Direct naar de inhoud

Sainte-Chapelle · Parijs · Onafhankelijke gids

Audiogids voor de Sainte-Chapelle,
vijf stops, gratis.

Vijftien ramen, 670 vierkante meter glas en 1.113 taferelen: deze vijf stops brengen je van de stoep tot onder de roos, en met één foto vertelt Chiaro je over elk afzonderlijk paneel.

Gemaakt door Chiaro. Niet verbonden aan de Sainte-Chapelle.

9:41

De spits boven het Palais de Justice

Sainte-Chapelle, Parijs

0:00 2:27
Stop 1 van 5

De vijf stops · 11 minuten audio

Vijf plekken, één wandeling,
in de volgorde waarin je ze tegenkomt.

De deur van een rechtbank aan de boulevard du Palais is ook de deur van een koninklijke kapel uit de dertiende eeuw. Deze audiogids voor de Sainte-Chapelle, vijf stops die je op eigen houtje loopt en die eindigen onder de roos, begint buiten op de stoep. De eerste stop speel je af lang voordat je bij de controle bent, met de spits in zicht boven de daklijn van het Palais de Justice. Voorbij de veiligheidscontrole sta je met je gezicht naar het oosten voor de westgevel en zijn twee voorportalen; de lage benedendeur brengt je in de beschilderde benedenkapel; de smalle trap in de toren voert je omhoog naar de bovenkapel, waar je midden in het schip naar de apsis kijkt; en de laatste stop ligt achter je als je weggaat: de roos van de Apocalyps boven de westdeur. Je komt dat ene gebouw niet uit. Het luisteren duurt ongeveer elf minuten, tegenover het uur dat de folder van het monument zelf voor een volledig bezoek uittrekt.

Openingstijden, prijzen en regels op deze pagina komen van sainte-chapelle.fr, de site die het Centre des monuments nationaux voor de kapel bijhoudt, en uit de bezoekersfolder van het monument zelf, met Wikipedia als tweede bron voor de geschiedenis. De openingstijden wisselen op 1 april en 1 oktober tussen een zomer- en een winterrooster, dus kijk voor jouw datum op de pagina van het monument. Zegt het personeel in de kapel iets anders, volg dan hun aanwijzingen, en vertel ons wat er veranderd is zodra je weer buiten op de boulevard staat.

Stop 1 van 5 · Boulevard du Palais, op de stoep bij de bezoekersingang op nummer 10, met je blik naar het westen over de daklijn van het Palais de Justice

De spits boven het Palais de Justice

Jean-Baptiste Lassus (1807–1857), met beeldhouwwerk van Adolphe-Victor Geoffroy-Dechaume (1816–1892) · Gebouwd vanaf 1852; de vijfde spits sinds de dertiende eeuw · Cederhout, 33 meter hoog, tot 75 meter boven de grond

Om op te letten

  • De aartsengel Michaël op de nok boven het oosteinde, terwijl hij een draak doodt. Acht figuren aan zijn voeten leggen kransen neer, en ze zijn gemodelleerd naar de mannen die de kapel herbouwden.
  • De twaalf apostelen rond de voet van de spits, met kleinere engelen hoger op, waar de naald begint. Thomas, met een winkelhaak, heeft het gezicht van architect Lassus; Filippus dat van schilder Louis Steinheil.
  • Wat er ontbreekt: luchtbogen. De bovenmuren rusten op gewone steunberen; ijzeren trekstangen onder het dak en kettingen die in de ramen verborgen zitten, doen de rest.
Transcriptie (2:27)

Kijk omhoog over de daklijn van het Palais de Justice, het lange stenen gerechtsgebouw voor je, en je ziet een donkere spits van opengewerkt maaswerk, met daaronder een steil grijs dak vol pinakels. Meer van de Sainte-Chapelle laat de straat je niet zien. De rest zit ingesloten in het gerechtsgebouw, en daarom loopt de weg naar binnen door de beveiliging van een rechtbank waar elke dag recht wordt gesproken.

Dat wordt logisch als je weet waar je staat. Dit eiland was van de tiende tot de veertiende eeuw de zetel van de Franse koningen, en de kapel werd midden in hun paleis gebouwd als de eigen kapel van de koning. Lodewijk de Negende kon via een galerij vanuit zijn vertrekken zo de bovenverdieping in lopen. Maar in 1358 drong een Parijse menigte het paleis binnen en vermoordde de maarschalken van Champagne en Normandië voor de ogen van de jonge kroonprins, de latere Karel de Vijfde. Toen hij eenmaal koning was, vertrok hij: eerst naar het Hôtel Saint-Pol, later naar het Louvre en naar Vincennes. De rechtbanken en de gevangenis bleven achter. Het paleis werd het Palais de Justice, en de kapel en de Conciergerie ernaast zijn het enige wat er zichtbaar over is van het oudste paleis van de Franse koningen.

De spits waar je naar kijkt, is de vijfde op dit dak. De tweede staat afgebeeld in de Très Riches Heures, het getijdenboek van de hertog van Berry; de derde brandde af in 1630; de vierde werd na de Revolutie afgebroken, in 1793. Deze verrees vanaf 1852 naar een ontwerp van architect Jean-Baptiste Lassus: van cederhout, drieëndertig meter hoog, met de punt vijfenzeventig meter boven de grond.

Zoek de twaalf apostelen die rond de voet staan, en hoger, waar de naald begint, kleinere engelen met de werktuigen van het lijden van Christus. De beelden komen uit het atelier van Geoffroy-Dechaume en volgen een middeleeuwse gewoonte: Thomas, die met de winkelhaak, kreeg het gezicht van architect Lassus, en schilder Louis Steinheil leende het zijne aan Filippus. En aan het oosteinde van het dak staat de aartsengel Michaël op de nok een draak te doden. Om zijn voeten leggen acht figuren kransen neer, en de mannen die ze voorstellen, zijn de arbeiders die de kapel herbouwden.

Nog één ding voordat je naar binnen gaat. Nergens aan dit gebouw zit een luchtboog. De muren steunen alleen op hun steunberen, en op ijzer: trekstangen onder het dak en kettingen die in de ramen verborgen zitten. Dat houdt het glas al bijna achthonderd jaar overeind.

Stop 2 van 5 · De binnenplaats voor de westgevel, net voorbij de veiligheidscontrole, met je gezicht naar het oosten, naar de twee voorportalen

De westgevel en zijn twee voorportalen

De bouwmeester van Lodewijk IX, wiens naam niet is overgeleverd; de roos onder Karel VIII; portaalbeelden opnieuw gemaakt door Adolphe-Victor Geoffroy-Dechaume (1816–1892) · 1242–1248; roos rond 1485; beeldhouwwerk gerestaureerd 1854–1873; voorportalen gerestaureerd 2021–2023 · Stenen voorportaal van twee verdiepingen onder een flamboyante roos van 9 meter breed

Om op te letten

  • Twee deuren, de ene boven de andere. De lage op straatniveau was voor het personeel van het paleis; die boven op het balkon was van de koning.
  • De balustrade langs de voet van het dak, met Franse lelies in de steen gevlochten, daar neergezet door Karel de Vijfde.
  • De spitsjes op de twee traptorens: onder elke kroon van lelies zit een gebeeldhouwde doornenkroon.
  • De Maagd met Kind op de middenpijler van de benedendeur, een negentiende-eeuws beeld van Geoffroy-Dechaume. De benedenkapel is aan haar gewijd.
Transcriptie (2:02)

Nu ben je door de controle. Je staat op de binnenplaats, met je gezicht naar het oosten, en de kapel is helemaal van jou, van de stoep tot de spits. Lees haar als een gebouw met twee verdiepingen, want dat is precies wat ze is.

Op de begane grond zit het lage benedenportaal. Die deur leidde naar een kapel voor de mensen die in het paleis werkten. Daarboven, op balkonhoogte, zit een tweede voorportaal met een tweede deur, en die was van de koning. Alleen Lodewijk, zijn familie en naaste vrienden, en de kanunniken die de diensten leidden, gingen daarboven naar binnen, en in de dertiende eeuw kwamen ze helemaal niet over deze binnenplaats: ze staken een open terras over dat direct op het paleis aansloot. De twee traptorens aan weerszijden van het portaal verbergen de smalle wenteltrappen die je straks beklimt, en ze verbergen ook de steunberen.

Wie het ontwierp, heeft niemand opgeschreven. De negentiende eeuw schreef het graag toe aan Pierre de Montreuil, die in Saint-Denis en aan de Notre-Dame werkte; moderne onderzoekers houden het liever op Jean de Chelles of Thomas de Cormont, en een van hen zag de hand van een onbekende bouwmeester uit Amiens. De geschiedenis die het monument zelf vertelt, zegt eenvoudig dat de bouwer niet precies bekend is, en geeft de opdrachtgever, Lodewijk de Negende, een flink deel van het idee. Wat wel vastligt, is het tempo. De kapel verrees tussen 1242 en 1248, in minder dan zeven jaar, om een doornenkroon te huisvesten die de koning veel meer had gekost dan het gebouw.

Zoek nu uit wat niet uit de dertiende eeuw stamt. De grote roos in de topgevel is flamboyante gotiek, een en al vlamvormig maaswerk, rond 1485 herbouwd onder Karel de Achtste. De balustrade aan de voet van het dak, doorvlochten met lelies, liet Karel de Vijfde plaatsen. En het meeste beeldhouwwerk op deze portalen is van Adolphe-Victor Geoffroy-Dechaume, die het tussen 1854 en 1873 opnieuw maakte, nadat de Revolutie de originelen had stukgeslagen. Van hem is de Maagd met Kind op de middenpijler van de benedendeur, en van hem ook de zegenende Christus bij de deur erboven, zo zachtmoedig dat het monument hem vergelijkt met de Beau Dieu, de ‘Schone God’, van Amiens. De twee voorportalen zijn tussen 2021 en 2023 opnieuw gerestaureerd.

Kijk tot slot omhoog naar de traptorens. Onder de kronen van lelies op hun spitsjes zit een gebeeldhouwde doornenkroon: de reden voor het hele gebouw, af te lezen aan zijn eigen gevel.

Stop 3 van 5 · Benedenkapel, door het benedenportaal van de westgevel

De benedenkapel

De bouwmeester van Lodewijk IX, wiens naam niet is overgeleverd; beschildering door de restaurateurs onder Félix Duban en Jean-Baptiste Lassus · Ingewijd in 1248; opnieuw beschilderd bij de restauratie van 1840–1863 · Beschilderde stenen gewelven van 6,6 meter hoog boven een middenschip van 6 meter breed

Om op te letten

  • Gouden kastelen op de rode zuilen, gouden lelies op de blauwe: de wapens van Blanca van Castilië en van haar zoon de koning, zij aan zij.
  • De kleine boogvormige stutten die van elke binnenzuil naar de buitenmuur springen. Ze duwen het gewicht van de gewelven naar buiten, het werk dat elders luchtbogen doen.
  • De apostelen, geschilderd in medaillons in de muurarcade, twaalf in totaal rond de kapel.
  • De Annunciatie boven een deur achterin aan de linkerkant: verf uit de dertiende eeuw, een van de oudste muurschilderingen van Parijs.
Transcriptie (1:42)

Duik door de lage deur naar binnen en het plafond komt je tegemoet. Deze kapel is maar zes en een halve meter hoog, een middenschip van zes meter breed met aan elke kant een smalle zijbeuk, en elk oppervlak is beschilderd: blauwe gewelven bezaaid met gouden lelies, rode zuilen bestempeld met gouden kastelen, kapitelen afgezet met bladgoud.

Dit was de kerk van het paleispersoneel, gewijd aan de Maagd Maria, en ze is laag en stevig gebouwd omdat ze de kapel van de koning op haar rug draagt. Zoek in de zijbeuken naar de dunne boogvormige stutten die van elke binnenzuil naar de buitenmuur springen. Het monument noemt ze zelf étrésillons. Ze doen binnen wat luchtbogen aan de buitenkant van een kathedraal doen: ze leiden het gewicht van de gewelven af naar de steunberen, en achter de verf zit ook nog ijzer dat ze versterkt.

Dan de kleuren. De lelie is van de koning. Het kasteel, goud op rood, staat voor Castilië, voor zijn moeder, Blanca van Castilië, die Frankrijk twee keer voor hem bestuurde: eerst toen hij nog een jongen was en opnieuw toen hij op kruistocht was. Haar wapen is verspreid over beide kapellen en over elk raam boven. Moeder en zoon wisselen elkaar af op deze zuilen.

Een bekentenis over de verf: die is niet middeleeuws. De Seine kwam binnen. Een overstroming in de winter van 1689 op 1690 beschadigde deze muren zwaar, en de kleur uit de dertiende eeuw vervaagde in de loop der tijd. Wat je ziet, is de reconstructie van de restaurateurs uit de negentiende eeuw, in het blauw, rood en goud dat zij voor de kleuren van de dertiende eeuw hielden. De ramen zijn ook van hen. Het oorspronkelijke glas op deze verdieping ging door diezelfde overstroming verloren, en de taferelen uit het leven van Maria die je nu ziet, zijn ontworpen door Louis Steinheil.

Eén ding heeft het wel overleefd. Loop naar achteren in de kapel en zoek boven een deur aan de linkerkant naar een geschilderde Annunciatie: de engel Gabriël die Maria groet. De deur leidde vroeger naar de toren waar de koninklijke archieven werden bewaard. De schildering is uit de dertiende eeuw en geldt als een van de oudste muurschilderingen van Parijs.

Zoek dan de trap. De kapel van de koning ligt drieëndertig treden boven je hoofd.

Stop 4 van 5 · Bovenkapel, via de 33 treden van de wenteltrap in de toren; ga midden in het schip staan, met je gezicht naar het oosten, naar de apsis

De bovenkapel, met je gezicht naar de apsis

Gebouwd voor Lodewijk IX (1214–1270) door een bouwmeester wiens naam niet is overgeleverd; glas van drie naamloze ateliers · 1242–1248; gerestaureerd 1840–1863 · Vijftien ramen, 670 vierkante meter glas, onder een gewelf van 20,6 meter hoog

Om op te letten

  • De apostelen tegen de pijlers, elk met een schijf waarop een wijdingskruis staat. Petrus, met zijn sleutel, is een van de zes originelen.
  • Het middelste raam van de apsis, recht voor je achter de tribune: het lijden van Christus, van zijn gevangenneming tot Pinksteren.
  • De gebeeldhouwde kapitelen langs de zijmuren, een stuk of honderd, en geen twee met dezelfde plant: distel, boterbloem, meidoorn, wingerd, hulst, roos.
  • De verhoogde tribune in de apsis, waar ooit het grote zilveren reliekschrijn met de doornenkroon stond.
Transcriptie (2:50)

Kom uit het trappenhuis, loop naar het midden van het schip en draai je naar de apsis, het ronde oosteinde. Voor dit moment is het gebouw ontworpen. De muren zijn bijna verdwenen. Wat het dak draagt, is een kooi van slanke stenen schachten, en alles daartussen is glas: vijftien ramen, vijftien meter hoog in het schip en dertien in de apsis, samen zo’n zeshonderdzeventig vierkante meter, onder een gewelf dat 20,6 meter boven je zweeft.

Het is een truc, en een goede. Elk van die schachten is eigenlijk een bundel van zeven dunne zuiltjes, en dat verhult hoe dik hij is. Achter de glasroeden lopen bovendien twee gordels van ijzeren ketting rond het gebouw die alles bij elkaar houden. De ramen in het schip zijn ook iets hoger dan die in de apsis, waardoor de ruimte langer lijkt dan haar drieëndertig meter.

In het glas zitten 1.113 taferelen. Het verhaal begint links achter je, in het noordelijke raam het dichtst bij de roos, met Genesis, en loopt de kapel rond: naar het oosten langs de noordmuur, door de apsis en langs de zuidmuur terug, via Judit, Ester en de Koningen, tot het weer bij de roos uitkomt. In de apsis voor je staan de profeten, Daniël, Ezechiël, Jesaja en de boom van Jesse, rond het middelste raam met het lijden van Christus, van zijn gevangenneming tot Pinksteren. Probeer niet alles te lezen. Het monument zegt het zelf: dit glas is niet per se bedoeld om gelezen te worden, maar om gezien te worden. De glazeniers hielden het bij rood, blauw, twee tinten groen, twee tinten paars en één geel, en daarom smelt het van hieruit samen tot één violet licht. Twee derde ervan is uit de dertiende eeuw.

Dat licht is om een kroon heen gebouwd. In 1239 kocht Lodewijk de Negende na twee jaar onderhandelen de doornenkroon van Boudewijn de Tweede, de Latijnse keizer van Constantinopel. Met de relieken die volgden betaalde hij 135.000 livres tournois, volgens het monument de helft van de jaarlijkse inkomsten van het koninkrijk. De kapel zelf kostte, glas inbegrepen, 40.000. De relieken werden getoond in een groot schrijn van zilver en verguld koper op de verhoogde tribune in de apsis; die tribune werd in de jaren 1260 gebouwd en in de negentiende eeuw herbouwd. De Revolutie smolt het schrijn om. De doornenkroon bleef bewaard en ging in 1806 naar de schatkamer van de Notre-Dame.

Kijk nu lager, naar de pijlers. Daartegen staan twaalf apostelen, elk met een schijf met een kruis erop: de kruisen van de wijding van de kapel. Zes zijn origineel, onder wie Petrus met zijn sleutel. De ongeveer honderd gebeeldhouwde kapitelen langs de muren zijn allemaal verschillend, distel en boterbloem, meidoorn en wingerd, hulst en roos, en hier en daar pikt een vogel tussen de bladeren. Kijk dan recht omhoog. Het gewelf is beschilderd als een sterrenhemel. Dit was de verdieping van de koning, en als hij zijn hoofd ophief, zag hij de hemel.

Het had bijna niet zo lang standgehouden. Van 1803 tot 1837 was deze ruimte een archiefopslag van de rechtbank. De onderste twee meter glas werden eruit gehaald om werklicht binnen te laten, en een deel van de ruiten werd verkocht; achttien originele panelen zijn nu in het Musée de Cluny in Parijs. Vanaf 1846 werd het glas gerestaureerd. In 1945 kreeg het een laag vernis tegen het stof en de krassen van de oorlog, en die vernis werd langzaam donker. Daarom is tussen 2008 en 2015 elk raam schoongemaakt en aan de buitenkant van een beschermende laag glas voorzien. De kleur waarin je nu staat, is wat er onder die vernis tevoorschijn kwam.

Stop 5 van 5 · Bovenkapel, westkant: draai je om van de apsis naar de deur waardoor je binnenkwam

De roos van de Apocalyps

Naamloze glazeniers die werkten onder Karel VIII (regeerde 1483–1498) · Rond 1485; schoongemaakt 2014–2015 · Glas-in-lood in flamboyant stenen maaswerk, 9 meter breed, 87 panelen

Om op te letten

  • Het hart van de roos: Christus op de troon, met een zwaard uit zijn mond, en Johannes aan zijn voeten.
  • Net daaronder een witte ruiter die uit de muil van een draak rijdt, en een ruiter met een weegschaal: de hongersnood.
  • De gekroonde letter K, van Karolus, Karel de Achtste, in een van de onderste medaillons links.
  • De kleurwissel: geel en groen in de roos, waar elk ander raam rood en blauw is.
Transcriptie (1:54)

Draai je om voordat je naar beneden gaat. Je kwam eronderdoor binnen zonder hem te zien: de roos van de Apocalyps, negen meter in doorsnee, die de westmuur boven de deur vult.

Hij is ruim twee eeuwen jonger dan al het andere hier boven. De eerste roos, uit de dertiende eeuw, vertelde hetzelfde verhaal, maar rond 1485, onder Karel de Achtste, kwam deze ervoor in de plaats, en de bouwers kozen de stijl van hun eigen tijd, flamboyante gotiek, met steen die zich tot vlammen krult. Karel liet er zijn teken in achter. Zoek in de medaillons laag links naar een gekroonde letter K, van Karolus, zijn naam in het Latijn.

Ook de kleur veranderde. Overal elders in de kapel is het glas rood en blauw. Hier is het geel en groen, want in de vijftiende eeuw hadden glazeniers zilvergeel: een zilververbinding die bij het stoken in het glas trekt en het geel kleurt, en waarmee ze schaduw en fijne details rechtstreeks op het glas konden aanbrengen. De roos is ook goed oud geworden. Van zijn zevenentachtig panelen hoefden er in de negentiende eeuw maar negen gerestaureerd te worden, en in 2014 en 2015 is hij schoongemaakt.

Lees nu het midden. In het hart van de roos zit Christus op de troon, met een zwaard dat uit zijn mond komt, en Johannes, wiens visioen dit is, zit aan zijn voeten. Net daaronder zie je twee van de vier ruiters: links een witte ruiter die uit de bek van een draak tevoorschijn stormt en die het monument zelf de dood noemt, en rechts een ruiter met een weegschaal, de hongersnood. Die plaatsing is bewust gekozen. Het einde der tijden zit hier in het westen, tegenover het lijden van Christus in het oostraam waar je net naar keek.

Nog één raam: het laatste aan de zuidkant, links van je als je naar de roos kijkt. Het is het enige raam in de kapel dat geen verhaal uit het Oude of het Nieuwe Testament vertelt, maar de heiligheid van het koningshuis: de relieken, van de heilige Helena die het Ware Kruis vindt tot hun aankomst in dit gebouw. In een van de medaillons lopen twee mannen op blote voeten, met de doornenkroon onder een sluier op een draagbaar. Het zijn Lodewijk de Negende en zijn broer Robert van Artois. De kapel werd op zesentwintig april 1248 ingewijd, en in augustus van dat jaar vertrok Lodewijk op kruistocht, terwijl hij al in het glas achter hem stond, met de kroon op weg naar huis.

Onafhankelijke gids · Chiaro

Richt Chiaro op alles wat je in de Sainte-Chapelle ziet.

Met vijf stops kom je niet door 1.113 glaspanelen heen. Richt je telefoon op één medaillon, één gebeeldhouwd kapiteel of één kasteeltje in een raamrand, en Chiaro vertelt je bij welk Bijbelboek het hoort, wie erop staat en waarom het daar zit, zo lang als je nek het volhoudt.

In welk raam staat Lodewijk de Heilige?Waarom is de roos geel en groen?Waar is de doornenkroon nu?

Voor je gaat

01

Zo kom je er

Boulevard du Palais 10, 75001 Parijs, midden op het Île de la Cité. De kapel staat binnen het Palais de Justice, dus je komt binnen via de bezoekersingang aan de boulevard en een strenge veiligheidscontrole met röntgenapparaten; de binnenplaats voor de westgevel ligt daarachter.

RER B of C naar Saint-Michel. Metrolijn 4 naar Cité, of de lijnen 1, 7, 11 en 14 naar Châtelet. Bussen 21, 24, 27, 38, 58, 81, 85 en 96; om veiligheidsredenen wordt de halte Palais de Justice soms niet aangedaan.

02

Tickets en toegang

  • Boek vooraf een tijdslot, ook met een gratis ticket: het monument vraagt ook kinderen, jongeren onder de 25 en houders van een museumpas om te reserveren. Kom op de geboekte tijd en niet eerder; binnen dertig minuten na je tijdslot kom je gegarandeerd binnen, en tickets kun je niet ruilen of terugkrijgen.
  • Laat messen, scharen, glazen flessen, spuitbussen, motorhelmen, steps en grote tassen thuis. Dit is een rechtbank: er is geen garderobe, en wat bij de controle in beslag wordt genomen, krijg je niet terug. Een kinderwagen moet zo klein opvouwen dat hij door het röntgenapparaat past, en kan niet mee naar de bovenkapel.
  • Open van 9.00 tot 19.00 uur van 1 april tot en met 30 september en van 9.00 tot 17.00 uur van 1 oktober tot en met 31 maart, met de laatste toegang een halfuur voor sluitingstijd; gesloten op 1 januari, 1 mei en 25 december.
  • In het weekend en op feestdagen is er voorbij de veiligheidscontrole geen water en geen toilet. Aan de overkant van de straat staat een drinkfontein op de stoep. Er loopt ook een lang restauratieprogramma, dus een raamtravee kan binnen of buiten in de steigers staan; het monument blijft op de gewone tijden open.
Officiële tickets →
03

De officiële audiogids

Het monument verhuurt ter plaatse een eigen audiogids voor een klein bedrag, dat je daar betaalt, in verschillende talen, waaronder Engels. Een rondleiding in het Frans van ongeveer vijfenveertig minuten vertrekt elke dag om 11.00 en 15.00 uur als er een gids beschikbaar is, zonder extra kosten bovenop je ticket, en gedrukte bezoekersinformatie is er in elf talen. Het monument raadt ook een app over de glas-in-loodramen aan, gemaakt met steun van het Centre des monuments nationaux, die de taferelen in de ramen herkent. Geen van die drie is een vertelde wandeling, en deze pagina is dat wel: vijf plekken van de stoep tot de roos, elk met de volledige tekst onder de speler, voor wie in een kapel liever leest dan luistert.

Officiële website →

Vragen

Is er een gratis audiogids voor de Sainte-Chapelle?

Je hebt geen apparaatje nodig: de vijf stops hier lopen van de boulevard buiten tot aan de roos, kosten niets en spelen af op de telefoon in je zak. De gratis optie van het monument zelf is de dagelijkse rondleiding in het Frans, die bovenop het ticket niets kost; de eigen audiogids huur je ter plaatse voor een klein bedrag. In de ramen zit veel meer dan een rondleiding kan behandelen, en de Chiaro-app vertelt over elk paneel dat je fotografeert.

Kan ik de audiogids van de Sainte-Chapelle zonder ticket beluisteren?

De eerste stop wel: die speel je af op de stoep van de boulevard du Palais, met zicht op de spits boven het dak van de rechtbank. De andere vier liggen voorbij de veiligheidscontrole, en daarvoor heb je een ticket en een tijdslot nodig: € 22 voor een volwassene van buiten de Europese Economische Ruimte en € 16 voor burgers en inwoners van de EER, of € 30 en € 23 samen met de Conciergerie. Jongeren onder de 18, en EU-burgers en inwoners van Frankrijk van 18 tot en met 25 jaar, mogen gratis naar binnen, maar boeken wel een tijdslot.

Hoeveel kost de officiële audiogids van de Sainte-Chapelle?

Een klein bedrag, dat je ter plaatse betaalt, en hij is er in verschillende talen, waaronder Engels. De rondleiding van het monument in het Frans is gratis bij je ticket, dagelijks om 11.00 en 15.00 uur als er een gids beschikbaar is, en duurt ongeveer vijfenveertig minuten.

Wanneer is de Sainte-Chapelle gesloten?

Maar drie dagen per jaar: 1 januari, 1 mei en 25 december. Op alle andere dagen kun je vanaf 9.00 uur naar binnen, tot 19.00 uur tussen 1 april en 30 september en tot 17.00 uur tussen 1 oktober en 31 maart, en de laatste bezoekers worden dertig minuten daarvoor binnengelaten. Op de eerste zondag van januari, februari, maart, november en december is de toegang gratis en kun je niet reserveren.

Waarom is er een veiligheidscontrole bij de Sainte-Chapelle?

Omdat de kapel binnen het Palais de Justice staat, de rechtbank van Parijs, en de veiligheidsregels daarvan volgt. De controles zijn streng en kosten tijd, scherpe voorwerpen worden geweigerd, hoe klein ook, net als alles van glas, en je kunt ze nergens achterlaten: pak dus in alsof je gaat vliegen. Rond het gebouw kan de politie ook identiteitscontroles houden.

Kan ik de bovenkapel van de Sainte-Chapelle bereiken zonder trap?

Normaal ga je omhoog via een smalle wenteltrap van drieëndertig treden, en langs dezelfde weg weer naar beneden. Bezoekers die slecht ter been zijn, kunnen in plaats daarvan onder begeleiding van een medewerker de lift nemen; vraag het bij de ingang. Bezoekers met een beperking en één begeleider hebben gratis toegang, op vertoon van een bewijs.

Meer audiogidsen

Gemaakt door Chiaro. Niet verbonden aan de Sainte-Chapelle.