Hofburg · Wiedeń · Niezależny przewodnik
Audioprzewodnik po Hofburgu,
pięć przystanków, za darmo.
Osiemnaście skrzydeł, dziewiętnaście dziedzińców i 2600 pomieszczeń, które Habsburgowie rozbudowywali przez ponad sześć stuleci: przejdź przez pięć z tych miejsc, od Michaelerplatz do Heldenplatz, a o każde inne zapytaj Chiaro na podstawie zdjęcia.
Stworzone przez Chiaro. Bez powiązań z zarządcą Hofburga.
Fasada Michaelertrakt i jej kopuły, od strony Michaelerplatz
Hofburg, Wiedeń
To była bezpłatna część
Zrób zdjęcie, a Chiaro opowie ci o dowolnym szczególe Hofburga.
Pięć przystanków · 12 min słuchania
Pięć miejsc, jedna trasa,
w kolejności, w jakiej je zobaczysz.
Włącz ten audioprzewodnik po Hofburgu na Michaelerplatz, przed pałacem, a poprowadzi cię na własną rękę przez zimową rezydencję Habsburgów w tej kolejności, w jakiej naprawdę się po niej chodzi. Pierwszy przystanek patrzy z placu na wygiętą fasadę skrzydła Michaelertrakt. Drugi jest pod wielką miedzianą kopułą za środkową bramą, gdzie znajduje się wejście do Apartamentów Cesarskich. Trzeci jest na wewnętrznym dziedzińcu In der Burg, naprzeciwko Bramy Szwajcarskiej po jego południowo-wschodniej stronie, w pobliżu kasy na lewo od Bramy Cesarskiej (Kaisertor). Stamtąd wracasz pod kopułę i wchodzisz Schodami Cesarskimi na czwarty przystanek, do sypialni Franciszka Józefa. Trasa wyprowadza cię na Ballhausplatz, a piąty przystanek jest kawałek na południe, przy koniu stającym dęba na Heldenplatz. Cztery z pięciu przystanków leżą w przestrzeni publicznej. Odtworzone jedno po drugim nagrania trwają około dwunastu minut.
Nazwy, daty i wymiary pochodzą ze strony zarządcy, sisimuseum-hofburg.at, a także z Wikipedii i z wiki historycznej miasta Wiednia. Do 18 listopada, dopóki część muzealna Muzeum Sisi jest zamknięta z powodu nowej aranżacji, obowiązują zmienione godziny i obniżone ceny, a od 19 listopada ceny znów się zmieniają, więc sprawdź na oficjalnej stronie, co obowiązuje w twoim terminie. Na miejscu obsługa przy bramkach i komunikaty w pałacu mają pierwszeństwo przed tą stroną; jeśli mówią coś innego, napisz do nas, a poprawimy.
Przystanek 1 z 5 · Michaelerplatz, przed skrzydłem Michaelertrakt, twarzą na południowy zachód, w stronę bramy; plac ogólnodostępny, jeszcze przed kontrolą biletów
Fasada Michaelertrakt i jej kopuły, od strony Michaelerplatz
Projekt: Joseph Emanuel Fischer von Erlach (1693–1742), 1726; budowa: nadworny architekt Ferdinand Kirschner (1821–1896); fontanny: Rudolf Weyr (1847–1914) i Edmund Hellmer (1850–1935) · Projekt 1726; początek budowy w latach 30. XVIII wieku; ukończenie 1889–1893 · Cokół i obramienia z kamienia Kaiserstein, figury z kamienia z Zogelsdorfu; cztery grupy Herkulesa, każda wykuta z bloku o wadze 25 ton
Na co zwrócić uwagę
- Dwie fontanny ścienne na końcach: po lewej Potęga na morzu Rudolfa Weyra, z sygnaturą WEYR 1895 na dziobie, po prawej Potęga na lądzie Edmunda Hellmera; figury z marmuru z Laas nad nieckami z czerwonego szwedzkiego granitu.
- Cztery grupy Herkulesa przy trzech bramach, każda wykuta z jednego 25-tonowego bloku kamienia z Zogelsdorfu.
- Dwie kopuły: niska ciemna nad końcem od strony Zimowej Ujeżdżalni i podwyższona środkowa nad bramą, na którą nalegał Hasenauer.
- Inskrypcja nad herbem cesarskim nad główną bramą, ułożona w 1892 roku przez archeologa Friedricha Kennera.
Transkrypcja (2:44)
Stań na placu, z Kohlmarktem za plecami, i spójrz na południowy zachód. Wygięta biała fasada przed tobą, z zieloną miedzianą kopułą nad przejazdem, to Michaelertrakt, strona Hofburga zwrócona ku staremu miastu. Rysunek jest z 1726 roku. Budynek pochodzi z lat dziewięćdziesiątych dziewiętnastego wieku.
Joseph Emanuel Fischer von Erlach zaprojektował tę fasadę za panowania Karola Szóstego: szeroki, zamaszysty łuk, który z tego, co było wtedy zwykłym skrzyżowaniem, miał zrobić prawdziwy plac. Prace ruszyły około 1730 roku. Koniec od strony Zimowej Ujeżdżalni, po twojej lewej, został ukończony, okrągła sala za bramą stanęła do połowy, a potem cesarz umarł i na tym się skończyło. Od 1742 roku w luce stał teatr dworski Marii Teresy, przerobiony z dawnej sali do gry w piłkę, i przetrwał tam prawie półtora wieku. Dopiero gdy w 1888 roku gotowy był nowy Burgtheater przy Ringu, stary mógł zniknąć. Nadworny architekt Ferdinand Kirschner zbudował wtedy plan Fischera, z drobnymi zmianami, między 1889 a 1893 rokiem, a skrzydło otwarto ósmego września 1893 roku.
Teraz porównaj obie kopuły. Na rytowanym projekcie Fischera nie było żadnej kopuły. Niska ciemna kopuła po lewej stoi nad starym końcem ujeżdżalni; architekt Carl von Hasenauer przekonywał, że niska kopuła boczna wymaga wysokiej pośrodku, i Kirschner musiał ustąpić. Zarządca podaje, że ta środkowa kopuła ma pięćdziesiąt metrów wysokości.
Potem opuść wzrok na parter. Po obu stronach trzech bram stoją cztery grupy z Herkulesem, każda wykuta z jednego, dwudziestopięciotonowego bloku kamienia: Herkules zabijający Hydrę, uwalniający Hezjonę, rozkuwający Prometeusza i wyciągający Cerbera z podziemi. Powstały do pary ze starszym zespołem grup Herkulesa na dziedzińcu. W wygiętych pawilonach na obu końcach są dwie wielkie fontanny ścienne. Po lewej Potęga na morzu Rudolfa Weyra, sygnowana na dziobie statku: WEYR 1895. Neptun ma podobno twarz Friedricha Uhla, redaktora naczelnego dziennika Wiener Zeitung, a zarazem teścia rzeźbiarza. Po prawej Potęga na lądzie Edmunda Hellmera, odsłonięta dwa lata później i niesygnowana.
Jeszcze dwie niespodzianki. Ten projekt zbudowano na długo przed tym, zanim dostał go Wiedeń: w Berlinie Fryderyk Wielki kazał go wykorzystać między 1775 a 1780 rokiem dla swojej Biblioteki Królewskiej. A pod środkiem placu leżą pozostałości czterech rzymskich domów z okresu od drugiego do piątego wieku, część osady cywilnej przed obozem legionowym Vindobona. Fundamenty skrzydła pałacu, które masz przed sobą, trzeba było założyć na głębokości szesnastu metrów.
Przystanek 2 z 5 · Rotunda pod kopułą Michaelerkuppel, ogólnodostępne przejście między Michaelerplatz a dziedzińcem In der Burg; tu jest wejście dla osób z biletami, ale żeby tu stanąć, bilet nie jest potrzebny
Pod kopułą Michaelerkuppel
Joseph Emanuel Fischer von Erlach (1693–1742), początek budowy w latach 30. XVIII wieku; dokończenie: Ferdinand Kirschner (1821–1896); program figuralny: archeolog Friedrich Kenner (1834–1922) · Rozpoczęta 1729–1735; przez lata niedokończona; ukończona 1889–1893 · Murowana, stiukowana rotunda pod kopułą krytą miedzią, według zarządcy wysoką na 50 metrów
Na co zwrócić uwagę
- Wieniec owalnych świetlików wokół otwartego oka na szczycie kopuły.
- Figury wokół sali, z bardziej miękkiego piaskowca niż posągi na zewnątrz, bo chroni je dach.
- Drzwi z sali do Schodów Cesarskich: tędy Franciszek Józef chodził do swoich pokoi i tędy wchodzi się dziś do Apartamentów Cesarskich.
Transkrypcja (1:42)
Zatrzymaj się na środku okrągłej sali i spójrz prosto w górę. Wieniec owalnych świetlików otacza otwarte oko na szczycie, a między nimi spływają w dół żebra z białego stiuku. Stoisz wewnątrz kopuły, którą było widać z placu, w samym zawiasie całego pałacu: miasto za tobą, stary dziedziniec przed tobą, za łukiem naprzeciwko.
Ta sala jest zarazem starsza i młodsza, niż się wydaje. Fischer von Erlach zaczął ją razem z ujeżdżalnią około 1730 roku, a kiedy prace stanęły, stała dopiero połowa. Wcześniej, do 1726 roku, stała tu starsza brama, Brama Macieja, po raz pierwszy wzmiankowana w 1608 roku. Przez półtora wieku droga z miasta do cesarskiego pałacu prowadziła więc obok niedokończonej rotundy i ściany teatru. Krąg domknął dopiero Kirschner, w latach dziewięćdziesiątych dziewiętnastego wieku.
Spójrz na figury wokół podstawy kopuły. Wykuto je z bardziej miękkiego piaskowca niż posągi na zewnątrz, z kamieniołomów koło Loretto i Stotzing, bo pod dachem nigdy nie muszą stawiać czoła pogodzie. Wszystko, co widzisz tutaj i na fasadzie, podporządkowano jednemu programowi znaczeń, a ułożył go nie artysta, lecz archeolog, Friedrich Kenner, który napisał też inskrypcję nad bramą na zewnątrz. Twardy biały kamień cokołu i wielkie płyty przejazdu to Kaiserstein z Kaisersteinbruch, jedynego wówczas kamieniołomu, który potrafił wyciąć tak duże bloki.
To przejście zbudowano jak scenę. Zarządca do dziś pokazuje drzeworyt z 1900 roku, przedstawiający przyjazd cesarza właśnie tutaj, pod kopułę. A Franciszek Józef miał z tej sali własną drogę na górę, do swoich pokoi: Schody Cesarskie, prywatne drzwi do pałacu, który każdy kolejny cesarz rozbudowywał, przez sześćset lat, aż liczył osiemnaście skrzydeł i dziewiętnaście dziedzińców.
Przystanek 3 z 5 · In der Burg, wewnętrzny dziedziniec pałacu, po jego południowo-wschodniej stronie, twarzą do bramy, za dawnym mostem nad fosą; ogólnodostępne, bez biletu
Brama Szwajcarska od strony dziedzińca In der Burg
Francesco de Pozzo, Pietro Ferrabosco (ok. 1512–po 1588) i Johann Tscherte, na zlecenie Ferdynanda I · 1552–1553; ponownie pomalowana na czerwono i szaro w 1927; napis uzupełniony w 1949 · Kamienny portal z doryckimi półkolumnami, malowany na czerwono i szaro, napis ze złoconych liter z brązu; data występuje dwa razy: 1552 od zewnątrz i 1553 od strony dziedzińca
Na co zwrócić uwagę
- Tytuły Ferdynanda I złoconymi literami po obu stronach jego ukoronowanego herbu, zakończone datą MDLII; trzy litery odtworzono dopiero w 1949 roku.
- Fryz z malowanych kamiennych rozet i czaszek wołów między doryckimi półkolumnami.
- Dawna fosa pod balustradą mostu: ta brama miała kiedyś most zwodzony.
- W przejeździe malowane herby na sklepieniu i wydrapana łacińska linijka z 1660 roku, około 70 centymetrów nad ziemią na wewnętrznym łuku.
Transkrypcja (2:49)
Jesteś na dziedzińcu In der Burg, wewnętrznym dziedzińcu pałacu. Czerwono-szara brama po jego południowo-wschodniej stronie to najstarsze oblicze, jakie pokazuje ci Hofburg. Cofnij się do balustrady mostu i popatrz na nią na wprost.
Za tym prostym murem kryje się rdzeń średniowiecznego zamku, Alte Burg, czyli Stary Zamek. Jego czterech narożnych wież już nie ma, większość fosy i most zwodzony też zniknęły, ale nie tutaj. Kiedy Ferdynand Pierwszy przebudowywał to skrzydło wejściowe między 1551 a 1554 rokiem, zachował fosę i celowo dał nowej bramie most zwodzony: portal wzorowany na rzymskim łuku triumfalnym, który wciąż zachowywał się jak twierdza. Jeszcze w 1770 roku odnotowano mechanizm do podnoszenia mostu. Balustrada stoi na murowanym moście, który go zastąpił.
Brama pochodzi z 1552 roku, zapisanego na końcu inskrypcji: M D L I I. Przeczytaj złocone litery po obu stronach ukoronowanego herbu, a poznasz tytuły Ferdynanda: król rzymski, król Niemiec, Węgier i Czech, infant Hiszpanii, arcyksiążę Austrii, książę Burgundii. Trzy z tych liter nie są stare. N w łacińskiej nazwie Niemiec oraz R w nazwach Węgier i Austrii wróciły na miejsce dopiero podczas renowacji w 1949 roku. Kolory też nie są pierwotne. Na początku brama była niebieskoszara, złota i czerwona; gdzieś między 1763 a 1830 rokiem pomalowano ją na czerwono i szaro, w 1853 roku na jednolicie szaro, a w 1927 roku znów na czerwono i szaro, i taką widzisz teraz. W szesnastym wieku za malowanie zapłacono Pietrowi Ferraboscowi, który przez czterdzieści lat budował dla Habsburgów twierdze i pałace.
Nazwa jest młodsza: pochodzi od Gwardii Szwajcarskiej, która trzymała tu wartę od 1745 do 1767 roku.
Jeśli wejdziesz do przejazdu, spójrz w górę na malowane sklepienie z herbami Austrii, Styrii, Krainy, Karyntii i Górnej Austrii. Potem poszukaj nisko, na cokole wewnętrznego łuku, jakieś siedemdziesiąt centymetrów nad ziemią, łacińskiej linijki z datą 1660: jeśli Bóg z nami, któż przeciwko nam? Legenda głosi, że wyrył ją tam sam Leopold Pierwszy. Dalej leży Dziedziniec Szwajcarski, z kaplicą pałacową z 1449 roku i Skarbcem Cesarskim, w którym przechowuje się insygnia Świętego Cesarstwa Rzymskiego.
Teraz odwróć się w lewo, ku północno-wschodniej stronie dziedzińca. Ten długi front z Bramą Cesarską pośrodku, z Pracami Herkulesa Lorenza Mattiellego na portalach i herbem Karola Szóstego wyrastającym ponad krawędź dachu, to skrzydło Kancelarii Rzeszy. Grupy Herkulesa na Michaelerplatz powstały do pary właśnie z tymi. A za tymi oknami mieszkał Franciszek Józef.
Przystanek 4 z 5 · Apartamenty Cesarskie, apartament Franciszka Józefa w skrzydle Kancelarii Rzeszy, między gabinetem a Dużym Salonem; na trasie biletu Day ticket Sisi Museum
Sypialnia Franciszka Józefa
Skrzydło: Joseph Emanuel Fischer von Erlach (1693–1742) według projektu Johanna Lucasa von Hildebrandta (1668–1745); urządzone dla Franciszka Józefa I; portret arcyksiężnej Zofii: Joseph Karl Stieler (1781–1858) · Skrzydło 1723–lata 30. XVIII wieku; osobna sypialnia Franciszka Józefa od 1870 · Ściany obite czerwonym adamaszkiem, meble z ciemnego drewna i przenośne żelazne łóżko; jedno z 24 pomieszczeń Apartamentów Cesarskich
Na co zwrócić uwagę
- Portret pędzla Josepha Karla Stielera nad sofą: arcyksiężna Zofia z dwuletnim Franciszkiem Józefem na kolanach.
- Przenośne żelazne łóżko, takie, jakie kazał rozstawiać także w Schönbrunnie, Budapeszcie i Bad Ischl.
- Klęcznik do porannej i wieczornej modlitwy.
- Rodzinne fotografie na meblach, jak w sąsiednim gabinecie, który służył mu też za salon.
Transkrypcja (2:20)
W tym pokoju zaczynał się dzień cesarza, a dla Franciszka Józefa dzień zaczynał się o wpół do czwartej rano.
Jego gabinet jest obok. Tutaj kamerdyner budził go o tej godzinie, codziennie. Potem wchodził łaziebny i rozstawiał gumową wannę do porannego mycia, a gdy tylko cesarz się ubrał, szedł prosto do sąsiedniego pokoju, do akt czekających na biurku. O czwartej był już przy pracy. O szóstej przynoszono mu tam śniadanie, do biurka, z podpisanymi papierami po prawej i tymi, które wciąż na niego czekały, po lewej.
Zobacz, jak mało jest w tym pokoju. Czerwony adamaszek na ścianach, proste meble z ciemnego drewna, a do spania przenośne żelazne łóżko, pomalowane na brązowo, takie samo, jakie kazał sobie rozstawiać w Schönbrunnie, w Budapeszcie, w Laxenburgu, w Bad Ischl i w Gödöllő. Całości dopełniała prosta składana umywalka. Zarządca nazywa to zgodnym z jego skromnym trybem życia i trudno się z tym spierać.
Nie zawsze tu sypiał. Na początku dzielił z Elżbietą sypialnię w skrzydle Amalii. W 1870 roku przeniósł się do osobnej sypialni, tutaj, w skrzydle Kancelarii Rzeszy.
Teraz znajdź duży portret nad sofą. Młoda kobieta w czerwonej sukni trzyma na kolanach małego chłopca: to arcyksiężna Zofia, namalowana przez Josepha Karla Stielera, z dwuletnim Franciszkiem Józefem. Innymi słowy jego matka, na ścianie pokoju, w którym się budził.
Jest tu też Elżbieta, na kopii portretu, który przedstawia ją konno w wieku piętnastu lat, już po zaręczynach, przed zamkiem Possenhofen. Jej ojciec, książę Max w Bawarii, podarował oryginał przyszłemu zięciowi na Boże Narodzenie. Obraz pozostawał w prywatnych rękach Habsburgów do 2017 roku, kiedy trafił na aukcję i poszedł za wielokrotność szacunkowej wartości, za więcej, niż zarządca mógł zapłacić, więc na jego miejscu wisi kopia.
Poszukaj też klęcznika, na którym co rano i co wieczór odmawiał modlitwy.
I zestaw to z salą audiencyjną w tym samym apartamencie, gdzie przez swoje długie panowanie przyjął około 260 000 osób, on i jego gość na stojąco, a każda audiencja trwała kilka minut. „Wczoraj miałem 127, dziś udzielę 108 audiencji” – pisał do Kathariny Schratt. Tutaj to wszystko się odsypiało: w brązowym żelaznym łóżku polowym, do wpół do czwartej.
Przystanek 5 z 5 · Heldenplatz, przy pomniku arcyksięcia Karola, jeźdźcu bliżej Volksgarten, twarzą na południowy wschód, przez plac w stronę Neue Burg; ogólnodostępne, bez biletu; kawałek na południe od wyjścia na Ballhausplatz
Heldenplatz i koń arcyksięcia Karola stający dęba
Anton Dominik Fernkorn (1813–1878), odlew: Franz Pönninger; cokół: Eduard van der Nüll (1812–1868); na zamówienie Franciszka Józefa I · Model 1847; wykonanie 1853–1859; odsłonięcie 22 maja 1860 · Brąz odlany w ośmiu częściach, na kamiennym cokole
Na co zwrócić uwagę
- Dwie tylne nogi konia: cały posąg na nich spoczywa. Porównaj z księciem Eugeniuszem po drugiej stronie placu, którego koń dotyka ogonem cokołu.
- Brązowe tablice na cokole z napisami Theodora von Karajana.
- Na południowym wschodzie łuk Neue Burg i jego balkon.
- Na północnym zachodzie otwarta strona placu, a za Ringiem parlament, ratusz i Burgtheater.
Transkrypcja (2:30)
Z Ballhausplatz idź na południe, na wielki otwarty plac, Heldenplatz, i zatrzymaj się przy jeźdźcu stojącym bliżej Volksgarten. Najpierw przyjrzyj się koniowi, potem człowiekowi, bo cały sens tego pomnika kryje się pod spodem.
Koń staje dęba i stoi wyłącznie na dwóch tylnych nogach. Przy brązie tej wielkości to popis równowagi, a Antonowi Dominikowi Fernkornowi, rzeźbiarzowi i odlewnikowi, udało się to dokładnie raz. Spójrz przez plac na drugiego jeźdźca, księcia Eugeniusza: tam ogon konia schodzi aż do cokołu. Fernkorn nie zdołał powtórzyć sztuczki. Kiedy w 1865 roku odsłaniano pomnik księcia Eugeniusza, choroba zakończyła już jego pracę twórczą, a pomnik dokończyli za niego uczniowie; ludzie mówili wtedy, że załamało go właśnie to niepowodzenie.
Człowiek na tym koniu to arcyksiążę Karol, który pokonał Napoleona pod Aspern dwudziestego pierwszego i dwudziestego drugiego maja 1809 roku. Poza z chorągwią w dłoni wzorowana jest na słynnym obrazie Johanna Petera Kraffta. Fernkorn wykonał model z brązu w 1847 roku, Franciszek Józef potwierdził zamówienie w 1853 roku, a posąg odlano w ośmiu częściach. Przeczytaj tablice na cokole. Słowa napisał Theodor von Karajan, a zatwierdzono je w 1858 roku na wniosek poety Grillparzera. Dedykacja nosi datę 1859, bo odsłonięcie zaplanowano na pięćdziesiątą rocznicę bitwy pod Aspern. Potem przyszły w tym samym roku klęski wojskowe w północnych Włoszech i uroczystość przełożono na dwudziesty drugi maja 1860 roku.
Teraz odwróć się na południowy wschód. To wielkie wygięte skrzydło z kolumnadą to Neue Burg, ukończony w 1913 roku, połowa cesarskiego forum, którego nigdy nie dokończono. Jego bliźniak miał stanąć od strony Volksgarten i nigdy nie powstał. Dlatego, jeśli odwrócisz się na północny zachód, plac pozostaje otwarty na Ring, z widokiem na parlament, ratusz i Burgtheater. To z balkonu Neue Burg piętnastego marca 1938 roku Adolf Hitler ogłosił tłumowi na tym placu Anschluss Austrii.
Na południu stoi Zewnętrzna Brama Zamkowa, wzniesiona w 1824 roku na cześć weteranów wojen napoleońskich i przebudowana na pomnik wojenny w 1933 i 1934 roku.
Plac dostał nazwę Heldenplatz, czyli plac Bohaterów, dopiero w 1878 roku, od dwóch wodzów na koniach. Zanim odejdziesz, spójrz jeszcze raz na tego tutaj: osiem kawałków brązu, jeden feldmarszałek, a wszystko oparte na dwóch tylnych nogach.
Niezależny przewodnik · Chiaro
Skieruj Chiaro na wszystko, co zobaczysz w Hofburgu.
Pięć miejsc na 2600 pomieszczeń to próbka, a nie zwiedzanie. Skieruj aparat na jednego z Herkulesów na fasadzie od Michaelerplatz, na herb na sklepieniu Bramy Szwajcarskiej albo na portret w apartamentach, przy którym nie ma żadnego opisu, a Chiaro rozpozna, co to jest, poda twórcę albo fundatora, wyjaśni, skąd się tam wzięło, i odpowie na twoje kolejne pytania aż do samego Heldenplatz.
Przed wizytą
Dojazd
Hofburg, Michaelerkuppel, 1010 Wiedeń. Przystanki od pierwszego do trzeciego leżą w przestrzeni publicznej: Michaelerplatz, sala pod kopułą Michaelerkuppel i dziedziniec In der Burg. Z biletem wchodzisz bezpośrednio pod kopułą; jeśli jeszcze go nie masz, bilety indywidualne kupisz na dziedzińcu In der Burg, na lewo od Bramy Cesarskiej (Kaisertor). Wyjście jest na Ballhausplatz, a nie tam, gdzie wchodzisz.
Metro, linia U3 (pomarańczowa), do stacji Herrengasse. Tramwaje 1, 2, D i 71 do przystanku Burgring; autobusy 1A i 2A do przystanku Hofburg. Z Westbahnhof około 15 minut linią U3 w kierunku wschodnim; z Meidling około 25 minut, linią U6 do Westbahnhof i tam przesiadka do U3 w kierunku wschodnim; z lotniska około godziny, pociągiem S7 do Wien Mitte, a potem linią U3 w kierunku zachodnim.
Bilety i wstęp
- Wejście odbywa się w wyznaczonych przedziałach czasowych, a zarządca gwarantuje wstęp tylko z biletem kupionym online na zarezerwowaną godzinę. Prawdziwe bilety online sprzedaje wyłącznie imperialtickets.com; zarządca ostrzega przed fałszywymi stronami z biletami. Bilet Day ticket Sisi Museum obejmuje Muzeum Sisi i Apartamenty Cesarskie i do 18 listopada kosztuje w obniżonej cenie 15 euro dla dorosłego, 9 euro dla dziecka w wieku od 6 do 18 lat i 13,50 euro dla studenta w wieku od 19 do 25 lat. Zarządca zapowiada sezonowe zmiany cen od 19 listopada 2026 roku. Bilet Day ticket with guided tour, obejmujący zwiedzanie trwające około 60 minut, zmienia cenę dzień później: od 20 listopada zarządca podaje za niego 33 euro dla dorosłego i 22 euro dla dziecka.
- Do 18 listopada 2026 roku część muzealna Muzeum Sisi jest zamknięta z powodu nowej aranżacji, a Apartamenty Cesarskie pozostają otwarte; do tego czasu pałac jest czynny codziennie, także w święta, od 10:00 do 16:30, a ostatnie wejście i zamknięcie kasy są o 16:00. Odnowione Muzeum Sisi otwiera się 19 listopada o 11:00; od tego dnia sprawdzaj godziny na swój dzień zwiedzania na stronie zarządcy z godzinami otwarcia. Kolekcja Sreber (Silberkammer) jest zamknięta od 1 kwietnia 2023 roku do odwołania.
- Walizki, duże torby i hulajnogi zostaw w hotelu: większych rzeczy nie wolno wnosić, a ponieważ wyjście jest gdzie indziej, nie ma szatni ani przechowalni bagażu. Fotografowanie na własny użytek jest dozwolone, bez statywu, kijka do selfie i lampy błyskowej. Przy wejściu i przy wyjściu jest winda, a wózek inwalidzki można bezpłatnie wypożyczyć przy bramce, zostawiając dokument tożsamości.
Oficjalny audioprzewodnik
Audioprzewodnik zarządcy jest bezpłatny, w 14 językach, po Muzeum Sisi i Apartamentach Cesarskich, a oprowadzanie po niemiecku i angielsku odbywa się codziennie w ramach biletu Day ticket with guided tour, czyli biletu dziennego z przewodnikiem. Jedno i drugie zaczyna się dopiero po przejściu przez wejście pod kopułą. Ta niezależna strona zaczyna się wcześniej, na placu przed pałacem, prowadzi dalej po wyjściu na Ballhausplatz i pod każdym odtwarzaczem podaje pełny tekst przystanku, więc równie dobrze się ją czyta, jak słucha.
Oficjalna strona →Pytania
Czy jest bezpłatny audioprzewodnik po Hofburgu?
Są dwa i obejmują różne części. W środku bezpłatny jest audioprzewodnik zarządcy, w 14 językach, po Muzeum Sisi i Apartamentach Cesarskich. Na zewnątrz, przed zwiedzaniem i po nim, jest ta strona: pięć nagranych przystanków od Michaelerplatz do Heldenplatz, z czego cztery w przestrzeni publicznej, każdy z pełnym tekstem pod odtwarzaczem. Skieruj aplikację Chiaro na posąg, portret albo bramę, o których nie mówi żaden z nich, a opowie ci i o tym.
Czy mogę słuchać audioprzewodnika po Hofburgu bez biletu?
Tak, poza jednym przystankiem. Michaelerplatz, sala pod kopułą Michaelerkuppel, dziedziniec In der Burg i Heldenplatz są ogólnodostępne. Tylko sypialnia Franciszka Józefa znajduje się w Apartamentach Cesarskich, do których potrzebny jest bilet Day ticket Sisi Museum z wyznaczoną godziną wejścia.
Ile kosztuje oficjalny audioprzewodnik po Hofburgu?
Nic: zarządca udostępnia go bezpłatnie w 14 językach. Płacisz tylko za wstęp: do 18 listopada 2026 roku bilet Day ticket Sisi Museum dla dorosłego kosztuje w obniżonej cenie 15 euro, a zarządca zapowiada sezonowe zmiany cen od 19 listopada 2026 roku. Bilet z przewodnikiem zmienia cenę 20 listopada: od tego dnia zarządca podaje za niego 33 euro dla dorosłego.
Gdzie jest wejście do Hofburga i gdzie się wychodzi?
Wchodzi się bezpośrednio pod wielką miedzianą kopułą na Michaelerplatz, tam, gdzie gra drugi przystanek. Bilety dla zwiedzających indywidualnie sprzedaje się na wewnętrznym dziedzińcu In der Burg, na lewo od Bramy Cesarskiej (Kaisertor). Wyjście jest na Ballhausplatz, a Heldenplatz, piąty przystanek, leży kawałek na południe od niego.
Czy Hofburg jest otwarty codziennie?
Tak. Do 18 listopada 2026 roku jest czynny codziennie, także w święta, od 10:00 do 16:30, z ostatnim wejściem i zamknięciem kasy o 16:00; w tym czasie część muzealna Muzeum Sisi jest zamknięta, ale Apartamenty Cesarskie pozostają otwarte. Odnowione Muzeum Sisi otwiera się 19 listopada.
Czy Kolekcja Sreber jest otwarta?
Nie. Jest zamknięta od 1 kwietnia 2023 roku do odwołania. Zarządca powiększa sale wystawowe i tworzy nową trasę przez Muzeum Sisi, Apartamenty Cesarskie i Kolekcję Sreber, a zwiedzanie Muzeum Sisi i Apartamentów Cesarskich, jak zapewnia, odbywa się w tym czasie normalnie.
Więcej audioprzewodników
Stworzone przez Chiaro. Bez powiązań z zarządcą Hofburga.