İçeriğe geç

Brooklyn Köprüsü · New York · Bağımsız rehber

Brooklyn Köprüsü sesli rehberi,
beş durak, ücretsiz.

1.595,5 fitlik ana açıklığıyla 1883'te açıldığında dünyanın en uzun asma köprüsüydü; şimdi onu beş kayıt eşliğinde yürüyerek geçin. Gezinti yolunda gözünüze takılan başka bir şey olursa fotoğrafını çekin, ne olduğunu Chiaro söylesin.

App Store'dan İndirin

Chiaro tarafından hazırlandı. Brooklyn Köprüsü yönetimiyle bağlantılı değildir.

9:41

Manhattan yaklaşım viyadüğünün üstündeki gezinti yolu rampası

Brooklyn Köprüsü, New York

0:00 2:27
Durak 1 / 5

Beş durak · 12 dakikalık anlatım

Beş nokta, tek bir yürüyüş,
yürüyeceğiniz sırayla.

Bu Brooklyn Köprüsü sesli rehberiyle karşıya yürürken East River ayaklarınızın altından akıp gider; beş kısa anlatımı, John Roebling'in 1867'de sırf keyif için tasarladığı yükseltilmiş gezinti yolunda dinlersiniz. Yürüyüşü kendi başınıza yaparsınız; rota Manhattan'dan Brooklyn'e, güneydoğu yönünde ilerler. Manhattan yaklaşım viyadüğünün üstündeki rampada, City Hall Park'ın karşısındaki Centre Street yaya geçidinden kısa bir tırmanışla başlar; sivri kemerleriyle Manhattan kulesine devam eder; nehrin yukarısındaki Manhattan Köprüsü için ana açıklığın kuzey, yani sol kenarına geçer; iki orta kablonun yolun yanına indiği nehrin ortasında durur ve Brooklyn kulesinin altında, Manhattan'a geri bakmak için döndüğünüz yerde biter. Dinlemek toplam on iki dakika kadar sürer. Geçiş baştan sona 6.016 fit, yani bir milden biraz fazla; rahat bir tempoyla, beş molayla birlikte, üç çeyrek saat ayırın.

Bu sayfadaki erişim bilgileri, köprünün bakımını yapan New York Şehri Ulaştırma Dairesi'ne ve şehrin Manhattan girişiyle ilgili kendi duyurularına dayanıyor; tarih ve metro hatları için kaynak Wikipedia. Köprüde bütün yıl onarım ekipleri çalışır ve yaya yolunun bazı bölümlerini daraltabilir; bu yüzden gezinti yolundaki bir bariyer ya da tabela bu satırlarla çelişirse tabelaya uyun, bize de bir not yazın, sayfayı düzeltelim.

Durak 1 / 5 · Gezinti yolu, Manhattan tarafı: City Hall Park'ın karşısındaki Centre Street yaya geçidinden kısa bir tırmanışla ulaşılan, yaklaşım viyadüğünün üstündeki rampa; yüzünüz güneydoğuya, Manhattan kulesine dönük

Manhattan yaklaşım viyadüğünün üstündeki gezinti yolu rampası

Tasarım: John A. Roebling (1806–1869); yapımı yöneten baş mühendis: oğlu Washington Roebling (1837–1926) · Yaklaşım viyadükleri 1877–1883; gezinti yolu 1954'te yenilendi · Taş yığma bir yaklaşım viyadüğünün üstünde, çelik üzerine ahşap gezinti yolu; Manhattan rampası 1.567 fit (478 m) uzunluğunda, gezinti yolu taşıt yollarından 18 fit (5,5 m) yukarıda

Şunlara dikkat edin

  • İki yanınızdaki, aşağıda akan trafik. Gezinti yolu iki taşıt yolunun arasından ve onlardan on sekiz fit yukarıdan geçer; arabaların göründüğünden daha uzaktan duyulması bu yüzden.
  • Önünüzdeki, Manhattan kulesine uzanan uzun yokuş. Açıklık nehrin çok üstünde kalmak zorunda, kıyı ise alçak; bu yüzden bu yakada yaklaşım viyadüğünün sokağa inmesi için 1.567 fit gerekiyor.
  • Yanınızdaki demir korkuluklar. Bunları, ABD Kongre Binası'nın kubbesini de döken Bronx'taki Janes and Kirtland dökümhanesi yaptı.
  • Solunuzda, nehrin yukarısında Manhattan Köprüsü: kuzeydeki bir sonraki geçit ve üçüncü durağın konusu.
Konuşma metni (2:27)

Tırmanıyorsunuz ve bir süre daha tırmanacaksınız. Ayaklarınızın altındaki tahtalar yükseltilmiş gezinti yolu; duyduğunuz trafik yanınızda değil, aşağınızda, iki yanda on sekiz fit alçakta uzanan iki taşıt yolunda akıyor. Tam karşınızda, yolun ucunda, Manhattan kulesi her şeyin üstünde yükseliyor; dört kablo kavis çizerek tepesine tırmanıyor.

Rampanın bu kadar uzun olmasının sebebi nehir. İlerideki açıklığın, altından gemiler geçebilecek kadar yüksekte durması gerekiyordu; iki kıyıda da zemin alçak, bu yüzden köprü sokak seviyesine ancak yavaş yavaş, karanın epey içlerinde inebiliyor. Köprünün bakımını yapan şehrin ulaştırma dairesi, açıklık ve yaklaşım viyadükleri bir arada, bütün yapının uzunluğunu 6.016 fit olarak veriyor. Yalnızca Manhattan tarafındaki yaklaşım 1.567 fit; Brooklyn'de sizi bekleyenden çok daha uzun.

Altınızda taş var. Yaklaşım viyadükleri Rönesans üslubunda taş kemerlerin üstünde durur; kemerlerin açıklıkları tuğla duvarlar ve küçük pencerelerle kapatılmıştır, yan sokaklar da kemerlerin ve demir kirişli köprülerin altından geçer.

Gezinti yolu en başından beri John Augustus Roebling'in fikriydi. Eylül 1867 tarihli ana planında taşıt yolları ve demiryolu hatları vardı, onların üstünde de yalnızca keyif için var olan yükseltilmiş bir yürüyüş yolu. Hiçbirinin yapıldığını göremedi. Üstünde durduğunuz döşeme bir yenileme, Mayıs 1954'te bitti; ama yanınızdaki demir korkuluklara bir bakın. Bunlar, ABD Kongre Binası'nın kubbesini de yapan Bronx'taki dökümhane Janes and Kirtland'dan geldi.

Rampanın ilerisinde, kuleden önce, kablolar Manhattan ankraj bloğunun içine dalar: ana kayanın üstüne oturan, 60.000 kısa ton ağırlığında, yamuk biçimli bir kireçtaşı kütlesi. Şehir 1876'dan itibaren köprünün bakım masrafını karşılamak için bloğun içindeki tonozlu mahzenleri kiraya verdi; buralarda şarap saklandı, çünkü şarap sabit altmış derece Fahrenheit'ta iyi dayanıyordu. Manhattan'daki mahzenin adı Mavi Mağara'ydı; adını girişinin yanındaki, Meryem Ana'ya adanmış küçük bir sunaktan alıyordu.

O bloğun altındaki toprağın da kendi tarihi var. Burada, Cherry Street 1 numarada, Amerika Birleşik Devletleri'nin ilk başkanlık konutu olarak kullanılan Samuel Osgood Evi dururdu; blok üzerindeki bronz bir plaket bunu hâlâ hatırlatıyor.

Adı hakkında da son bir şey. İlk otuz iki yıl boyunca buranın resmî adı New York and Brooklyn Bridge'di, yani New York ve Brooklyn Köprüsü. Şehir Brooklyn Bridge adını ancak 1915'te resmîleştirdi; oysa bu ad ilk kez Ocak 1867'de Brooklyn Daily Eagle gazetesine yazılan bir mektupta geçmişti.

Durak 2 / 5 · Manhattan kulesindeki gezinti yolu; yolun kulenin balkonuna yükseldiği ve iki kemerin arasından geçtiği yer

Manhattan kulesi ve gotik kemerleri

Tasarım: John A. Roebling (1806–1869); yapımı yöneten: Washington Roebling (1837–1926); Washington'un talimatlarını şantiyeye ileten: Emily Warren Roebling (1843–1903) · Keson 1871–1872'de indirildi; kule Temmuz 1876'da tamamlandı · Kireçtaşı, granit ve Rosendale çimentosu; 278 fit (85 m) yükseklikte, yüksek su çizgisinde 140'a 59 fit; her kemer açıklığı 117 fit yüksekliğinde ve 33,75 fit genişliğinde

Şunlara dikkat edin

  • Her biri 117 fit yüksekliğindeki iki sivri kemer; her birinin içinden bir taşıt yolu geçer. Gezinti yolu ikisinin arasından, trafiğin üstündeki bir balkona yükselir.
  • Granitin grisi. 2019 sonunda başlayan yenileme kemerleri temizledi ve taşa özgün rengini geri kazandırdı.
  • Kulenin tepesi. Dört ana kablo burada bitmez, Temmuz 1876'da yukarı çekilen semer plakalarının üstünden geçer.
Konuşma metni (2:25)

Şimdi taş. Manhattan kulesinin dibindesiniz; gezinti yolu burada bir balkona yükselip kulenin iki ayağının arasından süzülüyor. İki yanınızda taşıt yollarının üstündeki kemerler 117 fit yüksekliğinde. Sivri kemerler bunlar, neogotik: bir mühendislik yapısının üstünde kilise biçimi. Bu kule ve ikizi bittiğinde New York'taki bir tanesi dışında bütün binalardan yüksekti: 279 fitlik Trinity Church kulesi onları bir fit kadar geçiyordu. Bu durum 1890'a kadar sürdü.

Taş uzaklardan geldi. Kireçtaşı eyaletin kuzeyinde, Essex County'deki Clark taş ocağından çıkarıldı; granit Maine'deki Vinalhaven Adası'nda kesildi ve yelkenli gemilerle kıyı boyunca güneye taşındı. 2019 sonunda başlayan yenileme kemerleri temizledi ve granitin özgün rengini bir asırlık kirin altından çıkardı.

Göremediğiniz kısım, en pahalıya mal olan kısım. Bu kule bir kesonun üstünde duruyor: 172'ye 102 fit boyutlarında, güney sarı çamından devasa bir sandık. İşçiler onu, içinde basınçlı havada nehir tabanını kazarak batırdılar. Bu yakada keson yüksek su seviyesinin 78,5 fit altına, inç kare başına otuz beş librelik basınca kadar indi. Projenin hekimi Andrew Smith, bugün vurgun dediğimiz rahatsızlığın 110 vakasını Ocak ile Mayıs 1872 sonu arasında tedavi etti; ona ilk kez keson hastalığı adını veren de oydu. Üç işçi bu yüzden öldü.

Ana kaya daha da derindeydi. Baş mühendis Washington Roebling sondaj sonuçlarını okudu, üstteki kumlu zeminin yeterince sağlam olduğuna karar verdi ve kazıyı durdurdu.

Köprüyü babası John Augustus Roebling tasarlamıştı. Haziran 1869'da sahada ölçüm yaparken bir feribot ayağını bir iskele kazığına sıkıştırıp ezdi; ertesi ay tetanozdan öldü. İşi otuz iki yaşındaki Washington devraldı. Kesonları incelemek için kendisi de içlerine indi, yukarı fazla hızlı çıktı ve işçilerini vuran aynı hastalık yüzünden yatağa düştü. O günden sonra köprünün yapımını yatak odasından, bir dürbünle izleyerek yönetti.

Karısı Emily Warren Roebling onun talimatlarını şantiyeye götürdü, yanıtları geri getirdi. Katener eğrilerinin matematiğini, malzemelerin dayanımını ve kablo yapımını öğrendi; on bir yıl boyunca bu köprünün yapımının denetlenmesine yardım etti.

Yürümeye devam etmeden önce başınızı kaldırıp kulenin tepesine bakın. Dört ana kablo orada bitmiyor. Kulenin üstünden geçiyor ve Temmuz 1876'da, yani bu kulenin tamamlandığı ay, yerine çekilen semer plakalarına dayanıyor.

Durak 3 / 5 · Ana açıklık, iki kulenin arasında gezinti yolunun kuzey kenarı (Brooklyn'e yürürken solda); kuzeye, East River'ın yukarısına bakarak

Kuzey korkuluğu ve nehrin yukarısındaki Manhattan Köprüsü

Manhattan Köprüsü tasarımı: Leon Moisseiff (1872–1943); izlediğiniz ana açıklığın tasarımı: John A. Roebling (1806–1869) · Ana açıklık 1883'te tamamlandı; Manhattan Köprüsü 31 Aralık 1909'da açıldı · Brooklyn Köprüsü'nün ana açıklığı 1.595,5 fit (486,3 m); Ulaştırma Dairesi'nin verdiği değere göre ortada 135 fit serbest yükseklik; Manhattan Köprüsü'nün çelik kuleleri 350 fit

Şunlara dikkat edin

  • Manhattan Köprüsü'nün kabloları: yalnızca düşey askılar, başka hiçbir şey. Daha hafif tasarımı, tablanın kendi ağırlığının onu dengede tutacağını söyleyen yeni bir teoriden doğdu.
  • Bu köprüde hemen yanınızdaki eğik askı halatları. Kulelerden yelpaze gibi açılarak düşey askıların üzerinden aşağı iner: Roebling'in tasarımının eğik askılı yarısı.
  • Çok aşağıdaki su ve tablanın ondan yüksekliği. Nehrin yukarısındaki gemi yapımcıları 1876'da bu yükseklik yüzünden dava açtı.
Konuşma metni (2:13)

Gezinti yolunun sol kenarına, kuzey tarafına geçin ve East River'ın yukarısına bakın. Hemen yakındaki çelik köprü Manhattan Köprüsü; 1909'un son günü açıldı ve üstünde durduğunuz köprüye karşı adeta bir itiraz.

Önce yanınızdaki kablolara bakın. Ana kablolardan dümdüz aşağı sarkanlar düşey askılar; onları çapraz kesen, kulelerden yelpaze gibi açılan halatlar da eğik askılar. Bu köprü bir melez: kısmen asma köprü, kısmen eğik askılı köprü; yükü iki tür kablo birlikte taşıyor.

Şimdi karşıdaki Manhattan Köprüsü'ne bakın. Düşey askılar, o kadar. Tasarımcısı Leon Moisseiff onu yeni bir fikir üzerine kurdu: Josef Melan'ın sehim teorisine göre tablanın kendi ağırlığı tablayı dengede tutacaktı, bu yüzden rijitlik kafes kirişleri daha hafif olabilirdi. Bu şekilde tasarlanan ilk asma köprü oydu. Alt taşıt yolunun iki yanında metro rayları da taşır; dengesiz dağılan ağırlık yüzünden, her tren geçişinde sekiz fite kadar burulmaya başladı. Bunu düzeltmek 1982'den 2004'e kadar süren bir yeniden yapım gerektirdi.

Sonra aşağı bakın, çünkü bu tablanın yüksekliği bir kavganın konusuydu. O köprünün bugün durduğu yerde, nehrin yukarısındaki gemi yapımcıları ve tüccarlar gemilerinin altından geçemeyeceğini söylüyordu. Mayıs 1876'da New York ve Brooklyn şehirlerine dava açtılar; Yüksek Mahkeme'nin köprüyü yasal bir yapı ilan etmesi için köprünün açıldığı 1883'ü beklemek gerekti. Tasarım 1869'daki son ölçümler sırasında zaten 130 fitten 135 fite yükseltilmişti; 135, şehrin ulaştırma dairesinin bugün ortadaki serbest yükseklik olarak verdiği değer. Üstelik tabla hareket ediyor. Açıklık, yazın ve kışın en uç sıcaklıkları arasında on dört ila on altı inç uzayıp kısalıyor; 1909'da bir mühendislik dergisi, ortanın sıcaklığa ve trafiğe göre dokuz fitten fazla inip kalkabileceğini hesaplamıştı.

1919'da Giorgio Pessi adlı bir pilot, o dönemin dünyadaki en büyük uçaklarından biri olan bir Caproni Ca.5 ile bu tablanın altından uçtu.

Nehrin daha yukarısında Williamsburg Köprüsü'nün açıldığı 1903'e kadar bu, yeryüzünün en uzun asma köprüsüydü; kendisinden önce yapılan her köprüden beşte bir daha uzundu. Altınızdaki nehri de neredeyse bir gecede değiştirdi: açılıştan sonraki bir hafta içinde feribot mürettebatları yolcu sayısında sert bir düşüş bildiriyordu, gerçi nehrin iki yakası arasındaki son feribotlar 1942'ye kadar çalışmaya devam etti.

Durak 4 / 5 · Ana açıklık, nehrin ortası; iki orta ana kablonun iki yanınızda gezinti yolunun seviyesine indiği yer

Ana kablolar, yanınıza indikleri yerde

Tasarım: John A. Roebling (1806–1869); kablo örmeyi yöneten: Washington Roebling (1837–1926); usta makinist: E. F. Farrington · İlk tel 15 Ağustos 1876'da karşıya geçti; ana kabloların son teli 5 Ekim 1878 · Her biri 15,75 inç (40 cm) çapında, 19 demet hâlinde 5.282 paralel galvanizli çelik telden dört ana kablo; 138 ile 449 fit arası uzunlukta 400 eğik askı halatı

Şunlara dikkat edin

  • Bir kol boyu mesafeden bir ana kablonun kalınlığı: on beş tam dörtte üç inç, yaklaşık kırk santimetre; sargının içinde 5.282 ayrı tel.
  • Kabloların çevresine aralıklarla cıvatalanmış kelepçeler; askı halatları bunlardan dümdüz aşağı, tablaya sarkar.
  • Kulelerden aşağı inerken bu askıları kesen eğik halatlar: köprüyü herkesin tanıdığı o ağ.
Konuşma metni (2:24)

Burada, nehrin tam ortasında, iki orta kablo sizi karşılamaya iniyor ve birkaç adım boyunca gezinti yolunun hemen yanından, cıvatalarını sayabileceğiniz kadar yakından geçiyor. Yol bu noktada yaklaşık on fite daralıyor.

Bu kabloların her biri on beş tam dörtte üç inç kalınlığında, yaklaşık kırk santimetre; sargının içinde yan yana dizilip on dokuz demette toplanmış 5.282 ayrı çelik tel var. O güne kadar hiç kimse bir asma köprü kablosunu bu şekilde demetlememişti. Kablolardan dümdüz aşağı sarkan halatlar düşey askılar; kulelerden çapraz inenler ise eğik askılar: yaklaşık dört yüz tane, en uzunu 449 fit.

Hepsi tek bir telle başladı. On beş Ağustos 1876'da ilk geçici tel kuleden kuleye gerildi; telin dayanacağını kanıtlamak için köprünün usta makinisti E. F. Farrington, telin altına asılmış bir lostromo iskemlesinde nehri boydan boya geçti, iki kıyıdan da on bin kadar insan onu izledi. Ardından işçiler için bir yaya köprüsü kuruldu; 1877'de birkaç bin ziyaretçi izin kâğıtlarıyla onun üstünden karşıya geçti, ta ki biri nöbet geçirip neredeyse düşene kadar; bunun üzerine izinler kaldırıldı.

Sonra skandal geldi. Tel sözleşmesi, mütevelli heyeti üyesi Abram Hewitt ile bağlantıları olan bir tedarikçi, J. Lloyd Haigh'e verilmişti. Roebling'in yardımcı mühendisleri gelen teli test etti ve Haigh'in araya kalitesiz tel sıkıştırdığını ortaya çıkardı: test ettikleri seksen kangaldan yalnızca beşi standarda uyuyordu. O tel çoktan kablolara örülmüştü, çıkarmanın yolu yoktu. Roebling, köprünün artık gerekenin altı ila sekiz katı yerine dört katı sağlam olacağını hesapladı, kötü teli yerinde bıraktı ve her kabloya 150 tel daha ekledi. Parasını Haigh ödemek zorunda kaldı. Son tel beş Ekim 1878'de nehrin üstünden geçti.

O pay bilerek bırakılmıştı. John Roebling, rüzgârın bir köprüye ne yaptığını henüz kimsenin anlamadığı bir dönemde rijitlik kafes kirişlerini gerekli gördüğünden altı ila sekiz kat sağlam yapmıştı ve tablayı taşımak için köprüye üç ayrı sistem vermişti: kablolar, eğik askılar ve rijitlik kafes kirişi. Bunlardan biri tamamen devreden çıksa bile köprünün sarkacağını ama yıkılmayacağını söylüyordu. 2003'teki büyük elektrik kesintisinde, kalabalıklar köprüden yürüyerek evlerine dönerken tabla ayaklarının altında salındı. Dayandı.

Önünüzdeki askılar Haigh'in değil. Onunkiler sökülüp 1986'da Bethlehem Steel tarafından yenileriyle değiştirildi.

Durak 5 / 5 · Brooklyn kulesindeki gezinti yolu; burada dönün ve kuzeybatıya, ana açıklık boyunca Manhattan kulesine ve Aşağı Manhattan'a geri bakın

Brooklyn kulesi ve Manhattan'a geri bakış

Tasarım: John A. Roebling (1806–1869); yapımı yönetenler: Washington Roebling (1837–1926) ve Emily Warren Roebling (1843–1903) · Keson 1870–1871; son taş Haziran 1875'te yerleştirildi; köprü 24 Mayıs 1883'te açıldı · Kireçtaşı, granit ve Rosendale çimentosu; 278 fit (85 m) yükseklikte, yüksek su seviyesinin 44,5 fit altına indirilmiş 168'e 102 fitlik ahşap bir keson üzerinde

Şunlara dikkat edin

  • Arkanızı dönün: ana açıklığın tamamı, 1.595,5 fit, Manhattan kulesine kadar geri uzanır; arkasında Aşağı Manhattan yükselir.
  • Başınızın üstünden bu kulenin tepesindeki semerlere tırmanan iki orta ana kablo.
  • İki sivri kemerin tepeleri. Ağustos 1874'te, bu kulenin son taşının konmasından neredeyse bir yıl önce kapatıldılar.
Konuşma metni (2:26)

Burası Brooklyn kulesi; her şeyden önce arkanızı dönün. Geldiğiniz yöne, kuzeybatıya baktığınızda ana açıklığın tamamı önünüzden uzaklaşıyor: 1.595,5 fit boyunca Manhattan kulesine kadar, arkasında üst üste yığılmış Aşağı Manhattan. İki kıyıdaki insanlar on üç yıl boyunca bu manzaranın parça parça kurulmasını izledi.

Her şey burada başladı. Bu kulenin kesonu, Greenpoint'taki Webb and Bell tersanesinde yapıldı ve on dokuz Mart 1870'te suya indirildi. İşçiler basınçlı havada içine inip kazdılar. İçlerinden biri, on altı yaşındaki İrlandalı Frank Harris, küçük demir odada altı kişinin, yaklaşık seksen derece Fahrenheit'ta, belden yukarısı çıplak çalıştığını, beş dakika içinde ter içinde kaldıklarını ve bütün bu süre boyunca yalnızca o korkunç basınç sayesinde yükselmeyen buz gibi bir suyun içinde durduklarını anlatmıştı.

Aralık 1870'te kesonun ahşap tavanı tutuştu ve hasar aylarca işi geri bıraktı. Onarımlar, kesonun 44,5 fitlik son derinliğine ulaştığı altı Mart 1871'de tamamlandı; beş gün sonra içi betonla dolduruldu. 1873'ün ortasında bu kule sudan 164 fit yükseliyordu; başınızın üstündeki kemerler Ağustos 1874'te kapatıldı ve son taş Haziran 1875'te yerine kondu.

Biten köprüyü at arabasıyla ilk geçen Emily Warren Roebling oldu. Resmî açılıştan önce, zaferin simgesi olarak kucağında bir horozla karşıya geçti. Yirmi dört Mayıs 1883'te Başkan Chester Arthur ve New York Belediye Başkanı Franklin Edson köprüyü geçti ve bu uçta Brooklyn Belediye Başkanı Seth Low ile el sıkıştı. Washington Roebling orada olamadı. Açılışın ana konuşmasını Abram Hewitt yaptı ve köprüyü bir kadının fedakâr bağlılığına dikilmiş sonsuz bir anıt diye niteledi. Köprünün üstünde üç Roebling'in, yani Emily'nin, kocasının ve kayınpederinin anısına bir plaket bulunuyor.

O ilk gün köprüden 1.800 araç ve 150.300 kişi geçti. Fatura 1883'ün parasıyla 15,5 milyon doları buldu, bunun üçte ikisini Brooklyn ödedi; inşaatta tahminen yirmi yedi işçi hayatını kaybetti. Bir yıl sonra, on yedi Mayıs 1884'te, P. T. Barnum fil Jumbo'yu yirmi bir filin başında köprüden geçirdi; bu gösteri köprünün sağlamlığıyla ilgili kalan şüpheleri dağıttı, sirke de hiç zararı olmadı.

Açılıştan bir hafta sonra eleştirmen Montgomery Schuyler, Harper's Weekly dergisinde en kalıcı anıtımız olacak eserin büyük olasılıkla salt fayda için yapılmış bir eser olduğunu yazdı: bir tapınak değil, bir kale değil, bir saray değil, bir köprü. Gezinti yolu buradan Adams Street'e doğru iniyor; o köprü artık arkanızda.

Bağımsız rehber · Chiaro

Chiaro'yu Brooklyn Köprüsü'nde gördüğünüz her şeye doğrultun.

Beş mola, bütün bir öğleden sonrayı doldurabilecek bir geçişi anlatıyor. Kulelerine kadar izlenecek 400 eğik halat, eski şarap mahzenleri olan bir ankraj bloğu, nehrin yukarısında ikinci bir köprü ve iki kıyıda da çatılarla dolu koca bir rıhtım var. Bir kablo kelepçesinin, kuledeki bir taşın ya da karşı kıyıdaki bir binanın fotoğrafını çekin; Chiaro onun ne olduğunu, kimin yaptığını ve hangi yıl yapıldığını söyler, Brooklyn rampasından inene kadar da sorularınızı yanıtlamayı sürdürür.

Hangi kule önce yükseldi?Kemerler neden sivri?Nehrin yukarısındaki o köprü ne?

Gitmeden önce

01

Ulaşım

Yürüyüş köprünün kendisinde, Aşağı Manhattan ile Brooklyn Heights arasında yapılır. Manhattan'da gezinti yoluna, City Hall Park'ın karşısında köprünün Centre Street ile buluştuğu yaya geçitlerinden ya da Park Row'daki merdivenden çıkılır. Brooklyn'de gezinti yolu, Tillary Street hizasında Adams Street'in orta refüjüne iner; ayrıca Cadman Plaza East ile Cadman Plaza West arasında, Prospect Street yakınında bir merdiven vardır. Kapı yok, bilet yok.

Manhattan ucu: Brooklyn Bridge–City Hall/Chambers Street istasyonu; 4, 6 ve J hatları günün her saatinde, 5 hattı gece geç saatler dışında her saatte, Z hattı yoğun saatlerde. Brooklyn ucu: köprü yaklaşımının yanında, Cadman Plaza East'teki, tabelalarda High Street–Brooklyn Bridge diye geçen High Street istasyonu; A hattı günün her saatinde, C hattı gece dışında. Dumbo'daki York Street istasyonuna F hattı günün her saatinde gelir.

02

Bilet ve giriş

  • Eylül 2021'den beri gezinti yolu yalnızca yayalara ayrılmıştır. Bisikletlilerin Manhattan yönündeki taşıt yolunda korumalı, çift yönlü kendi yolu var; siz tahtaların üstünde kalın, o yolu bisikletlere bırakın.
  • Şehir 2026 baharında, City Hall Park'ın yanındaki Manhattan girişini yeniden yapmaya başladı: bisikletliler Centre Street boyunca yaya girişinden tamamen ayrı, kendilerine ait bir bağlantı kazanacak, köprü ile park arasındaki güney yaya geçidinin genişliği de iki katına çıkacak. Yaya geçidinde yayalar için konan tabelaları izleyin.
  • Köprüde onarım işleri hiç durmaz; Ulaştırma Dairesi, yaya yolunun bazı bölümlerinin zaman zaman daraltılabileceği uyarısında bulunuyor.
  • Köprü, yaklaşım viyadükleriyle birlikte 6.016 fit uzunluğundadır. Manhattan'dan geliyorsanız Brooklyn ucunda Adams Street rampasından ya da Prospect Street merdiveninden inebilirsiniz; ikisi de High Street istasyonuna kısa bir yürüyüş mesafesindedir.
03

Resmî sesli rehber

Köprüyü New York Şehri Ulaştırma Dairesi işletir; dairenin kendi Brooklyn Köprüsü sayfası bir tur değil, bilgiler, tarihçe ve onarım sözleşmeleri sunar: şehrin ücretli ya da ücretsiz kendi sesli rehberi yoktur. Buradaki beş kayıt bağımsız bir alternatiftir; Manhattan rampasından Brooklyn kulesine yürüdüğünüz sırayla dizilir ve aşağıdaki trafiğin kulaklıklarınızı bastırdığı gezinti yolu bölümleri için her oynatıcının altında metnin tamamı yazılıdır.

Resmî web sitesi →

Sorular

Ücretsiz bir Brooklyn Köprüsü sesli rehberi var mı?

Bu sayfa öyle bir rehber: Manhattan rampasından Brooklyn kulesine kadar, tarayıcınızda çalan ve her birinin tam metni altında yazılı beş kayıt. Şehrin köprü için kendi sesli rehberi yok. Beş anlatımın açıklamadan geçtiği her şey için telefonunuzun kamerasını ona doğrultun, hikâyesini Chiaro uygulaması tamamlasın.

Brooklyn Köprüsü sesli rehberini bilet almadan dinleyebilir miyim?

Evet, çünkü köprünün hiçbir bileti yok. Gezinti yolu herkese açık bir yaya yoludur ve East River köprülerindeki geçiş ücretleri daha Temmuz 1911'de kaldırıldı. Beş durağın hepsi gezinti yolunun üstündedir.

Resmî Brooklyn Köprüsü sesli rehberi ne kadar?

Böyle bir rehber yok. Köprünün bakımını yapan Ulaştırma Dairesi, Brooklyn Köprüsü sayfasında bilgiler, tarihçe ve onarım haberleri yayımlıyor; ama ücretli ya da ücretsiz bir tur, uygulama veya sesli rehber sunmuyor.

Brooklyn Köprüsü yürüyüşüne Manhattan'dan mı, Brooklyn'den mi başlamalıyım?

Duraklar Manhattan'dan Brooklyn'e doğru sıralanır; bu yüzden City Hall Park'ın karşısındaki, Brooklyn Bridge–City Hall/Chambers Street istasyonunun yanındaki Centre Street yaya geçidinden başlayın. Yürüyüş Brooklyn kulesinde biter; oradan A ve C hatlarının geçtiği High Street istasyonuna yakın olan Adams Street'e ya da Prospect Street merdivenine inersiniz.

Brooklyn Köprüsü'nün gezinti yolunda bisiklete binebilir miyim?

Hayır. Eylül 2021'den beri gezinti yolu yalnızca yayalara ayrılmıştır; bisikletliler bunun yerine Manhattan yönündeki taşıt yolunda korumalı, çift yönlü bir yolu kullanır. Şehrin 2026'daki Manhattan girişi düzenlemesi, bisikletlere Centre Street boyunca kendi bağlantılarını veriyor.

Diğer sesli rehberler

Chiaro tarafından hazırlandı. Brooklyn Köprüsü yönetimiyle bağlantılı değildir.