Μετάβαση στο περιεχόμενο

Εμπάιρ Στέιτ Μπίλντινγκ · Νέα Υόρκη · Ανεξάρτητος ξεναγός

Ηχητικός ξεναγός του Εμπάιρ Στέιτ Μπίλντινγκ,
πέντε στάσεις, δωρεάν.

Πέντε αφηγήσεις που μπορείτε να ξεκινήσετε ήδη στον δρόμο, για έναν ουρανοξύστη που υψώθηκε σε 410 ημέρες και φτάνει τα 1.454 πόδια μαζί με την ακίδα και την κεραία του. Για ό,τι άλλο βλέπετε, αναλαμβάνει το Chiaro από μια φωτογραφία.

Λήψη στο App Store

Δημιουργία του Chiaro. Δεν συνδέεται με το Εμπάιρ Στέιτ Μπίλντινγκ.

9:41

Ο πύργος από την πλατεία Χέραλντ

Εμπάιρ Στέιτ Μπίλντινγκ, Νέα Υόρκη

0:00 2:46
Στάση 1 από 5

Οι πέντε στάσεις · 14 λεπτά ήχου

Πέντε σημεία, μία διαδρομή,
με τη σειρά που θα περπατήσετε.

Η πλατεία Χέραλντ, λίγα βήματα δυτικά από τον πύργο, είναι το σημείο απ’ όπου φαίνεται ολόκληρο το περίγραμμά του, πλαισιωμένο ανάμεσα σε δύο παλαιότερα κτίρια, και σε αυτό το πεζοδρόμιο ξεκινά ο ηχητικός ξεναγός του Εμπάιρ Στέιτ Μπίλντινγκ: ένας περίπατος πέντε στάσεων, στον δικό σας ρυθμό. Από εκεί περπατάτε ανατολικά κατά μήκος της 34ης Οδού ως την είσοδο επισκεπτών στον αριθμό 20, όπου η δεύτερη στάση μιλά για τον τοίχο που υψώνεται πάνω από το κεφάλι σας· μετά ανεβαίνετε, περνώντας από τις εκθέσεις του 2ου και του 80ού ορόφου, στον υπαίθριο εξώστη του 86ου ορόφου για δύο στάσεις, τη θέα προς τα νότια και τον ιστό από πάνω σας· και τελειώνετε ξανά στο επίπεδο του δρόμου, όταν το λόμπι σάς βγάζει στην Πέμπτη Λεωφόρο, στην είσοδο με τους αετούς. Οι τρεις από τις πέντε στάσεις βρίσκονται σε δημόσια πεζοδρόμια και δεν κοστίζουν τίποτα· τις δύο εκεί πάνω τις καλύπτει το κανονικό εισιτήριο. Συνολικά δεκατέσσερα λεπτά αφήγησης· από την πλατεία Χέραλντ ως την πόρτα είναι πέντε λεπτά με τα πόδια, και το ίδιο το κτίριο υπολογίζει τουλάχιστον μία ώρα εκεί πάνω.

Οι πληροφορίες επίσκεψης σε αυτή τη σελίδα προέρχονται από τον ιστότοπο του ίδιου του κτιρίου, το esbnyc.com, που διαχειρίζεται η Empire State Realty Trust, και η ιστορία από τις ίδιες σελίδες και από τη Βικιπαίδεια. Τα ωράρια ανακοινώνονται ανά περιόδους που μετακινούνται με τις εποχές, και οι τιμές των εισιτηρίων αλλάζουν ανάλογα με τη μέρα και την ώρα, γι’ αυτό ελέγξτε τις επίσημες σελίδες για την ημερομηνία που σκέφτεστε. Μέσα στο κτίριο, το προσωπικό και οι αναρτημένες ανακοινώσεις έχουν προτεραιότητα έναντι αυτής της σελίδας· αν σας πουν κάτι που εμείς έχουμε λάθος, γράψτε μας και θα το διορθώσουμε.

Στάση 1 από 5 · Πλατεία Χέραλντ (Herald Square), εκεί όπου το Μπροντγουέι διασταυρώνεται με την Έκτη Λεωφόρο στο ύψος της 34ης Οδού, με θέα νοτιοανατολικά προς τον πύργο· δημόσιος δρόμος, χωρίς εισιτήριο

Ο πύργος από την πλατεία Χέραλντ

Γουίλιαμ Φ. Λαμ (1883–1952), του αρχιτεκτονικού γραφείου Shreve, Lamb & Harmon· κατασκευή από την Starrett Brothers and Eken για λογαριασμό της Empire State Inc. · Χτίστηκε από τις 17 Μαρτίου 1930 έως την 1η Μαΐου 1931 · Χαλύβδινος σκελετός με επένδυση από ασβεστόλιθο της Ιντιάνας και γρανίτη· 1.454 πόδια (443 μ.) ύψος μαζί με την ακίδα και την κεραία, 1.250 πόδια (380 μ.) ως τη στέγη του 102ου ορόφου

Προσέξτε

  • Τα σκαλοπάτια του περιγράμματος. Ο κορμός υποχωρεί αρκετές φορές καθώς ανεβαίνει, και κάθε σκαλί βρίσκεται στην κορυφή μιας ομάδας ανελκυστήρων: ο πολεοδομικός κανονισμός απαιτούσε υποχωρήσεις και ο Λαμ τις έκανε το ίδιο το σχέδιο.
  • Ο ιστός στην κορυφή. Ήταν η τελευταία αλλαγή στα σχέδια, τον Δεκέμβριο του 1929, για να είναι σίγουρη η νίκη επί του Κράισλερ Μπίλντινγκ.
  • Το χρώμα. Ο ανοιχτόχρωμος, ελαφρώς χρυσαφής τόνος είναι ο ασβεστόλιθος της Ιντιάνας που ντύνει ολόκληρο τον πύργο.
Κείμενο (2:46)

Από την πλατεία Χέραλντ, κοιτάξτε νοτιοανατολικά, στο κενό ανάμεσα στα δύο παλαιότερα κτίρια στην απέναντι γωνία, και ολόκληρος ο πύργος εμφανίζεται πλαισιωμένος μπροστά σας σαν σκηνικό θεάτρου. Από αυτή την απόσταση μπορείτε να τον διαβάσετε ως ένα ενιαίο σχήμα: μια φαρδιά βάση, έναν ψηλό κορμό, μια σειρά από σκαλοπάτια που μαζεύονται προς την κορυφή, και τον ιστό να στέκεται πάνω στη στέψη.

Αυτά τα σκαλοπάτια δεν είναι διακόσμηση. Ο πολεοδομικός κανονισμός της Νέας Υόρκης του 1916 όριζε ότι ένα ψηλό κτίριο έπρεπε να υποχωρεί όσο ανέβαινε, ώστε να φτάνει ακόμη το φως της μέρας στον δρόμο. Ο αρχιτέκτονας, ο Γουίλιαμ Λαμ του γραφείου Σριβ, Λαμ και Χάρμον, έκανε τον κανόνα το ίδιο το σχέδιο. Η βάση καλύπτει ολόκληρο το οικόπεδο για πέντε ορόφους, έπειτα ο πύργος υποχωρεί εξήντα πόδια, περίπου δεκαοχτώ μέτρα, από κάθε πλευρά, και ξαναμαζεύεται στον εικοστό πρώτο, τον εικοστό πέμπτο, τον τριακοστό, τον εβδομηκοστό δεύτερο, τον ογδοηκοστό πρώτο και τον ογδοηκοστό πέμπτο όροφο. Κάθε σκαλί ευθυγραμμίζεται με την κορυφή μιας ομάδας ανελκυστήρων. Ο Λαμ σχεδίασε το κτίριο από πάνω προς τα κάτω, και από εκεί βγαίνει αυτό το σχήμα μολυβιού.

Σχεδιάστηκε βιαστικά και μέσα σε μια μάχη. Όταν ξεκίνησαν οι εργασίες, το 40 Γουόλ Στριτ και το Κράισλερ Μπίλντινγκ διεκδικούσαν και τα δύο τον τίτλο του ψηλότερου κτιρίου στον κόσμο, και τον Οκτώβριο του 1929 το Κράισλερ έβγαλε από τη στέγη του μια ατσάλινη ακίδα 185 ποδιών, περίπου 56 μέτρων, και έφτασε τα 1.046 πόδια, περίπου 319 μέτρα. Ο άνθρωπος που πλήρωνε γι’ αυτό το κτίριο, ο Τζον Τζέικομπ Ράσκομπ, φοβόταν ότι το Κράισλερ θα έκανε κι άλλο τέτοιο κόλπο, ας πούμε να κρύψει μια ράβδο μέσα στην ακίδα και να τη σηκώσει την τελευταία στιγμή. Έτσι, τον Δεκέμβριο του 1929, τα σχέδια άλλαξαν για τελευταία φορά. Προστέθηκε μια μεταλλική κορυφή δεκαέξι ορόφων και, πάνω της, ένας ιστός για αερόπλοια. Το σχέδιο είχε πια αλλάξει δεκαπέντε φορές, και η τελική εκδοχή ήταν με διαφορά το ψηλότερο κτίριο στον κόσμο: 1.454 πόδια, δηλαδή 443 μέτρα, ως την άκρη σήμερα, μαζί με την ακίδα και την κεραία, και 1.250 πόδια, δηλαδή 381 μέτρα, ως τη στέγη του εκατοστού δεύτερου ορόφου.

Το πιο απίστευτο είναι ο χρόνος. Στο οικόπεδο βρισκόταν το παλιό ξενοδοχείο Γουόλντορφ-Αστόρια, που έκλεισε τον Μάιο του 1929. Η κατεδάφιση ξεκίνησε την πρώτη Οκτωβρίου. Τρεις εβδομάδες αργότερα το κραχ της Γουόλ Στριτ πυροδότησε τη Μεγάλη Ύφεση, όμως ο Ράσκομπ αρνήθηκε να ακυρώσει το έργο. Ο χαλύβδινος σκελετός υψωνόταν από τις δεκαεπτά Μαρτίου 1930, και το κτίριο εγκαινιάστηκε την πρώτη Μαΐου 1931, έναν χρόνο και σαράντα πέντε μέρες αργότερα, με ρυθμό περίπου τεσσεράμισι ορόφων την εβδομάδα.

Η ανταμοιβή για όλη αυτή την ταχύτητα ήταν ένα άδειο κτίριο. Τον πρώτο χρόνο είχε νοικιαστεί μόνο το είκοσι τρία τοις εκατό των χώρων, οι Νεοϋορκέζοι το έλεγαν «Έμπτι Στέιτ Μπίλντινγκ», δηλαδή το άδειο κτίριο, και κέρδος έβγαλε μόλις στις αρχές της δεκαετίας του 1950. Τώρα περπατήστε ανατολικά στην Τριακοστή Τέταρτη Οδό, προς τον πύργο, και δείτε την κορυφή να χάνεται πίσω από τη βάση όσο πλησιάζετε.

Στάση 2 από 5 · Δυτική 34η Οδός (West 34th Street), ανάμεσα στην Πέμπτη και την Έκτη Λεωφόρο, στο πεζοδρόμιο μπροστά στην είσοδο επισκεπτών στον αριθμό 20, με το βλέμμα κατευθείαν προς τα πάνω

Οι τοίχοι από ασβεστόλιθο και χάλυβα πάνω από τη Δυτική 34η Οδό

Γουίλιαμ Φ. Λαμ (1883–1952), του γραφείου Shreve, Lamb & Harmon· ανέγερση του χαλύβδινου σκελετού από την Starrett Brothers and Eken· ασβεστόλιθος από την Indiana Limestone Company · Ο χαλύβδινος σκελετός ολοκληρώθηκε στις 19 Σεπτεμβρίου 1930· ο φέρων οργανισμός ολοκληρώθηκε στις 11 Απριλίου 1931· η είσοδος επισκεπτών στον αριθμό 20 άνοιξε στις 24 Αυγούστου 2018 · 200.000 κυβικά πόδια ασβεστόλιθου της Ιντιάνας και γρανίτη, 10 εκατομμύρια τούβλα και 730 τόνοι αλουμινίου και ανοξείδωτου χάλυβα· 6.514 παράθυρα

Προσέξτε

  • Οι λεπτές μεταλλικές λωρίδες που ανεβαίνουν στις δύο πλευρές κάθε στήλης παραθύρων. Είναι από χάλυβα χρωμίου-νικελίου και γλίτωσαν τους κατασκευαστές από το να τοποθετούν πέτρα γύρω από κάθε παράθυρο.
  • Τα επίπεδα πάνελ ανάμεσα στα παράθυρα ενός ορόφου και του επόμενου: ποδιές από αλουμίνιο, μαζικής παραγωγής, που εξηγούν σε μεγάλο βαθμό πώς υψώθηκαν δεκατέσσερις όροφοι σε δέκα εργάσιμες μέρες.
  • Τα κόκκινα κουφώματα. Όταν αντικαταστάθηκαν και τα 6.514 παράθυρα στο πρόγραμμα εκσυγχρονισμού που ανακοινώθηκε το 2009, τα κουφώματα ξαναπήραν το αρχικό κόκκινο του κτιρίου.
Κείμενο (2:45)

Βρίσκεστε τώρα κάτω από τη βόρεια πρόσοψη, στην Τριακοστή Τέταρτη Οδό, και αυτό που αξίζει να κάνετε είναι να γείρετε το κεφάλι εντελώς πίσω και να ακολουθήσετε τον τοίχο κατευθείαν προς τα πάνω. Οι ανοιχτόχρωμες λωρίδες είναι ασβεστόλιθος από την Ιντιάνα, και αυτός δίνει στο κτίριο το ξανθό του χρώμα. Ανάμεσά τους ανεβαίνουν οι στήλες των παραθύρων, και ανάμεσα στα παράθυρα υπάρχουν δύο λεπτομέρειες που αξίζει να εντοπίσετε από εδώ κάτω.

Οι λεπτές κάθετες λωρίδες που πλαισιώνουν κάθε στήλη παραθύρων είναι από χάλυβα χρωμίου-νικελίου. Τα επίπεδα πάνελ ανάμεσα στα παράθυρα ενός ορόφου και του επόμενου είναι ποδιές από αλουμίνιο. Και τα δύο ήταν τρόποι να χτιστεί το κτίριο πιο γρήγορα και πιο φτηνά: τα μεταλλικά πλαίσια σήμαιναν ότι κανείς δεν χρειάστηκε να κόψει και να τοποθετήσει πέτρα γύρω από έξι χιλιάδες πεντακόσια παράθυρα, και τα μεταλλικά πάνελ έκαναν περιττή την πέτρινη σύνδεση ανάμεσα στους ορόφους. Ο απολογισμός του ίδιου του κτιρίου για το εξωτερικό: 200.000 κυβικά πόδια ασβεστόλιθου και γρανίτη, δέκα εκατομμύρια τούβλα και 730 τόνοι αλουμινίου και ανοξείδωτου χάλυβα. Κοιτάξτε και τα ίδια τα κουφώματα. Είναι κόκκινα. Όταν αντικαταστάθηκαν και τα 6.514 παράθυρα στο πρόγραμμα εκσυγχρονισμού που ανακοινώθηκε το 2009, τα κουφώματα ξαναπήραν το αρχικό χρώμα του κτιρίου.

Σχεδόν τα πάντα σε αυτόν τον τοίχο ήταν μαζικής παραγωγής, και από εκεί ερχόταν η ταχύτητα. Οι κατασκευαστές, η εταιρεία Στάρετ Μπράδερς εντ Ίκεν, ανέβαζαν τεσσεράμισι ορόφους την εβδομάδα, όταν το προηγούμενο ρεκόρ για κτίριο αυτού του ύψους ήταν τρεισήμισι. Σε ένα διάστημα δέκα εργάσιμων ημερών έχτισαν δεκατέσσερις ορόφους. Στην αιχμή δούλευαν εδώ πάνω από 3.500 άνθρωποι, 3.439 από αυτούς σε μία μόνο μέρα του Αυγούστου του 1930. Πολλοί ήταν Ιρλανδοί και Ιταλοί μετανάστες, και μια σημαντική ομάδα ήταν σιδηρουργοί Μοχόκ από το Κανάουακε, κοντά στο Μόντρεαλ. Επισήμως, σκοτώθηκαν πέντε άντρες.

Ο χαλύβδινος σκελετός ολοκληρώθηκε στις δεκαεννέα Σεπτεμβρίου 1930, δώδεκα μέρες νωρίτερα από το πρόγραμμα. Ο φέρων οργανισμός ήταν έτοιμος στις έντεκα Απριλίου 1931, και ο πρώην κυβερνήτης Αλ Σμιθ κάρφωσε το τελευταίο πριτσίνι, που ήταν από ατόφιο χρυσάφι.

Τώρα μετρήστε προς τα πάνω ως την υποχώρηση του ογδοηκοστού πρώτου ορόφου και σταματήστε ακριβώς από κάτω, στον εβδομηκοστό ένατο και τον ογδοηκοστό. Στις είκοσι οκτώ Ιουλίου 1945, ένα πρωί με πυκνή ομίχλη, ένα βομβαρδιστικό B-25 έπεσε πάνω σε αυτή τη βόρεια πλευρά ακριβώς σε εκείνο το ύψος. Σκοτώθηκαν δεκατέσσερις άνθρωποι. Ο ένας κινητήρας διαπέρασε το κτίριο από άκρη σε άκρη και έπεσε σε μια στέγη στο διπλανό οικοδομικό τετράγωνο· ο άλλος έπεσε σε ένα φρεάτιο ανελκυστήρα. Μια χειρίστρια ανελκυστήρα, η Μπέτι Λου Όλιβερ, έπεσε εβδομήντα πέντε ορόφους μέσα στον θάλαμό της και επέζησε. Πολλοί όροφοι ξανάνοιξαν δύο μέρες αργότερα. Η πόρτα από την οποία θα περάσετε σε λίγο, στον αριθμό 20, είναι το νεότερο κομμάτι της ιστορίας: είναι η είσοδος των επισκεπτών μόλις από τον Αύγουστο του 2018.

Στάση 3 από 5 · Παρατηρητήριο του 86ου ορόφου, στον υπαίθριο περίδρομο, νότια πλευρά, με θέα προς το Κάτω Μανχάταν

Το υπαίθριο παρατηρητήριο του 86ου ορόφου

Γουίλιαμ Φ. Λαμ (1883–1952), του γραφείου Shreve, Lamb & Harmon· ο εξώστης προστέθηκε στα σχέδια τον Νοέμβριο του 1929 · Άνοιξε το 1931· το συρμάτινο κιγκλίδωμα ασφαλείας προστέθηκε τον Δεκέμβριο του 1947· ανασχεδιάστηκε το 1979 · Υπαίθριος περίδρομος γύρω από τον 86ο όροφο, 1.050 πόδια (320 μ.) πάνω από τον δρόμο

Προσέξτε

  • Ο λευκός πύργος με το ρολόι της Μετροπόλιταν Λάιφ, προς τα νότια και λίγο αριστερά. Ήταν το ψηλότερο κτίριο στον κόσμο ως το 1913, και ο ιδιοκτήτης του δάνεισε τα χρήματα για να χτιστεί αυτό στο οποίο στέκεστε.
  • Το One World Trade Center στον ορίζοντα, στην άκρη του Μανχάταν: ο πύργος που πήρε από αυτό το κτίριο τον τίτλο του ψηλότερου της Νέας Υόρκης το 2012.
  • Ο ποταμός Χάντσον στα δεξιά, με το Νιου Τζέρσεϊ πέρα από αυτόν. Μια καθαρή μέρα η θέα φτάνει σε έξι πολιτείες.
Κείμενο (2:37)

Κάντε τον γύρο του υπαίθριου εξώστη ως τη νότια πλευρά, με το πρόσωπο προς την άκρη του Μανχάταν, και δώστε στα μάτια σας μια στιγμή να συνηθίσουν την απόσταση. Βρίσκεστε 1.050 πόδια, περίπου 320 μέτρα, πάνω από τον δρόμο, και μια καθαρή μέρα, όπως λέει το κτίριο, βλέπετε ως έξι πολιτείες: Νέα Υόρκη, Νιου Τζέρσεϊ, Πενσυλβάνια, Κονέκτικατ, Μασαχουσέτη και Ντέλαγουερ.

Ο εξώστης υπήρχε στα σχέδια από τον Νοέμβριο του 1929, όταν το κτίριο παρουσιάστηκε με έναν όροφο θέασης στη στέγη του ογδοηκοστού έκτου ορόφου, σκόπιμα ψηλότερα από εκείνον του Κράισλερ Μπίλντινγκ στον εβδομηκοστό πρώτο. Το ξεκίνημα δεν ήταν καλό. Στο εγκαινιαστήριο γεύμα εδώ πάνω, την πρώτη Μαΐου 1931, η ομίχλη κατάπιε τη θέα, και σύμφωνα με μια μαρτυρία ακόμη και το Άγαλμα της Ελευθερίας χάθηκε στην καταχνιά. Παρ’ όλα αυτά, ο εξώστης έβγαλε τα έξοδά του. Στα χρόνια της Ύφεσης, με τα περισσότερα γραφεία από κάτω άδεια, ο εξώστης απέφερε τον πρώτο του χρόνο περίπου όσα εισέπρατταν οι ιδιοκτήτες από ενοίκια.

Κοιτάξτε τώρα προς τα κάτω και λίγο αριστερά, προς έναν λευκό πύργο με ρολόι και μυτερή κορυφή. Είναι ο πύργος της Μετροπόλιταν Λάιφ, στη Λεωφόρο Μάντισον, στο ύψος της Εικοστής Τέταρτης Οδού, φτιαγμένος κατά το πρότυπο του καμπαναριού του Αγίου Μάρκου στη Βενετία. Με τα 700 πόδια του, περίπου 213 μέτρα, ήταν το ψηλότερο κτίριο στον κόσμο από το 1909 ως το 1913. Και έχει κι έναν δεύτερο λόγο να του δώσετε σημασία. Τον Δεκέμβριο του 1929, με το χρηματιστήριο σε συντρίμμια, η ασφαλιστική εταιρεία Μετροπόλιταν Λάιφ δάνεισε στους ιδιοκτήτες αυτού του κτιρίου 27,5 εκατομμύρια δολάρια για να ξεκινήσει η κατασκευή. Ο ουρανοξύστης κάτω από τα πόδια σας πληρώθηκε εν μέρει από εκείνον που κοιτάτε.

Ακολουθήστε τις λεωφόρους προς τα κάτω ως την άκρη του νησιού, ως τον ψηλό γυάλινο πύργο που λεπταίνει προς τα πάνω, στον ορίζοντα. Αυτό είναι το Ουάν Γουόρλντ Τρέιντ Σέντερ. Ο αρχικός Βόρειος Πύργος του Παγκόσμιου Κέντρου Εμπορίου πήρε από αυτό το κτίριο τον τίτλο του ψηλότερου στον κόσμο στις δεκαεννέα Οκτωβρίου 1970. Μετά τις επιθέσεις της ενδεκάτης Σεπτεμβρίου 2001, το Εμπάιρ Στέιτ έγινε ξανά το ψηλότερο της Νέας Υόρκης, ώσπου το Ουάν Γουόρλντ Τρέιντ Σέντερ το ξεπέρασε στις τριάντα Απριλίου 2012. Δεξιά του είναι ο Χάντσον, και απέναντι το Νιου Τζέρσεϊ.

Το συρμάτινο κιγκλίδωμα γύρω σας μπήκε τον Δεκέμβριο του 1947, και ο εξώστης είχε κάποιους παράξενους επισκέπτες. Τον Ιούλιο του 1946, έναν χρόνο μετά το βομβαρδιστικό, ένα δικινητήριο αεροπλάνο που δεν αναγνωρίστηκε ποτέ πέρασε ξυστά από δίπλα του. Και κάθε χρόνο από το 1978, μια ομάδα δρομέων φτάνει εδώ με τα πόδια, ανεβαίνοντας 1.576 σκαλιά από το ισόγειο, για τον αγώνα «Ραν-Απ». Το ρεκόρ ανήκει στον Αυστραλό δρομέα σκαλοπατιών Πολ Κρέικ, που το 2003 έκανε την ανάβαση σε εννέα λεπτά και τριάντα τρία δευτερόλεπτα.

Στάση 4 από 5 · Παρατηρητήριο του 86ου ορόφου, στον υπαίθριο περίδρομο, με το βλέμμα κατευθείαν ψηλά στον ιστό

Ο ιστός πρόσδεσης, όπως φαίνεται από τον 86ο όροφο

Γουίλιαμ Φ. Λαμ (1883–1952), του γραφείου Shreve, Lamb & Harmon· προστέθηκε με την επιμονή του Τζον Τζ. Ράσκομπ τον Δεκέμβριο του 1929 · Προστέθηκε στα σχέδια τον Δεκέμβριο του 1929· ολοκληρώθηκε στις 21 Νοεμβρίου 1930· πύργος εκπομπής 1950–1953· αποκατάσταση 2019–2020 · Κοίλος χαλύβδινος κορμός ύψους 158 ποδιών (48 μ.) πάνω από τον 86ο όροφο, με επένδυση αλουμινίου και 480 παράθυρα, που καταλήγει σε ακίδα 203 ποδιών (61,9 μ.)

Προσέξτε

  • Τα ραβδωτά πάνελ αλουμινίου στις υποχωρήσεις της κορυφής. Καθαρίστηκαν και βάφτηκαν με ασημί χρώμα στην αποκατάσταση του 2019 και του 2020.
  • Τα παράθυρα που ζώνουν τον κορμό, 480 τον αριθμό, όλα αντικατεστημένα το 2015. Στην κορυφή του κορμού είναι ο 102ος όροφος, ο σταθμός όπου σχεδιαζόταν να δένουν τα αερόπλοια.
  • Η δικτυωτή κεραία στην κορυφή, που άρχισε να χτίζεται το 1950 ώστε όλοι οι τηλεοπτικοί σταθμοί της πόλης να εκπέμπουν από ένα σημείο.
Κείμενο (2:38)

Μείνετε έξω στον υπαίθριο εξώστη, ακουμπήστε την πλάτη στο στηθαίο και κοιτάξτε κατευθείαν ψηλά. Ό,τι βρίσκεται από πάνω σας, η κλιμακωτή κορυφή από αλουμίνιο, ο κορμός που τον ζώνουν τα παράθυρα, το δικτύωμα στην κορυφή, ήταν μια εκ των υστέρων προσθήκη, και για ένα διάστημα ήταν για γέλια.

Προστέθηκε τον Δεκέμβριο του 1929, όταν ο Τζον Ράσκομπ ήθελε να είναι σίγουρος ότι θα νικήσει το Κράισλερ Μπίλντινγκ, και του δόθηκε μια αποστολή, ώστε να μην μπορεί κανείς να το πει απλή ακίδα. Θα ήταν ιστός πρόσδεσης για αερόπλοια. Το σχέδιο σήμερα μοιάζει με επιστημονική φαντασία. Οι επιβάτες θα έκαναν τσεκ-ιν εδώ κάτω, στον ογδοηκοστό έκτο όροφο. Ένας ανελκυστήρας θα τους ανέβαζε 167 πόδια, περίπου 51 μέτρα, μέσα στον κοίλο ιστό ως μια αίθουσα αναμονής στον εκατοστό πρώτο όροφο. Από εκεί θα ανέβαιναν στον εκατοστό δεύτερο και θα επιβιβάζονταν σε ένα αερόπλοιο δεμένο στον ιστό, στο ύψος ενός εκατοστού έκτου ορόφου.

Ο άνεμος είχε άλλη γνώμη. Το κτίριο δημιουργεί τα δικά του ανοδικά ρεύματα, τα ρεύματα πάνω από το Μανχάταν είναι απρόβλεπτα, και ένα αερόπλοιο θα έπρεπε να κρέμεται μόνο από τη μύτη του, αδειάζοντας ταυτόχρονα έρμα νερού στους δρόμους από κάτω. Στις δεκαπέντε Σεπτεμβρίου 1931 ένα μικρό αερόπλοιο του Πολεμικού Ναυτικού των Ηνωμένων Πολιτειών έκανε είκοσι πέντε κύκλους γύρω από τον ιστό με ανέμους σαράντα πέντε μιλίων, περίπου 72 χιλιομέτρων, την ώρα, προσπάθησε να δέσει, άδειασε το έρμα του και το πετούσαν πέρα δώθε οι στρόβιλοι. Εκείνη η παρ’ ολίγον καταστροφή έβαλε τέλος στην ιδέα, αν και αργότερα ένα μικρό αερόπλοιο κατάφερε μία φορά να παραδώσει εφημερίδες. Οι επικριτές το διασκέδασαν. Ο Τζορτζ Σέπαρντ Τσάπελ αποκάλεσε τον ιστό ανόητη χειρονομία, και ο Λιούις Μάμφορντ δημόσια τουαλέτα για αποδημητικά πουλιά.

Τον ιστό τον έσωσαν οι ραδιοτηλεοπτικές μεταδόσεις. Στις είκοσι δύο Δεκεμβρίου 1931, το NBC και η RCA άρχισαν πειραματικές τηλεοπτικές εκπομπές από μια μικρή κεραία στην κορυφή του ιστού. Το 1934 ο Έντουιν Χάουαρντ Άρμστρονγκ δοκίμασε εδώ το νέο του σύστημα ραδιοφωνίας με διαμόρφωση συχνότητας, από τον πρώτο τέτοιο πομπό στον κόσμο. Το 1950 άρχισε η κατασκευή του ψηλού δικτυώματος στην κορυφή, ώστε όλοι οι τηλεοπτικοί σταθμοί της πόλης να εκπέμπουν από ένα σημείο, και το κτίριο λέει ότι κεραυνός χτυπά αυτή την κεραία περίπου είκοσι πέντε φορές τον χρόνο. Ως τον Μάρτιο του 1933 είχε γίνει και σταρ του κινηματογράφου, όταν η ταινία «Κινγκ Κονγκ» έστειλε τον γιγάντιο πίθηκο ως την κορυφή του.

Κοιτάξτε τώρα τα ραβδωτά πάνελ αλουμινίου στις υποχωρήσεις της κορυφής. Καθαρίστηκαν και βάφτηκαν με ασημί χρώμα ανάμεσα στο 2019 και το 2020. Τα παράθυρα γύρω από τον κορμό, 480 τον αριθμό, αντικαταστάθηκαν όλα το 2015. Και το τζαμωτό επίπεδο στην κορυφή του κορμού είναι ο εκατοστός δεύτερος όροφος, ο σταθμός πρόσδεσης που δεν έδεσε ποτέ ούτε ένα αερόπλοιο, όπου ο κόσμος ανεβαίνει σήμερα απλώς για να κοιτάξει.

Στάση 5 από 5 · Πέμπτη Λεωφόρος (Fifth Avenue), δυτική πλευρά, στο πεζοδρόμιο μπροστά στον αριθμό 350, ανάμεσα στην 33η και την 34η Οδό, εκεί όπου βγαίνετε από το λόμπι

Η είσοδος της Πέμπτης Λεωφόρου, στον αριθμό 350

Γουίλιαμ Φ. Λαμ (1883–1952), του γραφείου Shreve, Lamb & Harmon· η οροφή του λόμπι πίσω από τις πόρτες αναδημιουργήθηκε το 2007–2009 · 1931· το λόμπι αποκαταστάθηκε το 2009 · Πεσσοί από ασβεστόλιθο με σκαλιστούς αετούς στην κορυφή, γύρω από τρία μεταλλικά θυρώματα και έναν φεγγίτη ύψους τριών ορόφων· η πενταώροφη βάση καλύπτει όλο το οικόπεδο και πάνω της ο πύργος υποχωρεί 60 πόδια (18 μ.)

Προσέξτε

  • Οι αετοί σκαλισμένοι στην κορυφή των πεσσών, δεξιά και αριστερά από τις πόρτες.
  • Τα επίχρυσα γράμματα EMPIRE STATE ενσωματωμένα στον ασβεστόλιθο πάνω από την είσοδο.
  • Η γεωμετρική μεταλλοτεχνία των τριών ψηλών θυρωμάτων και του φεγγίτη από πάνω τους.
Κείμενο (2:49)

Κατεβήκατε μέσα από το λόμπι και βγήκατε στην Πέμπτη Λεωφόρο, και αυτή είναι η κεντρική πόρτα γύρω από την οποία σχεδιάστηκε ολόκληρο το κτίριο. Πηγαίνετε ως την άκρη του πεζοδρομίου, γυρίστε και κοιτάξτε ψηλά. Τρία ψηλά μεταλλικά θυρώματα με γεωμετρικά διακοσμητικά πλέγματα, από πάνω τους ένας φεγγίτης ύψους τριών ορόφων, αυλακωτοί πεσσοί από ασβεστόλιθο δεξιά κι αριστερά, και στην κορυφή κάθε πεσσού ένας σκαλιστός αετός. Πάνω από την είσοδο, με επίχρυσα κεφαλαία, οι λέξεις Εμπάιρ Στέιτ.

Το λόμπι που μόλις διασχίσατε είναι το μόνο σημείο του κτιρίου του οποίου η διακόσμηση αφηγείται μια ιστορία. Πάνω από τις πόρτες του υπάρχουν μπρούντζινα ανάγλυφα για τρία από τα επαγγέλματα που το έχτισαν: τον ηλεκτρισμό, την τοιχοποιία και τη θέρμανση. Η οροφή κάτω από την οποία περάσατε είναι ταυτόχρονα παλιά και καινούργια. Η αρχική τοιχογραφία αρ ντεκό, σχεδιασμένη από τον καλλιτέχνη Λέιφ Νίαντρος, ήταν ένας ουρανός με χρυσά αστέρια, ηλιαχτίδες και γρανάζια. Τη δεκαετία του 1960 βάφτηκε από πάνω και κρύφτηκε πίσω από μια ψευδοροφή. Από το 2007, καλλιτέχνες και ιστορικοί πέρασαν δύο χρόνια αναδημιουργώντας την με φύλλα χρυσού 23 καρατίων και φύλλα αλουμινίου, και παρουσιάστηκε στις είκοσι εννέα Σεπτεμβρίου 2009. Το κτίριο λέει ότι η δουλειά πήρε 20.000 εργατοώρες, περισσότερο από την αρχική κατασκευή ολόκληρου του ουρανοξύστη. Το λόμπι είναι από μόνο του διατηρητέο μνημείο της πόλης από το 1981.

Φανταστείτε τώρα αυτό το οικοδομικό τετράγωνο με ένα άλλο κτίριο. Από το 1893 εδώ βρισκόταν το ξενοδοχείο Γουόλντορφ, που το άνοιξε ο Γουίλιαμ Γουόλντορφ Άστορ, και τέσσερα χρόνια αργότερα ο ξάδερφός του Τζον Τζέικομπ Άστορ ο Τέταρτος άνοιξε δίπλα το Αστόρια. Ενωμένα σε ένα, το Γουόλντορφ-Αστόρια είχε 1.300 υπνοδωμάτια και ήταν το μεγαλύτερο ξενοδοχείο στον κόσμο. Όταν κατεδαφίστηκε το 1929, μεγάλο μέρος του, μαζί με τον γρανίτη και τον μπρούντζο, ρίχτηκε στον Ατλαντικό Ωκεανό ανοιχτά του Σάντι Χουκ, στο Νιου Τζέρσεϊ. Ένα μεγάλο κομμάτι του πιο πολυτελούς ξενοδοχείου της Νέας Υόρκης βρίσκεται στον βυθό της θάλασσας.

Αυτό που το αντικατέστησε κέρδισε το χρυσό μετάλλιο της Ένωσης της Πέμπτης Λεωφόρου ως το καλύτερα σχεδιασμένο κτίριο που άνοιξε στη λεωφόρο το 1931. Και κάπου μέσα στην πέτρα κρύβεται μια χρονοκάψουλα. Στις δέκα Σεπτεμβρίου 1930 ο Αλ Σμιθ έθεσε τον θεμέλιο λίθο, και μέσα του μπήκαν οι «Νιου Γιορκ Τάιμς» της προηγούμενης μέρας, ένα δείγμα από κάθε νόμισμα και χαρτονόμισμα που έκοψαν οι Ηνωμένες Πολιτείες το 1930, και φωτογραφίες των ανθρώπων που έχτισαν το κτίριο.

Αυτή η είσοδος, ο αριθμός 350, είναι η κεντρική πόρτα των ενοικιαστών, και το κτίριο είναι τόσο μεγάλο που έχει δικό του ταχυδρομικό κώδικα, το 10118. Πριν φύγετε, κοιτάξτε ψηλά άλλη μία φορά, πέρα από τους αετούς. Ο πύργος υψώνεται ίσια μέσα από τη βάση πάνω από το κεφάλι σας, και από τόσο κοντά βλέπετε μόνο την πρώτη από τις υποχωρήσεις, εξήντα πόδια, περίπου δεκαοχτώ μέτρα, πιο μέσα από την άκρη της στέγης της πενταώροφης βάσης.

Ανεξάρτητος ξεναγός · Chiaro

Στρέψτε το Chiaro σε ό,τι βλέπετε στο Εμπάιρ Στέιτ Μπίλντινγκ.

Ο πύργος έχει εκατόν δύο ορόφους και αυτός ο περίπατος σταματά σε δύο από αυτούς. Όλα τα άλλα που βλέπετε από εκεί πάνω μένουν ανεξήγητα: μια ξύλινη δεξαμενή νερού σε μια ταράτσα πολύ πιο κάτω, μια γέφυρα πάνω από τον Ιστ Ρίβερ, μια κορυφή στο Μίντταουν που δεν ξέρετε πώς να την ονομάσετε. Φωτογραφίστε αυτό που σας κινεί την περιέργεια και το Chiaro θα το αναγνωρίσει, θα σας πει ποιος το έχτισε και ποια είναι η ιστορία του, και θα μείνει μαζί σας για κάθε ερώτηση που θα θελήσετε να κάνετε στον δρόμο προς τα κάτω.

Ποιο κτίριο είναι εκείνο εκεί κάτω;Έδεσε ποτέ αερόπλοιο εδώ;Γιατί ο πύργος είναι κλιμακωτός;

Πριν πάτε

01

Πώς θα πάτε

Οι επισκέπτες του παρατηρητηρίου μπαίνουν από τη διεύθυνση 20 West 34th Street, ανάμεσα στην Πέμπτη και την Έκτη Λεωφόρο· η είσοδος αυτή είναι προσβάσιμη σε αναπηρικό αμαξίδιο. Εισιτήρια πωλούνται και επί τόπου, στο εκδοτήριο στο 12 West 34th Street. Η επίσκεψη τελειώνει μέσα από το λόμπι της Πέμπτης Λεωφόρου, στο 350 Fifth Avenue, στη δυτική πλευρά της λεωφόρου, ανάμεσα στην 33η και την 34η Οδό.

Μετρό N, Q, R, W, B, D, F ή M ως τον σταθμό 34th Street–Herald Square, πέντε λεπτά με τα πόδια από την είσοδο· 1, 2, 3, A, C ή E ως τον 34th Street–Penn Station, επίσης περίπου πέντε λεπτά· 4, 5, 6 ή 7 ως το Grand Central, περίπου δέκα λεπτά.

02

Εισιτήρια και είσοδος

  • Κάθε επίσκεψη χρειάζεται κράτηση για συγκεκριμένη ημερομηνία και ώρα, μέσω του ιστότοπου του κτιρίου ή στο εκδοτήριο της 34ης Οδού. Τα εισιτήρια που αγοράζονται ηλεκτρονικά δεν επιστρέφονται. Τα παιδιά 5 ετών και κάτω μπαίνουν δωρεάν μαζί με έναν ενήλικα που έχει εισιτήριο.
  • Το κανονικό εισιτήριο καλύπτει τις εκθέσεις στον 2ο και τον 80ό όροφο και τον υπαίθριο εξώστη του 86ου ορόφου, δηλαδή ό,τι χρειάζεστε για την τρίτη και την τέταρτη στάση. Ο κλειστός 102ος όροφος, όπου ανεβαίνετε με γυάλινο ανελκυστήρα από τον 86ο, είναι αναβάθμιση και όχι μία από αυτές τις στάσεις. Οι τιμές διαφέρουν ανάλογα με την ημερομηνία και την ώρα, γι’ αυτό συγκρίνετέ τες στην επίσημη σελίδα εισιτηρίων.
  • Το κτίριο είναι ανοιχτό 365 μέρες τον χρόνο, ό,τι καιρό κι αν κάνει, και τον χειμώνα στον εξώστη του 86ου ορόφου υπάρχουν θερμάστρες. Το ωράριο αλλάζει με την εποχή: η επίσημη σελίδα ωραρίου το δίνει ανά ημερομηνία, μαζί με την ώρα που κλείνει η πόρτα εισόδου και την ώρα που ανεβαίνουν οι τελευταίοι ανελκυστήρες.
Επίσημα εισιτήρια →
03

Ο επίσημος ηχητικός ξεναγός

Οι σελίδες του κτιρίου για επισκέπτες και εισιτήρια δεν αναφέρουν κανέναν ηχητικό ξεναγό, και η δωρεάν επίσημη εφαρμογή Observatory Experience App, που κυκλοφόρησε το 2016, δεν υπάρχει πια στα καταστήματα εφαρμογών. Αντί γι’ αυτό, το κτίριο προσφέρει την All Access Tour, που πωλείται ως εισιτήριο ανώτερης κατηγορίας: ένας ξεναγός από την ομάδα ESB Ambassador του κτιρίου οδηγεί μια ιδιωτική ομάδα έως επτά ατόμων από μια είσοδο VIP, χωρίς αναμονή στις ουρές, στον 86ο και τον 102ο όροφο, μέσα σε δύο με τρεις ώρες. Αυτές οι πέντε αφηγήσεις είναι η εναλλακτική στον δικό σας ρυθμό, χωρίς καμία χρέωση, και η πρώτη, η δεύτερη και η τελευταία παίζουν στο πεζοδρόμιο, πριν μπείτε και αφού βγείτε.

Επίσημος ιστότοπος →

Ερωτήσεις

Υπάρχει δωρεάν ηχητικός ξεναγός για το Εμπάιρ Στέιτ Μπίλντινγκ;

Χωρίς κόστος, ναι: πέντε ηχογραφημένες αφηγήσεις από την πλατεία Χέραλντ ως τις πόρτες της Πέμπτης Λεωφόρου. Το ίδιο το κτίριο δεν προσφέρει αυτή τη στιγμή ηχητικό ξεναγό· η επιλογή του με ξεναγό είναι η επί πληρωμή All Access Tour. Για ό,τι δεν καλύπτουν οι πέντε αφηγήσεις, το Chiaro μπορεί να σας μιλήσει για ό,τι έχετε στο κάδρο της κάμεράς σας.

Μπορώ να ακούσω τον ηχητικό ξεναγό του Εμπάιρ Στέιτ Μπίλντινγκ χωρίς εισιτήριο;

Ναι, τις τρεις από τις πέντε στάσεις. Η πλατεία Χέραλντ, ο τοίχος πάνω από τη Δυτική 34η Οδό και η είσοδος της Πέμπτης Λεωφόρου βρίσκονται σε δημόσια πεζοδρόμια. Ο εξώστης και ο ιστός ακούγονται στον 86ο όροφο, που χρειάζεται κράτηση για συγκεκριμένη ώρα· με το κανονικό εισιτήριο φτάνετε εκεί.

Πόσο κοστίζει ο επίσημος ηχητικός ξεναγός του Εμπάιρ Στέιτ Μπίλντινγκ;

Αυτή τη στιγμή δεν υπάρχει, και η παλιά επίσημη εφαρμογή έχει αποσυρθεί από τα καταστήματα εφαρμογών. Η επιλογή του ίδιου του κτιρίου με ξεναγό είναι η All Access Tour, ένα εισιτήριο ανώτερης κατηγορίας με ξεναγό από την ομάδα ESB Ambassador, ιδιωτικές ομάδες έως επτά ατόμων και πρόσβαση χωρίς ουρές στον 86ο και τον 102ο όροφο. Η τρέχουσα τιμή αναγράφεται στις σελίδες εισιτηρίων του ιστότοπου.

Χρειάζομαι την αναβάθμιση του 102ου ορόφου για αυτή την ξενάγηση;

Όχι. Και οι δύο στάσεις εκεί πάνω βρίσκονται στον υπαίθριο 86ο όροφο, που περιλαμβάνεται στο κανονικό εισιτήριο. Ο 102ος όροφος είναι κλειστό παρατηρητήριο με παράθυρα από το δάπεδο ως την οροφή, όπου ανεβαίνετε με γυάλινο ανελκυστήρα από τον 86ο, και πωλείται ως αναβάθμιση.

Είναι το Εμπάιρ Στέιτ Μπίλντινγκ ανοιχτό κάθε μέρα;

Ναι: 365 μέρες τον χρόνο, με βροχή ή με λιακάδα. Το ωράριο διαφέρει ανά εποχή και αναγράφεται ανά ημερομηνία στη σελίδα ωραρίου του κτιρίου, όπου θα βρείτε και πότε ανεβαίνουν οι τελευταίοι ανελκυστήρες κάθε βράδυ.

Από πού ξεκινά ο περίπατος στο Εμπάιρ Στέιτ Μπίλντινγκ;

Από την πλατεία Χέραλντ, εκεί όπου το Μπροντγουέι διασταυρώνεται με την Έκτη Λεωφόρο στο ύψος της 34ης Οδού, δίπλα στον σταθμό του μετρό για τις γραμμές N, Q, R, W, B, D, F και M. Από εκεί ο πύργος φαίνεται πλαισιωμένος, και η είσοδος επισκεπτών στο 20 West 34th Street απέχει πέντε λεπτά με τα πόδια προς τα ανατολικά.

Περισσότερες ηχητικές ξεναγήσεις

Δημιουργία του Chiaro. Δεν συνδέεται με το Εμπάιρ Στέιτ Μπίλντινγκ.