İçeriğe geç

Sevilla Alkazarı · Sevilla · Bağımsız rehber

Sevilla Alkazarı sesli rehberi,
beş durak, ücretsiz.

Kurtuba emiri 913'te burada bir yönetim merkezi kurdurduğundan beri bir iktidar makamı, bin yılı aşkın süredir de bir saray: beş köşesini bu sekmede dinleyin, gerisini fotoğraflayın, Chiaro anlatsın.

App Store'dan İndirin

Chiaro tarafından hazırlandı. Sevilla Alkazarı yönetimiyle bağlantılı değildir.

9:41

Plaza del Triunfo'dan Puerta del León

Sevilla Alkazarı

0:00 2:06
Durak 1 / 5

Beş durak · 11 dakikalık anlatım

Beş nokta, tek bir yürüyüş,
yürüyeceğiniz sırayla.

Sevilla Alkazarı'nı, İspanyolca adıyla Real Alcázar'ı kendi başınıza gezeceğiniz bu sesli rehbere Plaza del Triunfo'da, katedrali arkanıza alarak başlayın; çünkü ilk durak, daha kimse biletinize bakmadan, kırmızı Puerta del León'un önünde çalar. Kapıdan geçince güzergâh Patio del León'u aşıp Patio de la Montería'ya varır; orada I. Pedro'nun sarayının oymalı cephesiyle karşı karşıya gelirsiniz. Sarayın içinde Patio de las Doncellas ve ona açılan Elçiler Salonu'nun, yani Salón de Embajadores'in altın kubbesi gelir; ardından yol Gotik saraydan geçip bahçelere çıkar, beşinci durak da Merkür Havuzu'nun yanındadır. Oradan bahçeler sizi dolaştırarak Apeadero'nun yanındaki çıkışa, Patio de Banderas'a ulaştırır. Baştan sona dinlendiğinde beş durak yaklaşık on bir dakika sürer; içerideki dördü de ya sarayların zemin katında ya da bahçelerdedir.

Bu sayfadaki ziyaret saatleri, ücretler ve giriş kuralları Patronato del Real Alcázar'ın kendi sitesi alcazarsevilla.org'dan, basılı ziyaretçi haritasından ve sitenin yönlendirdiği bilet satış sayfasından geliyor; tarihe dair bilgiler ise Patronato'nun her mekân için yaptığı açıklamalara ve Wikipedia'ya dayanıyor. Alkazar hâlâ bir kraliyet konutu ve Patronato bakım çalışması ya da hava uyarısı nedeniyle bir avluyu veya bahçeyi kapatabilir; o gün görevlilerin size söyledikleri bu sayfadan önce gelir. İkisi birbirini tutmazsa bize yazın, sayfayı düzeltelim.

Durak 1 / 5 · Plaza del Triunfo, iki kule arasındaki kırmızı kapı duvarına bakarak; bilet kontrolünün dışında

Plaza del Triunfo'dan Puerta del León

Kapı: dış surda, Muvahhid üslubunda; çini aslan: tasarım Manuel Tortosa y Fernández ve José Gestoso (1852–1917), yapım Triana'daki Mensaque fabrikası · Kapı 12. yüzyıldan kalma bir Arap surunda; çini pano 1890'lar · Taş ve tuğla kapı duvarı, 8,5 m yüksekliğinde; piramit başlıklı mazgal dişleri ve sırlı çini bir panoyla

Şunlara dikkat edin

  • Kemerin üstündeki çini aslan: taçlı, bir pençesinde haç, ayaklarının altında bir mızrak, göğsünde AD VTRVMQVE yazılı bir şerit. Kapı, on dokuzuncu yüzyıldan beri taşıdığı adı ondan aldı.
  • Panonun hemen üstünde, oymalı iki konsola oturan küçük taş kutu. Bu bir dökme mazgal: kapıyı zorlayanların üstüne bir şeyler atmak için açılmış bir delik.
  • Kemerin solunda, kabartma olarak işlenmiş, aşınmış iki çok dilimli madalyon. Birinde dört ayaklı bir hayvan var gibi görünüyor; kapıya bir zamanlar Av Kapısı denmesinin bir nedeni de bu.
  • Duvarın tepesinde, iki kulenin arasında uzanan piramit başlıklı mazgal dişleri.
Konuşma metni (2:06)

Plaza del Triunfo'dasınız; katedral arkanızda, karşınızda kırmızı bir duvar var ve o kırmızı duvar içeri giden yol. İki taş kulenin arasında, bir sıra piramit başlıklı mazgal dişinin altında Puerta del León, yani Aslan Kapısı duruyor: Alkazar'ın ana girişi. Sekiz buçuk metre yüksekliğinde, Muvahhid üslubunda yapılmış; içinden geçtiği Arap suru on ikinci yüzyıldan kalma, arkasındaki saraydan çok daha eski. Bu noktada iktidar fikri ise daha da eski: 913'te, o sırada Kurtuba emiri olan ve sonra Kurtuba'nın ilk halifesi olacak Üçüncü Abdurrahman, kentin güney kenarındaki bu yere yeni bir yönetim merkezi yapılmasını emretti.

Şimdi kemerin üstündeki çini panoya bakın. Gotik tarzda çizilmiş taçlı bir aslan; bir pençesinde havaya kaldırılmış bir haç, ayaklarının altında yerde yatan bir mızrak. Göğsünden, iki Latince kelime yazılı bir şerit geçiyor: Ad utrumque, yani biri için de öbürü için de. Sözün son kelimesi eksik: paratus. Tamamı şöyle: ikisine de hazır.

İşin şaşırtıcı yanı şu: Aslan Orta Çağ'dan kalma değil. Richard Ford 1832'de kapının resmini çizdiğinde orada zaten boyalı bir aslan vardı, ama 1890'ların başında onun yerine bu çiniler kondu. Triana'daki Mensaque fabrikasında, tarihçi José Gestoso ile birlikte hazırlanan bir tasarıma göre yapıldılar.

Ad da aslanla birlikte geldi. Yüzyıllar boyunca burası Puerta de la Montería, yani Av Kapısı'ydı. On yedinci yüzyıldan bir tarihçi, kralın avcılarıyla birlikte buradan atla çıktığını yazar; buna inanmak da kolay, çünkü Birinci Pedro'nun babası On Birinci Alfonso avı o kadar severdi ki bu konuda bir kitap yazmıştı. Kemerin solunda, kabartma olarak oyulmuş, aşınmış, çok dilimli iki madalyonu zar zor seçebilirsiniz; birinin içinde dört ayaklı bir hayvana benzeyen bir şey var. Buraya Aslan Kapısı denmeye ancak on dokuzuncu yüzyılda, Romantik yazarlar arasında başlandı.

Panonun üstünde, oymalı iki konsolun üzerinden dışarı taşan küçük taş kutuyu bulun. Bu bir dökme mazgal: kapıyı zorlamaya kalkanların üstüne bir şeyler atmak için açılmış bir delik. Kapıdan geçtiğinizde, bu ilk avluyu sarayın başladığı bir sonrakinden ayıran tek şey, üç kemerle delinmiş bir parça Muvahhid suru olacak. O ilk avluda bir zamanlar bir tiyatro bile vardı: 1625'te açılan ve üç Mayıs 1691'de yanıp kül olan Corral de la Montería.

Durak 2 / 5 · Patio de la Montería, avlunun ortasında, saray cephesine bakarak

Patio de la Montería'nın karşısında, I. Pedro'nun sarayının cephesi

Ustalar: Toledo, Granada ve Sevilla'dan zanaatkârlar; yaptıran: Kastilya Kralı I. Pedro (1334–1369) · 1356–1366; kitabesi İspanya takvimiyle 1402 yılını veriyor, bu da 1364 demek · Taş ve tuğla; oyma alçı, sırlı çini ve yaldızlı mukarnaslar üzerinde oymalı ahşap bir saçak

Şunlara dikkat edin

  • Saçağın hemen altındaki mavi beyaz çini şerit, köşeli kûfî hatla. Uzun süre bir tarih sanıldı; aslında baştan sona tekrarlanan Nasrî şiarı: Allah'tan başka galip yoktur.
  • O çinileri çerçeveleyen Gotik harfli satır: Kastilya dilinde, Don Pedro'nun adını ve İspanya takvimiyle 1402 yılını veriyor.
  • En tepedeki derin ahşap saçak, yaldızlı mukarnaslara oturuyor.
  • Kapının üstündeki pencereler: ortada üçlü bir pencere, iki yanda birer ikiz pencere; dilimli kemerleri ince mermer sütunlara oturuyor.
Konuşma metni (2:20)

Üçlü kemerden geçip büyük, açık avluya girin ve ortasında durun. Burası Patio de la Montería: kraliyet avcıları ava çıkmadan önce burada toplanırdı. Karşınızdaki bina da Kastilya Kralı Birinci Pedro'nun 1356 ile 1366 arasında yaptırdığı sarayın cephesi.

Önce bütününe bakın: Granada'dan bir sayfa gibi okunuyor. Oyma alçı panolar, ince mermer sütunlara oturan dilimli kemerler, sırlı çini şeritler ve en tepede, yaldızlı mukarnaslara oturan derin bir ahşap saçak; mukarnas, konsollardan damlıyormuş gibi görünen o bal peteği oymaları. Bu benzerlik tesadüf değil. Pedro'nun müttefiki, Elhamra'nın büyük bölümünü yaptıran Nasrî sultanı Beşinci Muhammed burada onun konuğu olmuş, bu Alkazar'a sığınmıştı ve büyük olasılıkla yardım için usta da gönderdi. İşçiler Toledo'dan, Granada'dan ve Sevilla'nın kendisinden geldi.

Şimdi saçağın hemen altındaki mavi beyaz çini şeridi bulun. Köşeli bir Arap yazısı olan kûfî hatla yazılmış ve uzun süre binanın yapım tarihi sanılmış. Öyle değil. Bu, baştan sona tekrarlanan Nasrî şiarı: ve lâ gâlibe illallah, Allah'tan başka galip yoktur.

Sonra çinileri çerçeveleyen Gotik harfli satırı okuyun. O satır Kastilya dilinde ve kendinden söz eden bir kral konuşuyor: çok yüce, çok soylu, çok kudretli ve çok muzaffer Don Pedro, Tanrı'nın lütfuyla Kastilya ve León kralı, bu alkazarları, bu sarayları ve bu kapıları, İspanya takviminin bin dört yüz ikinci yılında yaptırdı. Bizim takvimimizle bu, 1364 demek.

İki kitabe, iki inanç, tek bir kapı. Sevilla kentinin kendi kültür mirası kaydı bu ikiliyi, Pedro'nun başka dinlere gösterdiği hoşgörünün bir işareti olarak yorumlar. 1364'te Granada sarayı, onunla barış imzalamak için buraya tarihçi İbn Haldun'u gönderdi. Pedro'nun kendisi bütün bunların tadını çıkarmaya pek vakit bulamadı: Baba bir kardeşi Enrique ile 1366'da başlayan iç savaş, 1369'da Pedro'nun ölümüyle sona erdi.

İçeri girmeden önce ayaklarınızın altında ne olduğunu düşünün. Bu döşemenin altında on ikinci yüzyıldan kalma Muvahhid saraylarının temelleri yatıyor. Bunlardan biri, 1150 civarında yapılmış olanı, 1997'de burada bulundu; 1356'da, karşınızdaki cepheye yer açmak için yıkılmıştı. Avlunun batı yanındaki uzun revaklı bina ise 1503'te Casa de la Contratación'un, yani Ticaret Dairesi'nin kurulduğu yer: Sevilla'nın Amerika ile ticareti bir kraliyet sarayının içinden yönetiliyordu.

Durak 3 / 5 · Palacio del Rey Don Pedro, Patio de las Doncellas, havuzun ucunda

Patio de las Doncellas

Yaptıran: Kastilya Kralı I. Pedro (1334–1369); üst galeri: İmparator V. Karl için, tasarım: Luis de Vega · Zemin kat 1356–1366; üst galeri 1540–1572; bahçe 1580–1584'te gömüldü, 2002'den itibaren yeniden açığa çıkarıldı · 21'e 15 metrelik bir avluyu çevreleyen mermer sütunlar üzerinde oyma alçı; ortada bir havuz, iki yanında bir metre derinliğinde iki çukur bahçe

Şunlara dikkat edin

  • Kemerlerin üstünde alçıya oyulmuş, sebka denen baklava ağı. Patronato bunu, dilimli kemerle birlikte, en karakteristik Muvahhid motifleri arasında sayıyor.
  • Rönesans başlıklı beyaz mermer sütunlar: 1560'larda Cenova'da yontulup on dördüncü yüzyıl kemerlerinin altına yerleştirildi.
  • Yuvarlak kemerli ve korkuluklu üst galeri, 1540 ile 1572 arasında V. Karl için eklendi.
  • Havuzun iki yanındaki çukur bahçeler: duvarları birbirine geçen kemerlerle bezeli, 2002'ye kadar mermer bir döşemenin altında kaldılar.
Konuşma metni (2:29)

Loş giriş koridorlarından aydınlığa çıkıyorsunuz: Burası Patio de las Doncellas, yani Kızlar Avlusu, Pedro'nun sarayının resmî bölümünün merkezi. Yirmi bire on beş metre; dört yanı revaklı, uzun kenarlarda yedişer, kısa kenarlarda beşer kemer var.

Her şeyden önce kemerlere bakın. Her biri dilimli, yani bir sıra küçük yay kıvrımıyla kesilmiş; üstlerindeki duvarı da alçıya oyulmuş, iç içe geçen baklavalardan bir ağ kaplıyor: buna sebka denir. Patronato bu ikisini, dilimli kemeri ve baklava ağını, Sevilla'yı Pedro'dan çok önce yöneten Muvahhidlerin en karakteristik motifleri arasında sayıyor. Daha yakından bakarsanız bereketi ve hayatı simgeleyen deniz kabukları, koruma için Fatıma'nın eli ve Arapça yazı şeritleri görürsünüz. Bu saraydaki neredeyse her duvar eteğinde Arapça şunu söyler: efendimiz Sultan Don Pedro'ya şan olsun, Allah onu korusun. Bu avlunun başka bir yerinde ise adı yalnızca Sultan Don Bidru. Kastilya'nın Hristiyan bir kralı, kendi duvarlarında sultan diye anılıyor.

Şimdi yukarı bakın; yüzyıl değişiyor. Yuvarlak kemerleri ve korkuluğuyla üst galeri, 1540 ile 1572 arasında İmparator Beşinci Karl için, Luis de Vega'nın İtalyan Rönesansı tarzındaki tasarımıyla ve Cenova'da yapılmış sütun başlıklarıyla inşa edildi. Aşağıdaki sütunlar bile Pedro'dan kalma değil: 1560 ile 1569 arasında yerlerine Cenova'da yontulmuş yenileri kondu. Yani on dördüncü yüzyıldan bir revak, on altıncı yüzyıldan İtalyan mermerinin üstünde duruyor.

Sonra aşağı, havuza ve iki yanındaki çukur bahçelere bakın: yürüme yolunun bir metre altındalar ve duvarları birbirine geçen kemerlerle bezeli. Bu gezinin en güzel hikâyesi bu. 1580 ile 1584 arasında bunların hepsi toprağa gömüldü. Macael'den, Espera'dan ve Acán'dan ustalar getirildi, bütün avlu mermerle döşendi ve ortaya bir Rönesans çeşmesi kondu. Dört yüz yılı aşkın bir süre insanlar ayaklarının altında bir bahçe olduğundan habersiz bu avludan geçti. Arkeologlar havuzu ve bahçeleri 2002'de buldu; Miguel Ángel Tabales yönetimindeki ve 2005'e kadar süren kazılardan sonra avlu, on dördüncü yüzyılda düzenlendiği hâliyle yeniden ziyarete açıldı.

Adı, kimsenin tarih olarak ciddiye almadığı eski bir hikâyeden geliyor: Müslüman hükümdarların bir zamanlar Hristiyan krallıklardan her yıl yüz genç kızı vergi olarak istediği anlatılır. Kesin olan ise şu: 2024'te İspanya darphanesi, bir yüzünde bu avlunun kabartması bulunan bir buçuk milyon adet iki avroluk madeni para bastı; yani belki de onu çoktan cebinizde taşımışsınızdır.

Durak 4 / 5 · Palacio del Rey Don Pedro, Salón de Embajadores (Elçiler Salonu), Patio de las Doncellas'tan girilir; ortada durup yukarı bakın

Elçiler Salonu ve altın kubbesi

Yaptıran: Kastilya Kralı I. Pedro (1334–1369); kubbe: marangoz Diego Ruiz; krallar frizi: ressam Diego de Esquivel · 1360'lar; kubbe 1427; krallar frizi 1599–1600; balkonlar 16. yüzyılın sonu · Bir kenarı 10 metreye yakın kare bir salonun üzerinde yaldızlı oyma ahşap kubbe; çini kaplı ve oyma alçılı duvarlar

Şunlara dikkat edin

  • Dört köşedeki altın mukarnaslar: yuvarlak kubbeyi kare odaya oturtuyorlar. Patronato bunları, kareyi daireye bağlayan bir yıldız olarak tarif ediyor.
  • Kubbenin kendisindeki birbirine geçen yıldız deseni; 1427'de Diego Ruiz oydu ve yaldızladı.
  • Kubbenin hemen altındaki boyalı krallar dizisi: elli altı tane, her birinin bir elinde kılıç, öbüründe küre.
  • Duvarların yükseğindeki dövme demir balkonlar; on altıncı yüzyılın sonunda, II. Felipe döneminde eklendi.
Konuşma metni (2:14)

Avludan büyük ahşap kapılardan geçerek arkadaki kare salona girin, ortada durun ve dosdoğru yukarı bakın. Burası Salón de Embajadores, yani Elçiler Salonu: Birinci Pedro'nun taht salonu, döneminin önemli konuklarını kabul ettiği yer. İşte altın kubbe de bu.

Biçimin bir anlamı var. Salon kare, bir kenarı on metreye yakın; İslam dünyasında kubbe diye anılan kubbeli salon tipinde: kare yeryüzünü, üstündeki kubbe de evreni temsil eder. Yuvarlak bir kubbeyi kare bir odaya oturtmak gibi zor bir işi dört köşe üstleniyor: Orada yaldızlı bal peteği oymaları, yani mukarnaslar yükselip kareyi daireye dönüştürüyor. Patronato bunu, birini öbürüne bağlayan bir yıldız diye tarif ediyor. Aşağıdan bakınca köşeler eriyormuş gibi görünüyor.

Kubbe, salondan daha genç. 1427'de, Kral İkinci Juan döneminde, gece göğü gibi yıldızlarla bezeli asıl kubbenin yerine marangoz Diego Ruiz'in yaptığı bu kubbe kondu. Yaldızlı oyma ahşaptan, İspanyolların media naranja, yani yarım portakal dediği türden bir yarım küre; salona Yarım Portakal Salonu da denmesi bundan. Herhangi bir çizgisini izleyin, hiç bitmiyor: yıldızların içinde yıldızlar, tepeye kadar birbirine geçiyor.

Şimdi gözünüzü kubbenin hemen altındaki şeride indirin. Orada bir sıra küçük boyalı kral var, elli altı tane; onları 1599 ve 1600'de Diego de Esquivel resmetti. Chindasvinto'dan Üçüncü Felipe'ye kadar sırayla diziliyorlar; her biri oturmuş ve taçlı, sağ elinde bir kılıç, sol elinde bir küre, altında da arması ve saltanat yılları. Pedro da aralarında, güney yarısında. Duvarlardan dışarı taşan dövme demir balkonlar da aşağı yukarı aynı dönemde, İkinci Felipe zamanında eklendi.

Yola devam etmeden önce iki şey daha. İçeri girdiğiniz ahşap kapılar on dördüncü yüzyıldan: dış yüzlerindeki Arapça kitabeler sarayın sahibini övüyor, iç yüzlerinin yukarısındaki Latince yazılarda ise bir mezmur ve Yuhanna İncili'nin başlangıcı var. Öteki üç yanın her birinde de mermer sütunlara oturan üçlü bir at nalı kemer bir sonraki salona açılıyor; kuşlarla süslü olanı Tavus Kuşları Kemeri.

Pedro'nun, şair hükümdar Mu'temid'in on birinci yüzyıldan kalma sarayındaki bir salonu, Süreyya Salonu'nu yeniden kullandığını duyabilirsiniz. Güzel bir fikir, ama tarihçilerin çoğu bunu kabul etmiş değil. Kesin olan ise düğün. 1526'da İmparator Beşinci Karl, Portekizli İsabella ile bu salonda, bu kubbenin altında evlendi.

Durak 5 / 5 · Bahçeler, Estanque de Mercurio, havuzun yakın kenarındaki yolda, Galería del Grutesco'ya bakarak

Estanque de Mercurio ve Galería del Grutesco

Merkür heykeli: Diego de Pesquera, döküm: Bartolomé Morel; mağara galerisi: Vermondo Resta (ö. 1625); freskler: Diego de Esquivel · Havuz 1575'ten, heykel 1576; galeri 1612 civarı, 12. yüzyıldan kalma bir Muvahhid suru üzerinde · Yükseltilmiş bir su haznesi üzerinde bronz figür ve korkuluklar; arkada 160 metre uzunluğundaki bir sura yaslanan, kaba yontu taş ve freskli bir galeri

Şunlara dikkat edin

  • Suyun ortasında, çeşmesinin üzerindeki bronz Merkür; korkuluktaki kalkan tutan aslanlar ve sivri uçlu toplar da aynı dökümhaneden. Bir zamanlar taşıdıkları yaldızın izlerini arayın.
  • Arkadaki duvarın kaya işçiliği: taşlar, eski kent surundan fışkıran kayalar gibi görünsün diye üst üste dizilmiş; Vermondo Resta'nın Maniyerist şakası.
  • Kemerli nişlerdeki, Diego de Esquivel'in boyadığı fresk figürleri.
  • Galerinin tepesindeki mazgallı köşk ve havuzun seviyesinin altına doğru alçalan bahçeler.
Konuşma metni (2:08)

Gotik saraydan bahçelere çıktınız ve karşınıza ilk çıkan şey su: ortasında bronz bir tanrının durduğu yükseltilmiş bir havuz, arkasında da kayaya dönüşmüş gibi görünen bir duvar. Burası Estanque de Mercurio, yani Merkür Havuzu. Sarayla aynı seviyede, bahçelerin geri kalanından yüksekte duruyor; bahçeler aşağınızda alçalarak uzanıyor.

İşe bir su tesisatı olarak başladı. Burası, Müslümanların yeniden kullandığı Roma su kemeri Caños de Carmona'dan gelen suyu toplayan bir hazneydi ve su buradan Alkazar'ın meyve bahçelerini ve bahçelerini sulamaya giderdi. 1575'ten itibaren bir süs ögesine dönüştürüldü. Ortadaki 1576 tarihli bronz Merkür'ün modelini Diego de Pesquera yaptı, dökümünü Bartolomé Morel; havuzun çevresindeki korkuluğu, köşelerdeki kalkan tutan aslanları ve sivri tepelikli on sekiz topu da aynı ustalar yaptı. Bu parçaların hepsi yapıldıklarında yaldızlıydı ve yer yer altının izi hâlâ duruyor. Patronato havuzda ve heykellerinde koruma çalışması yaptırdı.

Şimdi duvara gelelim. Yüz altmış metre uzunluğunda; saldırganlara ve Tagarete deresinin taşkınlarına karşı yapılmış, on ikinci yüzyıldan kalma bir Muvahhid suru olarak başladı. 1612 civarında mimar Vermondo Resta onu bir revaka, bahçeleri seyretmek için bir galeriye dönüştürdü. Fikri, taşı eski kent surundan fışkıran ham kayaya benzetmekti: kaba kütleler sütun sütun üst üste dizildi, öyle ki yapı ile doğa birbirine karışıyormuş gibi görünsün. Aralarındaki kemerli nişlerde Diego de Esquivel'in klasik mitolojiden sahneler resmettiği freskler var. Tepedeki mazgallı köşk, galerinin üst gezinti yoluna ait.

Havuzun yanındaki merdivenlerden inince 1570'lerde düzenlenmiş Jardín de la Danza'ya, yani Dans Bahçesi'ne varılır; oradan bir geçit Baños de Doña María de Padilla'ya gider. Ad, Pedro'nun gözdesine ait, ama aşağıdaki uzun, tonozlu sarnıcın onunla hiçbir ilgisi yok: Onuncu Alfonso'nun Gotik sarayının bir parçası.

Bu bahçelerin hayranları hep olmuştur. Ressam Joaquín Sorolla 1910'da burada çalıştı; tablolarından birinin adı Rincón de grutesco del Alcázar de Sevilla, yani tam da bu galeriden bir köşe. Çıkışa giderken önünden geçeceğiniz ağaçların portakalları da Kraliçe İkinci Elizabeth'in yediği marmelata girdi.

Bağımsız rehber · Chiaro

Chiaro'yu Sevilla Alkazarı'ndaki her şeye doğrultun.

Buradaki tek bir kubbenin altında elli altı boyalı kral oturuyor ve bu rehber ancak üçünün adını anmaya fırsat buluyor. Pedro'nun sarayı yerden tavana yazıyla kaplı: kûfî hatla şiarlar, Gotik harflerle Kastilya dilinde övünmeler, armalar, sultan diye anılan Hristiyan bir kral. Önünüzdeki kitabeyi ya da çiniyi fotoğraflayın; Chiaro onu çevirsin, kimin yaptırdığını ve tarihini söylesin, bahçelere kadar da sorularınızı yanıtlamayı sürdürsün.

Bu Arapça kitabede ne yazıyor?Boyalı frizdeki bu kral hangisi?Bu bahçe neden yolun altında kalıyor?

Gitmeden önce

01

Ulaşım

Patio de Banderas s/n, 41004 Sevilla; Patronato'nun kendi adresi. Ziyaretçiler, katedral ve Archivo General de Indias ile paylaşılan meydan olan Plaza del Triunfo'daki kırmızı Puerta del León'dan girer, Patio de Banderas tarafında, Apeadero'nun yanından çıkar. Bilet gişesi Patio de Banderas'tadır.

Metronun 1 numaralı hattıyla Puerta Jerez'e gidin; tarihî merkeze en yakın istasyon bu. Metrocentro tramvayı, yani T1 hattı, adını Plaza del Triunfo'daki binadan alan Archivo de Indias durağında ve Puerta de Jerez'de durur.

02

Bilet ve giriş

  • Giriş, sınırlı kontenjanlı 30 dakikalık zaman dilimleriyle yapılır ve biletinizde yazan saate uymanız gerekir. Çevrim içi satış yalnızca alcazarsevilla.org'un yönlendirdiği resmî bilet sitesinden yapılır; Patio de Banderas'taki gişe 09:00'da açılır, yalnızca aynı gün için bilet satar ve yalnızca kart kabul eder. Yoğun günlerde biletler önceden tükenir; biletler değiştirilemez, iade edilemez ve kapıda, bileti alırken kullandığınız kimlik belgesi kontrol edilir.
  • 15,50 avroluk genel bilet, sarayların zemin katını ve bahçeleri, yani bu sayfadaki bütün durakları kapsar. İndirimli bilet, 65 yaş üstü ziyaretçiler ile 14–30 yaş arasındaki öğrenciler için 8 avrodur. Yanlarında bir yetişkin bulunan 13 yaşına kadar çocuklar ücretsiz girer; Sevilla kentinde doğmuş ya da yaşayanlar da ücretsiz girer, ama önceden rezervasyon yaptırmaları gerekir.
  • I. Pedro'nun sarayının üst kattaki kraliyet daireleri olan Cuarto Real Alto, 5,50 avro ek ücretli ayrı bir organize ziyarettir; Gotik sarayın damları ile Galería del Grutesco'nun üst gezinti yolu da bir başka ayrı ziyaret olarak satılır. Bu yürüyüş için ikisine de gerek yok.
  • Patronato iki ayrı çalışma saati uygular: 1 Ekim ile 31 Mart arasında 09:30–17:00, görevliler alanı 17:45'te boşaltmaya başlar; 1 Nisan ile 30 Eylül arasında 09:30–19:00, boşaltma 19:45'te başlar. 1 ve 6 Ocak'ta, Kutsal Cuma'da ve 25 Aralık'ta kapılar hiç açılmaz; Noel arifesinde ve yılbaşı gecesinde yalnızca sabah açıktır.
Resmî biletler →
03

Resmî sesli rehber

Patronato'nun kendi sesli rehberi telefonunuz için bir web rehberidir: alcazarsevilla.org'daki Prepara la visita sayfasında QR kodu tarayın ya da oradaki bağlantıya dokunun; saraylar ve bahçeler boyunca önerilen bir güzergâhla açılır. O sayfa bunun için bir ücret belirtmiyor. Bu sayfa daha az yeri daha ayrıntılı anlatıyor: beş yer, her birine birkaç dakika ve metnin tamamı oynatıcının altında yazılı; böylece seslerle dolu bir avlu engel olmaz.

Resmî web sitesi →

Sorular

Ücretsiz bir Sevilla Alkazarı sesli rehberi var mı?

Şu an birini okuyorsunuz: Puerta del León'dan Merkür Havuzu'na beş durak; telefonunuzun tarayıcısında ücretsiz çalar ve her birinin metni yazılıdır. Patronato'nun da ziyaretçi sayfasındaki bir QR kod taranarak açılan kendi web sesli rehberi var. Beş durak arasında bir çini, bir tavan ya da bir kapı gözünüze çarparsa fotoğrafını çekin, içinde ne varsa Chiaro anlatsın.

Bu Alkazar sesli rehberinin bir kısmı kapının dışında da işe yarar mı?

İlk durak yarar. Bilet kontrolünden önce, Plaza del Triunfo'da Puerta del León'a bakarak dinlenir. Diğer dördü, yani I. Pedro'nun sarayının cephesi, Patio de las Doncellas, Elçiler Salonu ve Merkür Havuzu, içeridedir ve sarayların zemin katı ile bahçeleri kapsayan genel bileti gerektirir.

Sevilla Alkazarı'nın resmî sesli rehberi ne kadar?

Patronato'nun Prepara la visita sayfası, sesli rehberini kendi telefonunuzla tarayacağınız bir QR kod üzerinden sunuyor ve bir ücret belirtmiyor. Rehber, saraylar ve bahçeler boyunca önerilen bir güzergâhla bir web sayfası olarak açılıyor.

Cuarto Real Alto standart ziyarete dahil mi?

Hayır. Genel bilet sarayların zemin katını ve bahçeleri kapsar. I. Pedro'nun sarayının üst katındaki Cuarto Real Alto, 5,50 avro ek ücretle ayrıca satılan organize bir kısmi ziyarettir ve buradaki beş duraktan hiçbiri onu gerektirmez.

Sevilla Alkazarı hangi günler kapalı?

Yılda dört gün hiç açılmaz: 1 ve 6 Ocak, Kutsal Cuma ve 25 Aralık. Noel arifesinde ve yılbaşı gecesinde yalnızca sabahları açıktır. Diğer bütün günlerde kapılar 09:30'da açılır; ekimden marta kadar 17:00'de, nisandan eylüle kadar 19:00'da kapanır.

Diğer sesli rehberler

Chiaro tarafından hazırlandı. Sevilla Alkazarı yönetimiyle bağlantılı değildir.