Direct naar de inhoud

Pausenpaleis · Avignon · Onafhankelijke gids

Audiogids Pausenpaleis van Avignon,
vijf stops, gratis.

Vijftienduizend vierkante meter versterkte gotische steen van twee veertiende-eeuwse pausen boven de Rhône, met vijf volledig ingesproken plekken. Fotografeer een sluitsteen, toren, portaal of fort aan de overkant en Chiaro zet het gesprek voort.

Gemaakt door Chiaro. Niet verbonden aan het Pausenpaleis van Avignon.

9:41

Westgevel en Porte des Champeaux

Pausenpaleis van Avignon

0:00 2:21
Stop 1 van 5

De vijf stops · 11 minuten audio

Vijf plekken, één wandeling,
in de volgorde waarin je ze tegenkomt.

Vijf haltes leiden je in bezoekersvolgorde op eigen gelegenheid door onze audiogids voor het Pausenpaleis van Avignon. Het eerste fragment speelt gratis buiten op de Place du Palais nog vóór de kaartcontrole, recht tegenover de van mezekouwen voorziene westmuur en de twee hoektorentjes van de Porte des Champeaux. De overige vier volgen de bewegwijzerde eenrichtingsroute binnen op één enkel toegangsticket: de Cour d’Honneur waar Oud en Nieuw Paleis elkaar raken, de houtgewelfde banket- en conclaafhal Grand Tinel, de hoog boven de Grande Audience zwevende Grande Chapelle Clémentine en de bovenste dakterrassen met uitzicht over Avignon en de Rhône. Samen duren de vijf opnames ongeveer elf minuten, ruim binnen de twee tot tweeënhalf uur die de beheerder uittrekt voor de vijfentwintig ruimtes en Pauselijke Tuinen.

Praktische bezoekersgegevens op deze pagina komen rechtstreeks van palais-des-papes.com, waar Avignon Tourisme de actuele openingstijden, tarieven en toegangsregels publiceert, terwijl bouwkundige en historische feiten steunen op de geschiedenispagina’s van het monument en de Franse en Engelse Wikipedia. De openingstijden wisselen zesmaal per jaar tussen winter, schoolvakanties en het seizoen van maart tot november: wijkt een mededeling bij de balie van de Porte des Champeaux af van wat hieronder staat, volg dan het bord bij de balie en laat het ons weten.

Stop 1 van 5 · Op de Place du Palais met blik naar het oosten naar de hoofdingang, de Porte des Champeaux, en haar twee achthoekige torentjes; vrij toegankelijk plein vóór de kaartcontrole

Westgevel en Porte des Champeaux

Jean de Louvres (werkzaam 1342–1358) voor paus Clemens VI (1291–1352); torenspitsen gereconstrueerd door Henri Nodet (1855–1940), 1933 · 1345–1351; torenspitsen gereconstrueerd in 1933 · Courtinemuur van kalkstenen natuursteenblokken met spitsboog-mezekouwen 15 meter boven het plein en twee achthoekige erker-torentjes

Om op te letten

  • De hoge spitsbogen tussen zware steunberen langs het muurvlak, helemaal bovenin op vijftien meter hoogte doorboord door diepe werpgaten.
  • De twee slanke achthoekige torentjes op ronde stenen kraagstenen aan weerszijden van de Porte des Champeaux, bekroond met hogels en stenen spitsen.
  • Het verweerde wapenschild pal boven de toegangsboog: zes rozen naast een schuinbalk onder de gekruiste sleutels van paus Clemens de Zesde.
Transcriptie (2:21)

Ga ruim achteruit staan op de kinderkopjes van de Place du Palais en kijk recht naar de westgevel. De meeste middeleeuwse paleizen tonen eerst gastvrijheid en houden hun verdedigingswerken schuil achter een ringmuur. Avignon draait die reflex om. Wat voor je oprijst lijkt minder op een bisschoppelijk verblijf dan op een klif van bleke Provençaalse kalksteen die ontworpen is om een leger te weerstaan — want in de veertiende eeuw woonde het hoofd van het westerse christendom hier op geleende grond.

Negen pausen en tegenpausen regeerden vanuit Avignon nadat Clemens de Vijfde zich in 1309 naast de Rhône had gevestigd, ver weg van het factiegeweld in Rome. Bijna alles wat je ziet verrees in nog geen twintig jaar, tussen 1335 en 1352, onder slechts twee mannen: de sobere cisterciënzermonnik Benedictus de Twaalfde en zijn hoofse opvolger Pierre Roger, paus Clemens de Zesde. Deze westelijke weermuur hoort bij de uitbreiding van Clemens, begonnen in maart 1345 onder de Noord-Franse bouwmeester Jean de Louvres. Drie jaar later, in juni 1348, kocht Clemens de stad Avignon in haar geheel van koningin Johanna van Napels voor tachtigduizend gouden florijnen.

Laat je blik langs de reusachtige spitsbogen tussen de steunberen glijden. Vijftien meter boven de bestrating staan die bogen achter de borstwering open en vormen ze brede kokers om stenen of zware balken op aanvallers te laten vallen. Toen de negentiende-eeuwse architect Eugène Viollet-le-Duc deze gevel bestudeerde, zag hij echter een veelzeggend compromis. Omdat de werpsleuven bij elke steunbeer stoppen in plaats van als doorlopende weergang uit te kragen, stond een vijand die zich plat tegen de voet van een steunbeer drukte in een dode hoek. Echte spierballen hadden de Zuid-Franse gotische bouwers wel degelijk nodig toen tegenpaus Benedictus de Dertiende binnen deze muren van 1398 tot 1403 een vijfjarig beleg doorstond. Zelfs het brede plein onder je schoenen werd pas tussen 1403 en 1410 vrijgemaakt, toen verdedigers omliggende stadshuizen neerhaalden voor een vrij schootsveld. En toch voerde Jean de Louvres hier tegelijk vorstelijk theater op.

Richt je blik nu op de hoofdpoort, de Porte des Champeaux. Recht boven haar spitsboog prijkt het familieschild van Clemens met de zes rozen van het geslacht Roger de Beaufort onder de pauselijke sleutels. Hogerop groeien twee slanke achthoekige torentjes uit ronde geprofileerde kraagstenen bij het vertrek van de kamerheer achter het middenraam. Vroeg-negentiende-eeuwse sloopwerken zaagden beide torentjes vlak op kanteelhoogte af; hoofdarchitect Henri Nodet herbouwde hun met hogels bezette stenen spitsen in 1933 aan de hand van oude prenten uit de stadsbibliotheek. Tijdgenoot en kroniekschrijver Jean Froissart noemde dit complex het mooiste en sterkste huis ter wereld, en al op de drempel voel je beide helften van zijn oordeel.

Stop 2 van 5 · Op de Cour d’Honneur direct voorbij de kaartcontrole van de Porte des Champeaux, kijkend naar de naad waar de sobere noord- en oostvleugels aansluiten op de rijk gebeeldhouwde zuidvleugel; op het standaardticket

De Cour d’Honneur

Pierre Poisson (werkzaam 1335–1342) voor paus Benedictus XII (ca. 1285–1342) en Jean de Louvres (werkzaam 1342–1358) voor paus Clemens VI (1291–1352) · 1335–1352 · Kalkstenen binnenplein van circa 1.800 vierkante meter rond een 29 meter diepe in de rots uitgehouwen waterput

Om op te letten

  • Het scherpe contrast in metselwerk: vlakke, vestingachtige muren aan de noord- en oostzijde botsen op hoge gotische maaswerkvensters en pinakels langs het zuiden.
  • De grote gotische maaswerkopening hoog in de zuidwand — de Fenêtre de l’Indulgence — waar pas gekroonde pausen de menigte beneden zegenden.
  • De lage stenen funderingslagen bij het midden van het plein naast de ronde rand van de negenentwintig meter diepe rotsput van Urbanus de Vijfde.
Transcriptie (2:09)

Loop voorbij de toegangspassage de Cour d’Honneur op en blijf bij het midden van dit achttienhonderd vierkante meter grote plein staan. Nergens anders in het monument laat zijn dubbele karakter zich zo helder aflezen. Je staat binnen twee verschillende paleizen die haaks in elkaar grijpen, gebouwd voor twee pausen die het over bijna alles oneens waren wat een pauselijk hof moest uitstralen.

Draai eerst naar de noord- en oostmuren. Die steile, kale natuursteenvlakken horen bij het Palais Vieux, het Oude Paleis, opgetrokken tussen 1335 en 1342 voor Jacques Fournier, paus Benedictus de Twaalfde, door zijn bouwmeester Pierre Poisson uit Mirepoix. Benedictus was vóór zijn verkiezing cisterciënzerabt en inquisiteur geweest. Verontrust door spanningen met keizer Lodewijk de Beier brak hij het bisschopspaleis van zijn voorganger Johannes de Tweeëntwintigste af en verankerde hij een kloostervesting recht op de kalksteenrots van de Rocher des Doms, met achthonderd bouwlieden op het hoogtepunt van het bouwseizoen van 1337.

Draai nu naar de zuid- en westvleugels. Op de dag dat Benedictus in april 1342 overleed, stierf zijn sobere terughoudendheid met hem mee. Binnen enkele weken vond de nieuwe paus, Clemens de Zesde, het Oude Paleis te krap, liet hij de buurhuizen rond de oude Place des Cancels ruimen en huurde hij Jean de Louvres in om dit plein af te sluiten met het Opus Novum, het Nieuwe Paleis. Zie hoe blinde vestingmuren aan de zuidkant plaatsmaken voor spitsboogarcaden, fijn venstermaaswerk en met hogels versierde geveltoppen.

Kijk omhoog naar het brede maaswerkvenster boven de zuidelijke bogen. Dat is de Fenêtre de l’Indulgence, uitkomend op de loggia vóór de grote kapel. Op feestdagen en bij pauskroningen verdrongen verzoekers, gezanten en pelgrims zich op elke meter van dit vierkant terwijl boven de drievoudige tiara op het hoofd van de paus werd gezet en zijn drievoudige zegen over het plein klonk. Beneden op grondniveau markeren lage stenen contouren de gesloopte audiëntiehal van Johannes de Tweeëntwintigste, naast een put die onder Urbanus de Vijfde negenentwintig meter diep door massieve rots werd gedreven.

Zeven eeuwen later, in september 1947, stond toneelregisseur Jean Vilar in ditzelfde stenen vierkant om Shakespeares Richard de Tweede op te voeren en daarmee het Festival van Avignon op te richten. Volg hierna de route het Oude Paleis van Benedictus in langs het Consistorie en het Klooster op de begane grond — met een blik in de kleine Chapelle Saint-Jean op de beschilderde gewelven van Matteo Giovannetti — voordat je naar boven klimt naar de banketzaal.

Stop 3 van 5 · Bovenverdieping van de oostvleugel van het Oude Paleis, bereikbaar via de eenrichtingsroute boven het Consistorie en het Klooster van Benedictus XII, vóór de privévertrekken en de Chambre du Cerf; op het standaardticket

De Grand Tinel

Pierre Poisson (werkzaam 1335–1342) voor paus Benedictus XII (ca. 1285–1342); kielvormig houten gewelf gerestaureerd door Henri Nodet (1855–1940), 1926–1933 · 1335–1336; houten gewelf gerestaureerd 1926–1933 · Kalkstenen banket- en conclaafzaal onder een kielvormig larikshouten tongewelf, 48 meter lang bij 10,25 meter breed

Om op te letten

  • Het brede larikshouten tongewelf boven je hoofd, over een overspanning van tien meter gebogen als de omgekeerde romp van een middeleeuws schip.
  • Het hoge spitsboogspoor in de zuidelijke kopwand, waar ooit het pauselijke staatsiekleed achter de eretafel hing.
  • De deuropening aan de noordzijde naar de Cuisine Haute, waarvan de enorme achthoekige stenen schoorsteenpiramide de braadspitten vlak naast de zaal afvoerde.
Transcriptie (1:59)

Kantel je hoofd achterover zodra je de Grand Tinel binnenstapt. Achtenveertig meter lang en iets meer dan tien meter breed strekt deze bovenhal van het Oude Paleis van Benedictus de Twaalfde zich uit over bijna een half voetbalveld zonder één enkele binnenkolom. Boven de natuurstenen muren welft een tongewelf van larikshout als een omgekeerde scheepskiel. In de veertiende eeuw behingen dienaren die houten boog met diepblauwe stof bezaaid met gouden sterren zodat gasten beneden dineerden onder een kunstmatige nachthemel.

Gastvrijheid was hier een diplomatiek wapen. Bij kroningsbanketten en bezoeken van keizers en koningen zat de paus alleen op een verhoogd podium tegen de zuidmuur onder een spits baldakijn — je ziet het boogspoor nog in het metselwerk — terwijl kardinalen en gezanten langs schraagtafels bij de wanden zaten. Recht achter de noordelijke deur staat de Cuisine Haute, bekroond door een achthoekige stenen rookkap. Beneden in de voorraadkamers en kelders bereidde het personeel meer dan driehonderd hofmaaltijden per dag en deelde het dagelijks brood en wijn uit aan achthonderd arme stadsbewoners. Tijdens het beleg van oktober 1398 kropen vijftig tot zestig mannen van Geoffroy Boucicaut om middernacht daadwerkelijk via de keukenafvoeren omhoog die bovenkeuken in, totdat pauselijke wachters vanaf de schoorsteenkap stenen naar beneden smeten en de indringers gevangen namen.

Telkens wanneer een paus stierf, verruilde de Grand Tinel het feestmaal voor opsluiting. Metselaars metselden deuren en ramen dicht op kleine doorgeefluikjes voor voedsel na, totdat de ingemetselde kardinalen het eens werden over een nieuwe paus — onder dit dak werden Clemens de Zesde, Innocentius de Zesde, Urbanus de Vijfde, Gregorius de Elfde en ten slotte tegenpaus Benedictus de Dertiende gekozen. Een felle brand op zeven mei 1413 verwoestte de sterrendoeken, de muurschilderingen van Matteo Giovannetti en de middeleeuwse dakspanten; Henri Nodet reconstrueerde het larikshouten gewelf tussen 1926 en 1933.

Bereid je ogen voor voordat je aan de zuidkant doorloopt naar de woontorens, want in de beschilderde kamers verderop zijn camera’s verboden. Eerst volgt Benedictus’ Chambre du Pape vol wijnranken, eekhoorns en geschilderde vogelkooien in de vensternissen; daarna opent een smalle gang naar het studeervertrek van Clemens de Zesde uit 1343, de Chambre du Cerf, waarvan Frans-Italiaanse schilders alle vier wanden bedekten met wereldse bostafereeltjes vol valkenjacht, fretteren en vissende jongens bij een visvijver.

Stop 4 van 5 · Bovenverdieping van de zuidvleugel van het Nieuwe Paleis, pal boven de tweeschepige Grande Audience en uitkomend op de loggia van het Aflaatvenster en de Grand Escalier d’Honneur; op het standaardticket

De Grande Chapelle Clémentine

Jean de Louvres (werkzaam 1342–1358) voor paus Clemens VI (1291–1352); gerestaureerd door Henri Nodet (1855–1940), 1907–1925 · 1347–1351; gerestaureerd 1907–1925 · Eenschepige kalkstenen kapel met zeven vierdelige kruisribgewelftraveeën, 52 meter lang, 15 meter breed en 20 meter hoog

Om op te letten

  • Zeven vierdelige stenen kruisribgewelven die twintig meter boven je oprijzen uit slanke bundels wanddiensten, met gebeeldhouwde sluitstenen langs de nok.
  • De indrukwekkende breedte van het vijftien meter wijde eenbeukige schip, hoog in de zuidwand verlicht door gotische maaswerkramen.
  • Buiten de westdeuren op het bordes van de loggia het geschonden timpaan van het Laatste Oordeel waar negentiende-eeuwse geniesoldaten een kazernedeur doorheen hakten.
Transcriptie (2:27)

Vanuit de sacristieën de Grande Chapelle Clémentine binnenlopen voelt alsof je vanuit een burchttoren een volwaardige kathedraal binnenstapt die één verdieping boven de grond zweeft. Alles aan deze ruimte werd door Jean de Louvres ontworpen om bezoekers te laten vergeten dat het pausdom de Tiber had verlaten. Clemens de Zesde wijdde de kapel niet aan een lokale Provençaalse heilige zoals eerdere kapellen in Avignon, maar aan Petrus en Paulus, de twee apostolische pijlers van Rome. Begonnen in 1347 en ondanks de Zwarte Dood die Avignon in 1348 trof in slechts vier jaar voltooid, meet het enkele schip tweeënvijftig meter lengte, vijftien meter breedte en twintig meter tot de sluitstenen.

Kijk loodrecht omhoog langs de zeven kruisribgewelven. Slanke bundels halfzuiltjes klimmen langs de natuurstenen wanden omhoog en waaieren uit in scherpe diagonaalribben, die muren verlichten welke dik genoeg zijn tegen belegeringswerktuigen en tegelijk de bovenzone vullen met zuidelijk licht. Clemens wilde hier zó ongeduldig de mis opdragen voordat de glazeniers van Avignon het gebrandschilderde glas af hadden dat hij Matteo Giovannetti rode, gele en groene arabesken liet schilderen op gewaxt linnen in houten raamkozijnen. Klank telde even zwaar als licht. Onder Clemens’ bescherming werd dit schip het laboratorium van de Ars Nova-polyfonie, de gedurfde veertiende-eeuwse muziekstijl van theoreticus Philippe de Vitry en componist Guillaume de Machaut, waarin meerstemmig contrapunt langs deze stenen gewelven zweefde.

Wat de bouwkunst van Jean de Louvres nog gewaagder maakt, ligt recht onder je voeten. Deze hele twintig meter hoge kapel rust boven op een tweede hal van precies dezelfde lengte van tweeënvijftig meter: de Salle de la Grande Audience, die je op de terugweg naar beneden bezoekt. Omdat die benedenhal het gewicht van kapelvloer en gewelven moest dragen, deelde Jean de Louvres de Grande Audience met een middenrij bundelpijlers in twee beuken. Daar zetelde de rechtbank van de Rota, het hoogste hof van beroep van het westerse christendom, waar Matteo Giovannetti in 1352 en 1353 twintig oudtestamentische profeten, koningen en aartsvaders met schriftrollen tegen een ultramarijnblauw gewelf schilderde.

Sta ook even stil op de westelijke drempel van de kapel, waar het dubbele kroningsportaal uitkomt op de loggia van de Fenêtre de l’Indulgence en de brede overdekte armen van de in oktober 1346 betaalde Grand Escalier d’Honneur — de vroegste keertrap in haar soort in de Franse gotiek. Let op de gehavende latei en het doorboorde timpaan boven de kapeldeuren. Nadat de Franse Revolutie het paleis ruim een eeuw lang in een infanteriekazerne had veranderd, deelden militaire ingenieurs dit twintig meter hoge schip horizontaal op in drie verdiepingen soldatenslaapzalen en sloegen ze een dienstdeur dwars door het middeleeuwse reliëf van het Laatste Oordeel. Pas nadat het leger in 1906 vertrok, brak Henri Nodet die kazernevloeren weg en gaf hij Clemens’ schip zijn volle hoogte terug. En let in de aangrenzende zuidsacristie op de gipsen grafbeelden: ondanks deze Romeinse basiliek in de Provence werd geen enkele paus ooit in het paleis zelf begraven.

Stop 5 van 5 · Op de bovenste dakterrassen van het Nieuwe Paleis (Terrasse des Grands Dignitaires) aan het einde van het bezoekerscircuit, kijkend naar het noorden over de pinakels naar Avignon en de Rhône; op het standaardticket

De dakterrassen en het zicht op de Tour de la Campane

Pierre Poisson (werkzaam 1335–1342) en Jean de Louvres (werkzaam 1342–1358); kantelen van de Tour de la Campane in 1902 gerestaureerd naar ontwerp van Henri Révoil (1822–1900) · 1339–1352; kantelen gerestaureerd in 1902 · Geplaveide kalkstenen dakgangen, met hogels bezette gotische pinakels en mezekouwtorens boven op een vestingpaleis van 15.000 vierkante meter

Om op te letten

  • De rij gebeeldhouwde gotische stenen pinakels vol bladhogels langs het geplaveide dakpad en de Romeinse pannendaken.
  • Noordwaarts over de daken de vierkante mezekouwkroon van de Tour de la Campane en pal daarachter het vergulde Mariabeeld boven op Notre-Dame des Doms.
  • Westwaarts aan de overkant van de Rhône de vierkante donjon van de Tour Philippe-le-Bel en de dubbeltorenpoort van Fort Saint-André in Villeneuve-lès-Avignon.
Transcriptie (1:55)

Buiten op de bovenste dakterrassen van de Hoogwaardigheidsbekledersvleugel valt onder de open hemel de hele strategische kaart van het veertiende-eeuwse Avignon op haar plaats. Beneden op de binnenplaatsen voelt het paleis naar binnen gekeerd; hierboven tussen gotische pinakels en Romeinse dakpannen zie je waarom Benedictus de Twaalfde en Clemens de Zesde vijftienduizend vierkante meter steen verankerden op de kalksteenkam van de Rocher des Doms. De hoge rots tilde de pauselijke curie veilig boven de woeste overstromingen van de Rhône uit en maakte het paleis tot een wit baken dat zichtbaar was vanaf de Alpilles, de Dentelles de Montmirail en de kale kalktop van de Mont Ventoux.

Kijk eerst naar het noorden langs de rij gebeeldhouwde pinakels. Recht voor je verrijst de vierkante mezekouwkroon van de Tour de la Campane, gebouwd in 1339 en 1340 om de noordzijde te bewaken en in 1902 op kanteelhoogte hersteld naar ontwerpen van Henri Révoil. Schuin oostelijk erachter staat de zwaarste donjon van alle twaalf paleistorens, de Tour de Trouillas, waarvan de muren tot vierenhalve meter dik worden; in het keldergewelf sloot Clemens de Zesde dertien maanden lang de vurige Romeinse volkstribuun Cola di Rienzo op. Net voorbij de Tour de la Campane schittert de in 1859 geplaatste vergulde loden Maagd Maria boven op de twaalfde-eeuwse romaanse klokkentoren van de kathedraal Notre-Dame des Doms.

Draai nu naar het westen naar de zilveren bocht van de Rhône. Onder de rots steken vier overgebleven stenen bogen en de kleine Sint-Nicolaaskapel de stroom in — alles wat rest van de middeleeuwse brug Pont Saint-Bénézet. In de jaren 1330 en 1340 vormde die rivier een staatsgrens. Avignon lag op keizerlijk Provençaals grondgebied totdat Clemens de stad kocht, terwijl de overoever, Villeneuve-lès-Avignon, bij het koninkrijk Frankrijk hoorde. Zoek de gedrongen vierkante Tour Philippe-le-Bel bij het overzijde-bruggenhoofd en de wallen van Fort Saint-André op de heuvel erachter: Franse koninklijke wachtposten die de kantelen van de paus recht aankeken.

Denk vóór je afdaalt door de tweeschepige Grande Audience naar de uitgang ook aan de rustigere kant van de rots. Beschut tegen de mistral achter tien meter hoge oostmuren aan de voet van de torens liggen twee hectare herstelde Pauselijke Tuinen — waaronder de boomgaard van Urbanus de Vijfde — inbegrepen bij hetzelfde ticket.

Onafhankelijke gids · Chiaro

Richt Chiaro op alles in het Pausenpaleis van Avignon.

Vijfentwintig zalen, kapellen en torens liggen langs de route, en deze vijf opnames volgen de hoofdlijn. Fotografeer een gewelfsluitsteen, een profetenrol in de Grande Audience, de afgenomen fresco’s van Simone Martini in het Consistorie of een toren aan de overkant van de Rhône: Chiaro herkent het steenwerk of schilderwerk voor je ogen en beantwoordt al wandelend elke vervolgvraag.

Waarom woonden er negen pausen in Avignon?Wie schilderde de profeten in de Grande Audience?Waarom maakte het leger van de kapel een kazerne?

Voor je gaat

01

Zo kom je er

Palais des Papes, Place du Palais des Papes, 84000 Avignon. Loop aan over de open kinderkopjes van de Place du Palais op de Rocher des Doms; de enige bezoekersingang is de Porte des Champeaux onder de twee achthoekige torentjes in de westgevel.

Station Avignon Centre ligt op 15 minuten lopen recht omhoog door de ommuurde binnenstad, met frequente pendeltreinen vanaf station Avignon TGV. Stadsbussen, de tram en streekbussen bedienen de stadspoorten, elke plek binnen de muren ligt binnen 25 minuten lopen en fietsers op de ViaRhôna beschikken over speciale Accueil Vélo-voorzieningen.

02

Tickets en toegang

  • De Place du Palais is een openbaar plein, dus stop 1 kost niets. Binnen dekt een standaardticket voor het Pausenpaleis 25 ruimtes, de herstelde Pauselijke Tuinen, eventuele tijdelijke tentoonstellingen en de digitale gids voor € 16 vol tarief (€ 13 met korting, € 10 voor 10 tot en met 17 jaar, gratis onder 10 jaar). Een combiticket met de Pont d’Avignon (Pont Saint-Bénézet) kost € 19,50 vol tarief (€ 16 met korting, € 12 voor 10 tot en met 17 jaar), terwijl de Avignon City Pass € 24 kost voor 24 uur of € 32 voor 48 uur. Inwoners van Avignon hebben op zaterdag, zondag en feestdagen gratis toegang op vertoon van bewijs, en online boeken verkort ’s zomers de wachttijd.
  • Het paleis is elke dag van het jaar open, met laatste toegang één uur vóór sluiting: 9:00–19:00 uur van 1 maart tot en met 1 november; 10:00–17:00 uur van 5 januari tot en met 6 februari en van 2 november tot en met 18 december; en 10:00–18:00 uur van 1 tot en met 4 januari, van 7 tot en met 28 februari en van 19 tot en met 31 december. Reken twee tot tweeënhalf uur voor het binnencircuit en de oostelijke tuinen.
  • Fotograferen mag in de hallen behalve in de beschilderde kamers — de Chambre du Pape, Chambre du Cerf en Chapelle Saint-Jean — waar camera’s verboden zijn om de kwetsbare veertiende-eeuwse pigmenten te beschermen. Matteo Giovannetti’s Chapelle Saint-Martial naast de Grand Tinel valt buiten de standaardroute en is alleen op speciale reservering te bezoeken.
  • Geen van de middeleeuwse zalen is verwarmd of geklimatiseerd, dus kleed je op stenen kou in de winter en Provençaalse hitte in juli. Tussen de torens liggen tientallen treden; rolstoelgebruikers kunnen minstens 24 uur vooraf het twee uur durende begeleide Parcours Confort boeken (dinsdag en vrijdag 10:00–12:00 uur, zondag 14:30–16:30 uur). Binnen zijn gratis bagagekluisjes, babydragers en rustbanken beschikbaar, terwijl dieren behalve erkende geleide- of hulphonden niet naar binnen mogen.
Officiële tickets →
03

De officiële audiogids

Bij de standaardtoegang is de eigen digitale gids van Avignon Tourisme zonder meerprijs inbegrepen: sinds mei 2026 rolt het monument ‘Les Clefs du Palais’ uit, een smartphone-webapp zonder download in zeven talen (Frans, Engels, Duits, Spaans, Italiaans, Chinees en Koreaans) via het lokale wifinetwerk _LesClefsDuPalais — neem oortjes mee — naast de op de tarievenpagina tijdens de vernieuwing van 2026–2027 vermelde Histopad-tablet in zeven talen. Onze browsergids vraagt geen lokale wifi-inlog, werkt in achttien talen en speelt zijn eerste stop gratis buiten op de Place du Palais af voordat je in de rij gaat staan.

Officiële website →

Vragen

Is er een gratis audiogids voor het Pausenpaleis in Avignon?

Ja. Elke opname op deze pagina speelt gratis rechtstreeks in een mobiele webbrowser met de volledige tekst eronder, te beginnen buiten op de Place du Palais vóór de kaartcontrole. Binnen omvat je toegangsticket bovendien de zeventalige smartphone-webapp ‘Les Clefs du Palais’ via lokale wifi (neem een koptelefoon mee), en elke zaal of fresco buiten deze vijf stops kun je fotograferen in de Chiaro-app.

Wat kosten tickets voor het Pausenpaleis en is er een combiticket met de Pont d’Avignon?

Een standaardticket voor volwassenen voor het Pausenpaleis en de Pauselijke Tuinen kost € 16 (€ 13 korting, € 10 voor 10 tot en met 17 jaar en gratis voor kinderen onder 10 jaar). Een gecombineerd ticket voor het Pausenpaleis, de Pauselijke Tuinen en de Pont Saint-Bénézet (Pont d’Avignon) kost € 19,50 voor volwassenen, € 16 met korting of € 12 voor 10- tot en met 17-jarigen.

Wat zijn de openingstijden en sluitingsdagen van het Pausenpaleis?

Het monument is elke dag van het jaar geopend, met laatste toegang één uur vóór sluitingstijd. De tijden zijn 9:00–19:00 uur van 1 maart tot en met 1 november, 10:00–17:00 uur van 5 januari tot en met 6 februari en van 2 november tot en met 18 december, en 10:00–18:00 uur tijdens de vakantieperiodes begin januari, in februari en eind december.

Kun je de fresco’s van de Chambre du Cerf met een normaal ticket voor het Pausenpaleis zien?

Ja — de Chambre du Cerf uit 1343 van Clemens de Zesde ligt samen met de Chambre du Pape, de Chapelle Saint-Jean en Matteo Giovannetti’s profeten in de Grande Audience aan de standaardroute door 25 zalen, al is fotograferen in die beschilderde kamers streng verboden. Alleen de hoger gelegen Chapelle Saint-Martial vereist een aparte reservering vooraf.

Hoe lang duurt een bezoek aan het Pausenpaleis en zijn er veel trappen?

Reken twee tot tweeënhalf uur om de 25 ruimtes en de oostelijke Pauselijke Tuinen te bezoeken. Omdat de middeleeuwse route steile torentrappen beklimt zonder volledige liftdekking, kunnen bezoekers in een rolstoel minstens 24 uur van tevoren het twee uur durende begeleide Parcours Confort reserveren.

Meer audiogidsen

Gemaakt door Chiaro. Niet verbonden aan het Pausenpaleis van Avignon.