Καθεδρικός Ναός της Σεβίλλης · Σεβίλλη · Ανεξάρτητος ξεναγός
Ηχητικός ξεναγός του καθεδρικού ναού της Σεβίλλης,
πέντε στάσεις, δωρεάν.
Ένας μιναρές που ολοκληρώθηκε στις 10 Μαρτίου 1198 και σήμερα είναι καμπαναριό ύψους περίπου 95 μέτρων ως την κορυφή του ανεμοδείκτη του: ακούστε εδώ πέντε σημεία του καθεδρικού και μετά φωτογραφίστε με το Chiaro οποιοδήποτε από τα ογδόντα παρεκκλήσια του για να μάθετε τα υπόλοιπα.
Δημιουργία του Chiaro. Δεν συνδέεται με τον καθεδρικό ναό της Σεβίλλης.
Η Χιράλδα από την Plaza Virgen de los Reyes
Καθεδρικός Ναός της Σεβίλλης
Αυτό ήταν το δωρεάν κομμάτι
Αρκεί μια φωτογραφία: το Chiaro σάς παρουσιάζει τον καθεδρικό ναό της Σεβίλλης με κάθε λεπτομέρεια.
Οι πέντε στάσεις · 13 λεπτά ήχου
Πέντε σημεία, μία διαδρομή,
με τη σειρά που θα περπατήσετε.
Ο καθεδρικός ναός της Σεβίλλης αρχίζει απέξω, και το ίδιο κάνει αυτός ο δωρεάν ηχητικός ξεναγός που ακολουθείτε μόνοι σας: η πρώτη στάση παίζει στην Plaza Virgen de los Reyes, στη βορειοανατολική γωνία του καθεδρικού, με ολόκληρη τη Χιράλδα πάνω από το κεφάλι σας και χωρίς ακόμη εισιτήριο στο χέρι. Μόλις μπείτε, το Cabildo, το σώμα των κανονικών του καθεδρικού, στέλνει όλους πρώτα στον πύργο, γι’ αυτό η δεύτερη στάση είναι στο επίπεδο των καμπανών, με τη ματιά προς τα βορειοδυτικά, κάτω στην Αυλή των Πορτοκαλιών (Patio de los Naranjos). Όταν κατεβείτε, διασχίστε το ανατολικό άκρο ως τον νότιο βραχίονα του εγκάρσιου κλίτους για τον τάφο του Χριστόφορου Κολόμβου· περπατήστε βόρεια ως τη διασταύρωση, όπου το κύριο ρετάμπλ σάς αντικρίζει πίσω από το επίχρυσο κιγκλίδωμά του· και τελειώστε στην Αυλή των Πορτοκαλιών, όπου η Πύλη της Συγχώρεσης (Puerta del Perdón) σάς βγάζει στην Calle Alemanes. Και οι πέντε ηχογραφήσεις μαζί διαρκούν περίπου δεκατρία λεπτά, η ανάβαση είναι τριάντα πέντε ράμπες προς κάθε κατεύθυνση, και το Cabildo υπολογίζει μια πλήρη επίσκεψη στον καθεδρικό και στον πύργο σε περίπου 75 λεπτά.
Οι τιμές, οι είσοδοι και τα ωράρια εδώ αντιγράφηκαν από τις σελίδες του ίδιου του Cabildo στο catedraldesevilla.es και συγκρίθηκαν μαζί τους γραμμή προς γραμμή· τα ονόματα, οι χρονολογίες και οι διαστάσεις στηρίζονται σε αυτές τις σελίδες και στη Wikipedia, και όπου οι δύο δίνουν διαφορετικούς αριθμούς, η σελίδα λέει ποιανού τους χρησιμοποιεί. Πρόκειται πρώτα για έναν ζωντανό καθεδρικό ναό και ύστερα για μνημείο, και οι ακολουθίες αλλάζουν συχνά την ημέρα της επίσκεψης χωρίς πολλή προειδοποίηση, οπότε ένας νεωκόρος ή μια ανακοίνωση στην Πύλη του Πρίγκιπα υπερισχύει από οτιδήποτε γράφεται εδώ· πείτε μας όταν διαφωνούν με όσα γράφουμε.
Στάση 1 από 5 · Plaza Virgen de los Reyes, η δημόσια πλατεία στη βορειοανατολική πλευρά του καθεδρικού, μπροστά στο Αρχιεπισκοπικό Μέγαρο, με τη ματιά ψηλά στη Χιράλδα· έξω από κάθε έλεγχο εισιτηρίων
Η Χιράλδα από την Plaza Virgen de los Reyes
Μιναρές των Αλμοχάδων, που τον άρχισε ο Αχμάντ ιμπν Μπάσο και τον έχτισε με τούβλα ο Αλί αλ-Γουμαρί για τον χαλίφη Αμπού Γιακούμπ Γιουσούφ και τον γιο του Αμπού Γιουσούφ Γιακούμπ αλ-Μανσούρ· αναγεννησιακό καμπαναριό του Ερνάν Ρουίθ Β΄ (του Νεότερου)· τη Χιραλδίγιο την έχυσε ο Μπαρτολομέ Μορέλ · Μιναρές 1184–1198· καμπαναριό 1558–1568· η Χιραλδίγιο τοποθετήθηκε στις 13 Αυγούστου 1568 · Τούβλο πάνω σε βάση από λαξευτή πέτρα 13,6 μ. σε τετράγωνο· ο κορμός των Αλμοχάδων έχει ύψος 50,51 μ., και ως την κορυφή της Χιραλδίγιο φτάνει περίπου τα 95 μ.
Προσέξτε
- Τα φατνώματα με το δίχτυ από ρόμβους δεξιά και αριστερά από τα κεντρικά παράθυρα. Είναι η σέμπκα, πλινθοδομή των Αλμοχάδων, και από μακριά η περιγραφή του ίδιου του καθεδρικού τα λέει ακριβώς: ένα δίχτυ από ρόμβους.
- Η γραμμή όπου τελειώνει ο λείος πλίνθινος κορμός και αρχίζει το αναγεννησιακό καμπαναριό του 1558–1568, με τα ανοιχτά τόξα των καμπανών και τη λατινική επιγραφή που τρέχει γύρω από τη ζωφόρο από πάνω.
- Η μπρούντζινη μορφή στην κορυφή, μια γυναίκα που κρατά ένα λάβαρο το οποίο γυρίζει με τον άνεμο. Είναι η Χιραλδίγιο, και από αυτήν πήρε το όνομά του ολόκληρος ο πύργος.
- Η αψίδα με τον τρούλο στα αριστερά σας. Ανήκει στο Βασιλικό Παρεκκλήσι (Capilla Real), που άρχισε να χτίζεται το 1551, και τον τρούλο του τον ολοκλήρωσε ο ίδιος Ερνάν Ρουίθ που έχτισε το καμπαναριό.
Κείμενο (2:29)
Γείρετε το κεφάλι πίσω και ακολουθήστε τον πύργο από το έδαφος ως τη χάλκινη γυναίκα στην κορυφή, γιατί κοιτάτε δύο κτίρια το ένα πάνω στο άλλο, με τέσσερις αιώνες απόσταση. Τα κάτω δύο τρίτα είναι μιναρές. Ό,τι βρίσκεται από τα τόξα των καμπανών και πάνω είναι ένα χριστιανικό καμπαναριό που τοποθετήθηκε από πάνω του τη δεκαετία του 1560.
Πρώτα ήρθε ο μιναρές. Οι εργασίες άρχισαν το 1184: ένας πύργος για το μεγάλο τέμενος που είχε χτίσει σε αυτό το σημείο ο χαλίφης των Αλμοχάδων Αμπού Γιακούμπ Γιουσούφ, πρωτεύουσα του οποίου στην Αλ-Άνταλους ήταν η Σεβίλλη. Δεν πήγαν όλα ομαλά. Η οικοδόμηση σταμάτησε σχεδόν αμέσως μόλις ξεκίνησε, και ξαναπήρε μπρος μόνο γύρω στο 1188, επί του γιου του χαλίφη, του Αμπού Γιουσούφ Γιακούμπ αλ-Μανσούρ. Ο Αχμάντ ιμπν Μπάσο είχε θεμελιώσει τη βάση με λαξευτή πέτρα, πάνω σε θεμέλια που ξαναχρησιμοποιούν λίθους από τα τείχη ενός παλαιότερου ανακτόρου και από τα ρωμαϊκά τείχη της πόλης, και ένας αρχιτέκτονας από το Μαγκρέμπ, ο Αλί αλ-Γουμαρί, ύψωσε από πάνω τον κορμό με τούβλα. Στις δέκα Μαρτίου του 1198 ο πύργος ολοκληρώθηκε, με τέσσερις μεταλλικές σφαίρες στην κορυφή, για να γιορταστεί η νίκη του αλ-Μανσούρ επί του Αλφόνσο του Όγδοου της Καστίλης.
Κοιτάξτε τώρα την πλευρά που είναι στραμμένη προς εσάς. Χωρίζεται σε τρεις κάθετες λωρίδες. Στη μέση ανεβαίνουν τα παράθυρα, και ανεβαίνουν κλιμακωτά, επειδή πίσω τους μια ράμπα ελίσσεται προς τα πάνω μέσα στον πύργο και κάθε παράθυρο φωτίζει ένα κομμάτι της. Δεξιά και αριστερά βρίσκεται εκείνο το πλέγμα από ρόμβους, η σέμπκα, και αν μπορούσατε να πλησιάσετε θα βλέπατε ότι οι κολονίτσες από κάτω έχουν μαρμάρινα κιονόκρανα δύο ή τρεις αιώνες παλαιότερα από τον πύργο: ομεϋαδικά κιονόκρανα του ένατου και του δέκατου αιώνα, στο ύφος της Μαντινάτ αλ-Ζάχρα. Ο ιστορικός Λεοπόλδο Τόρες Μπαλμπάς μέτρησε εδώ ενενήντα δύο.
Οι σφαίρες δεν άντεξαν. Ένας σεισμός το 1356 τις έριξε κάτω. Δύο αιώνες αργότερα ο Ερνάν Ρουίθ ο Δεύτερος έχτισε, ανάμεσα στο 1558 και το 1568, το καμπαναριό που βλέπετε πάνω από το λείο τούβλο, και γύρω από την κορυφή του έγραψε στα λατινικά ότι το όνομα του Κυρίου είναι πύργος ισχυρότατος. Στις δεκατρείς Αυγούστου του 1568 τοποθετήθηκε στην κορυφή το χάλκινο άγαλμα της Πίστης, που το έχυσε ο Μπαρτολομέ Μορέλ, για να γυρίζει με τον άνεμο. Ένας ανεμοδείκτης με μορφή ανθρώπου ή ζώου λέγεται στα ισπανικά χιράλδα, και ο Θερβάντες χρησιμοποιεί ακόμη τη λέξη για το ίδιο το άγαλμα στον Δον Κιχώτη. Μόνο αργότερα το όνομα γλίστρησε προς τα κάτω και κάλυψε όλο τον πύργο.
Κάτι ακόμη πριν μπείτε. Η μορφή εκεί πάνω είναι η αυθεντική. Βρίσκεται ξανά στη θέση της από το 2005, ύστερα από έξι χρόνια μακριά για συντήρηση, και τώρα έχει μέσα της όργανα που παρακολουθούν πώς γερνάει.
Στάση 2 από 5 · Η Χιράλδα, επίπεδο των καμπανών, βορειοδυτική πλευρά, με θέα κάτω στην Αυλή των Πορτοκαλιών (Patio de los Naranjos)
Η κορυφή της Χιράλδας, με θέα κάτω στην Αυλή των Πορτοκαλιών
Ράμπες μέσα στον μιναρέ των Αλμοχάδων, χτισμένες υπό τον Αλί αλ-Γουμαρί· επίπεδο των καμπανών του Ερνάν Ρουίθ Β΄ (του Νεότερου)· η αυλή από κάτω διαμορφώθηκε ως η αυλή των πλύσεων του τεμένους · Ράμπες 1184–1198· επίπεδο των καμπανών 1560–1562 · 35 πλίνθινες ράμπες και 17 τελευταία σκαλοπάτια ως το επίπεδο των καμπανών, περίπου 50 μ. πάνω από την πλατεία, στην κορυφή του κορμού των Αλμοχάδων· η αυλή από κάτω έχει διαστάσεις 43 επί 81 μέτρα
Προσέξτε
- Ο κάναβος από πορτοκαλιές από κάτω, και τα στενά αυλάκια που είναι σκαμμένα στο λιθόστρωτο ανάμεσά τους. Σχηματίζουν γεωμετρικά σχήματα και μεταφέρουν ακόμη νερό.
- Η στρογγυλή κρήνη στη μέση της αυλής. Η επάνω λεκάνη της είναι βησιγοτθική, παλαιότερη από το τέμενος, και είναι η ίδια λεκάνη όπου πλενόταν η Σεβίλλη των Αλμοχάδων πριν από την προσευχή.
- Οι δύο στοές που σώζονται στις πλευρές της αυλής. Ήταν τρεις· η δυτική γκρεμίστηκε το 1618 για να χτιστεί ο ναός του Σαγράριο.
- Η ράμπα από την οποία μόλις ανεβήκατε. Κατά τον καθεδρικό, ήταν αρκετά φαρδιά για έναν έφιππο καβαλάρη.
Κείμενο (2:31)
Πάρτε πρώτα μια ανάσα. Μόλις ανεβήκατε τριάντα πέντε ράμπες και δεκαεπτά σκαλοπάτια, και κανείς δεν έχτισε αυτές τις ράμπες για τουρίστες. Ένας χρονογράφος της εποχής έγραψε ότι έγιναν αρκετά φαρδιές και ψηλές για υποζύγια, ανθρώπους και τους φύλακες, και η περιγραφή του ίδιου του καθεδρικού πάει πιο μακριά και λέει ότι ένας καβαλάρης μπορούσε να ανέβει έφιππος. Η παράδοση θέλει τον μουεζίνη να ανεβαίνει καβάλα ως την κορυφή. Η τίμια εκδοχή είναι ότι οι ράμπες το επιτρέπουν και ότι κανείς δεν βρήκε ποτέ έγγραφο που να λέει ότι το έκανε κάποιος.
Αυτό γύρω από το οποίο περπατούσατε στην ανάβαση είναι ο πυρήνας του μιναρέ: ένα τετράγωνο πρίσμα με επτά θολωτούς θαλάμους τον έναν πάνω στον άλλο, και η ράμπα τυλίγεται ανάμεσα σε αυτόν τον πυρήνα και τους τέσσερις εξωτερικούς τοίχους. Στέκεστε εκεί όπου σταματά ο κορμός των Αλμοχάδων, περίπου πενήντα μέτρα πάνω από την πλατεία, και ό,τι υπάρχει γύρω σας και πάνω σας είναι το καμπαναριό του Ερνάν Ρουίθ. Όταν τον επέλεξε ο καθεδρικός τον Δεκέμβριο του 1557, ήρθε από την Κόρδοβα με το σχέδιο έτοιμο και με μια μακέτα του πύργου σε κλίμακα ένα προς πενήντα.
Οι καμπάνες γύρω σας κάνουν αυτόν τον ισπανικό καθεδρικό εκείνον με τις περισσότερες καμπάνες: είκοσι τέσσερις, από τις οποίες οι δεκαοκτώ κάνουν πλήρη περιστροφή και οι έξι χτυπιούνται με γλωσσίδι, και μία ακόμη στον όροφο από πάνω, που χτυπά τις ώρες του ρολογιού. Εκείνη, η καμπάνα Σαν Μιγκέλ δε λας Βικτόριας, είναι η αρχαιότερη. Αυτός ο πύργος είχε το πρώτο δημόσιο ρολόι πύργου στην Ισπανία, που τοποθετήθηκε το 1400 παρουσία του βασιλιά Ερρίκου του Τρίτου της Καστίλης· τον διάδοχό του, του δέκατου όγδοου αιώνα, τον κατασκεύασε ένας Φραγκισκανός μοναχός, ο Χοσέ Κορδέρο. Όταν αποκαταστάθηκαν οι καμπάνες το 1998, έξι χρειάστηκε να χυθούν από την αρχή, δέκα συγκολλήθηκαν και τέσσερις ξανακουρδίστηκαν.
Πηγαίνετε τώρα στη βορειοδυτική πλευρά και κοιτάξτε κατευθείαν κάτω. Εκείνο το ορθογώνιο με τις πορτοκαλιές, σαράντα τρία επί ογδόντα ένα μέτρα, ήταν η αυλή του τεμένους, το σαχν, όπου οι πιστοί έκαναν τις πλύσεις τους πριν μπουν στην αίθουσα προσευχής. Η ίδια η αίθουσα προσευχής βρισκόταν εκεί όπου στέκεται σήμερα ο καθεδρικός, ένα κτίριο περίπου εκατόν δεκατρία επί εκατόν τριάντα πέντε μέτρα με δεκαεπτά κλίτη. Ακολουθήστε τις λεπτές γραμμές στο λιθόστρωτο ανάμεσα στα δέντρα: είναι αυλάκια νερού, χαραγμένα σε γεωμετρικά σχήματα, και φέρνουν ακόμη νερό σε κάθε δέντρο. Στη μέση είναι η κρήνη, με την επάνω λεκάνη βησιγοτθική, παλαιότερη από το τέμενος: την ίδια λεκάνη που χρησιμοποιούσε η κρήνη των Αλμοχάδων.
Μετρήστε τις στοές γύρω από την αυλή. Θα έπρεπε να είναι τρεις, και είναι δύο. Η δυτική γκρεμίστηκε το 1618 για να χτιστεί στη θέση της ο ναός του Σαγράριο, και το Σαγράριο γεμίζει ακόμη και σήμερα εκείνη την πλευρά της αυλής.
Στάση 3 από 5 · Νότιος βραχίονας του εγκάρσιου κλίτους, απέναντι από την Πύλη του Πρίγκιπα (Puerta de San Cristóbal), δίπλα στη μεγάλη τοιχογραφία του Αγίου Χριστοφόρου
Ο τάφος του Χριστόφορου Κολόμβου
Αρτούρο Μέλιδα ι Αλινάρι (1849–1902), σχεδιασμένος για τον καθεδρικό ναό της Αβάνας · Σχεδιάστηκε το 1891· τοποθετήθηκε στη Σεβίλλη στις 17 Νοεμβρίου 1902 · Τέσσερις κήρυκες ύψους 260 εκ., χυτοί σε μπρούντζο με πρόσωπα και χέρια από αλάβαστρο, που σηκώνουν το φέρετρο πάνω σε πέτρινο βάθρο
Προσέξτε
- Τα χλωμά πρόσωπα και χέρια των κηρύκων. Είναι από αλάβαστρο· το υπόλοιπο κάθε μορφής είναι μπρούντζινο. Οι δύο μπροστά συμβολίζουν την Καστίλη και τη Λεόν, οι δύο πίσω την Αραγωνία και τη Ναβάρρα.
- Το οικόσημο ανάμεσα στους κήρυκες της Καστίλης και της Αραγωνίας. Είναι η πόρτα του φέρετρου, και πίσω της βρίσκονται τα λείψανα του Ναυάρχου, σε επιχρυσωμένη μολύβδινη λάρνακα του 1795.
- Ο γιγάντιος Άγιος Χριστόφορος ζωγραφισμένος στον τοίχο δίπλα στον τάφο, και η Πύλη του Πρίγκιπα απέναντι, αφιερωμένη κι αυτή στον Άγιο Χριστόφορο. Ο Μέλιδα διάλεξε ο ίδιος αυτό το σημείο.
Κείμενο (2:45)
Τέσσερις μπρούντζινοι άντρες, ο καθένας δύο μέτρα και εξήντα, κουβαλούν ένα φέρετρο στους ώμους τους στο άκρο του νότιου εγκάρσιου κλίτους: μια νεκρική πομπή χυμένη σε μέταλλο. Τα πρόσωπα και τα χέρια τους είναι από αλάβαστρο, γι’ αυτό φαίνονται τόσο χλωμά δίπλα στο σκούρο μέταλλο. Οι δύο μπροστά είναι τα βασίλεια της Καστίλης και της Λεόν, οι δύο πίσω της Αραγωνίας και της Ναβάρρας. Ανάμεσα στην Καστίλη και την Αραγωνία, στο πλάι του φέρετρου, είναι το οικόσημο του Ναυάρχου, και στην πραγματικότητα είναι η πόρτα του φέρετρου.
Το φέρετρο δεν έχει το μέγεθος του Κολόμβου, και ποτέ δεν προοριζόταν να το έχει. Μέσα του υπάρχει μια επιχρυσωμένη μολύβδινη λάρνακα, φτιαγμένη το 1795, με ένα καπάκι που γράφει: εδώ αναπαύονται τα οστά του Χριστόφορου Κολόμβου, πρώτου ναυάρχου και ανακαλυπτή του Νέου Κόσμου.
Αυτά τα οστά ταξίδεψαν μετά τον θάνατό του περισσότερο απ’ όσο ταξιδεύουν οι περισσότεροι άνθρωποι σε όλη τους τη ζωή. Ο Κολόμβος πέθανε στο Βαγιαδολίδ στις είκοσι Μαΐου του 1506 και θάφτηκε εκεί, στη μονή των Φραγκισκανών. Ο γιος του ο Ντιέγο τον μετέφερε στη μονή των Καρθουσιανών της Σεβίλλης, τη Λα Καρτούχα, που παρέλαβε τη σορό τον Απρίλιο του 1509. Κάποια στιγμή μετά το 1536, κανείς δεν ξέρει ακριβώς πότε, τα λείψανα διέσχισαν τον Ατλαντικό προς τον καθεδρικό ναό του Σάντο Ντομίνγκο. Όταν η Ισπανία παραχώρησε στη Γαλλία το δικό της τμήμα της Ισπανιόλας, ξεθάφτηκαν στις είκοσι Δεκεμβρίου του 1795 και μεταφέρθηκαν στην Αβάνα. Και όταν η Ισπανία έχασε την Κούβα το 1898, γύρισαν πίσω και έφτασαν στη Σεβίλλη στις δεκαεννέα Ιανουαρίου του 1899, με ένα πλοίο που έτυχε να λέγεται Χιράλδα.
Το μνημείο ήρθε μαζί τους, κατά κάποιον τρόπο. Ο Αρτούρο Μέλιδα, γλύπτης από τη Μαδρίτη, το σχεδίασε το 1891 για τον καθεδρικό της Αβάνας, και τελικά ολοκληρώθηκε εδώ. Ο Μέλιδα διάλεξε ο ίδιος τη θέση: δίπλα στον τεράστιο Άγιο Χριστόφορο που είναι ζωγραφισμένος στον τοίχο και απέναντι από την πόρτα που είναι αφιερωμένη στον ίδιο άγιο, τον συνονόματο του Ναυάρχου. Τα εγκαίνια έγιναν στις δεκαεπτά Νοεμβρίου του 1902. Ο Μέλιδα πέθανε στη Μαδρίτη τέσσερις εβδομάδες αργότερα.
Είναι πράγματι τα δικά του οστά; Το Σάντο Ντομίνγκο λέει όχι: το 1877 βρέθηκε στον καθεδρικό του ένα μολύβδινο κουτί με επιγραφή αφιερωμένη στον ανακαλυπτή, και εκείνα τα οστά, που φυλάσσονται από το 1992 στον Φάρο του Κολόμβου, δεν έχουν υποβληθεί ποτέ σε εξέταση DNA. Τα οστά της Σεβίλλης έχουν εξεταστεί. Το 2003 πάρθηκαν δείγματα από αυτά και από τα οστά του αδελφού του Ντιέγο και του γιου του Ερνάντο. Τα σύντομα τμήματα μιτοχονδριακού DNA ταίριαξαν με του αδελφού, και οι ερευνητές κατέληξαν ότι τουλάχιστον ό,τι βρίσκεται εδώ είναι ο Χριστόφορος Κολόμβος.
Πριν προχωρήσετε, σηκώστε το βλέμμα στον Άγιο Χριστόφορο. Λέγεται ότι ο Ιταλός ζωγράφος Ματέο Πέρεθ δε Αλέζιο, που δούλευε πάνω σε έναν Άγιο Χριστόφορο σε αυτόν τον καθεδρικό, είπε στον συνάδελφό του Λουίς δε Βάργας ότι ένα μόνο ζωγραφισμένο πόδι του Βάργας άξιζε περισσότερο από ολόκληρο τον δικό του άγιο.
Στάση 4 από 5 · Κεντρικό κλίτος, στη διασταύρωση όπου τέμνονται τα κύρια κλίτη, με το πρόσωπο προς το Κύριο Παρεκκλήσι (Capilla Mayor) πίσω από το επίχρυσο κιγκλίδωμά του
Το κύριο ρετάμπλ του Κύριου Παρεκκλησίου
Σχέδιο του Φλαμανδού γλύπτη Πίτερ Ντανκάρτ (πέθανε ως το 1488), συνέχεια από τον Πέδρο Μιγιάν και από τον Χόρχε Φερνάντεθ Αλεμάν με τον αδελφό του Αλέχο· πλευρικά τμήματα των Ρόκε Μπαλντούκε, Χουάν Μπαουτίστα Βάθκεθ και Πέδρο δε Ερέδια · 1482–1564 · Επιχρυσωμένο και πολύχρωμο σκαλιστό ξύλο, σχεδόν 30 μέτρα ύψος και σχεδόν 20 μέτρα πλάτος κατά τα στοιχεία του καθεδρικού· 44 ανάγλυφα και πάνω από 200 μορφές
Προσέξτε
- Η μικρή καθιστή Παναγία στη μέση της κατώτερης σειράς, πάνω από το ασημένιο αρτοφόριο. Είναι η Παναγία της Έδρας (Virgen de la Sede) του δέκατου τρίτου αιώνα, και από αυτήν πήρε το όνομά του ο καθεδρικός.
- Ο εσταυρωμένος στην κορυφή, κάτω από τον θόλο: ο Χριστός του Εκατομμυρίου, από ένα σύμπλεγμα της Σταύρωσης του δέκατου τέταρτου αιώνα που διατηρήθηκε από την παλαιότερη εκκλησία.
- Οι μορφές που μεγαλώνουν όσο ανεβαίνουν οι σειρές. Είναι σκόπιμο, ώστε οι ψηλότερες σειρές να διαβάζονται από εκεί που στέκεστε.
- Η ίδια η Σεβίλλη, και αυτός ο καθεδρικός, σκαλισμένοι στα ανάγλυφα της βάσης.
Κείμενο (2:39)
Σταθείτε στη διασταύρωση και κοιτάξτε ανατολικά μέσα από το επίχρυσο κιγκλίδωμα. Ο τοίχος από χρυσάφι που γεμίζει το βάθος του παρεκκλησίου είναι ένα ενιαίο έργο ξυλουργικής, σχεδόν τριάντα μέτρα ψηλό και σχεδόν είκοσι φαρδύ, και ο καθεδρικός το θεωρεί το μεγαλύτερο ρετάμπλ του χριστιανικού κόσμου. Χρειάστηκε το μεγαλύτερο μέρος ενός αιώνα. Ο Φλαμανδός γλύπτης Πίτερ Ντανκάρτ το σχεδίασε και άρχισε το σκάλισμα το 1482· την άνοιξη του 1488 φαίνεται πως είχε πεθάνει, γιατί τότε ήρθε μια επιτροπή να επιθεωρήσει πόσο είχε προχωρήσει. Ένας άλλος Φλαμανδός μάστορας συνέχισε ως το 1505, ύστερα ο Πέδρο Μιγιάν, ύστερα τα αδέλφια Χόρχε και Αλέχο Φερνάντεθ, που ολοκλήρωσαν την κύρια πρόσοψη το 1529. Το 1550 οι κανονικοί αποφάσισαν να το διευρύνουν με δύο πλευρικά τμήματα που διπλώνουν προς τα εμπρός σε ορθή γωνία, και αυτά τελείωσαν μόλις το 1564.
Διαβάζεται σε σειρές, από κάτω προς τα πάνω, σαν βιβλίο με σκηνές: σαράντα τέσσερα ανάγλυφα, πάνω από διακόσιες μορφές, η ζωή της Παναγίας και του Χριστού. Και να το τέχνασμα. Οι μορφές μεγαλώνουν όσο ανεβαίνουν οι σειρές. Οι γλύπτες έκαναν τις επάνω σειρές μεγαλύτερες, ώστε, ιδωμένες από το δάπεδο, με την κορυφή ως και τριάντα μέτρα πάνω από εσάς, να φαίνονται ίδιου μεγέθους με εκείνες στο ύψος των ματιών σας. Συγκρίνετε την πάνω σειρά με την κάτω και θα το δείτε.
Δύο πράγματα είναι παλαιότερα από όλη την κατασκευή. Στην κορυφή, κόντρα στον θόλο, βρίσκεται ένα γοτθικό σύμπλεγμα της Σταύρωσης του δέκατου τέταρτου αιώνα, που κρατήθηκε από την προηγούμενη εκκλησία και ανυψώθηκε για να τη στεφανώσει· ο εσταυρωμένος του λέγεται Χριστός του Εκατομμυρίου, για το εκατομμύριο χάρες που πίστευαν οι Σεβιλλιάνοι ότι τους χάριζε σε καιρούς επιδημίας. Στην άλλη άκρη, στη μέση της κατώτερης σειράς, κάθεται μια μικρή Παναγία του δέκατου τρίτου αιώνα, η Παναγία της Έδρας, δηλαδή της επισκοπικής έδρας. Χάρη σε αυτήν το κτίριο λέγεται Καθεδρικός Ναός της Αγίας Μαρίας της Έδρας. Κάτω από αυτήν βρίσκεται ένα ασημένιο αρτοφόριο που έφτιαξε ο Φρανθίσκο δε Αλφάρο το 1593.
Το κιγκλίδωμα μέσα από το οποίο κοιτάτε είναι αριστούργημα από μόνο του: το πλήρωσε ο αρχιεπίσκοπος Ντιέγο δε Ντέθα και το έφτιαξε ένας Δομινικανός μοναχός, ο Φρανθίσκο δε Σαλαμάνκα. Είχε πολλά να προστατέψει. Ο φανός πάνω από τη διασταύρωση όπου στέκεστε κατέρρευσε το 1511, και ξανά το 1888, όταν τον γκρέμισε ένας σεισμός και, κατά μία αφήγηση, κατέστρεψε κάθε πολύτιμο αντικείμενο από κάτω. Το ίδιο το ρετάμπλ αποκαταστάθηκε τελευταία φορά σε μια διετή εκστρατεία που ολοκληρώθηκε το 2014.
Μια τελευταία λεπτομέρεια για όσους έχουν καλό μάτι: κατά μήκος της βάσης, ανάμεσα στα μαρτύρια, οι γλύπτες έβαλαν όψεις της Σεβίλλης και αυτού του ίδιου του καθεδρικού.
Στάση 5 από 5 · Αυλή των Πορτοκαλιών (Patio de los Naranjos), βόρεια πλευρά του καθεδρικού, δίπλα στην κεντρική κρήνη, με το πρόσωπο βόρεια προς την Πύλη της Συγχώρεσης (Puerta del Perdón), την έξοδο για τους επισκέπτες της πολιτιστικής επίσκεψης
Η Αυλή των Πορτοκαλιών και η Πύλη της Συγχώρεσης
Οι οικοδόμοι του τεμένους των Αλμοχάδων επί του χαλίφη Αμπού Γιακούμπ Γιουσούφ· γλυπτά από τερακότα του Μιγκέλ Φλορεντίν (1520) και γυψοστόλισμα του Μπαρτολομέ Λόπεθ (1522) · Αυλή και πύλη 1172–1198· γλυπτά 1520, γυψοστόλισμα 1522 · Πλινθόστρωτη αυλή 43 επί 81 μέτρα με πορτοκαλιές και αυλάκια νερού· η πύλη, ένα οξυκόρυφο πεταλοειδές τόξο κάτω από επάνω όροφο με επάλξεις
Προσέξτε
- Το σχήμα του τόξου στην Πύλη της Συγχώρεσης: ένα οξυκόρυφο πέταλο, η μορφή που του έδωσαν οι οικοδόμοι των Αλμοχάδων και που, κατά τον καθεδρικό, έχει διατηρήσει.
- Η κρήνη δίπλα σας. Η δεξαμενή γύρω της είναι σύγχρονη, αλλά η επάνω λεκάνη είναι βησιγοτθική, εκείνη που χρησιμοποιούσε η κρήνη του ίδιου του τεμένους.
- Ο κροκόδειλος που κρέμεται από την οροφή της σκεπαστής στοάς στη βορειοανατολική γωνία, δίπλα στην Πύλη της Σαύρας: ένα παλιό τάμα, που το πέρασαν για σαύρα (lagarto) και έδωσε στην πύλη το όνομά της.
- Μόλις βγείτε στον δρόμο, γυρίστε: το ανάγλυφο από τερακότα με τον Χριστό να διώχνει τους εμπόρους, έργο του Μιγκέλ Φλορεντίν του 1520, βρίσκεται από έξω, πάνω από το τόξο.
Κείμενο (2:25)
Η πύλη μπροστά σας, στο βόρειο άκρο της αυλής, είναι δρόμος εισόδου και εξόδου για αυτόν τον χώρο εδώ και πάνω από οκτακόσια χρόνια. Η Πύλη της Συγχώρεσης ήταν η κύρια είσοδος του τεμένους των Αλμοχάδων, στον ίδιο άξονα με το κεντρικό κλίτος της αίθουσας προσευχής και με το μιχράμπ, την κόγχη που έδειχνε την κατεύθυνση της Μέκκας. Κοιτάξτε το τόξο κάτω από τη βαθιά ξύλινη μαρκίζα. Είναι ένα οξυκόρυφο πέταλο, και η περιγραφή του ίδιου του καθεδρικού λέει ότι διατηρεί την αρχική του μορφή από τον δωδέκατο αιώνα. Κάθε πιστός που ερχόταν στην προσευχή της Παρασκευής στη Σεβίλλη των Αλμοχάδων περνούσε μέσα κάτω από αυτή την καμπύλη.
Σε αυτή την αυλή έκαναν πρώτα τις πλύσεις τους. Ήταν το σαχν του τεμένους, η αυλή των πλύσεων, και οι χριστιανοί την κράτησαν μετά το 1248 και της βρήκαν άλλες χρήσεις: νεκροταφείο, τόπο για τα ετήσια πανηγύρια της πόλης, τόπο κηρύγματος. Η κρήνη δίπλα σας είναι σύγχρονη, αλλά η επάνω λεκάνη της είναι βησιγοτθική, παλαιότερη από το τέμενος, και είναι η ίδια λεκάνη που είχε η κρήνη των Αλμοχάδων. Οι πορτοκαλιές στέκονται σε αυστηρό κάναβο, και τα λεπτά αυλάκια ανάμεσά τους, που τα είδατε από την κορυφή του πύργου, μεταφέρουν ακόμη το νερό.
Πριν φύγετε, βρείτε τη σκεπαστή στοά στη βορειοανατολική γωνία της αυλής, τη Στοά της Σαύρας, και κοιτάξτε ψηλά δίπλα στην Πύλη της Σαύρας. Λαγάρτο σημαίνει σαύρα, και η σαύρα που κρέμεται από την οροφή είναι στην πραγματικότητα ένας ταριχευμένος κροκόδειλος, ένα παλιό τάμα. Στον όροφο πάνω από εκείνη τη στοά βρίσκεται η Βιβλιοθήκη Κολομπίνα. Ξεκίνησε από το κληροδότημα του Ερνάντο Κολόν, του γιου του Χριστόφορου Κολόμβου, που πέρασε στον καθεδρικό το 1552: περίπου έξι χιλιάδες τεκμήρια, από τα οποία εννιακόσια σαράντα βιβλία τυπωμένα πριν από το 1501, και ανάμεσα στα χειρόγραφα το πρωτότυπο του Βιβλίου των Προφητειών που έγραψε ο ίδιος ο Κολόμβος το 1504. Έτσι ο άνθρωπος του οποίου τα οστά μόλις είδατε έχει τον γραφικό του χαρακτήρα στο ίδιο κτίριο.
Και τα θυρόφυλλα της πύλης είναι των Αλμοχάδων: ξύλο ντυμένο με μπρούντζο, δουλεμένο με πλέγματα και κουφικές επιγραφές που επαναλαμβάνουν δύο θρησκευτικές φράσεις, από τις οποίες η πρώτη απηχεί το Κοράνι: η εξουσία ανήκει στον Θεό, και η αιωνιότητα ανήκει στον Θεό. Τα ρόπτρα που έχουν σήμερα είναι αντίγραφα· τα αυθεντικά φυλάσσονται μέσα στη Χιράλδα.
Περάστε από μέσα, βγείτε στην οδό Αλεμάνες και γυρίστε. Η όψη προς τον δρόμο είναι εκεί όπου η χριστιανική πόλη έντυσε την παλιά πύλη: μορφές από τερακότα του 1520, έργα του Μιγκέλ Φλορεντίν, ο Άγιος Πέτρος και ο Άγιος Παύλος στα πλάγια, η Παναγία και ο αρχάγγελος Γαβριήλ πάνω από αυτούς, και πάνω από το τόξο ένα μεγάλο ανάγλυφο του Χριστού που διώχνει τους εμπόρους από τον Ναό, τοποθετημένο στην κεντρική πόρτα ενός άλλοτε τεμένους.
Ανεξάρτητος ξεναγός · Chiaro
Στρέψτε το Chiaro σε ό,τι βλέπετε στον καθεδρικό ναό της Σεβίλλης.
Ογδόντα παρεκκλήσια, δεκαπέντε πόρτες, είκοσι τέσσερις καμπάνες και σαράντα τέσσερα σκαλιστά ανάγλυφα σε ένα μόνο ρετάμπλ: μια διαδρομή πέντε στάσεων μόλις που αγγίζει την επιφάνεια. Φωτογραφίστε μια ταφόπλακα στο δάπεδο, έναν ζωγραφιστό άγιο πάνω από μια πλευρική Αγία Τράπεζα, τα κουφικά γράμματα σε μια μπρούντζινη πόρτα ή το οικόσημο σε ένα κιγκλίδωμα, και το Chiaro σάς λέει ποιος το έφτιαξε, ποιος το πλήρωσε και τι γράφει, και συνεχίζει όσο μένετε κάτω από τους θόλους.
Πριν πάτε
Πώς θα πάτε
Avenida de la Constitución s/n, 41004 Σεβίλλη. Οι επισκέπτες με ηλεκτρονικό εισιτήριο μπαίνουν από την Πύλη της Σαύρας (Puerta del Lagarto)· τα εισιτήρια της ίδιας ημέρας πωλούνται στο εκδοτήριο και χρησιμοποιούνται στην Πύλη του Πρίγκιπα (Puerta del Príncipe, γνωστή και ως Puerta de San Cristóbal), την είσοδο στον νότιο βραχίονα του εγκάρσιου κλίτους. Η έξοδος είναι η Πύλη της Συγχώρεσης, από την Αυλή των Πορτοκαλιών στην Calle Alemanes.
Οι οδηγίες του ίδιου του καθεδρικού: το τραμ Metrocentro ως τη στάση Archivo de Indias· η γραμμή 1 του μετρό της Σεβίλλης ως την Puerta de Jerez· τα λεωφορεία της Tussam C1, C2, C3, C4, 5, 41 ή 42 ως τους Jardines del Cristina, όπου σταματά και το ειδικό λεωφορείο του αεροδρομίου AE· ή ένα τρένο Cercanías της Renfe ως το San Bernardo.
Εισιτήρια και είσοδος
- Ένα εισιτήριο, η γενική επίσκεψη, καλύπτει τον καθεδρικό, τη Χιράλδα και τον ναό του Σωτήρος (El Salvador): 13 ευρώ ηλεκτρονικά ή 14 στο εκδοτήριο, μειωμένο 7 ή 8 για άτομα άνω των 65, φοιτητές έως 25 ετών, επισκέπτες με αναπηρία από 33% έως 65% και ενήλικα μέλη πολύτεκνων οικογενειών, και δωρεάν για παιδιά έως 13 ετών με συνοδεία ενηλίκου, με δικαιολογητικό για κάθε έκπτωση. Η ώρα στο εισιτήριο είναι η ώρα εισόδου σας· μετά δεν υπάρχει χρονικό όριο ως το κλείσιμο.
- Το εκδοτήριο σταματά τις πωλήσεις στις 18:00 και το κτίριο αδειάζει στις 19:00. Τις Κυριακές η επίσκεψη γίνεται μόνο το απόγευμα, με τα εκδοτήρια να ανοίγουν στις 14:30, και η ώρα έναρξης τις καθημερινές αλλάζει ανάλογα με το λειτουργικό ημερολόγιο. Οι τουριστικές επισκέψεις διακόπτονται όποτε τελείται ακολουθία, και το Cabildo μπορεί να αλλάξει το ωράριο χωρίς προειδοποίηση, οπότε δείτε το πρόγραμμά του για την ημέρα σας.
- Τις Κυριακές υπάρχει επίσης δωρεάν δημόσια επίσκεψη, ανάλογα με το λειτουργικό πρόγραμμα: τα εισιτήριά της παραλαμβάνονται αυτοπροσώπως στο εκδοτήριο της Πύλης του Πρίγκιπα από τις 17:00 ως το κλείσιμο, και οι θέσεις είναι περιορισμένες.
- Επιτρέπονται φωτογραφίες χωρίς φλας και τρίποδο, εφόσον δεν ενοχλείται κανείς που προσεύχεται. Ντυθείτε με σεβασμό και βγάλτε το καπέλο σας μέσα. Οι στέγες του καθεδρικού δεν περιλαμβάνονται στο γενικό εισιτήριο· είναι ξεχωριστή ξενάγηση.
Ο επίσημος ηχητικός ξεναγός
Ο ηχητικός ξεναγός του ίδιου του Cabildo κοστίζει 5 ευρώ, ή 4 ευρώ σε μορφή εφαρμογής, και το Cabildo οργανώνει επίσης ξεναγήσεις στον καθεδρικό και στη Χιράλδα με 20 ευρώ ηλεκτρονικά, διάρκειας περίπου ενενήντα λεπτών η καθεμία· οι κωφοί επισκέπτες μπορούν να ζητήσουν δωρεάν ξεναγό στη νοηματική γλώσσα, και το φυλλάδιο των ξεναγήσεων και ο γενικός χάρτης στο σημείο πληροφοριών δεν κοστίζουν τίποτα. Οι πέντε στάσεις μας είναι δωρεάν, εμβαθύνουν σε λιγότερα σημεία και τυπώνουν κάθε λέξη κάτω από κάθε πρόγραμμα αναπαραγωγής, κάτι βολικό σε μια εκκλησία όπου θα προτιμούσατε να κρατάτε χαμηλά την ένταση.
Επίσημος ιστότοπος →Ερωτήσεις
Υπάρχει δωρεάν ηχητικός ξεναγός για τον καθεδρικό ναό της Σεβίλλης;
Αυτή η σελίδα είναι ένας: πέντε στάσεις από την πλατεία κάτω από τη Χιράλδα ως την Πύλη της Συγχώρεσης, που παίζουν χωρίς χρέωση στο πρόγραμμα περιήγησης του κινητού σας, με κάθε κείμενο τυπωμένο κάτω από το πρόγραμμα αναπαραγωγής του. Ο ηχητικός ξεναγός του Cabildo δεν είναι δωρεάν: κοστίζει 5 ευρώ, ή 4 σε μορφή εφαρμογής. Για ένα παρεκκλήσι, έναν τάφο ή έναν πίνακα που δεν καλύπτει καμία από τις πέντε στάσεις, τραβήξτε μια φωτογραφία και αφήστε το Chiaro να μιλήσει.
Ποιο μέρος του ηχητικού ξεναγού του καθεδρικού της Σεβίλλης παίζει έξω, χωρίς εισιτήριο;
Η πρώτη στάση: είναι γραμμένη για την Plaza Virgen de los Reyes, τη δημόσια πλατεία στη βορειοανατολική γωνία, από όπου βλέπετε ολόκληρη τη Χιράλδα χωρίς να περάσετε κανέναν έλεγχο. Οι άλλες τέσσερις είναι μέσα και χρειάζονται το εισιτήριο της γενικής επίσκεψης, που καλύπτει τον καθεδρικό, τη Χιράλδα και τον ναό του Σωτήρος (El Salvador).
Πόσο κοστίζει ο επίσημος ηχητικός ξεναγός του καθεδρικού της Σεβίλλης;
5 ευρώ ο ηχητικός ξεναγός του Cabildo, ή 4 ευρώ σε μορφή εφαρμογής. Μια ξενάγηση στον καθεδρικό και στη Χιράλδα κοστίζει 20 ευρώ ηλεκτρονικά ή 21 στο εκδοτήριο, με χρέωση διαχείρισης 1 ευρώ για τις ηλεκτρονικές αγορές, και διαρκεί περίπου ενενήντα λεπτά.
Περιλαμβάνεται η ανάβαση στη Χιράλδα στο εισιτήριο του καθεδρικού της Σεβίλλης;
Ναι. Το κανονικό εισιτήριο είναι η γενική επίσκεψη στον καθεδρικό και στη Χιράλδα, και η επίσκεψη μάλιστα ξεκινά από τον πύργο, που έχει δικό του έλεγχο εισόδου. Η ανάβαση είναι τριάντα πέντε ράμπες και μια σύντομη τελευταία σκάλα δεκαεπτά σκαλοπατιών ως το επίπεδο των καμπανών. Οι στέγες είναι το κομμάτι που χρειάζεται ξεχωριστή ξενάγηση.
Από ποια πόρτα μπαίνω στον καθεδρικό της Σεβίλλης, και πότε είναι ανοιχτός;
Με ηλεκτρονικό εισιτήριο μπαίνετε από την Πύλη της Σαύρας· αν αγοράζετε την ίδια μέρα, πηγαίνετε στο εκδοτήριο και στην Πύλη του Πρίγκιπα στο νότιο εγκάρσιο κλίτος. Το εκδοτήριο κλείνει στις 18:00 και το κτίριο στις 19:00, τις Κυριακές η επίσκεψη γίνεται μόνο το απόγευμα, και οι τουριστικές επισκέψεις σταματούν κατά τις ακολουθίες, οπότε αυτό που πρέπει να ελέγξετε είναι το πρόγραμμα του Cabildo για εκείνη την ημέρα.
Περισσότερες ηχητικές ξεναγήσεις
Δημιουργία του Chiaro. Δεν συνδέεται με τον καθεδρικό ναό της Σεβίλλης.