İçeriğe geç

Mauritshuis Müzesi · Lahey · Bağımsız rehber

Mauritshuis Müzesi sesli rehberi,
beş durak, ücretsiz.

Burada aynı anda yaklaşık 250 tablo asılı; bu da onu bir öğleden sonrada gerçekten bitirebileceğiniz ender ünlü koleksiyonlardan biri yapıyor. Bu beş kaydı tarayıcıda dinleyin, önünde durduğunuz diğer her şeyi de Chiaro anlatsın.

App Store'dan İndirin

Chiaro tarafından hazırlandı. Mauritshuis Müzesi ile bağlantılı değildir.

9:41

Cennet Bahçesi ve Âdem ile Havva'nın Düşüşü

Mauritshuis Müzesi, Lahey

0:00 1:50
Durak 1 / 5

Beş durak · 11 dakikalık anlatım

Beş durak, tek bir yürüyüş,
yürüyeceğiniz sırayla.

On altı salon, iki kat ve her biri tek başına yolculuğa değecek beş tablo. Yürüyüş alt katta, Flaman ustaların arasında, 2 numaralı salonda yaklaşık yüz hayvan ve tek bir elmanın önünde başlıyor. Sonra yukarı, 9 numaralı salona çıkıyor ve 26 yaşındaki bir Rembrandt'ın, masadaki adam asıldıktan yalnızca saatler sonra yapılan halka açık bir diseksiyonu resmedişini görüyorsunuz. Oradan 14 numaralı salona geçip iki elinizle örtebileceğiniz kadar küçük bir kuşa bakıyorsunuz. Ve Vermeer salonu olan 15 numaralı salonda, önce Delft Manzarası'yla, en son da Kız'la bitiriyorsunuz. On bir dakikalık anlatım, beş durak arasında aşağı yukarı on dakikalık yürüyüş; bütün bina için bir buçuk saat fazlasıyla yeter.

Bu sayfadaki salon numaraları, katalog bilgileri ve tarihler Mauritshuis Müzesi'nin ziyaretçi turu sayfalarından alındı; salon salon ilerleyen bağımsız bir rehber de her salon için aynı bilgileri veriyor. Yola çıkmadan önce bilmeniz gereken iki şey var. Müze, inşaat çalışmaları nedeniyle 24 Ağustos–20 Eylül 2026 arasında kapalı; İnci Küpeli Kız da Ekim başında 15 numaralı salondaki duvarına dönene kadar Osaka'da. Ardından bu beş tablodan ikisi daha yola çıkıyor: Delft Manzarası ile Rubens ve Brueghel'in tablosu, Museo Thyssen-Bornemisza ile yirmi beşer tablonun doğrudan değiş tokuşu kapsamında 9 Ekim 2026'dan 10 Ocak 2027'ye kadar Madrid'e gidiyor. Duvardaki etiket bu sayfayla çelişirse etikete güvenin ve yanıldığımızı bize yazın.

Durak 1 / 5 · Salon 2, Flaman Ustalar I, zemin kat

Cennet Bahçesi ve Âdem ile Havva'nın Düşüşü

Peter Paul Rubens ve Yaşlı Jan Brueghel · 1615 civarı · Pano üzerine yağlıboya, 74,3 × 114,7 cm

Şunlara dikkat edin

  • En sol kenardaki at başı ve Havva'nın üstünde, dallara dolanmış yılan. İkisi de Rubens'in elinden çıkma ve ikisi de Brueghel panoya dokunmadan önce yapılmış.
  • Sol üst köşedeki ara papağanları ve dallardaki cennet kuşları. Bu kadar doğru olmalarının sebebi, Brueghel'in canlılarını prenslerin hayvanat bahçelerinde incelemiş olması.
  • Alt kenar boyunca kuyruğunu açmış tavus kuşu ve onunla birkaç santimetrelik çimeni paylaşan kedi, tavşanlar ve maymun.
  • Havva'nın elinden Âdem'in eline geçen elma. Yaklaşık yüz hayvanın bulunduğu bir panoda olup biten tek şey bu.
Konuşma metni (1:50)

Bunun ne olduğuna karar vermeden önce hayvanları sayın. Yaklaşık yüz tane var ve hiçbir zaman aynı açıklığı paylaşmamış kıtalardan geliyorlar: tek hörgüçlü develer, bir fil, büyük kediler, alt kenar boyunca kuyruğunu açmış bir tavus kuşu, sol üst köşede ara papağanları, dallarda cennet kuşları.

Bu panoyu iki adam yaptı, 1615 civarında, ve işi ortadan ikiye değil, konuya göre bölüştüler. Figürleri Peter Paul Rubens yaptı. Büyüyen ve nefes alan her şeyi ise Yaşlı Jan Brueghel.

Hangi sırayla çalıştıkları boyanın kendisinden okunabiliyor ve bu sıra, sonuca bakarak tahmin edeceğinizin tam tersi. Kompozisyondan Brueghel sorumluydu, ama ilk başlayan Rubens oldu: ince boyayla taslak hâlinde Âdem ile Havva, sonra ağaç, sonra sol kenardaki at ve dallardaki yılan. Brueghel ardından geldi ve dünyanın geri kalanını onların çevresine, örtücü boyayla, üstten kurdu. Kızılötesi görüntüleme, her şeyin altında onun kurşun kalemle ya da gümüş uçla yaptığı alt çizimi gösteriyor.

Brueghel bir ara papağanını doğru resmedebiliyordu, çünkü bir tanesine bakmıştı. Prenslerin hayvanat bahçelerinde egzotik hayvanlar canlı tutulurdu; o da onları orada inceledi. Bu yüzden buradaki kuşlar, bir cennet kuşunun neye benzediğini bilen bir gözün karşısında bugün bile sınavı geçiyor.

İkisi yalnızca iş ortağı değildi. Rubens, Brueghel'in çocuklarının vaftiz babasıydı.

Şimdi tabloyu ayakta tutan şeye gelelim. Yüz canlıyla tıka basa dolu bir panoda tam olarak tek bir olay yaşanıyor: bir elma Havva'nın elinden Âdem'in eline geçiyor. Geri kalan her şey otluyor, tüylerini düzeltiyor, su içiyor ya da uyuyor. At fark etmedi. Tavus kuşu fark etmedi. Bütün dünya değişmesine bir saniye kala ve dikkat eden tek tanık yılan.

Pano 1766'dan itibaren Leidenli Pieter de la Court van der Voort'a, sonra Oranj Prensi Beşinci Willem'e aitti; 1816'da da altı yıl sonra bu evde müze olarak açılacak olan kraliyet resim koleksiyonuna girdi.

Durak 2 / 5 · Salon 9, Genç Rembrandt, 1. kat

Dr. Nicolaes Tulp'un Anatomi Dersi

Rembrandt van Rijn · 1632 · Tuval üzerine yağlıboya, 169,5 × 216,5 cm

Şunlara dikkat edin

  • Sol üst köşede, başların üstündeki imza: d harfi olmadan yazılmış bir Rembrant.
  • Grubun ortasında havaya kaldırılmış kâğıt. Üzerinde bir kol çizimi ve onun üstüne yazılmış, para ödeyen yedi cerrahın adı var.
  • Açılmış ön kol, bedenin kesilmiş tek bölümü, ve içindeki soluk kordon: 2007'de yapılan bir çalışma onu anatomik varyant bir kasın tendonu olarak yorumladı.
  • Sağ alt köşede açık duran anatomi kitabı; belki de Vesalius'un 1543 tarihli kitabı.
Konuşma metni (1:49)

Yedi adam öne doğru eğilmiş ve hiçbiri ölü adamın yüzüne bakmıyor. Onun yerine gözlerini takip edin. Üçü açılmış ön kola kilitlenmiş, ikisi onun yanından geçip doğrudan size bakıyor, biri de grubun ortasında havaya kaldırılmış kâğıda göz atıyor. Sağda, siyah şapkalı Nicolaes Tulp tendonları bir pensle tutuyor ve öbür elini havaya kaldırmış; cümlesinin tam ortasında.

Rembrandt bunu yaptığında 26 yaşındaydı, Amsterdam'a yeni gelmişti ve bu, şehirdeki ilk büyük siparişiydi. Sol üst köşeye imzasını attı: d harfi olmadan, Rembrant.

Ölü adamın bir adı var ve bu, sanıldığından daha ender bir durum. Aris Kindt, kayıtlarda Adriaan Adriaanszoon olarak da geçiyor; silahlı soygundan mahkûm edilmiş, idama çarptırılmış ve önünüzdeki sahneyle aynı gün, ondan önce asılmış. Amsterdam Cerrahlar Loncası'na yılda bir kez halka açık diseksiyon izni veriliyordu ve Tulp, şehrin resmî anatomi uzmanıydı.

Anatomi uzmanlarının o günden beri tartıştığı tuhaflık şu. Gerçek bir diseksiyon göğüs ve karından başlardı, çünkü en hızlı o organlar çürür. Tulp ise doğrudan kola girişmiş. Üstelik kolun kendisi de gerçek bir kolla uyuşmuyor: araştırmacılar onda birkaç tutarsızlık buldu ve 2007'de yapılan bir çalışma, kasın içinden geçen o soluk kordonu anatomik varyant bir ön kol kasının tendonu olarak tanımladı.

Kâğıda bakın. Bir kolun anatomik çiziminin üzerinde bir isim listesi var ve resimde yer almak için kimin para ödediğini tam olarak bu listeden biliyoruz: Jacob Janszn de Wit, Adriaen Corneliszn Slabberaen, Hartman Hartmanszn ve dört kişi daha. Önünüzdeki adamlardan ikisi o salonda hiç bulunmamış olabilir. En tepedeki figürün ve en soldaki figürün sonradan eklendiği düşünülüyor.

1828'de Cerrahların Dul Fonu tabloyu satışa çıkardı. Kral Birinci Willem kraliyet kararnamesiyle satışı engelledi, onun yerine Hollanda devleti tabloyu 32.000 gulden karşılığında satın aldı ve tablo buraya geldi.

Durak 3 / 5 · Salon 14, Gündelik Hayat, 1. kat

Saka Kuşu

Carel Fabritius · 1654 · Pano üzerine yağlıboya, 33,5 × 22,8 cm

Şunlara dikkat edin

  • Yemliğin üstündeki bir halkadan kuşun bileğine uzanan zincir. Saka kuşları, böyle bir zincire bağlı yüksük büyüklüğünde bir kovayla kendi içme sularını yukarı çekmeyi öğrenirdi.
  • Kuşun arkasındaki duvara düşen gölge. Işık aşağıdan geliyor; bu, panonun göz hizasının üstüne asılmak için yapıldığının ipucu.
  • Alt kenar boyunca uzanan imza, C fabritivs 1654: patlamanın onu öldürdüğü yıl.
  • Boyutu. Otuz üç buçuk santimetreye yirmi iki virgül sekiz; iki elinizle örtebileceğiniz kadar küçük.
Konuşma metni (2:11)

Beklediğinizden küçük. Otuz üç buçuk santimetreye yirmi iki virgül sekiz; iki elinizle örtebileceğiniz bir pano. Yine de geri kalanı Jan Steen'in gürültülü ev hâllerini gösteren tablolarla dolu bir salonda koca bir duvarı tek başına taşıyor.

Zincirle başlayın. Yemliğin üstündeki bir halkadan kuşun bileğine uzanıyor; ince, tek bir ışık çizgisini yakalıyor. Saka kuşları on yedinci yüzyılda evcil hayvan olarak beslenir ve onlara bir numara öğretilirdi: tam böyle bir zincire bağlı, yüksük büyüklüğünde bir kovayla kendi içme sularını yukarı çekmek. Kuşun Felemenkçe adı puttertje, “su çeken” anlamına gelen bir küçültme adı; aynı fikir, İngiltere'nin Norfolk bölgesinde saka kuşuna verilen eski bir adda da yaşıyor.

Şimdi bir adım geri çekilin ve arkasındaki duvara düşen gölgeye bakın. Işık aşağıdan geliyor. Bu, panonun eskiden nerede durduğuna dair bir ipucu: perspektif, yüksekte, göz hizasının üstünde asılmak için yapıldığını düşündürüyor ve bir araştırmacı, panonun bir pencere pervazının iç yüzüne sabitlendiğini ya da başka bir şeyin üzerinde menteşeli bir kapak olarak kullanıldığını öne sürdü. Ne olursa olsun, göğüs hizasındaki bir duvar için yapılmamıştı. Başınızı kaldırıp bakasınız diye yapılmıştı.

Carel Fabritius alt kenara imzasını attı, C fabritivs 1654, ve bu küçük panoya boyutundan fazla ağırlık veren de o tarih. 1654 yılının on iki Ekim günü, Delft'te eski bir manastırda depolanan yaklaşık otuz ton barut infilak etti. Patlama şehrin ortasını yerle bir etti, derin bir krater bıraktı, en az yüz kişiyi öldürdü ve yüz on kilometre uzaktaki Texel adasından bile duyuldu. Fabritius'un atölyesini, öğrencisi Mattias Spoors'u, kilise zangocu Simon Decker'i ve 32 yaşındaki Fabritius'un kendisini alıp götürdü. Eserlerinden pek azının günümüze ulaştığı biliniyor.

Sonra kuş iki yüzyıl boyunca ortadan kayboldu. Eleştirmen Théophile Thoré-Bürger onu 1859'da Brüksel'de, emekli bir Hollandalı subayın koleksiyonunda buldu; Abraham Bredius da yirmi yedi Şubat 1896'da bir müzayedede, 6.200 frank karşılığında bu müze için satın aldı.

Bir şey daha, 2003 restorasyonundan. Kurşun bazlı boya röntgen ışınlarını ve kızılötesini geçirmediği için bu restorasyonda bir bilgisayarlı tomografi cihazı kullanmak gerekti. Bu pano bir zamanlar daha büyük bir ahşap parçasının bir bölümüydü. Bir ahşap çivinin kalıntıları hâlâ içinde.

Durak 4 / 5 · Salon 15, Vermeer, 1. kat

Delft Manzarası

Johannes Vermeer · 1660–1661 civarı · Tuval üzerine yağlıboya, 96,5 × 115,7 cm

Şunlara dikkat edin

  • Ortadaki kule, yani Schiedam Kapısı'nın üzerindeki saat. Burada size saati söyleyen başka hiçbir şey yok.
  • Sağda, Rotterdam Kapısı'nın arkasındaki Nieuwe Kerk'in kulesi: aşağıdaki şehir gölgedeyken o ışık içinde ve çanları yok.
  • Ringa teknelerinin üzerindeki ve su çizgisi boyuncaki parıltılar: keskin noktalar değil, yumuşak boya damlacıkları; camera obscura tartışmasını başlatan ayrıntı.
  • Ön plandaki kumun üzerinde duran bir avuç küçük figür; neredeyse 116 santimetre genişliğindeki bir tuvaldeki tek insanlar.
Konuşma metni (1:45)

Yola devam etmeden önce ona bir dakika verin. Neredeyse hiçbir şey olmuyor. Karşı kıyıda bir şehir, bir şerit liman suyu, işin üçte ikisini yapan bir gökyüzü ve önünüzde, kumun üzerinde duran yarım düzine küçük figür.

Şehir Delft; Kolk adlı bir limanın karşısından görülüyor ve binaların adları var. Ortada Schiedam Kapısı duruyor. Sağda, önüne iki ringa teknesi bağlanmış Rotterdam Kapısı var. Saat Schiedam Kapısı'nın üzerinde ve burada size saati söyleyen tek şey o.

Rotterdam Kapısı'nın arkasında, Nieuwe Kerk'in kulesi güneşi yakalarken altındaki şehir gölgede duruyor. O kulede çan yok. Vermeer dikkatsizlik etmiyordu: çanlar, o tabloyu 1661 civarında bitirdikten sonra takıldı.

Ringa teknelerine yaklaşın ve su çizgisini takip edin. Oradaki parıltılar yansıyan ışığın keskin noktaları değil; yumuşak boya damlacıkları, hafifçe flu. Sanat tarihçisi Arthur Wheelock'u, Vermeer'in önünde bir camera obscura ile çalıştığını savunmaya yönelten de bu özellik oldu.

Hollanda hükümeti bu tuvali 1822'de Amsterdamlı S. J. Stinstra'dan 2.900 gulden karşılığında satın aldı ve bu evdeki yeni Kraliyet Resim Kabinesi'ne astı. O günden beri bu koleksiyona ait.

Ve sonra Proust onu keşfetti. Lahey'e geldi, tabloyu gördü ve sonradan, Lahey'deki müzede Delft Manzarası'nı gördüğünden beri dünyanın en güzel tablosunu gördüğünü bildiğini yazdı. Yıllar sonra onu bir karakteri öldürmek için kullandı. Kayıp Zamanın İzinde'nin beşinci cildinde yazar Bergotte, bu tabloya bakmak için kendini zorla bir sergiye sürükler ve onun önünde ölür; böyle yazması gerektiğini, dilini tıpkı bu küçük sarı duvar parçası gibi kendi başına değerli kılması gerektiğini düşünerek.

Okurlar o günden beri o sarı duvar parçasını arıyor. Proust hangisini kastettiğini hiçbir yerde söylemiyor ve birden fazla aday var.

Durak 5 / 5 · Salon 15, Vermeer, 1. kat

İnci Küpeli Kız

Johannes Vermeer · 1665 civarı · Tuval üzerine yağlıboya, 44,5 × 39 cm

Şunlara dikkat edin

  • İnci, ya da her neyse: araştırmacılar ona bir yanılsama diyor, çünkü ne bir dış hattı var ne de onu kulağına asacak bir kanca.
  • Arka plan. Yakından bakınca düz siyah değil, alacalı ve düzensiz; sır katmanı solduktan sonra koyu yeşil bir perdeden geriye kalan bu.
  • Kaşları, daha doğrusu kaşlarının yokluğu; onların altında, 2018 taramalarının bulduğu ama sizin gözünüzün göremediği kirpikler.
Konuşma metni (3:05)

Küçük. Kırk dört buçuk santimetreye otuz dokuz, ve bu salondaki kalabalık genellikle tablodan büyük.

Üstelik bir portre de değil. Bir tronie: belirli bir kişiye benzemesi hiç amaçlanmamış, boyanmış bir baş için kullanılan Felemenkçe kelime. Bir yüz, bir kostüm, bir ifade; başlı başına bir şey olarak satılırdı. Yani bu salonda herkesin sorduğu soru, kimdi bu kız, tablonun cevaplamamak üzere kurulduğu soru.

Önce arka plana bakın, çünkü en çok değişen kısım orası. Düz, kahverengimsi bir siyah gibi görünüyor. Öyle değildi. 1994'te restore edildiğinde konservatörler, aslında derin, emaye gibi bir yeşil olduğunu keşfetti; iki organik pigmentin, çivit ile boya muhabbet çiçeğinin, içinden solup gittiği bir sır katmanı olarak sürülmüştü. Yaklaşın: yüzey ölü bir düzlük yerine alacalı ve düzensiz; o yeşilden geriye kalan da bu.

2018'de müze bu salonlarda cam bir atölye kurdu ve onu ziyaretçilerin gözü önünde iki hafta boyunca orada inceledi. Projenin adı Spot Işığında Kız'dı, konservatör Abbie Vandivere yönetti ve sonuçlar Nisan 2020'de açıklandı.

Bulgulardan ikisi, baktığınız şeyi değiştiriyor. Kirpikleri var: iki gözünün çevresinde, bu mesafeden görünmeyen minicik boyanmış kıllar; makro X-ışını floresans taramasıyla bulundu. Ve başının arkasında bir zamanlar yeşil bir perde vardı. Kaşları olmadığı ve hiçliğin önünde durduğu için insanlar, Vermeer'in bir yüzü değil bir yüz fikrini resmettiğine karar vermişti. Oysa o, gerçek bir mekânda gerçek bir insanı resmediyordu.

Başındaki mavi bir servete mal oldu: bugünkü Afganistan'dan getirilen lapis lazuliden öğütülmüş, on yedinci yüzyılda altından değerli doğal ultramarin. Son çalışmalar taşın önce ısıtıldığını gösteriyor; bu, öğütmeyi kolaylaştırmış ve maviyi daha da derinleştirmiş.

Şimdi inci; bu tabloyu tanımanızın sebebi olan ve belki de orada hiç olmayan inci. Araştırmacılar onu bir yanılsama olarak tanımlıyor, çünkü bir dış hattı yok, kızın kulağına asılmasını sağlayacak bir kancası da yok. 2014'te astrofizikçi Vincent Icke daha da ileri gitti ve aynasal yansımayı, armut biçimini ve düpedüz büyüklüğünü kanıt göstererek bunun hiç inci olmadığını, cilalı kalaya daha yakın bir şey olduğunu savundu.

1881'de Arnoldus Andries des Tombe onu burada, Lahey'de bir müzayedede iki gulden artı otuz sent alıcı primi karşılığında satın aldı; bu, 2015 parasıyla aşağı yukarı yirmi dört avro ediyor. Boya tuvalden kalkıyordu. Mirasçısı yoktu ve 1902'de onu bu müzeye bıraktı.

Alman işgali sırasında iki yılını tam bu evin altındaki bombaya dayanıklı bir sığınakta geçirdi, ardından Mayıs 1945'teki kurtuluşa kadar Maastricht yakınlarındaki mağaralarda kaldı. 2023'te de Rijksmuseum'un Vermeer sergisi için Amsterdam'a gittiğinde Mauritshuis Müzesi, boşluğa asılmak üzere halktan onun yerini tutacak eserler istedi. Yaşları üç ile doksan dört arasında değişen üç bin dört yüz seksen iki kişi bir eser gönderdi ve bunlardan beşi basılıp asıldı. Bu beş eserden biri bir yapay zekâ aracıyla üretilmişti ve bu seçim kamuoyunda tartışma yarattı. Hollandalı sanatçı Iris Compiet bunu Vermeer'in mirasına ve çalışan her sanatçıya bir hakaret olarak nitelendirdi. Müzeden Boris de Munnick ise yapay zekânın bir sanat müzesinde yeri olup olmadığını tartışacak müzenin kendileri olmadığını söyledi.

Bağımsız rehber · Chiaro

Burada yaklaşık 250 tablo var. Geri kalan 245'ini Chiaro anlatır.

Beş durak bir sabah eder ve bu müze, çıkarken geri kalan her şeyin önünden geçeceğiniz kadar küçük. Bir Ter Borch mektup sahnesini, bir Saenredam kilise içini, çivide asılı ölü bir kekliğin olduğu bir natürmortu fotoğraflayın; Chiaro size onun ne olduğunu ve Mauritshuis Müzesi'nin onu neden koleksiyonunda tuttuğunu anlatsın, siz sordukça da cevaplamayı sürdürsün.

Arka planı neden aslında siyah değil?Kuş neye zincirlenmiş?Proust hangi sarı duvar parçasını kastetti?

Gitmeden önce

01

Ulaşım

Plein 29, 2511 CS Lahey; Binnenhof'un ve Hofvijver gölünün yanındaki Plein meydanında. 2012-2014 yıllarındaki yeniden yapımda, karşıdaki binaya tünelle bağlanan bir yeraltı kanadı eklendi; on altı resim salonu ise onun üzerindeki on yedinci yüzyıl evinin iki katında yer alıyor.

Den Haag Centraal'dan yürüyerek yaklaşık on dakika; Herengracht ve Korte Poten üzerinden güneybatıya doğru. 16 ve 17 numaralı tramvaylar da Den Haag Centraal'dan geliyor; Den Haag Hollands Spoor'dan 1, 9 ya da 16 numaralı tramvaya binin. 1 ve 9 numaralı tramvaylar Spui stadhuis durağında, 2, 3, 4 ve 6 numaralı tramvaylar ise Spui/Centrum durağında duruyor; ikisi de Plein'e birkaç dakika uzaklıkta.

02

Biletler

  • 2026'da yola çıkmadan önce tarihleri kontrol edin. Müze inşaat çalışmaları nedeniyle 24 Ağustos'tan 20 Eylül'e kadar kapalı ve 21 Eylül'de yeniden açılıyor; yılın geri kalanında haftanın yedi günü açık.
  • Bu beş tablodan üçü 2026'nın bir bölümünde binadan ayrılıyor. İnci Küpeli Kız Osaka'da ve 15 Ağustos'tan 4 Ekim'e kadar Lahey'deki duvarında değil. Delft Manzarası ile Rubens ve Brueghel'in Cennet Bahçesi, iki yönde yirmi beşer tablonun karşılıklı değişiminin bir yarısı olarak 9 Ekim 2026'dan 10 Ocak 2027'ye kadar Madrid'deki Museo Thyssen-Bornemisza'ya gidiyor; onların yerine 15 Ekim 2026'dan 17 Ocak 2027'ye kadar burada yirmi beş Thyssen tablosu asılı.
  • Haftalık kapalı günü yok, ama pazartesi yarım gün: 13.00-18.00. Salıdan pazara 10.00'da açılıp 18.00'de kapanıyor.
  • Hollanda'da yaşıyorsanız ve 19 yaşında ya da daha büyükseniz, 1 Ocak 2026'dan bu yana ucuz bir öğleden sonra bileti var; internetten değil, saat 16.00'dan itibaren gişede satılıyor. Gittiğinizde gişeye hâlâ satılıp satılmadığını sorun.
  • On altı salonda yaklaşık 250 tablo sergileniyor; bu yüzden binayı hakkıyla gezmeye doksan dakika yetiyor, iki saat ise acelesiz bir ziyaret demek. Bu, buraya gelmek için bir sebep, gelmemek için değil.
Resmî biletler →
03

Resmî sesli rehber

Mauritshuis Müzesi'nin, müzenin kendi vakfı tarafından hazırlanmış ücretsiz bir uygulaması var; tematik turlar ve tek tek tablolar hakkında sesli anlatımlar içeriyor. Uygulama İngilizce ve Felemenkçe; Öne Çıkanlar turu ise ayrıca Almanca, Fransızca, İspanyolca, İtalyanca, Japonca, Çince, Rusça ve Portekizce. Gelmeden önce indirin ve kulaklığınızı yanınıza alın. Burada ise o tablolardan beşi var: indirilecek bir şey yok, her biri salon numarasıyla işaretli ve her metnin tamamı oynatıcının altında yazılı.

Resmî web sitesi →

Sorular

Ücretsiz bir Mauritshuis sesli rehberi var mı?

Evet, şu an onun içindesiniz. Beş tablo, hiçbir şey yüklemeden tarayıcıda çalan beş kayıt; her biri asılı olduğu salonla işaretli ve her metnin tamamı altında yazılı. Mauritshuis Müzesi'nin kendi ücretsiz uygulaması da var; bu beşin ötesindeki her şey için ise Chiaro, fotoğrafını çektiğiniz her şeyi anlatır.

Mauritshuis Müzesi'nin resmî sesli rehberi ne kadar?

Hiçbir ücreti yok. Mauritshuis Müzesi'nin uygulaması App Store'da da Google Play'de de ücretsiz; müzenin kendi vakfı tarafından yayımlanıyor ve tematik turların yanı sıra tek tek tablolar hakkında sesli anlatımlar içeriyor. İngilizce ve Felemenkçe; Öne Çıkanlar turu ayrıca Almanca, Fransızca, İspanyolca, İtalyanca, Japonca, Çince, Rusça ve Portekizce. Gelmeden önce indirin ve kendi kulaklığınızı getirin.

İnci Küpeli Kız, Mauritshuis Müzesi'nde nerede?

1. kattaki Vermeer salonunda, yani 15 numaralı salonda; Delft Manzarası ve Diana ile Perileri ile birlikte asılı. Şu anda orada değil: müze onu Osaka'daki Nakanoshima Sanat Müzesi'ne ödünç verdi; bu yüzden 15 Ağustos–4 Ekim 2026 arasında Lahey'de sergilenmiyor ve Ekim başında 15 numaralı salona dönüyor.

2026'da hangi Mauritshuis tabloları başka yerde?

İnci Küpeli Kız, Osaka'daki Nakanoshima Sanat Müzesi'ne ödünç verildi ve 15 Ağustos–4 Ekim 2026 arasında Lahey'de sergilenmiyor. Delft Manzarası ile Rubens ve Brueghel'in Cennet Bahçesi ve Âdem ile Havva'nın Düşüşü, 9 Ekim 2026'dan 10 Ocak 2027'ye kadar Madrid'deki Museo Thyssen-Bornemisza'ya gidiyor; bu, iki müzenin birbirine yirmi beşer eser ödünç verdiği bir değişimin parçası. Karşılığında 15 Ekim 2026'dan 17 Ocak 2027'ye kadar Mauritshuis Müzesi'nde yirmi beş Thyssen tablosu asılı. Anatomi Dersi ile Saka Kuşu bu iki ödünç verme anlaşmasının hiçbirine dahil değil.

Mauritshuis Müzesi hangi gün kapalı?

Haftanın hiçbir günü. Yedi gün açık: pazartesi 13.00-18.00, salıdan pazara 10.00-18.00. 2026'daki istisna bir inşaat dönemi: müze 24 Ağustos'tan 20 Eylül'e kadar kapalı ve 21 Eylül'de yeniden açılıyor.

Mauritshuis Müzesi'ne giriş ne kadar?

19 yaş ve üstü yetişkinler için yaklaşık yirmi avro; 18 yaş ve altındaki herkes için ücretsiz; Museumkaart ya da ICOM kartıyla da ücretsiz. Hollanda'da yaşayan 19 yaş ve üstü kişiler, 1 Ocak 2026'da başlayan bir uygulamayla saat 16.00'dan sonra birkaç avroya da girebiliyor; bu bilet internetten değil, gişede satılıyor. Gitmeden önce bugünkü fiyatları ve bu uygulamayı mauritshuis.nl adresinden kontrol edin.

Mauritshuis Müzesi için ne kadar zaman gerekir?

Hakkını vermek için bir buçuk saat yeterli, iki saat ise bol. Koleksiyon, neredeyse 800'ü tablo olmak üzere 854 eserden oluşuyor, ama aynı anda yalnızca yaklaşık 250'si, iki kattaki on altı salonda asılı. Bu sayfadaki beş durak 2, 9, 14 ve 15 numaralı salonlarda; aralarındaki yürüyüş toplamda yaklaşık on dakika.

Diğer sesli rehberler

Chiaro tarafından hazırlandı. Mauritshuis Müzesi ile bağlantılı değildir.