Μετάβαση στο περιεχόμενο

Σαιντ-Σαπέλ · Παρίσι · Ανεξάρτητος ξεναγός

Ηχητικός ξεναγός της Σαιντ-Σαπέλ,
πέντε στάσεις, δωρεάν.

Δεκαπέντε παράθυρα, 670 τετραγωνικά μέτρα γυαλί και 1.113 σκηνές: αυτές οι πέντε στάσεις σάς πηγαίνουν από το πεζοδρόμιο ως τον ρόδακα, και για κάθε μεμονωμένο τμήμα του βιτρό το Chiaro σάς λέει την ιστορία από μια φωτογραφία.

Λήψη στο App Store

Δημιουργία του Chiaro. Δεν συνδέεται με τη Σαιντ-Σαπέλ.

9:41

Ο οβελίσκος πάνω από το Μέγαρο Δικαιοσύνης

Σαιντ-Σαπέλ, Παρίσι

0:00 2:26
Στάση 1 από 5

Οι πέντε στάσεις · 13 λεπτά ήχου

Πέντε σημεία, μία διαδρομή,
με τη σειρά που θα περπατήσετε.

Η πόρτα ενός δικαστηρίου στη λεωφόρο του Παλέ (boulevard du Palais) είναι και η πόρτα ενός βασιλικού παρεκκλησιού του δέκατου τρίτου αιώνα, και αυτός ο ηχητικός ξεναγός της Σαιντ-Σαπέλ, πέντε στάσεις που κάνετε μόνοι σας και που τελειώνουν κάτω από τον ρόδακα, ξεκινά στο πεζοδρόμιο έξω από αυτήν. Την πρώτη στάση μπορείτε να την ακούσετε πολύ πριν φτάσετε στον έλεγχο, με τον οβελίσκο να φαίνεται πάνω από τις στέγες του Μεγάρου Δικαιοσύνης. Μετά τον έλεγχο ασφαλείας στέκεστε με το πρόσωπο προς την ανατολή μπροστά στη δυτική πρόσοψη και τα δύο πρόστωά της· η χαμηλή κάτω πόρτα σάς βάζει στο ζωγραφισμένο κάτω παρεκκλήσι· η στενή σκάλα του πύργου σάς ανεβάζει στο άνω παρεκκλήσι, όπου στέκεστε στη μέση του κεντρικού κλίτους και κοιτάτε την αψίδα· και η τελευταία στάση είναι πίσω σας καθώς φεύγετε: ο ρόδακας της Αποκάλυψης πάνω από τη δυτική πόρτα. Δεν βγαίνετε ποτέ από το ένα και μοναδικό κτίριο: η ακρόαση διαρκεί περίπου δεκατρία λεπτά, ενώ το φυλλάδιο του ίδιου του μνημείου υπολογίζει μία ώρα για ολόκληρη την επίσκεψη.

Οι ώρες, οι τιμές και οι κανόνες εδώ προέρχονται από το sainte-chapelle.fr, τον ιστότοπο που διατηρεί για το παρεκκλήσι το Centre des monuments nationaux, και από το φυλλάδιο επισκεπτών του ίδιου του μνημείου, με τη Βικιπαίδεια ως δεύτερη πηγή για την ιστορία. Το ωράριο αλλάζει από θερινό σε χειμερινό και αντίστροφα την 1η Απριλίου και την 1η Οκτωβρίου, οπότε δείτε τη σελίδα του μνημείου για την ημερομηνία σας. Αν το προσωπικό που βρίσκεται σε υπηρεσία στο παρεκκλήσι σάς πει κάτι διαφορετικό, κάντε ό,τι σας πουν, και πείτε μας τι άλλαξε όταν βγείτε ξανά στη λεωφόρο.

Στάση 1 από 5 · Boulevard du Palais, στο πεζοδρόμιο δίπλα στην είσοδο επισκεπτών στον αριθμό 10, με θέα προς τα δυτικά πάνω από τις στέγες του Μεγάρου Δικαιοσύνης

Ο οβελίσκος πάνω από το Μέγαρο Δικαιοσύνης

Ζαν-Μπατίστ Λασύς (1807–1857), με γλυπτά του Αντόλφ-Βικτόρ Ζοφρουά-Ντεσόμ (1816–1892) · Χτίστηκε από το 1852· ο πέμπτος οβελίσκος από τον δέκατο τρίτο αιώνα · Ξύλο κέδρου, ύψος 33 μέτρα, με την κορυφή στα 75 μέτρα από το έδαφος

Προσέξτε

  • Ο αρχάγγελος Μιχαήλ στον κορφιά της στέγης πάνω από το ανατολικό άκρο, να σκοτώνει έναν δράκο. Οκτώ μορφές στα πόδια του αφήνουν στεφάνια, και πρότυπό τους ήταν οι άνθρωποι που ξανάχτισαν το παρεκκλήσι.
  • Οι δώδεκα απόστολοι γύρω από τη βάση του οβελίσκου, και πιο ψηλά, εκεί που αρχίζει η αιχμή, μικρότεροι άγγελοι. Ο άγιος Θωμάς, με τον γνώμονα, έχει το πρόσωπο του αρχιτέκτονα Λασύς· ο άγιος Φίλιππος του ζωγράφου Λουί Στενέλ.
  • Τι λείπει: τα ιπτάμενα αντερείσματα. Οι πάνω τοίχοι στηρίζονται σε απλές αντηρίδες, και τα υπόλοιπα τα κάνουν σιδερένιοι ελκυστήρες κάτω από τη στέγη και αλυσίδες κρυμμένες στα παράθυρα.
Κείμενο (2:26)

Κοιτάξτε ψηλά, πάνω από τη γραμμή της στέγης του Μεγάρου Δικαιοσύνης, του μακριού πέτρινου κτιρίου των δικαστηρίων μπροστά σας, και θα δείτε έναν σκούρο οβελίσκο από διάτρητο διάκοσμο, και κάτω του μια απότομη γκρίζα στέγη γεμάτη πυργίσκους. Αυτό είναι ό,τι σας αφήνει ο δρόμος να δείτε από τη Σαιντ-Σαπέλ. Το υπόλοιπο είναι κλεισμένο μέσα στα δικαστήρια, και γι’ αυτό ο δρόμος προς τα μέσα περνά από τον έλεγχο ασφαλείας ενός δικαστικού μεγάρου που λειτουργεί κανονικά.

Αυτό βγάζει νόημα μόλις μάθετε πού στέκεστε. Αυτό το νησί ήταν η έδρα των βασιλιάδων της Γαλλίας από τον δέκατο ως τον δέκατο τέταρτο αιώνα, και το παρεκκλήσι χτίστηκε στη μέση του παλατιού τους ως το προσωπικό παρεκκλήσι του βασιλιά. Ο Λουδοβίκος ο Ένατος μπορούσε να περπατήσει από τα διαμερίσματά του κατευθείαν στον πάνω όροφό του μέσα από μια στοά. Ύστερα, το 1358, ένα πλήθος Παριζιάνων εισέβαλε στο παλάτι και δολοφόνησε τους στρατάρχες της Καμπανίας και της Νορμανδίας μπροστά στα μάτια του νεαρού διαδόχου του θρόνου, του μετέπειτα Καρόλου του Πέμπτου. Μόλις έγινε βασιλιάς, έφυγε από εκεί, πρώτα στο μέγαρο Σεν-Πολ και ύστερα στο Λούβρο και στη Βενσέν. Τα δικαστήρια και η φυλακή έμειναν πίσω. Το παλάτι έγινε το Μέγαρο Δικαιοσύνης, και το παρεκκλήσι μαζί με τη γειτονική Κονσιερζερί είναι ό,τι έχει απομείνει ορατό από το παλαιότερο παλάτι των βασιλιάδων της Γαλλίας.

Ο οβελίσκος που κοιτάτε είναι ο πέμπτος σε αυτή τη στέγη. Ο δεύτερος απεικονίζεται στο εικονογραφημένο βιβλίο ωρών του δούκα του Μπερί, τις «Πολύ Πλούσιες Ώρες»· ο τρίτος κάηκε το 1630· ο τέταρτος γκρεμίστηκε μετά την Επανάσταση, το 1793. Αυτός εδώ υψώθηκε από το 1852 σε σχέδια του αρχιτέκτονα Ζαν-Μπατίστ Λασύς, φτιαγμένος από ξύλο κέδρου, ύψους τριάντα τριών μέτρων, με την κορυφή του εβδομήντα πέντε μέτρα πάνω από το έδαφος.

Βρείτε τους δώδεκα αποστόλους που στέκονται γύρω από τη βάση του, και πιο ψηλά, εκεί που αρχίζει η αιχμή, μικρότερους αγγέλους που κρατούν τα σύμβολα των Παθών. Τα αγάλματα βγήκαν από το εργαστήριο του Ζοφρουά-Ντεσόμ και ακολουθούν ένα μεσαιωνικό έθιμο: ο άγιος Θωμάς, αυτός με τον γνώμονα, πήρε το πρόσωπο του αρχιτέκτονα Λασύς, και ο ζωγράφος Λουί Στενέλ δάνεισε το δικό του στον άγιο Φίλιππο. Και στο ανατολικό άκρο της στέγης ο αρχάγγελος Μιχαήλ στέκεται στον κορφιά και σκοτώνει έναν δράκο. Γύρω από τα πόδια του οκτώ μορφές αφήνουν στεφάνια, και οι άνθρωποι που απεικονίζουν είναι οι εργάτες που ξανάχτισαν το παρεκκλήσι.

Κάτι ακόμη πριν μπείτε. Δεν υπάρχει ούτε ένα ιπτάμενο αντέρεισμα πουθενά σε αυτό το κτίριο. Οι τοίχοι στηρίζονται μόνο στις αντηρίδες τους, και στο σίδερο: σε ελκυστήρες κάτω από τη στέγη και σε αλυσίδες κρυμμένες μέσα στα παράθυρα. Αυτά κρατούν όρθιο το γυαλί εδώ και σχεδόν οκτακόσια χρόνια.

Στάση 2 από 5 · Η αυλή μπροστά στη δυτική πρόσοψη, αμέσως μετά τον έλεγχο ασφαλείας, με το πρόσωπο προς τα ανατολικά, στα δύο πρόστωα

Η δυτική πρόσοψη και τα δύο πρόστωά της

Ο ανώνυμος πρωτομάστορας του Λουδοβίκου Θ΄· ο ρόδακας επί Καρόλου Η΄· τα γλυπτά της εισόδου αναπλασμένα από τον Αντόλφ-Βικτόρ Ζοφρουά-Ντεσόμ (1816–1892) · 1242–1248· ρόδακας περίπου 1485· αναστήλωση γλυπτών 1854–1873· αναστήλωση των πρόστωων 2021–2023 · Πέτρινο διώροφο πρόστωο κάτω από φλογόσχημο ρόδακα πλάτους 9 μέτρων

Προσέξτε

  • Δύο πόρτες, η μία πάνω από την άλλη. Η χαμηλή στο επίπεδο του εδάφους ήταν για το προσωπικό του παλατιού· εκείνη επάνω στον εξώστη ήταν του βασιλιά.
  • Το στηθαίο στη βάση της στέγης, με κρίνα πλεγμένα στην πέτρα του, που το τοποθέτησε εκεί ο Κάρολος ο Πέμπτος.
  • Οι μικροί οβελίσκοι των δύο κλιμακοστασίων: κάτω από κάθε στέμμα από κρίνα υπάρχει ένας σκαλιστός ακάνθινος στέφανος.
  • Η Παναγία με το Βρέφος στον κεντρικό πεσσό της κάτω πόρτας, έργο του Ζοφρουά-Ντεσόμ από τον δέκατο ένατο αιώνα. Το κάτω παρεκκλήσι είναι αφιερωμένο σε αυτήν.
Κείμενο (2:26)

Τώρα έχετε περάσει τον έλεγχο και στέκεστε στην αυλή, με το πρόσωπο προς την ανατολή, και το παρεκκλήσι είναι όλο δικό σας, από το πεζοδρόμιο ως την κορυφή του οβελίσκου. Διαβάστε το σαν κτίριο με δύο ορόφους, γιατί αυτό ακριβώς είναι.

Στο επίπεδο του εδάφους βρίσκεται το χαμηλό κάτω πρόστωο. Εκείνη η πόρτα οδηγούσε σε ένα παρεκκλήσι για τους ανθρώπους που δούλευαν στο παλάτι. Από πάνω, στο ύψος του εξώστη, υπάρχει ένα δεύτερο πρόστωο με μια δεύτερη πόρτα, και εκείνη ήταν του βασιλιά. Από εκεί πάνω έμπαιναν μόνο ο Λουδοβίκος, η οικογένειά του και οι στενοί του φίλοι, και οι κληρικοί του παρεκκλησιού που τελούσαν τις ακολουθίες, και τον δέκατο τρίτο αιώνα δεν περνούσαν καθόλου από αυτή την αυλή: διέσχιζαν μια ανοιχτή ταράτσα που συνδεόταν κατευθείαν με το παλάτι. Τα δύο κλιμακοστάσια δεξιά και αριστερά του προστώου κρύβουν τις στενές στριφογυριστές σκάλες που σε λίγο θα ανεβείτε, και κρύβουν και τις αντηρίδες.

Κανείς δεν κατέγραψε ποιος το σχεδίασε. Ο δέκατος ένατος αιώνας ήθελε να το αποδίδει στον Πιερ ντε Μοντρέιγ, που δούλεψε στο Σεν-Ντενί και στην Παναγία των Παρισίων· οι σύγχρονοι μελετητές προτιμούν τον Ζαν ντε Σελ ή τον Τομά ντε Κορμόν, και ένας από αυτούς είδε το χέρι ενός άγνωστου πρωτομάστορα από την Αμιένη. Η ιστορία που αφηγείται το ίδιο το μνημείο λέει απλώς ότι ο κατασκευαστής δεν είναι γνωστός με ακρίβεια, και δίνει στον παραγγελιοδότη, τον Λουδοβίκο τον Ένατο, μεγάλο μερίδιο στη σύλληψη της ιδέας. Αυτό που έχει καταγραφεί είναι η ταχύτητα. Υψώθηκε από το 1242 ως το 1248, σε λιγότερο από επτά χρόνια, για να στεγάσει έναν ακάνθινο στέφανο που είχε κοστίσει στον βασιλιά πολύ περισσότερα από το ίδιο το κτίριο.

Τώρα ξεχωρίστε ό,τι δεν είναι του δέκατου τρίτου αιώνα. Ο μεγάλος ρόδακας στο αέτωμα είναι φλογόσχημο γοτθικό, όλος λίθινα διάκενα σε σχήμα φλόγας, ξαναφτιαγμένος γύρω στο 1485 επί Καρόλου του Όγδοου. Το στηθαίο στη βάση της στέγης, πλεγμένο με κρίνα, το τοποθέτησε ο Κάρολος ο Πέμπτος. Και τα περισσότερα γλυπτά σε αυτά τα πρόστωα ανήκουν στον Αντόλφ-Βικτόρ Ζοφρουά-Ντεσόμ, που τα αναδημιούργησε από το 1854 ως το 1873, αφού η Επανάσταση είχε συντρίψει τα πρωτότυπα. Δική του είναι η Παναγία με το Βρέφος στον κεντρικό πεσσό της κάτω πόρτας, και δικός του ο Χριστός που ευλογεί στην πόρτα από πάνω, τόσο πράος που το μνημείο τον παρομοιάζει με τον «Ωραίο Θεό» του καθεδρικού της Αμιένης. Τα δύο πρόστωα αναστηλώθηκαν ξανά από το 2021 ως το 2023.

Τέλος, σηκώστε το βλέμμα στα κλιμακοστάσια. Κάτω από τα στέμματα από κρίνα στους μικρούς οβελίσκους τους υπάρχει ένας σκαλιστός ακάνθινος στέφανος: ο λόγος ύπαρξης όλου του κτιρίου, πάνω στην ίδια του την πρόσοψη.

Στάση 3 από 5 · Κάτω παρεκκλήσι, από την κάτω πύλη της δυτικής πρόσοψης

Το κάτω παρεκκλήσι

Ο ανώνυμος πρωτομάστορας του Λουδοβίκου Θ΄· ζωγραφικός διάκοσμος από τους αναστηλωτές υπό τον Φελίξ Ντιμπάν και τον Ζαν-Μπατίστ Λασύς · Καθαγιάστηκε το 1248· ξαναζωγραφίστηκε στην αναστήλωση του 1840–1863 · Ζωγραφισμένοι πέτρινοι θόλοι ύψους 6,6 μέτρων πάνω από κεντρικό κλίτος πλάτους 6 μέτρων

Προσέξτε

  • Χρυσά κάστρα στους κόκκινους κίονες, χρυσά κρίνα στους μπλε: τα οικόσημα της Βλάνκας της Καστίλης και του γιου της, του βασιλιά, πλάι πλάι.
  • Τα μικρά τοξωτά στηρίγματα που πετάγονται από κάθε εσωτερικό κίονα ως τον εξωτερικό τοίχο. Σπρώχνουν το βάρος των θόλων προς τα έξω, τη δουλειά που αλλού κάνουν τα ιπτάμενα αντερείσματα.
  • Οι απόστολοι ζωγραφισμένοι σε μετάλλια στην τυφλή τοξοστοιχία του τοίχου, δώδεκα γύρω γύρω στο παρεκκλήσι.
  • Ο Ευαγγελισμός πάνω από μια πόρτα στο βάθος αριστερά: ζωγραφική του δέκατου τρίτου αιώνα, από τις παλαιότερες τοιχογραφίες του Παρισιού.
Κείμενο (2:09)

Σκύψτε για να περάσετε από τη χαμηλή πόρτα, και το ταβάνι κατεβαίνει να σας συναντήσει. Αυτό το παρεκκλήσι έχει ύψος μόλις έξι και μισό μέτρα, ένα κεντρικό κλίτος πλάτους έξι μέτρων με ένα στενό πλάγιο κλίτος σε κάθε πλευρά, και κάθε επιφάνεια είναι ζωγραφισμένη: μπλε θόλοι σπαρμένοι με χρυσά κρίνα, κόκκινοι κίονες σφραγισμένοι με χρυσά κάστρα, κιονόκρανα τονισμένα με επιχρύσωση.

Αυτή ήταν η εκκλησία του προσωπικού του παλατιού, αφιερωμένη στην Παναγία, και είναι χτισμένη χαμηλή και γερή επειδή σηκώνει στην πλάτη της το παρεκκλήσι του βασιλιά. Ψάξτε στα πλάγια κλίτη για τα λεπτά τοξωτά στηρίγματα που πετάγονται από κάθε εσωτερικό κίονα ως τον εξωτερικό τοίχο. Το ίδιο το μνημείο τα ονομάζει στα γαλλικά «ετρεζιγιόν». Κάνουν από μέσα ό,τι κάνουν τα ιπτάμενα αντερείσματα έξω από έναν καθεδρικό ναό: σπρώχνουν το βάρος των θόλων προς τις αντηρίδες, και πίσω από την μπογιά τα ενισχύει επίσης σίδερο.

Τώρα τα χρώματα. Το κρίνο είναι του βασιλιά. Το κάστρο, χρυσό σε κόκκινο, είναι η Καστίλη, για τη μητέρα του, τη Βλάνκα της Καστίλης, που κυβέρνησε τη Γαλλία για λογαριασμό του δύο φορές: πρώτα όταν ήταν παιδί και ξανά όταν έλειπε σε σταυροφορία. Το οικόσημό της είναι σκορπισμένο και στα δύο παρεκκλήσια και σε κάθε παράθυρο του επάνω ορόφου. Μητέρα και γιος εναλλάσσονται σε αυτούς τους κίονες.

Μια ομολογία για την μπογιά: δεν είναι μεσαιωνική. Μπήκε μέσα ο Σηκουάνας. Μια πλημμύρα τον χειμώνα του 1689 προς το 1690 προκάλεσε σοβαρές ζημιές σε αυτούς τους τοίχους, και τα χρώματα του δέκατου τρίτου αιώνα ξεθώριασαν με τον καιρό. Ό,τι βλέπετε είναι η ανασύνθεση των αναστηλωτών του δέκατου ένατου αιώνα, στο μπλε, το κόκκινο και το χρυσό που θεώρησαν χρώματα του δέκατου τρίτου αιώνα. Και τα παράθυρα δικά τους είναι. Το αρχικό γυαλί αυτού του ορόφου καταστράφηκε από την ίδια πλημμύρα, και τις σκηνές από τη ζωή της Παναγίας που βλέπετε τώρα τις σχεδίασε ο Λουί Στενέλ.

Ένα πράγμα όμως σώθηκε. Πηγαίνετε στο βάθος του παρεκκλησιού και ψάξτε πάνω από μια πόρτα στα αριστερά για έναν ζωγραφιστό Ευαγγελισμό: τον άγγελο Γαβριήλ να χαιρετά τη Μαρία. Η πόρτα οδηγούσε κάποτε στον πύργο όπου φυλάσσονταν τα βασιλικά αρχεία. Η ζωγραφιά είναι του δέκατου τρίτου αιώνα και λογίζεται ανάμεσα στις παλαιότερες τοιχογραφίες του Παρισιού.

Ύστερα βρείτε τη σκάλα. Το παρεκκλήσι του βασιλιά βρίσκεται τριάντα τρία σκαλοπάτια πάνω από το κεφάλι σας.

Στάση 4 από 5 · Άνω παρεκκλήσι, μετά τα 33 σκαλοπάτια της σκάλας του πύργου· σταθείτε στη μέση του κεντρικού κλίτους με το πρόσωπο προς τα ανατολικά, προς την αψίδα

Το άνω παρεκκλήσι, με το πρόσωπο προς την αψίδα

Χτισμένο για τον Λουδοβίκο Θ΄ (1214–1270) από ανώνυμο πρωτομάστορα· τα βιτρό από τρία εργαστήρια χωρίς γνωστό όνομα · 1242–1248· αναστήλωση 1840–1863 · Δεκαπέντε παράθυρα, 670 τετραγωνικά μέτρα γυαλί, κάτω από θόλο ύψους 20,6 μέτρων

Προσέξτε

  • Οι απόστολοι στους πεσσούς, ο καθένας με έναν δίσκο που φέρει σταυρό καθαγιασμού. Ο άγιος Πέτρος, με το κλειδί του, είναι ένα από τα έξι πρωτότυπα.
  • Το κεντρικό παράθυρο της αψίδας, ακριβώς μπροστά σας πίσω από το βήμα: τα Πάθη, από τη σύλληψη του Χριστού ως την Πεντηκοστή.
  • Τα σκαλιστά κιονόκρανα κατά μήκος των πλαϊνών τοίχων, περίπου εκατό, χωρίς δύο να έχουν το ίδιο φυτό: γαϊδουράγκαθο, νεραγκούλα, κράταιγος, κλήμα, πουρνάρι, τριαντάφυλλο.
  • Το υπερυψωμένο βήμα στην αψίδα, όπου κάποτε στεκόταν η μεγάλη ασημένια λειψανοθήκη με τον ακάνθινο στέφανο.
Κείμενο (3:40)

Βγείτε από το κλιμακοστάσιο, περπατήστε ως τη μέση του κεντρικού κλίτους και γυρίστε προς την αψίδα, το στρογγυλεμένο ανατολικό άκρο. Γι’ αυτή τη στιγμή σχεδιάστηκε το κτίριο. Οι τοίχοι έχουν σχεδόν εξαφανιστεί. Αυτό που σηκώνει τη στέγη είναι ένα κλουβί από λεπτούς πέτρινους πεσσούς, και ό,τι υπάρχει ανάμεσά τους είναι γυαλί: δεκαπέντε παράθυρα, ύψους δεκαπέντε μέτρων στο κλίτος και δεκατριών στην αψίδα, περίπου εξακόσια εβδομήντα τετραγωνικά μέτρα συνολικά, κάτω από έναν θόλο που αιωρείται 20,6 μέτρα πάνω από το κεφάλι σας.

Είναι ένα τέχνασμα, και μάλιστα καλό. Καθένας από αυτούς τους πεσσούς είναι στην πραγματικότητα μια δέσμη από επτά λεπτούς κιονίσκους, κάτι που κρύβει το πραγματικό του πάχος, και πίσω από τα πλαίσια των τζαμιών δύο ζώνες σιδερένιας αλυσίδας τρέχουν γύρω από το κτίριο για να το συγκρατούν. Επιπλέον, τα παράθυρα του κλίτους είναι λίγο ψηλότερα από τα παράθυρα της αψίδας, και έτσι ο χώρος φαίνεται μακρύτερος από τα τριάντα τρία μέτρα του.

Τα βιτρό περιέχουν 1.113 σκηνές. Η ιστορία αρχίζει αριστερά σας και πίσω σας, στο βόρειο παράθυρο που είναι πιο κοντά στον ρόδακα, με τη Γένεση, και κάνει τον γύρο του παρεκκλησιού: ανατολικά κατά μήκος του βόρειου τοίχου, μέσα από την αψίδα και πάλι πίσω κατά μήκος του νότιου τοίχου, περνώντας από την Ιουδήθ, την Εσθήρ και τις Βασιλείες, ώσπου φτάνει ξανά στον ρόδακα. Η αψίδα μπροστά σας έχει τους προφήτες, τον Δανιήλ, τον Ιεζεκιήλ, τον Ησαΐα και το Δέντρο του Ιεσσαί, γύρω από το κεντρικό παράθυρο των Παθών, από τη σύλληψη του Χριστού ως την Πεντηκοστή. Μην προσπαθήσετε να τα διαβάσετε όλα. Το λέει και το ίδιο το μνημείο: αυτό το γυαλί δεν είναι απαραίτητα φτιαγμένο για να διαβάζεται, αλλά για να το βλέπει κανείς. Οι υαλουργοί περιορίστηκαν στο κόκκινο, το μπλε, δύο πράσινα, δύο μωβ και ένα κίτρινο, και γι’ αυτό από εδώ όλα λιώνουν σε ένα ενιαίο βιολετί φως. Τα δύο τρίτα του είναι του δέκατου τρίτου αιώνα.

Αυτό το φως χτίστηκε γύρω από ένα στεφάνι. Το 1239, ύστερα από δύο χρόνια διαπραγματεύσεων, ο Λουδοβίκος ο Ένατος αγόρασε τον ακάνθινο στέφανο από τον Βαλδουίνο τον Δεύτερο, τον Λατίνο αυτοκράτορα της Κωνσταντινούπολης. Μαζί με τα κειμήλια που ακολούθησαν πλήρωσε 135.000 λίβρες τουρνουά, ποσό που το μνημείο υπολογίζει στο μισό του ετήσιου εισοδήματος του βασιλείου. Το ίδιο το παρεκκλήσι, μαζί με τα βιτρό, κόστισε 40.000. Τα κειμήλια εκτίθεντο σε μια μεγάλη λειψανοθήκη από ασήμι και επιχρυσωμένο χαλκό πάνω στο υπερυψωμένο βήμα της αψίδας· το βήμα αυτό στήθηκε τη δεκαετία του 1260 και ξαναφτιάχτηκε τον δέκατο ένατο αιώνα. Η Επανάσταση έλιωσε τη λειψανοθήκη. Ο ακάνθινος στέφανος σώθηκε και το 1806 πήγε στο θησαυροφυλάκιο της Παναγίας των Παρισίων.

Τώρα κοιτάξτε πιο χαμηλά, στους πεσσούς. Στέκονται εκεί δώδεκα απόστολοι, ο καθένας με έναν δίσκο που φέρει σταυρό, τους σταυρούς του καθαγιασμού του παρεκκλησιού. Οι έξι είναι πρωτότυποι, ανάμεσά τους ο άγιος Πέτρος με το κλειδί του. Τα εκατό περίπου σκαλιστά κιονόκρανα κατά μήκος των τοίχων διαφέρουν όλα μεταξύ τους, γαϊδουράγκαθο και νεραγκούλα, κράταιγος και κλήμα, πουρνάρι και τριαντάφυλλο, και πού και πού ένα πουλί που τσιμπολογάει ανάμεσα στα φύλλα. Ύστερα κοιτάξτε κατευθείαν πάνω. Ο θόλος είναι ζωγραφισμένος σαν έναστρος ουρανός. Αυτός ήταν ο όροφος του βασιλιά, και όταν σήκωνε το κεφάλι έβλεπε τους ουρανούς.

Παραλίγο να μην επιβιώσει. Από το 1803 ως το 1837 αυτή η αίθουσα ήταν αποθήκη αρχείων των δικαστηρίων. Τα κάτω δύο μέτρα του γυαλιού αφαιρέθηκαν για να μπαίνει φως για τη δουλειά, και μερικά τζάμια πουλήθηκαν· δεκαοκτώ πρωτότυπα τμήματα βρίσκονται σήμερα στο Μουσείο Κλυνί στο Παρίσι. Το γυαλί αναστηλώθηκε από το 1846. Το 1945 βερνικώθηκε για να προστατευτεί από τη σκόνη και τις γρατζουνιές του πολέμου, και το βερνίκι σιγά σιγά σκούρυνε, οπότε από το 2008 ως το 2015 κάθε παράθυρο καθαρίστηκε και απέκτησε από έξω ένα προστατευτικό στρώμα γυαλιού. Το χρώμα μέσα στο οποίο στέκεστε είναι αυτό που βγήκε κάτω από εκείνο το βερνίκι.

Στάση 5 από 5 · Άνω παρεκκλήσι, δυτικό άκρο: γυρίστε από την αψίδα προς την πόρτα από την οποία μπήκατε

Ο ρόδακας της Αποκάλυψης

Ανώνυμοι υαλουργοί που δούλεψαν επί Καρόλου Η΄ (βασίλευσε 1483–1498) · Περίπου 1485· καθαρισμός 2014–2015 · Βιτρό σε φλογόσχημο λίθινο διάκοσμο, πλάτους 9 μέτρων, 87 τμήματα

Προσέξτε

  • Το κέντρο του ρόδακα: ο Χριστός ένθρονος, με ένα σπαθί να βγαίνει από το στόμα του, και ο άγιος Ιωάννης στα πόδια του.
  • Ακριβώς από κάτω, ένας λευκός καβαλάρης που βγαίνει από τα σαγόνια ενός δράκου, και ένας καβαλάρης με ζυγαριά: ο λιμός.
  • Το στεμμένο γράμμα K, από το Karolus, δηλαδή τον Κάρολο τον Όγδοο, σε ένα από τα κάτω μετάλλια αριστερά.
  • Η αλλαγή χρώματος: κίτρινο και πράσινο στον ρόδακα, ενώ όλα τα άλλα παράθυρα είναι κόκκινα και μπλε.
Κείμενο (2:21)

Πριν κατεβείτε, γυρίστε. Μπήκατε από κάτω του χωρίς να τον δείτε: ο ρόδακας της Αποκάλυψης, διαμέτρου εννέα μέτρων, γεμίζει τον δυτικό τοίχο πάνω από την πόρτα.

Είναι νεότερος από οτιδήποτε άλλο εδώ πάνω κατά περισσότερους από δύο αιώνες. Ο πρώτος ρόδακας, του δέκατου τρίτου αιώνα, έλεγε την ίδια ιστορία, αλλά γύρω στο 1485, επί Καρόλου του Όγδοου, τη θέση του πήρε αυτός, και οι τεχνίτες διάλεξαν το ύφος της εποχής τους, το φλογόσχημο γοτθικό, με την πέτρα να συστρέφεται σε φλόγες. Ο Κάρολος άφησε εδώ το σημάδι του. Ψάξτε στα μετάλλια χαμηλά αριστερά για ένα στεμμένο Κ, από το Κάρολους, το όνομά του στα λατινικά.

Άλλαξε και το χρώμα. Παντού αλλού στο παρεκκλήσι το γυαλί είναι κόκκινο και μπλε. Εδώ είναι κίτρινο και πράσινο, επειδή τον δέκατο πέμπτο αιώνα οι υαλουργοί είχαν το λεγόμενο κίτρινο του αργύρου: μια ένωση αργύρου που στο ψήσιμο διαποτίζει το γυαλί και το βάφει κίτρινο, και που τους επέτρεψε να ζωγραφίζουν σκιές και λεπτές λεπτομέρειες κατευθείαν πάνω του. Ο ρόδακας έχει επίσης γεράσει καλά. Από τα ογδόντα επτά τμήματά του, μόνο τα εννέα χρειάστηκε να αναστηλωθούν τον δέκατο ένατο αιώνα, και καθαρίστηκε το 2014 και το 2015.

Τώρα διαβάστε το κέντρο. Στην καρδιά του ρόδακα κάθεται ο Χριστός ένθρονος με ένα σπαθί να βγαίνει από το στόμα του, και ο άγιος Ιωάννης, που είδε αυτό το όραμα, βρίσκεται στα πόδια του. Ακριβώς από κάτω είναι δύο από τους τέσσερις καβαλάρηδες: αριστερά ένας λευκός καβαλάρης που ξεπετάγεται από το στόμα ενός δράκου, τον οποίο η περιγραφή του ίδιου του μνημείου ονομάζει θάνατο, και δεξιά ένας καβαλάρης που κρατά ζυγαριά, ο λιμός. Η θέση τους δεν είναι τυχαία. Το τέλος του χρόνου βρίσκεται εδώ, στη δύση, απέναντι από τα Πάθη στο ανατολικό παράθυρο που μόλις κοιτάζατε.

Ένα παράθυρο ακόμη, το τελευταίο στη νότια πλευρά, στα αριστερά σας καθώς κοιτάτε τον ρόδακα. Είναι το μόνο παράθυρο του παρεκκλησιού που δεν αφηγείται ούτε την Παλαιά ούτε την Καινή Διαθήκη, αλλά την ιερότητα της βασιλικής δυναστείας: την ιστορία των κειμηλίων, από την εύρεση του Τιμίου Σταυρού από την αγία Ελένη ως την άφιξή τους σε αυτό το κτίριο. Σε ένα από τα μετάλλιά του δύο άντρες περπατούν ξυπόλυτοι, κουβαλώντας τον ακάνθινο στέφανο σε ένα φορείο κάτω από ένα πέπλο. Είναι ο Λουδοβίκος ο Ένατος και ο αδελφός του, ο Ροβέρτος του Αρτουά. Το παρεκκλήσι καθαγιάστηκε στις είκοσι έξι Απριλίου του 1248, και τον Αύγουστο της ίδιας χρονιάς ο Λουδοβίκος έφυγε για τη σταυροφορία, ενώ στο γυαλί πίσω του έφερνε ήδη το στεφάνι στο σπίτι.

Ανεξάρτητος ξεναγός · Chiaro

Στρέψτε το Chiaro σε κάθε λεπτομέρεια της Σαιντ-Σαπέλ.

Πέντε στάσεις δεν φτάνουν για 1.113 τμήματα βιτρό. Στρέψτε το κινητό σας σε ένα μόνο μετάλλιο, σε ένα σκαλιστό κιονόκρανο ή σε ένα καστράκι στο περίγραμμα ενός παραθύρου, και το Chiaro θα σας πει σε ποιο βιβλίο της Βίβλου ανήκει, ποιος εικονίζεται και γιατί βρίσκεται εκεί, όσο αντέχει ο αυχένας σας.

Σε ποιο παράθυρο είναι ο άγιος Λουδοβίκος;Γιατί ο ρόδακας είναι κίτρινος και πράσινος;Πού βρίσκεται σήμερα ο ακάνθινος στέφανος;

Πριν πάτε

01

Πώς θα πάτε

10, boulevard du Palais, 75001 Παρίσι, στην καρδιά του νησιού Île de la Cité. Το παρεκκλήσι βρίσκεται μέσα στο Μέγαρο Δικαιοσύνης, οπότε μπαίνετε από την είσοδο επισκεπτών στη λεωφόρο, περνώντας από αυστηρό έλεγχο ασφαλείας με μηχανήματα ακτίνων Χ· η αυλή μπροστά στη δυτική πρόσοψη βρίσκεται από την άλλη πλευρά του.

RER B ή C ως τον σταθμό Saint-Michel. Μετρό γραμμή 4 ως το Cité, ή γραμμές 1, 7, 11 και 14 ως το Châtelet. Λεωφορεία 21, 24, 27, 38, 58, 81, 85 και 96· για λόγους ασφαλείας, η στάση Palais de Justice μερικές φορές δεν εξυπηρετείται.

02

Εισιτήρια και είσοδος

  • Κλείστε ώρα επίσκεψης πριν πάτε, ακόμη κι αν το εισιτήριό σας είναι δωρεάν: το μνημείο ζητά να κάνουν κράτηση και τα παιδιά, οι κάτω των 25 και οι κάτοχοι κάρτας μουσείων. Ελάτε στην ώρα της κράτησης και όχι νωρίτερα· η είσοδος είναι εγγυημένη μέσα σε τριάντα λεπτά από την ώρα σας, και τα εισιτήρια δεν αλλάζουν ούτε επιστρέφονται.
  • Αφήστε πίσω μαχαίρια, ψαλίδια, γυάλινα μπουκάλια, σπρέι, κράνη μηχανής, πατίνια και μεγάλες τσάντες. Πρόκειται για δικαστήριο: δεν υπάρχει γκαρνταρόμπα, και ό,τι κατασχεθεί στον έλεγχο δεν επιστρέφεται. Τα καροτσάκια πρέπει να διπλώνουν τόσο ώστε να χωρούν στο μηχάνημα ακτίνων Χ και δεν μπορούν να ανέβουν στο άνω παρεκκλήσι.
  • Ανοιχτά 9:00 με 19:00 από 1 Απριλίου ως 30 Σεπτεμβρίου και 9:00 με 17:00 από 1 Οκτωβρίου ως 31 Μαρτίου, με τελευταία είσοδο μισή ώρα πριν από το κλείσιμο· κλειστά την 1η Ιανουαρίου, την 1η Μαΐου και στις 25 Δεκεμβρίου.
  • Τα Σαββατοκύριακα και τις επίσημες αργίες δεν υπάρχει νερό ούτε τουαλέτα μετά τον έλεγχο ασφαλείας. Στο απέναντι πεζοδρόμιο υπάρχει βρύση πόσιμου νερού. Βρίσκεται επίσης σε εξέλιξη ένα μακρύ πρόγραμμα αναστήλωσης, οπότε κάποιο παράθυρο μπορεί να είναι πίσω από σκαλωσιές από μέσα ή από έξω· το μνημείο παραμένει ανοιχτό στις συνηθισμένες ώρες.
Επίσημα εισιτήρια →
03

Ο επίσημος ηχητικός ξεναγός

Το μνημείο νοικιάζει επί τόπου δικό του ηχητικό ξεναγό με μικρή χρέωση, που πληρώνεται εκεί, σε αρκετές γλώσσες, ανάμεσά τους τα αγγλικά. Ξενάγηση στα γαλλικά, διάρκειας περίπου σαράντα πέντε λεπτών, γίνεται κάθε μέρα στις 11:00 και στις 15:00 όταν υπάρχει διαθέσιμος ξεναγός, χωρίς επιπλέον χρέωση πέρα από το εισιτήριο, και έντυπο υλικό επίσκεψης υπάρχει σε έντεκα γλώσσες. Το μνημείο προτείνει επίσης μια εφαρμογή για τα βιτρό, φτιαγμένη με την υποστήριξη του Centre des monuments nationaux, που αναγνωρίζει τις σκηνές στα παράθυρα. Τίποτα από αυτά δεν είναι αφηγημένη περιήγηση με τα πόδια· αυτή η σελίδα είναι: πέντε σημεία από το πεζοδρόμιο ως τον ρόδακα, το καθένα με ολόκληρο το κείμενό του κάτω από το πρόγραμμα αναπαραγωγής, για όποιον σε ένα παρεκκλήσι προτιμά να διαβάζει παρά να ακούει.

Επίσημος ιστότοπος →

Ερωτήσεις

Υπάρχει δωρεάν ηχητικός ξεναγός για τη Σαιντ-Σαπέλ;

Δεν χρειάζεστε συσκευή: οι πέντε στάσεις εδώ απλώνονται από τη λεωφόρο απέξω ως τον ρόδακα, χωρίς χρέωση, στο κινητό που έχετε στην τσέπη σας. Η δωρεάν επιλογή του ίδιου του μνημείου είναι η καθημερινή του ξενάγηση στα γαλλικά, που δεν κοστίζει τίποτα πέρα από το εισιτήριο· ο ηχητικός του ξεναγός νοικιάζεται επί τόπου με μικρή χρέωση. Τα παράθυρα κρύβουν πολύ περισσότερα απ’ όσα μπορεί να καλύψει οποιαδήποτε ξενάγηση, και η εφαρμογή Chiaro αφηγείται όποιο τμήμα φωτογραφίσετε.

Μπορώ να ακούσω τον ηχητικό ξεναγό της Σαιντ-Σαπέλ χωρίς εισιτήριο;

Την πρώτη στάση, ναι: παίζει στο πεζοδρόμιο της boulevard du Palais, με θέα στον οβελίσκο πάνω από τη στέγη του δικαστηρίου. Οι άλλες τέσσερις είναι μετά τον έλεγχο ασφαλείας και χρειάζονται εισιτήριο και κράτηση ώρας: 22 ευρώ για ενήλικα εκτός Ευρωπαϊκού Οικονομικού Χώρου και 16 ευρώ για πολίτες και κατοίκους του ΕΟΧ, ή 30 και 23 ευρώ σε συνδυασμό με την Κονσιερζερί. Οι κάτω των 18, καθώς και οι πολίτες της ΕΕ και οι κάτοικοι Γαλλίας από 18 έως 25 ετών, μπαίνουν δωρεάν, αλλά πρέπει κι αυτοί να κλείσουν ώρα.

Πόσο κοστίζει ο επίσημος ηχητικός ξεναγός της Σαιντ-Σαπέλ;

Μια μικρή χρέωση, που πληρώνεται επί τόπου, και διατίθεται σε αρκετές γλώσσες, ανάμεσά τους τα αγγλικά. Η ξενάγηση του μνημείου στα γαλλικά περιλαμβάνεται δωρεάν στο εισιτήριό σας, κάθε μέρα στις 11:00 και στις 15:00 όταν υπάρχει διαθέσιμος ξεναγός, και διαρκεί περίπου σαράντα πέντε λεπτά.

Πότε είναι κλειστή η Σαιντ-Σαπέλ;

Μόνο τρεις μέρες τον χρόνο: την 1η Ιανουαρίου, την 1η Μαΐου και στις 25 Δεκεμβρίου. Κάθε άλλη μέρα μπορείτε να μπείτε από τις 9:00, ως τις 19:00 από 1 Απριλίου ως 30 Σεπτεμβρίου και ως τις 17:00 από 1 Οκτωβρίου ως 31 Μαρτίου, και οι τελευταίοι επισκέπτες μπαίνουν τριάντα λεπτά νωρίτερα. Την πρώτη Κυριακή του Ιανουαρίου, του Φεβρουαρίου, του Μαρτίου, του Νοεμβρίου και του Δεκεμβρίου η είσοδος είναι δωρεάν και δεν γίνονται κρατήσεις.

Γιατί υπάρχει έλεγχος ασφαλείας για την επίσκεψη στη Σαιντ-Σαπέλ;

Επειδή το παρεκκλήσι βρίσκεται μέσα στο Μέγαρο Δικαιοσύνης, τα δικαστήρια του Παρισιού, και ακολουθεί τους κανόνες ασφαλείας τους. Οι έλεγχοι είναι αυστηροί και θέλουν χρόνο, αιχμηρά αντικείμενα όσο μικρά κι αν είναι και κάθε γυάλινο δοχείο απορρίπτονται, και δεν υπάρχει πουθενά να τα αφήσετε, οπότε ετοιμάστε τα πράγματά σας σαν να πετάτε. Γύρω από το κτίριο μπορεί επίσης να γίνονται έλεγχοι ταυτότητας από την αστυνομία.

Μπορώ να φτάσω στο άνω παρεκκλήσι της Σαιντ-Σαπέλ χωρίς σκάλες;

Ο συνηθισμένος δρόμος προς τα πάνω είναι μια στενή σκάλα πύργου με τριάντα τρία σκαλοπάτια, και η ίδια προς τα κάτω. Οι επισκέπτες με κινητικές δυσκολίες μπορούν αντί γι’ αυτό να ανέβουν με ανελκυστήρα, συνοδεία ενός υπαλλήλου· ρωτήστε στην είσοδο. Η είσοδος είναι δωρεάν για επισκέπτες με αναπηρία και έναν συνοδό, με την επίδειξη σχετικού δικαιολογητικού.

Περισσότερες ηχητικές ξεναγήσεις

Δημιουργία του Chiaro. Δεν συνδέεται με τη Σαιντ-Σαπέλ.