İçeriğe geç

Madrid Kraliyet Sarayı · Madrid · Bağımsız rehber

Madrid Kraliyet Sarayı sesli rehberi,
beş durak, ücretsiz.

135.000 metrekareyi aşan alan ve 3.418 oda; 1734 Noel arifesinde yitirilen bir kalenin yerine yapıldı. Beş durağı burada, cepheden tahta kadar çalıyor; gerisini Chiaro uygulamasında çekeceğiniz bir fotoğraf üstlenir.

App Store'dan İndirin

Chiaro tarafından hazırlandı. Madrid Kraliyet Sarayı yönetimiyle bağlantılı değildir.

9:41

Plaza de la Armería'nın karşısından ana cephe

Madrid Kraliyet Sarayı

0:00 2:25
Durak 1 / 5

Beş durak · 12 dakikalık anlatım

Beş nokta, tek bir yürüyüş,
yürüyeceğiniz sırayla.

Kendi başınıza dinleyeceğiniz bu ücretsiz Madrid Kraliyet Sarayı sesli rehberine Plaza de la Armería'nın parmaklığında, Almudena Katedrali tarafında durup ana cepheye bakarak başlayın; henüz kimseye bilet göstermeniz gerekmez, ziyaretçi girişi de aynı meydandadır. İçeride duraklar, Patrimonio Nacional'ın ana kattaki rehbersiz ziyaret güzergâhının sırasını izler: giriş holünden Büyük Merdiven'i çıkıp III. Carlos'un dairesinden Salón de Gasparini'ye, ana avlunun çevresinden dolaşıp kuzey taraftaki Real Capilla'ya, son olarak da devlet dairelerindeki turun bittiği güney cephedeki Salón del Trono'ya. Kayıtlar toplam on iki dakika kadar sürer; sarayın kendisi rehbersiz yürüyüş için yaklaşık kırk beş dakika öngörüyor.

Bu sayfadaki tarihler, adlar ve ustalar, Patrimonio Nacional'ın saray tanıtımlarından, ziyaretçi PDF'lerinden ve bilet sitesinden, ayrıca İngilizce ve İspanyolca Vikipedi maddelerinden alındı. Palacio Real hâlâ Kral'ın resmî konutudur ve devlet törenleri salonları, hatta binanın tamamını kısa süre önceden haber vererek kapatabilir. O gün görevlilerin ve asılı duyuruların söyledikleri, bu sayfada yazandan önce gelir.

Durak 1 / 5 · Plaza de la Armería: Almudena Katedrali ile saray ön avlusu arasındaki parmaklığın halka açık tarafında, kuzeye, ana (güney) cepheye bakarak durun; resmî ziyaretçi girişi de burada, Almudena meydanında, Calle Bailén köşesindedir

Plaza de la Armería'nın karşısından ana cephe

Mimar: Giambattista Sacchetti (1690-1764), Filippo Juvarra'nın tasarımı üzerine; tamamlayan: Francesco Sabatini (1722-1797), Ventura Rodríguez (1717-1785) ile birlikte; yaptıranlar: V. Felipe, VI. Fernando ve III. Carlos · İlk taş 6 Nisan 1738; bina büyük ölçüde 1751-1754'te tamamlandı; III. Carlos 1 Aralık 1764'te taşındı · Gri granit ve beyaz kireçtaşı; 135.000 metrekareyi aşan, 3.418 odalı bir saray; en alçak yerinde altı, zeminin alçaldığı yerde sekiz kat

Şunlara dikkat edin

  • Çatı hattının ortasındaki saat. Sabatini tasarladı ve içine yanan Alcázar'dan kalma bir çan yerleştirildi.
  • Saatin iki yanındaki iki heykel, VI. Fernando ve Braganzalı Barbara: bütün çatıyı krallarla donatma planından geriye kalanlar.
  • Taşın iki rengi: altta gri granit, üstte beyaz kireçtaşı; tasarım bu karşıtlığa dayanır.
  • Saatin üstündeki demir çerçevede 1637 ve 1761 tarihli çanlar; eskisi yangından öncesine ait.
Konuşma metni (2:25)

Çatı hattının ortasına bakın; cephe orada, içinde bir saat bulunan bir kütleye doğru yükseliyor. O saat Francesco Sabatini'nin eseri ve içine, burada daha önce duran binadan, Madrid Alcázar'ından kalma bir çan yerleştirilmiş. O çanı aklınızda tutun, çünkü baktığınız her şey bir yangına verilmiş bir cevap.

Madrid bu sırtın çevresinde büyüdü. 860 ile 880 yılları arasında Kurtuba'nın Emevi emiri Birinci Muhammed, Manzanares'e bakan bu sırta bir kale kurdurdu ve çevresindeki yerleşimin adı Mayrit'ti. 1561'de İkinci Felipe, Alcázar'ı İspanya krallarının resmî konutu yaptı ve saray halkını Madrid'e getirdi. Sonra, 1734 Noel arifesinde, bina alev aldı. Üç gün boyunca yandı. Tablolar ve mobilyalar pencerelerden aşağı atıldı, çoğu düşerken kırıldı ve kraliyet koleksiyonundan beş yüzü aşkın tablo yok oldu. Yirmi yedi Aralık'a gelindiğinde ayakta yalnızca birkaç duvar ve tek bir kule kalmıştı.

Yangını, Versailles gibi bir saraya kavuşmak için Beşinci Felipe'nin Fransız saraylılarının bile bile çıkardığını duyacaksınız. Burayı yöneten Patrimonio Nacional, bunun bir efsane olduğunu açık açık söylüyor.

Felipe, Avrupa'nın en ünlü mimarı Filippo Juvarra'yı çağırttı. Juvarra bunun dört katı büyüklüğünde, yirmi üç avlulu ve 480 metre uzunluğunda cepheli bir saray çizdi. Juvarra Ocak 1736'da öldü, plan fazla pahalı bulundu ve öğrencisi Giambattista Sacchetti'den, sarayı eski Alcázar'ın dar ve eğimli arsasına sığdırması istendi. O da yana doğru değil, yukarı doğru inşa etti: zeminin düz olduğu yerde altı kat, sarayın arkasında yerin alçaldığı yerde sekiz kat. Ve hiç ahşap kullanmadı. Her döşeme bir tonozdur, ahşap yalnızca kapılarda ve pencerelerde vardır; böylece bu bina hiçbir zaman öncekinin yandığı gibi yanamayacaktı. İlk taş altı Nisan 1738'de bu cephenin ortasının altına kondu ve üzerindeki yazıt, Beşinci Felipe'nin kaleyi sonsuzluğa dayansın diye yeniden yaptırdığını söylüyor.

Şimdi saatin iki yanındaki iki heykele bakın: Altıncı Fernando ve kraliçesi Braganzalı Barbara. Bu çatı hattı boyunca Vizigotlara kadar uzanan krallar dizilecekti, aralarında Moctezuma ile Atahualpa da vardı. 1764'ten itibaren burada gerçekten yaşayan ilk kral olan Üçüncü Carlos bunu fazla buldu ve heykelleri kornişlerden indirtti. İçeri girmeden önce taşın kendisine bakın: altta gri granit, üstte beyaz kireçtaşı; o heykellerin yapması gereken işi bu iki renk yapıyor.

Durak 2 / 5 · Ana giriş holü (zaguán principal) ve ana kata çıkan Büyük Merdiven; rehbersiz güzergâhın başlangıcı

Büyük Merdiven

Mimar: Francesco Sabatini (1722-1797), III. Carlos için, Giambattista Sacchetti'nin merdiven holünün içinde; tonoz freskleri: Corrado Giaquinto (1703-1766); alçı süslemeler: Giovanni Battista Andreoli; sahanlıktaki aslanlar: Felipe de Castro ve Robert Michel · Sabatini 1760'ta sol tarafa yaptı; IV. Carlos'un emriyle 1789'da aynı basamaklar kullanılarak sağa taşındı; tonoz freskleri VI. Fernando hayattayken bitti · Mermer ve granit; her biri 4,5 metre genişliğinde tek parça mermerden oyulmuş 72 basamak

Şunlara dikkat edin

  • Basamaklar: geniş, çok alçak, her biri dört buçuk metre genişliğinde tek parça mermer.
  • İlk sahanlıktaki iki mermer aslan; biri Felipe de Castro'nun, öbürü Robert Michel'in. Sarayın notlarına göre Michel'inki daha canlı.
  • Giaquinto'nun tonozu, İspanya'nın Koruduğu Din; köşelerdeki madalyonlarda dört element.
  • Av sahneleri ve zafer simgeleri oyulmuş beyaz Carrara mermerinden vazolar.
Konuşma metni (2:11)

Merdivenin dibinde durun ve ilk basamağa bakın. Dört buçuk metre genişliğinde tek parça mermer, öbürleri de öyle: yetmiş iki basamak, o kadar geniş ve o kadar alçak ki çıktığınızı neredeyse hissetmezsiniz. Patrimonio Nacional'ın kendi notları, kadınların bu basamakları hiç yürüyerek çıkmadığını da ekliyor. Ana kata tahtırevanlarla taşınırlardı.

Arkanızda ana giriş holü var. Arabalar cephenin ortadaki üç kapısından içeri girerdi; hükümdarlar ve elçiler tam burada, Romalı bir komutan kılığındaki Üçüncü Carlos heykelinin karşısında arabadan inerdi.

Bu merdiven yaklaşık yirmi yıl tartışıldı. Sacchetti'nin, Marki Scotti'nin bir fikrine dayanarak 1742'de kabul edilen planı ikiz merdivendi: sağdaki kral, soldaki kraliçe için. Sonra Scotti ile himayesindeki Bonavia basamakların fazla yüksek olduğundan yakındı ve ardından gelen saray kavgası proje üstüne proje doğurdu. Sacchetti'nin, merdiven kolları ana katta dokuz çıkışa açılan en iddialı tasarımı yalnızca ahşaptan yapıldı, kral etkisini görebilsin diye. Üçüncü Carlos hiçbirini beğenmedi. Francesco Sabatini'ye, Vanvitelli'nin Napoli yakınlarındaki Caserta sarayı için yaptığı gibi tek bir merdiven yapmasını, öbür merdiven holünü de balo salonuna çevirmesini söyledi. O balo salonu Sütunlu Salon'dur ve Avrupa'daki çoğu salondan daha hareketli bir hayatı oldu: İspanya 1985'te Avrupa Topluluklarına katılım antlaşmasını orada imzaladı, 1991'de Madrid Barış Konferansı orada yapıldı ve Birinci Juan Carlos 2014'te tahttan feragat belgesini orada imzaladı.

İşin tuhaf yanı şu. Sabatini bu merdiveni 1760'ta öbür tarafa, sola yaptı. Dördüncü Carlos 1789'da tahta çıkınca aynı mimara merdiveni söktürüp şimdi bulunduğu sağ tarafa, aynı basamaklarla yeniden kurdurdu. Şu an çıktığınız merdiven bir kez taşınmış bir merdiven.

İlk sahanlıkta iki mermer aslan oturuyor. Biri Felipe de Castro'nun, öbürü Robert Michel'in eseri; sarayın kendi notları Michel'inkini ikisinin daha hareketlisi sayıyor. Sonra tam yukarı bakın. Tonozu Corrado Giaquinto boyadı: İspanya'nın Koruduğu Din; çevresinde Bolluk, Barış, Adalet ve İhtişam, yani Altıncı Fernando'ya ait sayılan erdemler, köşelerdeki madalyonlarda da dört element.

Napolyon Madrid'e geldiğinde bu sahanlıkta durdu, yeni kral olan kardeşi Joseph'e döndü ve şöyle dedi: Kardeşim, benimkinden çok daha güzel bir evin olacak.

Durak 3 / 5 · Ana kat, Kral III. Carlos'un dairesi; Sütunlu Salon'dan Saleta ve Antecámara üzerinden ulaşılır

Gasparini Salonu, III. Carlos'un giyinme odası

Tasarımcı: Mattia Gasparini (ö. 1774), III. Carlos için; zemin: Domenico Galeotti ve Nicola Rappa; tonoz alçısı: Gennaro di Matteo; sarayın marangozluk, nakış ve bronz atölyeleriyle birlikte · III. Carlos döneminde, 1759'dan sonra başlandı; zemin ve tonoz 1788'e kadar bitti; duvar kumaşları VII. Fernando, sandalyeler XII. Alfonso döneminde · Renkli mermer kakmalı zemin, boyalı ve yaldızlı alçı tonoz, renkli ipek ve yaldızlı gümüş iplikle işlenmiş saten duvar kumaşları; tamamlanması on yıllar, yaklaşık elli yıl süren bir bezeme

Şunlara dikkat edin

  • Alçı tonoz: yeşil ve altın renginde yapraklar, çiçekler, meyveler ve kuşlar; Üçüncü Carlos 1788'de ölmeden önce bitmişti.
  • Renkli mermer zemin; tamamlandığını gördüğü öbür tek kısım.
  • Altıncı Fernando'nun satın aldığı Jaquet-Droz yapımı El Pastor saati; saat başlarında çobanı flüt çalar.
  • Duvar kumaşları: renkli ipek ve yaldızlı gümüş iplikle işlenmiş saten; eski nakış yeni ipeğe aktarıldı.
Konuşma metni (2:07)

Önce yukarı, sonra aşağı bakın, çünkü tavan ile zemin, Üçüncü Carlos'un bu odada bittiğini görebildiği yegâne iki kısım.

Burası onun Pieza de Vestir'iydi, yani giyinme odası; dairesinde taht salonundan sonra en önemli oda. Özel bir oda değildi. O zamanki kralların yaptığı gibi kral burada saray halkının önünde giyinirdi; bu yüzden odanın kendisi başlı başına bir gösteri olmak zorundaydı. Kral odayı, 1759'da onunla birlikte Napoli'den gelen ressam ve dekoratör Mattia Gasparini'ye verdi ve Gasparini ortaya bunu çıkardı: gidebileceği son noktaya kadar götürülmüş İtalyan rokokosu; etli yapraklar, çiçekler, kuşlar ve Doğulu figürler, yüzyılın Çin modası her köşede.

Bunu yapmak için üç atölye kuruldu. Marangozluk atölyesini José Canops adlı bir Alman yönetiyordu. Bronzlar Antonio Vendetti'nin sorumluluğundaydı. Nakış atölyesinin başında ise Gasparini'nin eşi María Luisa Bergonzini vardı; yani bu odanın arkasındaki üç atölyeden birini bir kadın yönetiyordu.

On yıllar sürdü. Üçüncü Carlos 1788'de öldüğünde yalnızca Domenico Galeotti ile Nicola Rappa'nın döşediği mermer zemin ve Gennaro di Matteo'nun alçı tonozu bitmişti. Bütün program yaklaşık elli yıl sürdü. İşlemeli duvar kumaşları Yedinci Fernando döneminde asıldı, sandalyeler ise ancak On İkinci Alfonso döneminde, on dokuzuncu yüzyılın sonlarında geldi. Daha yakın bir zamanda duvarlardaki ipek eskiyip değiştirildi ve özgün nakış büyük bir sabırla yeni kumaşın üzerine dikildi.

İsviçreli saatçi Jaquet-Droz'un yaptığı ve Altıncı Fernando'nun satın aldığı El Pastor, yani Çoban adlı saati bulun. Saat başlarında oturan bir çoban flüt çalarken on sekizinci yüzyıl kıyafetleri içindeki küçük figürler dans eder. Bronz avize ile köşelerdeki şamdanlar Yedinci Fernando döneminden; ortadaki masa ise Vatikan atölyelerinden geldi, Papa Dokuzuncu Pius'un İkinci Isabel'e armağanı.

Az önce geçtiğiniz odalarla ilgili bir şey daha. Üçüncü Carlos duvarlarının tavandan lambriye kadar tablolarla kaplı olmasını severdi; kışın, Kastilya'nın soğuğuna ve nemine karşı bu tabloların yerini duvar halıları alırdı. Yemeklerini yediği ve bakanlarıyla görüştüğü yan taraftaki bekleme odasında, yaz düzeninde Velázquez'in Nedimeler tablosu da vardı. Prado'ya temelli gidene kadar o duvarda kaldı.

Durak 4 / 5 · Ana kat, kuzey taraf; ana avlunun çevresini dolaşan galeriden girilir

Giaquinto'nun kubbesi altında Kraliyet Şapeli

Mimar: Giambattista Sacchetti (1690-1764), Ventura Rodríguez (1717-1785) ve Corrado Giaquinto (1703-1766) ile birlikte, VI. Fernando için; alçı süslemeler: Andreoli; kasnaktaki melekler: Felipe de Castro; sunak mimarisi: Sabatini · 1742'de ana kata yerleştirildi; Sacchetti'nin son tasarımı 1748; 1750-1759'da yapıldı (İspanyolca Vikipedi) · Merkezî kubbeli bir plan üzerinde alçı, yaldız ve fresk; her biri damarlı siyah Mañaria mermerinden tek parça kesilmiş on büyük sütun

Şunlara dikkat edin

  • Kubbedeki bulut halkaları; Teslis'in Meryem'i taçlandırması sahnesi olduğundan daha yukarıda süzülüyormuş gibi görünsün diye boyandı.
  • Siyah sütunlar; her biri Bask Bölgesi'ndeki Mañaria'dan tek parça damarlı mermer.
  • Pandantifler: Çiftçi Aziz Isidro, Azize María de la Cabeza, Aziz Leandro ve Aziz Damasus.
  • Batı ucundaki org; kasasını Ventura Rodríguez tasarladı ve on dokuzuncu yüzyılın değişikliklerinden kurtuldu.
Konuşma metni (2:18)

Başınızı geriye yatırın. Kubbe olduğundan daha yüksek görünüyor ve bu bilerek yapılmış: Corrado Giaquinto, Teslis'in Meryem Ana'yı taçlandırdığı ortadaki sahnenin çevresine bulut halkaları boyadı, böylece gözünüz hep yukarı doğru gitmeye devam ediyor.

Kornişin üstündeki her şey Giaquinto'nun. Andreoli'nin uyguladığı alçı süslemeleri o tasarladı, freskleri de o boyadı; aralarında Clavijo Savaşı ve bir Din Alegorisi var. Kubbenin altındaki dört pandantifte Madrid havası taşıyan azizler var: Çiftçi Isidro ile eşi Azize María de la Cabeza, yanlarında da Aziz Leandro ile Aziz Damasus.

Şapel neredeyse başka bir yere yapılacaktı. İlk plan onu bugün Teberdarlar Salonu'nun bulunduğu yere koyuyordu. 1742'de bunun yerine burada, ana katta yapılmasına karar verildi ve her biri şapeli büyütmeye çalışan birkaç sürümden sonra, Patrimonio Nacional'a göre Sacchetti'nin 1748 tarihli son tasarımı uygulandı; yardımcısı Ventura Rodríguez de işin içindeydi. Başka anlatımlar ise 1749'da kazanan tasarımı bizzat Rodríguez'e veriyor. Sacchetti'nin fikrinin geri kalanı ise hiç yapılmadı. O, zeminin ve bütün duvarların mermer, sütun başlıklarıyla kaidelerin bronz olmasını istiyordu. Üçüncü Carlos şapelin bitmesini istedi; bu yüzden bezeme geçici bir çözüm olarak alçıyla tamamlandı ve gördüğünüz şey o geçici çözüm. Gerçekten yapılan kısım ise göz kamaştırıcı: her biri Bask Bölgesi'ndeki Mañaria'dan tek parça damarlı siyah mermerden kesilmiş on büyük sütun.

Şimdi bu mekânın nasıl kullanıldığını gözünüzün önüne getirin. Sıradan günlerde kral ayini, şapelin girişe yakın ucundaki kafesli bölme Cancel'den izlerdi; oraya kraliyet dairelerinin içinden ulaşırdı. Büyük bayram günlerinde ise bu iş için duvar halılarıyla donatılan dışarıdaki galeri boyunca tören alayıyla yürür, sunağa eğilir, kraliçeye eğilir ve sayeban altındaki yerine otururdu. Saray erkânının yerleri belliydi. Halk yalnızca girişe kadar girebilirdi.

Müzik burada önemliydi. Bu şapelde Domenico Scarlatti ile José de Nebra'nın eserleri çalındı ve batı ucundaki org bir nadirlik: kasasını Ventura Rodríguez tasarladı, 1778'de Jorge Bosch yaptı ve on dokuzuncu yüzyılın değişikliklerinden kurtulmuş olmasıyla İspanya'da tektir.

Son iki ayrıntı. Ana sunağın üstündeki Aziz Mikail tablosu, Luca Giordano'nun kayıp bir orijinalinden Ramón Bayeu'nun yaptığı bir kopya ve Giaquinto'nun tonozunun yanında neredeyse çekingen duruyor. Sunak masasında, camlı bir nişte ise kutsal emanetleri orada saklanan Romalı şehit Aziz Felix'in balmumundan bir figürü yatıyor.

Durak 5 / 5 · Ana kat, güney cephe, Plaza de la Armería'nın üstünde; rehbersiz güzergâhın son salonu

Taht Salonu

Bezemenin yöneticisi: Felice Gazzola, III. Carlos için; tonoz freski: Giambattista Tiepolo (1696-1770); mobilya tasarımı: Giovanni Battista Natali; Napoli'de oyma: Gennaro di Fiore; duvar nakışı: Andrea Cotardi · Sacchetti 1737'de tasarladı; bezeme 1772'de tamamlandı · Fresk, yaldızlı alçı, yaldızlı gümüşle işlenmiş Ceneviz kadifesi, yaldızlı ahşap ve La Granja camı; on iki konsol ve on iki ayna çerçevesi, ayrıca 1651-1652'de dökülmüş dört yaldızlı bronz aslan

Şunlara dikkat edin

  • Tonozun köşeleri; alçı figürler orada Tiepolo'nun resminin çerçevesinden dışarı doğru eğiliyor.
  • Taht kürsüsünün yanındaki dört yaldızlı bronz aslan, her biri bir patisini kırmızımsı bir taş topa dayamış; yedi kardeşleri Prado'da.
  • Konsollar ve ayna çerçeveleri, her birinden on iki tane; hepsi tek bir tasarım içinde birbirinden farklı, Napoli'de yapıldı.
  • Duvarlardaki kırmızı Ceneviz kadifesi ve yaldızlı gümüş işlemeli kenarları.
Konuşma metni (2:33)

Sarayın bir anlamı varsa, o anlam bu salondur. Sacchetti onu 1737'de çizdiğinden beri işlevi hiç değişmemiş tek oda burası. Taht kürsüsünden biraz geride durun ve her şeyden önce yukarı bakın.

Tavan Giambattista Tiepolo'nun: İspanyol Monarşisinin Zaferi, hayatının son eserlerinden biri. Alt kenarını salonun çevresinde izleyin: korniş boyunca oturan figürler İspanya'nın bölgelerinin ve topraklarının alegorileri, her biri kendi simgeleriyle; köşelerde ise alçı figürler boyalı çerçevenin dışına iyice eğiliyor, öyle ki alçının nerede bitip boyanın nerede başladığını tam olarak ayırt edemiyorsunuz.

Üçüncü Carlos salonu Felice Gazzola'ya emanet etti, ekibi işi 1772'de bitirdi ve sonuç Madrid'in ortasında bir Napoli. Carlos 1759'a kadar Napoli ve Sicilya kralıydı; mobilyalar da orada yapıldı, Giovanni Battista Natali tasarladı, Gennaro di Fiore oydu: on iki konsol ve on iki ayna çerçevesi, hepsi tek bir tasarım içinde birbirinden farklı. Ayna camları La Granja'daki Kraliyet Cam Fabrikası'ndan geldi ve bu büyüklükte düz cam levhalar teknik bir başarıydı. Duvarlar, Andrea Cotardi'nin işlediği Ceneviz kadifesiyle kaplı. Saray bütün düzeni bir şifre olarak okuyor: dünyanın dört kıtası, dört mevsim ve dört ana erdem; yani bir kralın iyi yönetmek için ihtiyaç duyduğu her şey.

Şimdi aslanlar. Dört tane, yaldızlı bronzdan, her biri bir patisini kırmızımsı bir taş topa dayamış. Saraydan daha yaşlılar. Velázquez onları İtalya'ya yaptığı ikinci yolculukta, eski Alcázar'daki Aynalı Salon için sipariş etti ve 1651 ile 1652'de Matteo Bonuccelli tarafından döküldüler. On iki taneydiler. Yedisi Prado'da masa taşıyor, biri de 1734 yangınında ağır hasar gördü. Üçüncü Carlos bu dördünü, Jacques Jonghelinck'in Alcázar'dan gelen bronz Gezegenleri ile birlikte bilerek buraya koydu; yeni Bourbon krallarının eskilerin devamı olduğunu söylemek için.

Kürsüdeki iki taht salonun kalbi gibi görünüyor, oysa salondaki en genç şeyler arasında: Üçüncü Carlos'un kendi taht koltuğunun yirminci yüzyılda yapılmış kopyaları; arkalarındaki sayebanın üzerindeki arma da 1990'larda işlendi. Arkalığında Carlos'un tasviri bulunan özgün koltuk Taç Odası'nda saklanıyor ve sonraki bütün tahtlar onu örnek aldı.

Bu salonun daha hüzünlü bir görevi de vardı. Bir kral öldüğünde, cenazesi El Escorial'daki kraliyet mezarlığına gitmeden önce burada halka gösterilirdi. Dördüncü Carlos salonu yeniden döşetmek istedi; Sabatini ile Fransız dekoratör Dugourc'un 1790 tarihli bir tasarımı hâlâ duruyor, hiç uygulanmadı. Yani üstünüzde gördüğünüz, Üçüncü Carlos'un onay verdiği şey: tepede Tiepolo, duvarlarda Napoli ve boş bir tahtı bekleyen Velázquez'in aslanları.

Bağımsız rehber · Chiaro

Chiaro'yu Madrid Kraliyet Sarayı'ndaki her şeye doğrultun.

3.418 odalı bir binada beş durak ancak bir başlangıç. Bir porselen kabine, bir Goya portresi, dans eden figürleri olan bir saat, tören yemek salonundaki bir duvar halısı: Chiaro uygulamasını ona doğrultun, kimin yaptığını ve hangi kral için yaptığını dinleyin, sonra o salonda ardından neler olduğunu sorun.

Merdiven neden taşındı?Bu bronz aslanları kim sipariş etti?O kaidedeki kral hangisi?

Gitmeden önce

01

Ulaşım

Calle de Bailén, s/n, 28071 Madrid. Gruplu ya da gruptan bağımsız, herkes Almudena Katedrali'nin önündeki meydanda, Calle Bailén köşesinde, Plaza de la Armería tarafındaki kapıdan girer. Bu yürüyüşün ilk kaydı, o kapıya birkaç adım uzaklıktaki parmaklıkta dinlenmek için yazıldı.

En yakın istasyon, 2 ve 5 numaralı metro hatlarındaki Ópera'dır. Cercanías banliyö trenleri için durak Príncipe Pío'dur. Saray ulaşım için 3, 25, 39 ve 148 numaralı otobüs hatlarını gösteriyor; paylaşımlı bisiklet için en yakın istasyon 36 numaralı BiciMAD istasyonudur.

02

Bilet ve giriş

  • Biletler bir tarih ve bir giriş saati için satılır. Rehbersiz ziyaret için standart bilet 18 avrodur; 9 avroluk indirimli bilet 5 ile 16 yaş arasındaki (16 yaş dahil) çocuklar, 65 yaş üstü ziyaretçiler ve 25 yaşına kadar (25 dahil) öğrenciler içindir, 5 yaşından küçükler ücretsiz girer. Giriş ve bilet gişesi kapanış saatinden bir saat önce kapanır.
  • Ziyaret saatleri mevsime göre değişir: Nisan-Eylül arasında pazartesi-cumartesi 10.00-19.00; Ekim-Mart arasında pazartesi-cumartesi 10.00-18.00; pazar günleri yıl boyunca 10.00-16.00. 2026'da saray 25 Aralık'ta bütün gün, 24 ve 31 Aralık'ta ise saat 15.00'ten itibaren kapalıdır; resmî etkinlikler onu başka günlerde de kapatabilir.
  • Avrupa Birliği vatandaşları ve AB'de oturanlar ile Latin Amerika ülkelerinin vatandaşları, pazartesiden perşembeye 17.00-19.00 arasında (Ekim-Mart arasında 16.00-18.00), kimlikle, yalnızca bilet gişesinden ve yalnızca rehbersiz ziyaret için ücretsiz girer. Yalnızca sarayla birleşik biletle satılan Kraliyet Mutfağı bu saatlerde gezilemez.
  • Kişisel kullanım için flaşsız fotoğraf çekmek, aksini belirten bir tabela olmadıkça serbesttir; tripod ve selfie çubuğu yasaktır. Ziyaretçi tesislerindeki çalışmalar nedeniyle saray büyük sırt çantaları, valizler ve hacimli çantalarla gelmemenizi rica ediyor.
Resmî biletler →
03

Resmî sesli rehber

Patrimonio Nacional'ın kendi sesli rehberi ayrıca ücretlidir ve iki biçimde sunulur: giriş kontrolünden geçtikten sonra verilen bir cihaz ya da sarayın uygulamasındaki, rezervasyon onayınızdaki kodla açılan dijital bir sürüm; bunun için kendi kulaklığınızı ve şarjlı bir telefon getirirsiniz. Fiyatı, sarayın patrimonionacional.es'teki kendi ziyaretçi sayfasında yazılıdır. Saray personelinin yönettiği rehberli ziyareti, 8 avroluk ek ücretle alırsanız, saraya göre sesli rehbere hiç ihtiyacınız olmaz. Buradaki beş kayıt bunlardan ayrı bir şeydir: ücretsizdir, tarayıcıda çalar ve her metin kendi oynatıcısının altında yazılıdır.

Resmî web sitesi →

Sorular

Ücretsiz bir Madrid Kraliyet Sarayı sesli rehberi var mı?

Evet: bu sayfadaki beş kayıt ücretsizdir, indirme gerektirmez ve her oynatıcının altında metnin tamamını gösterir. Sarayın kendi sesli rehberi, ister cihazda ister uygulamasında olsun, giriş ücretine ek olarak ödenen bir hizmettir. İkisinin de ulaşmadığı binlerce nesne için Chiaro uygulamasıyla bir fotoğraf çekin, size onu anlatsın.

Madrid Kraliyet Sarayı sesli rehberini bilet olmadan dinleyebilir miyim?

İlk kaydı evet. O kayıt, Plaza de la Armería parmaklığının halka açık tarafı için, ziyaretçi girişinin yanında ana cepheye bakarak dinlensin diye yazıldı. İkinci ile beşinci arasındaki kayıtlar içeride, standart giriş biletinin kapsadığı devlet dairelerindeki rehbersiz güzergâh boyunca çalar; Kraliyet Mutfağı ayrı bir birleşik bilettir ve bu yürüyüşe dahil değildir.

Madrid Kraliyet Sarayı'nın resmî sesli rehberi ne kadar?

18 avroluk giriş ücretinden ayrı ücretlendirilir; ya kiralık bir cihaz ya da rezervasyon kodunuzla açılan bir uygulama içi rehber olarak sunulur ve fiyatı sarayın patrimonionacional.es'teki kendi ziyaretçi sayfasında yazılıdır. Alternatifi, saray personelinin yönettiği, 8 avroluk ek ücretli rehberli ziyarettir; saraya göre bu ziyarette sesli rehbere gerek kalmaz.

Madrid Kraliyet Sarayı 2026'da hangi günler kapalı?

2026'nın geri kalanı için duyurulan kapanışlar 25 Aralık'ta bütün gün ve 24 ile 31 Aralık'ta saat 15.00'te erken kapanıştır; yılın başlarında yılbaşı günü, 6 Ocak ve 1 Mayıs'ta da kapalıydı. Saray hâlâ Kral'ın resmî konutu olduğundan devlet etkinlikleri onu başka tarihlerde de kapatabilir; bu yüzden yola çıkmadan önce bilet sitesine bakın. Pazar günleri yıl boyunca 16.00'da kapanır.

Madrid Kraliyet Sarayı'nın rehbersiz ziyareti nerede biter?

Kuzey taraftaki Kraliyet Şapeli'nden sonra, güney cephede Plaza de la Armería'nın üstündeki Taht Salonu'nda. Patrimonio Nacional'ın rehbersiz ziyaret için hazırladığı kendi materyallerindeki sıra budur ve bu sayfa da ona uyar: cephe, Büyük Merdiven, Gasparini Salonu, Kraliyet Şapeli, Taht Salonu. Saray, devlet dairelerinin rehbersiz ziyareti için yaklaşık kırk beş dakika öngörüyor.

Madrid Kraliyet Sarayı'nın içinde fotoğraf çekebilir miyim?

Patrimonio Nacional, açıkça yasaklanan yerler dışında kişisel kullanım için flaşsız fotoğraf çekilmesine izin verir. Tripod, selfie çubuğu ve benzeri aksesuarlara izin verilmez; diğer ziyaretçilerin ve personelin mahremiyetine de saygı gösterilmelidir.

Diğer sesli rehberler

Chiaro tarafından hazırlandı. Madrid Kraliyet Sarayı yönetimiyle bağlantılı değildir.