British Museum · Londra · Bağımsız rehber
British Museum sesli rehberi,
beş durak, ücretsiz.
Beş kayıt, hemen burada dinlenebilir; ne indirme var ne bilet. Müzede her an yaklaşık 50.000 eser sergileniyor; geri kalanlardan herhangi birine Chiaro'yu doğrultun, neye baktığınızı size anlatsın.
Chiaro tarafından hazırlandı. British Museum ile bağlantılı değildir.
Rosetta Taşı
British Museum, Londra
Buraya kadarı ücretsizdi
Chiaro, British Museum koleksiyonundaki her eseri tek bir fotoğrafla anlatır.
Beş durak · 13 dakikalık anlatım
Beş durak, tek bir yürüyüş,
yürüyeceğiniz sırayla.
Beş eser, iki kat, tek bir tur. Rota 4 numaralı salonda Rosetta Taşı'yla başlıyor, Parthenon heykelleri için zemin kattaki 18 numaralı salona, Duveen Galerisi'ne geçiyor, Sutton Hoo miğferi için yukarıya, 41 numaralı salona çıkıyor, Lewis satranç taşları için hemen yandaki 40 numaralı salona uğruyor ve 52 numaralı salonda Kiros Silindiri'yle bitiyor. Kayıtların toplam süresi on üç dakika kadar. Yürüyüş için bir saat ayırın, ama daha uzun süreceğini bilin: Giriş ücretsiz ve biletinizin süresi işlemiyor.
Buradaki her salon, tarih, ölçü ve envanter numarası İngilizce Wikipedia'dan, Wikidata'dan ve tarihi belli haberlerden geliyor. Özellikle 18 numaralı salon daha önce çatı akıntısı yüzünden kapanmıştı, galerilerin düzeni de değişebiliyor. Burada yazana değil, önünüzdeki vitrinde yazana güvenin ve bize bir düzeltme gönderin.
Durak 1 / 5 · Salon 4, Mısır heykel galerisi
Rosetta Taşı
Ptolemaioslar dönemi Mısır'ı, Memfis rahiplerinin bir kararnamesi · MÖ 196 · Granodiyorit, 112,3 × 75,7 × 28,4 cm, yaklaşık 760 kg
Şunlara dikkat edin
- Sol üst köşeden geçen pembe damar. Ancak 1999'da tebeşir ve mum temizlendiğinde görünür hâle geldi.
- Üst kenar boyunca uzanan çapraz kırık: Burada on dört ya da on beş satır hiyeroglif ve büyük olasılıkla kralı tanrıların önünde gösteren oyma bir sahne eksik.
- Üç yazı kuşağı ve ne kadar farklı sıklıkta dizildikleri: üstte hiyeroglif, geniş ortada demotik, en altta Yunanca.
- Sol ve sağ kenarlardaki, Londra'da eklenmiş beyaz boyalı satırlar: 1801'de Mısır'da İngiliz Ordusu tarafından ele geçirildi ve Kral Üçüncü George tarafından bağışlandı.
Konuşma metni (3:08)
Beklediğinizden daha küçük ve daha koyu. Salonun ortasında, kendine ait bir vitrinde duruyor; çünkü müzenin kendi kayıtlarına göre binada en çok ziyaret edilen tek eser bu.
Önce ne olmadığından başlayalım. Uzun süre öyle tanımlansa da siyah bazalt değil. Oyulmuş harfler okunsun diye beyaz tebeşirle ovulmuş, yüzeyi de ziyaretçilerin parmaklarına karşı karnauba mumuyla kaplanmıştı; bu iki işlem birlikte taşı koyulaştırdı. İkisi de 1999'daki temizlikte kaldırıldı ve altından, kristallerin ışığı yakaladığı yerlerde parıldayan koyu gri bir granodiyorit çıktı; sol üst köşesinden de pembe bir damar geçiyordu. O damarı bulun. Jeologlar taşı, Asvan yakınlarında, Nil'in batı kıyısındaki Gebel Tingar'da bulunan küçük bir taş ocağıyla eşleştirdi; böyle pembe bir damar, oradan çıkan taşın tipik özelliği.
Ayrıca taşın tamamı da değil. Üst kenardaki o çapraz çizgi bir kırık. Benzer bir stelle, Kanopus Kararnamesi'yle karşılaştırınca on dört ya da on beş satır hiyeroglifin, otuz santimetre kadar daha taşın ve bunların üstünde, kanatlı bir güneş kursunun altında kralı tanrıların önünde gösteren bir sahnenin kayıp olduğu anlaşılıyor.
Metnin kendisi tapınak bürokrasisi. Milattan önce 196'da Memfis rahipleri Beşinci Ptolemaios'u onurlandıran bir kararname çıkardı. Kral tapınaklara gümüş ve tahıl bağışlamış, saltanatının sekizinci yılında Nil taşkını fazla yükselince de fazla suyu çiftçiler için bentlerle tutturmuştu. Karşılığında rahipler her yıl onun doğum gününü ve taç giyme gününü kutlamayı üstlendi. Mısır'daki her tapınağa üç yazıyla bir kopya gönderildi: en üstte hiyeroglif, geniş ortada demotik, en altta Yunanca.
Taşın bulunması bir tesadüftü. 1799 Temmuz'unun ortasında Fransız askerleri, Nil deltasındaki Rosetta'ya, bugünkü adıyla Reşit'e birkaç kilometre uzaklıktaki bir kaleyi güçlendiriyordu. İçerideki bir duvarı yıkarlarken Teğmen Pierre-François Bouchard üzeri yazılı taşı fark etti. İki yıl sonra İngilizler Mısır'ı aldı ve taş, İskenderiye Kapitülasyonu uyarınca Londra'ya geldi. Daha sonra burada biri taşın sol ve sağ kenarlarına beyaz boyayla iki satır yazdı: 1801'de Mısır'da İngiliz Ordusu tarafından ele geçirildi ve Kral Üçüncü George tarafından bağışlandı. Bu satırlar hâlâ orada.
Thomas Young, Ptolemaios adını yazan ses işaretlerini ayırt etti. Jean-François Champollion alfabesini 14 Eylül 1822'de tamamladı ve on üç gün sonra, Mösyö Dacier'ye yazdığı mektupla duyurdu. Başarının kime ait olduğu kavgası ikisinden de uzun yaşadı. 1970'lerin başında Fransız ziyaretçiler, müzedeki Champollion portresinin yanındaki Young portresinden küçük olduğundan yakındı; İngiliz ziyaretçiler ise tam tersinden. Portreler aynı boydaydı.
Mısır taşı geri istiyor. Temmuz 2003'te Mısır Eski Eserler Yüksek Konseyi'nin o zamanki başkanı Zahi Hawass, taşın iadesini açıkça talep etti ve onu Mısır kimliğimizin simgesi diye nitelendirdi; Ağustos 2022'de bu talebini yineledi. Müze 2005'te Mısır'a gerçek boyutlu, cam elyafından bir kopya gönderdi. Aralık 2009'da ise Hawass, üç aylık bir ödünç karşılığında kalıcı mülkiyet iddiasından vazgeçmeyi önerdi. Taş hâlâ bu vitrinde.
Birine elinizle dokunmak isterseniz, müzenin eski kütüphane salonu King's Library'de vitrinsiz duran ve serbestçe dokunulabilen bir kopya var; iki yüz yıl önce asıl taş da ziyaretçilerin karşısında böyle dururdu.
Durak 2 / 5 · Salon 18, Duveen Galerisi
Parthenon Heykelleri
Fidias'ın yönetiminde yapıldı, Atina · MÖ 5. yüzyıl · Pentelikon mermeri: yaklaşık 21 alınlık figürü, özgün 92 metoptan 15'i ve frizin 75 metresi
Şunlara dikkat edin
- Taşın rengi. Pentelikon mermeri açık havada bal rengine döner; 1930'larda taş ustalarına bu patina beyaza doğru kazıtıldı.
- Frizin kendisi. Yetmiş beş metresi bu salonda: blok blok, tören alayı hâlinde ilerleyen atlılar ve atlar.
- Metoplar: Özgün doksan iki metoptan on beşi burada ve her birinde bir Lapit bir kentaurla dövüşüyor.
- Boşluklar. Parthenon'dan günümüze kalan heykellerin yarısından fazlası bu salonda; geri kalanların çoğu Atina'daki Akropolis Müzesi'nde.
Konuşma metni (2:51)
Salonun kendisi de tartışmanın bir parçası. Sanat taciri Joseph Duveen salonun parasını 1931'de verdi; salon 1938'de tamamlandı, 1940'ta bir bomba onu harap etti ve heykeller 1962'de geri döndü.
Burada duranlar, Parthenon'un oymalarından günümüze kalanların yarısından fazlası: alınlıklardan yirmi bir kadar figür, özgün doksan iki metoptan on beşi ve frizin yetmiş beş metresi. Geri kalanların çoğu Atina'da.
Bu taşların kaderini iki olay belirledi. 26 Eylül 1687'de bir Venedik top mermisi, Osmanlı garnizonunun Parthenon'un içinde depoladığı baruta isabet etti. Patlama tapınağın ortasını havaya uçurdu, üç yüz kadar insanı öldürdü ve frizin yaklaşık beşte üçünü yere indirdi. Ardından, 1801'den 1812'ye kadar, yedinci Elgin Kontu Thomas Bruce'un adamları geriye kalanın yaklaşık yarısını söküp götürdü. Taşınabilmeleri için sütun başlıkları, metoplar ve friz levhaları binadan kırılarak koparıldı ya da daha küçük parçalara kesildi; bu da Parthenon'a onarılamaz zarar verdi.
Şimdi tartışmaya dolambaçsız bakalım. Tam ortasında duruyorsunuz. Elgin 1816'da Avam Kamarası'nın bir komisyonuna, adamlarının Temmuz 1801'de alınmış bir fermana, yani bir Osmanlı emrine dayanarak çalıştığını ve her şeyin yerel yetkililerin katılımıyla, herkesin gözü önünde yapıldığını söyledi. Komisyon onu akladı ve Parlamento koleksiyon için otuz beş bin sterlin ödenek ayırdı. Öte yandan Temmuz 1801 tarihli bu fermanın resmî bir kaydı Türk arşivlerinde hiçbir zaman bulunamadı. Aslı en son 1810'da Atina'da görüldü ve büyük olasılıkla 1821'de yok oldu; bu müzenin elindeki, bir İtalyanca çeviri.
1983'te Yunan hükümeti heykelleri resmen geri istedi ve anlaşmazlığı UNESCO'ya taşıdı. Yunanistan, heykellerin yasa dışı ya da etik olmayan yollarla alındığını, Yunanistan için çok büyük bir önem taşıdığını ve Parthenon'un geri kalanıyla bir arada olmaları gerektiğini savunuyor. British Museum ise heykellerin yasal yollarla edinildiğini, iadenin dünyadaki başka koleksiyonları da dağıtabilecek bir emsal oluşturacağını ve onları başka antik kültürlerin yanında görmenin, Atina'nın sunamayacağı bir şey kattığını savunuyor. Britanya ve müze, UNESCO'nun arabuluculuk teklifini geri çevirdi; 2021'de UNESCO, İngiliz hükümetinden meseleyi hükümetler arası düzeyde çözmesini istedi. Görüşmeler sürüyor. 1963 tarihli British Museum Yasası ise birkaç dar istisna dışında müzenin koleksiyonundaki eserleri elden çıkarmasını yasaklıyor; yani herhangi bir iade için Parlamento'nun devreye girmesi gerekir.
Son olarak renk meselesi. Duveen heykellerin aslında beyaz olduğuna inanıyordu ve 1930'larda taş ustalarına bal rengindeki patinayı kazıttığı düşünülüyor. Emma Payne'in 2023'teki bir araştırması, verilen zararın o dönem için küçük olduğunu ortaya koydu; o zamandan beri yapılan görüntüleme çalışmaları da taşın üzerinde antik boya izleri buldu.
Durak 3 / 5 · Salon 41
Sutton Hoo Miğferi
Anglosakson, yapanı bilinmiyor · Gömülme tarihi yaklaşık MS 620–625 · Kalaylı bronz levhalarla kaplı demir; gümüş tel, yaldız ve granat taşlarıyla; yaklaşık 2,5 kg
Şunlara dikkat edin
- Üç ejder başı: tepeliğin iki ucunda birer tane, üçüncüsü de kaşların birleştiği yerde, yukarıya bakıyor.
- Her kaşın dış ucundaki yaldızlı yaban domuzu başı.
- İki kaşın farkı. Bir taraftaki granatların arkasında taramalı altın varak var ve ışıl ışıl parlıyorlar; öbür tarafta varak yok ve bronzun üzerinde mat duruyorlar.
- Pürüzsüz, yeniden yapılmış yüzeyin üzerindeki koyu, paslı lekeler. Yalnızca bu parçalar özgün; aralarında kalan her şey 1971'deki yeniden yapımdan.
Konuşma metni (2:31)
Bunun bir yüz olduğuna karar vermeden önce biraz bekleyin. Kaşlar, burun ve bıyık bir adama ait, ama aynı metal parçalar başka bir şey olarak da okunabiliyor. Kaşların birleştiği yerde, yukarıya bakan küçük bronz bir ejder başı var. Onu bir kez gördünüz mü, kaşlar ejderin açılmış kanatlarına, burun da gövdesine dönüşüyor; ejder, tepelik boyunca önden arkaya uzanan ikinci, uzun ejdere hırlıyor. O tepeliğin öbür ucunda üçüncü bir baş var. Aynı birkaç santimetrede üç ejder ve bir adam.
Sonra iki kaşı karşılaştırın. Her birinin alt kenarı boyunca, küçük bronz hücrelere yerleştirilmiş kare granatlardan bir sıra var. Bir tarafta bu hücrelerin içi taramalı altın varakla kaplı; varak ışığı taşların içinden geri yansıtıyor ve kırmızıyı derinleştiriyor. Öbür tarafta varak yok ve granatlar doğrudan bronzun üzerinde duruyor. Ateşle aydınlanan bir salonda yalnızca bir kaş parıldardı ve miğferi takan kişi tek gözlüymüş gibi görünürdü. Tanrı Odin de tek gözlüydü.
Miğfer 1939'da, Suffolk'taki bir gemi mezarından, ölünün başının yanında kumaşlara sarılı hâlde, yüzlerce paslı parça olarak çıkarıldı. Onu ilk kez Herbert Maryon, 1945 ile 1946 arasında birleştirdi; anlatılana göre yetmişlerindeydi ve yalnızca tek gözü görüyordu. 1968'de müze sonucun yanlış olduğuna karar verdi, miğferi söktü ve yirmili yaşlarının ortasındaki Nigel Williams'a teslim etti. Williams yeni birleşme yerlerini, süslü ön yüzleri bir kenara bırakıp arka yüzleri inceleyerek buldu. Çürümüş bir deri astar bu arka yüzleri karartmış, buruşturulmuş kâğıt gibi kırış kırış bırakmıştı; böylece mikroskop altında birbirleriyle eşleştirilebiliyorlardı. 1971'de işi bitirdi; karşınızda duran, onun eseri.
Miğferin Londra'da olmasının sebebi, altın üzerine bir tartışma. Dönemin yasasına göre sahibi bilinmeyen gizlenmiş altın ve gümüş Kraliyet'e geçerdi. Bu miğferde ikisinden de bu kapsama girecek kadar yok; bu yüzden doğrudan arazinin sahibi Edith Pretty'nin malıydı. 14 Ağustos 1939'daki bir adli soruşturma, buluntuların geri kalanının da ona ait olduğuna hükmetti. Pretty hepsini bu müzeye bağışladı.
Herkes mezardaki adamın Doğu Anglia kralı Raedwald olmasını istiyor. Olabilir de. Raedwald hakkında kayda geçmiş neredeyse her şey Bede'den geliyor ve tarihçi Simon Keynes, bunların bir posta pulunun arkasına sığacağını söylemişti. Başka bir akademisyen daha da açık konuştu: Raedwald olabilir, Sigeberht olabilir ya da 610 ile 650 arasında yaşamış herhangi bir başka Doğu Anglia büyüğü.
Durak 4 / 5 · Salon 40
Lewis Satranç Taşları
Büyük olasılıkla Norveç'in Trondheim kentinde oyuldu · Büyük olasılıkla 1150–1200 · Mors dişi, birkaç parçası balina dişi; figürler 7 ile 10,2 cm, piyonlar 3,5 ile 5,8 cm yüksekliğinde
Şunlara dikkat edin
- Muhafızlar, yani kaleler. Dördü berserker: gözleri çılgınca açılmış, kendi kalkanlarının kenarını dişlerinin arasına almışlar.
- Kraliçeler: taçlı, tahtlarında oturuyor, sağ elleri yanaklarına bastırılmış.
- Piyonlar: hiç yüzleri yok; yalnızca küçük sınır taşlarını andıran düz silindirler ve levhalar.
- Piskoposlar, yani filler. Yedisi oturuyor, dokuzu ayakta; hepsinin elinde piskopos asası var, bazıları kitap tutuyor.
Konuşma metni (2:22)
İnsanların bu vitrinin önünde yaptığı ilk şey gülmek, ikincisi de buna biraz mahcup olmak. Sıra sıra küçük fildişi figürler, pörtlek gözler, sıkılmış dudaklar: tahtlarında krallar ve kraliçeler, asalarıyla piskoposlar, kendilerine çok küçük gelen atların üstünde şövalyeler. Uzmanlar, oymacıların komik olmaya çalışmadığından oldukça emin. Bizim kasvet diye okuduğumuz ifade güç ve gözü pekliği anlatmak içindi; elini yanağına dayamış kraliçeler ise tefekkürü, dinginliği, belki de bilgeliği anlatıyordu.
Muhafızları bulun; bunlar kaleler. Dördü berserker: gözleri çılgınca açılmış, savaş hiddetiyle kendi kalkanlarının kenarını ısırıyorlar. Sonra piyonları bulun, buradaki en tuhaf şey onlar: yüz yok, gövde yok, yalnızca sınır taşlarını andıran düz silindirler ve küçük levhalar. Başka hiçbir Orta Çağ satranç takımında soyut piyonlar oyma figürlerle bir arada bulunmuyor; bu yüzden bazı araştırmacılar piyonların öbür taşlarla aynı takımdan olup olmadığını merak ediyor.
Taşlar 1831'de, Dış Hebridler'deki Lewis Adası'nda topraktan çıktı. Doksan dört nesne bir arada bulundu: yetmiş sekiz satranç taşı, tavla ya da benzeri bir oyun için on dört pul ve bir kemer tokası. Anlatımların çoğu buluntu yerini batı kıyısındaki Uig Koyu olarak verir; İskoçya Ulusal Müzeleri'nin araştırmacıları ise aynı bölgede, yaklaşık on kilometre güneydeki Mealista'yı savunuyor. Taşlar büyük olasılıkla 1150 ile 1200 yılları arasında Norveç'in Trondheim kentinde, mors dişinden, birkaçı da balina dişinden oyuldu ve büyük olasılıkla bir tüccarın mal stoğunun parçası olarak Lewis'e ulaştı.
British Museum'da bunlardan seksen iki tane var; seksen gineye satın alındılar. Satın almayı, Elyazmaları Bölümü'nün müdür yardımcısı Frederic Madden ısrarla sonuçlandırdı. Madden tesadüfen tutkulu bir satranç oyuncusuydu ve taşlar hakkında hemen bir araştırma yazısı kaleme almaya başladı; o yazı hâlâ okunmaya değer. On bir tanesi daha Edinburgh'da, İskoçya Ulusal Müzesi'nde. En az biri de özel bir koleksiyonda.
Üstelik hâlâ ortaya çıkıyorlar. Haziran 2019'da, Edinburgh'da en az elli beş yıldır kimsenin ne olduğunu bilmediği bir muhafız tanındı ve ertesi ay açık artırmada yedi yüz otuz beş bin sterline satıldı. Dört büyük taş daha ve çok sayıda piyon hiç bulunamadı.
Vitrinin size gösteremeyeceği bir ayrıntı var. Define gün ışığına çıkarıldığında bazı taşlarda kırmızı bir boya izi vardı; bu iz o zamandan beri tamamen kayboldu. Bu tahtalardaki iki taraf büyük olasılıkla siyah ve beyaz değildi. Kırmızı ve beyazdı.
Durak 5 / 5 · Salon 52
Kiros Silindiri
Babil, Büyük Kiros adına · Yaklaşık MÖ 539–538 · Pişmiş kil, 21,9 cm uzunluğunda ve en geniş yerinde 10 cm çapında
Şunlara dikkat edin
- Boyutu. Yirmi iki santimetre kil, iki elle tutulabilecek kadar küçük; üstelik bir imparatorluk hakkında bir belge.
- Ortadaki kırık bölge ve ana parça 1961'de yeniden pişirilip onarıldığında eklenen alçı.
- Silindirin gövdesini saran, günümüze ulaşmış kırk beş satırlık çivi yazısı; ilk ve son satırlar okunamayacak kadar hasarlı.
Konuşma metni (2:26)
Yaklaşık yirmi iki santimetrelik pişmiş kil, iki elle tutulacak kadar küçük; üstelik hiç kimsenin bakması için yapılmamıştı. Büyük Kiros milattan önce 539'da Babil'i aldı ve bu silindir, Marduk'un tapınağı ve kentin büyük mabedi olan Esagila'nın temeline, tanrılar ve orayı ileride kazacak kral için bir adak olarak gömüldü. Üzerinde, gövdesini saran kırk beş satır Akadca çivi yazısı kalmış; ilk ve son satırlardan ancak birkaç kelime okunabiliyor.
Metnin birden fazla amacı var. Kiros'un tahttan indirdiği Babil kralı Nabonid'i, dinsiz ve soysuz bir zalim olarak kötülüyor. Tanrı Marduk'un Kiros'u seçtiğini söylüyor. Babil halkının onu sevinçle karşıladığını ve kente barış içinde girdiğini söylüyor. Ve Mezopotamya'nın dört bir yanında tapınakları yeniden düzene sokmayı, yerinden edilmiş insanları evlerine göndermeyi ona mal ediyor.
Bu küçük nesnenin o günden beri tartışılmasının nedeni bu son iddia. Kutsal Kitap uzmanları onu uzun süre, Ezra Kitabı'nın Kiros'a atfettiği, Yahudilerin Babil sürgününden dönüşünü destekleyen bir kanıt olarak okudu. Sorun şu ki metin yalnızca Mezopotamya'daki mabetlerin adını veriyor; Yahudilerden, Kudüs'ten ya da Yahuda'dan hiç söz etmiyor. British Museum ve bu dönemin uzmanlarının çoğu silindiri daha çok antik Mezopotamya propagandasının bir aracı olarak görüyor: Milattan önce üçüncü binyıla uzanan uzun bir kraliyet inşa yazıtları geleneğinin bir halkası. Bu yazıtlarda yeni kral, saltanatını reformlar ilan ederek açar.
Bu, silindirin şöhretini durdurmadı. Şah Muhammed Rıza Pehlevi onu ilk insan hakları bildirgesi olarak tanıttı; tarihçilerin çoğu bu okumayı anakronik buluyor. Kız kardeşi, Birleşmiş Milletler Genel Sekreteri'ne bir kopyasını armağan etti. Hâlâ dolaşımda olan sahte bir çeviri ise silindirde bulunmayan satırlar içeriyor; aralarında Marduk'a değil Ahura Mazda'ya bir yakarış da var. Bu müzenin eski müdürlerinden Neil MacGregor ise silindir için daha dar bir iddiada bulundu: farklı milletleri ve inançları barındıran bir devleti yönetmeye yönelik bildiğimiz ilk girişim.
Şimdi nesnenin kendisine bakın, çünkü o tek bir nesne değil. Ana parça, Hürmüz Rassam'ın Mart 1879'da Babil'de topraktan çıkardığı parça. Daha küçük bir parça, bir antika tüccarı aracılığıyla Yale Üniversitesi'ne ulaştı, 1920'de yayımlandı ve ancak 1970'te bu silindire ait olduğu anlaşıldı. Yale, anlaşmada uygun bir çivi yazılı tablet diye geçen bir eser karşılığında bu parçayı Londra'ya gönderdi: ilkesel olarak geçici, uygulamada süresiz. Kiros'un duyurusunun iki yarısı 1972'de yeniden birleşti.
Bağımsız rehber · Chiaro
Chiaro'yu British Museum'daki her şeye doğrultun.
Sergilenen yaklaşık elli bin eserden yalnızca beş durak. Telefonunuzu bir Asur kabartmasına, bir Yunan vazosuna ya da etiketin pek bir şey söylemediği bir yeşim kâseye tutun; Chiaro size onun ne olduğunu ve Bloomsbury'ye nasıl geldiğini anlatsın, ardından aklınıza gelen bir sonraki soruyu da yanıtlasın.
Gitmeden önce
Ulaşım
Great Russell Street, London WC1B 3DG. Great Russell Street'teki ana girişi kullanın; Robert Smirke'ün kırk üç İon sütunundan oluşan dizisinin arkasındaki bu giriş sizi üstü camla örtülü büyük avluya, Great Court'a çıkarır. Rosetta Taşı da girişin yakınında sergileniyor.
En yakın istasyon, Central, Northern ve Elizabeth hatlarındaki Tottenham Court Road. Central ve Piccadilly hatlarındaki Holborn ile Piccadilly hattındaki Russell Square da kısa bir yürüyüş mesafesinde; batıdan geliyorsanız Northern hattındaki Goodge Street de işinizi görür.
Biletler
- Giriş için para ödemiyorsunuz. Birleşik Krallık'taki tüm ulusal müzelerde olduğu gibi kalıcı galerilere giriş ücretsiz; yalnızca bazı geçici sergiler biletli.
- Haftalık kapalı günü yok. Müze her gün saat 10.00'dan 17.00'ye kadar, cuma günleri ise 20.30'a kadar açık. 24, 25 ve 26 Aralık'ta kapalı.
- Britanya'nın en kalabalık binalarından biri: 2025'te 6.440.120 kişi geldi, bu sayıyı yalnızca Natural History Museum geçti. Standart saatlerin dışında açık olduğu tek zaman cuma akşamları.
- Koleksiyonun yüzde birinden azı, yani yaklaşık elli bin eser, herhangi bir anda sergileniyor; bu yüzden rotanızı müzeye vardıktan sonra değil, gelmeden önce belirleyin.
Resmî sesli rehber
Müzenin kendi rehberi, doğrudan müzenin yayımladığı British Museum Audio uygulaması. Uygulamadaki altmış beş galeri tanıtımı ücretsiz; iki yüz elliden fazla eser hakkındaki yorumlar altı sterlinlik bir uygulama içi satın alımla açılıyor, aralarında Top 10, Ancient Egypt ve Silk Roads'un da bulunduğu tekil tematik turlar ise 2,99 ile 4,99 sterlin arasında. Uygulama, İngiliz İşaret Dili de dâhil dokuz dilde. Müzede cihaz kiralanıp kiralanamadığını danışma masasından öğrenebilirsiniz. Bu sayfa ücretsiz, beş eseri kapsıyor ve her kaydın metnini kelimesi kelimesine sesin altında veriyor.
Resmî web sitesi →Sorular
Ücretsiz bir British Museum sesli rehberi var mı?
Evet, şu an okuduğunuz rehber. Beş eser ve hiçbir şey yüklemeden burada dinleyebileceğiniz beş kayıt; her birinde eserin hangi salonda olduğu belirtilmiş ve metni altında eksiksiz yazılı. Müze de kendi uygulamasındaki altmış beş galeri tanıtımını ücretsiz sunuyor; Chiaro uygulaması ise binadaki başka her şeyi bir fotoğraftan anlatabiliyor.
British Museum'un resmî sesli rehberi ne kadar?
British Museum Audio uygulamasını indirmek ücretsiz, içindeki bazı içerikler ise ücretli. Altmış beş galeri tanıtımı bedava; iki yüz elliden fazla eser hakkındaki yorumların tamamı 6 sterlin, Top 10, Ancient Egypt ve Silk Roads gibi tekil tematik turlar ise 2,99 ile 4,99 sterlin arasında. Uygulama, İngiliz İşaret Dili de dâhil dokuz dilde. Kendi telefonunuz yerine kiralık bir cihaz kullanmak isterseniz, bunun mümkün olup olmadığını danışma masasına sorun.
Rosetta Taşı British Museum'un neresinde?
Müzenin en büyük sergi alanı olan ve girişe yakın duran Mısır heykel galerisinde, 4 numaralı salonda. Taş 2004'ten beri bu galerinin ortasında kendine ait bir vitrinde duruyor ve Haziran 1802'den bu yana neredeyse hiç ara vermeden müzede sergileniyor.
Parthenon heykelleri British Museum'un neresinde?
Zemin kattaki 18 numaralı salonda, Duveen Galerisi'nde. Galerinin parasını Joseph Duveen verdi, tasarımını John Russell Pope yaptı; 1938'de açıldı, 1940'ta bombalandı ve heykeller 1962'de yeniden buraya yerleştirildi. Geçmişte çatı akıntıları yüzünden kapandığı oldu, örneğin 2021'in büyük bölümünde; bu yüzden yola çıkmadan önce kontrol etmeye değer.
British Museum pazartesi günleri kapalı mı?
Hayır. Haftalık kapalı günü yok; haftanın yedi günü saat 10.00'dan 17.00'ye kadar açık, cuma günleri ise akşam 20.30'a kadar açık kalıyor. Düzenli olarak kapalı olduğu tek dönem 24, 25 ve 26 Aralık.
British Museum ücretsiz mi?
Evet. Kalıcı koleksiyona giriş ücretsiz, çünkü Birleşik Krallık'taki tüm ulusal müzeler gibi British Museum da giriş ücreti almıyor. Ödünç eserlerle kurulan bazı geçici sergiler biletli ve ayrıca ücretlendiriliyor. Bu sayfadaki hiçbir şey de para tutmuyor.
Diğer sesli rehberler
Chiaro tarafından hazırlandı. British Museum ile bağlantılı değildir.