Sagrada Família · Barselona · Bağımsız rehber
Sagrada Família sesli rehberi,
beş durak, ücretsiz.
Beşi de bu sekmede çalıyor, hiçbir şey yüklemeniz gerekmiyor ve üçünü daha biletiniz yokken kaldırımdan dinleyebilirsiniz. İsa Mesih Kulesi Şubat 2026'da 172,5 metreyle son yüksekliğine ulaştı; hem de 144 yıldır süren bir şantiyede. Chiaro'yu yapının herhangi bir yerine doğrultun, size tam orayı anlatsın.
Chiaro tarafından hazırlandı. Sagrada Família yönetimiyle bağlantılı değildir.
Doğuş Cephesi, Plaça de Gaudí'den
Sagrada Família, Barselona
Buraya kadarı ücretsizdi
Chiaro, Sagrada Família ziyaretinizde gördüğünüz her şeyi tek bir fotoğrafla anlatır.
Beş durak · 12 dakikalık anlatım
Beş nokta, tek bir yürüyüş,
yürüyeceğiniz sırayla.
Bu Sagrada Família sesli rehberindeki beş duraktan üçü biletsiz dinlenebilir; rota önce bazilikanın çevresini dolaşıyor, sonra içinden geçiyor. Carrer de la Marina'nın karşısındaki Plaça de Gaudí'den başlayın: Oradaki gölet, bütün Doğuş Cephesi'ni yansımasıyla birlikte gösterir. Apsis duvarı için bir köşe kuzeybatıya, Carrer de Provença'ya yürüyün; Gaudí'nin sağlığında bitirdiği tek cephe bu. Sonra Doğuş tarafındaki genel girişe dönün, transeptte sütunların altında durun ve ardından Çile tarafındaki müzeye inin. Rotayı dışarıda, Plaça de la Sagrada Família'da, Çile Cephesi'ne ve kulelere yeniden bakarak bitirin. Yaklaşık on iki dakikalık dinleme, baştan sona aşağı yukarı 700 metrelik yürüyüş; bazilika da biletli bölümün ziyaretini kendisi yaklaşık bir saat olarak hesaplıyor.
Buradaki ziyaret saatleri, bilet türleri, girişler ve inşaat tarihleri, Basílica de la Sagrada Família'nın web sitesine ve on bilgi kitapçığına dayanır. Saatler mevsime göre değişir ve burası hâlâ faal bir şantiye olduğu için rotanın bazı bölümleri kısa süre önceden haber verilerek kapanabilir. Bazilikanın kapısındaki tabelalar, burada yazan her şey için son sözü söyler; bizimle çeliştiklerinde bunu duymak isteriz.
Durak 1 / 5 · Plaça de Gaudí, genel girişin karşısında, Carrer de la Marina'nın öbür yakasında; meydanın uzak ucundaki gölet, cephenin tamamını yansımasıyla birlikte gösterir
Doğuş Cephesi, Plaça de Gaudí'den
Mimar: Antoni Gaudí i Cornet (1852–1926); heykeller: önce atölyesi, yönetici Llorenç Matamala i Piñol (1856–1925), daha sonra heykeltıraş Jaume Busquets (1903–1968); İç Savaş hasarının yeniden yontulması (1978'den itibaren): Etsuro Sotoo · 1891'de başlandı; Aziz Barnaba çan kulesi 1925'te, öbür üçü 1930'da tamamlandı · Taş; dört çan kulesi, üç portal ve Venedik cam mozaiğiyle kaplı sivri kuleler
Şunlara dikkat edin
- Orta kapının üzerindeki taş servi, yani hayat ağacı: dallarına beyaz güvercinler tünemiş, tepesinde de tau harfi biçiminde bir haç var.
- Portallar arasındaki iki sütunu taşıyan kaplumbağalar: deniz tarafında bir deniz kaplumbağası, dağ tarafında bir kara kaplumbağası; ikisi de sabit, değişmeyen zamanın simgesi. Cephenin iki ucundaki bukalemunlar ise tam tersini anlatır.
- Havariler Mattiya, Barnaba, Yahuda ve Simun'a adanmış dört çan kulesi. Gaudí'nin tamamlandığını görebildiği tek kule, 1925'te biten Barnaba kulesi.
- Portal pencerelerine oyulmuş tespihler: ortada on boncuk, dağ tarafında dokuz, deniz tarafında yedi.
Konuşma metni (2:11)
Ağaçlara sırtınızı dönün ve suyun öte yakasına bakın. Göletin bu tarafından bütün Doğuş Cephesi'ni görüyorsunuz: dört çan kulesi ve üç kapı. Gaudí'nin hayatının sonuna kadar üzerinde çalıştığı cephe bu.
Bu taraftaki çalışmalar 1891'de başladı ve Gaudí işe buradan başlamayı bilerek seçti. Yapı adasının öbür ucundaki Çile Cephesi'yle başlasaydı, ki onu sert ve çıplak, sanki kemikten yapılmış gibi istiyordu, insanların ona bir kez bakıp çekip gideceğini düşünüyordu. Bu yüzden neşeli olanı öne koydu, doğuya, gün doğumuna bakacak şekilde, ve projenin geri kalanını onun satmasına bıraktı.
Bu dört kuleden biri Aziz Barnaba'nın kulesi; 1925'te tamamlandı. Gaudí'nin bitmiş hâlini görebildiği tek kule bu. Kendisi ertesi yılın haziranında öldü. Havariler Simun, Yahuda Taday ve Mattiya'ya adanan öbür üç kule 1930'da yükseldi.
Şimdi kapılara bakalım. Solda Umut, ortada Sevgi, sağda İman; aralarındaki sütunlara da Yusuf, İsa ve Meryem'in adları kazınmış. Bu iki sütunun her biri bir kaplumbağanın üzerinde duruyor: biri denizden, biri karadan; ikisi de sabit, değişmeyen zamanın simgesi. Cephenin iki ucundaki bukalemunlar ise bunun tam tersini anlatıyor.
Orta kapının üzerinde taştan bir servi ağacı var: hayat ağacı. Dallarını gözünüzle izlerseniz her yanına tünemiş beyaz güvercinler görürsünüz. Onlar, kurtuluşa erişmiş kadınları ve erkekleri simgeliyor.
Şimdi asıl sürpriz. Bunların hiçbirinin bu renkte kalması planlanmamıştı. Gaudí bütün cephenin boyanmasını istiyordu: her kemer şeridi rengârenk olacak, her heykel, her figür boyanacaktı; böylece insanlar, üzerlerinde dolaşan bitkiler ve hayvanlar kadar canlı görünecekti. Bu hiç gerçekleşmedi. Baktığınız şey, kelimenin tam anlamıyla yarım kalmış bir resim.
Figürlerin yapılış biçimi ise daha da tuhaf. Gerçeğe benzesinler diye atölye onları gerçek insanlardan ve gerçek hayvanlardan kalıp alarak yaptı. Gaudí sonra alçı hâlini cepheye çektirir, burada, aşağıdan nasıl göründüğüne bakardı; ancak beğenirse son hâli taşa yontulurdu.
Bu duvarın uzak ucunda, kulelerden birinin dibine sığınmış hâlde, Tespih Portali'nin kapısı var. Gaudí burayı 1897'de bir örnek olarak tamamladı: İç mekândan bir parçayı hakkıyla bitirdi ki ondan sonra gelenler ne demek istediğini bilsin. Bütün bazilikada kendi eliyle tamamladığı tek iç mekân bu.
Durak 2 / 5 · Carrer de Provença, yapı adasının kuzeybatı yüzü, Plaça de Gaudí'den bir köşe ötede; kripta tam altında
Apsis Cephesi, Carrer de Provença'dan
Mimar: Antoni Gaudí i Cornet (1852–1926); kripta temelleri: piskoposluk mimarı Francisco de Paula del Villar y Lozano (1828–1901); Gaudí'nin tamamladığı tek cephe · 1890–1893 · Taş; altı payanda, yedi şapel ve yaklaşık 50 metre yüksekliğinde sivri kuleler
Şunlara dikkat edin
- Çatı kenarının altındaki çörtenler: deniz salyangozları ve kara salyangozları, kertenkeleler, kurbağalar, karakurbağaları ve yılanlar; hepsi apsis çatısındaki yağmur suyunu dışarı akıtan, gerçekten çalışan oluklar.
- Yaklaşık 50 metre yüksekliğindeki sivri kuleler; tepelerinde bitki motifleri var, aralarında kilise yapılmadan önce bu toprakta yetişen yabani bitkiler de.
- Bir şapelin üç penceresinde üç baş harf: bir J, bir M ve bir J daha; Katalanca Jesús, Maria ve Josep, yani İsa, Meryem ve Yusuf.
- Yedi şapeli birbirinden ayıran altı payanda; alttaki sade sivri kemerli pencerelerin yukarıda yerini Gaudí'nin kendi biçimlerine bırakışı.
Konuşma metni (2:26)
Göletten bir köşe ötede, Carrer de Provença'nın kaldırımında, bu kilisenin dış cephesinde Gaudí'nin gerçekten bitirdiği tek bölümün karşısında duruyorsunuz. Bunu bazilika kendisi söylüyor, kendi ziyaretçi kitapçığında: Büyük cephelerden tamamlayabildiği tek cephe apsis.
1890 ile 1893 arasında yükseldi; bu da onu burada toprağın üstündeki en eski yapı yapıyor. Gaudí'nin projeyi başka birinden devralışını izleyebileceğiniz duvar da bu. Piskoposluk mimarı Francisco de Paula del Villar geleneksel bir neogotik yapı tasarlamış ve 1883'te istifa ettiğinde kriptanın temellerine kadar gelmişti. Bu duvara aşağıdan başlayın: Sivri kemerli pencereler ve payandalar hâlâ Villar'ın dilini konuşuyor. Yukarı çıktıkça, parça parça onun olmaktan çıkıyor.
Gaudí sırasız inşa etti ve bu bilinçli bir karardı. Temelleri dört bir yana atıp kat kat yükselmek yerine kilisenin bir bölümünü alıp en tepesine kadar çıkardı; böylece ondan sonraki kuşakların elinde, üzerinde tartışacakları çizimler değil, örnek alacakları bitmiş bir parça olacaktı. Sonradan çizimlerinin başına gelenler düşünülünce, bu şantiyede verilmiş en iyi karar buydu.
Şimdi hayvanları arayın. Gözünüzü çatı kenarının altında gezdirin, çörtenleri bulacaksınız; ama bunlar alışılmış canavarlardan değil. Bunlar salyangozlar, deniz salyangozları ve kara salyangozları; yanlarında kertenkeleler, kurbağalar, karakurbağaları ve yılanlar. Üstelik bir görevleri var: Apsis çatısından gelen yağmur suyu onların içinden akıyor. Gaudí onları seçti, çünkü üzerine inşaat yaptığı boş arazide gerçekten yaşayan canlılar bunlardı.
Üstlerindeki sivri kuleler elli metreye yakın yükseliyor ve tepelerinde bitkiler var; aralarında, kilise yapılmadan önce burada yetişen yabani bitkiler de. Bir şapelin üç penceresinde üç baş harf seçebilirsiniz: bir J, bir M ve bir J daha. Bunlar Katalanca Jesús, Maria ve Josep, yani İsa, Meryem ve Yusuf.
Ve ayaklarınızın altında, bu duvarın aşağısında kripta var. İlk ayinler 1885'te orada, Aziz Yusuf Şapeli'nde yapıldı. Kriptada iki adam gömülü. Biri, bütün bu işi 1866'da başlatan kitapçı Josep Maria Bocabella: Bir dini cemiyet kurdu, bağış toplamak için bir dergi çıkardı ve elde ettiği gelirle 1881'de bu arsayı satın aldı. Öbürü Gaudí; Haziran 1926'da öldüğünde geride yüzde on beş ile yirmi beş arasında tamamlanmış bir kilise bıraktı. Bir keresinde işin neden bu kadar uzun sürdüğü sorulunca, rivayete göre, işvereninin acelesi olmadığını söylemiş.
Durak 4 / 5 · Müze, ziyaretçi rotasının sonunda, Çile Cephesi'nin altındaki alt katta
Müze ve Gaudí'nin kendi atölye eserleri
Nesneler: Antoni Gaudí i Cornet (1852–1926); müzeyi kuran (1961): Junta Constructora del Temple Expiatori de la Sagrada Família · Müze 1961'de kuruldu; atölye yöntemi 1883'ten beri kullanılıyor, yangından sonra 1939'da yeniden başlatıldı · Alçı maketler, çizimler, fotoğraflar ve Gaudí'nin ahşap ve ferforjeden kendi ayin mobilyaları
Şunlara dikkat edin
- Gaudí'nin ayin giysileri dolabı: açık renk ahşaba yerleştirilmiş ferforje bir kafes duvarı ve metale işlenmiş harfler.
- Atölye penceresinden görünen masalardaki alçı maketler. Bunlar sergi değil; bina hâlâ bu şekilde tasarlanıyor.
- Alçının hemen yanında duran ve aynı işi yapan 3D yazıcılar.
- Gaudí'nin, tepesinde bir meyve sepeti olan pencere kulesi maketi; dışarıda, yan duvarlardaki on iki sepetin modeli.
Konuşma metni (1:57)
Burada, aşağıda, Çile Cephesi'nin altında, bina bütün bunların nasıl mümkün olduğunu anlatıyor.
Gaudí bu kiliseyi kâğıt üzerinde tasarlamadı. Alçıyla tasarladı. İlk atölyesi Carrer de Sardenya ile Carrer de Provença'nın köşesindeydi, yani girdiğiniz kapının yapı adasının öbür ucunda. O yıl neyi deniyorsa ona yer açmak gerektiği için atölyeyi durmadan yeniden kurdu. Bir maket yapar, ona bakar, keser biçer, bir yenisini yapardı. Bazilikanın onu anlatırken söylediği şey son derece açık: Atölyeyi anlamadan, binalarından herhangi birinin nasıl yapıldığını anlayamazsınız.
İşte bu yüzden Temmuz 1936 neredeyse her şeyin sonu oldu. Anarşistler kriptayı ateşe verdi ve atölyeye zorla girdi. Çizimler yandı. Fotoğraflar yandı. Alçı maketler paramparça edildi.
Sonra olanlar, şu an burada durabilmenizin nedeni. 1939'da şantiyeyi Francesc de Paula Quintana devraldı ve iş yalnızca iki şeye dayanarak ilerledi: enkazın içinden toplanabilen parçalara ve daha önce başka yerlerde yayımlanmış plan ve fotoğraflardan yeniden kurulabilenlere. Ardından Gaudí'nin eski öğrencileri onunla ilgili bulabildikleri her kâğıt parçasının peşine düştü. O kurtarma çalışması bugün iki bin dört yüz elli kitaptan ve 1871'e kadar uzanan yetmiş dokuz binden fazla gazete kupüründen oluşan bir arşive dönüştü; Haziran 1926'da basılan ölüm ilanları da aralarında. Arşivde Gaudí'nin kendi raflarından kitaplar bile var: Viollet-le-Duc'ün bir Fransız mimarlığı sözlüğü, ki onu mesleği için saklıyordu, ve bir Roma ayin kitabı, ki onu saklamasının nedeni meslek değildi.
Atölye penceresinden masalardaki maketleri bulun. Bu bir sergi vitrini değil. Bu bina hâlâ alçıyla, elle tasarlanıyor; aynı işi artık daha hızlı yapan üç boyutlu yazıcıların hemen yanında.
Sonra Gaudí'nin kendi tasarladığı ayin giysileri dolabını arayın: açık renk ahşap, içine yerleştirilmiş ferforje bir kafes ve metale işlenmiş harfler. Kuleleri çizdiği gibi kadehleri, şamdanları ve dolapları da çizdi. Bu, onun çalıştığı en küçük ölçek; el yazısını görecek kadar yaklaşabileceğiniz tek ölçek de bu.
Durak 5 / 5 · Plaça de la Sagrada Família, Çile Cephesi'nin karşısında, Carrer de Sardenya'nın öbür yakasında; ziyaretçi rotasının dışarı çıktığı yer
Çile Cephesi ve kuleler, Plaça de la Sagrada Família'dan
Tasarım (1911) ve sundurma çizimi (1917): Antoni Gaudí i Cornet (1852–1926); inşaat: 1954'ten itibaren; heykel grupları (1986'dan itibaren): Josep Maria Subirachs (1927–2014); orta kulenin tamamlanması: Jordi Faulí i Oller yönetiminde · Temeli 1954'te atıldı; dört çan kulesi 1976'da bitti; haç Temmuz 2018'de alınlığa yerleştirildi; İsa Mesih Kulesi 20 Şubat 2026'da son yüksekliğine ulaştı · Altı eğik sütun üzerinde taş, üstünde kemik biçimli on sekiz sütuna oturan piramit biçimli bir alınlık; İsa Mesih Kulesi 172,5 metre, ardgermeli taş panellerden
Şunlara dikkat edin
- Sundurmayı taşıyan altı sütun. Hiçbiri dik değil; destekten çok gerilmiş tendonlara benzeyecek şekilde biçimlendirilmişler.
- Bunların üzerindeki alınlık: kemik biçimli on sekiz sütuna daha oturuyor ve tepesinde, haçın üzerindeki Latince cümleyi taşıyan altıgen prizmalardan bir galeri var.
- Havariler Yakup, Tomas, Filipus ve Bartalmay'a adanan ve 1976'da tamamlanan dört çan kulesi; ortadaki ikisinin arasına asılı köprü.
- Onların arkasında ve üstünde İsa Mesih Kulesi: 172,5 metre; haçı 20 Şubat 2026'da tamamlandı ve Montjuïc Tepesi'nden bir metre alçak.
Konuşma metni (2:15)
Kapılardan çıkın, meydana geçin, sonra dönüp yeniden yukarı bakın. Tam altından bakınca Gaudí'nin burada asıl ne istediğini görürsünüz ve bunun heykellerle pek ilgisi yok.
Bu cepheyi 1911'de, öleceğine inandığı bir dönemde tasarladı. Hastalanmış, Pireneler'deki Puigcerdà kasabasına çıkmış, vasiyetini yazmış ve o günleri İspanyol mistik Aziz Juan de la Cruz'u okuyarak geçirmişti. Dağdan döndüğünde yanında birkaç küçük eskiz vardı; bu sundurmanın çizimi 1917'de tapınağın kendi dergisinde yayımlandı.
Talimatı tek bir cümleydi: Bu cephe sert ve acımasız olmalı, sanki kemikten yapılmış gibi. Daha uzun hâlini Isidre Puig i Boada not etti. Gaudí şöyle demişti: Bazıları bunu fazla aşırı bulabilir, ama ben korku uyandırmasını istedim; insanlara bu kurbanın ne kadar kanlı olduğunu gösterebilmek için binanın kendisini feda etmeye, kemerleri kırmaya, sütunları kesmeye razıyım.
Öyleyse sundurmayı neyin taşıdığına bakın. Altı sütun var ve hiçbiri dik değil. Eğiliyorlar ve destekten çok gerilmiş tendonlara benzeyecek şekilde yontulmuşlar: yapısal olarak dürüst bir şey, korkunç bir kılığa sokulmuş. Üstlerindeki alınlık on sekiz sütuna daha dayanıyor ve her biri bir kemik.
Bunların hiçbiri o hayattayken yoktu. Temel 1954'te, ölümünden yirmi sekiz yıl sonra atıldı; havariler Yakup, Tomas, Filipus ve Bartalmay'a adanan dört çan kulesi 1976'da bitti. 1986'da heykel grupları heykeltıraş Josep Maria Subirachs'a verildi. Subirachs tek bir şey yontmadan önce bir yılını Gaudí'nin çizimleriyle geçirdi; sonra bazilikada küçük bir yatak odasına taşındı ve başka hiçbir işe el sürmedi, tıpkı Gaudí'nin son yıllarında yaptığı gibi. Haç, Temmuz 2018'de alınlığa yerleştirildi.
Şimdi hepsinin üstündekine bakın. O, İsa Mesih Kulesi; 20 Şubat 2026'da haçının üst kolu yerine kaldırıldı ve kulenin dışı tamamlandı. Yüksekliği 172,5 metre ve bu rakam bir hedef değil, bir tavan: Gaudí onu Montjuïc'in zirvesinden bir metre aşağıda sabitledi, çünkü yaptığı hiçbir şey Tanrı'nın yaptığı bir şeyden yüksek olmamalıydı. Bu yükseklik aynı zamanda burayı dünyanın en yüksek kilisesi yapıyor; Ulm Katedrali'nin kulesinden on bir metre daha yüksek.
Planlanan on sekiz kuleden on dördü ayakta. Dördü kaldı; üstelik devletten ya da piskoposluktan tek kuruş almamış bir kilisede: Başlangıcı kitapçının topladığı bağışlar ödedi, gerisini de onu görmeye gelen insanlar ödüyor.
Bağımsız rehber · Chiaro
Chiaro'yu Sagrada Família'daki her şeye doğrultun.
Beş durak bitti ama binanın size anlatacakları bitmedi: yan duvarlar boyunca on iki meyve sepeti, apsisin çevresinde yedi şapel, tamamlanmış on dört kule ve kimsenin size anlatmadığı yüz kırk dört yıllık taş işçiliği. Telefonunuzu bir çörtene, bir kapıya ya da bir sütunun dibindeki yıldıza doğrultun; Chiaro onun ne olduğunu ve kimin yaptığını söyler, siz yanında durdukça da sorularınızı yanıtlamayı sürdürür.
Gitmeden önce
Ulaşım
Carrer de Mallorca 401, 08013 Barselona; ama gireceğiniz kapı orası değil. Bireysel ziyaretçiler, Carrer de la Marina üzerindeki Doğuş Cephesi'nde bulunan genel girişi kullanır. Yine Carrer de la Marina üzerindeki B Girişi engelli ve hareket kısıtlı ziyaretçiler içindir; bazilika tekerlekli sandalyeleri de orada ödünç verir.
L2 ve L5 metro hatları Sagrada Família istasyonunda durur; istasyonun çıkışı Carrer de Provença ile Carrer de la Marina'nın köşesindedir, apsis duvarına birkaç adım, girişe birkaç dakika uzaklıkta. 19, 33, 34, D50, H10 ve B24 numaralı otobüsler de bazilikaya uğrar.
Bilet ve giriş
- Giriş belirli saat dilimlerine göredir ve bu saate sıkı sıkıya uyulur. Bilet yalnızca seçtiğiniz saat için geçerlidir; geç kalırsanız içeri alınmazsınız. Biletler kişiye özeldir; bu yüzden üzerindeki adla eşleşen, fotoğraflı resmî bir kimlik getirin.
- 26 avroluk Sagrada Família bileti, bazilikayı ve müzeyi dilediğiniz kadar gezmenizi sağlar, ama kuleleri ve kriptayı kapsamaz. Kuleli bilet 36 avrodur ve yalnızca bir kuleye çıkarır: Doğuş tarafındaki kule şehrin doğu yarısına, Çile tarafındaki kule şehir merkezine bakar. Yukarı asansörle çıkılır, aşağı yürüyerek inilir; kuleler, binanın hareket kısıtlı ziyaretçilerin erişemediği tek bölümüdür.
- Haftalık kapalı gün yoktur, ama saatler mevsime göre değişir; 25 ve 26 Aralık ile 1 ve 6 Ocak'ta ziyaret 9.00–14.00 arasıyla sınırlıdır. Burası bir şantiye olduğu için rotanın bazı bölümleri kısa süre önceden haber verilerek, ücret iadesi olmadan kapanabilir.
- 9.00 ile 10.00 arası resmî sessiz saattir: Pazartesiden cumartesiye günün ilk saati budur, pazar günleri ise saat 10.30'da başlayan ziyaret saatlerinden önceye denk gelir; gerçi bazilikanın saat 9.00 ayini o sırada başlamış olur. Ses çıkaran her şey için kulaklık zorunludur ve ziyaretçilerden sessiz olmaları istenir. O ayin aynı zamanda biletsiz girmenin tek yoludur: Başpiskoposluk her pazar ve zorunlu kutsal günlerde saat 9.00'da ücretsiz bir uluslararası ayin, her cumartesi de saat 20.00'de bir akşam ayini düzenler; giriş aynı Doğuş Cephesi kapısındandır. Ancak yer sınırlıdır ve bu bir ziyaret değil, bir ibadettir; müzeyi göremez, telefonunuzla dolaşamazsınız.
Resmî sesli rehber
Bazilikanın kendi sesli rehberi her bireysel bilete ek ücret alınmadan dâhildir; 26 avroluk bazilika biletine de daha pahalı seçeneklere de. Ama onu kendiniz edinmeniz gerekir: Rehber, resmî Sagrada Família uygulamasının içindedir, bu yüzden uygulamayı gelmeden önce indirin, yanınıza kulaklık ve şarjı dolu bir telefon alın. On dokuz dilde sunulur, ayrıca Katalan İşaret Dili, İspanyol İşaret Dili ve Uluslararası İşaret Dili'nde rehberler vardır; 45 dakikalık standart ve 25 dakikalık ekspres sürümü bulunur ve yalnızca bazilikayı kapsar, kuleleri değil. On yaşından küçük çocuklara uyarlanmamıştır. Bizim beş durağımız farklı çalışır: Üçünü hiçbir şeye para ödemeden kaldırımdan dinleyebilirsiniz, uygulama gerekmez ve her oynatıcının altında metni yazılıdır.
Resmî web sitesi →Sorular
Ücretsiz bir Sagrada Família sesli rehberi var mı?
Var, bu da onlardan biri. Web tarayıcınızın içinde beş durak olarak çalışır; anlatımın her kelimesi oynatıcının altında yazılıdır, bir şey indirmeniz ya da bir cihaz teslim almanız gerekmez. Beş duraktan üçü çitin dışında, kamuya açık alanda; yani hiçbir şey satın almadan dinleyebilirsiniz. Beş durağın atladığı yüzlerce ayrıntı için Chiaro uygulaması var: Birinin fotoğrafını çekin, size onu anlatsın.
Dinlemek için bilet gerekir mi?
Büyük kısmı için gerekmez. Beş duraktan üçü kamuya açık alanda: Plaça de Gaudí'den Doğuş Cephesi, Carrer de Provença'nın kaldırımından apsis duvarı ve Plaça de la Sagrada Família'dan Çile Cephesi. Yalnızca ikisi, sütunların altındaki transept ve müze, giriş kontrolünün ardında; ikisi de 26 avroluk bazilika biletine dâhil.
Resmî Sagrada Família sesli rehberi bilete dâhil mi?
Evet. Her bireysel bilet türü, 26 avroluk bazilika biletinden başlayarak, sesli rehber uygulamasını içerecek şekilde satılır; yani ek bir şey ödemezsiniz. Rehberi resmî Sagrada Família uygulaması üzerinden kendiniz indirir ve kendi telefonunuzdan dinlersiniz; bu yüzden kulaklık getirin ve telefonunuzu önceden şarj edin. On dokuz dilde sunulur, ayrıca Katalan İşaret Dili, İspanyol İşaret Dili ve Uluslararası İşaret Dili'nde rehberler vardır; 45 dakikalık bir sürümü ve 25 dakikalık bir ekspres sürümü bulunur ve bazilikayı kapsar, kuleleri kapsamaz.
Kuleler için ayrı bilet gerekir mi?
Evet. 26 avroluk temel bilet, kuleleri ve kriptayı açıkça kapsamaz. Kuleli bilet 36 avrodur ve sizi yalnızca bir kuleye çıkarır: ya Barselona'nın doğu yarısına bakan Doğuş tarafına ya da şehir merkezine bakan Çile tarafına. Yukarı asansörle çıkar, aşağı yürüyerek inersiniz; kuleler hareket kısıtlı ziyaretçiler için erişilebilir değildir, ama bazilikanın geri kalanı erişilebilirdir.
Sagrada Família için saat dilimi ayırtmam gerekir mi?
Evet ve bazilika bu konuda ciddi: İçeri girebileceğinizden emin olmak için kendi saat diliminizde gelmeniz gerekir, biletler yalnızca seçilen saat için geçerlidir ve geç kalan hiç giremez. Sırada beklemeniz gerekip gerekmediği sorusuna bazilikanın kendi yanıtı, önceden alınmış biletle beklemeden girdiğinizdir. Biletler kişiye özeldir ve fotoğraflı resmî kimlik ister; ziyaret saatleri sayfası biletlerin çevrimiçi satıldığını söyler, ama bazilikanın kendi sıkça sorulan sorular sayfası yer olduğunda binanın çevresindeki QR kodlarla doğrudan satın almaya da izin verir.
Sagrada Família her gün açık mı?
Evet, haftalık kapalı günü yok, ama saatler mevsimle birlikte değişiyor. Kasımdan şubata pazartesiden cumartesiye 9.00–18.00 arası açık, pazar günleri 10.30'da açılıyor; mart ve ekimde hafta içi 9.00–19.00, pazar 10.30–19.00; nisandan eylüle hafta içi 9.00–20.00, pazar 10.30–20.00; cumartesileri ise yıl boyunca 18.00'de kapanıyor. 25 ve 26 Aralık ile 1 ve 6 Ocak'ta 9.00–14.00 arası açık. Bazilika, içeride düzenlenen özel etkinlikler için saatleri ve günleri değiştirme hakkını saklı tutuyor; bu yüzden rezervasyon yapmadan önce kendi saatler sayfasına bakın.
Diğer sesli rehberler
Chiaro tarafından hazırlandı. Sagrada Família yönetimiyle bağlantılı değildir.