İçeriğe geç

Neues Museum · Berlin · Bağımsız rehber

Neues Museum sesli rehberi,
beş durak, ücretsiz.

Burada hemen çalan beş kayıt; hiçbir şey yüklemeniz gerekmiyor. Sergilenen diğer yaklaşık 8.500 eser için bir fotoğraf çekin, Chiaro neye baktığınızı anlatsın.

App Store'dan İndirin

Chiaro tarafından hazırlandı. Neues Museum ile bağlantılı değildir.

9:41

Berlin Yeşil Başı

Neues Museum, Berlin

0:00 1:59
Durak 1 / 5

Beş durak · 11 dakikalık anlatım

Beş durak, tek bir yürüyüş,
yürüyeceğiniz sırayla.

Bu Neues Museum sesli rehberi, üç kattaki beş eseri tek bir tura diziyor. Seviye 1'de, 109 numaralı salonda Berlin Yeşil Başı ile açılıyor, bronz Xanten Delikanlısı için 201 numaralı salona çıkıyor, Berlin Altın Şapkası için bir kat daha tırmanıp 305 numaralı salona varıyor, ardından Amarna eserleri arasındaki Kraliçe Tiye'nin başı için seviye 2'ye iniyor ve kuzey kubbenin altındaki 210 numaralı salonda Nefertiti ile bitiyor. Kayıtların toplamı yaklaşık 11 dakika. Yürüyüşün kendisi çeyrek saat sürüyor, ama yolda geçeceğiniz salonlar size bir saate mal olur.

Eser adları, tarihler, malzemeler ve ölçüler Berlin Devlet Müzeleri'nin çevrimiçi kataloğu SMB-digital'den alındı ve Wikipedia ile Wikidata'yla birlikte okundu; salon numaraları müzenin kendi kat planındakiler. Vitrinlerin düzeni değişebiliyor. Bir eserin yanındaki kart bizimle çelişirse karta inanın ve bu uyuşmazlığı bize yazın.

Durak 1 / 5 · Seviye 1, Salon 109 (Otuz Yüzyıl)

Berlin Yeşil Başı

Mısırlı heykeltıraş, adı bilinmiyor · Müzenin tarihlendirmesine göre geç Ptolemaioslar dönemi; öneriler MÖ 7. yüzyıldan MÖ 1. yüzyıla uzanıyor · Grovak (silttaşı), 23 × 14 × 20 cm

Şunlara dikkat edin

  • Her gözün yanında ince kazınmış üç çizgi. Bunlar kaz ayakları; taşa sanki deriye işlenir gibi oyulmuş.
  • Kırık burun ve ondan ağzın köşelerine doğru kıvrılarak inen sert çizgiler.
  • Boynun sol yanında, aşağıda, kordon gibi pürüzsüz bir çıkıntı: bir kolyeden geriye kalan tek şey.
Konuşma metni (1:59)

Yirmi üç santimetrelik koyu yeşilimsi gri bir taş ve bana sorarsanız bütün binadaki en insani yüz. Müze ona yalnızca grovakın rengi yüzünden Yeşil Baş diyor; grovak ince taneli bir silttaşı. Müze bu başı Berlin koleksiyonunun başyapıtları arasında sayıyor.

Yaklaşın ve yüzü bir harita gibi okuyun. Heykeltıraş her gözün yanına kaz ayakları için üç ince çizgi kazımış. Burun kökünde dikey kırışıklar, gözlerin altında ağır torbalar var; burun deliklerinden ağzın köşelerine doğru da iki keskin kıvrım iniyor. Yorgun, zeki, orta yaşlı bir adamın portresine benziyor. Müze “portre” kelimesi konusunda dikkatli: Yaş izlerini belirli bir yüzün kaydı olarak değil, bir ağırbaşlılık ideali olarak okuyor. Tıraşlı kafa, mesleğinin ipucu. Büyük olasılıkla bir rahipti.

Kim olduğunu kimse bilmiyor. Hiçbir yerde yazıt yok, sırttaki payandada bile; payanda başın arkasında tek bir kelime taşımadan küt diye bitiyor. Bu yüzden tarih yalnızca üsluptan yola çıkılarak tartışılabiliyor ve tartışmalar altı yüzyılı kapsıyor: milattan önce yedinci yüzyıldan birinci yüzyıla kadar. Araştırmacılar uzun süre, kemiği ve deriyi bu kadar iyi işleyen bir heykeltıraşın anatomiyi Yunanlardan öğrenmiş olması gerektiğini varsaydı. Daha eski Mısır başlarıyla yapılan karşılaştırma bunu çürüttü ve müze, başın tümüyle Mısır geleneğine ait olduğunda ısrar ediyor. Müzenin kendi tercihi geç Ptolemaioslar dönemi. Bernard von Bothmer 1960'ta yazdığı bir çalışmada bunu milattan önce 100 ile 50 arasına daralttı.

Şimdi boynun sol yanına, aşağıya bakın. Bir parça kordon gibi duran o pürüzsüz çıkıntı, bir kolyeden geriye kalan.

Baş, yerine yerleşmeden önce epey yol aldı. Önce İbrahim adlı bir Mısır prensinin, sonra İngiliz ressam Henry Wallis'in koleksiyonundan geçti. Berlin onu öyle çok istiyordu ki 1886'da alçı bir kopyasını satın aldı ve müze sekiz yıl boyunca aslı olmadan kopyaya sahip oldu. 1894'te tüccar James Simon parayı verdi ve taşın kendisi geldi. Merdivenleri çıkarken bu adı aklınızda tutun. Kraliçe Tiye'yi ve Nefertiti'yi de bu müzeye Simon bağışladı.

Durak 2 / 5 · Seviye 2, Salon 201 (Xanten Delikanlısı)

Xanten Delikanlısı

Romalı bronz dökümcü, adı bilinmiyor · MÖ 1. yüzyılın sonu (başka bir tarihlendirmeye göre MS 1. yüzyılın ortası) · Bronz, kaidesiz 143 cm yüksekliğinde

Şunlara dikkat edin

  • Boş göz çukurları. Bir zamanlar orada kakma göz küreleri vardı; kayboldular.
  • Hiç bulunamamış bir tepsi için öne uzatılmış iki kol ve eksik sağ ön kol.
Konuşma metni (1:51)

Size orada olmayan bir şey uzatıyor. İki kolu da ileri uzanmış, sağı dirseğin altında bitiyor, gözleri de bir zamanlar kakma göz kürelerinin durduğu boş oyuklar. Boyu bir buçuk metreden biraz kısa, kaidesiz 143 santimetre; bronzdan dökülmüş ve durduğu salona onun adı verilmiş.

Elinde tuttuğu şey bir tepsiydi. Müzenin kataloğu ona ferculum diyor ve heykeli şaka gibi duran ama şaka olmayan bir kategoriye koyuyor: dilsiz garson. Onun gibi bronz hizmetkârlar görkemli Roma ziyafetlerinde sedirlerin arasında durur, misafirlere yiyecek ve içecek uzatırdı. Onu kandil ışığında, ellerinde dengelenmiş tabaklarla düşünün; duruşu tuhaf olmaktan çıkar. Dikdörtgen ya da oval tepsinin kendisi ise hiç ortaya çıkmadı.

Ren Nehri'nden çıktı. On altı Şubat 1858'de Lüttingen ve Bislich köylerinden altı balıkçı onu Bislich yakınlarında nehir kıyısında buldu. Burası Xanten'deki Roma kolonisine, Colonia Ulpia Traiana'ya kısa bir mesafedeydi ve heykelin adı da oradan geliyor. Ona Lüttingen Oğlanı da deniyor. Gözleri ve ön kolu dışında neredeyse eksiksizdi.

Bulunduğunda ona 8.000 taler değer biçildi ve sekiz ay sonra Berlin'in klasik eski eserler koleksiyonundaydı; o günden beri de orada. Müze onu bu katta, aynı nehrin bir başka ganimetinin, Neupotz barbar hazinesinin yanında, “Ren'den Hazineler” başlığı altında sergiliyor.

Ne zaman yapıldığı konusunda kimse tam olarak anlaşamıyor. Müzenin kendi kataloğu milattan önce birinci yüzyılın sonunu veriyor ve onu milattan sonra birinci yüzyılın ortasına yerleştiren ikinci bir görüşü de kaydediyor.

Kopya olarak hareketli bir ikinci hayatı oldu. Dökümleri Bonn'daki eyalet müzesinde, buluntunun hikâyesini de anlatan Bislich köy müzesinde ve Xanten'deki Roma müzesinde duruyor. Bir başkası Lüttingen'deki kilisenin önünde. Berlin'in alçı döküm atölyesi Gipsformerei de 1860'tan beri, yani altı balıkçının onu çamurdan çıkarmasından iki yıl sonrasından beri, bu figürün dökümlerini isteyen herkese satıyor.

Durak 3 / 5 · Seviye 3, Salon 305 (Altın Şapka)

Berlin Altın Şapkası

Geç Tunç Çağı kuyumcusu, Orta Avrupa · MÖ 1000–800 · Dövülmüş ve damgalanmış altın levha; 74 cm yüksekliğinde, 31 cm çapında

Şunlara dikkat edin

  • En uca damgalanmış sekiz kollu yıldız.
  • Tepeye yakın, sırtüstü yatan hilallerden bir bant; her biri göz biçimli bir işaretin üstünde.
  • Kenarın ağzına sarılmış, ince altının yırtılmasını önleyen bükülmüş bronz tel.
Konuşma metni (2:24)

Bu salona müzenin istediği yoldan, Tunç Çağı galerisini boydan boya geçerek varıyorsunuz; galeri buraya çıkan bir tür tören yolu olarak düzenlendi. Sonunda yetmiş dört santimetre yüksekliğinde altın bir koni duruyor.

Nasıl yapıldığından başlayın, çünkü asıl şaşırtıcı olan bu. Bütün nesne tek bir altın levha; dikişsiz dövülerek inceltilmiş, kalınlığı ortalama milimetrenin onda altısı. Eritseniz her kenarı yaklaşık üç santimetre olan bir küpü doldururdu. Metali çatlatmadan bu kadar germek için kuyumcu onu tekrar tekrar 750 derece ya da daha sıcak bir odun kömürü ateşinde yumuşatmak zorundaydı; alaşımın yaklaşık 960 derecede erimeye başlayacağını da biliyordu. Sıcaklığı ayarlamanın tek yolu bir çift körüktü. Bronz bir şerit koninin dibini sağlamlaştırıyor, kenarın ağzına da bükülmüş bir bronz tel sarılmış.

Sonra süslemeler. Kenardan tepeye yirmi bir kuşak yükseliyor; on dört farklı damga ve üç desenli tekerlekle bastırılmışlar. Motiflerin çoğu daire: altı taneye kadar iç içe halkayla çevrili kabarık bir göbek. Tepeye yakın bir yerde sırtüstü yatan hilallerden oluşan bir bant var, her biri göz biçimli bir işaretin üstünde; en uçta ise sekiz kollu bir yıldız.

Bu daireler büyük olasılıkla sayılar. Onları kuşak kuşak sayan araştırmacılar, toplamların güneş ve ay zamanını yan yana tutan bir takvim gibi davrandığını buldu. Doğru kuşakları toplayın, birkaç özel olanı çıkarın, örneğin 1.597 gün elde edersiniz; bu da kabaca elli dört kameri aya denk. Müzenin kendi açıklaması daha da ileri gidiyor ve bu sistemle ay tutulmalarının önceden kestirilebileceğini söylüyor. Bu, güneşten korunmak için takılan bir şey değildi. Altın, büyük olasılıkla çürüyüp gitmiş organik bir malzemeden yapılmış uzun bir başlığın dış kabuğuydu ve yaygın yoruma göre bir tanrıyı ya da bir güneş kültünün rahibini belirtiyordu. Onu kim taktıysa, takvimi başında taşıyordu.

Nerede bulunduğunu kimse söyleyemiyor. 1995'te sanat piyasasında ortaya çıktı; satıcı, isimsiz bir İsviçre özel koleksiyonundan geldiğini söyledi; müze de onu 1996'da hiçbir köken bilgisi olmayan tekil bir buluntu olarak satın aldı. Genel tahmin Güney Almanya ya da İsviçre. Milattan önce yaklaşık 1000 ile 800 arasına uzanan tarihi, süsleme ve tekniğinin tarihlenebilen buluntularla karşılaştırılmasından geliyor. Tunç Çağı Avrupası'ndan bu altın konilerden yalnızca dördü biliniyor ve karşınızdaki, aralarında en iyi korunmuş olanı.

Durak 4 / 5 · Seviye 2, Amarna Dönemi eserleri arasında

Kraliçe Tiye'nin Başı

III. Amenhotep döneminin kraliyet atölyesi · III. Amenhotep'in saltanatı, yaklaşık MÖ 1388–1351; sonradan yeniden işlenmiş · Porsuk ağacı, altın, gümüş, lapis lazuli, tekstil ve fayans; 32,7 × 7,8 × 8,2 cm

Şunlara dikkat edin

  • Başın iki yanında hâlâ sallanan altın küpeler.
  • Minik mavi boncuklardan başlık; altında daha eski bir başlığın kararmış gümüşü ve iki kobranın hatları.
  • Peruk ile üstteki uzun tüyler arasındaki boşluk. Orada bir zamanlar bir taç kaidesi vardı; kayboldu.
Konuşma metni (2:17)

Avucunuzla örtebileceğiniz kadar küçük, porsuk ağacından oyulmuş bir baş; müze onu eski Mısır sanatının en etkileyici eserlerinden biri olarak niteliyor. Güçlü, kararlı yüz hatları enerjik, buyurgan bir kadın izlenimi veriyor. Müze adil bir uyarı da ekliyor: Bu izlenim size onun rütbesini anlatır, gerçekte nasıl göründüğünü değil.

Rütbesi olağanüstüydü. Tiye milattan önce 1400 civarında doğdu. Orta Mısır'daki Ahmim'den bir ailenin kızıydı: Babası Yuya, bir rahip ve tanrı Min'in sığırlarının nazırıydı, annesi ise Tuya'ydı. Kraliyet soyundan değildi ve kimse bunu gizlemeye çalışmadı. Üçüncü Amenhotep onunla evlendiğinde düğünü bir dizi hatıra skarabesiyle duyurdu ve resmî metin kraliçenin halktan gelen anne babasının adlarını verdi. Sonra kral, Büyük Kraliyet Eşi'ni neredeyse kendisiyle eşit bir mertebeye yükseltti. Tapınak ritüelinin ilahi rollerinde kadına düşen kısmı Tiye üstlendi; bu yüzden tanrıça Hathor'un tacını takıyor: iki uzun tüy, bir güneş kursu ve inek boynuzları.

Başın üstüne yerleştirilmiş gördüğünüz tüyler bunlar. Tüylerle peruk arasındaki boşluğa bakın. Orada bir zamanlar muhtemelen kobralarla süslü, halka biçimli bir taç kaidesi vardı; onun kaybı bütün silueti değiştiriyor.

Şimdi başın kendisine bakın, çünkü iki kez giydirilmiş. İlk hâlinde alnının üzerinde şahlanmış iki kobrayla gümüş bir başlık vardı. O gümüş paslanıp kararmış; hâlâ yer yer lekelerini ve yılanların gövdelerini görebilirsiniz. Daha sonra biri bunun üzerine minik mavi boncuklarla bezeli yuvarlak bir başlık geçirdi. 1995'te yapılan bilgisayarlı tomografi taramaları, ilk tasarımın sanal olarak yeniden oluşturulmasını sağladı. Kraliçenin neden yeniden giydirildiği hâlâ tartışılıyor; müze değişikliği Amarna yıllarına, Tiye'nin oğlu Ehnaton'un saltanatına ya da hemen sonrasına tarihliyor. Bir de kulaklarına bakın. Altın küpeler hâlâ yerinde.

Figürün tamamı bir zamanlar yaklaşık otuz beş santimetre boyundaydı ve Feyyum'daki Medinet el-Gurob kraliyet arazilerinden geliyordu. Ne işe yaradığını kimse bilmiyor. James Simon onu 1918'de müzeye bağışladı.

Devam etmeden önce bir bağlantı daha. Ehnaton'un eşi Nefertiti'ydi; yani bu kadın Nefertiti'nin kayınvalidesi. Tiye aynı zamanda Tutankamon'un büyükannesi. 2010'da DNA analizi, o zamana kadar yalnızca “Yaşlı Hanım” olarak bilinen mumyanın onun mumyası olduğunu belirledi.

Durak 5 / 5 · Seviye 2, Salon 210 (Nefertiti), Kuzey Kubbe Salonu

Nefertiti Büstü

Heykeltıraş Thutmose'un atölyesi, Amarna · Yaklaşık MÖ 1351–1334 · Boyalı kireçtaşı ve sıva, siyah balmumu, kaya kristali; 49 × 24,5 × 35 cm

Şunlara dikkat edin

  • Sol gözü. Hiç kakma yapılmamış çıplak taş; sağ gözde ise siyah balmumuna oturtulmuş kristal bir iris var.
  • Düz tepeli mavi tacın önündeki kırık kobra.
  • İki kulağın da yontulmuş kenarları.
Konuşma metni (2:54)

Binanın kuzey kubbesinin altındasınız; müzenin bütün Mısır portreleri dizisini burada bitecek şekilde kurguladığı salondasınız. Kırk dokuz santimetrelik boyalı kireçtaşı ve antik dünyadan günümüze kalan muhtemelen en ünlü yüz.

O, firavun Ehnaton'un Büyük Kraliyet Eşi Nefertiti; gerçi büstün üzerinde bunu söyleyen hiçbir şey yok. Yazıt yok. Onu tacından, başka, adı yazılı tasvirlerde de taktığı düz tepeli mavi başlıktan tanıyoruz. Boyanın altında, sıva katmanlarıyla şekillendirilmiş bir kireçtaşı çekirdek var.

Altı Aralık 1912'de Amarna'da, Ludwig Borchardt'ın yönettiği bir Alman ekibi tarafından, heykeltıraş Thutmose'un atölyesi olan yerde, aynı kraliçenin başka, bitmemiş başlarıyla birlikte bulundu. Borchardt günlüğüne onu tarif etmeye çalışmanın boşuna olduğunu yazdı. Bakmak gerekiyordu.

Öyleyse gözlerine bakın. Sağ gözde siyaha boyanmış ve balmumuyla sabitlenmiş kaya kristalinden bir iris var. Sol göz çıplak taş. Borchardt göz yuvasını kendisi inceledi: Ne yapıştırıcı izi vardı ne de kakma için oyulmuş bir çukur; bu yüzden sol gözün hiç doldurulmadığı sonucuna vardı. Sonra şahlanmış kobranın kırılıp düştüğü tacın önüne ve kenarları yontulmuş kulaklara bakın. Borchardt bunların hepsini not etti; atölye rafında dururken akan bir çatıdan üzerine süzülmüş kirli yağmur suyunun izlerini bile.

Mısır'dan nasıl çıktığı, hiç bitmemiş bir tartışma. Buluntular Ocak 1913'te paylaştırıldığında resmî tutanak onu bir prensesin boyalı alçı büstü olarak tanımladı. Borchardt günlüğünde ona Nefertiti diyordu; paylaşımda ise kireçtaşını alçıtaşı olarak tanımladı, Fransız müfettiş Gustave Lefebvre de büstü loş bir odada çoktan bir sandığa paketlenmiş hâlde gördü. Mısır, Berlin'in onu ilk kez sergilediği yıl olan 1924'ten beri büstü geri istiyor. Müze ise imzalı tutanağı gösteriyor.

On bir yıl boyunca özel bir meseleydi. Kazıyı finanse eden James Simon önce kendisi sahip oldu, 1920'de müzeye bağışladı ve Borchardt'ın isteği üzerine büst 1924'e kadar gözlerden uzak tutuldu. 1933'te Göring onu Mısır'a iade etmeyi ortaya attı; Hitler reddetti ve kraliçenin başından asla vazgeçmeyeceğini söyledi.

Sonra savaş geldi. Bir banka mahzeni, 1941'den itibaren hayvanat bahçesindeki bir uçaksavar kulesi ve Mart 1945'te Thüringen'de, Amerikan ordusunun onu bulduğu bir tuz madeni. 1946'dan itibaren Wiesbaden'de, 1956'dan itibaren Dahlem'de, 1967'den itibaren Charlottenburg'da ve 2005'ten itibaren Altes Museum'da sergilendi. Ekim 2009'da, savaştan önce durduğu bu binaya geri döndü.

Göremeyeceğiniz son bir şey. 2006'daki bir bilgisayarlı tomografi, sıvanın altındaki taş çekirdekte oyulmuş ikinci bir yüz buldu: Ağzın ve yanakların çevresinde kırışıklar, burunda bir kabarıklık. Thutmose hepsini alçıyla düzeltip yok etti. Her yıl yaklaşık yarım milyon kişi şimdi sizin durduğunuz yerde durup düzeltilmiş hâline bakıyor.

Bağımsız rehber · Chiaro

Chiaro'yu Neues Museum'daki her şeye doğrultun.

Bu sayfa Nefertiti'de bitiyor, bina değil. Schliemann'ın Truva salonlarından bir buluntuyu, Antikçağ Kütüphanesi'ndeki bir papirüsü ya da Chipperfield'ın duvarlarda bırakmayı seçtiği savaş izlerinden birini deneyin: Chiaro onu tanır, Berlin'e nasıl geldiğini anlatır, sonra da sorularınızı tek tek yanıtlar.

Nefertiti'nin sol gözü neden boş?Altın Şapka ne işe yarıyordu?Yeşil Baş kimdi?

Gitmeden önce

01

Ulaşım

Bodestraße, 10178 Berlin, Müzeler Adası'nda. Bireysel ziyaretçiler Bodestraße üzerindeki James-Simon-Galerie'den giriyor; burası müzeye bağlanıyor ve tekerlekli sandalyeyle erişilebilir.

En yakın durak, U-Bahn U5 hattındaki Museumsinsel. S-Bahn'daki Friedrichstraße ve Hackescher Markt da uygun; tramvaylar Am Kupfergraben ve Hackescher Markt'ta, otobüsler ise U Museumsinsel'de duruyor.

02

Biletler

  • Giriş 14 avro, indirimli 7 avro. 24 avroluk Müzeler Adası bileti, bir gün boyunca adadaki tüm müzelere girmenizi sağlıyor.
  • Mümkünse internetten alın: Günlük biletler dört hafta önceden satışa çıkıyor ve müze önceden rezervasyon yapmayı öneriyor.
  • Pazartesi kapalı; diğer günler 10.00–18.00 arası açık. Aralık 2026'nın son iki perşembesi, 24'ü ve 31'i de kapalı günler; bir bakım arası da binayı 15–17 Mart 2027 arasında kapatıyor.
  • 18 yaş altı ziyaretçiler ücret ödemiyor, ama yine de gişeden alınan ya da internetten ayrılan ücretsiz bir günlük bilete ihtiyaç duyuyor.
Resmî biletler →
03

Resmî sesli rehber

Giriş bileti, Neues Museum'un kendi sesli rehberini zaten kapsıyor; rehber birçok dilde, kat planında girişin yanında işaretlenmiş noktada veriliyor. Bizim eklediğimiz, kendi telefonunuz için beş kayıt: ücretsiz ve her kelimesi oynatıcının altında yazılı. Bu beşin ötesinde Chiaro uygulaması bir fotoğraftan devam ediyor.

Resmî web sitesi →

Sorular

Ücretsiz bir Neues Museum sesli rehberi var mı?

Evet, aslında iki tane. Yukarıdaki beş kayıt, metinleriyle birlikte, yanınızdaki her telefona ücretsiz akıyor; müze de kendi sesli rehberini biletin bir parçası olarak veriyor. Yeşil Baş ile Nefertiti arasında gözünüze takılan başka her şeyin fotoğrafını Chiaro uygulamasında çekin.

Resmî Neues Museum sesli rehberi ne kadar?

Ek bir ücreti yok. Binanın basılı planına göre birçok dildeki sesli rehberler giriş ücretine dahil ve girişin yanından alınıyor. Giriş 14 avro, indirimli 7 avro.

Nefertiti, Neues Museum'da nerede?

Seviye 2'de, Mısır galerilerinin en ucundaki Kuzey Kubbe Salonu olan 210 numaralı salonda. Kraliçe Tiye'nin başı aynı kattaki Amarna eserleri arasında, Berlin Yeşil Başı ise bir kat aşağıda, 109 numaralı salonda.

Neues Museum pazartesileri kapalı mı?

Evet, her pazartesi. Salıdan pazara 10.00–18.00 arası açık; resmî tatillerde genellikle pazar saatleri geçerli. Berlin'deki tüm devlet müzeleri 24 Aralık 2026'da ve yine 31 Aralık'ta kapalı; 2027'nin yılbaşı günü müzeler geç, saat 12.00'de açılıyor. Bakım çalışmaları bu binayı 15–17 Mart 2027 arasında kapatıyor.

Bergama Müzesi açık mı?

Henüz değil. Pergamonmuseum yenileme çalışmaları nedeniyle kapalı ve 4 Haziran 2027'de yeniden açılıyor. Bu arada Neues Museum açık; Müzeler Adası bileti de adada o gün açık olan tüm müzeleri kapsıyor.

Neues Museum için ne kadar zaman gerekir?

Turumuz 11 dakikalık ses ve salonlar arasında yaklaşık on beş dakikalık yürüyüşten oluşuyor. Dört kata yayılmış yaklaşık 8.500 eseriyle bina, bu turdan çok daha uzun bir ziyareti hak ediyor.

Diğer sesli rehberler

Chiaro tarafından hazırlandı. Neues Museum ile bağlantılı değildir.