Direct naar de inhoud

Alcatraz · San Francisco · Onafhankelijke gids

Audiogids voor Alcatraz,
vijf stops, gratis.

Druk op play aan de Embarcadero en hoor hoe een eiland van 22 acres (9 hectare), 1,25 mijl (2 km) uit de kust, een fort, een gevangenis en een protest werd. Richt Chiaro daarna op alles wat de vijf stops overslaan.

Gemaakt door Chiaro. Niet verbonden aan Alcatraz.

9:41

Pier 33 en het eiland aan de overkant

Alcatraz, San Francisco

0:00 2:15
Stop 1 van 5

De vijf stops · 12 minuten audio

Vijf plekken, één wandeling,
in de volgorde waarin je ze tegenkomt.

Onze audiogids voor Alcatraz begint op het vasteland. Stop één is bedoeld voor de stoep van de Embarcadero voor Pier 33 Alcatraz Landing, met je blik naar het noorden over de baai, en loopt door tijdens de overtocht op het buitendek van de veerboot. Stop twee is gebouw 64, recht voor je als je aan de steiger van boord stapt; die vertelt ook over de Sally Port uit 1857, de versterkte poort waar je op de weg omhoog doorheen loopt. Stop drie is Broadway, de middengang van het cellengebouw boven op het eiland; stop vier is de luchtplaats, de trap af vanaf de westkant van het cellengebouw; en stop vijf wacht buiten de hoofdingang, bij de vuurtoren en het huis van de directeur, waar de weg weer naar beneden loopt. Je loopt de route op eigen gelegenheid, en bij elkaar is het zo’n twaalf minuten luisteren. Van de steiger naar het cellengebouw is het een kwart mijl, ongeveer 400 meter, en 130 voet (40 m) klimmen; volgens het park doen de meeste mensen daar 10 tot 15 minuten over.

De praktische informatie hieronder komt van de Alcatraz-pagina’s van de National Park Service en van Alcatraz City Cruises, de rederij die in opdracht van het park vaart. De vaartijden verschillen per seizoen; de dienstregeling van de rederij vertelt je wat er op jouw dag vaart. Op het eiland gaan de uitleg bij de steiger en de aangekondigde afsluitingen voor, en zeggen die iets anders dan deze pagina, volg ze dan en laat ons weten wat er veranderd is.

Stop 1 van 5 · De Embarcadero, op de stoep voor Pier 33 Alcatraz Landing bij Bay Street, met je blik naar het noorden over de baai; daarna het buitendek van de veerboot

Pier 33 en het eiland aan de overkant

Versterkt door het genie van het Amerikaanse leger (US Army Corps of Engineers) onder Zealous B. Tower vanaf 1853; gevangenisgebouwen door het leger tot 1933 en door het Federal Bureau of Prisons vanaf 1934 · Fort voltooid in 1859; militaire gevangenis vanaf 1861; federale gevangenis 1934–1963 · Zandstenen eiland van 22 acres (9 ha), 1675 bij 590 voet (511 bij 180 m) bij gemiddeld tij en op het hoogste punt 135 voet (41 m) hoog, 1,25 mijl (2 km) uit de kust

Om op te letten

  • Het lange, lichte blok op de kam van het eiland: dat is het cellengebouw, de reden dat de meeste mensen deze overtocht maken.
  • De witte toren aan de zuidkant, het eind dat het dichtst bij de stad ligt: dat is de vuurtoren. Verderop, aan de noordwestkant van het eiland, staat de watertoren op stalen poten.
  • De grote heuvel die achter het eiland oprijst. Dat is Angel Island, waar het leger zandsteen voor het fort uithakte.
Transcriptie (2:15)

Kijk naar het noorden over het water, voorbij de koppen van de pieren, en zoek de lage rots met een lang, licht gebouw erbovenop. Dat is het hele eiland. Tweeëntwintig acres, nog geen negen hectare, zestienhonderdvijfenzeventig voet van kop tot staart, zo’n vijfhonderdtien meter, en ongeveer een mijl en een kwart uit de kust, ruim twee kilometer.

Het lange blok op de kam is het cellengebouw. De witte toren aan de zuidkant, het eind dat het dichtst bij de stad ligt, is de vuurtoren, en de watertoren op zijn stalen poten staat verderop, aan de noordwestkant van het eiland. Achter dat alles rijst de grote heuvel van Angel Island op, waar het leger zandsteen voor het fort uithakte.

Want een fort, dat was het hier eerst. Toen in 1848 goud werd gevonden, groeide San Francisco in een paar jaar van driehonderd naar dertigduizend inwoners, en werd de baai een buit die het verdedigen waard was. Ingenieurs van het leger tekenden een driehoek van forten om haar te bewaken. Eén hoek, bij Lime Point, is nooit gebouwd, omdat de regering en de landeigenaar het niet eens werden over de prijs. Alcatraz was als eerste klaar en werd de sterkste verdediging aan de hele Amerikaanse westkust. Een rapport van de ingenieurs uit 1852 legde de logica nuchter uit: elk schip dat naar de stad wilde, moest op minder dan een mijl van deze rots langs. In 1854 kwamen er elf kanonnen te staan. Begin jaren 1860 waren het er honderdelf.

Op een vijand hebben ze nooit gevuurd. Het dichtst daarbij kwam het in oktober 1863. Een onbekend oorlogsschip, de vlag slap in de windstille lucht, werd door mannen in roeiboten de baai in gesleept en draaide naar Angel Island. De kapitein op Alcatraz loste eerst een losse flodder, en daarna een lege granaat vlak voor de boeg langs. Het schip antwoordde met eenentwintig saluutschoten. Het was de Sutlej, het vlaggenschip van de Britse marine in de Stille Oceaan, en Alcatraz salueerde terug.

De naam is ouder dan dat alles. In 1775 bracht de Spaanse ontdekkingsreiziger Juan Manuel de Ayala de baai in kaart en noemde hij een eiland Isla de los Alcatraces, meestal vertaald als het pelikaneneiland, al kan het oude woord ook jan-van-genten hebben betekend. Eigenlijk gaf Ayala die naam aan het eiland dat nu Yerba Buena heet. Een Engelse marineofficier, Frederick Beechey, plakte hem later op deze rots, en daar is hij blijven hangen.

Wat het fort in een gevangenis veranderde, is het water tussen jou en het eiland: drieënvijftig graden Fahrenheit, zo’n twaalf graden Celsius, en het stroomt snel. In 1861 was het eiland al de militaire gevangenis voor het hele legerdistrict aan de Stille Oceaan. Houd, als de boot aanlegt, het grote gebouw vlak aan het water in het oog. Daar stap je aan land.

Stop 2 van 5 · De steiger, aan de zuidoostkant van het eiland, recht voor je als je van de veerboot stapt; de weg naar het cellengebouw begint aan de noordkant ervan en gaat door het wachtgebouw (Guardhouse) en de Sally Port

Gebouw 64 (Building 64), boven de steiger

Amerikaanse leger: bakstenen kazematten uit 1865–1867; de kazerne erboven vanaf 1905 gebouwd door militaire gevangenen onder toezicht van geschoolde burgers · Kazematten 1865–1867; kazerne begonnen in februari 1905 · Kazematten van rode baksteen onder muren van holle betonblokken die op het eiland zijn gemaakt; ongeveer 262 bij 88 voet (80 bij 27 m), vier bouwlagen

Om op te letten

  • Het niveau van de steiger tegenover de verdiepingen erboven: onderaan bakstenen geschutkamers uit de jaren 1860, bovenop betonblokken uit 1905. Twee gebouwen, veertig jaar uit elkaar, op elkaar gestapeld.
  • Het bord van de gevangenis op de gevel, met de rode woorden die er in 1970, tijdens de bezetting, omheen zijn geschilderd.
  • Op weg naar boven de gewelfde Sally Port en het bord van het leger erboven, met de tekst Alcatrace Island, 1857.
Transcriptie (2:17)

Ga op de steiger staan en kijk omhoog naar het lange gebouw voor je, dat met de betonnen galerijen die op schuine steunen aan de gevel hangen. Laat je blik nu zakken naar de onderkant, op de hoogte van de steiger. Die onderste laag is een ander gebouw, en dat is gebouwd voor de oorlog.

Tussen 1865 en 1867 bouwde het leger hier een rij bakstenen geschutkamers, kazematten, met gewelfde bakstenen plafonds en muren die dik genoeg waren om een bombardement te doorstaan. Het plan was groots: tweeëntwintig kanonnen gericht op de steiger, vijfhonderd man die erboven woonden, en eten voor vier maanden opgeslagen eronder. Het geld raakte op, en het ontwerp was al verouderd voordat het af was. Er kwam maar één laag, en de kanonnen zijn er nooit op gezet. Wat je ziet, is een vesting die werd begonnen toen de Amerikaanse Burgeroorlog afliep. Haar kanonnen heeft ze nooit gekregen.

In 1905 zette het leger er een kazerne bovenop, en de verrassing is wie die bouwde. Gevangenen maakten de holle betonblokken hier op het eiland en metselden ze ook, met een paar geschoolde burgers als toezicht. Zo kostte een kazerne voor vier compagnieën maar eenenveertigduizend driehonderdnegenentachtig dollar. Er pasten tweehonderdzestig man in. Het hele gebouw is zo’n tweehonderdtweeënzestig voet lang, ongeveer tachtig meter, en toen de federale gevangenis kwam, trokken er gezinnen in: woningen voor de bewakers, van eenkamerwoningen voor de vrijgezellen tot een flat van elf kamers boven de baai, die de bewoners de Cow Palace noemden, het koeienpaleis. Hun kinderen gingen op het eiland naar school.

Zoek het bord van de gevangenis op de gevel, en de rode verf eromheen. In 1970, tijdens de bezetting door Indians of All Tribes, Indianen van Alle Stammen, schilderde iemand Indians Welcome en Indian Land rond de woorden van de overheid: indianen welkom, indiaans land. De bezetters schilderden ook een van de woningen aan de kant van de steiger knalrood, en waarom, weet eigenlijk niemand.

Als je de weg omhoog op loopt, is het eerste gebouw waar je doorheen gaat nog ouder. Het wachtgebouw werd in 1857 gebouwd met een sally port, een uitvalspoort: een droge gracht, een ophaalbrug, zware deuren vol ijzeren nagels dwars over de weg, en houwitsers in de zijkamers die naar beneden wezen, naar de steiger waar jij nu staat. Ook de gevangenis begon daar. Toen het eerste garnizoen in december 1859 aankwam, werden elf van zijn eigen soldaten in de kelder van de Sally Port opgesloten.

Het grootste deel van de twintigste eeuw verborg een houten botenhuis uit 1920 de oude voorkant. Toen het park dat weghaalde, kwam het oorspronkelijke bord van het leger boven de boog weer tevoorschijn. Kijk omhoog als je eronderdoor loopt. Er staat Alcatrace Island, 1857.

Stop 3 van 5 · Cellengebouw, boven op het eiland: Broadway, de middengang tussen het B-blok en het C-blok, die loopt naar de klok bij Times Square en de eetzaal

Broadway, binnen in het cellengebouw

Militaire gevangenen onder majoor Reuben B. Turner, bouwkundig ingenieur, voor het Amerikaanse leger; celfronten in 1934 vernieuwd voor het Federal Bureau of Prisons · 1908–1912; gemoderniseerd 1933–1934 · Gewapend beton, het gebouw 500 voet (150 m) lang; 600 cellen bij de bouw, meestal 9 bij 5 voet (2,7 bij 1,5 m) en 7 voet (2,1 m) hoog

Om op te letten

  • De cellen aan weerszijden, drie lagen hoog, de bovenste twee achter de reling van een looppad.
  • De klok aan het eind van de gang. De gevangenen noemden de ruimte eronder Times Square, en daarachter lag de eetzaal; die vleugel is tot ongeveer 2028 voor restauratiewerk gesloten voor bezoekers, maar de klok zie je vanaf Broadway.
  • De breedte van één celfront, de nummers die langs de randen van de lagen zijn geschilderd, en hoe weinig er tussen de ene cel en de volgende zit.
Transcriptie (2:57)

Ga midden in de gang staan en kijk recht vooruit. Cellen aan beide kanten, drie lagen hoog, de bovenste twee achter een reling, en het dak ver boven je. De mannen die hier woonden, noemden deze gang Broadway. Die langs het A-blok heette Michigan Avenue, die in het D-blok Sunset Strip, en helemaal aan het eind, waar iedereen zich op weg naar het eten onder een klok verzamelde, lag Times Square. Zoek de klok.

Broadway had de minste privacy van het hele gebouw, omdat de hele gevangenis erlangs liep om te eten. De meeste nieuwkomers begonnen één laag hoger in het B-blok, drie maanden in quarantaine, en minstens negentig dagen zonder bezoek.

Kijk nu naar één celfront. Vijf voet breed, nog geen anderhalve meter. Binnen is de cel negen voet diep en zeven hoog, ongeveer tweeënhalve meter bij ruim twee, met een bed, een klein bureau, een wasbak en een toilet tegen de achtermuur. De cellen zijn zo ontworpen dat geen enkele een buitenmuur raakt. Bijna de hele tijd dat de gevangenis bestond, was er in de cellen geen warm water; dat kwam pas begin jaren 1960 uit de kraan, kort voor de sluiting.

Het gebouw is meer dan twintig jaar ouder dan de federale gevangenis. Het leger begon eraan in 1908 en maakte het af in 1912, met zijn eigen gevangenen als arbeidskrachten, onder een bouwkundig ingenieur, majoor Reuben Turner. Zeshonderd cellen, een keuken, een eetzaal en een ziekenhuis, alles in gewapend beton, en toen het klaar was, was het het grootste gebouw van gewapend beton ter wereld. Het werd boven op de citadel van het oude fort gezet, waarvan de benedenverdieping, uitgegraven in een put achter een droge gracht, de kelder werd. Daar komt de legende van de kerkers vandaan. Ook oud ijzer werd hergebruikt: trappen en een deur uit de citadel bleven bewaard, en oude tralies gingen als wapening de muren in. In 1934 zaagde het federale gevangeniswezen de celfronten van het leger eruit en plaatste het tweehonderdnegenenzestig nieuwe, gemaakt van vier spoorwagons vol staal.

Niet iedereen bleef binnen. In juni 1962 verborgen Frank Morris en de broers John en Clarence Anglin gaten in de achterwand van hun cellen achter nagemaakte ventilatieroosters, klommen ze de dienstgang in die achter de cellen loopt, en kwamen ze vandaar op het dak. In hun bed lieten ze hoofden van papier-maché achter, naar hun eigen gezicht gemaakt, en ze gingen de baai in op een vlot dat ze zelf hadden gebouwd. Een vierde man, Allen West, kwam niet op tijd uit zijn cel. De andere drie zijn nooit gevonden, en in 1979 concludeerde de FBI dat ze hoogstwaarschijnlijk verdronken zijn. In de negenentwintig jaar van de gevangenis deden zesendertig mannen veertien pogingen: drieëntwintig werden gepakt, zes doodgeschoten, twee verdronken, en vijf staan te boek als vermist, vermoedelijk verdronken.

De gewelddadigste poging kwam zestien jaar vóór die van Morris. In mei 1946 bogen een paar gevangenen de tralies van de westelijke wapengalerij uit elkaar, de afgeschermde loopbrug van de gewapende bewakers, pakten de wapens die daar lagen en ontketenden drie dagen vechten, bekend als de Slag om Alcatraz. Twee bewaarders, William Miller en Harold Stites, kwamen om, en drie gevangenen stierven.

Wat de gevangenis uiteindelijk deed sluiten, waren geld en zout. Een gevangene kostte hier bijna tien dollar per dag, tegen drie in Atlanta. Elke druppel zoet water kwam per boot, en een halve eeuw zoute nevel vrat aan het beton om je heen. De gevangenis sloot op eenentwintig maart 1963.

Stop 4 van 5 · Luchtplaats (Recreation Yard), aan de westkant van het eiland achter het cellengebouw, vanaf het cellengebouw bereikbaar via een trap van ongeveer 45 treden; hij kijkt uit op de Golden Gate

De luchtplaats (Recreation Yard)

Samen met het cellengebouw gebouwd voor het Amerikaanse leger, 1908–1912; in 1936 bestraat door het Federal Bureau of Prisons · 1908–1912; bestraat in 1936 · Betonnen plaats binnen hoge betonnen muren met hekwerk erop, vanaf het cellengebouw bereikbaar via ongeveer 45 traptreden

Om op te letten

  • Boven de westmuur de zeestraat van de Golden Gate en de brug, met rechts de kapen van Marin.
  • De lijnen van een speelveld, nog altijd op het beton geschilderd. Ze doen vermoeden dat hier behalve honkbal ook basketbal werd gespeeld.
  • De brede betonnen trap van ongeveer 45 treden vanaf het cellengebouw, de weg waarlangs je binnenkwam.
Transcriptie (2:23)

Je bent zo’n vijfenveertig treden afgedaald om hier te komen. Blijf onderaan staan en neem de afmetingen in je op, of het gebrek eraan. Een plaat beton, hoge muren, een hek boven op die muren, en boven de westmuur de Golden Gate met zijn brug, en rechts de kapen van Marin. Voor de mannen op deze plaats was die strook uitzicht de buitenwereld.

Tot 1936 was de luchtplaats van aarde. Toen werd hij bestraat, en in een gevangenis waar alles op rantsoen ging, was de tijd hierbuiten het strengst gerantsoeneerd. Gevangenen mochten hier op zaterdag, zondag en feestdagen komen, tot vijf uur achter elkaar. Wie zeven dagen per week in de keuken werkte, verdiende door de week korte pauzes hier. Wie zich misdroeg, raakte zijn weekend kwijt.

Ze speelden vooral honkbal en softbal, met handschoenen, knuppels en ballen, maar zonder tenues. De plaats was zo klein dat de muur achter het eerste honk bekleed moest worden, omdat lopers steeds voorbij het honk tegen het beton renden. In 1938 was er een echte competitie: vier amateurteams, de Bees, de Oaks, de Oilers en de Seals, genoemd naar clubs uit de lagere profcompetities, en vier competitieteams die de namen van de Cardinals, de Cubs, de Giants en de Tigers droegen. Kijk naar beneden. De geschilderde lijnen van een speelveld zijn er nog, en ze doen vermoeden dat hier ook basketbal werd gespeeld.

Maar meestal was de luchtplaats om te praten. Het was de enige echte kans in de week op een goed gesprek. Van Machine Gun Kelly en Basil Banghart, bijgenaamd de Uil, werd gezegd dat ze de hele tijd samen rondjes liepen. Hier was het ook dat directeur Edwin Swope een man antwoordde die bij hem klaagde over zijn straf van honderdnegenennegentig jaar: Jongen, we zitten hier allemaal levenslang. Ieder van ons zit levenslang.

De luchtplaats was niet alleen belangrijk voor de honkballers. Het complot dat in 1946 uitliep op de Slag om Alcatraz draaide om de sleutel van deze plaats, om bij de bewakers in de torens te komen en daarna bij de steiger. En in 1970, tijdens de bezetting, kwamen hier tussen de vierhonderd en zevenhonderd mensen bijeen om te demonstreren.

Onder je voeten ligt een ouder eiland. In 2019 trokken archeologen met grondradar over de voormalige luchtplaats en vonden ze de oudere vestingwerken van het leger, in verrassend goede staat: een traverse, een dwarswal van aarde, en daaronder een gewelfde bakstenen tunnel met zijn ventilatiekanalen, begraven toen de gevangenis erbovenop werd gebouwd.

Achter de muur van de luchtplaats staat de watertoren, vierennegentig voet hoog, bijna dertig meter, gebouwd in 1940 en 1941 omdat het eiland zelf geen water had. Het welkom aan het vrije indiaanse land dat de bezetters erop schilderden, werd opnieuw aangebracht toen de toren in 2012 werd gerestaureerd.

Stop 5 van 5 · Buiten de hoofdingang van het cellengebouw, naast de vuurtoren en de ruïne van het huis van de directeur, met uitzicht over de baai op San Francisco; hier begint de weg terug naar de steiger

De vuurtoren en het huis van de directeur

Vuurtoren in 1909 gebouwd voor de federale vuurtorendienst, ter vervanging van het licht uit 1854; huis van de directeur in de jaren 1920 gebouwd voor de gevangenis en in 1970 uitgebrand · Toren 1909, eerste licht op 1 juni 1854; huis van de directeur 1921 volgens het bordje van het park, uitgebrand op 1 juni 1970 · Achthoekige betonnen toren op een gemetselde voet, 84 voet (26 m) hoog, het licht 214 voet (65 m) boven zee; het huis een lege schil van drie bouwlagen en vijftien kamers

Om op te letten

  • De achthoekige betonnen toren van de vuurtoren, en de lantaarn bovenop.
  • Het huis van de directeur ernaast: de muren staan nog, het dak is weg, en de hoge raamopeningen omlijstten ooit de baai.
  • San Francisco aan de overkant van het water, een mijl en een kwart verderop, zo’n twee kilometer. De hele gevangenis was rond die afstand gebouwd.
Transcriptie (2:31)

Kom aan de voorkant het cellengebouw uit en blijf staan. De betonnen toren naast je is de vuurtoren, de muren zonder dak ernaast waren het huis van de directeur, en recht aan de overkant van het water ligt San Francisco, een mijl en een kwart verderop, zo’n twee kilometer. Alles op dit eiland was rond die afstand ingericht.

Het licht was er eerder dan de gevangenis, en eerder dan de kanonnen van het fort. De eerste vuurtoren van Alcatraz was een wachterswoning in Cape Cod-stijl met een torentje op het dak, klaar in 1853, en de lens moest twaalfduizend mijl, zo’n negentienduizend kilometer, om Zuid-Amerika heen varen om hier te komen. Michael Cassin stak hem aan op één juni 1854, en het werd de eerste vuurtoren aan de Amerikaanse westkust. De aardbeving van 1906 beschadigde hem, en het nieuwe cellengebouw zou het licht toch hebben afgeschermd, dus verrees in 1909 deze achthoekige betonnen toren, iets zuidelijker, vierentachtig voet hoog, zo’n zesentwintig meter.

Het terrein speelt hier een spelletje met je. Vanaf het water lijkt de vuurtoren het hoogste bouwwerk van het eiland, maar de watertoren is hoger; de vuurtoren staat alleen hoger op de rots. En de vuurtorenwachters kregen hulp. De bewakers boven in de wachttorens zagen een mistbank als eersten door de Golden Gate binnenrollen, en waarschuwden de wachters, zodat de misthoorns op tijd aan konden.

Het huis ernaast had vijftien kamers op drie bouwlagen, hoge ramen boven de baai, een terrastuin en een kas. Het bordje van het park dateert het op 1921; andere bronnen plaatsen het later in dat decennium. Alle vier de directeuren van de gevangenis woonden erin, te beginnen met James Johnston, een gevangenisbestuurder die voor deze baan uit zijn pensioen terugkwam en veertien jaar bleef. Een gevangene die men vertrouwde, deed het huishoudelijke werk.

Het huis brandde af op één juni 1970, tijdens de bezetting door Indians of All Tribes, Indianen van Alle Stammen, en met het huis ook de woningen van de vuurtorenwachters en de officiersclub. Hoe de branden zijn ontstaan, is nog altijd omstreden. De bezetters waren in november 1969 aan land gekomen en bleven tot juni 1971. Ze eisten het eiland op met een beroep op het Verdrag van Fort Laramie van 1868, en terwijl ze hier waren, maakte president Nixon een eind aan het federale beleid dat stammen hun officiële erkenning afnam, en koos hij voor zelfbeschikking, mede door de aandacht die dit eiland trok. De National Park Service ziet die negentien maanden als misschien wel de invloedrijkste periode in de geschiedenis van het eiland.

De vuurtoren werd in 1963 geautomatiseerd, het jaar waarin de gevangenis sloot. Kijk op weg terug naar de steiger langs de terrassen naar de tuinen. Legergezinnen legden ze aan, daarna de gezinnen van het gevangenispersoneel, en toen vrijwilligers tientallen jaren wildgroei hadden weggehaald, vonden ze rozen die nog precies groeiden op de plek waar ze meer dan honderd jaar eerder waren geplant.

Onafhankelijke gids · Chiaro

Richt Chiaro op alles wat je op Alcatraz ziet.

Het eiland heeft veel meer dan vijf stops: geschutkamers onder de steiger, een mortuarium, een krachtcentrale, een wachttoren op stalen poten, en op de muren de opschriften van de bezetting van 1969 tot 1971. Richt de camera van je telefoon op wat je maar wilt, en Chiaro vertelt je wat het is, wie het bouwde en wat de zwartste dag ervan was, en blijft je vragen beantwoorden tot je weer beneden bent.

Is er ooit iemand van Alcatraz ontsnapt?Waarom is de watertoren beschilderd?Wie woonden er in gebouw 64?

Voor je gaat

01

Zo kom je er

Elk bezoek begint bij Pier 33 Alcatraz Landing aan The Embarcadero, bij Bay Street en een stukje ten zuidoosten van Fisherman’s Wharf, San Francisco; alle veerboten naar het eiland vertrekken daar. Bij de pier zelf kun je niet parkeren, maar binnen vijf blokken liggen vijftien commerciële parkeerterreinen.

De historische trams van Muni-lijn F rijden over The Embarcadero vlak langs de pier, en de Muni-bussen 8 Bayshore, 8BX Bayshore Express en 39 Coit stoppen op loopafstand. Het park raadt het openbaar vervoer aan in plaats van de auto.

02

Tickets en toegang

  • Alcatraz City Cruises is de enige veerdienst die bij het eiland mag aanleggen, dus koop daar; boten die alleen om het eiland heen varen, leggen niet aan. Er komt geen toegangsprijs voor het park bij, en passen voor de nationale parken worden niet geaccepteerd. Volgens de tarieventabel van het park kost de Day Tour $ 47,95 vanaf 12 jaar, $ 45,15 vanaf 62 jaar, $ 29,15 van 5 tot en met 11 jaar en niets voor kinderen onder de 5; de prijs omvat de veerboot en de audiotour door het cellengebouw. De verkoop begint 90 dagen vooraf, en het park waarschuwt dat het eiland in de zomer en rond feestdagen vaak een maand of langer van tevoren is uitverkocht.
  • De openingstijden wisselen per seizoen. Volgens het park vertrekt de eerste boot uit San Francisco om 8.45 uur, mag je met elke veerboot terug, en sluit het eiland ’s zomers om 18.30 uur en in de herfst, winter en lente om 16.30 uur. Het is gesloten op Thanksgiving, eerste kerstdag en nieuwjaarsdag. Van 26 oktober tot 18 november 2026 gaat het eiland bovendien volgens plan dicht, terwijl de palen onder de steiger van de veerboot worden vervangen. De laatste boot terug verschuift met de dienstregeling, dus kijk in de vaartijden van de rederij voor jouw datum.
  • Je hebt je ticket al nodig om bij Pier 33 in de rij voor het instappen te mogen staan. Grote tassen, bagage, koelboxen en te grote rugzakken mogen niet mee aan boord of op het eiland, en bij de pier is geen bagagedepot. Op het eiland wordt geen eten verkocht: eten koop je op de veerboot, eten mag alleen op de steiger, en flessen water zijn overal toegestaan.
  • Van de steiger naar het cellengebouw is het ongeveer een kwart mijl, zo’n 400 meter, met 130 voet (40 m) klimmen; het elektrische pendelbusje SEAT rijdt elk halfuur van de steiger naar het cellengebouw voor wie het niet kan lopen, en ongeveer 45 treden leiden van het cellengebouw naar de luchtplaats. Sommige delen gaan in bepaalde periodes van het jaar dicht voor broedende zeevogels, en de omroepberichten bij de steiger vertellen wat er die dag dicht is.
Officiële tickets →
03

De officiële audiogids

De eigen gids van het eiland is de audiotour door het cellengebouw, Doing Time: The Alcatraz Cellhouse Tour, gemaakt door de Golden Gate National Parks Conservancy en inbegrepen bij elk veerbootticket; het park schat de waarde op $ 12. Je haalt het apparaat binnen in het cellengebouw op, en zo’n halfuur lang leiden voormalige gevangenen en bewaarders je door het gebouw, in het Engels, Spaans, Frans, Duits, Italiaans, Nederlands, Japans, Koreaans, Portugees, Russisch of Mandarijn, met een Engelse brailletranscriptie, een versie in Amerikaanse Gebarentaal op een handapparaat en een versie met audiodescriptie en voelbare markeringen. Lezingen door rangers en parkmedewerkers zijn gratis en staan op het programmabord bij de steiger. De vijf stops van Chiaro zijn onafhankelijk van het park en gaan verder dan de muren van het cellengebouw: naar de overtocht, de steiger en de Sally Port, de luchtplaats en de ruïnes bij de vuurtoren, met één stop op Broadway om voor of na de tour van het park te beluisteren.

Officiële website →

Vragen

Is er een gratis audiogids voor Alcatraz?

Ja. Bij elk veerbootticket zit de audiotour van het park al inbegrepen, en die behandelt het cellengebouw van binnen. Deze pagina voegt daar vijf eigen stops aan toe, die je zelf loopt, van de stoep van de Embarcadero tot de vuurtoren. Ze spelen rechtstreeks af vanaf deze webpagina, elk met de volledige tekst onder de speler.

Kan ik de audiogids voor Alcatraz beluisteren zonder ticket?

De eerste stop wel: die is bedoeld voor de stoep voor Pier 33 Alcatraz Landing, met het eiland in zicht aan de overkant van de baai, en loopt door tijdens de overtocht. De andere vier zijn op het eiland, en daar kom je alleen met een veerbootticket van Alcatraz City Cruises; met een Day Tour-ticket kom je bij alle vier, het cellengebouw en de luchtplaats inbegrepen.

Hoeveel kost de officiële audiogids van Alcatraz?

Hij zit bij het ticket inbegrepen. De tarieventabel van het park vermeldt de audiotour voor alle leeftijden als inbegrepen, en de eigen pagina van het park over de tour door het cellengebouw schat de waarde ervan op $ 12. Volgens die tabel kost een Day Tour voor een volwassene, veerboot en audiotour samen, $ 47,95.

Is Alcatraz elke dag open?

Bijna: het eiland is dicht op Thanksgiving, eerste kerstdag en nieuwjaarsdag, en heel af en toe bij extreem weer. Van 26 oktober tot 18 november 2026 gaat het volgens plan ook dicht, voor reparaties aan de steiger van de veerboot. De rest van het jaar wisselen de openingstijden met het seizoen, en sommige delen gaan dicht zolang de zeevogels broeden.

Hoe kom ik op Alcatraz?

Met de veerboot, en alleen vanaf Pier 33 Alcatraz Landing aan The Embarcadero, bij Bay Street. Alcatraz City Cruises vaart met alle boten die aanleggen; rondvaarten die om het eiland heen varen, zetten niemand aan land. De historische tram van Muni-lijn F stopt vlak bij de pier.

Waar begint de audiogids voor Alcatraz?

Op het vasteland, op de stoep voor Pier 33 Alcatraz Landing, met je gezicht naar het noorden over het water naar het eiland. Speel hem daar af of op het buitendek van de veerboot; stop twee begint bij gebouw 64, de lange kazerne recht voor je als je van de boot stapt.

Meer audiogidsen

Gemaakt door Chiaro. Niet verbonden aan Alcatraz.