Αλκάθαρ της Σεβίλλης · Σεβίλλη · Ανεξάρτητος ξεναγός
Ηχητικός ξεναγός στο Αλκάθαρ της Σεβίλλης,
πέντε στάσεις, δωρεάν.
Έδρα της εξουσίας από τότε που ο εμίρης της Κόρδοβας διέταξε να χτιστεί το 913, και ανάκτορο εδώ και πάνω από χίλια χρόνια: ακούστε πέντε σημεία του σε αυτή την καρτέλα και φωτογραφίστε τα υπόλοιπα για το Chiaro.
Δημιουργία του Chiaro. Δεν συνδέεται με το Αλκάθαρ της Σεβίλλης.
Η Puerta del León, από την Plaza del Triunfo
Αλκάθαρ της Σεβίλλης
Αυτό ήταν το δωρεάν κομμάτι
Αρκεί μια φωτογραφία: το Chiaro σάς παρουσιάζει το Αλκάθαρ της Σεβίλλης με κάθε λεπτομέρεια.
Οι πέντε στάσεις · 13 λεπτά ήχου
Πέντε σημεία, μία διαδρομή,
με τη σειρά που θα περπατήσετε.
Ξεκινήστε αυτή την αυτόνομη ηχητική ξενάγηση στο Αλκάθαρ της Σεβίλλης από την Plaza del Triunfo, με τον καθεδρικό ναό πίσω σας, γιατί η πρώτη στάση παίζει μπροστά στην κόκκινη Puerta del León, πριν σας ελέγξει κανείς εισιτήριο. Μετά την πύλη η διαδρομή διασχίζει το Patio del León και φτάνει στο Patio de la Montería, όπου βρίσκεστε απέναντι από τη σκαλιστή πρόσοψη του ανακτόρου του Πέτρου Α΄· μέσα στο ανάκτορο έρχονται η Αυλή των Κορασίδων, το Patio de las Doncellas, και δίπλα της ο χρυσός τρούλος της Αίθουσας των Πρέσβεων, του Salón de Embajadores· ύστερα ο δρόμος περνά μέσα από το γοτθικό ανάκτορο και βγαίνει στους κήπους, όπου η πέμπτη στάση βρίσκεται δίπλα στη δεξαμενή του Μερκούριου. Από εκεί οι κήποι σάς οδηγούν κυκλικά στην έξοδο δίπλα στο Apeadero, προς το Patio de Banderas. Αν τις ακούσετε τη μία μετά την άλλη, οι πέντε στάσεις διαρκούν περίπου δεκατρία λεπτά, και οι τέσσερις εσωτερικές βρίσκονται όλες στο ισόγειο των ανακτόρων ή στους κήπους.
Τα ωράρια, οι τιμές και οι κανόνες εισόδου αυτής της σελίδας προέρχονται από τον επίσημο ιστότοπο του Patronato del Real Alcázar, alcazarsevilla.org, από τον έντυπο χάρτη επισκεπτών του και από το ηλεκτρονικό εκδοτήριο στο οποίο παραπέμπει· η ιστορία στηρίζεται στις περιγραφές του Πατρονάτο για κάθε χώρο και στη Βικιπαίδεια. Το Αλκάθαρ παραμένει βασιλική κατοικία, και το Πατρονάτο μπορεί να κλείσει μια αυλή ή έναν κήπο για συντήρηση ή λόγω προειδοποίησης για τον καιρό, οπότε ό,τι σας πει το προσωπικό την ημέρα της επίσκεψης έχει προτεραιότητα έναντι αυτής της σελίδας· αν τα δύο διαφωνούν, ενημερώστε μας και θα διορθώσουμε τη σελίδα.
Στάση 1 από 5 · Plaza del Triunfo, απέναντι από τον κόκκινο τοίχο της πύλης ανάμεσα στους δύο πύργους· έξω από τον έλεγχο εισιτηρίων
Η Puerta del León, από την Plaza del Triunfo
Πύλη σε αλμοχαδικό ρυθμό στο εξωτερικό τείχος· το λιοντάρι από πλακάκια φτιάχτηκε στο εργαστήριο Mensaque στην Τριάνα, σε σχέδιο του Manuel Tortosa y Fernández με τον José Gestoso (1852–1917) · Πύλη σε αραβικό τείχος του 12ου αιώνα· σύνθεση από πλακάκια της δεκαετίας του 1890 · Τοίχος πύλης από πέτρα και τούβλο, ύψους 8,5 μ., με επάλξεις με πυραμιδοειδείς απολήξεις και σύνθεση από εφυαλωμένα πλακάκια
Προσέξτε
- Το λιοντάρι από πλακάκια πάνω από την καμάρα: στεμμένο, με σταυρό στο ένα πόδι, δόρυ κάτω από τα πόδια του και την ταινία AD VTRVMQVE στο στήθος. Από αυτό πήρε η πύλη το όνομα που έχει από τον δέκατο ένατο αιώνα.
- Το μικρό πέτρινο κουτί πάνω σε δύο σκαλιστά φουρούσια ακριβώς πάνω από τη σύνθεση. Είναι ζεματίστρα, ένα άνοιγμα για να ρίχνουν πράγματα σε όποιον προσπαθούσε να παραβιάσει την πόρτα.
- Αριστερά από την καμάρα, δύο φθαρμένα πολύλοβα μετάλλια σε ανάγλυφο. Το ένα μοιάζει να έχει ένα τετράποδο ζώο, και αυτός είναι ένας από τους λόγους που η πύλη λεγόταν κάποτε Πύλη του Κυνηγιού.
- Η σειρά από επάλξεις με πυραμιδοειδείς απολήξεις στην κορυφή του τοίχου, ανάμεσα στους δύο πύργους.
Κείμενο (2:34)
Βρίσκεστε στην Πλάθα δελ Τριούνφο, με τον καθεδρικό ναό πίσω σας και έναν κόκκινο τοίχο μπροστά σας, και αυτός ο κόκκινος τοίχος είναι η είσοδος. Ανάμεσα στους δύο πέτρινους πύργους, κάτω από μια σειρά επάλξεις με πυραμιδοειδείς απολήξεις, είναι η Πουέρτα δελ Λεόν, η Πύλη του Λέοντος, η κύρια είσοδος του Αλκάθαρ. Έχει ύψος οκτώμισι μέτρα, είναι χτισμένη σε αλμοχαδικό ρυθμό, και το αραβικό τείχος που διαπερνά χρονολογείται από τον δωδέκατο αιώνα, πολύ παλαιότερο από το ανάκτορο πίσω του. Η ιδέα της εξουσίας σε αυτό το σημείο είναι ακόμη παλαιότερη: το 913 ο Αμπντ αρ-Ραχμάν ο Τρίτος, τότε εμίρης της Κόρδοβας και αργότερα ο πρώτος χαλίφης της, διέταξε να χτιστεί εδώ μια νέα έδρα διοίκησης, στο νότιο άκρο της πόλης.
Κοιτάξτε τώρα τη σύνθεση από πλακάκια πάνω από την καμάρα. Ένα στεμμένο λιοντάρι, σχεδιασμένο με γοτθικό τρόπο, με έναν σταυρό υψωμένο στο ένα πόδι και ένα δόρυ πεσμένο κάτω από τα πόδια του. Στο στήθος του περνά μια ταινία με δύο λατινικές λέξεις, Αντ ουτρούμκουε, για το ένα και για το άλλο. Στο ρητό λείπει η τελευταία λέξη, παράτους. Έτοιμος και για τα δύο.
Και εδώ είναι η έκπληξη. Το λιοντάρι δεν είναι μεσαιωνικό. Ένα ζωγραφιστό λιοντάρι βρισκόταν ήδη εκεί όταν ο Ρίτσαρντ Φορντ σχεδίασε την πύλη το 1832, αλλά στις αρχές της δεκαετίας του 1890 τη θέση του πήραν αυτά τα πλακάκια, φτιαγμένα στο εργαστήριο Μενσάκε στην Τριάνα, σε σχέδιο που επεξεργάστηκαν μαζί με τον ιστορικό Χοσέ Χεστόσο.
Το όνομα ήρθε μαζί με το λιοντάρι. Για αιώνες αυτή ήταν η Πουέρτα δε λα Μοντερία, η Πύλη του Κυνηγιού. Ένας ιστορικός του δέκατου έβδομου αιώνα έγραψε ότι ο βασιλιάς έβγαινε από εδώ έφιππος με τους κυνηγούς του, κάτι που εύκολα το πιστεύει κανείς: ο πατέρας του Πέτρου του Πρώτου, ο Αλφόνσος ο Ενδέκατος, αγαπούσε τόσο το κυνήγι, ώστε έγραψε ένα βιβλίο γι’ αυτό. Αριστερά από την καμάρα μόλις που διακρίνετε δύο φθαρμένα πολύλοβα μετάλλια σε ανάγλυφο, και στο ένα από αυτά κάτι σαν τετράποδο ζώο. Μόνο τον δέκατο ένατο αιώνα, ανάμεσα στους ρομαντικούς συγγραφείς, άρχισαν να την αποκαλούν Πύλη του Λέοντος.
Πάνω από τη σύνθεση, βρείτε το μικρό πέτρινο κουτί που προεξέχει πάνω σε δύο σκαλιστά φουρούσια. Είναι μια ζεματίστρα, ένα άνοιγμα για να ρίχνουν πράγματα σε όποιον προσπαθούσε να παραβιάσει την πόρτα. Μόλις περάσετε μέσα, μόνο ένα κομμάτι αλμοχαδικού τείχους με τρεις καμάρες θα χωρίζει αυτή την πρώτη αυλή από την επόμενη, όπου αρχίζει το ανάκτορο. Σε εκείνη την πρώτη αυλή υπήρχε κάποτε ακόμη και θέατρο, το Κοράλ δε λα Μοντερία, που άνοιξε το 1625 και κάηκε στις τρεις Μαΐου του 1691.
Στάση 2 από 5 · Patio de la Montería, στη μέση της αυλής, απέναντι από την πρόσοψη του ανακτόρου
Η πρόσοψη του ανακτόρου του Πέτρου Α΄, απέναντι στο Patio de la Montería
Τεχνίτες από το Τολέδο, τη Γρανάδα και τη Σεβίλλη για τον Πέτρο Α΄ της Καστίλης (1334–1369) · 1356–1366· η επιγραφή δίνει το έτος 1402 της ισπανικής χρονολόγησης, δηλαδή το 1364 · Πέτρα και τούβλο με σκαλιστό γύψο, εφυαλωμένα πλακάκια και σκαλιστό ξύλινο γείσο πάνω σε επιχρυσωμένα μουκάρνας
Προσέξτε
- Η γαλανόλευκη ζώνη από πλακάκια ακριβώς κάτω από το γείσο, σε γωνιώδη κουφική γραφή. Για καιρό τη διάβαζαν ως χρονολογία· είναι το ρητό των Νασριδών, δεν υπάρχει νικητής παρά μόνο ο Θεός, επαναλαμβανόμενο από άκρη σε άκρη.
- Η γραμμή με τα γοτθικά γράμματα που πλαισιώνει αυτά τα πλακάκια, στα καστιλιάνικα, με το όνομα του Δον Πέδρο και το έτος 1402 της ισπανικής χρονολόγησης.
- Το βαθύ ξύλινο γείσο στην κορυφή, πάνω σε επιχρυσωμένα μουκάρνας.
- Τα παράθυρα πάνω από την πόρτα: ένα τριπλό στη μέση και ένα δίλοβο σε κάθε πλευρά, με πολύλοβα τόξα πάνω σε λεπτούς μαρμάρινους κίονες.
Κείμενο (2:31)
Περάστε από την τριπλή καμάρα στη μεγάλη ανοιχτή αυλή και σταθείτε στη μέση. Αυτό είναι το Πάτιο δε λα Μοντερία, όπου μαζεύονταν οι βασιλικοί κυνηγοί πριν από το κυνήγι, και το κτίριο απέναντί σας είναι η πρόσοψη του ανακτόρου που έχτισε ο Πέτρος ο Πρώτος της Καστίλης ανάμεσα στο 1356 και το 1366.
Δείτε πρώτα το σύνολο, και διαβάζεται σαν σελίδα από τη Γρανάδα. Σκαλιστά γύψινα πλαίσια, πολύλοβα τόξα σε λεπτούς μαρμάρινους κίονες, ζώνες από εφυαλωμένα πλακάκια, και στην κορυφή ένα βαθύ ξύλινο γείσο πάνω σε επιχρυσωμένα μουκάρνας, το σκάλισμα σαν κηρήθρα που μοιάζει να στάζει από τα φουρούσια. Η ομοιότητα δεν είναι τυχαία. Ο σύμμαχος του Πέτρου, ο Μωάμεθ ο Πέμπτος, ο Νασρίδης σουλτάνος στον οποίο οφείλεται μεγάλο μέρος της Αλάμπρα, ήταν φιλοξενούμενός του εδώ και βρήκε καταφύγιο σε αυτό το Αλκάθαρ, και κατά πάσα πιθανότητα έστειλε τεχνίτες να βοηθήσουν. Οι εργάτες ήρθαν από το Τολέδο, από τη Γρανάδα και από την ίδια τη Σεβίλλη.
Βρείτε τώρα τη γαλανόλευκη ζώνη από πλακάκια ακριβώς κάτω από το γείσο. Είναι γραμμένη σε κουφική γραφή, μια γωνιώδη αραβική γραφή, και για πολύ καιρό θεωρούσαν ότι ήταν η χρονολογία του κτιρίου. Δεν είναι. Είναι το ρητό των Νασριδών, επαναλαμβανόμενο από άκρη σε άκρη: ουά λα γάλιμπα ίλα Αλλάχ, δεν υπάρχει νικητής παρά μόνο ο Θεός.
Ύστερα διαβάστε τη γραμμή με τα γοτθικά γράμματα που πλαισιώνει τα πλακάκια. Αυτή είναι στα καστιλιάνικα, και εδώ μιλά ένας βασιλιάς για τον εαυτό του: ο υψηλότατος, ευγενέστατος, κραταιότατος και νικηφορότατος Δον Πέδρο, ελέω Θεού βασιλιάς της Καστίλης και του Λεόν, διέταξε να φτιαχτούν αυτά τα αλκάθαρ, αυτά τα ανάκτορα και αυτές οι πύλες, στο έτος της ισπανικής χρονολόγησης χίλια τετρακόσια δύο. Με τη δική μας χρονολόγηση, αυτό είναι το 1364.
Δύο επιγραφές, δύο πίστεις, μία πόρτα. Το μητρώο πολιτιστικής κληρονομιάς του ίδιου του δήμου της Σεβίλλης διαβάζει αυτό το ζευγάρι ως σημάδι της ανεκτικότητας του Πέτρου απέναντι σε άλλες θρησκείες. Το 1364 η αυλή της Γρανάδας έστειλε εδώ τον ιστορικό Ιμπν Χαλντούν για να υπογράψει ειρήνη μαζί του. Ο ίδιος ο Πέτρος είχε λίγο χρόνο να τα χαρεί όλα αυτά: ο εμφύλιος πόλεμος με τον ετεροθαλή αδελφό του Ερρίκο ξέσπασε το 1366 και τελείωσε με τον θάνατο του Πέτρου το 1369.
Πριν μπείτε, σκεφτείτε τι υπάρχει κάτω από τα πόδια σας. Κάτω από αυτό το λιθόστρωτο βρίσκονται τα θεμέλια αλμοχαδικών ανακτόρων του δωδέκατου αιώνα. Ένα από αυτά, χτισμένο γύρω στο 1150, βρέθηκε εδώ το 1997· είχε κατεδαφιστεί το 1356 για να ελευθερωθεί ο χώρος για την πρόσοψη που έχετε μπροστά σας. Και στη μακριά πτέρυγα με τις στοές, στη δυτική πλευρά της αυλής, εγκαταστάθηκε το 1503 η Κάσα δε λα Κοντραταθιόν, ο Οίκος του Εμπορίου, για να διευθύνει μέσα από ένα βασιλικό ανάκτορο το εμπόριο της Σεβίλλης με την Αμερική.
Στάση 3 από 5 · Palacio del Rey Don Pedro, Αυλή των Κορασίδων, στην άκρη της δεξαμενής
Η Αυλή των Κορασίδων (Patio de las Doncellas)
Χτίστες για τον Πέτρο Α΄ της Καστίλης (1334–1369)· η επάνω στοά για τον αυτοκράτορα Κάρολο Ε΄, σε σχέδιο του Luis de Vega · Ισόγειο 1356–1366· επάνω στοά 1540–1572· ο κήπος θάφτηκε το 1580–1584 και αποκαλύπτεται από το 2002 · Σκαλιστός γύψος σε μαρμάρινους κίονες γύρω από αυλή 21 επί 15 μέτρα, με δεξαμενή στη μέση και δύο βυθισμένα παρτέρια βάθους ενός μέτρου
Προσέξτε
- Το δίχτυ από ρόμβους σκαλισμένο στον γύψο πάνω από τα τόξα, που λέγεται σέμπκα. Το Πατρονάτο το κατατάσσει, μαζί με το πολύλοβο τόξο, στα πιο χαρακτηριστικά αλμοχαδικά μοτίβα.
- Οι λευκοί μαρμάρινοι κίονες με αναγεννησιακά κιονόκρανα, σκαλισμένοι στη Γένοβα τη δεκαετία του 1560 και τοποθετημένοι κάτω από τόξα του δέκατου τέταρτου αιώνα.
- Η επάνω στοά με τα ημικυκλικά τόξα και το κιγκλίδωμα, που προστέθηκε για τον Κάρολο Ε΄ ανάμεσα στο 1540 και το 1572.
- Τα δύο βυθισμένα παρτέρια δεξιά και αριστερά της δεξαμενής, με τοιχώματα διακοσμημένα με διαπλεκόμενα τόξα, που ως το 2002 βρίσκονταν κάτω από μαρμάρινο δάπεδο.
Κείμενο (2:39)
Από τους σκοτεινούς διαδρόμους της εισόδου βγαίνετε στο φως: αυτό είναι το Πάτιο δε λας Δονθέγιας, η Αυλή των Κορασίδων, το κέντρο του επίσημου τμήματος του ανακτόρου του Πέτρου. Έχει διαστάσεις είκοσι ένα επί δεκαπέντε μέτρα, με στοές ολόγυρα, επτά τόξα στις δύο μακριές πλευρές και πέντε στις κοντές.
Κοιτάξτε πρώτα τα τόξα. Το καθένα είναι πολύλοβο, κομμένο σε μια σειρά από μικρές καμπύλες, και από πάνω τους ο τοίχος καλύπτεται από ένα δίχτυ αλληλοπλεκόμενων ρόμβων σκαλισμένων στον γύψο, που λέγεται σέμπκα. Το Πατρονάτο, ο οργανισμός που διοικεί σήμερα το Αλκάθαρ, κατατάσσει αυτά τα δύο, το πολύλοβο τόξο και το δίχτυ των ρόμβων, στα πιο χαρακτηριστικά μοτίβα των Αλμοχάδων, που κυβέρνησαν τη Σεβίλλη πολύ πριν από τον Πέτρο. Κοιτάξτε πιο προσεκτικά και θα δείτε κοχύλια, για τη γονιμότητα και τη ζωή, το χέρι της Φατιμά, για προστασία, και ζώνες με αραβική γραφή. Σχεδόν σε κάθε επένδυση στο κάτω μέρος των τοίχων αυτού του ανακτόρου τα αραβικά λένε: δόξα στον κύριό μας τον σουλτάνο Δον Πέδρο, ο Θεός να τον προστατεύει. Αλλού σε αυτή την αυλή είναι απλώς ο σουλτάνος Δον Μπίντρου. Ένας χριστιανός βασιλιάς της Καστίλης, που αποκαλείται σουλτάνος στους δικούς του τοίχους.
Κοιτάξτε τώρα ψηλά, και ο αιώνας αλλάζει. Η επάνω στοά, με ημικυκλικά τόξα και κιγκλίδωμα, χτίστηκε ανάμεσα στο 1540 και το 1572 για τον αυτοκράτορα Κάρολο τον Πέμπτο, σε σχέδιο του Λουίς δε Βέγα στο ύφος της ιταλικής Αναγέννησης, με κιονόκρανα φτιαγμένα στη Γένοβα. Ακόμη και οι κίονες εδώ κάτω δεν είναι του Πέτρου: ανάμεσα στο 1560 και το 1569 αντικαταστάθηκαν με καινούργιους, σκαλισμένους στη Γένοβα. Έτσι μια στοά του δέκατου τέταρτου αιώνα στέκεται σε ιταλικό μάρμαρο του δέκατου έκτου.
Κοιτάξτε μετά κάτω, τη δεξαμενή και τα δύο βυθισμένα παρτέρια δεξιά και αριστερά της, ένα μέτρο χαμηλότερα από τον διάδρομο, με τοιχώματα διακοσμημένα με διαπλεκόμενα τόξα. Αυτή είναι η καλύτερη ιστορία της διαδρομής. Ανάμεσα στο 1580 και το 1584 θάφτηκαν όλα αυτά. Έφεραν τεχνίτες από το Μακαέλ, την Εσπέρα και το Ακάν, στρώθηκε μαρμάρινο δάπεδο σε όλη την αυλή, και στη μέση στήθηκε μια αναγεννησιακή κρήνη. Για περισσότερα από τετρακόσια χρόνια ο κόσμος διέσχιζε αυτή την αυλή χωρίς να ξέρει ότι κάτω από τα πόδια του υπήρχε ένας κήπος. Οι αρχαιολόγοι βρήκαν τη δεξαμενή και τα παρτέρια το 2002, και μετά τις ανασκαφές υπό τον Μιγκέλ Άνχελ Ταμπάλες, που κράτησαν ως το 2005, η αυλή παρουσιάστηκε ξανά όπως είχε διαμορφωθεί τον δέκατο τέταρτο αιώνα.
Το όνομα προέρχεται από μια παλιά ιστορία, που κανείς δεν τη θεωρεί ιστορικό γεγονός: ότι κάποτε οι μουσουλμάνοι ηγεμόνες απαιτούσαν από τα χριστιανικά βασίλεια έναν ετήσιο φόρο εκατό κορασίδων. Αυτό που ισχύει σίγουρα είναι ότι το 2024 το ισπανικό νομισματοκοπείο έκοψε ενάμισι εκατομμύριο κέρματα των δύο ευρώ με αυτή την αυλή ανάγλυφη στη μία όψη, οπότε ίσως την έχετε ήδη κουβαλήσει στην τσέπη σας.
Στάση 4 από 5 · Palacio del Rey Don Pedro, Αίθουσα των Πρέσβεων, με είσοδο από την Αυλή των Κορασίδων· σταθείτε στο κέντρο και κοιτάξτε ψηλά
Η Αίθουσα των Πρέσβεων (Salón de Embajadores) και ο χρυσός τρούλος της
Χτίστες για τον Πέτρο Α΄ της Καστίλης (1334–1369)· ο τρούλος από τον μαραγκό Diego Ruiz· τη ζωφόρο των βασιλέων τη ζωγράφισε ο Diego de Esquivel · Δεκαετία του 1360· τρούλος 1427· ζωφόρος των βασιλέων 1599–1600· μπαλκόνια τέλη του 16ου αιώνα · Επιχρυσωμένος τρούλος από σκαλιστό ξύλο πάνω από τετράγωνη αίθουσα με πλευρά σχεδόν 10 μέτρων, με τοίχους από πλακάκια και σκαλιστό γύψο
Προσέξτε
- Τα χρυσά μουκάρνας στις τέσσερις γωνίες, που κατεβάζουν τον στρογγυλό τρούλο πάνω στην τετράγωνη αίθουσα. Το Πατρονάτο τα περιγράφει ως ένα αστέρι που ενώνει το τετράγωνο με τον κύκλο.
- Το πλέγμα από αστέρια του ίδιου του τρούλου, σκαλισμένο και επιχρυσωμένο από τον Diego Ruiz το 1427.
- Η σειρά από ζωγραφιστούς βασιλιάδες ακριβώς κάτω από τον τρούλο, πενήντα έξι τον αριθμό, ο καθένας με ένα σπαθί στο ένα χέρι και μια σφαίρα στο άλλο.
- Τα σφυρήλατα σιδερένια μπαλκόνια ψηλά στους τοίχους, που προστέθηκαν επί Φιλίππου Β΄ στα τέλη του δέκατου έκτου αιώνα.
Κείμενο (2:40)
Περάστε από την αυλή μέσα από τις μεγάλες ξύλινες πόρτες στην τετράγωνη αίθουσα που ακολουθεί, σταθείτε στη μέση και κοιτάξτε κατευθείαν ψηλά. Αυτό είναι το Σαλόν δε Εμπαχαδόρες, η Αίθουσα των Πρέσβεων, η αίθουσα του θρόνου του Πέτρου του Πρώτου, όπου δεχόταν τους σημαντικούς επισκέπτες της εποχής του. Κι εκεί ψηλά είναι ο χρυσός τρούλος.
Το σχήμα έχει νόημα. Η αίθουσα είναι τετράγωνη, σχεδόν δέκα μέτρα η κάθε πλευρά, όπως η θολωτή αίθουσα που ο ισλαμικός κόσμος ονόμαζε κούμπα: το τετράγωνο συμβολίζει τη γη και ο τρούλος από πάνω το σύμπαν. Η δύσκολη δουλειά, να καθίσει ένας στρογγυλός τρούλος πάνω σε τετράγωνο χώρο, γίνεται στις τέσσερις γωνίες, όπου επιχρυσωμένο σκάλισμα σαν κηρήθρα, τα μουκάρνας, σκαρφαλώνει προς τα πάνω και μετατρέπει το τετράγωνο σε κύκλο. Το Πατρονάτο το περιγράφει ως ένα αστέρι που ενώνει το ένα με το άλλο. Από εδώ κάτω, οι γωνίες μοιάζουν να λιώνουν.
Ο τρούλος είναι νεότερος από την αίθουσα. Το 1427, επί του βασιλιά Ιωάννη του Δεύτερου, ο αρχικός τρούλος, γεμάτος αστέρια σαν νυχτερινός ουρανός, αντικαταστάθηκε από αυτόν, έργο του μαραγκού Ντιέγο Ρουίθ. Είναι από σκαλιστό, επιχρυσωμένο ξύλο, ένα ημισφαίριο από εκείνα που οι Ισπανοί λένε μέδια ναράνχα, μισό πορτοκάλι, γι’ αυτό και η αίθουσα λέγεται επίσης Αίθουσα του Μισού Πορτοκαλιού. Ακολουθήστε όποια γραμμή του θέλετε και δεν τελειώνει ποτέ: αστέρια μέσα σε αστέρια, πλεγμένα ως την κορυφή.
Χαμηλώστε τώρα το βλέμμα στη ζώνη ακριβώς κάτω από τον τρούλο. Εκεί υπάρχει μια σειρά από μικρούς ζωγραφιστούς βασιλιάδες, πενήντα έξι τον αριθμό, που τους ζωγράφισε ο Ντιέγο δε Εσκιβέλ το 1599 και το 1600. Ακολουθούν τη σειρά από τον Τσινδασβίντο ως τον Φίλιππο τον Τρίτο, ο καθένας καθιστός και στεμμένος, με ένα σπαθί στο δεξί χέρι και μια σφαίρα στο αριστερό, και από κάτω το οικόσημό του και τα χρόνια της βασιλείας του. Ο Πέτρος είναι ανάμεσά τους, στο νότιο μισό. Τα σιδερένια μπαλκόνια που προεξέχουν από τους τοίχους ήρθαν περίπου την ίδια εποχή, επί Φιλίππου του Δεύτερου.
Δύο ακόμη πράγματα πριν προχωρήσετε. Οι ξύλινες πόρτες από τις οποίες μπήκατε είναι του δέκατου τέταρτου αιώνα: στην εξωτερική τους όψη αραβικές επιγραφές εξυμνούν τον άρχοντα του ανακτόρου, και ψηλά στην εσωτερική λατινικά γράμματα φέρουν έναν ψαλμό και την αρχή του Κατά Ιωάννην Ευαγγελίου. Και σε καθεμιά από τις άλλες τρεις πλευρές ένα τριπλό πεταλόσχημο τόξο σε μαρμάρινους κίονες οδηγεί στην επόμενη αίθουσα· αυτό που είναι διακοσμημένο με πουλιά είναι το Τόξο των Παγωνιών.
Ίσως ακούσετε ότι ο Πέτρος ξαναχρησιμοποίησε μια αίθουσα από το ανάκτορο του ενδέκατου αιώνα του ποιητή βασιλιά αλ-Μουταμίντ, την Αίθουσα των Πλειάδων. Είναι μια ωραία ιδέα, αλλά οι ιστορικοί δεν την έχουν αποδεχτεί ευρέως. Βέβαιος είναι ο γάμος. Το 1526 ο αυτοκράτορας Κάρολος ο Πέμπτος παντρεύτηκε την Ισαβέλλα της Πορτογαλίας σε αυτή την αίθουσα, κάτω από αυτόν τον τρούλο.
Στάση 5 από 5 · Κήποι, Estanque de Mercurio, στον διάδρομο κατά μήκος της κοντινής πλευράς της δεξαμενής, απέναντι από τη Galería del Grutesco
Η δεξαμενή του Μερκούριου (Estanque de Mercurio) και η Galería del Grutesco
Ο Μερκούριος σε πρόπλασμα του Diego de Pesquera, χυτός από τον Bartolomé Morel· η στοά με τον σπηλαιώδη διάκοσμο από τον Vermondo Resta (πέθανε το 1625)· τοιχογραφίες του Diego de Esquivel · Δεξαμενή από το 1575, άγαλμα 1576· στοά γύρω στο 1612 πάνω σε αλμοχαδικό τείχος του 12ου αιώνα · Χάλκινη μορφή και κιγκλιδώματα πάνω σε υπερυψωμένη δεξαμενή νερού, με φόντο μια στοά από αδρά λαξεμένη πέτρα και τοιχογραφίες πάνω σε τείχος μήκους 160 μέτρων
Προσέξτε
- Ο χάλκινος Μερκούριος πάνω στην κρήνη του στη μέση του νερού, και τα λιοντάρια με τις ασπίδες και οι σφαίρες με τις μυτερές απολήξεις στο κιγκλίδωμα, όλα από το ίδιο χυτήριο. Αναζητήστε ίχνη από την επιχρύσωση που είχαν κάποτε.
- Η βραχώδης επιφάνεια του τοίχου πίσω τους: πέτρα στοιβαγμένη ώστε να μοιάζει με βράχο που ξεπετάγεται από το παλιό τείχος της πόλης, το μανιεριστικό αστείο του Vermondo Resta.
- Οι μορφές στις τοιχογραφίες μέσα στις τοξωτές κόγχες, ζωγραφισμένες από τον Diego de Esquivel.
- Το περίπτερο με τις επάλξεις στην κορυφή της στοάς, και οι κήποι που κατηφορίζουν κάτω από το επίπεδο της δεξαμενής.
Κείμενο (2:14)
Βγήκατε από το γοτθικό ανάκτορο στους κήπους, και το πρώτο που έχετε μπροστά σας είναι νερό: μια υπερυψωμένη δεξαμενή με έναν χάλκινο θεό να στέκεται στη μέση της και, πίσω της, έναν τοίχο που μοιάζει να έχει γίνει βράχος. Αυτή είναι η δεξαμενή του Μερκούριου, το Εστάνκε δε Μερκούριο, και βρίσκεται στο επίπεδο του ανακτόρου, ψηλότερα από τους υπόλοιπους κήπους, που χαμηλώνουν κάτω από εσάς.
Ξεκίνησε ως υδραυλικό έργο. Ήταν μια δεξαμενή που μάζευε νερό από το Κάνιος δε Καρμόνα, το ρωμαϊκό υδραγωγείο που ξαναχρησιμοποίησαν οι μουσουλμάνοι, και από εδώ το νερό έφευγε για να ποτίσει τους οπωρώνες και τους κήπους του Αλκάθαρ. Από το 1575 μετατράπηκε σε στολίδι. Για τον χάλκινο Μερκούριο στη μέση, με χρονολογία 1576, το πρόπλασμα το έκανε ο Ντιέγο δε Πεσκέρα και τη χύτευση ο Μπαρτολομέ Μορέλ, και οι ίδιοι δημιουργοί έφτιαξαν το κιγκλίδωμα γύρω από τη δεξαμενή, τα λιοντάρια με τις ασπίδες στις γωνίες της και τις δεκαοχτώ σφαίρες με τις μυτερές απολήξεις. Όλα αυτά τα κομμάτια ήταν επιχρυσωμένα όταν φτιάχτηκαν, και εδώ κι εκεί σώζεται ακόμη ένα ίχνος από το χρυσάφι. Το Πατρονάτο έχει κάνει εργασίες συντήρησης στη δεξαμενή και στα γλυπτά της.
Τώρα ο τοίχος. Έχει μήκος εκατόν εξήντα μέτρα και ξεκίνησε ως αλμοχαδικό τείχος του δωδέκατου αιώνα, χτισμένο ενάντια στους επιδρομείς και ενάντια στις πλημμύρες του ρέματος Ταγαρέτε. Γύρω στο 1612 ο αρχιτέκτονας Βερμόντο Ρέστα το μετέτρεψε σε λότζια, μια στοά για να αγναντεύει κανείς τους κήπους. Η ιδέα του ήταν να κάνει την πέτρα να μοιάζει με ακατέργαστο βράχο που ξεπετάγεται από το παλιό τείχος της πόλης, τραχιούς όγκους στοιβαγμένους σε κολόνες, ώστε το κτίσμα και η φύση να μοιάζουν να χύνονται το ένα μέσα στο άλλο. Στις τοξωτές κόγχες ανάμεσά τους υπάρχουν τοιχογραφίες του Ντιέγο δε Εσκιβέλ, με σκηνές από την κλασική μυθολογία. Το περίπτερο με τις επάλξεις στην κορυφή ανήκει στον επάνω περίπατο της στοάς.
Αν κατεβείτε τα σκαλιά δίπλα στη δεξαμενή, φτάνετε στο Χαρδίν δε λα Δάνθα, τον Κήπο του Χορού, που διαμορφώθηκε τη δεκαετία του 1570, και από εκεί ένα πέρασμα οδηγεί στα Μπάνιος δε Ντόνια Μαρία δε Παδίγια. Το όνομα ανήκει στην ερωμένη του Πέτρου, όμως η μακριά θολωτή στέρνα εκεί κάτω δεν έχει καμία σχέση μαζί της· είναι μέρος του γοτθικού ανακτόρου του Αλφόνσου του Δέκατου.
Αυτοί οι κήποι είχαν θαυμαστές. Το 1910 ο ζωγράφος Χοακίν Σορόγια δούλεψε εδώ, και ένας από τους πίνακές του λέγεται Ρινκόν δε γκρουτέσκο δελ Αλκάθαρ δε Σεβίγια, μια γωνιά ακριβώς αυτής της στοάς. Και τα πορτοκάλια από τα δέντρα που θα περάσετε στον δρόμο προς την έξοδο κατέληξαν στη μαρμελάδα που έτρωγε η βασίλισσα Ελισάβετ η Δεύτερη.
Ανεξάρτητος ξεναγός · Chiaro
Στρέψτε το Chiaro σε ό,τι βλέπετε στο Αλκάθαρ της Σεβίλλης.
Κάτω από έναν μόνο τρούλο εδώ κάθονται πενήντα έξι ζωγραφιστοί βασιλιάδες, και αυτός ο ξεναγός προλαβαίνει να κατονομάσει τρεις. Το ανάκτορο του Πέτρου είναι γεμάτο γραφή από το πάτωμα ως το ταβάνι: ρητά σε κουφική γραφή, καστιλιάνικες καυχησιολογίες με γοτθικά γράμματα, οικόσημα, ένας χριστιανός βασιλιάς με τον τίτλο του σουλτάνου. Φωτογραφίστε την επιγραφή ή το πλακάκι που έχετε μπροστά σας, και το Chiaro το μεταφράζει, σας λέει ποιος το παρήγγειλε και πότε, και συνεχίζει να απαντά στις ερωτήσεις σας ως κάτω στους κήπους.
Πριν πάτε
Πώς θα πάτε
Patio de Banderas s/n, 41004 Sevilla, η διεύθυνση του ίδιου του Πατρονάτο. Οι επισκέπτες μπαίνουν από την κόκκινη Puerta del León στην Plaza del Triunfo, την πλατεία που το Αλκάθαρ μοιράζεται με τον καθεδρικό ναό και το Γενικό Αρχείο των Ινδιών (Archivo General de Indias), και βγαίνουν από την πλευρά του Patio de Banderas, δίπλα στο Apeadero. Το εκδοτήριο εισιτηρίων βρίσκεται στο Patio de Banderas.
Μετρό, γραμμή 1, ως τη στάση Puerta Jerez, την πιο κοντινή στο ιστορικό κέντρο. Το τραμ Metrocentro, γραμμή T1, σταματά στη στάση Archivo de Indias, που πήρε το όνομά της από το κτίριο της ίδιας της Plaza del Triunfo, και στην Puerta de Jerez.
Εισιτήρια και είσοδος
- Η είσοδος γίνεται σε χρονοθυρίδες των 30 λεπτών με περιορισμένες θέσεις, και πρέπει να τηρήσετε την ώρα που είναι τυπωμένη στο εισιτήριό σας. Η ηλεκτρονική πώληση γίνεται μόνο από το επίσημο εκδοτήριο στο οποίο παραπέμπει το alcazarsevilla.org· το ταμείο στο Patio de Banderas ανοίγει στις 09:00, πουλά μόνο για την ίδια ημέρα και δέχεται μόνο κάρτες. Τις πολυσύχναστες ημέρες τα εισιτήρια εξαντλούνται από πριν, δεν αλλάζουν ούτε επιστρέφονται, και στην είσοδο ελέγχεται το έγγραφο ταυτότητας με το οποίο τα αγοράσατε.
- Το γενικό εισιτήριο, 15,50 ευρώ, καλύπτει το ισόγειο των ανακτόρων και τους κήπους, δηλαδή όλες τις στάσεις αυτής της σελίδας. Τα μειωμένα εισιτήρια κοστίζουν 8 ευρώ για επισκέπτες άνω των 65 και φοιτητές από 14 έως 30 ετών. Τα παιδιά έως 13 ετών με συνοδεία ενηλίκου μπαίνουν δωρεάν, όπως και όσοι γεννήθηκαν ή ζουν στην πόλη της Σεβίλλης, που πρέπει όμως να κάνουν κράτηση από πριν.
- Το Cuarto Real Alto, τα επάνω βασιλικά διαμερίσματα του ανακτόρου του Πέτρου Α΄, είναι ξεχωριστή οργανωμένη επίσκεψη με επιπλέον 5,50 ευρώ, και οι στέγες του γοτθικού ανακτόρου μαζί με τον επάνω περίπατο της Galería del Grutesco πωλούνται ως μία ακόμη ξεχωριστή επίσκεψη. Για αυτή τη διαδρομή δεν χρειάζεστε καμία από τις δύο.
- Το Πατρονάτο έχει δύο ωράρια: 09:30 έως 17:00 από 1 Οκτωβρίου έως 31 Μαρτίου, όταν το προσωπικό αρχίζει να εκκενώνει τον χώρο στις 17:45, και 09:30 έως 19:00 από 1 Απριλίου έως 30 Σεπτεμβρίου, όταν η εκκένωση αρχίζει στις 19:45. Οι πύλες μένουν κλειστές την 1η και την 6η Ιανουαρίου, τη Μεγάλη Παρασκευή του καθολικού εορτολογίου και στις 25 Δεκεμβρίου· την παραμονή των Χριστουγέννων και την παραμονή της Πρωτοχρονιάς είναι ανοιχτά μόνο το πρωί.
Ο επίσημος ηχητικός ξεναγός
Ο ηχητικός ξεναγός του ίδιου του Πατρονάτο είναι ένας διαδικτυακός οδηγός για το κινητό σας: σαρώστε τον κωδικό QR στη σελίδα Prepara la visita του alcazarsevilla.org ή πατήστε τον σύνδεσμο εκεί, και ανοίγει με μια προτεινόμενη διαδρομή στα ανάκτορα και στους κήπους. Η σελίδα εκείνη δεν αναφέρει τιμή γι’ αυτόν. Αυτή εδώ η σελίδα καλύπτει λιγότερα, αλλά σε βάθος: πέντε σημεία, μερικά λεπτά για το καθένα, με ολόκληρο το κείμενο γραμμένο κάτω από το πρόγραμμα αναπαραγωγής, ώστε μια αυλή γεμάτη φωνές να μη σας εμποδίζει.
Επίσημος ιστότοπος →Ερωτήσεις
Υπάρχει δωρεάν ηχητικός ξεναγός για το Αλκάθαρ της Σεβίλλης;
Διαβάζετε έναν: πέντε στάσεις από την Puerta del León ως τη δεξαμενή του Μερκούριου, που παίζουν δωρεάν στο πρόγραμμα περιήγησης του κινητού σας, με το κείμενο κάθε στάσης γραμμένο. Το Πατρονάτο έχει και δικό του διαδικτυακό ηχητικό ξεναγό, που ανοίγει όταν σαρώσετε έναν κωδικό QR στη σελίδα του για τους επισκέπτες. Για ένα πλακάκι, ένα ταβάνι ή μια πόρτα ανάμεσα στις πέντε στάσεις, τραβήξτε μια φωτογραφία και το Chiaro θα σας αφηγηθεί ό,τι υπάρχει σε αυτήν.
Λειτουργεί κάποιο μέρος αυτού του ηχητικού ξεναγού για το Αλκάθαρ έξω από την πύλη;
Η πρώτη στάση, ναι. Την ακούτε στην Plaza del Triunfo, κοιτάζοντας την Puerta del León, πριν από οποιονδήποτε έλεγχο εισιτηρίων. Οι άλλες τέσσερις, η πρόσοψη του ανακτόρου του Πέτρου Α΄, η Αυλή των Κορασίδων, η Αίθουσα των Πρέσβεων και η δεξαμενή του Μερκούριου, βρίσκονται μέσα και χρειάζονται το γενικό εισιτήριο, που καλύπτει το ισόγειο των ανακτόρων και τους κήπους.
Πόσο κοστίζει ο επίσημος ηχητικός ξεναγός του Αλκάθαρ της Σεβίλλης;
Η σελίδα Prepara la visita του Πατρονάτο προσφέρει τον ηχητικό ξεναγό της μέσω ενός κωδικού QR που σαρώνετε με το δικό σας κινητό, και δεν αναφέρει τιμή. Ο ξεναγός ανοίγει ως ιστοσελίδα με μια προτεινόμενη διαδρομή στα ανάκτορα και στους κήπους.
Περιλαμβάνεται το Cuarto Real Alto στη βασική επίσκεψη;
Όχι. Το γενικό εισιτήριο καλύπτει το ισόγειο των ανακτόρων και τους κήπους. Το Cuarto Real Alto, στον όροφο του ανακτόρου του Πέτρου Α΄, είναι μια οργανωμένη μερική επίσκεψη που πωλείται χωριστά με επιπλέον 5,50 ευρώ, και καμία από τις πέντε στάσεις εδώ δεν τη χρειάζεται.
Ποιες ημέρες είναι κλειστό το Αλκάθαρ;
Τέσσερις ημέρες τον χρόνο δεν ανοίγει καθόλου: την 1η και την 6η Ιανουαρίου, τη Μεγάλη Παρασκευή του καθολικού εορτολογίου και στις 25 Δεκεμβρίου. Την παραμονή των Χριστουγέννων και την παραμονή της Πρωτοχρονιάς ανοίγει μόνο το πρωί. Όλες τις άλλες ημέρες οι πύλες ανοίγουν στις 09:30 και κλείνουν στις 17:00 από τον Οκτώβριο ως τον Μάρτιο και στις 19:00 από τον Απρίλιο ως τον Σεπτέμβριο.
Περισσότερες ηχητικές ξεναγήσεις
Δημιουργία του Chiaro. Δεν συνδέεται με το Αλκάθαρ της Σεβίλλης.