Städel Müzesi · Frankfurt · Bağımsız rehber
Städel Müzesi sesli rehberi,
beş durak, ücretsiz.
Hiçbir şey yüklemeden burada çalan beş kayıt. Städel 700 yılı aşkın bir sanatı kapsıyor ve Chiaro bunun herhangi bir parçasını tek bir fotoğraftan size anlatır.
Chiaro tarafından hazırlandı. Städel Müzesi ile bağlantılı değildir.
Roma Campagna'sında Goethe
Städel Müzesi, Frankfurt
Buraya kadarı ücretsizdi
Chiaro, Städel Müzesi koleksiyonundaki her eseri tek bir fotoğrafla anlatır.
Beş durak · 10 dakikalık anlatım
Beş durak, tek bir yürüyüş,
yürüyeceğiniz sırayla.
Bu Städel Müzesi sesli rehberi iki katı ve beş tabloyu kapsıyor, ilk durak Goethe. Rota 1. katta, Modern Sanat bölümünün 1 numaralı salonunda başlıyor, sonra bir kat çıkıp Eski Ustalar'a varıyor: 2 numaralı salonda Grünewald'ın gri azizleri, 5 numaralı salonda Bosch ve 13 numaralı salonda Botticelli'nin Medici güzeli. Vermeer'in Coğrafyacı'sı, 7 numaralı salonda, sona kalıyor. Hepsi yaklaşık on dakikalık dinleme; müzenin kendi uygulamasındaki Highlight Tour 45 dakika sürüyor, yani bu kısa versiyon.
Her cümleyi, her tablonun güncel salonunu gösteren Städel Dijital Koleksiyonu'na ve her eser için bir dış kaynağa dayanarak yazdık. Tabloların yeri değişir, bazıları ödünç olarak yurt dışına gider. Bu yüzden geldiğiniz gün 7 numaralı salonda Vermeer yerine başka bir eser asılıysa, müzenin kendi etiketine güvenin; bize göndereceğiniz bir e-posta da bu sayfayı düzeltir.
Durak 1 / 5 · 1. kat, Modern Sanat, Salon 1
Roma Campagna'sında Goethe
Johann Heinrich Wilhelm Tischbein · 1787 · Tuval üzerine yağlıboya, 166 × 210,3 cm
Şunlara dikkat edin
- Ayakları. Taşın üzerine uzanan bacak, ikinci bir sol ayakkabıya benzeyen bir ayakkabıyla bitiyor; müze bunu açıklanamamış bir tuhaflık olarak tanımlıyor.
- Omzunun arkasındaki kabartma: İfigenia, Orestes ve Pylades ile karşılaşıyor. Bu, Goethe'nin Roma'da şiire dönüştürdüğü oyunun hikâyesi.
- Ufukta Caecilia Metella'nın yuvarlak kule mezarı ve sağda bir Roma su kemerinin kemerleri.
- Geniş gri şapka ve açık renkli pelerin: o yıllarda Roma'daki Alman sanatçıların giysisi.
Konuşma metni (2:03)
Uzanmış, keyifle yatıyor. Almanya'nın en ünlü yazarının en ünlü portresinde dikkat edilecek ilk şey bu. Goethe bir kaidenin üzerinde durmuyor. Roma'nın güneydoğusundaki açık kırlarda, devrilmiş granit blokların üzerine uzanmış; açık renkli bir yolculuk pelerinine sarınmış, kocaman kenarlı gri bir şapkanın altından sizin ötenize, yalnızca kendisinin görebildiği bir şeye bakıyor.
Onu resmeden adam hem dostu hem de ev sahibiydi. Goethe Eylül 1786'da İtalya'ya kimliğini gizleyerek yola çıktı, çünkü Genç Werther'in Acıları onu kendi adıyla dolaşamayacak kadar ünlü yapmıştı; mektuplarını Filippo Miller diye imzalıyordu. Roma'da ressam Johann Heinrich Wilhelm Tischbein'ın yanında kaldı ve ikisi birlikte, şehrin çevresindeki kırsal bölge olan Campagna'daki antik mezarlara bir gezi yaptı. 1787 tarihli bu tuval, Tischbein'ın o güne ve dostunu nasıl gördüğüne dair kendi yorumu: antik çağın kalıntıları arasında oturan, onların dünyasıyla kendi dünyası arasında yarı yolda duran modern bir adam.
Tischbein'ın onun çevresine neler yerleştirdiğine bakın. Ufuktaki yuvarlak kule, Caecilia Metella'nın mezarı. En sağda bir Roma su kemerinin kemerleri var. Goethe'nin omzunun hemen arkasında üç figürlü bir kabartma duruyor. İfigenia'nın kardeşi Orestes ve onun dostu Pylades ile karşılaşmasını gösteriyor; bu da Goethe'nin o sırada şiire dönüştürdüğü ve Tischbein'a yüksek sesle okuduğu Tauris'te İfigenia oyununun konusu.
Şimdi aşağıya, ayaklarına bakın. Taşın üzerine uzatılmış bacak, sanki öbür ayağa ait bir ayakkabıyla bitiyor. Städel'in kendisi bunu hâlâ açıklanamamış bir tuhaflık diye niteliyor: Goethe'nin iki sol ayağı varmış gibi görünüyor. Bir kez fark ettiniz mi, artık görmemek elinizde olmayacak.
Dostluk, tablonun şöhretinden kısa sürdü. Yaklaşık üç ay sonra iki adamın yolları Napoli'de ayrıldı. Tuval ise yoluna devam etti. Rothschild ailesi onu 1840'larda İtalya'da satın aldı ve bir süre Frankfurt'un dışındaki Günthersburg malikânesinde astı; orası bugün halka açık bir park. 1887'de Barones Adèle von Rothschild tabloyu Goethe'nin memleketindeki Städel'e bağışladı; tam da yeni Alman İmparatorluğu'nun ulusal kahramanlar aradığı sırada. Müzeye göre hiçbir başka portre, Goethe hakkındaki zihnimizdeki resmi bu kadar biçimlendirmedi. Yani ülkenin onun için benimsediği yüz bu: rahat, düşünceli ve bileklerde azıcık yanlış.
Durak 2 / 5 · 2. kat, Eski Ustalar, Salon 2
Heller Sunağı'ndan Aziz Laurentius ve Aziz Kiriakos
Matthias Grünewald · 1509–1510 civarı · Köknar üzerine karışık teknik, iki pano, her biri yaklaşık 99 × 43 cm
Şunlara dikkat edin
- Kiriakos'un, gözleri geriye kayan prensesi çenesinden tutması; prensesin tacı ayaklarının dibinde yerde duruyor.
- Elindeki açık kitap. Grünewald, sayfalarına şeytan çıkarma duasının Latince sözlerini yazmış.
- Laurentius'un elindeki, üzerinde yakıldığı ızgara ve panosunun sağ alt köşesinde Grünewald'ın monogramı olan MGN harfleri.
- Kaidelerin üzerine oyma yazıtlar gibi boyanmış adlar: S. LAVRENCIVS ve S. CIRIACVS.
Konuşma metni (1:55)
Yaklaşın; bu iki figür resim gibi görünmeyi bırakacak. Gri, beyaz ve krem rengiler; koyu bir yaprak zemininin önüne yerleştirilmiş taş heykeller gibi. Bu tekniğin adı grizay: heykeli taklit etmek için gri tonlarla resim yapmak. Städel bu panoları tekniğin başyapıtları olarak tanımlıyor; karşısında bir resme mi, bir heykele mi, yoksa doğanın kendisine mi baktığınızı sorduran resimler.
Bunlar, Alman Rönesansı'nın büyük siparişlerinden birinden Frankfurt'ta geriye kalanlar. 1507'de Frankfurtlu bir tüccar, Jakob Heller, Albrecht Dürer'den buradaki Dominiken kilisesi için bir sunak resmi yapmasını istedi. Dürer orta panoyu ve hareketli kanatları üstlendi. Aynı sunağın sabit kanatları olan bu iki pano ise başka bir ressama, Grünewald diye tanıdığımız Mathis Gothart Nithart'a verildi; o da bunları 1509 ve 1510 yıllarında boyadı.
Izgarayı tutan aziz Laurentius, bir diyakoz; ızgara da üzerinde diri diri yakıldığı ızgara. Panosunun sağ alt köşesinde Grünewald'ın monogramı olan M, G ve N harflerini arayın. Öbür diyakoz Kiriakos, bir şeytan çıkarıcı. Genç bir kadını çenesinden tutuyor, kadının gözleri geriye kayıyor. Bu, Roma imparatoru Diokletianus'un kızı Artemia ve içinden bir şeytan kovuluyor. Tacı yanı başına, yere düşmüş. Azizin öbür elindeki kitap da süs eşyası değil. Grünewald açık sayfalarına şeytan çıkarma duasının Latince sözlerini yazmış; dua Baba, Oğul ve Kutsal Ruh'un adıyla bitiyor.
İşte işin ilginç yanı. Bu sunağın merkezi, Dürer'in kendi panosu, artık yok. 1615'te Bavyeralı I. Maksimilian'a satıldı ve 1729'da Münih'te bir yangında yok oldu. Viyana'daki Albertina'da bulunan, dua eden iki elin ünlü çizimini biliyorsanız, sunağın havarilerinden biri için yapılmış bir çalışmayı biliyorsunuz demektir. Yani bu siparişteki en ünlü isim, burada bugün çoğunlukla başka bir şehirde saklanan bir eskiz sayesinde hatırlanıyor; Frankfurt'ta kalanlarsa sunağın dış yüzündeki bu iki gri aziz. Şehrin Tarih Müzesi'ne ait olan panolar, 1922'den beri Städel'de kalıcı ödünç olarak duruyor.
Durak 3 / 5 · 2. kat, Eski Ustalar, Salon 5
Ecce Homo
Hieronymus Bosch · 1490 civarı · Meşe üzerine karışık teknik, 71,1 × 60,5 cm
Şunlara dikkat edin
- Sol alt köşedeki solgun, yarı yarıya erimiş figürler. Bunlar tablonun parasını ödeyen aile; erken bir tarihte üzerleri boyanmış ve ancak yakın zamanda ortaya çıkarılmış.
- Ağızların yanında süzülen altın Gotik sözcükler: Pilatus'tan Ecce homo, kalabalıktan Crucifige eum. Konuşma balonları gibi okunuyorlar.
- Sağ kenarda bir askerin kalkanındaki kurbağa, Bosch'un kötülük simgelerinden biri.
- Sağ üst köşedeki sakin, neredeyse boş kasaba meydanı: Felemenk kasabası olarak resmedilmiş Kudüs.
Konuşma metni (2:08)
Önce sol alt köşeye bakın, çünkü tablonun en tuhaf yeri orası. Orada taşın içinde yarı yarıya erimiş gibi duran yüzler var: solgun gri hayaletler, keşiş tıraşlı bir figür, yanında da bir sıra minicik baş. Bunlar bir hata değil, yarım kalmış da değiller. Bunlar bu tablonun parasını ödeyen aile ve tablonun ömrünün büyük bölümünde kimse onları göremedi.
Hieronymus Bosch bu Ecce Homo'yu 1490 civarında yaptı, ama meşe panonun yıllık halkaları 1475 ile 1485 arasını gösteriyor. Başlık, Yuhanna İncili'nde Pontius Pilatus'un sözü: kırbaçlatmanın ardından İsa'yı kalabalığa gösterirken söylediği İşte o adam. Bosch bu sözleri resmin içine yazıyor. Pilatus'un yanındaki altın Gotik harfleri bulun, Ecce homo; kalabalıktan yükselen cevabı da bulun, Crucifige eum, yani Çarmıha ger onu. Neredeyse bir çizgi romanın konuşma balonları gibi işliyorlar.
Bağışçıların da kendi repliği vardı. Alt köşelerdeki figürleri erken bir tarihte hasar görmüş ve üzerleri boyanmıştı. 1983'te bir röntgen onları boyanın altında buldu; şimdi gördüğünüz kalıntılar ise ancak birkaç yıl önce ortaya çıkarıldı. Boyutları, hane içindeki bir sıralama. Çocuklar babadan ve oğullardan biri olan keşişten çok daha küçük; ailenin duasını söyleyen de o keşiş: Salva nos Christe redemptor, yani Kurtar bizi, Kurtarıcı İsa.
Tablo, Frankfurt'a gelmeden önce başka bir biçimde de değiştirilmişti. Städel Müze Derneği onu 1917'de, Birinci Dünya Savaşı'nın ortasında, Berlinli koleksiyoncu Richard von Kaufmann'ın koleksiyonunun açık artırmasında satın aldı. O zamana kadar biri, Bosch'un yalnızca bir peştamalla resmettiği İsa'yı yere kadar inen bir giysiyle örtmüştü. Müze bu giysiyi, tablo ilk kez sergilenmeden önce kaldırdı.
Şimdi gözünüz Bosch'un her zamanki kalabalığını bulsun. Pilatus'un üstünde bir baykuş tünemiş, sağda bir askerin kalkanında da iri bir kurbağa oturuyor; ikisi de kötülüğün eski simgeleri. Sonra bağrışmalardan uzakta, sağ üst köşeye bakın. Orada birkaç figürün geçtiği geniş, sessiz bir kasaba meydanı var: geç Gotik bir Felemenk kasabası kılığına girmiş Kudüs, hiçbir şey olmuyormuş gibi gündelik hayatına devam ediyor.
Durak 4 / 5 · 2. kat, Eski Ustalar, Salon 13
Bir Hanımın İdealize Portresi (Nemf Olarak Simonetta Vespucci'nin Portresi)
Sandro Botticelli · 1480–1485 civarı · Kavak üzerine karışık teknik, 81,3 × 54 cm
Şunlara dikkat edin
- Kolyesindeki kamea. Lorenzo de' Medici'nin sahip olduğu, Apollon ile Marsyas'ı gösteren antik bir akik olan Neron'un Mührü'nü kopyalıyor.
- Ortadaki üç serbest saç perçemi; bir araştırmacı bunları aşağıya dönük alevler olarak yorumluyor.
- Kolye ucu görünsün diye omuzları size dönükken başının katı bir profilde durması.
Konuşma metni (1:54)
Beklediğinizden büyük. Müze bu yarım boy portreyi gerçek boyuttan büyük olarak tanımlıyor ve salonun öbür ucundan profil bir sikkedeki portre gibi okunuyor: düz burun, uzun boyun, resimden sağa doğru bakan ve size hiç bakmayan sakin bir göz.
Sonra saçlar her şeyi ele geçiriyor. İnci dizileriyle sarılmış örgüler, tepede çapraz geçen kırmızı bir kurdele, bir tutam beyaz tüy, omzun üzerinden atılmış uzun bir örgü ve hepsinin tam ortasında serbestçe sarkan üç perçem. Floransa'da hiçbir saygın kadın portresi için bu görünümde poz vermezdi; asıl mesele de bu. Städel resmi katı anlamda bir benzerlik değil, ideal bir portre olarak tanımlıyor: mitolojideki bir nemf rolüne bürünmüş genç bir kadın.
Yine de yüze bir isim iliştirilmiş. Onun Giuliano de' Medici'nin genç yaşta ölen sevgilisi Simonetta Vespucci olduğunu ilk öne süren sanat tarihçisi Aby Warburg'du; müzenin kendi verdiği başlık da onun adını parantez içinde taşıyor. Daha yakın tarihli bir araştırmacı, Emanuele Lugli, ortadaki o üç perçemin aşağıya dönük alevler olduğunu savundu, çünkü Rönesans'ta saçın arzuyu alevlendirdiğine inanılıyordu. Bir daha bakın; belki onları bir daha asla saç olarak göremeyeceksiniz.
Şimdi kolyesine bakın. Oval kolye ucu bir kamea ve gerçek bir nesnenin portresi. Lorenzo de' Medici'ye ait olan, üzerine Apollon ile Marsyas oyulmuş antik bir akik olan Neron'un Mührü'nü kopyalıyor; burada ters çevrilmiş olarak. Başı profilde kalırken omuzlarının size dönmesinin tek nedeni, onu görebilmeniz. O küçük taş, kadını doğrudan Medici hanesinin içine yerleştiriyor.
Pano kavak ağacından ve 1480 ile 1485 arasında boyanmış. Elin Botticelli'nin eli olduğundan herkes emin değil; bazı uzmanlar resmi Jacopo del Sellaio'ya veriyor. Städel tabloya 1849'dan beri sahip ve onu Botticelli adıyla sergiliyor. Fırçayı kim tutmuş olursa olsun, bu çoğu insanın kafasında taşıdığı Floransa: inciler, kusursuz bir profil ve köprücük kemiğinin üzerinde duran, Medici koleksiyonundan bir mücevher.
Durak 5 / 5 · 2. kat, Eski Ustalar, Salon 7
Coğrafyacı
Johannes Vermeer · 1669 · Tuval üzerine yağlıboya, 51,6 × 45,4 cm
Şunlara dikkat edin
- Arka duvarın sağ üst kısmındaki imza ve Roma rakamlarıyla tarih: I. Ver-Meer, MDCLXVIIII.
- Sağ elindeki pergel, yatay tutulmuş. Vermeer onu önce dik olarak resmetmişti.
- Dolabın üstünde, Hint Okyanusu'na çevrilmiş küre.
- Hafifçe bulanık, gözleri kısılmış yüzü; sanki resim çekildiği anda kıpırdamış gibi.
Konuşma metni (2:17)
Bir adam pencere kenarındaki bir masaya eğilmiş, sağ elinde bir pergel, ve duruyor. Bir harita üzerinde mesafeler ölçüyordu; şimdi başını kaldırıp dışarıya, ışığa bakıyor, sanki cevap az önce gelmiş gibi. Konunun tamamı bu duraksama. Städel bunu açıkça söylüyor: resim ne bir portre ne de bir hikâye. Vermeer, bir adamın dünyayı kafasında gözden geçirdiği anı resmetmeye çalışıyordu.
Çevresindeki her şey Hollanda biliminin son sözü ve o zamanlar Hollanda harita yapımında dünyaya önderlik ediyordu. Dolabın üstünde, Jodocus Hondius'un 1618'de Amsterdam'da yayımladığı bir küre olarak tanımlanan bir küre duruyor. Hollanda Doğu Hindistan Şirketi'nin ticaret yaptığı Hint Okyanusu'na çevrilmiş. Arka duvarda Avrupa kıyılarının bir deniz haritası asılı. Vermeer'in yanında, bu aletlerin gerçekte nasıl kullanıldığını bilen biri olduğu belli.
Şimdi sağdaki duvarın yukarısına bakın. Düzgün büyük harflerle adı yazıyor, I. Ver-Meer, ve Roma rakamlarıyla yılı, 1669'u. Dolabın kapısında ikinci bir imza daha var. Bu önemli, çünkü bu, Vermeer'in hem imzalayıp hem tarih attığı yalnızca üç tablodan biri. Öbür ikisi Muhabbet Tellalı ve Astronom.
Astronom bu tablonun ikizi. Şimdi Louvre'da: aynı genç adam, aynı sabahlık, aynı türden bir oda. 2017'de tuvalin dokusu üzerine yapılan bir inceleme, iki tablonun aynı kumaş topundan kesildiğini gösterdi. On sekizinci yüzyılın büyük bölümünde birlikte kaldılar, 1797'de ayrı ayrı satıldılar ve ancak 1997'de, Louvre'da açılıp ardından buraya, Frankfurt'a gelen bir sergide yeniden buluştular.
Model kimdi? Bazı araştırmacılar, Delftli mikroskopçu Antonie van Leeuwenhoek'u öneriyor; kendisi sonradan Vermeer'in terekesine kayyum olarak atanmıştı. İki adamın Vermeer hayattayken birbirini tanıdığını gösteren hiçbir belge bulunamadı; bu yüzden bunu iyi bir tahmin olarak görün.
Vermeer çalışırken fikrini değiştirdi. Baş bir zamanlar daha soldaydı, pergel de önce yatay değil dik olarak resmedilmişti. Yüze de bakın. Çok hafifçe bulanık, gözler ışığa karşı kısılmış; sanki siz bakarken kıpırdamış gibi. Städel tabloyu 1885'te satın aldı. Gitmeden önce o ele bir kez daha bakın: havada sabit duran pergel, yarı dönmüş baş, aklına bir fikir geldikten bir saniye sonraki bir bilim insanı.
Bağımsız rehber · Chiaro
Chiaro'yu Städel'deki her şeye doğrultun.
Johann Friedrich Städel'in 1815 tarihli vasiyeti, bugün Cranach ve Dürer'den Maria Sibylla Merian'a, Max Beckmann'a ve Gerhard Richter'e uzanan bir koleksiyonun temelini attı. Bu sayfaya tablolarından yalnızca beşi sığıyor. Geri kalanlar için salonda telefonunuzu tabloya doğrultun: Chiaro eseri tanır, size anlatır ve aklınıza başka bir soru gelirse sohbeti sürdürür.
Gitmeden önce
Ulaşım
Schaumainkai 63, 60596 Frankfurt am Main, Main Nehri'nin Sachsenhausen yakasında. Asansörü olan Schaumainkai'deki ana girişten girin; bütün katlara asansörle çıkılabiliyor.
U1, U2, U3 ve U8 metro hatları Schweizer Platz'da, 15 ve 16 numaralı tramvaylar Otto-Hahn-Platz'da duruyor. Merkez tren istasyonundan Holbeinsteg yaya köprüsünden geçerek yürüyüşle yaklaşık on dakika.
Biletler
- Pazartesi günleri kapalı, ancak müze Noel ve yılbaşı döneminde ek pazartesi açılışları yapıyor; bu yüzden web sitesindeki takvime bakın. Perşembe günleri 21.00'e kadar açık; salı, çarşamba, cuma, cumartesi ve pazar 18.00'de kapanıyor.
- Bilet 19 €, indirimli 17 €; çevrimiçi biletler belirli bir giriş saatiyle satılıyor. Salı günleri 15.00 ile 18.00 arasında Tuesday Special bileti 10 € ve özel sergileri de kapsıyor.
- 12 yaşından küçük çocuklar ücretsiz giriyor; 18 yaşından küçükler de çevrimiçi bileti olan bir yetişkinle birlikte ücretsiz. Aile bileti yalnızca müzenin gişesinde satılıyor.
- Bayram döneminde müze 24 ve 31 Aralık 2026'da kapalı, 1 Ocak 2027'de ise 11.00'de açılıyor.
Resmî sesli rehber
Müzenin rehberi kendi uygulaması Städel Collection App; Apple ve Android telefonlarda ücretsiz, İngilizce ya da Almanca konuşuyor. Uygulamada 100'den fazla eser için ses ve görsel, 45 dakikalık bir Highlight Tour ve kat planları var; uygulama içi satın alma yok. Binadaki Staedel_WiFi ağı da ücretsiz ve şifresiz. Bu beş durak bağımsız bir ek, o da ücretsiz; gözünüze takılan diğer her şeyi de Chiaro anlatır.
Resmî web sitesi →Sorular
Ücretsiz bir Städel Müzesi sesli rehberi var mı?
Evet, hem de iki tane. Städel'in kendi Collection App uygulaması ücretsiz ve İngilizce ya da Almanca olarak 100'den fazla eseri kapsıyor. Diğeri bu sayfa: Tischbein'ın Goethe'sinden Vermeer'in Coğrafyacı'sına uzanan, doğrudan tarayıcıda çalan ve her kaydın altında metni bulunan beş duraklık bağımsız bir rehber. Bu beşinin ötesindeki her tabloyu Chiaro anlatır.
Städel Müzesi'nin resmî sesli rehberi ne kadar?
Hiçbir ücreti yok. Rehber, Android ve Apple için ücretsiz indirilebilen, İngilizce ve Almanca, uygulama içi satın alma olmayan Städel Collection App. Yalnızca giriş ücretini ödüyorsunuz, 19 € ya da indirimli 17 €; binada ücretsiz WiFi de var.
Coğrafyacı, Städel Müzesi'nin neresinde?
2. katta, Eski Ustalar bölümünün 7 numaralı salonunda. Bosch'un Ecce Homo'su (Salon 5) ve Botticelli (Salon 13) aynı katta. Müzenin uygulamasında her eserin güncel yerini gösteren kat planları var.
Städel Müzesi pazartesi günleri kapalı mı?
Genellikle evet. Pazartesi kapalı gün, ancak müze Noel ve yılbaşı döneminde ek pazartesi açılışları yapıyor; gitmeden önce takvimine bakın. Perşembe geç saate kadar açık olunan gün, 10.00'dan 21.00'e kadar; diğer açık günlerde kapılar 10.00'da açılıp 18.00'de kapanıyor. Müze ayrıca 24 ve 31 Aralık 2026'da da kapalı.
Städel'in baskı ve çizimlerini görebilir miyim?
Sergi salonlarında değil. Kâğıt üzerindeki eserler uzun süre ışığa maruz kalınca zarar göreceği için depoda saklanıyor; değişen sergilerde ya da istek üzerine Baskı ve Çizim Bölümü'nün Çalışma Odası'nda gösteriliyor. Çalışma Odası çarşamba ve cuma 14.00–17.00, perşembe 14.00–19.00 arasında açık ve önceden kayıt yaptırmanızı istiyor.
Städel Müzesi'ni gezmek ne kadar sürer?
Beş durağımız iki katta yaklaşık on dakikalık ses tutuyor. Müzenin uygulamasındaki Highlight Tour 45 dakika sürüyor ve koleksiyon 700 yılı aşkın bir sanatı kapsıyor; öne çıkanlardan fazlasını görmek istiyorsanız daha uzun zaman ayırın.
Diğer sesli rehberler
Chiaro tarafından hazırlandı. Städel Müzesi ile bağlantılı değildir.