Άγαλμα της Ελευθερίας · Νέα Υόρκη · Ανεξάρτητος ξεναγός
Ηχητικός ξεναγός του Αγάλματος της Ελευθερίας,
πέντε στάσεις, δωρεάν.
Και οι πέντε παίζουν σε αυτή την καρτέλα, χωρίς να εγκαταστήσετε τίποτα. Μετά, το Chiaro σάς αφηγείται από μια φωτογραφία ό,τι άλλο κρύβουν τα 305 πόδια από το έδαφος ως την άκρη της φλόγας.
Δημιουργία του Chiaro. Δεν συνδέεται με το Άγαλμα της Ελευθερίας.
Το πάρκο Μπάτερι και η διαδρομή προς το νησί της Ελευθερίας
Άγαλμα της Ελευθερίας, Νέα Υόρκη
Αυτό ήταν το δωρεάν κομμάτι
Αρκεί μια φωτογραφία: το Chiaro σάς παρουσιάζει το Άγαλμα της Ελευθερίας με κάθε λεπτομέρεια.
Οι πέντε στάσεις · 14 λεπτά ήχου
Πέντε σημεία, μία διαδρομή,
με τη σειρά που θα περπατήσετε.
Αυτόν τον ηχητικό ξεναγό για το Άγαλμα της Ελευθερίας μπορείτε να τον ξεκινήσετε πριν καν πατήσετε το πόδι σας σε πλοίο. Η πρώτη από τις πέντε στάσεις παίζει στην προκυμαία του πάρκου Μπάτερι (The Battery), δίπλα στο Κάστρο Κλίντον, εκεί όπου γίνεται ο έλεγχος ασφαλείας για το φέρι, δεν χρειάζεται κανένα εισιτήριο και συνεχίζει και στη διάρκεια της διαδρομής. Το φέρι από τη Νέα Υόρκη πιάνει πίσω από το άγαλμα, έτσι η δεύτερη στάση είναι ο ιστός της σημαίας, ευθεία μπροστά από την αποβάθρα, με θέα στην πλάτη του αγάλματος· έπειτα ακολουθείτε τον περίπατο ως τη νότια πλευρά του νησιού για το πρόσωπο, το στέμμα και την πλάκα· μετά επιστρέφετε στα αστεροειδή τείχη του οχυρού Γουντ και στο βάθρο του Χαντ· και τέλος ανεβαίνετε στην κορυφή του βάθρου, κάτω από τον σκελετό του Άιφελ, για την οποία χρειάζεστε εισιτήριο Pedestal Reserve. Αν τις ακούσετε τη μία μετά την άλλη, και οι πέντε μαζί διαρκούν περίπου δεκατέσσερα λεπτά. Οι τέσσερις στάσεις του νησιού απέχουν λίγα βήματα μεταξύ τους, σε ένα νησί 14 ακρών, λιγότερο από έξι εκτάρια.
Κάθε πρακτική πληροφορία αυτής της σελίδας προέρχεται από τις σελίδες της Υπηρεσίας Εθνικών Πάρκων των ΗΠΑ (National Park Service) για το Εθνικό Μνημείο του Αγάλματος της Ελευθερίας και από εκείνες της Statue City Cruises, του μόνου φέρι με άδεια από το πάρκο. Τα δρομολόγια αλλάζουν ανάλογα με την εποχή, οπότε ελέγξτε το επίσημο πρόγραμμα για τη μέρα που θα πάτε. Την ίδια μέρα, τον τελευταίο λόγο έχουν οι φύλακες του πάρκου και οι πινακίδες στο νησί της Ελευθερίας, και ό,τι σας πουν που δεν το γράφει αυτή η σελίδα, θα θέλαμε πολύ να το μάθουμε.
Στάση 1 από 5 · Πάρκο Μπάτερι, στην προκυμαία δίπλα στο Κάστρο Κλίντον, όπου γίνεται ο έλεγχος ασφαλείας για το φέρι, έξω από κάθε πύλη· μετά τα ανοιχτά καταστρώματα του φέρι
Το πάρκο Μπάτερι και η διαδρομή προς το νησί της Ελευθερίας
Ο γλύπτης Φρεντερίκ-Ογκίστ Μπαρτολντί (1834–1904), που διάλεξε τη θέση το 1871· σιδερένιος σκελετός του Γκυστάβ Άιφελ (1832–1923) · Κατασκευάστηκε στο Παρίσι το 1876–1884· εγκαίνια στις 28 Οκτωβρίου 1886 · Χαλκός πάνω σε σκελετό από σίδηρο και ανοξείδωτο χάλυβα· 305 πόδια και 1 ίντσα, περίπου 93 μ., από το έδαφος ως την άκρη της φλόγας
Προσέξτε
- Τα στρογγυλά τείχη από ψαμμίτη του Κάστρου Κλίντον δίπλα στην ουρά. Είναι λιμενικό οχυρό της ίδιας γενιάς με το οχυρό Γουντ, το αστεροειδές οχυρό όπου στέκεται το άγαλμα.
- Το άγαλμα από το πλάι. Κοιτάζει νοτιοανατολικά, προς το στόμιο του λιμανιού, γι’ αυτό από το Μανχάταν το βλέπετε σε προφίλ και όχι κατά πρόσωπο.
- Το νησί Έλις, τα κτίρια με τις κόκκινες στέγες δεξιά από το νησί της Ελευθερίας όπως το βλέπετε από εδώ: η δεύτερη στάση του φέρι από τη Νέα Υόρκη.
Κείμενο (2:47)
Κοιτάξτε πέρα από τα κάγκελα, απέναντι στο νερό, και βρείτε τη μικρή πράσινη μορφή πάνω στο χαμηλό νησί. Από εδώ τη βλέπετε από το πλάι. Το άγαλμα κοιτάζει νοτιοανατολικά, ευθυγραμμισμένο με το παλιό οχυρό όπου στέκεται και με τη διαδρομή από την οποία έμπαιναν τα πλοία από το ανοιχτό πέλαγος. Το Μανχάταν παίρνει το προφίλ του. Το στόμιο του λιμανιού παίρνει το πρόσωπό του.
Ο Φρεντερίκ-Ογκίστ Μπαρτολντί διάλεξε το σημείο μόνος του, σε ένα ταξίδι του πέρα από τον Ατλαντικό το 1871, όταν το νησί λεγόταν ακόμη νησί Μπέντλοου. Ήταν μικρό, αλλά κάθε πλοίο που έμπαινε στο λιμάνι της Νέας Υόρκης έπρεπε να περάσει από μπροστά του, και ο Μπαρτολντί το ονόμασε πύλη της Αμερικής. Ήταν επίσης ομοσπονδιακό έδαφος, γη, όπως έλεγε, κοινή για όλες τις πολιτείες.
Τα στρογγυλά τείχη από ψαμμίτη δίπλα σας είναι το Κάστρο Κλίντον. Ξεκίνησε ως Νοτιοδυτική Πυροβολαρχία, ένα από τα λιμενικά οχυρά που χτίστηκαν ή ανακαινίστηκαν γύρω στο 1808, σαν δακτύλιος γύρω από τη Νέα Υόρκη, για την άμυνά της, και πήρε το όνομα Κάστρο Κλίντον το 1817. Το αστεροειδές οχυρό κάτω από το άγαλμα, το οχυρό Γουντ, βγήκε από το ίδιο πρόγραμμα. Στέκεστε λοιπόν δίπλα σε ένα παλιό οχυρό και περιμένετε να επισκεφθείτε ένα άγαλμα που στέκεται μέσα σε ένα άλλο.
Έφτασε κομμάτια. Στις δεκαεπτά Ιουνίου 1885 το γαλλικό πολεμικό πλοίο «Ιζέρ» μπήκε στο λιμάνι με το άγαλμα λυμένο στο αμπάρι του, συνοδευόμενο από ναυτική παρέλαση, και ύστερα το άγαλμα έμεινε έναν χρόνο σε αποθήκη, επειδή οι Αμερικανοί δεν είχαν τελειώσει το βάθρο.
Η μέρα των εγκαινίων ήταν στις είκοσι οκτώ Οκτωβρίου 1886, και ο καιρός ήταν απαίσιος. Η Νέα Υόρκη έκανε την πρώτη της παρέλαση με βροχή από χαρτοταινίες, από την πλατεία Μάντισον ως κάτω στο Μπάτερι, εκεί όπου στέκεστε τώρα. Βγήκαν στους δρόμους πάνω από ένα εκατομμύριο άνθρωποι. Στο νερό, περίπου 300 σκάφη πέρασαν μπροστά από το άγαλμα μέσα στην ομίχλη και τη βροχή, με ορατότητα κάτω από τετρακόσια μέτρα. Ο Σύλλογος για την Ψήφο των Γυναικών της Πολιτείας της Νέας Υόρκης δεν πήρε προσκλήσεις για την τελετή, επειδή επρόκειτο για γυναίκες χωρίς συνοδεία. Έτσι οι γυναίκες νοίκιασαν μια βάρκα και είδαν από το νερό να αποκαλύπτεται μια κολοσσιαία γυναίκα που λεγόταν Ελευθερία.
Το 1886 ήταν η ψηλότερη κατασκευή της Νέας Υόρκης: 305 πόδια και 1 ίντσα από το έδαφος ως την άκρη της φλόγας, περίπου 93 μέτρα. Το επίσημο όνομά του είναι «Η Ελευθερία φωτίζει τον κόσμο», και η ιδέα ήταν ακριβώς ο φωτισμός. Όμως δεν το διάβασαν έτσι. Ανάμεσα στο 1886 και το 1924 σχεδόν 14 εκατομμύρια μετανάστες μπήκαν στις Ηνωμένες Πολιτείες μέσω της Νέας Υόρκης, και γι’ αυτούς ο υψωμένος πυρσός δεν σήμαινε φωτισμό. Σήμαινε: καλώς ήρθες.
Όταν το φέρι ξεκινήσει, προσέξτε τις κόκκινες στέγες δεξιά από το νησί του. Είναι το νησί Έλις, από τις αίθουσες του οποίου πέρασαν περίπου 12 εκατομμύρια άνθρωποι ανάμεσα στο 1892 και το 1954.
Στάση 2 από 5 · Νησί της Ελευθερίας, στον ιστό της σημαίας, ευθεία μπροστά από την αποβάθρα του φέρι, με θέα στην πλάτη του αγάλματος
Ο ιστός της σημαίας και η πλάτη του αγάλματος
Φρεντερίκ-Ογκίστ Μπαρτολντί (1834–1904), κατασκευή στο εργαστήριο Gaget, Gauthier & Co. στο Παρίσι· εσωτερική κατασκευή του Γκυστάβ Άιφελ (1832–1923), διαδόχου του Εζέν Βιολέ-λε-Ντικ · Κατασκευάστηκε το 1876–1884 στο Παρίσι· ξανασυναρμολογήθηκε στο νησί το 1886 · Φύλλα χαλκού πάχους 3/32 της ίντσας (περίπου 2,5 χιλ.), σφυρήλατα με την τεχνική ρεπουσέ· 46,05 μ. από την κορυφή της βάσης ως τον πυρσό, το δεξί χέρι μήκους 12,80 μ.
Προσέξτε
- Το υψωμένο δεξί χέρι, μήκους 12,80 μέτρων, και πόσο λεπτό φαίνεται από πίσω. Μέσα του χωρούσε μόνο μία σκάλα ως τον πυρσό.
- Οι πτυχές του χιτώνα. Όλο το περίβλημα είναι λεπτό φύλλο χαλκού σφυρηλατημένο πάνω σε ξύλινα καλούπια, η τεχνική ρεπουσέ, και μετά στερεωμένο κομμάτι κομμάτι στον σκελετό του Άιφελ.
- Η χρυσή φλόγα. Ο πυρσός του 1986 είναι επενδυμένος με φύλλα χρυσού 24 καρατίων, όπως ήθελε ο Μπαρτολντί, γι’ αυτό πιάνει τον ήλιο.
- Ο ίδιος ο ιστός της σημαίας. Από εδώ ξεκινούν οι ξεναγήσεις των φυλάκων της Υπηρεσίας Εθνικών Πάρκων.
Κείμενο (2:51)
Περπατήσατε ευθεία από την αποβάθρα ως τον ιστό της σημαίας, και το άγαλμα σάς γυρίζει την πλάτη. Σχεδόν όλοι φωτογραφίζουν την άλλη πλευρά. Από πίσω παύει να είναι σύμβολο και γίνεται κάτι που το έφτιαξαν άνθρωποι.
Ξεκινήστε από το χέρι. Έχει μήκος 12,80 μέτρα, και από εδώ βλέπετε πόσο λεπτό είναι: μέσα του χωρούσε πάντα μόνο μία σκάλα, σαράντα πόδια, πάνω από δώδεκα μέτρα, ως τον πυρσό. Αυτό το χέρι ήταν και το πρώτο κομμάτι του αγάλματος που είδε ποτέ το κοινό. Ολοκληρώθηκε το 1876 και εκτέθηκε στην Έκθεση της Εκατονταετηρίδας στη Φιλαδέλφεια, όπου οι επισκέπτες σκαρφάλωναν ως το μπαλκόνι του πυρσού για να αγναντέψουν τον εκθεσιακό χώρο, και ύστερα έμεινε στην πλατεία Μάντισον στο Μανχάταν ως το 1882.
Τώρα ο χιτώνας. Όλο το περίβλημα είναι φύλλα χαλκού σφυρηλατημένα στο σχήμα τους, με μια τεχνική που λέγεται ρεπουσέ, και έχει πάχος τρία τριακοστά δεύτερα της ίντσας, περίπου δυόμισι χιλιοστά: όσο δύο αμερικανικά σεντς κολλημένα μαζί. Ο πρώτος μηχανικός, ο Εζέν Βιολέ-λε-Ντικ, πέθανε απροσδόκητα το 1879, και ο Μπαρτολντί προσέλαβε τον Γκυστάβ Άιφελ. Ο Άιφελ κράτησε τον σφυρήλατο χαλκό, αλλά πέταξε το σχέδιο για το εσωτερικό. Αντί να βασιστεί στο βάρος, έστησε έναν κεντρικό σιδερένιο πυλώνα ύψους 28 μέτρων και κρέμασε πάνω του το περίβλημα με επίπεδες μεταλλικές λάμες που λειτουργούν σαν ελατήρια. Το άγαλμα είναι φτιαγμένο για να κινείται. Μπορεί να ταλαντεύεται ως τρεις ίντσες, περίπου επτάμισι εκατοστά, και ο πυρσός ως έξι ίντσες, δεκαπέντε εκατοστά.
Όταν ήταν καινούργιο, δεν είχε αυτό το χρώμα. Ήταν καφέ, σαν καινούργιο χάλκινο σεντ, και ο χαλκός χρειάστηκε χρόνια για να πρασινίσει· στα πρώτα χρόνια μετά το 1900 είχε πάρει το χρώμα που βλέπετε τώρα. Το Κογκρέσο πέρασε το πράσινο για διάβρωση και ψήφισε κονδύλι για να βαφτεί μέσα κι έξω. Μετά από δημόσια κατακραυγή, οι μηχανικοί του στρατού διαπίστωσαν ότι η πατίνα προστάτευε τον χαλκό, και το άγαλμα βάφτηκε μόνο από μέσα.
Στο νησί, το 1886, ξανασυναρμολογήθηκε χωρίς σκαλωσιές. Πρώτα υψώθηκε ο σκελετός του Άιφελ, και πολλοί από τους εργάτες ήταν μετανάστες που μόλις είχαν φτάσει. Ο στρατηγός Τσαρλς Στόουν ισχυρίστηκε τη μέρα των εγκαινίων ότι κανείς δεν σκοτώθηκε στην κατασκευή. Δεν ήταν αλήθεια. Ο Φράνσις Λόνγκο, Ιταλός εργάτης 39 ετών, σκοτώθηκε όταν έπεσε πάνω του ένας παλιός τοίχος.
Τέλος, κοιτάξτε ψηλά τη φλόγα. Τοποθετήθηκε το 1986, στη μεγάλη αποκατάσταση, όταν οι μηχανικοί ανακάλυψαν ότι το χέρι ήταν κακοστερεωμένο και ταλαντευόταν στους δυνατούς ανέμους, ότι το κεφάλι ήταν δύο πόδια, περίπου εξήντα εκατοστά, εκτός κέντρου, και ότι μία από τις ακτίνες του στέμματος άνοιγε με την τριβή τρύπα στο χέρι. Ο πυρσός που κρατούσε το άγαλμα τον πρώτο αιώνα του κατέβηκε το 1984. Αυτός που βλέπετε τώρα φτιάχτηκε ακριβώς με τις προδιαγραφές που ήθελε ο Μπαρτολντί και επενδύθηκε με φύλλα χρυσού 24 καρατίων.
Στάση 3 από 5 · Περίπατος του νησιού της Ελευθερίας, στη νότια πλευρά του νησιού, απέναντι από την πρόσοψη του αγάλματος, που κοιτάζει νοτιοανατολικά προς το λιμάνι
Η πρόσοψη: το πρόσωπο, το στέμμα και η πλάκα
Φρεντερίκ-Ογκίστ Μπαρτολντί (1834–1904), για τη Γαλλοαμερικανική Ένωση του Εντουάρ ντε Λαμπουλαΐ · Πλάθεται από το 1870· το γύψινο πρόπλασμα εγκρίθηκε το 1875· εγκαίνια στις 28 Οκτωβρίου 1886 · Χαλκός· το κεφάλι 5,26 μ. από το πηγούνι ως την κορυφή του κρανίου, η πλάκα μήκους 7,19 μ.· στέμμα με 25 παράθυρα και επτά ακτίνες
Προσέξτε
- Η πλάκα. Η επιγραφή JULY IV MDCCLXXVI διαβάζεται από τον περίπατο: η ημερομηνία της Διακήρυξης της Ανεξαρτησίας με λατινικούς αριθμούς.
- Οι επτά ακτίνες του στέμματος και, από κάτω, η σειρά με τα 25 παράθυρα όπου στέκονται οι επισκέπτες του στέμματος.
- Το δεξί πόδι, με τη φτέρνα σηκωμένη κάτω από το στρίφωμα. Το άγαλμα είναι στη μέση ενός βήματος και φέρνει τον πυρσό μπροστά.
- Πού είναι οι αλυσίδες. Στα πόδια του αγάλματος βρίσκονται σπασμένα δεσμά και αλυσίδες, κρυμμένα από κάθε σημείο του εδάφους λόγω του ύψους του βάθρου.
Κείμενο (3:13)
Συνεχίστε στον περίπατο ως τη νότια πλευρά του νησιού, ώσπου το άγαλμα να κοιτάζει ακριβώς πάνω από το κεφάλι σας, προς το στόμιο του λιμανιού. Αυτό είναι το πρόσωπο που ξέρουν όλοι, και σε αυτή την κλίμακα είναι τεράστιο: η μύτη έχει μήκος 1,37 μέτρα, κάθε μάτι πλάτος 76 εκατοστά, το στόμα 91 εκατοστά. Από το πηγούνι ως την κορυφή του κεφαλιού είναι 5,26 μέτρα.
Θα ακούσετε ότι ο Μπαρτολντί τού έδωσε το πρόσωπο της μητέρας του. Ο επιμελητής του Μουσείου Μπαρτολντί λέει ότι αυτό δεν έχει καμία βάση. Αυτό που έχει βάση είναι μια παλαιότερη γυναίκα με ένα λυχνάρι. Χρόνια πριν από αυτή την παραγγελία, ο Μπαρτολντί είχε προτείνει έναν κολοσσιαίο φάρο για τη Διώρυγα του Σουέζ: μια γυναίκα με χιτώνα που υψώνει ένα φως, με τίτλο «Η Αίγυπτος φέρνει το φως στην Ασία». Ο χεδίβης την απέρριψε. Είναι δύσκολο να μην τη δείτε να στέκεται εδώ.
Διαβάστε τώρα το στέμμα. Επτά ακτίνες, και από κάτω μια σειρά από 25 παράθυρα, απ’ όπου κοιτάζουν έξω οι επισκέπτες του στέμματος. Η Υπηρεσία Εθνικών Πάρκων περιγράφει τις ακτίνες ως φως, σαν φωτοστέφανο. Συχνά θα ακούσετε ότι συμβολίζουν τις επτά θάλασσες και τις επτά ηπείρους, και αυτή είναι η ερμηνεία που παίρνουν μαζί τους οι περισσότεροι.
Στο αριστερό του χέρι κρατά την πλάκα, μήκους 7,19 μέτρων, και από εδώ μπορείτε να τη διαβάσετε: JULY IV MDCCLXXVI. Τέσσερις Ιουλίου 1776, η ημερομηνία της Διακήρυξης της Ανεξαρτησίας.
Κοιτάξτε τώρα κάτω, στα πόδια. Το δεξί πόδι είναι σηκωμένο, η φτέρνα στον αέρα, στη μέση ενός βήματος: το άγαλμα φέρνει τον πυρσό μπροστά, δεν στέκεται φρουρός. Και στα πόδια του, κρυμμένα από κάθε σημείο όπου μπορείτε να σταθείτε, βρίσκονται σπασμένα δεσμά και αλυσίδες. Ο Μπαρτολντί σκέφτηκε να του βάλει στο χέρι μια σπασμένη αλυσίδα, αλλά έκρινε ότι, τόσο σύντομα μετά τον Αμερικανικό Εμφύλιο Πόλεμο, θα δίχαζε πολύ. Έτσι η αλυσίδα κατέληξε στο έδαφος, κάτω από τον χιτώνα, όπου δεν τη βλέπει σχεδόν κανείς.
Αυτή η αλυσίδα είναι ο λόγος που υπάρχει το άγαλμα. Ο άνθρωπος που πρότεινε πρώτος, το 1865, ένα δώρο από τη Γαλλία ήταν ο Εντουάρ ντε Λαμπουλαΐ, πολέμιος της δουλείας και πρόεδρος της Γαλλικής Εταιρείας κατά της Δουλείας. Ήθελε να τιμήσει τη νίκη του Βορρά και το τέλος της δουλείας. Όμως η ελευθερία ήταν επικίνδυνη λέξη στη Γαλλία του δέκατου ένατου αιώνα. Θύμιζε επανάσταση. Γι’ αυτό ο Λαμπουλαΐ και ο Μπαρτολντί συμφώνησαν ότι η μορφή τους δεν θα οδηγούσε εξέγερση. Θα φώτιζε τον δρόμο, ειρηνικά και νόμιμα. Από εκεί και το όνομα: «Η Ελευθερία φωτίζει τον κόσμο».
Η υπόσχεση κάτω από τον χιτώνα δεν ίσχυε ακόμη για όλους όσοι περνούσαν από μπροστά του. Για τους Αφροαμερικανούς του 1886, τα σπασμένα δεσμά περιέγραφαν μια ελευθερία που δεν είχε έρθει ακόμη, και ο διανοούμενος Ουίλιαμ Ντου Μπόις έγραψε ότι, όταν πέρασε με το πλοίο από μπροστά του γυρίζοντας από την Ευρώπη, δεν μπόρεσε να νιώσει την ελπίδα που φανταζόταν ότι ένιωθαν οι μετανάστες.
Τη μέρα των αποκαλυπτηρίων, στις είκοσι οκτώ Οκτωβρίου 1886, το πρόσωπο ήταν σκεπασμένο με μια γαλλική τρίχρωμη σημαία, που θα έπεφτε στο τέλος ενός λόγου. Ο Μπαρτολντί πέρασε μια παύση για το τέλος και την άφησε να πέσει νωρίς. Τα κανόνια βρόντηξαν και το πλήθος ζητωκραύγασε. Όταν ένας δημοσιογράφος τον ρώτησε τι γνώμη είχε για το τελειωμένο άγαλμα, του είπε: το όνειρό μου έγινε πραγματικότητα. Μπορώ μόνο να πω ότι είμαι μαγεμένος.
Στάση 4 από 5 · Περιβάλλων χώρος του νησιού της Ελευθερίας, στη βάση των γρανιτένιων τειχών του οχυρού Γουντ, δίπλα στην είσοδο του βάθρου
Τα αστεροειδή τείχη του οχυρού Γουντ και το βάθρο του Χαντ
Βάθρο του Ρίτσαρντ Μόρις Χαντ (πέθανε το 1895), χτισμένο με αρχιμηχανικό τον στρατηγό Τσαρλς Π. Στόουν· το οχυρό Γουντ, έργο του Στρατού των ΗΠΑ · Οχυρό Γουντ 1808–1811· θεμέλια του βάθρου από το 1883, θεμέλιος λίθος 1884, ολοκλήρωση 1886 · Τοίχοι από χυτό σκυρόδεμα πάχους ως 20 πόδια (περίπου 6 μ.), με επένδυση γρανίτη· 154 πόδια, 46,93 μ., από το έδαφος ως την κορυφή του βάθρου, μέσα σε αστεροειδές οχυρό με έντεκα ακτίνες
Προσέξτε
- Οι ακτίνες του αστεριού. Περπατήστε κατά μήκος του τείχους και οι γωνίες προεξέχουν και υποχωρούν, έντεκα γύρω από το βάθρο.
- Οι δέκα στρογγυλοί δίσκοι πάνω από τις πόρτες του βάθρου, αφημένοι κενοί. Προορίζονταν για τα εμβλήματα των πολιτειών.
- Η γρανιτένια επένδυση. Καλύπτει τοίχους από σκυρόδεμα πάχους ως 20 πόδια, τη μεγαλύτερη έγχυση σκυροδέματος της εποχής της.
Κείμενο (2:49)
Τα γρανιτένια τείχη δίπλα στα οποία περπατάτε είναι τρία τέταρτα του αιώνα παλαιότερα από το άγαλμα. Αυτό είναι το οχυρό Γουντ, που ξεκίνησε το 1808 ως «Οχυρώσεις του νησιού Μπέντλοου» και ολοκληρώθηκε το 1811. Η κάτοψή του είναι ένα αστέρι με έντεκα ακτίνες: ακολουθήστε το τείχος και οι γωνίες προεξέχουν και υποχωρούν. Πήρε το όνομά του από τον Ελεάζαρ Γουντ, ήρωα του στρατού που σκοτώθηκε στο οχυρό Ίρι. Όταν ήρθε το άγαλμα, κανείς δεν γκρέμισε το οχυρό. Το αστέρι έγινε μέρος της βάσης, και το βάθρο υψώνεται μέσα από τα τείχη του.
Το βάθρο είναι έργο του Ρίτσαρντ Μόρις Χαντ, του πρώτου Αμερικανού που σπούδασε στη Σχολή Καλών Τεχνών του Παρισιού. Ένα πρώιμο σχέδιό του, ο «Φάρος», εμπνεόταν από τον αρχαίο φάρο της Αλεξάνδρειας και είχε ύψος 114 πόδια, περίπου τριάντα πέντε μέτρα. Ο προϋπολογισμός το κατέβασε στα 87 πόδια, είκοσι έξι και μισό μέτρα. Ο Χαντ πληρώθηκε χίλια δολάρια για τη δουλειά του και τα επέστρεψε στην επιτροπή.
Τα χρήματα είναι όλη η ιστορία αυτού του βάθρου. Οι Γάλλοι θα πλήρωναν το άγαλμα, οι Αμερικανοί το βάθρο, και οι Αμερικανοί παραλίγο να μην τα καταφέρουν. Το 1884, ως κυβερνήτης της Νέας Υόρκης, ο Γκρόβερ Κλίβελαντ άσκησε βέτο σε νόμο που έδινε στο έργο πενήντα χιλιάδες δολάρια. Την ίδια χρονιά τα χρήματα τελείωσαν και οι εργασίες σταμάτησαν. Το έργο το έσωσε η εφημερίδα του Τζόζεφ Πούλιτζερ, η «Νιου Γιορκ Γουόρλντ». Από τον Μάρτιο ως τον Αύγουστο του 1885 ο Πούλιτζερ μάζεψε πάνω από εκατό χιλιάδες δολάρια από περίπου 125.000 ανθρώπους, οι περισσότεροι από τους οποίους έδωσαν ένα δολάριο ή λιγότερο, και τύπωσε το όνομα του καθενός. Μια ομάδα παιδιών έστειλε ένα δολάριο: τα λεφτά που είχαμε μαζέψει για να πάμε στο τσίρκο. Δύο χρόνια μετά το βέτο του, ο Κλίβελαντ, πια πρόεδρος, παρέλαβε το άγαλμα.
Κοιτάξτε τον γρανίτη. Επενδύει τοίχους από σκυρόδεμα πάχους ως είκοσι πόδια, δηλαδή έξι μέτρα, πάνω σε θεμέλια βάθους δεκαπέντε ποδιών, τεσσεράμισι μέτρων, και εκείνο το σκυρόδεμα ήταν η μεγαλύτερη μάζα που είχε χυθεί οπουδήποτε ως τότε. Πάνω από τις πόρτες, σε κάθε πλευρά, υπάρχει μια σειρά από δέκα στρογγυλούς δίσκους. Ο Μπαρτολντί ήθελε να μπουν πάνω τους τα εμβλήματα των πολιτειών. Είναι ακόμη κενοί.
Το βάθρο φέρει και ένα ποίημα. Για μια δημοπρασία έργων τέχνης υπέρ του ταμείου του βάθρου, η Έμμα Λάζαρους έγραψε στις δύο Νοεμβρίου 1883 ένα σονέτο, «Ο νέος Κολοσσός»: δώστε μου τους κουρασμένους σας, τους φτωχούς σας, τα στριμωγμένα πλήθη σας που λαχταρούν να ανασάνουν ελεύθερα. Ξεχάστηκε γρήγορα. Το 1901 η φίλη της Τζορτζίνα Σκάιλερ το βρήκε σε ένα βιβλιοπωλείο, και το 1903 οι στίχοι χαράχτηκαν σε μια πινακίδα στον εσωτερικό τοίχο του βάθρου. Πολλά από όσα σημαίνει σήμερα το άγαλμα, η «Μητέρα των Εξορίστων», προέρχονται από εκείνη την πινακίδα.
Αρχιμηχανικός ήταν ο στρατηγός Τσαρλς Στόουν. Όταν τελείωσε, έλεγαν ότι θα έπρεπε να αναποδογυρίσουν το νησί για να το ξεκολλήσουν. Πέθανε από πνευμονία λίγους μήνες μετά τα αποκαλυπτήρια.
Στάση 5 από 5 · Κορυφή του βάθρου, με το βλέμμα ψηλά μέσα στο άγαλμα, και ο εξώστης θέας γύρω του· απαιτείται εισιτήριο Pedestal Reserve
Η κορυφή του βάθρου, κάτω από τον σκελετό του Άιφελ
Γκυστάβ Άιφελ (1832–1923), εσωτερικός σκελετός· χάλκινο περίβλημα από το εργαστήριο του Μπαρτολντί· ο οπλισμός ανανεώθηκε στην αποκατάσταση του 1984–1986 · Ο σκελετός σχεδιάστηκε το 1880 και ολοκληρώθηκε στο Παρίσι στα τέλη του 1883· οι λάμες του οπλισμού αντικαταστάθηκαν το 1984–1986 · Σιδερένιος κεντρικός πυλώνας 28 μ. (92 πόδια) με λάμες από ανοξείδωτο χάλυβα που κρατούν το χάλκινο περίβλημα· 215 σκαλιά, ή ανελκυστήρας, ως την κορυφή του βάθρου
Προσέξτε
- Οι επίπεδες λάμες που ακολουθούν από μέσα τις πτυχές του χιτώνα, η καθεμία στερεωμένη στον χαλκό και λυγισμένη στο σχήμα της πτυχής της. Είναι τα ελατήρια που επιτρέπουν στο άγαλμα να κινείται.
- Οι βαρύτερες δοκοί που διασχίζουν τον χώρο: το δικτύωμα του Άιφελ, αυτό που πραγματικά κρατά το άγαλμα όρθιο.
- Η εσωτερική πλευρά του περιβλήματος, γυμνός χαλκός. Οι συντηρητές της δεκαετίας του 1980 αφαίρεσαν από εδώ τις στρώσεις μπογιάς που είχαν μαζευτεί μέσα σε έναν αιώνα.
- Από τον εξώστη, το λιμάνι ολόγυρα. Το βάθρο είναι περίπου το μισό ύψος του μνημείου.
Κείμενο (2:17)
Βρίσκεστε στην κορυφή του βάθρου του Χαντ, και το άγαλμα αρχίζει ακριβώς πάνω από το κεφάλι σας. Κοιτάξτε ψηλά. Αυτή είναι η θέα που εξηγεί όλα όσα είδατε από το γρασίδι.
Αυτή η καφετιά, πτυχωτή επιφάνεια είναι η εσωτερική πλευρά του χάλκινου περιβλήματος, η πίσω όψη του χιτώνα που κάνατε τον γύρο του. Τη διασχίζουν δύο είδη μετάλλου. Οι βαριές δοκοί είναι ο σκελετός του Γκυστάβ Άιφελ: ένας κεντρικός πυλώνας ύψους 28 μέτρων, με ένα δικτύωμα από ελαφρύτερες, ασύμμετρες δοκούς που διακλαδίζονται από αυτόν για να ακολουθήσουν το σχήμα του σώματος. Οι λεπτές επίπεδες λάμες, στερεωμένες στον χαλκό και λυγισμένες σε κάθε πτυχή, δένουν το περίβλημα με τον σκελετό, και είναι ελατήρια. Ο Άιφελ δεν ήθελε ένα άκαμπτο άγαλμα. Έφτιαξε ένα που υποχωρεί λίγο στον άνεμο.
Ήταν ένα από τα πρώτα παραδείγματα αυτού που οι αρχιτέκτονες λένε σήμερα αναρτημένη πρόσοψη: η εξωτερική επιφάνεια δεν φέρει κανένα φορτίο και απλώς κρέμεται από έναν σκελετό στο εσωτερικό. Ο Άιφελ το ολοκλήρωσε στο Παρίσι στα τέλη του 1883. Λίγα χρόνια αργότερα άρχισε τον πύργο του.
Δεν είναι όλα όπως τα άφησε. Προσπάθησε να εμποδίσει τον χαλκό και τον σίδηρο να διαβρώσουν ο ένας τον άλλον με μια στρώση αμιάντου εμποτισμένου με γομαλάκα, και ως τη δεκαετία του 1980 ήταν φανερό ότι αυτό δεν είχε πετύχει. Η μεγάλη αποκατάσταση αντικατέστησε τις σκουριασμένες σιδερένιες λάμες με ανοξείδωτο χάλυβα. Μέσα στο περίβλημα οι συντηρητές βρήκαν μπογιά ενός αιώνα, την αφαίρεσαν με υγρό άζωτο, και ύστερα απομάκρυναν δύο στρώσεις λιθανθρακόπισσας με αμμοβολή από μαγειρική σόδα, που δεν βλάπτει τον χαλκό. Όπου το περίβλημα χρειαζόταν μπάλωμα, ο καινούργιος χαλκός ήρθε από μια στέγη των εργαστηρίων Μπελ, γιατί η πατίνα του ταίριαζε ήδη.
Πάνω από εσάς οι σκάλες συνεχίζουν. Η διπλή ελικοειδής σκάλα μέσα στο άγαλμα προστέθηκε το 1888, και από τα πόδια του ως το στέμμα είναι 162 σκαλιά· από το έδαφος, 377. Ο πυρσός είναι ακόμη ψηλότερα· φτάνει κανείς εκεί από μια στενή σκάλα σαράντα ποδιών, πάνω από δώδεκα μέτρα, μέσα στο χέρι, και είναι κλειστός για το κοινό από το 1916.
Βγείτε τώρα στον εξώστη. Το βάθρο είναι περίπου το μισό ύψος όλου του μνημείου, και από εδώ πάνω το λιμάνι ανοίγεται ολόγυρα: τα νερά από όπου ήρθε καθένα από εκείνα τα πλοία. Τον Οκτώβριο του 2012 ο τυφώνας Σάντι πλημμύρισε τα τρία τέταρτα του νησιού από κάτω σας, και το νησί έμεινε κλειστό ως τις τέσσερις Ιουλίου 2013.
Ανεξάρτητος ξεναγός · Chiaro
Στρέψτε το Chiaro σε ό,τι βλέπετε στο Άγαλμα της Ελευθερίας.
Μετά την πέμπτη στάση, το λιμάνι έχει ακόμη πολλά να σας βάλει να ρωτήσετε: γιατί ένα στέμμα χρειάζεται 25 παράθυρα, ποιος ουρανοξύστης είναι ποιος στον ορίζοντα όταν στέκεστε στην κουπαστή του φέρι, τι γυρεύει ένα οχυρό με έντεκα ακτίνες κάτω από τα πόδια σας. Στρέψτε το κινητό σε μια ραφή στον χαλκό, σε ένα κτίριο στην απέναντι όχθη ή στην ημερομηνία πάνω στην πλάκα, και το Chiaro σάς λέει τι είναι, σας αφηγείται την ιστορία του και απαντά επί τόπου στις επόμενες ερωτήσεις σας.
Πριν πάτε
Πώς θα πάτε
Στο νησί της Ελευθερίας φτάνει κανείς μόνο με φέρι. Από το Μανχάταν, πηγαίνετε στο πάρκο Μπάτερι (The Battery· διεύθυνση για GPS: 1 Battery Place, New York, NY 10004): το εκδοτήριο είναι μέσα στο Κάστρο Κλίντον, και ο έλεγχος ασφαλείας και το φέρι στην προκυμαία ακριβώς δίπλα. Από το Νιου Τζέρσεϊ, τα φέρι αναχωρούν από το Liberty State Park (1 Audrey Zapp Drive, Jersey City, NJ 07305), με εκδοτήριο στο κτίριο Central Railroad of New Jersey Terminal. Τα πλοία από τη Νέα Υόρκη πιάνουν πρώτα στο νησί της Ελευθερίας και μετά στο νησί Έλις.
Με το μετρό ως το Μπάτερι: γραμμές 4 και 5 ως Bowling Green, γραμμή R ως Whitehall Street ή γραμμή 1 ως South Ferry. Τα λεωφορεία M5, M15 και M20 σταματούν στο South Ferry. Στο Νιου Τζέρσεϊ, ο ελαφρύς σιδηρόδρομος Hudson-Bergen Light Rail έχει σταθμό στο Liberty State Park, περίπου ενάμισι χιλιόμετρο με τα πόδια από το φέρι.
Εισιτήρια και είσοδος
- Αγοράστε μόνο από τη Statue City Cruises, το μοναδικό φέρι που η Υπηρεσία Εθνικών Πάρκων επιτρέπει να πιάνει στα νησιά της Ελευθερίας και Έλις, online ή στο εκδοτήριό της μέσα στο Κάστρο Κλίντον. Η Υπηρεσία προειδοποιεί ότι άλλοι πωλητές πουλούν εισιτήρια ακριβότερα ή για σκάφη που δεν πιάνουν στα νησιά. Δεν υπάρχει επιπλέον εισιτήριο εισόδου: στον τιμοκατάλογο της Υπηρεσίας, το εισιτήριο του φέρι κοστίζει 26,00 δολάρια για ενήλικες, 23,00 δολάρια για άτομα 62 ετών και άνω, 17,00 δολάρια για παιδιά 4 ως 12 ετών, και είναι δωρεάν για κάτω των 4 ετών· οι κάρτες των εθνικών πάρκων δεν ισχύουν.
- Η ώρα στο εισιτήριό σας είναι η ώρα που μπαίνετε στην ουρά του ελέγχου ασφαλείας, όχι η ώρα αναχώρησης του φέρι, και δεν μπορείτε να έρθετε περισσότερο από 30 λεπτά νωρίτερα. Ο έλεγχος είναι όπως στα αεροδρόμια· βαλίτσες και μεγάλες τσάντες δεν επιτρέπονται στο φέρι ούτε στα νησιά, και στα σημεία ελέγχου δεν υπάρχουν θυρίδες φύλαξης.
- Το εισιτήριο General Admission (γενική είσοδος) καλύπτει και τα δύο νησιά και τα δύο μουσεία, όχι όμως το εσωτερικό του αγάλματος ή του βάθρου. Για την τελευταία στάση αυτής της σελίδας χρειάζεστε εισιτήριο Pedestal Reserve (+0,30 δολάρια στον τιμοκατάλογο), που είναι περιορισμένο, εξαντλείται από πριν και δεν πωλείται στο νησί· ανεβαίνετε στην κορυφή του βάθρου με 215 σκαλιά ή με ανελκυστήρα, μετά από δεύτερο έλεγχο ασφαλείας. Το στέμμα θέλει ξεχωριστό εισιτήριο Crown Reserve: άλλα 162 σκαλιά σε στενή έλικα χωρίς ανελκυστήρα, επίσκεψη δέκα λεπτών, ένα εισιτήριο ανά άτομο ανά έξι μήνες, παιδιά με ύψος τουλάχιστον 42 ίντσες (107 εκ.), και συνήθως κλείνεται τρεις με τέσσερις μήνες νωρίτερα.
- Το φέρι εκτελεί δρομολόγια κάθε μέρα εκτός από την Ημέρα των Ευχαριστιών και την ημέρα των Χριστουγέννων, και τα δρομολόγια αλλάζουν ανάλογα με την εποχή. Η Statue City Cruises αναφέρει ότι με είσοδο μετά τις 14:00 δεν μένει αρκετός χρόνος για να δείτε και τα δύο νησιά.
Ο επίσημος ηχητικός ξεναγός
Η ηχητική ξενάγηση του ίδιου του πάρκου είναι δωρεάν με το εισιτήριο του φέρι: περιλαμβάνεται στην τιμή, σε δώδεκα γλώσσες (αγγλικά, ισπανικά, γαλλικά, ιταλικά, γερμανικά, κινεζικά μανδαρινικά, ρωσικά, αραβικά, χίντι, κορεατικά, πορτογαλικά και ιαπωνικά), με οικογενειακή εκδοχή για παιδιά από 6 ως 10 ετών, περιγραφική ξενάγηση για τυφλούς και μειωμένης όρασης επισκέπτες και ξεναγήσεις στην Αμερικανική Νοηματική Γλώσσα. Καλύπτει έναν περίπατο γύρω από το νησί, το μουσείο και τον σκελετό του αγάλματος στην κορυφή του βάθρου. Οι φύλακες της Υπηρεσίας Εθνικών Πάρκων κάνουν επίσης δωρεάν ξεναγήσεις στον χώρο· ξεκινούν από τον ιστό της σημαίας, διαρκούν περίπου 35 λεπτά και δεν γίνονται κρατήσεις. Η δική μας είναι μια τρίτη επιλογή, ανεξάρτητη από το πάρκο: ξεκινά στο Μπάτερι πριν επιβιβαστείτε, και το πλήρες κείμενο κάθε στάσης βρίσκεται κάτω από το πρόγραμμα αναπαραγωγής της, για να διαβάζετε παράλληλα ή αντί να ακούτε.
Επίσημος ιστότοπος →Ερωτήσεις
Υπάρχει δωρεάν ηχητικός ξεναγός για το Άγαλμα της Ελευθερίας;
Ναι, μάλιστα δύο. Η ηχητική ξενάγηση του ίδιου του πάρκου συνοδεύει κάθε εισιτήριο του φέρι χωρίς επιπλέον χρέωση, σε δώδεκα γλώσσες, και καλύπτει το νησί, το μουσείο και τον σκελετό του αγάλματος στην κορυφή του βάθρου. Η δεύτερη είναι αυτή που διαβάζετε: ένας περίπατος χωρίς ξεναγό σε πέντε στάσεις, που ξεκινά στην προκυμαία του Μπάτερι πριν επιβιβαστείτε και τελειώνει στην κορυφή του βάθρου, και παίζει κατευθείαν από τη σελίδα χωρίς να κατεβάσετε τίποτα.
Χρειάζομαι εισιτήριο για να ακούσω;
Όχι για την πρώτη στάση, που είναι στην προκυμαία του Μπάτερι δίπλα στο Κάστρο Κλίντον, έξω από κάθε πύλη. Οι στάσεις δύο ως τέσσερα είναι στο νησί της Ελευθερίας, όπου φτάνετε μόνο με εισιτήριο φέρι της Statue City Cruises. Η πέμπτη, η κορυφή του βάθρου, χρειάζεται εισιτήριο Pedestal Reserve αγορασμένο από πριν.
Πόσο κοστίζει ο επίσημος ηχητικός ξεναγός του Αγάλματος της Ελευθερίας;
Τίποτα παραπάνω. Ο τιμοκατάλογος της Υπηρεσίας Εθνικών Πάρκων αναφέρει ότι οι ηχητικές ξεναγήσεις περιλαμβάνονται στο εισιτήριο του φέρι και ότι οι ξεναγήσεις των φυλάκων είναι δωρεάν. Το ίδιο το εισιτήριο του φέρι κοστίζει στον ίδιο τιμοκατάλογο 26,00 δολάρια για ενήλικες, και δεν υπάρχει χωριστό εισιτήριο εισόδου.
Μπορώ να μπω μέσα στο άγαλμα;
Μόνο με κράτηση. Το εισιτήριο General Admission δεν καλύπτει το εσωτερικό του αγάλματος ή του βάθρου. Το εισιτήριο Pedestal Reserve σας ανεβάζει στην κορυφή του βάθρου με 215 σκαλιά ή με ανελκυστήρα· το Crown Reserve προσθέτει 162 σκαλιά σε στενή έλικα χωρίς ανελκυστήρα, για επίσκεψη δέκα λεπτών. Και τα δύο είναι περιορισμένα, και τα πουλά από πριν η Statue City Cruises. Ο πυρσός είναι κλειστός για το κοινό από το 1916.
Ποιο είναι το επίσημο φέρι;
Η Statue City Cruises, το μοναδικό φέρι που η Υπηρεσία Εθνικών Πάρκων επιτρέπει να πιάνει στα νησιά της Ελευθερίας και Έλις. Αναχωρεί από το Μπάτερι στο Μανχάταν και από το Liberty State Park στο Τζέρσεϊ Σίτι, και στο Μανχάταν το μόνο επιτόπιο εκδοτήριό της είναι μέσα στο Κάστρο Κλίντον. Άλλα σκάφη που πουλιούνται γύρω από το Μπάτερι μπορεί να μην πιάνουν καθόλου στα νησιά.
Κλείνει ποτέ το Άγαλμα της Ελευθερίας;
Το φέρι εκτελεί δρομολόγια κάθε μέρα εκτός από την Ημέρα των Ευχαριστιών και την ημέρα των Χριστουγέννων. Τα δρομολόγια αλλάζουν ανάλογα με την εποχή, γι’ αυτό ελέγξτε το επίσημο πρόγραμμα του φέρι για την ημερομηνία σας αντί να βασιστείτε σε μια σταθερή ώρα.
Περισσότερες ηχητικές ξεναγήσεις
Δημιουργία του Chiaro. Δεν συνδέεται με το Άγαλμα της Ελευθερίας.