Μετάβαση στο περιεχόμενο

Αλκατράζ · Σαν Φρανσίσκο · Ανεξάρτητος ξεναγός

Ηχητικός ξεναγός του Αλκατράζ,
πέντε στάσεις, δωρεάν.

Πατήστε play στην Εμπαρκαδέρο και ακούστε πώς ένα νησί 22 ακρών (9 εκτάρια), 1,25 μίλια (2 χλμ.) από την ακτή, έγινε οχυρό, φυλακή και τόπος διαμαρτυρίας. Μετά στρέψτε το Chiaro σε ό,τι αφήνουν απέξω οι πέντε στάσεις.

Λήψη στο App Store

Δημιουργία του Chiaro. Δεν συνδέεται με το Αλκατράζ.

9:41

Η Προβλήτα 33 και το νησί απέναντι

Αλκατράζ, Σαν Φρανσίσκο

0:00 2:49
Στάση 1 από 5

Οι πέντε στάσεις · 14 λεπτά ήχου

Πέντε σημεία, μία διαδρομή,
με τη σειρά που θα περπατήσετε.

Ο ηχητικός μας ξεναγός για το Αλκατράζ ξεκινά από τη στεριά. Την πρώτη στάση την ακούτε στο πεζοδρόμιο της Εμπαρκαδέρο (The Embarcadero) έξω από το Pier 33 Alcatraz Landing, με το βλέμμα βόρεια πέρα από τον κόλπο, και συνεχίζει στη διαδρομή, στο ανοιχτό κατάστρωμα του φέρι. Η δεύτερη στάση είναι το κτίριο 64, ακριβώς μπροστά σας μόλις αποβιβαστείτε στην αποβάθρα, και καλύπτει και την οχυρωμένη πύλη (Sally Port) του 1857, από την οποία περνάτε στον δρόμο προς τα πάνω. Η τρίτη είναι το Μπρόντγουεϊ, ο κεντρικός διάδρομος του κτιρίου των κελιών στην κορυφή του νησιού· η τέταρτη είναι το προαύλιο, κάτω από τα σκαλιά στη δυτική άκρη του κτιρίου των κελιών· και η πέμπτη σας περιμένει έξω από την κύρια είσοδο, δίπλα στον φάρο και στο σπίτι του διευθυντή, εκεί όπου ο δρόμος ξαναρχίζει να κατεβαίνει. Τη διαδρομή την κάνετε μόνοι σας, και όλη μαζί διαρκεί περίπου δεκατέσσερα λεπτά ακρόασης. Η ανάβαση από την αποβάθρα ως το κτίριο των κελιών είναι ένα τέταρτο του μιλίου, περίπου 400 μέτρα, με υψομετρική διαφορά 130 πόδια (40 μ.), και κατά το πάρκο οι περισσότεροι την περπατούν σε 10 ως 15 λεπτά.

Οι πρακτικές πληροφορίες παρακάτω προέρχονται από τις σελίδες της Υπηρεσίας Εθνικών Πάρκων των ΗΠΑ (National Park Service) για το Αλκατράζ και από την Alcatraz City Cruises, την εταιρεία φέρι που έχει σύμβαση με το πάρκο. Τα δρομολόγια αλλάζουν ανάλογα με την εποχή· το πρόγραμμα της εταιρείας έχει τη μέρα που θέλετε. Στο νησί, προτεραιότητα έχουν η ενημέρωση στην αποβάθρα και τα ανακοινωμένα κλεισίματα, και όπου διαφωνούν με αυτή τη σελίδα, ακολουθήστε εκείνα και πείτε μας τι άλλαξε.

Στάση 1 από 5 · Εμπαρκαδέρο, στο πεζοδρόμιο έξω από το Pier 33 Alcatraz Landing κοντά στην Bay Street, με το βλέμμα βόρεια πέρα από τον κόλπο· μετά το ανοιχτό κατάστρωμα του φέρι

Η Προβλήτα 33 και το νησί απέναντι

Οχυρώθηκε από το Σώμα Μηχανικών του Στρατού των ΗΠΑ υπό τον Ζίλους Μπ. Τάουερ από το 1853· τα κτίρια της φυλακής από τον στρατό ως το 1933 και από την Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Φυλακών από το 1934 · Ολοκλήρωση οχυρού 1859· στρατιωτική φυλακή από το 1861· ομοσπονδιακές φυλακές 1934–1963 · Νησί από ψαμμίτη 22 ακρών (9 εκτάρια), 1.675 επί 590 πόδια (511 επί 180 μ.) στη μέση στάθμη της παλίρροιας και 135 πόδια (41 μ.) στο ψηλότερο σημείο του, 1,25 μίλια (2 χλμ.) από την ακτή

Προσέξτε

  • Ο μακρύς ανοιχτόχρωμος όγκος κατά μήκος της κορυφογραμμής: είναι το κτίριο των κελιών, ο λόγος που οι περισσότεροι κάνουν αυτή τη διαδρομή.
  • Ο λευκός πύργος στη νότια άκρη, την πιο κοντινή στην πόλη, που είναι ο φάρος, και ο υδατόπυργος πάνω σε ατσάλινα πόδια, πιο πέρα στη βορειοδυτική πλευρά του νησιού.
  • Ο μεγάλος λόφος που υψώνεται πίσω από το νησί. Είναι το νησί Έιντζελ, όπου ο στρατός έβγαζε ψαμμίτη για το οχυρό.
Κείμενο (2:49)

Κοιτάξτε βόρεια, πάνω από το νερό, πέρα από τις άκρες των προβλητών, και βρείτε τον χαμηλό βράχο με ένα μακρύ, ανοιχτόχρωμο κτίριο στην κορυφή του. Αυτό είναι ολόκληρο το νησί. Ένα νησί είκοσι δύο ακρών, λιγότερο από εννέα εκτάρια, χίλια εξακόσια εβδομήντα πέντε πόδια από άκρη σε άκρη, περίπου πεντακόσια δέκα μέτρα, κι ένα μίλι και ένα τέταρτο από την ακτή, γύρω στα δύο χιλιόμετρα.

Το μακρύ κτίριο στην κορυφογραμμή είναι το κτίριο των κελιών. Ο λευκός πύργος στη νότια άκρη, την πιο κοντινή στην πόλη, είναι ο φάρος, ενώ ο υδατόπυργος πάνω στα ατσάλινα πόδια του στέκεται πιο πέρα, στη βορειοδυτική πλευρά του νησιού. Πίσω απ’ όλα υψώνεται ο μεγάλος λόφος του νησιού Έιντζελ, όπου ο στρατός έβγαζε ψαμμίτη για το οχυρό.

Γιατί οχυρό ήταν αυτό το μέρος πρώτα απ’ όλα. Όταν βρέθηκε χρυσός το 1848, το Σαν Φρανσίσκο μέσα σε λίγα χρόνια από τριακόσιους κατοίκους έφτασε τις τριάντα χιλιάδες, και ο κόλπος έγινε λεία που άξιζε να την υπερασπιστεί κανείς. Οι μηχανικοί του στρατού σχεδίασαν ένα τρίγωνο από οχυρά για να τον φρουρούν. Η μία γωνία, στο Λάιμ Πόιντ, δεν χτίστηκε ποτέ, γιατί η κυβέρνηση και ο ιδιοκτήτης της γης δεν συμφώνησαν στην τιμή. Το Αλκατράζ τελείωσε πρώτο και έγινε η ισχυρότερη άμυνα σε όλη την αμερικανική ακτή του Ειρηνικού. Μια έκθεση των μηχανικών του 1852 εξηγούσε τη λογική ξεκάθαρα: κάθε πλοίο που πήγαινε προς την πόλη έπρεπε να περάσει σε απόσταση μικρότερη από ένα μίλι από αυτόν τον βράχο. Το 1854 στήθηκαν έντεκα κανόνια. Στις αρχές της δεκαετίας του 1860 είχαν γίνει εκατόν έντεκα.

Ποτέ δεν έριξαν σε εχθρό. Το πιο κοντά που έφτασαν ήταν τον Οκτώβριο του 1863, όταν ένα άγνωστο πολεμικό πλοίο, με τη σημαία του να κρέμεται άψυχη στον ακίνητο αέρα, ρυμουλκήθηκε μέσα στον κόλπο από άνδρες σε βάρκες με κουπιά και έστριψε προς το νησί Έιντζελ. Ο λοχαγός στο Αλκατράζ έριξε πρώτα μια άσφαιρη βολή, και μετά ένα άδειο βλήμα μπροστά από την πλώρη του. Το πλοίο απάντησε με χαιρετισμό είκοσι μία βολών. Ήταν το «Σάτλετζ», η ναυαρχίδα του βρετανικού ναυτικού στον Ειρηνικό, και το Αλκατράζ ανταπέδωσε τον χαιρετισμό.

Το όνομα είναι παλαιότερο απ’ όλα αυτά. Το 1775 ο Ισπανός εξερευνητής Χουάν Μανουέλ ντε Αγιάλα χαρτογράφησε τον κόλπο και ονόμασε ένα νησί Ίσλα ντε λος Αλκατράσες, που συνήθως μεταφράζεται «νησί των πελεκάνων», αν και η παλιά λέξη ίσως σήμαινε τις σούλες. Στην πραγματικότητα ο Αγιάλα έδωσε το όνομα στο νησί που σήμερα λέγεται Γιέρμπα Μπουένα. Ένας Άγγλος αξιωματικός του ναυτικού, ο Φρέντερικ Μπίτσι, το κόλλησε αργότερα σε αυτόν εδώ τον βράχο, και έμεινε.

Αυτό που μετέτρεψε το οχυρό σε φυλακή είναι το νερό ανάμεσα σε εσάς και το νησί: πενήντα τρεις βαθμοί Φαρενάιτ, γύρω στους δώδεκα βαθμούς Κελσίου, και με γρήγορα ρεύματα. Ως το 1861 το νησί ήταν ήδη η στρατιωτική φυλακή για ολόκληρη τη Στρατιωτική Διοίκηση του Ειρηνικού. Καθώς το σκάφος πλησιάζει, μην παίρνετε τα μάτια σας από το μεγάλο κτίριο πάνω στο νερό. Εκεί θα αποβιβαστείτε.

Στάση 2 από 5 · Η αποβάθρα, στη νοτιοανατολική πλευρά του νησιού, ακριβώς μπροστά σας μόλις κατεβείτε από το φέρι· ο δρόμος προς το κτίριο των κελιών ξεκινά από τη βόρεια άκρη του και περνά από το φυλάκιο (Guardhouse) και την οχυρωμένη πύλη (Sally Port)

Το κτίριο 64 (Building 64), πάνω από την αποβάθρα

Στρατός των ΗΠΑ: πλινθόκτιστοι θάλαμοι πυροβόλων του 1865–1867· οι στρατώνες από πάνω χτίστηκαν από το 1905 από στρατιωτικούς κρατουμένους, υπό την επίβλεψη έμπειρων πολιτών τεχνιτών · Θάλαμοι πυροβόλων 1865–1867· οι στρατώνες άρχισαν τον Φεβρουάριο του 1905 · Θάλαμοι από κόκκινο τούβλο κάτω από τοίχους από κοίλους τσιμεντόλιθους που φτιάχτηκαν στο νησί· περίπου 262 επί 88 πόδια (80 επί 27 μ.), τεσσάρων επιπέδων

Προσέξτε

  • Το επίπεδο της αποβάθρας σε σύγκριση με τους ορόφους από πάνω: κάτω, πλινθόκτιστοι θάλαμοι πυροβόλων της δεκαετίας του 1860, πάνω, τσιμεντόλιθοι του 1905. Δύο κτίρια με σαράντα χρόνια διαφορά, το ένα πάνω στο άλλο.
  • Η πινακίδα των φυλακών στην πρόσοψη, με τις κόκκινες λέξεις που γράφτηκαν γύρω της το 1970, κατά την κατάληψη.
  • Στον δρόμο προς τα πάνω, η τοξωτή οχυρωμένη πύλη και η πινακίδα του στρατού από πάνω της, που γράφει Alcatrace Island, 1857.
Κείμενο (2:40)

Σταθείτε στην αποβάθρα και κοιτάξτε ψηλά το μακρόστενο κτίριο μπροστά σας, εκείνο με τις τσιμεντένιες στοές που κρέμονται από την πρόσοψη πάνω σε λοξά φουρούσια. Τώρα χαμηλώστε το βλέμμα στη βάση του, στο ύψος της αποβάθρας. Εκείνος ο χαμηλότερος όροφος είναι ένα άλλο κτίριο, και χτίστηκε για πόλεμο.

Ανάμεσα στο 1865 και το 1867 ο στρατός έχτισε εδώ μια σειρά από πλινθόκτιστους θαλάμους πυροβόλων, τις λεγόμενες καζεμάτες, με θολωτές οροφές από τούβλο και τοίχους αρκετά χοντρούς για να αντέξουν βομβαρδισμό. Το σχέδιο ήταν μεγαλεπήβολο: είκοσι δύο κανόνια στραμμένα στην αποβάθρα, πεντακόσιοι άνδρες να μένουν από πάνω και τρόφιμα τεσσάρων μηνών αποθηκευμένα από κάτω. Τα χρήματα τελείωσαν, και το σχέδιο είχε ξεπεραστεί πριν καν ολοκληρωθεί. Χτίστηκε μόνο ένα επίπεδο, και τα κανόνια δεν τοποθετήθηκαν ποτέ. Αυτό που βλέπετε είναι ένα φρούριο που δεν απέκτησε ποτέ τα κανόνια του· άρχισε να χτίζεται καθώς τελείωνε ο Αμερικανικός Εμφύλιος.

Το 1905 ο στρατός έστησε από πάνω στρατώνες, και η έκπληξη είναι ποιος τους έχτισε. Κρατούμενοι έφτιαξαν τους κοίλους τσιμεντόλιθους εδώ, στο νησί, και τους έχτισαν οι ίδιοι, με λίγους έμπειρους πολίτες τεχνίτες για επίβλεψη, κι έτσι στρατώνες για τέσσερις λόχους κόστισαν μόλις σαράντα μία χιλιάδες τριακόσια ογδόντα εννέα δολάρια. Χωρούσαν διακόσιους εξήντα άνδρες. Όλο το κτίριο έχει μήκος γύρω στα διακόσια εξήντα δύο πόδια, περίπου ογδόντα μέτρα, και όταν ήρθαν οι ομοσπονδιακές φυλακές γέμισε οικογένειες: διαμερίσματα για τους φύλακες, από μονόχωρα για τους εργένηδες ως ένα διαμέρισμα έντεκα δωματίων πάνω από τον κόλπο, που οι ένοικοι το έλεγαν Κάου Πάλας, το «Παλάτι των Αγελάδων». Τα παιδιά τους πήγαιναν σχολείο στο νησί.

Βρείτε την πινακίδα των φυλακών στην πρόσοψη και την κόκκινη μπογιά γύρω της. Το 1970, κατά την κατάληψη του νησιού από την ομάδα αυτοχθόνων Αμερικανών «Ινδιάνοι Όλων των Φυλών», κάποιος έγραψε στα αγγλικά, γύρω από τις λέξεις της κυβέρνησης, «Καλώς ήρθατε, Ινδιάνοι» και «Ινδιάνικη γη». Όσοι συμμετείχαν στην κατάληψη έβαψαν επίσης ένα διαμέρισμα προς την αποβάθρα σε έντονο κόκκινο, και κανείς δεν ξέρει στα σίγουρα γιατί.

Όταν πάρετε τον ανηφορικό δρόμο, το πρώτο κτίριο από το οποίο θα περάσετε είναι ακόμη παλαιότερο. Το φυλάκιο χτίστηκε το 1857 μαζί με μια οχυρωμένη πύλη: μια ξηρή τάφρο, μια κινητή γέφυρα, βαριές σιδερόκαρφωτές πόρτες που έκλειναν τον δρόμο και οβιδοβόλα στις πλαϊνές αίθουσες, στραμμένα προς τα κάτω, προς την αποβάθρα όπου στέκεστε τώρα. Εκεί άρχισε και η φυλακή. Όταν έφτασε η πρώτη φρουρά τον Δεκέμβριο του 1859, έντεκα από τους δικούς της στρατιώτες κλείστηκαν στο υπόγειο της πύλης.

Τον περισσότερο εικοστό αιώνα ένα ξύλινο υπόστεγο για βάρκες, που προστέθηκε το 1920, έκρυβε την παλιά πρόσοψη. Όταν το πάρκο το απομάκρυνε, η αρχική πινακίδα του στρατού ξαναφάνηκε πάνω από την καμάρα. Κοιτάξτε ψηλά καθώς περνάτε από κάτω. Γράφει στα αγγλικά Alcatrace Island, 1857.

Στάση 3 από 5 · Κτίριο των κελιών, στην κορυφή του νησιού: το Μπρόντγουεϊ, ο κεντρικός διάδρομος ανάμεσα στην πτέρυγα B και την πτέρυγα C, με κατεύθυνση το ρολόι στην Τάιμς Σκουέαρ και την τραπεζαρία

Το Μπρόντγουεϊ, μέσα στο κτίριο των κελιών

Στρατιωτικοί κρατούμενοι υπό τον ταγματάρχη Ρούμπεν Μπ. Τέρνερ, μηχανικό κατασκευών, για τον Στρατό των ΗΠΑ· οι προσόψεις των κελιών αντικαταστάθηκαν το 1934 για την Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Φυλακών · 1908–1912· εκσυγχρονισμός 1933–1934 · Οπλισμένο σκυρόδεμα, κτίριο μήκους 500 ποδιών (150 μ.)· 600 κελιά αρχικά, συνήθως 9 επί 5 πόδια (2,7 επί 1,5 μ.) και ύψους 7 ποδιών (2,1 μ.)

Προσέξτε

  • Τα κελιά στις δύο πλευρές, σε τρεις σειρές το ένα πάνω από το άλλο, οι δύο πάνω σειρές πίσω από τα κάγκελα των διαδρόμων.
  • Το ρολόι στο βάθος του διαδρόμου. Οι κρατούμενοι έλεγαν τον χώρο από κάτω του Τάιμς Σκουέαρ, και πιο πέρα ήταν η τραπεζαρία· εκείνη η πτέρυγα είναι κλειστή για τους επισκέπτες λόγω εργασιών συντήρησης ως το 2028 περίπου, αλλά το ρολόι φαίνεται από το Μπρόντγουεϊ.
  • Το πλάτος της πρόσοψης ενός κελιού, οι αριθμοί βαμμένοι κατά μήκος των σειρών, και πόσο λίγο χωρίζει ένα κελί από το επόμενο.
Κείμενο (3:27)

Σταθείτε στη μέση του διαδρόμου και κοιτάξτε ευθεία μπροστά. Κελιά και στις δύο πλευρές, σε τρεις σειρές το ένα πάνω από το άλλο, οι δύο πάνω σειρές πίσω από κάγκελα, και η οροφή πολύ ψηλά. Οι άνδρες που ζούσαν εδώ έλεγαν αυτόν τον διάδρομο Μπρόντγουεϊ. Εκείνος κατά μήκος της πτέρυγας A ήταν η Μίσιγκαν Άβενιου, εκείνος στην πτέρυγα D το Σάνσετ Στριπ, και στο βάθος, εκεί όπου όλοι μαζεύονταν κάτω από ένα ρολόι στον δρόμο για το φαγητό, ήταν η Τάιμς Σκουέαρ. Βρείτε το ρολόι.

Το Μπρόντγουεϊ είχε τη λιγότερη ιδιωτικότητα σε όλο το κτίριο, γιατί ολόκληρη η φυλακή περνούσε από εδώ για να φάει. Οι περισσότεροι νεοφερμένοι ξεκινούσαν μία σειρά πιο πάνω, στην πτέρυγα B, με τρεις μήνες καραντίνα, χωρίς επισκέψεις για τουλάχιστον ενενήντα μέρες.

Τώρα κοιτάξτε την πρόσοψη ενός κελιού. Πέντε πόδια πλάτος, λιγότερο από ενάμισι μέτρο. Μέσα, εννέα πόδια βάθος και επτά ύψος, δηλαδή περίπου δύο μέτρα και εβδομήντα επί δύο και δέκα, με ένα κρεβάτι, ένα μικρό γραφείο, έναν νιπτήρα και μια τουαλέτα στον πίσω τοίχο. Τα κελιά σχεδιάστηκαν έτσι ώστε κανένα να μην ακουμπά εξωτερικό τοίχο. Σχεδόν σε όλη τη ζωή των φυλακών δεν υπήρχε ζεστό νερό στα κελιά· ζεστό νερό έτρεξε από τις βρύσες μόλις στις αρχές της δεκαετίας του 1960, λίγο πριν κλείσουν οι φυλακές.

Το κτίριο είναι πάνω από είκοσι χρόνια παλαιότερο από τις ομοσπονδιακές φυλακές. Ο στρατός το άρχισε το 1908 και το τελείωσε το 1912, με εργάτες τους δικούς του κρατουμένους, υπό έναν μηχανικό κατασκευών, τον ταγματάρχη Ρούμπεν Τέρνερ. Εξακόσια κελιά, μια κουζίνα, μια τραπεζαρία κι ένα νοσοκομείο, όλα από οπλισμένο σκυρόδεμα, και όταν τελείωσε ήταν το μεγαλύτερο κτίριο από οπλισμένο σκυρόδεμα στον κόσμο. Χτίστηκε πάνω στην ακρόπολη του παλιού οχυρού, της οποίας το ισόγειο, σκαμμένο σε έναν λάκκο πίσω από μια ξηρή τάφρο, έγινε το υπόγειό του. Από εκεί βγαίνει ο θρύλος για τα μπουντρούμια. Και το παλιό σίδερο ξαναχρησιμοποιήθηκε: σκάλες και μια πόρτα από την ακρόπολη κρατήθηκαν, και παλιά κάγκελα κελιών μπήκαν στους τοίχους ως οπλισμός. Το 1934 η Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Φυλακών έκοψε τις προσόψεις των κελιών του στρατού και έβαλε διακόσιες εξήντα εννέα καινούργιες, φτιαγμένες από τέσσερα βαγόνια τρένου γεμάτα ατσάλι.

Δεν κράτησε όμως όλους. Τον Ιούνιο του 1962 ο Φρανκ Μόρις και τα αδέλφια Τζον και Κλάρενς Άνγκλιν έκρυψαν τρύπες στο πίσω μέρος των κελιών τους πίσω από ψεύτικες γρίλιες εξαερισμού, σκαρφάλωσαν στον τεχνικό διάδρομο που περνά πίσω από τα κελιά και από εκεί έφτασαν στη στέγη. Άφησαν στα κρεβάτια τους κεφάλια από παπιέ μασέ, φτιαγμένα κατ’ εικόνα τους, και βγήκαν στον κόλπο με μια σχεδία που είχαν φτιάξει μόνοι τους. Ένας τέταρτος, ο Άλεν Γουέστ, δεν πρόλαβε να βγει από το κελί του. Οι άλλοι τρεις δεν βρέθηκαν ποτέ, και το 1979 το Ομοσπονδιακό Γραφείο Ερευνών κατέληξε ότι το πιθανότερο ήταν να έχουν πνιγεί. Στα είκοσι εννέα χρόνια λειτουργίας των φυλακών, τριάντα έξι άνδρες έκαναν δεκατέσσερις απόπειρες: οι είκοσι τρεις πιάστηκαν, έξι σκοτώθηκαν από πυρά, δύο πνίγηκαν και πέντε καταγράφονται ως αγνοούμενοι, πιθανότατα πνιγμένοι.

Η πιο βίαιη έγινε δεκαέξι χρόνια πριν από εκείνη του Μόρις. Τον Μάιο του 1946 μια ομάδα κρατουμένων άνοιξε τα κάγκελα της δυτικής στοάς των ένοπλων φυλάκων, πήρε τα όπλα της και άναψε τρεις μέρες μάχης, γνωστές ως η Μάχη του Αλκατράζ. Σκοτώθηκαν δύο φύλακες, ο Γουίλιαμ Μίλερ και ο Χάρολντ Στάιτς, και πέθαναν τρεις κρατούμενοι.

Αυτό που έκλεισε τελικά το μέρος ήταν τα χρήματα και το αλάτι. Ένας κρατούμενος εδώ κόστιζε σχεδόν δέκα δολάρια τη μέρα, έναντι τριών στην Ατλάντα. Κάθε σταγόνα γλυκό νερό ερχόταν με βάρκα, και μισός αιώνας αλμυρής αχλής έτρωγε το σκυρόδεμα γύρω σας. Οι φυλακές έκλεισαν στις είκοσι μία Μαρτίου 1963.

Στάση 4 από 5 · Το προαύλιο (Recreation Yard), στη δυτική πλευρά του νησιού πίσω από το κτίριο των κελιών, όπου κατεβαίνετε από το κτίριο με μια σκάλα περίπου 45 σκαλοπατιών· βλέπει προς το Γκόλντεν Γκέιτ

Το προαύλιο (Recreation Yard)

Χτίστηκε μαζί με το κτίριο των κελιών για τον Στρατό των ΗΠΑ, 1908–1912· στρώθηκε με σκυρόδεμα από την Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Φυλακών το 1936 · 1908–1912· στρώθηκε το 1936 · Τσιμεντένια αυλή μέσα σε ψηλούς τσιμεντένιους τοίχους με φράχτη στην κορυφή, στην οποία κατεβαίνει κανείς από το κτίριο των κελιών με περίπου 45 σκαλιά

Προσέξτε

  • Πάνω από τον δυτικό τοίχο, ο πορθμός του Γκόλντεν Γκέιτ και η γέφυρά του, με τα ακρωτήρια του Μαρίν στα δεξιά.
  • Οι γραμμές γηπέδου που είναι ακόμη βαμμένες στο δάπεδο. Δείχνουν ότι εδώ παιζόταν και μπάσκετ εκτός από μπέιζμπολ.
  • Η φαρδιά τσιμεντένια σκάλα με τα περίπου 45 σκαλιά από το κτίριο των κελιών, ο δρόμος από τον οποίο ήρθατε.
Κείμενο (2:39)

Κατεβήκατε περίπου σαράντα πέντε σκαλιά για να φτάσετε εδώ. Σταθείτε στο κάτω μέρος και δείτε το μέγεθός του, ή μάλλον πόσο μικρό είναι. Μια πλάκα από τσιμέντο, ψηλοί τοίχοι, ένας φράχτης πάνω τους, και πάνω από τον δυτικό τοίχο το Γκόλντεν Γκέιτ με τη γέφυρά του, και δεξιά τα ακρωτήρια του Μαρίν. Για τους άνδρες σε αυτό το προαύλιο, εκείνη η λωρίδα θέας ήταν ο έξω κόσμος.

Ως το 1936 το προαύλιο ήταν χωμάτινο. Μετά στρώθηκε με τσιμέντο, και σε μια φυλακή όπου όλα δίνονταν με το δελτίο, ο χρόνος εδώ έξω δινόταν με το πιο αυστηρό δελτίο απ’ όλα. Οι κρατούμενοι έβγαιναν εδώ Σάββατα, Κυριακές και αργίες, ως πέντε ώρες τη φορά. Όσοι δούλευαν στην κουζίνα επτά μέρες τη βδομάδα κέρδιζαν μικρά διαλείμματα εδώ τις καθημερινές. Όσοι φέρονταν άσχημα έχαναν τα Σαββατοκύριακά τους.

Έπαιζαν κυρίως μπέιζμπολ και σόφτμπολ, με γάντια, ρόπαλα και μπάλες αλλά χωρίς στολές. Το προαύλιο ήταν τόσο μικρό που ο τοίχος πίσω από την πρώτη βάση χρειάστηκε επένδυση, γιατί οι δρομείς προσπερνούσαν συνέχεια τη βάση και έπεφταν πάνω στο τσιμέντο. Ως το 1938 υπήρχε κανονικό πρωτάθλημα: τέσσερις ερασιτεχνικές ομάδες, οι «Μπιζ», οι «Όουκς», οι «Όιλερς» και οι «Σιλς», με ονόματα συλλόγων από τις μικρότερες κατηγορίες, και τέσσερις ομάδες του πρωταθλήματος με τα ονόματα των «Καρντινάλς», των «Καμπς», των «Τζάιαντς» και των «Τάιγκερς». Κοιτάξτε κάτω. Οι βαμμένες γραμμές του γηπέδου είναι ακόμη εδώ, και δείχνουν ότι εδώ παιζόταν και μπάσκετ.

Κυρίως όμως το προαύλιο ήταν για κουβέντα. Ήταν η μόνη πραγματική ευκαιρία μέσα στη βδομάδα για μια σωστή συζήτηση. Για τον Μασίν Γκαν Κέλι και τον Μπέιζιλ Μπάνγκχαρτ, που τον έλεγαν Κουκουβάγια, λεγόταν ότι περνούσαν όλο τον χρόνο κάνοντας γύρους μαζί. Εδώ ήταν επίσης που ο διευθυντής Έντουιν Σουόουπ απάντησε σε έναν άνδρα που του παραπονέθηκε για την ποινή του, εκατόν ενενήντα εννέα χρόνια: Παιδί μου, όλοι μας εδώ εκτίουμε ισόβια. Ο καθένας μας εκτίει ισόβια.

Το προαύλιο δεν μετρούσε μόνο για τους παίκτες. Το σχέδιο που κατέληξε στη Μάχη του Αλκατράζ το 1946 στηριζόταν στο να πάρουν το κλειδί αυτού του προαυλίου, για να φτάσουν στους φύλακες των πύργων και μετά στην αποβάθρα. Και το 1970, στη διάρκεια της κατάληψης, από τετρακόσια ως επτακόσια άτομα μαζεύτηκαν σε αυτό το δάπεδο για να διαδηλώσουν.

Κάτω από τα πόδια σας υπάρχει ένα παλαιότερο νησί. Το 2019 αρχαιολόγοι πέρασαν το παλιό προαύλιο με γεωραντάρ και βρήκαν τις παλαιότερες οχυρώσεις του στρατού σε εκπληκτικά καλή κατάσταση: ένα χωμάτινο ανάχωμα, και κάτω του μια θολωτή σήραγγα από τούβλο με τους αεραγωγούς της, θαμμένα όταν χτίστηκε από πάνω η φυλακή.

Πέρα από τον τοίχο του προαυλίου στέκεται ο υδατόπυργος, ύψους ενενήντα τεσσάρων ποδιών, σχεδόν τριάντα μέτρα, που χτίστηκε το 1940 και το 1941 επειδή το νησί δεν είχε δικό του νερό. Το καλωσόρισμα στην ελεύθερη ινδιάνικη γη, που γράφτηκε πάνω του στην κατάληψη, ξαναβάφτηκε όταν ο πύργος αναστηλώθηκε το 2012.

Στάση 5 από 5 · Έξω από την κύρια είσοδο του κτιρίου των κελιών, δίπλα στον φάρο και στα ερείπια του σπιτιού του διευθυντή, με θέα στον κόλπο προς το Σαν Φρανσίσκο· από εδώ ξεκινά ο δρόμος πίσω προς την αποβάθρα

Ο φάρος και το σπίτι του διευθυντή

Ο πύργος του φάρου χτίστηκε το 1909 για την ομοσπονδιακή υπηρεσία φάρων, στη θέση του φάρου του 1854· το σπίτι του διευθυντή χτίστηκε για τη φυλακή τη δεκαετία του 1920 και κάηκε το 1970 · Πύργος 1909, πρώτο φως 1 Ιουνίου 1854· σπίτι του διευθυντή 1921 σύμφωνα με την πινακίδα του πάρκου, κάηκε 1 Ιουνίου 1970 · Οκταγωνικός πύργος από σκυρόδεμα σε λιθόκτιστη βάση, ύψους 84 ποδιών (26 μ.), με το φως 214 πόδια (65 μ.) πάνω από τη θάλασσα· το σπίτι, ένα κέλυφος τριών ορόφων με δεκαπέντε δωμάτια

Προσέξτε

  • Ο οκταγωνικός πύργος του φάρου από σκυρόδεμα και ο φανός στην κορυφή του.
  • Το σπίτι του διευθυντή δίπλα του: οι τοίχοι στέκουν ακόμη, χωρίς στέγη, με τα ψηλά ανοίγματα των παραθύρων που κάποτε πλαισίωναν τον κόλπο.
  • Το Σαν Φρανσίσκο απέναντι, ένα μίλι και ένα τέταρτο μακριά, περίπου δύο χιλιόμετρα. Όλη η φυλακή χτίστηκε γύρω από αυτή την απόσταση.
Κείμενο (2:40)

Βγείτε από την μπροστινή πλευρά του κτιρίου των κελιών και σταθείτε. Ο τσιμεντένιος πύργος δίπλα σας είναι ο φάρος, οι τοίχοι χωρίς στέγη δίπλα του ήταν το σπίτι του διευθυντή, και ακριβώς απέναντι, πέρα από το νερό, είναι το Σαν Φρανσίσκο, ένα μίλι και ένα τέταρτο μακριά, περίπου δύο χιλιόμετρα. Όλα σε αυτό το νησί οργανώθηκαν γύρω από αυτή την απόσταση.

Το φως ήταν εδώ πριν από τη φυλακή και πριν από τα κανόνια του οχυρού. Ο πρώτος φάρος του Αλκατράζ ήταν ένα σπιτάκι φαροφύλακα σε στιλ Κέιπ Κοντ, με έναν μικρό πύργο στη στέγη, που τελείωσε το 1853, και ο φακός του χρειάστηκε να ταξιδέψει δώδεκα χιλιάδες μίλια, περίπου δεκαεννέα χιλιάδες χιλιόμετρα, γύρω από τη Νότια Αμερική για να φτάσει ως εδώ. Ο Μάικλ Κάσιν τον άναψε την πρώτη Ιουνίου 1854, και έγινε ο πρώτος φάρος στην αμερικανική ακτή του Ειρηνικού. Ο σεισμός του 1906 τον έβλαψε, και το νέο κτίριο των κελιών θα τον έκρυβε έτσι κι αλλιώς, οπότε το 1909 υψώθηκε λίγο νοτιότερα αυτός ο οκταγωνικός πύργος από σκυρόδεμα, ύψους ογδόντα τεσσάρων ποδιών, περίπου είκοσι έξι μέτρων.

Εδώ το έδαφος σας ξεγελά. Από τη θάλασσα ο φάρος μοιάζει το ψηλότερο κτίσμα του νησιού, όμως ο υδατόπυργος είναι ψηλότερος· ο φάρος απλώς στέκεται πιο ψηλά. Και οι φαροφύλακες είχαν βοήθεια. Οι φύλακες στους πύργους σκοπιάς έβλεπαν πρώτοι ένα κύμα ομίχλης να κυλάει μέσα από το Γκόλντεν Γκέιτ και ειδοποιούσαν τους φαροφύλακες για να ξεκινήσουν τις σειρήνες ομίχλης.

Το σπίτι δίπλα είχε δεκαπέντε δωμάτια σε τρεις ορόφους, ψηλά παράθυρα πάνω από τον κόλπο, κήπο σε αναβαθμίδες και ένα θερμοκήπιο. Η πινακίδα του πάρκου το χρονολογεί στο 1921· άλλες πηγές το τοποθετούν αργότερα μέσα στην ίδια δεκαετία. Και οι τέσσερις διευθυντές των φυλακών έμειναν εδώ, αρχής γενομένης από τον Τζέιμς Τζόνστον, έναν διοικητικό των φυλακών που βγήκε από τη σύνταξη για τη θέση και έμεινε δεκατέσσερα χρόνια. Τις δουλειές του σπιτιού τις έκανε ένας κρατούμενος που τον εμπιστεύονταν.

Κάηκε την πρώτη Ιουνίου 1970, στη διάρκεια της κατάληψης από την ομάδα αυτοχθόνων Αμερικανών «Ινδιάνοι Όλων των Φυλών», και μαζί του κάηκαν τα σπίτια των φαροφυλάκων και η Λέσχη Αξιωματικών. Πώς ξεκίνησαν οι φωτιές αμφισβητείται ακόμη. Όσοι έκαναν την κατάληψη είχαν αποβιβαστεί τον Νοέμβριο του 1969 και έμειναν ως τον Ιούνιο του 1971, διεκδικώντας το νησί με βάση τη Συνθήκη του Φορτ Λάραμι του 1868, και όσο ήταν εδώ, ο πρόεδρος Νίξον τερμάτισε την ομοσπονδιακή πολιτική που αφαιρούσε από τις φυλές την επίσημη αναγνώρισή τους και στράφηκε στην αυτοδιάθεσή τους, εν μέρει λόγω της προσοχής που τράβηξε αυτό το νησί. Η Υπηρεσία Εθνικών Πάρκων των Ηνωμένων Πολιτειών θεωρεί αυτούς τους δεκαεννέα μήνες την περίοδο με τη μεγαλύτερη ίσως επιρροή στην ιστορία του νησιού.

Ο φάρος έγινε αυτόματος το 1963, τη χρονιά που έκλεισε η φυλακή. Στον δρόμο της επιστροφής προς την αποβάθρα, ψάξτε στις αναβαθμίδες για τους κήπους. Τους φύτεψαν οικογένειες του στρατού, μετά οι οικογένειες του προσωπικού της φυλακής, και όταν εθελοντές καθάρισαν την αγριάδα δεκαετιών, βρήκαν τριαντάφυλλα να φυτρώνουν ακόμη ακριβώς εκεί όπου είχαν φυτευτεί πάνω από εκατό χρόνια πριν.

Ανεξάρτητος ξεναγός · Chiaro

Στρέψτε το Chiaro σε ό,τι βλέπετε στο Αλκατράζ.

Το νησί έχει πολύ περισσότερα από πέντε στάσεις: θαλάμους πυροβόλων κάτω από την αποβάθρα, ένα νεκροτομείο, έναν σταθμό ηλεκτροπαραγωγής, έναν πύργο σκοπιάς πάνω σε ατσάλινα πόδια, και στους τοίχους συνθήματα από την κατάληψη του 1969 ως το 1971. Πιάστε οτιδήποτε στο κάδρο της κάμερας του κινητού σας, και το Chiaro θα σας πει τι είναι, ποιος το έχτισε και ποια ήταν η χειρότερη μέρα του, και θα συνεχίσει να απαντά σε ό,τι ρωτήσετε σε όλη την κατάβαση.

Απέδρασε ποτέ κανείς από το Αλκατράζ;Γιατί είναι βαμμένος ο υδατόπυργος;Ποιοι ζούσαν στο κτίριο 64;

Πριν πάτε

01

Πώς θα πάτε

Κάθε επίσκεψη ξεκινά από το Pier 33 Alcatraz Landing στην Εμπαρκαδέρο (The Embarcadero), κοντά στην Bay Street και λίγο νοτιοανατολικά από το Fisherman’s Wharf, στο Σαν Φρανσίσκο· από εκεί φεύγουν όλα τα φέρι για το νησί. Στην ίδια την προβλήτα δεν υπάρχει χώρος στάθμευσης, αλλά σε ακτίνα πέντε τετραγώνων υπάρχουν δεκαπέντε ιδιωτικά πάρκινγκ.

Τα ιστορικά τραμ της γραμμής F του Muni κινούνται κατά μήκος της Εμπαρκαδέρο ακριβώς μπροστά από την προβλήτα, και τα λεωφορεία 8 Bayshore, 8BX Bayshore Express και 39 Coit του Muni σταματούν σε κοντινή απόσταση με τα πόδια. Το πάρκο συνιστά τα μέσα μαζικής μεταφοράς αντί για το αυτοκίνητο.

02

Εισιτήρια και είσοδος

  • Η Alcatraz City Cruises είναι το μόνο φέρι με άδεια να πιάνει στο νησί, οπότε αγοράστε από εκεί· τα σκάφη που απλώς κάνουν τον γύρο του νησιού δεν πιάνουν. Δεν υπάρχει επιπλέον εισιτήριο εισόδου στο πάρκο, και οι κάρτες των εθνικών πάρκων δεν γίνονται δεκτές. Στον τιμοκατάλογο του πάρκου το Day Tour κοστίζει 47,95 δολάρια από 12 ετών και πάνω, 45,15 δολάρια από 62 ετών και πάνω, 29,15 δολάρια από 5 ως 11 ετών και τίποτα για παιδιά κάτω των 5· η τιμή περιλαμβάνει το φέρι και την ηχητική ξενάγηση στο κτίριο των κελιών. Η πώληση ανοίγει 90 μέρες πριν, και το πάρκο προειδοποιεί ότι το καλοκαίρι και κοντά στις γιορτές τα εισιτήρια συχνά εξαντλούνται ένα μήνα ή και περισσότερο νωρίτερα.
  • Το ωράριο αλλάζει ανάλογα με την εποχή. Σύμφωνα με το πάρκο, τα δρομολόγια από το Σαν Φρανσίσκο ξεκινούν στις 8:45, μπορείτε να επιστρέψετε με οποιοδήποτε φέρι, και το νησί κλείνει στις 18:30 το καλοκαίρι και στις 16:30 το φθινόπωρο, τον χειμώνα και την άνοιξη. Είναι κλειστό την Ημέρα των Ευχαριστιών, ανήμερα των Χριστουγέννων και την Πρωτοχρονιά. Από τις 26 Οκτωβρίου ως τις 18 Νοεμβρίου 2026 το νησί προγραμματίζεται επίσης να κλείσει, όσο αντικαθίστανται οι πάσσαλοι που στηρίζουν την αποβάθρα του φέρι. Το τελευταίο πλοίο της επιστροφής αλλάζει μαζί με τα δρομολόγια, οπότε δείτε το πρόγραμμα της εταιρείας για τη μέρα σας.
  • Χρειάζεστε το εισιτήριό σας ακόμη και για να μπείτε στην ουρά επιβίβασης στο Pier 33. Μεγάλες τσάντες, αποσκευές, ψυγειάκια και υπερμεγέθη σακίδια δεν επιτρέπονται στο φέρι ούτε στο νησί, και στην προβλήτα δεν υπάρχει χώρος φύλαξης αποσκευών. Στο νησί δεν πωλείται φαγητό: φαγητό πωλείται στο φέρι, φαγητό επιτρέπεται μόνο στην αποβάθρα, και το εμφιαλωμένο νερό επιτρέπεται παντού.
  • Από την αποβάθρα ως το κτίριο των κελιών είναι περίπου ένα τέταρτο του μιλίου, γύρω στα 400 μέτρα, με ανηφόρα 130 ποδιών (40 μ.)· το ηλεκτρικό λεωφορειάκι SEAT κάνει τη διαδρομή από την αποβάθρα ως το κτίριο των κελιών κάθε μισή ώρα για όποιον δεν μπορεί να ανέβει με τα πόδια, και από το κτίριο των κελιών περίπου 45 σκαλιά κατεβαίνουν στο προαύλιο. Ορισμένα σημεία κλείνουν κάποιες εποχές του χρόνου για τα θαλασσοπούλια που φωλιάζουν, και οι ανακοινώσεις στην αποβάθρα λένε τι είναι κλειστό εκείνη τη μέρα.
Επίσημα εισιτήρια →
03

Ο επίσημος ηχητικός ξεναγός

Ο επίσημος ξεναγός του νησιού είναι η ηχητική ξενάγηση στο κτίριο των κελιών, Doing Time: The Alcatraz Cellhouse Tour, παραγωγή του Golden Gate National Parks Conservancy, που περιλαμβάνεται σε κάθε εισιτήριο φέρι· το πάρκο την αποτιμά στα 12 δολάρια. Παραλαμβάνετε τη συσκευή μέσα στο κτίριο των κελιών και για περίπου μισή ώρα πρώην κρατούμενοι και σωφρονιστικοί υπάλληλοι σας ξεναγούν στο κτίριο, στα αγγλικά, ισπανικά, γαλλικά, γερμανικά, ιταλικά, ολλανδικά, ιαπωνικά, κορεατικά, πορτογαλικά, ρωσικά ή κινεζικά μανδαρινικά, με αγγλικό κείμενο σε γραφή Μπράιγ, εκδοχή στην Αμερικανική Νοηματική Γλώσσα σε φορητή συσκευή και εκδοχή με ακουστική περιγραφή και απτικές σημάνσεις. Οι ομιλίες των φυλάκων και του προσωπικού του πάρκου είναι δωρεάν και αναρτώνται στον πίνακα προγράμματος στην αποβάθρα. Οι πέντε στάσεις του Chiaro είναι ανεξάρτητες από το πάρκο και φτάνουν πέρα από τους τοίχους του κτιρίου των κελιών: στη διαδρομή με το πλοίο, στην αποβάθρα και την οχυρωμένη πύλη, στο προαύλιο και στα ερείπια δίπλα στον φάρο, με μία στάση στο Μπρόντγουεϊ για να την ακούσετε πριν ή μετά την ξενάγηση του πάρκου.

Επίσημος ιστότοπος →

Ερωτήσεις

Υπάρχει δωρεάν ηχητικός ξεναγός για το Αλκατράζ;

Ναι. Κάθε εισιτήριο φέρι περιλαμβάνει ήδη την ηχητική ξενάγηση του πάρκου, που καλύπτει το εσωτερικό του κτιρίου των κελιών. Αυτή η σελίδα προσθέτει πέντε δικές της στάσεις, για να τις κάνετε μόνοι σας, από το πεζοδρόμιο της Εμπαρκαδέρο ως τον φάρο· παίζουν απευθείας από αυτή τη σελίδα, η καθεμία με το πλήρες κείμενό της κάτω από το πρόγραμμα αναπαραγωγής.

Μπορώ να ακούσω τον ηχητικό ξεναγό του Αλκατράζ χωρίς εισιτήριο;

Την πρώτη στάση, ναι: είναι για να την ακούσετε στο πεζοδρόμιο μπροστά από το Pier 33 Alcatraz Landing, με το νησί να φαίνεται απέναντι στον κόλπο, και συνεχίζει στη διάρκεια της διαδρομής. Οι άλλες τέσσερις είναι στο νησί, όπου φτάνετε μόνο με εισιτήριο φέρι της Alcatraz City Cruises, και ένα εισιτήριο Day Tour καλύπτει και τις τέσσερις, μαζί με το κτίριο των κελιών και το προαύλιο.

Πόσο κοστίζει η επίσημη ηχητική ξενάγηση του Αλκατράζ;

Περιλαμβάνεται στο εισιτήριο. Ο τιμοκατάλογος του πάρκου τη σημειώνει ως συμπεριλαμβανόμενη για όλες τις ηλικίες, και η σελίδα του πάρκου για την ξενάγηση στο κτίριο των κελιών την αποτιμά στα 12 δολάρια. Στον ίδιο τιμοκατάλογο, ένα Day Tour για ενήλικα, φέρι και ηχητική ξενάγηση μαζί, κοστίζει 47,95 δολάρια.

Είναι ανοιχτό το Αλκατράζ κάθε μέρα;

Σχεδόν: το νησί κλείνει την Ημέρα των Ευχαριστιών, ανήμερα των Χριστουγέννων και την Πρωτοχρονιά, και πολύ σπάνια λόγω ακραίων καιρικών συνθηκών. Προγραμματίζεται επίσης να κλείσει από τις 26 Οκτωβρίου ως τις 18 Νοεμβρίου 2026 για επισκευές στην αποβάθρα του φέρι. Τον υπόλοιπο χρόνο το ωράριο αλλάζει με την εποχή, και κάποια σημεία κλείνουν όσο φωλιάζουν τα θαλασσοπούλια.

Πώς πηγαίνω στο Αλκατράζ;

Με φέρι, και μόνο από το Pier 33 Alcatraz Landing στην Εμπαρκαδέρο, κοντά στην Bay Street. Όλα τα σκάφη που πιάνουν στο νησί τα εκτελεί η Alcatraz City Cruises· οι κρουαζιέρες που κάνουν τον γύρο του νησιού δεν αποβιβάζουν κανέναν. Το τραμ της γραμμής F του Muni σταματά ακριβώς δίπλα στην προβλήτα.

Από πού ξεκινά ο ηχητικός ξεναγός του Αλκατράζ;

Από τη στεριά, στο πεζοδρόμιο μπροστά από το Pier 33 Alcatraz Landing, με το πρόσωπο προς τα βόρεια, πέρα από το νερό, προς το νησί. Ακούστε τον εκεί ή στο ανοιχτό κατάστρωμα του φέρι· η δεύτερη στάση συνεχίζει στο κτίριο 64, τους μακρόστενους στρατώνες ακριβώς μπροστά σας μόλις κατεβείτε από το πλοίο.

Περισσότερες ηχητικές ξεναγήσεις

Δημιουργία του Chiaro. Δεν συνδέεται με το Αλκατράζ.