Σαγράδα Φαμίλια · Βαρκελώνη · Ανεξάρτητος ξεναγός
Ηχητικός ξεναγός της Σαγράδα Φαμίλια,
πέντε στάσεις, δωρεάν.
Και οι πέντε παίζουν σε αυτή την καρτέλα, χωρίς να εγκαταστήσετε τίποτα, και τις τρεις μπορείτε να τις ακούσετε από το πεζοδρόμιο πριν καν βγάλετε εισιτήριο. Ο πύργος του Ιησού Χριστού έφτασε στο τελικό του ύψος τον Φεβρουάριο του 2026, στα 172,5 μέτρα, σε ένα εργοτάξιο που λειτουργεί εδώ και 144 χρόνια· στρέψτε το Chiaro σε οποιοδήποτε σημείο του και θα σας μιλήσει γι’ αυτό.
Δημιουργία του Chiaro. Δεν συνδέεται με τη Σαγράδα Φαμίλια.
Η Πρόσοψη της Γέννησης, από την Plaça de Gaudí
Σαγράδα Φαμίλια, Βαρκελώνη
Αυτό ήταν το δωρεάν κομμάτι
Αρκεί μια φωτογραφία: το Chiaro σάς παρουσιάζει τη Σαγράδα Φαμίλια με κάθε λεπτομέρεια.
Οι πέντε στάσεις · 13 λεπτά ήχου
Πέντε σημεία, μία διαδρομή,
με τη σειρά που θα περπατήσετε.
Τρεις από τις πέντε στάσεις αυτού του ηχητικού ξεναγού της Σαγράδα Φαμίλια ακούγονται χωρίς εισιτήριο, σε μια διαδρομή που πρώτα κάνει τον γύρο της βασιλικής και μετά περνά μέσα από αυτήν. Ξεκινήστε απέναντι από την Carrer de la Marina, στην Plaça de Gaudí, όπου η λιμνούλα καθρεφτίζει ολόκληρη την Πρόσοψη της Γέννησης. Στρίψτε στη γωνία προς τα βορειοδυτικά, στην Carrer de Provença, για τον τοίχο της αψίδας, τη μόνη πρόσοψη που ο Γκαουντί ολοκλήρωσε όσο ζούσε. Γυρίστε στη γενική είσοδο, στην πλευρά της Γέννησης, σταθείτε στο εγκάρσιο κλίτος κάτω από τους κίονες και κατεβείτε στο μουσείο, στην πλευρά των Παθών. Τελειώστε έξω, στην Plaça de la Sagrada Família, κοιτάζοντας ξανά ψηλά την Πρόσοψη των Παθών και τους πύργους. Περίπου δεκατρία λεπτά ακρόασης, γύρω στα 700 μέτρα περπάτημα από την αρχή ως το τέλος, και η ίδια η βασιλική υπολογίζει το τμήμα της επίσκεψης με εισιτήριο σε περίπου μία ώρα.
Τα ωράρια, οι κατηγορίες εισιτηρίων, οι είσοδοι και οι χρονολογίες της κατασκευής που αναφέρονται εδώ προέρχονται από τον ιστότοπο της Basílica de la Sagrada Família και από τα δέκα ενημερωτικά της φυλλάδια. Τα ωράρια αλλάζουν ανάλογα με την εποχή, και τμήματα της διαδρομής μπορεί να κλείσουν χωρίς πολλή προειδοποίηση, γιατί ο χώρος είναι ακόμη εργοτάξιο σε λειτουργία. Οι πινακίδες στην πόρτα της βασιλικής έχουν τον τελευταίο λόγο για οτιδήποτε γράφεται εδώ, και όταν διαφωνούν μαζί μας, θέλουμε να το μάθουμε.
Στάση 1 από 5 · Plaça de Gaudí, απέναντι από τη γενική είσοδο, στην άλλη πλευρά της Carrer de la Marina· από τη λιμνούλα στην άκρη της πλατείας βλέπετε ολόκληρη την πρόσοψη μαζί με την αντανάκλασή της
Η Πρόσοψη της Γέννησης, από την Plaça de Gaudí
Αντόνι Γκαουντί ι Κορνέτ (1852–1926)· τα γλυπτά τα λάξευσε πρώτα το εργαστήριό του υπό τον Λορένς Ματαμάλα ι Πινιόλ (1856–1925) και αργότερα ο γλύπτης Ζάουμε Μπουσκέτς (1903–1968), ενώ όσα καταστράφηκαν στον Ισπανικό Εμφύλιο τα ξαναλάξευσε από το 1978 ο Έτσουρο Σοτόο · Ξεκίνησε το 1891· το καμπαναριό του Αγίου Βαρνάβα ολοκληρώθηκε το 1925, τα άλλα τρία το 1930 · Πέτρα, με τέσσερα καμπαναριά, τρεις πύλες και κορυφώματα με ψηφιδωτό από βενετσιάνικο γυαλί
Προσέξτε
- Το πέτρινο κυπαρίσσι πάνω από την κεντρική πόρτα, το δέντρο της ζωής, με λευκά περιστέρια κουρνιασμένα στα κλαδιά του και έναν σταυρό σε σχήμα ταυ στην κορυφή.
- Οι χελώνες που στηρίζουν τους δύο κίονες ανάμεσα στις πύλες: μια θαλάσσια από την πλευρά της θάλασσας, μια χερσαία από την πλευρά του βουνού, και οι δύο σύμβολα του χρόνου ως κάτι σταθερού. Οι χαμαιλέοντες στις δύο άκρες της πρόσοψης σημαίνουν το αντίθετο.
- Τα τέσσερα καμπαναριά, αφιερωμένα στους αποστόλους Ματθία, Βαρνάβα, Ιούδα και Σίμωνα. Του Βαρνάβα είναι το μόνο που πρόλαβε να δει ολοκληρωμένο ο Γκαουντί, το 1925.
- Τα ροδάρια που είναι σκαλισμένα στα παράθυρα των πυλών: δέκα χάντρες στο κέντρο, εννιά από την πλευρά του βουνού, επτά από την πλευρά της θάλασσας.
Κείμενο (2:24)
Γυρίστε την πλάτη στα δέντρα και κοιτάξτε πέρα από το νερό. Από αυτή την πλευρά της λιμνούλας βλέπετε ολόκληρη την Πρόσοψη της Γέννησης, τέσσερα καμπαναριά και τρεις πόρτες, κι αυτή είναι η πρόσοψη που ο Γκαουντί δούλευε ως το τέλος της ζωής του.
Οι εργασίες σε αυτή την πλευρά ξεκίνησαν το 1891, και ο Γκαουντί διάλεξε σκόπιμα να αρχίσει από εδώ. Αν είχε ξεκινήσει από την Πρόσοψη των Παθών, στην άλλη άκρη του οικοδομικού τετραγώνου, που την ήθελε σκληρή και γυμνή, σαν φτιαγμένη από κόκαλα, πίστευε ότι ο κόσμος θα της έριχνε μια ματιά και θα έφευγε. Έτσι έβαλε πρώτη τη χαρούμενη, στραμμένη ανατολικά, προς την ανατολή του ήλιου, και την άφησε να «πουλήσει» όλο το υπόλοιπο έργο.
Ένα από αυτά τα τέσσερα καμπαναριά είναι του Αγίου Βαρνάβα, που ολοκληρώθηκε το 1925. Είναι ο μόνος πύργος που ο Γκαουντί είδε ποτέ τελειωμένο. Πέθανε τον Ιούνιο της επόμενης χρονιάς. Τα άλλα τρία, αφιερωμένα στους αποστόλους Σίμωνα, Ιούδα Θαδδαίο και Ματθία, υψώθηκαν το 1930.
Τώρα οι πόρτες. Η Ελπίδα αριστερά, η Αγάπη στη μέση, η Πίστη δεξιά, και στους κίονες ανάμεσά τους είναι χαραγμένα τα ονόματα Ιωσήφ, Ιησούς και Μαρία. Καθένας από αυτούς τους δύο κίονες πατά πάνω σε μια χελώνα, μία της θάλασσας και μία της στεριάς, και οι δύο σύμβολα του χρόνου ως κάτι σταθερού· οι χαμαιλέοντες στις δύο άκρες της πρόσοψης σημαίνουν το αντίθετο.
Πάνω από την κεντρική πόρτα υψώνεται ένα πέτρινο κυπαρίσσι, το δέντρο της ζωής, κι αν ακολουθήσετε τα κλαδιά του θα δείτε παντού λευκά περιστέρια κουρνιασμένα πάνω του. Συμβολίζουν τους άντρες και τις γυναίκες που σώθηκαν χάρη στη λύτρωση.
Και τώρα η έκπληξη. Τίποτα από όλα αυτά δεν έπρεπε να έχει το χρώμα που έχει. Ο Γκαουντί ήθελε να βαφτεί ολόκληρη η πρόσοψη, κάθε ζώνη των τόξων σε πλήθος χρωμάτων, κάθε άγαλμα και κάθε μορφή, ώστε οι άνθρωποι να φαίνονται εξίσου ζωντανοί με τα φυτά και τα ζώα που σέρνονται πάνω τους. Δεν έγινε ποτέ. Κοιτάτε, κυριολεκτικά, έναν ημιτελή πίνακα.
Ο τρόπος που φτιάχτηκαν οι μορφές είναι ακόμη πιο παράξενος. Για να μοιάζουν ζωντανές, το εργαστήριο έπαιρνε εκμαγεία από αληθινούς ανθρώπους και αληθινά ζώα. Ο Γκαουντί έβαζε μετά να ανεβάσουν τη γύψινη εκδοχή στην πρόσοψη, για να δει πώς φαίνεται από εδώ κάτω, και μόνο αν έμενε ικανοποιημένος λαξευόταν η τελική εκδοχή στην πέτρα.
Στην άκρη αυτού του τοίχου, χωμένη στη βάση ενός από τους πύργους, βρίσκεται η πόρτα για την Πύλη του Ροδαρίου. Ο Γκαουντί την ολοκλήρωσε το 1897 ως υπόδειγμα, ένα κομμάτι του εσωτερικού τελειωμένο όπως έπρεπε, για να ξέρουν όσοι θα έρχονταν μετά από αυτόν τι εννοούσε. Είναι ο μόνος εσωτερικός χώρος σε όλη τη βασιλική που τελείωσε ο ίδιος.
Στάση 2 από 5 · Carrer de Provença, η βορειοδυτική πλευρά του οικοδομικού τετραγώνου, μία γωνία πιο πέρα από την Plaça de Gaudí· η κρύπτη βρίσκεται ακριβώς από κάτω
Η πρόσοψη της αψίδας, από την Carrer de Provença
Αντόνι Γκαουντί ι Κορνέτ (1852–1926), πάνω στα θεμέλια της κρύπτης που είχε θέσει ο αρχιτέκτονας της επισκοπής Φρανθίσκο ντε Πάουλα ντελ Βιγιάρ ι Λοθάνο (1828–1901)· η μόνη πρόσοψη που ολοκλήρωσε ο Γκαουντί · 1890–1893 · Πέτρα, με έξι αντερείσματα, επτά παρεκκλήσια και κορυφώματα ύψους σχεδόν 50 μέτρων
Προσέξτε
- Οι υδρορροές κάτω από τη γραμμή της στέγης: θαλάσσια και χερσαία σαλιγκάρια, σαύρες, βατράχια, φρύνοι και φίδια, όλα τους υδρορροές που λειτουργούν και διώχνουν το νερό της βροχής από τη στέγη της αψίδας.
- Τα κορυφώματα, ύψους σχεδόν 50 μέτρων, με φυτικά μοτίβα στην κορυφή, ανάμεσά τους και τα άγρια φυτά που φύτρωναν εδώ πριν χτιστεί η εκκλησία.
- Τρία αρχικά στα τρία παράθυρα ενός παρεκκλησίου: ένα J, ένα M κι άλλο ένα J, για τα καταλανικά Jesús, Maria και Josep, δηλαδή Ιησούς, Μαρία και Ιωσήφ.
- Τα έξι αντερείσματα που χωρίζουν τα επτά παρεκκλήσια, και πώς τα απλά οξυκόρυφα παράθυρα στο κάτω μέρος δίνουν πιο ψηλά τη θέση τους στα δικά του σχήματα του Γκαουντί.
Κείμενο (2:34)
Μία γωνία πιο πέρα από τη λιμνούλα, στο πεζοδρόμιο της οδού Προβένσα, στέκεστε μπροστά στο μόνο κομμάτι του εξωτερικού αυτής της εκκλησίας που ο Γκαουντί πραγματικά τελείωσε. Το λέει η ίδια η βασιλική, στο δικό της φυλλάδιο για τους επισκέπτες: από τις μεγάλες προσόψεις, η αψίδα είναι η μόνη που κατάφερε να ολοκληρώσει.
Χτίστηκε από το 1890 ως το 1893, και αυτό την κάνει το παλαιότερο πράγμα που στέκει εδώ πάνω από τη γη. Είναι επίσης ο τοίχος όπου μπορείτε να δείτε τον Γκαουντί να παίρνει το έργο από τα χέρια κάποιου άλλου. Ο Φρανθίσκο ντε Πάουλα ντελ Βιγιάρ, ο αρχιτέκτονας της επισκοπής, είχε σχεδιάσει ένα συμβατικό νεογοτθικό κτίριο και είχε φτάσει ως τα θεμέλια της κρύπτης όταν παραιτήθηκε, το 1883. Ξεκινήστε από τη βάση αυτού του τοίχου, και τα οξυκόρυφα παράθυρα και τα αντερείσματα μιλούν ακόμη τη γλώσσα του Βιγιάρ. Ανεβείτε με το βλέμμα, και κομμάτι κομμάτι ο τοίχος παύει να είναι δικός του.
Ο Γκαουντί έχτιζε με ασυνήθιστη σειρά, και αυτό ήταν απόφαση. Αντί να βάλει θεμέλια ολόγυρα και μετά να ανεβαίνει όροφο τον όροφο, πήρε ένα τμήμα της εκκλησίας και το ανέβασε ως την κορυφή, ώστε οι γενιές μετά από αυτόν να έχουν ένα τελειωμένο κομμάτι να αντιγράψουν, αντί για σχέδια να λογομαχούν. Με δεδομένο τι έπαθαν αργότερα τα σχέδιά του, ήταν η καλύτερη απόφαση που πάρθηκε ποτέ σε αυτό το εργοτάξιο.
Τώρα ψάξτε τα ζώα. Περάστε το βλέμμα σας κάτω από τη γραμμή της στέγης και θα βρείτε τις υδρορροές, και δεν είναι τα συνηθισμένα τέρατα. Είναι σαλιγκάρια, της θάλασσας και της στεριάς, μαζί με σαύρες, βατράχια, φρύνους και φίδια, και έχουν αποστολή: το νερό της βροχής φεύγει από τη στέγη της αψίδας μέσα από αυτά. Ο Γκαουντί τα διάλεξε επειδή ήταν τα πλάσματα που ζούσαν πραγματικά στο χέρσο οικόπεδο όπου έχτιζε.
Τα κορυφώματα από πάνω τους υψώνονται σχεδόν πενήντα μέτρα και καταλήγουν σε φυτά, ανάμεσά τους και τα άγρια φυτά που φύτρωναν εδώ πριν χτιστεί η εκκλησία. Στα τρία παράθυρα ενός παρεκκλησίου θα διακρίνετε τρία αρχικά, ένα J, ένα M κι άλλο ένα J, από τα καταλανικά ονόματα του Ιησού, της Μαρίας και του Ιωσήφ.
Και κάτω από τα πόδια σας, κάτω από αυτόν τον τοίχο, βρίσκεται η κρύπτη. Οι πρώτες λειτουργίες έγιναν εκεί κάτω το 1885, στο παρεκκλήσι του Αγίου Ιωσήφ. Στην κρύπτη είναι θαμμένοι δύο άντρες. Ο ένας είναι ένας βιβλιοπώλης, ο Ζουζέπ Μαρία Μποκαμπέγια, που τα ξεκίνησε όλα αυτά το 1866: ίδρυσε μια θρησκευτική αδελφότητα, έβγαλε ένα περιοδικό για να μαζεύει δωρεές, και με τα έσοδα αγόρασε αυτό το οικόπεδο το 1881. Ο άλλος είναι ο Γκαουντί, που πέθανε τον Ιούνιο του 1926 αφήνοντας μια εκκλησία χτισμένη κάπου ανάμεσα στο δεκαπέντε και στο είκοσι πέντε τοις εκατό. Όταν κάποτε τον ρώτησαν γιατί αργεί τόσο, λέγεται ότι απάντησε πως ο πελάτης του δεν βιαζόταν.
Στάση 4 από 5 · Μουσείο, στο κάτω επίπεδο κάτω από την Πρόσοψη των Παθών, στο τέλος της διαδρομής των επισκεπτών
Το μουσείο και κομμάτια από το εργαστήριο του Γκαουντί
Αντόνι Γκαουντί ι Κορνέτ (1852–1926) για τα αντικείμενα· το μουσείο το δημιούργησε το 1961 η επιτροπή ανέγερσης του ναού, η Junta Constructora del Temple Expiatori de la Sagrada Família · Το μουσείο δημιουργήθηκε το 1961· η μέθοδος του εργαστηρίου εφαρμόζεται από το 1883 και ξανάρχισε το 1939, μετά τη φωτιά · Γύψινες μακέτες, σχέδια, φωτογραφίες και λειτουργικά έπιπλα του ίδιου του Γκαουντί από ξύλο και σφυρήλατο σίδερο
Προσέξτε
- Η ντουλάπα του Γκαουντί για τα άμφια: ανοιχτόχρωμο ξύλο με ένα πλέγμα από σφυρήλατο σίδερο ενσωματωμένο σε όλη την πρόσοψή της, και γράμματα δουλεμένα μέσα στο μέταλλο.
- Οι γύψινες μακέτες στα τραπέζια, πίσω από το παράθυρο του εργαστηρίου. Δεν είναι έκθεμα· το κτίριο σχεδιάζεται ακόμη με αυτόν τον τρόπο.
- Οι τρισδιάστατοι εκτυπωτές δίπλα στον γύψο, που κάνουν την ίδια δουλειά.
- Η μακέτα του ίδιου του Γκαουντί για ένα κόρφωμα παραθύρου με ένα καλάθι φρούτα στην κορυφή, το πρότυπο για τα δώδεκα καλάθια στους πλαϊνούς τοίχους απέξω.
Κείμενο (2:04)
Εδώ κάτω, κάτω από την Πρόσοψη των Παθών, το κτίριο εξηγεί πώς έγινε ποτέ δυνατό.
Ο Γκαουντί δεν σχεδίασε αυτή την εκκλησία στο χαρτί. Τη σχεδίασε στον γύψο. Το πρώτο του εργαστήριο βρισκόταν στη γωνία της οδού Σαρντένια με την οδό Προβένσα, στην αντίθετη πλευρά του τετραγώνου από την πόρτα απ’ όπου μπήκατε, και το ξανάχτιζε συνεχώς, γιατί έπρεπε να χωράει ό,τι δοκίμαζε εκείνη τη χρονιά. Έφτιαχνε μια μακέτα, την κοίταζε, την έκοβε και τη μετέτρεπε, έφτιαχνε άλλη. Η ίδια η βασιλική το λέει ξεκάθαρα όταν μιλά γι’ αυτόν: δεν μπορείτε να καταλάβετε πώς φτιάχτηκε οποιοδήποτε κτίριό του αν δεν καταλάβετε το εργαστήριο.
Γι’ αυτό ο Ιούλιος του 1936 παραλίγο να είναι το τέλος των πάντων. Αναρχικοί έβαλαν φωτιά στην κρύπτη και εισέβαλαν στο εργαστήριο. Τα σχέδια κάηκαν. Οι φωτογραφίες κάηκαν. Οι γύψινες μακέτες έγιναν κομμάτια.
Ό,τι έγινε μετά είναι ο λόγος που στέκεστε εδώ. Το 1939 ανέλαβε το εργοτάξιο ο Φρανσέσκ ντε Πάουλα Κιντάνα, και η δουλειά προχώρησε με βάση δύο μόνο πράγματα: τα θραύσματα που μπορούσαν να περισυλλεγούν από τα συντρίμμια, και ό,τι μπορούσε να ανασυσταθεί από σχέδια και φωτογραφίες που είχαν ήδη δημοσιευτεί αλλού. Οι παλιοί μαθητές του Γκαουντί άρχισαν έπειτα να ψάχνουν κάθε χαρτάκι που τον αφορούσε, και από εκείνη τη διάσωση προέκυψε ένα αρχείο με δύο χιλιάδες τετρακόσια πενήντα βιβλία και πάνω από εβδομήντα εννέα χιλιάδες αποκόμματα εφημερίδων, που φτάνουν πίσω ως το 1871, ανάμεσά τους και οι νεκρολογίες που τυπώθηκαν τον Ιούνιο του 1926. Περιέχει ακόμη και βιβλία από τα ράφια του ίδιου του Γκαουντί, ανάμεσά τους ένα λεξικό της γαλλικής αρχιτεκτονικής του Βιολέ-λε-Ντικ, που το κρατούσε για επαγγελματικούς λόγους, και ένα Ρωμαϊκό Λειτουργικό, που το κρατούσε για εντελώς άλλους λόγους.
Βρείτε τις μακέτες στα τραπέζια πίσω από το παράθυρο του εργαστηρίου. Δεν είναι προθήκη. Αυτό το κτίριο σχεδιάζεται ακόμη στον γύψο, με το χέρι, δίπλα στους τρισδιάστατους εκτυπωτές που σήμερα κάνουν την ίδια δουλειά πιο γρήγορα.
Μετά αναζητήστε την ντουλάπα για τα άμφια που σχεδίασε ο ίδιος ο Γκαουντί, ανοιχτόχρωμο ξύλο με ένα πλέγμα από σφυρήλατο σίδερο ενσωματωμένο και γράμματα δουλεμένα μέσα στο μέταλλο. Σχεδίαζε τα δισκοπότηρα, τα κηροπήγια και τις ντουλάπες όπως σχεδίαζε τους πύργους. Είναι η μικρότερη κλίμακα στην οποία δούλεψε ποτέ, και η μόνη όπου μπορείτε να σταθείτε αρκετά κοντά για να δείτε τον γραφικό του χαρακτήρα.
Στάση 5 από 5 · Plaça de la Sagrada Família, απέναντι από την Πρόσοψη των Παθών, στην άλλη πλευρά της Carrer de Sardenya, εκεί όπου βγαίνει η διαδρομή των επισκεπτών
Η Πρόσοψη των Παθών και οι πύργοι, από την Plaça de la Sagrada Família
Αντόνι Γκαουντί ι Κορνέτ (1852–1926), που τη σχεδίασε το 1911 και δημοσίευσε το σχέδιο του προστώου το 1917· χτίστηκε από το 1954, τα γλυπτά συμπλέγματα από το 1986 είναι του Ζουζέπ Μαρία Σουμπιράκς (1927–2014), και ο κεντρικός πύργος ολοκληρώθηκε υπό τον Ζόρντι Φαουλί ι Ολιέρ · Θεμέλια το 1954· τα τέσσερα καμπαναριά ολοκληρώθηκαν το 1976· ο σταυρός τοποθετήθηκε στο αέτωμα τον Ιούλιο του 2018· ο πύργος του Ιησού Χριστού έφτασε στο τελικό του ύψος στις 20 Φεβρουαρίου 2026 · Πέτρα πάνω σε έξι κεκλιμένους κίονες, κάτω από ένα πυραμιδοειδές αέτωμα που στηρίζεται σε δεκαοκτώ κίονες σε σχήμα κόκαλου· ο πύργος του Ιησού Χριστού 172,5 μέτρα, από λίθινα πάνελ με μετέντανση
Προσέξτε
- Οι έξι κίονες που σηκώνουν το πρόστωο. Κανένας δεν είναι κατακόρυφος, και έχουν σχήμα τεντωμένων τενόντων και όχι στηριγμάτων.
- Το αέτωμα από πάνω, πάνω σε άλλους δεκαοκτώ κίονες σε σχήμα κόκαλου, με μια στοά από εξαγωνικά πρίσματα στην κορυφή που φέρει τη λατινική φράση του σταυρού.
- Τα τέσσερα καμπαναριά, αφιερωμένα στους αποστόλους Ιάκωβο, Θωμά, Φίλιππο και Βαρθολομαίο, που ολοκληρώθηκαν το 1976, και η γέφυρα κρεμασμένη ανάμεσα στα δύο μεσαία.
- Πίσω και πάνω από αυτά, ο πύργος του Ιησού Χριστού: 172,5 μέτρα, με τον σταυρό του ολοκληρωμένο στις 20 Φεβρουαρίου 2026, ένα μέτρο χαμηλότερος από τον λόφο Μοντζουΐκ.
Κείμενο (2:34)
Βγείτε από τις πόρτες, περάστε απέναντι στην πλατεία, και μετά γυρίστε και κοιτάξτε πάλι ψηλά. Από ακριβώς από κάτω βλέπετε αυτό που ο Γκαουντί ήθελε πραγματικά εδώ, και έχει ελάχιστη σχέση με τα γλυπτά.
Σχεδίασε αυτή την πρόσοψη το 1911, όταν πίστευε ότι πεθαίνει. Είχε αρρωστήσει, είχε ανέβει στο Πουτσερδά, στα Πυρηναία, είχε συντάξει τη διαθήκη του και περνούσε τον καιρό του διαβάζοντας τον Άγιο Ιωάννη του Σταυρού. Αυτό που έφερε πίσω από το βουνό ήταν μια σειρά από μικρά σκίτσα· το σχέδιό του για αυτό το πρόστωο δημοσιεύτηκε το 1917 στο περιοδικό του ίδιου του ναού.
Η οδηγία του χωρούσε σε μία φράση: αυτή η πρόσοψη πρέπει να είναι σκληρή και ωμή, σαν φτιαγμένη από κόκαλα. Την πιο εκτενή εκδοχή την κατέγραψε ο Ισίδρε Πουτς ι Μποάδα. Κάποιοι μπορεί να τη βρουν υπερβολικά εξεζητημένη, είπε ο Γκαουντί, αλλά ήθελα να εμπνέει φόβο· είμαι πρόθυμος να θυσιάσω το ίδιο το κτίριο, να σπάσω τόξα, να κόψω κίονες, για να δώσω στους ανθρώπους μια ιδέα του πόσο αιματηρή είναι η θυσία.
Κοιτάξτε λοιπόν τι σηκώνει το πρόστωο. Έξι κίονες, και κανένας τους κατακόρυφος. Γέρνουν, και είναι λαξεμένοι ώστε να μοιάζουν με τεντωμένους τένοντες και όχι με στηρίγματα: κάτι στατικά τίμιο, μεταμφιεσμένο σε κάτι φρικτό. Από πάνω τους το αέτωμα πατά σε άλλους δεκαοκτώ, και ο καθένας τους είναι ένα κόκαλο.
Τίποτα από αυτά δεν υπήρχε όσο ζούσε. Τα θεμέλια μπήκαν το 1954, είκοσι οκτώ χρόνια μετά τον θάνατό του, και τα τέσσερα καμπαναριά, αφιερωμένα στους αποστόλους Ιάκωβο, Θωμά, Φίλιππο και Βαρθολομαίο, ολοκληρώθηκαν το 1976. Το 1986 τα γλυπτά συμπλέγματα ανατέθηκαν στον γλύπτη Ζουζέπ Μαρία Σουμπιράκς. Πέρασε έναν χρόνο με τα σχέδια του Γκαουντί πριν λαξεύσει οτιδήποτε, μετά μετακόμισε σε ένα μικρό υπνοδωμάτιο μέσα στη βασιλική και δεν δούλεψε τίποτε άλλο, ακριβώς όπως ο Γκαουντί στο τέλος της ζωής του. Ο σταυρός τοποθετήθηκε στο αέτωμα τον Ιούλιο του 2018.
Και τώρα αυτό που δεσπόζει πάνω απ’ όλα. Είναι ο πύργος του Ιησού Χριστού, και στις είκοσι Φεβρουαρίου του 2026 ο πάνω βραχίονας του σταυρού του ανυψώθηκε στη θέση του, ολοκληρώνοντας το εξωτερικό του. Έχει ύψος 172,5 μέτρα, κι αυτός ο αριθμός είναι ταβάνι, όχι φιλοδοξία: ο Γκαουντί τον όρισε ένα μέτρο κάτω από την κορυφή του Μοντζουΐκ, γιατί τίποτα από όσα έφτιαχνε δεν έπρεπε να υψώνεται πάνω από κάτι που έφτιαξε ο Θεός. Αυτό την κάνει επίσης την ψηλότερη εκκλησία στον κόσμο, έντεκα μέτρα ψηλότερη από το κωδωνοστάσιο του καθεδρικού ναού του Ουλμ.
Δεκατέσσερις από τους δεκαοκτώ προβλεπόμενους πύργους στέκονται ήδη. Μένουν τέσσερις, σε μια εκκλησία που δεν δέχτηκε ποτέ ούτε δεκάρα από το κράτος ή από την επισκοπή: οι δωρεές του βιβλιοπώλη πλήρωσαν την αρχή, και τα υπόλοιπα τα πληρώνουν οι άνθρωποι που έρχονται να τη δουν.
Ανεξάρτητος ξεναγός · Chiaro
Στρέψτε το Chiaro σε ό,τι βλέπετε στη Σαγράδα Φαμίλια.
Πέντε στάσεις, και το κτίριο δεν έχει τελειώσει μαζί σας: δώδεκα καλάθια με φρούτα στους πλαϊνούς τοίχους, επτά παρεκκλήσια γύρω από την αψίδα, δεκατέσσερις τελειωμένοι πύργοι και εκατόν σαράντα τέσσερα χρόνια δουλειάς στην πέτρα που κανείς δεν σας έχει αφηγηθεί. Στρέψτε το κινητό σας σε μια υδρορροή, μια πόρτα ή ένα αστέρι στη βάση ενός κίονα· το Chiaro σάς λέει τι είναι και ποιος το έφτιαξε, και οι ερωτήσεις σας παίρνουν απαντήσεις για όσο μένετε δίπλα του.
Πριν πάτε
Πώς θα πάτε
Carrer de Mallorca 401, 08013 Βαρκελώνη, αλλά δεν είναι αυτή η πόρτα από όπου θα μπείτε. Οι μεμονωμένοι επισκέπτες πηγαίνουν στη γενική είσοδο της Πρόσοψης της Γέννησης, στην Carrer de la Marina. Η είσοδος B, επίσης στην Carrer de la Marina, είναι για επισκέπτες με αναπηρία ή μειωμένη κινητικότητα, και εκεί η βασιλική δανείζει αναπηρικά αμαξίδια.
Οι γραμμές μετρό L2 και L5 σταματούν στον σταθμό Sagrada Família, που βγάζει στη γωνία της Carrer de Provença με την Carrer de la Marina, λίγα βήματα από τον τοίχο της αψίδας και δυο λεπτά από την είσοδο. Τη βασιλική εξυπηρετούν επίσης τα λεωφορεία 19, 33, 34, D50, H10 και B24.
Εισιτήρια και είσοδος
- Η είσοδος γίνεται σε συγκεκριμένη ώρα, και η ώρα τηρείται αυστηρά. Το εισιτήριο ισχύει μόνο για την ώρα που διαλέξατε, κι αν αργήσετε, δεν μπαίνετε. Τα εισιτήρια είναι ονομαστικά, οπότε φέρτε επίσημο έγγραφο ταυτότητας με φωτογραφία, με το ίδιο όνομα που γράφει το εισιτήριο.
- Το εισιτήριο Sagrada Família των 26 ευρώ καλύπτει τη βασιλική και το μουσείο για όση ώρα θέλετε, αλλά όχι τους πύργους ούτε την κρύπτη. Ένα εισιτήριο με πύργο κοστίζει 36 ευρώ και σας ανεβάζει σε έναν μόνο πύργο: από την πλευρά της Γέννησης για το ανατολικό μισό της πόλης, από την πλευρά των Παθών για το κέντρο. Ανεβαίνετε με ασανσέρ και κατεβαίνετε με τα πόδια, και οι πύργοι είναι το μόνο σημείο του κτιρίου που δεν είναι προσβάσιμο σε επισκέπτες με μειωμένη κινητικότητα.
- Δεν υπάρχει εβδομαδιαία μέρα αργίας, αλλά τα ωράρια αλλάζουν με την εποχή και περιορίζονται σε 09:00–14:00 στις 25 και 26 Δεκεμβρίου και την 1η και 6η Ιανουαρίου. Τμήματα της διαδρομής μπορεί επίσης να κλείσουν χωρίς πολλή προειδοποίηση, χωρίς επιστροφή χρημάτων, γιατί ο χώρος είναι εργοτάξιο.
- Η ώρα από τις 09:00 ως τις 10:00 είναι καθορισμένη ώρα ησυχίας: από Δευτέρα ως Σάββατο είναι η πρώτη ώρα της μέρας, ενώ την Κυριακή πέφτει πριν από την έναρξη του επισκεπτηρίου στις 10:30, αν και η λειτουργία των 09:00 στη βασιλική έχει ήδη αρχίσει: τα ακουστικά είναι υποχρεωτικά για οτιδήποτε έχει ήχο, και οι επισκέπτες καλούνται να κάνουν ησυχία. Αυτή η λειτουργία είναι και ο μόνος τρόπος να μπείτε χωρίς εισιτήριο: η Αρχιεπισκοπή τελεί δωρεάν διεθνή λειτουργία κάθε Κυριακή και κάθε υποχρεωτική εορτή στις 09:00, και μια βραδινή κάθε Σάββατο στις 20:00, με είσοδο από την ίδια πόρτα της Πρόσοψης της Γέννησης, αλλά οι θέσεις είναι περιορισμένες και πρόκειται για ακολουθία, όχι για επίσκεψη, οπότε δεν θα δείτε το μουσείο ούτε θα κάνετε βόλτα με το κινητό.
Ο επίσημος ηχητικός ξεναγός
Ο ηχητικός ξεναγός της ίδιας της βασιλικής περιλαμβάνεται σε κάθε ατομικό εισιτήριο χωρίς επιπλέον χρέωση, τόσο στο εισιτήριο της βασιλικής των 26 ευρώ όσο και στις ακριβότερες κατηγορίες, αλλά πρέπει να τον κατεβάσετε μόνοι σας: βρίσκεται μέσα στην επίσημη εφαρμογή της Σαγράδα Φαμίλια, οπότε κατεβάστε την πριν φτάσετε και φέρτε ακουστικά και φορτισμένο κινητό. Διατίθεται σε δεκαεννέα γλώσσες, καθώς και σε καταλανική, ισπανική και διεθνή νοηματική, σε μια κανονική εκδοχή 45 λεπτών και μια σύντομη 25 λεπτών, και καλύπτει μόνο τη βασιλική, όχι τους πύργους. Δεν είναι προσαρμοσμένος για παιδιά κάτω των δέκα ετών. Οι δικές μας πέντε στάσεις λειτουργούν αλλιώς: τις τρεις μπορείτε να τις ακούσετε από το πεζοδρόμιο πριν πληρώσετε οτιδήποτε, δεν χρειάζεται εφαρμογή, και κάτω από κάθε πλέιερ υπάρχει το κείμενό του.
Επίσημος ιστότοπος →Ερωτήσεις
Υπάρχει δωρεάν ηχητικός ξεναγός για τη Σαγράδα Φαμίλια;
Ναι, και είναι αυτός εδώ. Λειτουργεί ως πέντε στάσεις μέσα στο πρόγραμμα περιήγησης, με κάθε λέξη της αφήγησης γραμμένη κάτω από κάθε πλέιερ, χωρίς λήψη και χωρίς συσκευή να παραλάβετε. Οι τρεις από τις πέντε βρίσκονται σε δημόσιο χώρο έξω από τον φράχτη, οπότε μπορείτε να ακούσετε πριν αγοράσετε οτιδήποτε. Για τις εκατοντάδες λεπτομέρειες που αφήνουν έξω οι πέντε στάσεις υπάρχει η εφαρμογή Chiaro: φωτογραφίστε μία και θα σας την αφηγηθεί.
Χρειάζομαι εισιτήριο για να ακούσω;
Για τις περισσότερες όχι. Οι τρεις από τις πέντε στάσεις βρίσκονται σε δημόσιο χώρο: η Πρόσοψη της Γέννησης από την Plaça de Gaudí, ο τοίχος της αψίδας από το πεζοδρόμιο της Carrer de Provença, και η Πρόσοψη των Παθών από την Plaça de la Sagrada Família. Μόνο δύο είναι μετά τον έλεγχο εισιτηρίων, το εγκάρσιο κλίτος κάτω από τους κίονες και το μουσείο, και τις καλύπτει και τις δύο το εισιτήριο της βασιλικής των 26 ευρώ.
Περιλαμβάνεται ο επίσημος ηχητικός ξεναγός της Σαγράδα Φαμίλια στο εισιτήριο;
Ναι. Κάθε κατηγορία ατομικού εισιτηρίου πωλείται μαζί με την εφαρμογή του ηχητικού ξεναγού, από το εισιτήριο της βασιλικής των 26 ευρώ και πάνω, οπότε δεν πληρώνετε τίποτα επιπλέον. Τον κατεβάζετε μόνοι σας μέσα από την επίσημη εφαρμογή της Σαγράδα Φαμίλια και τον ακούτε στο δικό σας κινητό, οπότε φέρτε ακουστικά και φορτίστε το από πριν. Διατίθεται σε δεκαεννέα γλώσσες, καθώς και σε καταλανική, ισπανική και διεθνή νοηματική, σε εκδοχή 45 λεπτών και σε σύντομη εκδοχή 25 λεπτών, και καλύπτει τη βασιλική αλλά όχι τους πύργους.
Χρειάζομαι ξεχωριστό εισιτήριο για τους πύργους;
Ναι. Το βασικό εισιτήριο των 26 ευρώ ρητά δεν περιλαμβάνει τους πύργους ούτε την κρύπτη. Το εισιτήριο με πύργο κοστίζει 36 ευρώ και σας ανεβάζει σε έναν μόνο πύργο, είτε από την πλευρά της Γέννησης για το ανατολικό μισό της Βαρκελώνης είτε από την πλευρά των Παθών για το κέντρο της πόλης. Ανεβαίνετε με ασανσέρ και κατεβαίνετε με τα πόδια, και οι πύργοι δεν είναι προσβάσιμοι σε επισκέπτες με μειωμένη κινητικότητα, παρόλο που όλη η υπόλοιπη βασιλική είναι.
Πρέπει να κλείσω ώρα για τη Σαγράδα Φαμίλια;
Ναι, και η βασιλική το εννοεί: για να είστε σίγουροι ότι θα μπείτε πρέπει να έρθετε την ώρα σας, τα εισιτήρια ισχύουν μόνο για την ώρα που επιλέξατε, κι όποιος αργεί δεν μπαίνει καθόλου. Στην ερώτηση αν πρέπει να περιμένετε στην ουρά, η ίδια η βασιλική απαντά ότι με εισιτήριο από πριν μπαίνετε χωρίς αναμονή. Τα εισιτήρια είναι ονομαστικά και απαιτούν επίσημο έγγραφο ταυτότητας με φωτογραφία, και η σελίδα με τα ωράρια λέει ότι πωλούνται ηλεκτρονικά, αν και οι συχνές ερωτήσεις της βασιλικής επιτρέπουν επίσης την αγορά επί τόπου μέσω κωδικών QR γύρω από το κτίριο, όταν υπάρχουν διαθέσιμες θέσεις.
Είναι η Σαγράδα Φαμίλια ανοιχτή κάθε μέρα;
Ναι, δεν υπάρχει εβδομαδιαία μέρα αργίας, αλλά τα ωράρια αλλάζουν με την εποχή. Από τον Νοέμβριο ως τον Φεβρουάριο λειτουργεί 09:00–18:00 από Δευτέρα ως Σάββατο και ανοίγει στις 10:30 την Κυριακή· τον Μάρτιο και τον Οκτώβριο 09:00–19:00 από Δευτέρα ως Παρασκευή και 10:30–19:00 την Κυριακή· από τον Απρίλιο ως τον Σεπτέμβριο 09:00–20:00 από Δευτέρα ως Παρασκευή και 10:30–20:00 την Κυριακή, ενώ το Σάββατο κλείνει στις 18:00 όλο τον χρόνο. Στις 25 και 26 Δεκεμβρίου και την 1η και 6η Ιανουαρίου ανοίγει 09:00–14:00. Η βασιλική διατηρεί το δικαίωμα να αλλάζει ώρες και μέρες για ειδικές εκδηλώσεις στο εσωτερικό της, οπότε ελέγξτε τη δική της σελίδα με τα ωράρια πριν κλείσετε.
Περισσότερες ηχητικές ξεναγήσεις
Δημιουργία του Chiaro. Δεν συνδέεται με τη Σαγράδα Φαμίλια.