özgürlük Heykeli yönetimiyle bağlantılı değildir.