İçeriğe geç

Vasa Müzesi · Stockholm · Bağımsız rehber

Vasa Müzesi sesli rehberi,
beş durak, ücretsiz.

Tek bir savaş gemisi, liman dibinde 333 yıl; top lumbarlarından omurgasına, bu tarayıcı sekmesinde anlatılıyor. 700'ü aşkın oymasının geri kalanını bir fotoğraftan Chiaro anlatsın.

App Store'dan İndirin

Chiaro tarafından hazırlandı. Vasa Müzesi ile bağlantılı değildir.

9:41

İki Sıra Top Lumbarı

Vasa Müzesi, Stockholm

0:00 2:10
Durak 1 / 5

Beş durak · 11 dakikalık anlatım

Beş durak, tek bir yürüyüş,
yürüyeceğiniz sırayla.

Bu Vasa Müzesi sesli rehberi, gemiyi öldüren kusurla açılıyor: giriş katındaki iki sıra top lumbarı. Biraz ileride, pruvada aslan var. Kat 5'te geminin bugüne kalan üç topundan ikisi duruyor, Kat 6 oymalı kıç tarafına bakıyor, Kat 2 ise sizi gövdenin altına indirip geminin nasıl yukarı çıkarıldığını ve bugün onu neyin ayakta tuttuğunu anlatıyor. Asansörler her kata çıkıyor; kayıtlar toplamda on bir dakika kadar sürüyor, yani müzenin kısa bir ziyaret için önerdiği bir saate rahatça sığıyor.

Hikâyeler müzenin kendi tarih ve araştırma sayfalarından ve geminin İngilizce Vikipedi maddesinden geliyor. Gemi bir yere gitmiyor ama çevresindeki salon, yeni çelik destekler takıldıkça değişiyor; bu yüzden oradaki bir tabela ya da bariyer size bu sayfadan fazlasını söyler.

Durak 1 / 5 · Gemi salonu, giriş katı (Kat 4)

İki Sıra Top Lumbarı

Baş gemi ustası: Henrik Hybertsson (ö. 1627); Stockholm donanma tersanesi · 1626–1628 arasında inşa edildi · Meşe gövde, 69 metre uzunluğunda, donanımıyla 1.200 ton

Şunlara dikkat edin

  • İki sıra kare lumbar. 10 Ağustos 1628'de su, su hattına en yakın olan alt sıradan girdi.
  • Ağır kapaklar. Dalgıçlar 1950'lerde enkazın çevresindeki deniz dibinden lumbar kapakları çıkardı.
  • Alt lumbarların üstünde ne kadar gemi yükseliyor, altında ne kadarı kalıyor. Bütün kusur bu oranda.
Konuşma metni (2:10)

Gövdeye olabildiğince yaklaşın ve boyunca bakın, çünkü bu eski meşe duvarı bir dalgıç elleriyle buldu. Eylül 1956'nın başında Per Edvin Fälting karanlıkta Stockholm limanının dibine indi, el yordamıyla ilerlerken dikey bir ahşap duvara çarptı. Duvarda bir sıra kare açıklık vardı. Tırmanınca ikinci bir sıra buldu. Eski kayıtlarda o civarda batmış, iki top güverteli tek bir savaş gemisi geçiyordu; İsveç, Vasa'yı bulduğunu işte bu iki sıra delikten anladı.

Gemiyi batıran da aynı deliklerdi. 10 Ağustos 1628, bir pazar günüydü; aralarında birkaç yabancı elçinin de bulunduğu binlerce kişi izliyordu. Mürettebatın, yolculuğun ilk bölümü için ailelerini, kadınları ve çocukları da getirmesine izin verilmişti. On yelkenden dördü açıldı. Küçük bir rüzgâr gemiyi iskeleye yatırdı, gemi de ağır ağır doğruldu. Sonra Tegelviken'deki yarların arasındaki boşlukta daha sert bir rüzgâr onu çok daha fazla yatırdı ve su, alt güvertenin açık lumbarlarından içeri boşaldı. Birkaç dakika içinde 32 metre derinlikte dibe oturmuştu, direkleri hâlâ suyun üstündeydi. 1.300 metre yol almıştı. Yaklaşık 30 kişi öldü, çoğu içeride mahsur kalarak.

Şimdi başınızı kaldırın: alt lumbarların üstünde ne kadar gemi yükseliyor, altında ne kadar az şey kalıyor. Kusur işte bu. Üst yapı, altındaki gövde için fazla yüksek ve fazla ağır; kimseyi uyarabilecek matematik ise bir yüzyıldan daha uzaktaydı. Soruşturmadaki bilirkişilerden biri en güzel özeti yaptı: yeterince göbeği yoktu.

Bağışlamakta zorlandığım kısım şu. Denize açılmadan önce kaptanı, Koramiral Klas Fleming'in gözü önünde otuz adamı üst güvertede bir aşağı bir yukarı koşturdu. Birkaç koşudan sonra gemi öyle sallanıyordu ki rıhtımda devrilir korkusuyla deneme durduruldu. Fleming'in, keşke Majesteleri burada olsaydı dediği duyuldu. Krala söylemedi.

Soruşturmada gemi yapımcıları, gemiyi kralın onayladığı tasarıma göre yaptıklarını söyledi. Tasarımcısı Henrik Hybertsson bir yıl önce ölmüştü; suç, kendini savunamayacak bir adamın üstüne kaldı. Dul eşi Margareta Nilsdotter sözleşmesini ve işini sürdürmüştü, yardımcısı Hein Jakobsson ise gemi ustalarının başındaydı. Kimse cezalandırılmadı, sorgulanan herkes sonradan terfi etti. Önünüzdeki lumbarlar o öğleden sonra kapalı olsaydı su içeri giremezdi ve gemi, yeniden inşa edilecek kadar yaşayabilirdi.

Durak 2 / 5 · Gemi salonu, giriş katı (Kat 4), pruvada

Pruvadaki Aslan Figürü

Vasa'nın oymacıları; aralarında Mårten Redtmer, Johan Thesson ve Hans Clausink · 1620'ler · Oyma ahşap, yaklaşık 3 metre uzunluğunda

Şunlara dikkat edin

  • Vasa hanedanının armasını tutan ön pençeler.
  • Pruva platformunun yanlarındaki dik figürler. Orada yirmi Roma imparatoru oturuyordu; kralın kimin mirasçısı olduğuna dair bir iddia.
  • Koyu yüzey. Suyun altında geçen zamandan ve konservasyondan geliyor; pruva platformunun yanları parlak kırmızıya boyalıydı.
Konuşma metni (2:06)

Pruvanın altında durun ve bu geminin önünden sıçrayan hayvana bakın. Bu bir aslan, üç metre uzunluğunda ve limanın öbür ucundan okunsun diye yapılmış. Ön pençelerinde, bu gemiyi ısmarlayan kralın ailesi olan Vasa hanedanının armasını tutuyor. Folkunga aslanı denen figür Orta Çağ'dan beri İsveç monarşisinin simgesiydi; yani 1628'de rıhtımdaki hiç kimsenin bu hayvanın kimin olduğunu sorması gerekmiyordu.

Şimdi arkasına, pruvanın iki yanına dizilmiş dik figürlere bakın. Yirmi taneydiler ve hepsi Roma imparatoruydu. Aslanın ikinci bir anlamı da vardı: İmparator Augustus'un simgesiydi. Dolayısıyla geminin bu ucunun bütün mesajı basit. Kral Gustav Adolf, Roma'nın mirasçısıdır ve kendi imparatorluğunu kuracaktır. İsveç o sırada seyrek nüfuslu ve pek tanınmayan bir ülkeydi; burada kendini tanıtıyor.

On yedinci yüzyıl Stockholm'ünde okuma bilen azdı, bu yüzden konuşmayı gemi yapıyordu. Gemide 700'den fazla heykel ve süsleme vardı; müzenin bu sonuç için kullandığı sözcük reklam panosu. Bence tam yerinde. Şakaların bile bir amacı vardı. Öne doğru uzanan bu platform, yani pruva platformu, mürettebatın tuvaletlerini barındırıyordu. O tuvaletlerden görülen manzara, bıyıklarıyla, saçlarıyla ve diz boyu paltolarıyla, herkesin önünde utanç anında yakalanmış iki oyma Polonyalı soyluydu. İsveç, Polonya-Litvanya ile savaş hâlindeydi ve Polonya'da, dostlarını kırmış bir adamın bir sıranın ya da masanın altına gönderilip havlaması, yani suçunu itiraf edip af dilemesi gibi bir âdet vardı. Bu ikisi bunu sonsuza dek yapıyordu; kendilerine bakan denizcilere cesaret versin diye.

Bütün bunları boyalı hayal edin, çünkü pruva platformunun yanları parlak kırmızı, küpeşteleri sarıydı. Bugün gördüğünüz koyu yüzey, suyun altında geçen zamandan ve konservasyondan geliyor.

Üstelik pruva gemiyle birlikte çıkmadı. Pruva platformu enkazın yanındaki çamura yıkılmıştı. 1963 ile 1967 arasında dalgıçlar Çukur dedikleri alanda çalışıp pruva platformunu pek çok heykelle, toplamda binlerce nesneyle birlikte çıkardı ve gemiyi neredeyse bütünüyle yeniden birleştirmek mümkün oldu. Yani başınızın üstündeki bu hırlayan surat, geminin önüne dönmeden önce üç yüzyıldan fazlasını Stockholm limanının çamurunda geçirdi.

Durak 3 / 5 · Battle! sergisi, Kat 5

24 Librelik Bronz Toplar

Kraliyet top dökümhanesi; İsveç donanması için · 1620'ler · Bronz, on kilogramlık gülle atar; demir bağlantılı meşe top arabası, 300 kg'nin üzerinde

Şunlara dikkat edin

  • Namlunun içi. On kilogramlık gülle buradan neredeyse ses hızında çıkıyordu.
  • Dört tekerlekli top arabası. Gemide, 300 kg'yi aşan meşe ve demir top arabaları sayesinde mürettebat topu nişanlayıp güvertede hareket ettirebiliyordu.
  • Bu sergide elinize alabileceğiniz silahlar. Ağırlıklarını hissedin ve hiçbir zaman bir çatışmada kullanılmadıklarını unutmayın.
Konuşma metni (2:32)

Bu iki bronz top, gemiden çıkan en nadir şeyler arasında. Battığı gün gemide 64 top vardı ve 61'i daha on yedinci yüzyılda çıkarıldı. Bugün yalnızca üçü kaldı, ikisi burada. Gemideki en değerli nesneler bunlardı.

Namlunun ağzına bakın. Bunların her biri on kilogramlık bir gülle atıyordu ve gülle namludan neredeyse ses hızında çıkıyordu. Bu tipten kırk sekiz top, geminin ana silahıydı; bir borda ateşi, yani bir taraftaki bütün topların birlikte ateşlenmesi, 250 kilogram demek oluyordu. Bu, 1620'lerin tipik bir İsveç savaş gemisinin yaklaşık dört katı, kuzey Avrupa'nın öteki donanmalarındaki en büyük gemilerin ise iki katıydı.

Bu top yeni bir fikirdi. 1620'de orduya, hareketli kuşatma topçusu olarak geliştirilmişti ve geleneksel 24 librelik gemi topunun yarısı ağırlığındaydı. Kral Gustav Adolf hevesli bir topçuydu. Deniz savaşlarının top düellolarına dönüşeceğine inanıyordu; geleneksel subaylar ise hâlâ düşmana rampa edip gemisini ele geçirmeye inanıyordu. Vasa, onun meşe ve bronzdan savıydı; aynısından daha fazlasını ısmarladı. Ölümünün ardından bu siparişlerin neredeyse tamamı iptal edildi. Burada küçük bir utanç da var. Gemi yola çıktığında lumbarlarından sekizi boştu, çünkü donanma tersanesi bir gemiyi, kraliyet dökümhanesinin ona top dökmesinden daha çabuk yapabiliyordu.

Kralın acele etmek için nedenleri vardı. Kasım 1627'de, Polonya kıyısında, Gdańsk yakınlarındaki Oliwa'da Polonya donanması İsveç abluka hattının ucuna saldırdı. İsveç amiral gemisi Tigern, umutsuz bir rampa çarpışmasının ardından ele geçirildi; ikinci gemi Solen'in mürettebatı ise kendi barutunu ateşledi ve gemi dev bir patlamayla parçalandı. Bir gemiyi düşmana bırakmaktansa havaya uçurmak resmî politikaydı. Bu toplar işte o savaş için dökülmüştü.

O savaşa hiç ulaşamadılar. Batışın üzerinden otuz beş yıl geçtikten sonra, Albrecht von Treileben ile Andreas Peckell'in başında olduğu bir ekip, o sırada yeni mükemmelleştirilmiş bir icat olan dalış çanıyla toplar için geldi ve 32 metre derinlikte, kapkara suda çalıştı. Alttaki güvertelere ulaşmak için açık güverte kaplamasının büyük bölümünü söktüler ve neredeyse bütün topları çıkardılar. Son birkaçı yirminci yüzyılı bekledi: 5 Eylül 1958'de biri çıkarıldığında İsveç Radyosu bunu canlı yayınladı.

Vasa hiç savaş görmedi. Denizdeki tek gününden kayıtlara geçen tek selam atışı, yola çıkarken, suyun içeri girmesinden birkaç dakika önce yapıldı.

Durak 4 / 5 · Kat 6'dan görünüyor

Kıç Kasarası

Vasa'nın oymacıları; aralarında Mårten Redtmer, Johan Thesson ve Hans Clausink · 1620'ler; üst bölüm 1960'larda liman dibinden çıkarıldı · Oyma ahşap, bir zamanlar boyalı ve yaldızlı; müze gemide 460 heykel ve 300 süsleme sayıyor

Şunlara dikkat edin

  • En tepede, kollarını halkının üzerine açmış genç kral.
  • Aralarında bir buğday demeti tutan iki melek: Vasa arması ve geminin adının kaynağı.
  • Ortadaki İsveç arması ve kıç aynasının çevresinde Davut, Gideon ve iki Herkül figürü.
Konuşma metni (2:11)

Buradan, yukarıdan, geminin yapımcılarının en çok önem verdiği bölümünü okuyabilirsiniz. Burası kıç tarafı ve bir saray cephesi gibi yükseliyor. En tepeden başlayın. Kollarını altındaki her şeyin üzerine açan figür, genç hâliyle Kral Gustav Adolf; kollarını halkının üzerine geriyor. Gövdenin en yüksek bölümünün tepesinde duruyor ve bütün fikir de buydu.

Aşağı doğru inin. Altında İsveç arması ve yalnızca 300 adamla büyük bir istilacı orduyu yenen savaşçılarıyla birlikte Kitabı Mukaddes kahramanı Gideon var. Daha aşağıda Golyat'ı öldürüp bilge bir kral olan Davut geliyor. İsveçliler iki hikâyeyi de bilirdi ve ikisi de aynı şeyi söylerdi: Tanrı yanınızdaysa daha güçlü bir düşmanı yenebilirsiniz. Burada ayrıca iki Herkül figürü var; güç, cesaret, enerji ve bilgelik için, Eski Ahit yetmezse diye.

Şimdi bir buğday demeti tutan iki meleği bulun. Vase denen bu demet Vasa hanedanının armasıdır ve geminin adı da buradan gelir.

Bu koyu kahverengi hiç görülsün diye düşünülmemişti. Suyun altında geçen zamandan ve konservasyondan geliyor. 1990 ile 2002 arasında konservatör ve sanat tarihçisi Peter Tångeberg geminin nasıl boyandığını inceledi ve yaklaşık 1.200 boya örneği analiz edildi. Sonuç, bütün bunlara bakışınızı değiştiriyor. Kıç tarafı parlak kırmızıydı. Heykeller güçlü renklerdeydi ve altın varak bolca kullanılmıştı. Kilit figürlerden yaklaşık on beşi o zamandan beri bu renklerle yeniden yapıldı ve bana biraz sarsıcı geliyorlar, müzeden çok panayır; yine de geminin nasıl göründüğüne dair inandırıcı bir tablo.

Adı bilinen ustalar yabancıydı. Bir Alman olan ve yüzyılının usta heykeltıraşlarından sayılan Mårten Redtmer, en önemli parçaların birkaçını oydu. Hollandalı Johan Thesson ile Alman Hans Clausink de bilinmeyen sayıda yardımcıyla süslemeler üzerinde çalıştı. Bir İsveç kralını yenilmez göstermeye çalışıyorlardı.

Bu duvarın arkasında, kral ya da bir amiral için kraliyet sarayındaki bir oda gibi döşenmiş büyük kamara vardı. Üst bölüm çamura yıkılmıştı ve dalgıçlar onu 1960'larda çıkardı. Bugün geminin desteklenmesi en zor bölümlerinden biri, çünkü bu ahşap ağır biçimde bozulmuş durumda ve kıç kasarası daha yeniyken bile kırılgandı: onu taşıyamayan bir gövdenin üstünde oymalı ahşap bir saray.

Durak 5 / 5 · Kat 2, gövdenin altında

Alttan Bakılan Gövde

Baş gemi ustası: Henrik Hybertsson (ö. 1627); Stockholm donanma tersanesi · 1626–1628 arasında inşa edildi; 1961'de çıkarıldı · Çelik destek üzerinde meşe gövde; 2028'e kadar 27 yeni çelik beşik

Şunlara dikkat edin

  • Kaplamadaki yuvarlak izler. Paslanan perçinlerin yerini alan cıvatalar özgün deliklere girdi.
  • Gövdenin altındaki çelik. Önümüzdeki yıllarda destek değiştiriliyor, böylece gemi doğrultulabilecek.
  • Ahşaptaki beyaz ya da sarı benekler. Bunlar kükürt ve demir bileşikleri; müzeyi ilk uyaran da onlar oldu.
Konuşma metni (2:19)

Burada aşağıda, kimsenin görmesi düşünülmemiş bölüme bakıyorsunuz. Alt kaplama tahtaları ve onları tutan çelik.

Bu meşe az kalsın mobilya oluyordu. 1920'de iki kardeş, Art Deco mobilyalar için aranan kara meşesi uğruna Stockholm limanının bu kesimindeki batıkları havaya uçurmak için başvurdu ve yetkililer reddetti. Sonra, 1954'ten itibaren, Anders Franzén adlı bir donanma yakıt mühendisi boş zamanlarında liman dibini taramaya başladı ve kendi deyişiyle paslı demir sobalar, kadın bisikletleri, Noel ağaçları ve ölü kediler çıkardı. 25 Ağustos 1956'da evde yaptığı karot aleti bir parça kara meşeyle yukarı geldi.

Gemiyi çıkarmak için fikirler yağdı, aralarında pinpon topları ve dev bir buz kalıbı da vardı. Kurtarma şirketi, Orta Çağ'dan beri kullanılan bir yöntemde ısrar etti. Donanma dalgıçları su jetleriyle geminin altına altı tünel açtı, bu tünellerden çelik halatlar geçirildi ve gemi iki duba arasında kaldırıldı. 24 Nisan 1961 pazartesi sabahı saat 9.03'te birkaç kerestenin ucu suyun yüzüne çıktı, televizyonda canlı olarak.

Sonra çamur ve arkeologlar geldi. Beş ayda 30.000'den fazla nesne çıkardılar; onları ıslak tutmak için Stockholm'ün hurdacılarının eski küvetlerini satın aldılar. İnsanları da buldular. O yolculukta yaklaşık otuz kişi öldü ve en az 17'sinin kalıntıları gemiyle birlikte geri döndü. Tarihsel kayıtlarda ölenlerden yalnızca birinin adı geçiyor: Kaptan Hans Jonsson. Araştırmacılar onlarca yıldır kemikleri üzerinde çalışıyor ve 2023'te DNA, uzun süre erkek sanılan bir iskeletin kadın olduğunu gösterdi. Müze artık onlardan birer birey olarak söz ediyor: birbirlerinin kollarında ölen bir çift, süslü ayakkabılı bir oğlan çocuğu, kırmızı başlıklı bir kadın. Birçoğu gemiye şenlikli bir öğleden sonra için binmişti.

Kaplamadaki yuvarlak izlere bakın. Demir perçinleri dipte paslanıp yok olmuştu; bu yüzden 1960'larda eski deliklere 5.000'den fazla çelik cıvata takıldı, sonra onlar da paslandı. Hepsini değiştirmek yedi yıl sürdü, 2018'de bitti ve gemi yaklaşık sekiz ton hafifledi. Hâlâ güvende değil. Ahşap, gücünün büyük bölümünü yitirdi ve gemi hafifçe iskeleye yatık, zamanla biraz daha fazla. Bu yüzden 27 yeni çelik beşik ve gövdenin içindeki çelik bir iskelet eski desteğin yerini alıyor; 400. yıl dönümü olan 2028'e kadar bitmesi bekleniyor. Müzenin açıkladığı hedef bin yıl; denizde yalnızca birkaç dakika dayanabilmiş bir gemi için.

Bağımsız rehber · Chiaro

Chiaro'yu Vasa'daki her oymaya doğrultun.

Bu duraklar geminin yalnızca küçük bir bölümüne değiniyor: müze gemide 460 heykel ve 300 süsleme, çevresinde ise on iki sergi sayıyor. Gövdedeki bir denizkızının, vitrindeki bir denizci ayakkabısının ya da arma takımındaki bir makaranın fotoğrafını çekin; Chiaro onun gemideki görevini ve kimin yaptığını anlatsın, siz de olduğunuz yerden sormaya devam edin.

Top lumbarları neden açık bırakıldı?Mürettebat ne yiyordu?Gemide bulunan insanlar kimlerdi?

Gitmeden önce

01

Ulaşım

Galärvarvsvägen 14, Djurgården adası, Stockholm.

Şehir merkezinden Nordiska museet/Vasamuseet durağına giden 7 numaralı tramvay, müzenin en kolay dediği yol. 67 numaralı otobüs de orada duruyor; 69 ve 76 numaralı otobüsler Djurgårdsbron'da duruyor. Metroyla kırmızı hatta Karlaplan'a gidin, oradan on dakika yürüyün ya da 67 numaralı otobüse binin. Nybroplan'dan kalkan 80 ve Slussen'den kalkan 82 numaralı vapurlar Allmänna gränd'a uğruyor; oradan yaklaşık sekiz dakika yürünüyor.

02

Biletler

  • Yetişkin bileti ekimden nisana kadar 195 SEK, mayıstan eylüle kadar 240 SEK. 18 yaş ve altı herkes ücretsiz girer; 12 yaş ve altındaki çocukların yanında bir yetişkin bulunmalıdır.
  • Müzede yalnızca kartla ödeme yapılır. Girişte her zaman bilet alabilirsiniz; önceden alınan bilet kuyrukta öncelik sağlamaz. Mayıstan eylüle kadar bekleme yaklaşık 30 dakikayı bulabilir; müzeye göre öğleden sonralar, sabahlardan ve öğle saatlerinden daha sakindir.
  • Her gün açık. Eylülden mayısa kadar 10.00–17.00, çarşambaları 20.00'ye kadar; hazirandan ağustosa kadar 08.30–18.00. 24 ve 25 Aralık'ta kapalı; 31 Aralık'ta 15.00'te kapanır.
  • Büyük çantalar ve tekerlekli valizler içeri alınmıyor, binada emanet de yok. Gemi 18-20°C istiyor, o yüzden yanınıza bir kazak alın.
  • Gövdenin çevresine 2028'e kadar yeni çelik destekler takılıyor. Müze bu süre boyunca açık kalıyor; çalışmalara yazın ara veriliyor.
Resmî biletler →
03

Resmî sesli rehber

Vasa'nın resmî rehberi denemeye değer. Ücretsiz Wi-Fi üzerinden kendi telefonunuzda ya da tabletinizde, web sitesindeki uzun listeden seçtiğiniz dilde dinliyorsunuz. Yaklaşık 40 dakika sürüyor ve biletinizin zaten kapsadığı şeylerden biri; yaklaşık 25 dakikalık rehberli tur ve 17 dakikalık film gibi. Kulaklığınızı getirin. Bizim beş durağımız daha kısa ve biletli biletsiz hiçbir ücreti yok; yani hikâyenin tamamını kapıya varmadan 7 numaralı tramvayda dinleyebilirsiniz.

Resmî web sitesi →

Sorular

Ücretsiz bir Vasa Müzesi sesli rehberi var mı?

Bizimkini ücretsiz ve biletsiz dinleyebilirsiniz: beş kayıt, her birinin metni oynatıcısının altında. Müzenin yaklaşık 40 dakikalık kendi rehberi ise giriş ücretine dahil ve müzenin ücretsiz Wi-Fi'ı üzerinden telefonunuzda çalıyor.

Vasa Müzesi'nin resmî sesli rehberi ne kadar?

Ayrı bir ücreti yok. Müze, sesli rehberlerini biletin her zaman kapsadığı şeyler arasında sayıyor; kendi telefonunuzu ya da tabletinizi ve kendi kulaklığınızı kullanıyorsunuz.

Vasa gemisi müzenin neresinde?

Binanın ortasını dolduruyor; gövdesi, müze haritasında Kat 4 olarak geçen giriş katından geçiyor. Aslan figürü aynı katta, pruvada. Katlar, gövdenin altındaki 2'den 7'ye kadar uzanıyor ve asansör hepsine çıkıyor.

Vasa Müzesi haftanın herhangi bir günü kapalı mı?

Hayır, her gün açık. İstisnalar, kapalı olduğu 24 ve 25 Aralık ile 15.00'te kapandığı 31 Aralık. Eylülden mayısa kadar çarşambaları 20.00'ye kadar açık.

Vasa orijinal gemi mi?

Evet. Müzeye göre direkler ve yelkenler de dahil özgün yapının %98'inden fazlası korunmuş; ama ahşap kırılgan ve 2028'e kadar değiştirilecek bir çelik destek tarafından taşınıyor. Salonun çevresindeki rengârenk boyalı figürler modern rekonstrüksiyon, 1:10 ölçekli model de öyle.

Vasa neden battı?

Üst yapısı altındaki gövde için fazla yüksek ve ağırdı; bu yüzden 10 Ağustos 1628'de bir rüzgâr gemiyi, suyun açık alt top lumbarlarından içeri girmesine yetecek kadar yatırdı. İlk yolculuğunun 1.300. metresinde, birkaç dakika içinde battı ve yaklaşık 30 kişi öldü.

Diğer sesli rehberler

Chiaro tarafından hazırlandı. Vasa Müzesi ile bağlantılı değildir.