Pałac Schönbrunn · Wiedeń · Niezależny przewodnik
Audioprzewodnik po pałacu Schönbrunn,
pięć przystanków, za darmo.
Letni pałac z 1441 pomieszczeniami, zaczęty w 1696 roku jako pałacyk myśliwski, z parkiem, który ciągnie się 1,2 kilometra ze wschodu na zachód. Wszystkie pięć przystanków odtworzysz w tej karcie, a o reszcie opowie ci Chiaro ze zdjęcia.
Stworzone przez Chiaro. Bez powiązań z zarządcą pałacu Schönbrunn.
Dziedziniec Honorowy i fasada od strony dziedzińca
Pałac Schönbrunn, Wiedeń
To była bezpłatna część
Zrób zdjęcie, a Chiaro opowie ci o dowolnym szczególe pałacu Schönbrunn.
Pięć przystanków · 13 min słuchania
Pięć miejsc, jedna trasa,
w kolejności, w jakiej je zobaczysz.
Ten audioprzewodnik po pałacu Schönbrunn prowadzi cię na własną rękę przez pięć przystanków wzdłuż głównej osi pałacu, od przedpola po szczyt wzgórza: trzy są bezpłatne, dwa wewnątrz na jeden bilet, a pierwszego posłuchasz, zanim dojdziesz do bramek. Pierwszy jest na Dziedzińcu Honorowym, za główną bramą od Schönbrunner Schloßstraße, twarzą na południe, w stronę fasady pałacu i jego podwójnych schodów. Potem do środka i na górę, na główne piętro, piano nobile: najpierw wielka biało-złota sala pośrodku budynku, potem na wschód, do wyłożonego laką pokoju pamięci Franciszka Stefana. Następnie wychodzisz na stronę ogrodową, idziesz prosto na południe przez całą długość Wielkiego Parteru do Fontanny Neptuna u stóp wzgórza i wspinasz się na szczyt, do Gloriety, skąd cała oś zawraca ku pałacowi. Nagrania odtworzone jedno po drugim trwają razem około trzynastu minut. Pałacowe zwiedzanie całego piętra reprezentacyjnego trwa około 75 minut, a park ma z północy na południe mniej więcej kilometr.
Nazwy, daty i wymiary na tej stronie pochodzą ze strony samego zarządcy, schoenbrunn.at, oraz z drugiego źródła. Godziny otwarcia zmieniają się z sezonem, a ceny są podawane z zastrzeżeniem zmian sezonowych, więc sprawdź oficjalną stronę na dzień swojej wizyty. Jeśli personel pałacu albo komunikat na miejscu mówi tego dnia co innego, kieruj się nimi i napisz do nas słowo, a zaktualizujemy stronę.
Przystanek 1 z 5 · Dziedziniec Honorowy (Ehrenhof), za główną bramą od Schönbrunner Schloßstraße, twarzą na południe, w stronę podwójnych schodów pałacu; bezpłatnie, jeszcze przed kontrolą biletów
Dziedziniec Honorowy i fasada od strony dziedzińca
Johann Bernhard Fischer von Erlach (1656–1723) dla Leopolda I; przebudowa i rozbudowa: Nikolaus Pacassi (1716–1790) dla Marii Teresy; uproszczenie fasady: Johann Aman (1765–1834) · Rozpoczęty w 1696; przebudowa 1743–1749; zmiany fasady 1817–1819 · Tynkowany mur z kamiennymi detalami, w kolorze „żółci Schönbrunn”; fasada od strony miasta długości 175 metrów
Na co zwrócić uwagę
- Podwójne schody pośrodku fasady, a pod nimi przejazd dla powozów. W 1746 roku zastąpiły pojedyncze schody zewnętrzne Fischera von Erlacha, a przy prywatnych okazjach prowadziły prosto do Wielkiej Galerii.
- Jak skromna jest ta fasada jak na barokowy pałac. Johann Aman zdjął z niej rokokowe zdobienia Nikolausa Pacassiego w latach 1817–1819.
- Dwie fontanny na dziedzińcu, które w 1776 roku dostały nowe rzeźby: po wschodniej stronie Galicja i Lodomeria, wtedy dopiero co przyłączone, oraz Siedmiogród, dzieło Johanna Baptista Hagenauera; po zachodniej Dunaj, Inn i Enns Franza Antona Zaunera.
- Sam żółty kolor. Pałac zyskał go dopiero w połowie XIX wieku; wcześniej fasada była pomarańczowa i ceglastoczerwona, potem ochrowa, potem szara.
Transkrypcja (2:46)
Stań na środku dziedzińca, z bramą za plecami i całą fasadą przed sobą: sto siedemdziesiąt pięć metrów żółci i para białych schodów, które łukiem wznoszą się ku środkowi. To Dziedziniec Honorowy, przedpole pałacu.
Zacznij od tych schodów, bo to one tłumaczą budynek. Pierwszy pałac w tym miejscu zaprojektował Johann Bernhard Fischer von Erlach dla Leopolda Pierwszego, jako okazały pałacyk myśliwski dla jego syna Józefa. Prace ruszyły w 1696 roku, część środkowa nadawała się do zamieszkania wiosną 1700 roku i prawdopodobnie to właśnie to zlecenie przyniosło Fischerowi szlachectwo; stąd wzięło się owo von Erlach. Jego pałacyk miał jedne monumentalne schody, biegnące prosto w górę pośrodku tej fasady. W 1746 roku architekt Marii Teresy, Nikolaus Pacassi, je usunął. Pod częścią środkową przebił przez parter przejazd dla powozów, piętro wyżej urządził dwie długie sale na uroczystości i zbudował podwójne schody, na które teraz patrzysz. W prywatny wieczór goście mogli wejść po tych stopniach prosto do Wielkiej Galerii. Przy oficjalnych okazjach dworski ceremoniał kierował ich okrężną drogą, przez Niebieskie Schody.
Pacassi zrobił znacznie więcej. Od 1743 roku przerabiał pałacyk myśliwski na letnią rezydencję, od 1745 roku cesarska rodzina wprowadzała się tu każdego lata, a gdy rodzina się powiększała, wsuwał półpiętra pod najwyższą kondygnację: w skrzydle wschodnim do 1747 roku, w zachodnim w latach pięćdziesiątych osiemnastego wieku.
A teraz zobacz, jak skromna jest ta fasada. To nie barokowa powściągliwość. W latach 1817–1819 nadworny architekt Johann Aman zdjął z niej rokokowe zdobienia Pacassiego i zostawił płaską, spokojniejszą ścianę, którą widzisz dziś.
A kolor jest młodszy od ściany. Próbki farby pokazują, że pałacyk Fischera był jasnopomarańczowy i ceglastoczerwony, z białymi detalami. Za Marii Teresy był złotoochrowy, potem w jaśniejszej ochrze. Aman pomalował swoją nową fasadę na szaro, żeby wyglądała jak kamień. Żółć, którą wszyscy nazywają żółcią Schönbrunn, zwyciężyła dopiero w połowie dziewiętnastego wieku, być może jako świadome nawiązanie do czasów Marii Teresy.
Jeszcze dwie rzeczy, zanim wejdziesz. Fontanny po obu stronach dziedzińca dostały rzeźby w 1776 roku: po wschodniej stronie Galicję i Lodomerię, wtedy dopiero co przyłączone, oraz Siedmiogród, dzieło Johanna Baptista Hagenauera; po zachodniej rzeki Franza Antona Zaunera: Dunaj, Inn i Enns. A skrzydło zachodnie, po twojej prawej, gdy stoisz twarzą do pałacu, to miejsce, gdzie mieszkał Franciszek Józef. Urodził się w tym budynku w 1830 roku, w 1848 roku zajął pokoje po tamtej stronie, z widokiem na ten dziedziniec, i zmarł tam dwudziestego pierwszego listopada 1916 roku.
Przystanek 2 z 5 · Piano nobile (piętro reprezentacyjne), pośrodku pałacu nad przejazdem dla powozów; na trasie zarówno biletu Palace Ticket, jak i State Apartments
Wielka Galeria
Nikolaus Pacassi (1716–1790) dla Marii Teresy; freski na sklepieniu: Gregorio Guglielmi (1714–1773); sztukaterie: Albert Bolla · Urządzana od 1746; freski na sklepieniu 1755–1761; sztukaterie 1761/62; restauracja 2011–2012 · Złocone sztukaterie, lustra i malowany sufit; 43 metry długości i prawie 10 metrów szerokości
Na co zwrócić uwagę
- Środkowe malowidło na suficie: Maria Teresa i Franciszek Stefan na tronie wśród cnót, a wokół krawędzi kraje koronne i dobra, które wytwarzają.
- Wschodnie malowidło, z Marsem na białym koniu. To kopia z lat 1947–1948 autorstwa Paula Reckendorfera i Carla Kralla, bo bomba zniszczyła oryginał Guglielmiego w kwietniu 1945 roku. Porównaj je z zachodnim.
- Lustra na ścianie naprzeciw okien, umieszczone tam, by podwoić światło dzienne.
- Lampki w kształcie świec w żyrandolach i kinkietach: żarówki LED z kryształami, zamontowane podczas restauracji w latach 2011–2012, naśladujące migoczący płomień.
Transkrypcja (2:59)
Stoisz teraz dokładnie nad przejazdem dla powozów, który widać z dziedzińca, w sali, którą Pacassi urządził, kiedy usunął schody Fischera. Czterdzieści trzy metry długości, prawie dziesięć szerokości, okna od strony dziedzińca, a na ścianie naprzeciwko lustra, które mają odbijać światło dzienne z powrotem do wnętrza.
Kiedy powstała, w 1746 roku, była naga. Biało-złote sztukaterie i malowany sufit przyszły później, a to sufit jest tu najważniejszy. Spójrz w górę na środkowe malowidło. Gregorio Guglielmi przedstawia Marię Teresę jako władczynię krajów habsburskich, a jej męża, Franciszka Stefana, jako cesarza Świętego Cesarstwa Rzymskiego, na tronie w obłokach, wśród cnót, które władca powinien mieć: sprawiedliwości, łaskawości, hojności. Teraz opuść wzrok ku krawędziom, gdzie obraz schodzi na ziemię. To kraje koronne i to, co wytwarzają: ludzie przy pracy pośród swoich towarów. To sufit o programie reform gospodarczych, i mówi o tym zaskakująco otwarcie.
Malowidło na zachodnim końcu to pokój, pax austriaca, czyli austriacki pokój. Na górze siedzi Konkordia z Obfitością i Pokojem, a pod nią Ceres od rolnictwa, Bachus od wina i Merkury od handlu, a pośród sztuk i nauk Apollo. Guglielmi malował swoje freski w latach 1755–1761, a sztukaterie Alberta Bolli powstały wokół nich w latach 1761–1762.
Malowidło na wschodnim końcu to wojna. Mars galopuje po niebie na białym koniu, a Minerwa przewodniczy lekcji w Akademii Wojskowej, którą Maria Teresa założyła w Wiener Neustadt w 1752 roku. Tyle że to nie jest dzieło Guglielmiego. Zniszczyła je bomba w kwietniu 1945 roku, w ostatnich dniach drugiej wojny światowej, a to, co widzisz, to kopia namalowana w latach 1947–1948 przez Paula Reckendorfera i Carla Kralla.
Światła też mają swoją historię. Dwa wielkie rzeźbione i złocone żyrandole miały pierwotnie po siedemdziesiąt dwie świece. W 1898 roku do pałacu doprowadzono elektryczność, dołożono drugi, wyższy rząd kinkietów i od tej pory salę oświetlało 868 żarówek. Podczas restauracji w latach 2011–2012 zastąpiono je lampkami LED w kształcie świec, z kryształami, które naśladują migoczący płomień.
Sala przetrwała monarchię, bo pozostała użyteczna. Republika nadal wydawała w niej przyjęcia państwowe, a wśród nich przyjęcie po podpisaniu austriackiego traktatu państwowego w Górnym Belwederze, piętnastego maja 1955 roku. A w 1961 roku spotkali się tu John F. Kennedy i Nikita Chruszczow.
Zanim pójdziesz dalej, podejdź do okna. Dziedziniec Honorowy, od którego zaczyna się ta trasa, jest tuż pod tobą, a podwójne schody, które widać stamtąd z dołu, to te, którymi prywatni goście wchodzili do tej sali.
Przystanek 3 z 5 · Piano nobile (piętro reprezentacyjne), skrzydło wschodnie, wśród pokojów pamięci Franciszka Stefana; tylko na trasie biletu Palace Ticket
Pokój Vieux-Laque
Projekt przypuszczalnie Isidora Canevalego (1730–1786) dla Marii Teresy; portrety: Pompeo Batoni (1708–1787) i Anton von Maron; chińskie panele z laki wycięte z parawanów eksportowych · Po 1765 przekształcony w pokój pamięci; portrety Batoniego 1769; restauracja paneli 2002–2005 · Boazeria z drewna orzechowego z czarno-złotą chińską laką: 138 większych i 84 małe panele na ścianach, drzwiach i nadrzwiach
Na co zwrócić uwagę
- Szwy w lace. Panele wycięto piłą z chińskich parawanów i ułożono tak, by pasowały do pokoju, a nie do pierwotnych obrazów.
- Franciszek Stefan pośrodku, namalowany przez Pompea Batoniego i ukończony w 1769 roku, cztery lata po jego śmierci.
- Podwójny portret Józefa i Leopolda oraz książka na stole przed Józefem: „O duchu praw” Monteskiusza.
- Przyćmione światło, celowo: pokój chroni się przed słońcem, żeby nie spłowiało złoto na lace.
Transkrypcja (2:42)
To mały pokój i ciemny, a ta ciemność jest celowa. Ściany od podłogi po sufit pokrywa drewno orzechowe, a w nie wprawiono czarne panele z laki malowane złotem, chińską robotę, a złoto na lace blaknie na słońcu. Dlatego do pokoju nie wpuszcza się dziennego światła i oświetla go tylko przyciemnione światło elektryczne.
Przyjrzyj się z bliska jednemu z dużych paneli, a znajdziesz szwy. Nigdy nie miały być ścianami. Były składanymi parawanami, zrobionymi w Chinach na rynek europejski, a tutaj pocięto je piłą i wstawiono w boazerię w takiej kolejności, jaka pasowała do pokoju, a nie w kolejności pierwotnych obrazów. Od cięcia popękały. Podczas ostatniej restauracji, która zaczęła się w 2002 roku i trwała trzy lata, wszystkie panele, 138 większych i 84 małe, zdjęto jeden po drugim, naprawiono i umieszczono z powrotem. Poprzednio zrobiono to w 1872 roku, kiedy odświeżano pałac przed wystawą światową w 1873 roku.
Ten pokój istnieje z powodu śmierci. Był prywatnym gabinetem Franciszka Stefana, najdalszym z cesarskich pokojów przyjęć. Franciszek Stefan zmarł nagle w 1765 roku, a Maria Teresa zamieniła pokój w miejsce jego pamięci, prawdopodobnie według projektu architekta Isidora Canevalego. Od tej pory nosiła wyłącznie żałobę. Kiedy zmarła w 1780 roku, w jej modlitewniku znaleziono kartkę, na której dokładnie wyliczyła, jak długo trwało jej małżeństwo: dwadzieścia dziewięć lat, sześć miesięcy i sześć dni. A potem, jakby to nie było dość dokładne, przeliczyła to: tysiąc pięćset czterdzieści tygodni, dziesięć tysięcy siedemset osiemdziesiąt jeden dni, dwieście pięćdziesiąt osiem tysięcy siedemset czterdzieści cztery godziny.
Teraz obrazy. Pośrodku wisi Franciszek Stefan, namalowany przez Pompea Batoniego i ukończony w 1769 roku, cztery lata po śmierci modela. Na prawo od niego jest podwójny portret ich synów, Józefa i Leopolda, obu przyszłych cesarzy, namalowany przez Batoniego w tym samym roku. Znajdź książkę na stole przed Józefem, który stoi po prawej: to „O duchu praw” Monteskiusza, jedna z kluczowych książek oświecenia, położona tam, by powiedzieć, jakim władcą zamierzał być. Trzeci obraz, pędzla Antona von Marona, przedstawia żonę Leopolda, Marię Ludwikę, z trojgiem z ich szesnaściorga dzieci, wśród nich przyszłego cesarza Franciszka jako małe dziecko w fioletowej sukience. Trzy pokolenia w jednym pokoju: wdowa, która dbała, by dynastia wyglądała na nieprzerwaną.
I jeden nieoczekiwany lokator. Kiedy Napoleon zajął Schönbrunn, w 1805 roku i ponownie w 1809, to właśnie te pokoje pamięci Franciszka Stefana, we wschodnim skrzydle, wybrał na swoją kwaterę.
Przystanek 4 z 5 · Park pałacowy, na południowym końcu Wielkiego Parteru na głównej osi, u stóp wzgórza Gloriety; bezpłatnie
Fontanna Neptuna
Projekt najprawdopodobniej Johanna Ferdinanda Hetzendorfa von Hohenberga (1733–1816); rzeźby: nadworny rzeźbiarz Johann Christian Wilhelm Beyer (1725–1796) i jego warsztat · 1776–1780 · Rzeźby z marmuru ze Sterzing na ceglanej konstrukcji obłożonej kamieniem Kaiserstein; dobre sto metrów długości, niecałe pięćdziesiąt metrów szerokości i nieco ponad siedem metrów wysokości bez rzeźb
Na co zwrócić uwagę
- Tetyda, klęcząca obok Neptuna. Cała grupa obraca się wokół tego, o co go prosi.
- Trytony u stóp groty, z trąbami z muszli, powstrzymujące morskie konie, które ciągną rydwan Neptuna.
- Maski na płycinach wygiętego cokołu i wazy wzdłuż muru oporowego za nim.
- Marmurowe posągi wzdłuż Wielkiego Parteru za tobą, w większości z warsztatu tego samego rzeźbiarza.
Transkrypcja (2:17)
Masz za sobą całą długość Wielkiego Parteru, między wysokimi, równo przyciętymi szpalerami, wzdłuż których stoją marmurowe posągi, w większości z warsztatu rzeźbiarza, który wykonał grupę przed tobą. To Fontanna Neptuna, pomyślana jako kropka na końcu ogrodu, tam, gdzie płaski teren spotyka się ze wzgórzem.
Jest większa, niż wygląda od strony pałacu: dobre sto metrów długości, niecałe pięćdziesiąt szerokości i nieco ponad siedem metrów wysokości, zanim doda się choć jedną rzeźbę. Konstrukcja jest ceglana, obłożona kamieniem Kaiserstein, twardym wapieniem. Rzeźby są z marmuru ze Sterzing, a wykuł je Johann Christian Wilhelm Beyer ze swoim warsztatem. Projekt był najprawdopodobniej dziełem Johanna Ferdinanda Hetzendorfa von Hohenberga, nadwornego architekta, który w latach siedemdziesiątych osiemnastego wieku przebudował ten ogród dla Marii Teresy. Kopać zaczęto w 1776 roku, a fontannę ukończono cztery lata później, tuż przed jej śmiercią.
Miała mieć towarzystwo. W parterze za tobą wykopano baseny pod cztery kolejne fontanny, a potem, w 1777 roku, okazało się, że nie da się doprowadzić tyle wody, żeby je zasilić. Doły zasypano z powrotem. Nawet ta fontanna działała kiedyś tylko przy szczególnych okazjach, a po obu wojnach światowych wcale. Dopiero od ostatniej gruntownej restauracji ma obieg zamknięty, dzięki któremu może działać na co dzień.
Teraz odczytaj grupę. Na górze stoi Neptun w rydwanie w kształcie muszli, z trójzębem w dłoni, nad skalną grotą, a obok niego nimfa. Po drugiej stronie klęczy Tetyda, bogini morza i matka Achillesa, a o co go prosi, zależy od tego, kogo zapytasz. Według samego pałacu chce, by Neptun sprzyjał wyprawie jej syna pod Troję. Inna interpretacja każe jej błagać o burzę, która powstrzymałaby Parysa przed uprowadzeniem Heleny, a tym samym zapobiegła wojnie, w której Achillesowi pisana była młoda śmierć. Tak czy inaczej, bóg, który rządzi morzem, oznacza władcę, który steruje narodem.
Pod nimi są trytony, pół ludzie, pół ryby, z trąbami z muszli, mocujące się z morskimi końmi, które ciągną rydwan. I jednego w tym basenie brakuje. Beyer wykonał do niego dwie grupy najad, a wyszły tak małe w porównaniu z całą resztą, że trzeba je było przenieść do dwóch okrągłych basenów w innej części ogrodu. Zarzucano mu, że zrobił to celowo, żeby jego własne prace trafiły do basenów, które w przeciwnym razie zapełniliby inni rzeźbiarze.
Przystanek 5 z 5 · Szczyt wzgórza Schönbrunn, u góry ścieżek prowadzących od Fontanny Neptuna, na trawniku i przy stawie przed Glorietą; bezpłatnie. Taras widokowy na dachu to osobna, płatna atrakcja
Glorieta na szczycie wzgórza Schönbrunn
Johann Ferdinand Hetzendorf von Hohenberg (1733–1816); trofea: Johann Baptist Hagenauer; orzeł: Benedikt Henrici; kolumny i łuki przeniesione z pałacu Neugebäude Maksymiliana II · 1775; wschodnie skrzydło odbudowane po bombardowaniu w 1945; restauracja 1994/95 · Kolumnada z białego wapienia Kaiserstein, 84,3 metra długości (135,3 metra z biegami schodów) i 25,95 metra wysokości
Na co zwrócić uwagę
- Cesarski orzeł na kuli na szczycie środkowej części, otoczony trofeami: rzeźba Benedikta Henriciego.
- Data w inskrypcji pod dachem, zapisana na sposób dawnych drukarzy, bez M i bez D.
- Podwójne kolumny arkad, wzięte z Neugebäude, renesansowego pałacu, który Maksymilian II zaczął budować w 1568 roku.
- Odwróć się: oś biegnie prosto w dół, nad Fontanną Neptuna i Wielkim Parterem, aż do pałacu.
Transkrypcja (2:35)
Zobacz, dokąd prowadziła ta wspinaczka. Glorieta ma 84,3 metra długości, 135,3 z biegami schodów i 25,95 metra wysokości: to kolumnada na szczycie wzgórza wysokiego na sześćdziesiąt metrów, zbudowana w 1775 roku według projektu Hohenberga. Fischer von Erlach od początku chciał tu coś postawić, belweder, który zwieńczyłby całe założenie. Powstał jednak dopiero kilkadziesiąt lat później, kiedy Hohenberg przebudowywał park.
Najdziwniejsze jest to, że większość z niej pochodzi z drugiej ręki. Podwójne kolumny, kapitele, łuki i belkowania pochodzą z Neugebäude, renesansowego pałacu, który Maksymilian Drugi zaczął budować w 1568 roku i nigdy nie skończył. W 1774 roku pałac był już w rękach wojska jako prochownia, a Maria Teresa napisała, że stoi tam stara galeria z kamiennych kolumn i gzymsów, która na nic się nie przyda, i że postanowiła kazać ją rozebrać i przywieźć do Schönbrunn. Ten pomnik chwały Habsburgów zrobiono więc z habsburskich części z odzysku.
A pomnik to jest. Maria Teresa chciała nim wysławiać potęgę Habsburgów i wojnę sprawiedliwą, prowadzoną z konieczności i kończącą się pokojem. Spójrz na szczyt środkowej części: cesarski orzeł na kuli, otoczony trofeami, dzieło rzeźbiarza Benedikta Henriciego. Rzymskie zbroje, tarcze, sztandary i lwy na bocznych schodach są dziełem Johanna Baptista Hagenauera.
Potem znajdź inskrypcję pod dachem. Wymienia Józefa Drugiego i Marię Teresę i podaje rok 1775, ale nie w zwykły sposób. Nie ma w niej ani M, ani D. Tysiąc i pięćset zbudowano z litery C, litery I i lustrzanie odwróconego C, starego rzymskiego znaku, który wcześni drukarze zapożyczyli do zapisywania dużych liczb.
Przeszklona część środkowa miała burzliwe dzieje. W dziewiętnastym wieku często służyła jako jadalnia i miała w pobliżu własną kuchnię; kuchnię rozebrano około 1925 roku, a szyby usunięto rok później. W 1945 roku bomba zniszczyła część skrzydła wschodniego, które po wojnie odbudowano, a podczas restauracji w latach 1994–1995 część środkową znów przeszklono. Dziś jest tu kawiarnia, a płaski dach nad nią służy za taras widokowy od początku dziewiętnastego wieku.
A teraz się odwróć. Cały ogród biegnie od ciebie jedną prostą linią: Fontanna Neptuna u stóp wzgórza, długi parter, a na samym jego końcu żółty pałac, od którego zaczyna się trasa, szeroki na sto siedemdziesiąt pięć metrów i stąd tak mały, że da się go schować za kciukiem.
Niezależny przewodnik · Chiaro
Skieruj Chiaro na wszystko, co zobaczysz w pałacu Schönbrunn.
Pałac ma 1441 pomieszczeń i park szeroki na 1,2 kilometra, a ten spacer zatrzymuje się w zaledwie pięciu miejscach. Skieruj telefon na posąg w parterze, portret w złoconej ramie albo fontannę bez żadnej tabliczki, a Chiaro rozpozna, na co patrzysz i kto to wykonał, i zostanie do dyspozycji przy każdym kolejnym pytaniu, aż po samą Glorietę.
Przed wizytą
Dojazd
Schönbrunner Schloßstraße 47, 1130 Wiedeń. Wejdź przez główną bramę od Schönbrunner Schloßstraße na Dziedziniec Honorowy, przedpole pałacu, gdzie jest pierwszy przystanek, jeszcze przed bramkami. Jedynym oficjalnym sklepem internetowym zarządcy jest imperialtickets.com; jego własna strona ostrzega przed fałszywymi stronami z biletami.
Linia metra U4 do stacji Schönbrunn. Tramwaje 10 i 60 oraz autobus 10A zatrzymują się na przystanku Schloss Schönbrunn. Z dworca Westbahnhof jedź tramwajem 60 w kierunku zachodnim, około piętnastu minut. Z Wien Hauptbahnhof jedź U1 do Karlsplatz i przesiądź się na U4 w kierunku zachodnim; z Meidling U6 w kierunku północnym do Längenfeldgasse, a potem U4 w kierunku zachodnim.
Bilety i wstęp
- Wejście do pałacu odbywa się o ustalonej godzinie, a zarządca radzi rezerwować online, żeby mieć ją zapewnioną. Na dwa przystanki we wnętrzach potrzebny jest Palace Ticket, który obejmuje całe piętro reprezentacyjne w około 75 minut i w sezonie letnim 2026 kosztował 42 euro za dorosłego. Tańszy bilet State Apartments, 30 euro, obejmuje Wielką Galerię, ale nie Pokój Vieux-Laque. Oba obejmują audioprzewodnik, a ceny są podawane z zastrzeżeniem zmian sezonowych.
- Taras na dachu Gloriety nie jest bezpłatny. Wchodzi w skład biletu Exclusive Gardens, 16 euro za dorosłego w sezonie 2026, razem z Labiryntem, Ogrodem Następcy Tronu (Privy Garden) i Ogrodem Oranżerii, oraz karnetu Classic Pass; prowadzą na niego tylko schody, a podany sezon 2026 kończy się 2 listopada. Trawnik i staw przed Glorietą, gdzie jest piąty przystanek, są bezpłatne.
- Pałac jest otwarty codziennie, także w święta, a ostatnie wejście do każdej atrakcji jest 45 minut przed zamknięciem. Park otwiera się o 6.30 i jest bezpłatny. Godziny zmieniają się z sezonem, więc sprawdź na stronie zarządcy godziny otwarcia na swój termin. Fontanny nie działają od połowy października do połowy kwietnia, więc Fontanna Neptuna może być nieczynna, kiedy dotrzesz na miejsce. W pałacu nie wolno używać statywów, kijków do selfie ani lampy błyskowej, a psy nie mają wstępu ani do pałacu, ani do parku. Pałac jest bez barier dla osób na wózkach, z windą na pierwsze piętro: powiedz o tym obsłudze przy bramce.
Oficjalny audioprzewodnik
Pałacowy audioprzewodnik jest bezpłatny. Dostaje się go z biletem Palace Ticket i z biletem State Apartments, w 21 językach, albo, zależnie od dostępności, jako drukowany opis trasy w 24 językach, a wydawany jest za bramkami. Zarządca udostępnia też bezpłatną aplikację Schönbrunn z interaktywną mapą parku i sprzedaje zwiedzanie z przewodnikiem jako osobny bilet. Ta strona jest niezależna od zarządcy: na trzy przystanki na zewnątrz nie potrzeba ani biletu, ani przechodzenia przez bramkę, a w zatłoczonej sali możesz przystanek przeczytać zamiast słuchać, bo pełny tekst jest pod odtwarzaczem.
Oficjalna strona →Pytania
Czy jest bezpłatny audioprzewodnik po pałacu Schönbrunn?
Tak, nawet dwa. Pałacowy audioprzewodnik nic nie kosztuje dodatkowo: jest wliczony w bilet Palace Ticket i bilet State Apartments, w 21 językach, i wydawany za bramkami. Drugi to ta strona, trasa z pięcioma przystankami, która działa w twoim telefonie i zaczyna się na Dziedzińcu Honorowym, zanim cokolwiek kupisz, z tekstem każdego przystanku zapisanym pod nim. Wszystko, czego nie omawia żaden z nich, od posągu w ogrodzie po malowany sufit, po prostu sfotografuj, a aplikacja Chiaro ci o tym opowie.
Których przystanków posłucham bez biletu do pałacu?
Trzech z pięciu. Dziedziniec Honorowy to przedpole pałacu, na które wchodzi się z ulicy przez główną bramę, a Fontanna Neptuna i Glorieta są w parku, który w godzinach otwarcia jest bezpłatny. Wielka Galeria i Pokój Vieux-Laque są w pałacu i do obu potrzebny jest Palace Ticket z ustaloną godziną wejścia; bilet State Apartments obejmuje tylko Wielką Galerię.
Ile kosztuje oficjalny audioprzewodnik po pałacu Schönbrunn?
Nic ponad cenę biletu. Audioprzewodnik zarządcy, albo drukowany opis, gdy brakuje urządzeń, jest wliczony w cenę biletu Palace Ticket i biletu State Apartments. W sezonie letnim 2026 Palace Ticket kosztuje 42 euro za dorosłego, a State Apartments 30, i zarządca zaznacza, że obie ceny mogą się zmieniać z sezonem.
Gdzie na terenie pałacu zaczyna się trasa?
Na Dziedzińcu Honorowym, dużym dziedzińcu za główną bramą od Schönbrunner Schloßstraße, twarzą do podwójnych schodów pałacu. Dojedziesz tam U4 do stacji Schönbrunn albo tramwajem 10 lub 60 do przystanku Schloss Schönbrunn. Włącz tam pierwszy przystanek, zanim wejdziesz do środka.
Czy pałac Schönbrunn jest w któryś dzień zamknięty?
Nie. Pałac jest otwarty codziennie, także w święta, a ostatnie wejście jest 45 minut przed zamknięciem. W 2026 roku jest otwarty od 8.30 do 17.30 od 1 września do 2 listopada i od 8.30 do 17.00 od 3 listopada do 31 marca 2027, z wyjątkiem dni od 5 do 8 grudnia, 12, 13, 19 i 20 grudnia oraz od 25 grudnia do 6 stycznia, kiedy jest otwarty do 17.30. Park otwiera się o 6.30 i jest bezpłatny.
Czy można wejść na Glorietę?
Na taras na dachu tak, z biletem: taras wchodzi w skład biletu Exclusive Gardens i karnetu Classic Pass, prowadzą na niego tylko schody, a podany sezon 2026 trwa do 2 listopada. Sama Glorieta, trawnik i staw przed nią leżą w bezpłatnym parku i właśnie tam odtwarza się piąty przystanek z tej strony.
Więcej audioprzewodników
Stworzone przez Chiaro. Bez powiązań z zarządcą pałacu Schönbrunn.