Sainte-Chapelle · Paris · Bağımsız rehber
Sainte-Chapelle sesli rehberi,
beş durak, ücretsiz.
On beş pencere, 670 metrekare cam ve içinde 1.113 sahne: bu beş durak sizi kaldırımdan gül pencereye kadar götürür; tek bir panelin hikâyesi içinse bir fotoğraf yeter, gerisini Chiaro anlatır.
Chiaro tarafından hazırlandı. Sainte-Chapelle yönetimiyle bağlantılı değildir.
Adalet Sarayı'nın üzerindeki sivri kule
Sainte-Chapelle, Paris
Buraya kadarı ücretsizdi
Chiaro, Sainte-Chapelle ziyaretinizde gördüğünüz her şeyi tek bir fotoğrafla anlatır.
Beş durak · 12 dakikalık anlatım
Beş nokta, tek bir yürüyüş,
yürüyeceğiniz sırayla.
Boulevard du Palais'deki bir adliye kapısı, aynı zamanda on üçüncü yüzyıldan kalma bir kraliyet şapelinin de kapısıdır. Gül pencerenin altında biten, kendi başınıza gezeceğiniz beş duraklık bu Sainte-Chapelle sesli rehberi, o kapının önündeki kaldırımda başlar. İlk durağı güvenlik kontrolüne varmadan çok önce, Adalet Sarayı'nın (Palais de Justice) çatılarının üzerinde yükselen kuleye bakarak dinleyebilirsiniz. Kontrolü geçince yüzünüz doğuya dönük, batı cephesinin ve üst üste iki giriş revakının karşısında durursunuz; alçak alt kapıdan boyalı alt şapele girersiniz; kuledeki dar merdiven sizi üst şapele çıkarır, orada nefin ortasında durup apsise bakarsınız; son durak ise çıkarken arkanızda kalır: batı kapısının üstündeki Kıyamet gül penceresi. Bu tek binadan hiç çıkmazsınız. Dinlemek yaklaşık on iki dakika sürer; anıtın kendi broşürü ise ziyaretin tamamı için bir saat ayırıyor.
Bu sayfadaki saatler, fiyatlar ve kurallar, şapel için Centre des monuments nationaux'nun yönettiği sainte-chapelle.fr sitesinden ve anıtın kendi ziyaretçi broşüründen geliyor; tarih için ikinci kaynak Vikipedi. Açılış saatleri 1 Nisan ve 1 Ekim'de yaz ve kış tarifesi arasında değişiyor; bu yüzden gideceğiniz tarih için anıtın sayfasına bakın. Şapelde görevli personel size farklı bir şey söylerse onlara uyun, bulvara geri çıktığınızda da neyin değiştiğini bize yazın.
Durak 1 / 5 · Boulevard du Palais, 10 numaradaki ziyaretçi girişinin yanındaki kaldırım; Adalet Sarayı'nın çatılarının üzerinden batıya bakın
Adalet Sarayı'nın üzerindeki sivri kule
Jean-Baptiste Lassus (1807–1857), heykeller Adolphe-Victor Geoffroy-Dechaume'dan (1816–1892) · 1852'den itibaren yapıldı; on üçüncü yüzyıldan bu yana beşinci kule · Sedir ağacı, 33 metre yüksekliğinde, ucu yerden 75 metreye çıkıyor
Şunlara dikkat edin
- Doğu ucunun üzerinde, çatı mahyasında bir ejderhayı öldüren Başmelek Mikail. Ayaklarının dibindeki sekiz figür çelenk bırakıyor; bunlar şapeli yeniden yapan adamlar model alınarak yontuldu.
- Kulenin dibini çevreleyen on iki havari ve daha yukarıda, sivri ucun başladığı yerde daha küçük melekler. Elinde gönye tutan Aziz Tomas'a mimar Lassus'ün, Aziz Filipus'a ressam Louis Steinheil'in yüzü verildi.
- Eksik olan şey: uçan payandalar. Üst duvarlar sade payandalara dayanıyor; gerisini çatının altındaki demir gergi çubukları ve pencerelere gizlenmiş zincirler hallediyor.
Konuşma metni (2:18)
Adalet Sarayı'nın, yani önünüzdeki uzun taş adliye binasının çatı hattının üzerinden yukarı bakın: oyma taş işçiliğinden, içi açık, koyu renkli bir sivri kule ve onun altında, küçük sivri kulelerle dolu dik, gri bir çatı göreceksiniz. Sokaktan Sainte-Chapelle'in görebileceğiniz kısmı bu kadar. Geri kalanı adliyenin içinde kapalı; içeri girmek için hâlâ işleyen bir adliyenin güvenlik kontrolünden geçmeniz de bu yüzden.
Nerede durduğunuzu bilince her şey yerine oturuyor. Bu ada, onuncu yüzyıldan on dördüncü yüzyıla kadar Fransa krallarının merkeziydi ve şapel, sarayın tam ortasında kralın kendi şapeli olarak yapıldı. Dokuzuncu Louis, dairelerinden bir galeri boyunca doğrudan şapelin üst katına yürüyebiliyordu. Sonra, 1358'de bir Paris kalabalığı saraya girdi ve Champagne ile Normandiya mareşallerini genç veliaht prensin, yani geleceğin Beşinci Charles'ının gözleri önünde öldürdü. Charles kral olunca saraydan taşındı: önce Saint-Pol Konağı'na, sonra Louvre'a ve Vincennes'e. Mahkemeler ve hapishane geride kaldı. Saray, Adalet Sarayı'na dönüştü; şapel ve hemen yanındaki Conciergerie, Fransa krallarının en eski sarayından bugün gözle görülebilen tek kalıntılar.
Baktığınız kule, bu çatıdaki beşinci kule. İkincisi, Berry Dükü'nün ünlü dua kitabı Très Riches Heures'de resmedilmiş; üçüncüsü 1630'da yandı; dördüncüsü Devrim'den sonra, 1793'te yıkıldı. Bu kule ise mimar Jean-Baptiste Lassus'ün tasarımıyla 1852'den itibaren yükseldi: sedir ağacından, otuz üç metre boyunda ve ucu yerden yetmiş beş metre yüksekte.
Kulenin dibinde duran on iki havariyi bulun; daha yukarıda, sivri ucun başladığı yerde de İsa'nın çilesinde kullanılan aletleri taşıyan daha küçük melekler var. Heykeller Geoffroy-Dechaume'un atölyesinden çıktı ve bir Orta Çağ geleneğini sürdürüyor: elinde gönye olan Aziz Tomas'a mimar Lassus'ün yüzü verildi, ressam Louis Steinheil de kendi yüzünü Aziz Filipus'a ödünç verdi. Çatının doğu ucunda ise Başmelek Mikail mahyanın üzerinde durmuş, bir ejderhayı öldürüyor. Ayaklarının çevresinde çelenk bırakan sekiz figür var ve canlandırdıkları kişiler, şapeli yeniden inşa eden işçiler.
İçeri girmeden önce bir şey daha. Bu binanın hiçbir yerinde uçan payanda yok. Duvarlar yalnızca kendi payandalarına ve demire dayanıyor: çatının altındaki gergi çubuklarına ve pencerelere gizlenmiş zincirlere. Camları neredeyse sekiz yüz yıldır ayakta tutan da bunlar.
Durak 2 / 5 · Batı cephesinin önündeki avlu, güvenlik kontrolünün hemen ötesinde; yüzünüz doğuya, iki giriş revakına dönük
Batı cephesi ve iki giriş revakı
IX. Louis'nin adı kayda geçmemiş baş ustası; gül pencere VIII. Charles döneminden; giriş heykellerini yeniden yapan Adolphe-Victor Geoffroy-Dechaume (1816–1892) · 1242–1248; gül pencere yaklaşık 1485; heykeller 1854–1873'te restore edildi; giriş revakları 2021–2023'te restore edildi · 9 metre genişliğinde alevli Gotik bir gül pencerenin altında iki katlı taş giriş revakı
Şunlara dikkat edin
- Biri diğerinin üstünde iki kapı. Zemin seviyesindeki alçak kapı saray çalışanları içindi; yukarıda, balkondaki kapı ise kralındı.
- Çatının dibi boyunca uzanan, taşına Fransız zambakları işlenmiş korkuluk; onu buraya Beşinci Charles koydurdu.
- İki merdiven kulesinin sivri tepelikleri: her zambak tacının altında oyulmuş bir dikenli taç var.
- Alt kapının orta direğindeki Meryem ile Çocuk İsa, Geoffroy-Dechaume'un on dokuzuncu yüzyılda yaptığı heykel. Alt şapel Meryem'e adanmış.
Konuşma metni (2:16)
Artık kontrolü geçtiniz; avluda, yüzünüz doğuya dönük duruyorsunuz ve şapel kaldırımdan kulesinin ucuna kadar karşınızda. Onu iki katlı bir bina olarak okuyun, çünkü tam olarak öyle.
Zemin seviyesinde alçak alt giriş revakı var. O kapı, sarayda çalışanlara ayrılmış bir şapele açılıyordu. Onun üstünde, balkon hizasında, ikinci bir kapısıyla ikinci bir giriş revakı var; o kapı kralındı. Yukarıdan yalnızca Louis, ailesi ve yakın dostları, bir de ayinleri yöneten kanonik rahipler girerdi; on üçüncü yüzyılda bu avludan geçmezlerdi bile: doğrudan saraya bağlanan açık bir terastan gelirlerdi. Revakın iki yanındaki merdiven kuleleri, birazdan tırmanacağınız dar döner merdivenleri gizliyor; payandaları da.
Binayı kimin tasarladığını kimse yazıya geçirmemiş. On dokuzuncu yüzyıl onu, Saint-Denis'de ve Notre-Dame'da çalışmış Pierre de Montreuil'e mal etmeyi severdi; günümüz araştırmacıları Jean de Chelles'i ya da Thomas de Cormont'u tercih ediyor, içlerinden biri de burada Amiens'li bilinmeyen bir baş ustanın elini gördü. Anıtın kendi tarih sayfası, yapanın tam olarak bilinmediğini söylemekle yetiniyor ve fikirde büyük payı yaptıran kişiye, Dokuzuncu Louis'ye veriyor. Kayıtlı olan şey hız. Şapel 1242 ile 1248 arasında, yedi yıldan kısa bir sürede yükseldi; amacı, krala binanın kendisinden çok daha pahalıya mal olmuş bir dikenli taca ev sahipliği yapmaktı.
Şimdi on üçüncü yüzyıla ait olmayanları ayıklayın. Üçgen alınlıktaki büyük gül pencere alevli Gotik üslupta, baştan sona alev biçimli taş işçiliği; yaklaşık 1485'te, Sekizinci Charles döneminde yeniden yapıldı. Çatının dibindeki, zambaklarla örülmüş korkuluğu Beşinci Charles yerleştirtti. Bu revaklardaki heykellerin çoğu ise Adolphe-Victor Geoffroy-Dechaume'a ait: Devrim asıllarını parçaladıktan sonra onları 1854 ile 1873 arasında yeniden yaptı. Alt kapının orta direğindeki Meryem ile Çocuk İsa onun eseri; üst kapıdaki, el kaldırıp kutsayan İsa da öyle, hem de o kadar yumuşak ifadeli ki anıt onu Amiens Katedrali'ndeki ünlü Beau Dieu'ye, yani “Güzel Tanrı”ya benzetiyor. İki giriş revakı 2021 ile 2023 arasında bir kez daha restore edildi.
Son olarak merdiven kulelerine bakın. Sivri tepeliklerindeki zambak taçların altında oyulmuş bir dikenli taç var: bütün binanın var oluş nedeni, tam da cephesinde.
Durak 3 / 5 · Alt şapel, batı cephesinin alt kapısından girerek
Alt şapel
IX. Louis'nin adı kayda geçmemiş baş ustası; boyalı süslemeler Félix Duban ve Jean-Baptiste Lassus yönetimindeki restoratörlerden · 1248'de kutsandı; 1840–1863 restorasyonunda yeniden boyandı · 6 metre genişliğindeki orta nefin üzerinde, 6,6 metre yüksekliğinde boyalı taş tonozlar
Şunlara dikkat edin
- Kırmızı sütunlarda altın kaleler, mavi sütunlarda altın zambaklar: Kastilyalı Blanca'nın ve oğlu kralın armaları, yan yana.
- Her iç sütundan dış duvara doğru sıçrayan küçük kemerli payandalar. Tonozların ağırlığını dışarı doğru iterler; başka yerlerde bu işi uçan payandalar görür.
- Duvar boyunca uzanan kemer dizisindeki madalyonlara resmedilmiş havariler; şapelin çevresinde on iki tane.
- Arkada, solda bir kapının üstündeki Müjde sahnesi: on üçüncü yüzyıldan kalma boya, Paris'in en eski duvar resimlerinden biri.
Konuşma metni (1:51)
Alçak kapıdan eğilerek girin; tavan sanki sizi karşılamaya iniyor. Bu şapel yalnızca altı buçuk metre yüksekliğinde: altı metre genişliğinde bir orta nef ve iki yanında birer dar yan nef. Her yüzey boyalı: altın zambaklarla bezeli mavi tonozlar, altın kalelerle damgalanmış kırmızı sütunlar, yaldızla vurgulanmış sütun başlıkları.
Burası saray çalışanlarının kilisesiydi, Meryem Ana'ya adanmıştı ve kralın şapelini sırtında taşıdığı için alçak ve sağlam yapıldı. Yan neflerde, her iç sütundan dış duvara sıçrayan ince kemerli payandaları arayın. Anıt bunlara kendi dilinde étrésillon diyor. Bir katedralin dışında uçan payandaların yaptığı işi burada içeriden yapıyorlar: tonozların ağırlığını dıştaki payandalara aktarıyorlar; boyanın arkasında onları güçlendiren demir de var.
Şimdi renkler. Zambak kralın simgesi. Kırmızı üzerine altın kale ise Kastilya'yı, yani kralın annesi Kastilyalı Blanca'yı temsil ediyor. Blanca, Fransa'yı oğlu adına iki kez yönetti: önce oğlu çocukken, sonra da Haçlı Seferi'ndeyken. Onun arması iki şapele de, üst kattaki her pencereye de serpiştirilmiş. Bu sütunlarda anne ile oğul sırayla nöbet tutuyor.
Boya hakkında bir itiraf: Orta Çağ'dan kalma değil. Seine Nehri içeri girdi. 1689'u 1690'a bağlayan kış yaşanan bir sel bu duvarlara ağır hasar verdi ve on üçüncü yüzyılın renkleri zamanla soldu. Gördüğünüz şey, on dokuzuncu yüzyıl restoratörlerinin yeniden canlandırması; on üçüncü yüzyılın renkleri sandıkları mavi, kırmızı ve altınla yapılmış. Pencereler de onların işi. Bu kattaki özgün camlar aynı selde yok oldu; şimdi gördüğünüz, Meryem'in hayatından sahneleri Louis Steinheil tasarladı.
Yine de bir şey ayakta kaldı. Şapelin arka tarafına gidin ve solda bir kapının üstünde boyanmış bir Müjde sahnesi arayın: Meryem'i selamlayan melek Cebrail. Bu kapı bir zamanlar kraliyet arşivlerinin saklandığı kuleye açılıyordu. Resim on üçüncü yüzyıldan kalma ve Paris'in en eski duvar resimleri arasında sayılıyor.
Sonra merdiveni bulun. Kralın şapeli başınızın otuz üç basamak yukarısında.
Durak 4 / 5 · Üst şapel, kule merdiveninin 33 basamağını çıkınca; nefin ortasında, yüzünüz doğuya, apsise dönük durun
Üst şapel, yüzünüz apsise dönük
IX. Louis (1214–1270) için adı kayda geçmemiş bir baş usta tarafından yapıldı; camlar adı bilinmeyen üç atölyeden · 1242–1248; 1840–1863'te restore edildi · On beş pencere, 670 metrekare cam, 20,6 metre yüksekliğinde bir tonozun altında
Şunlara dikkat edin
- Sütunlara yaslanmış havariler; her biri kutsama haçı işaretli bir disk tutuyor. Anahtarıyla Aziz Petrus, altı özgün heykelden biri.
- Apsisin orta penceresi, tam karşınızda, tribünün arkasında: İsa'nın çilesi, tutuklanmasından Pentikost'a kadar.
- Yan duvarlar boyunca oyulmuş sütun başlıkları; yüz kadar var ve hiçbirinde aynı bitki yok: devedikeni, düğünçiçeği, alıç, asma, çobanpüskülü, gül.
- Apsisteki yükseltilmiş tribün: Dikenli Taç'ı barındıran büyük gümüş mahfaza bir zamanlar burada dururdu.
Konuşma metni (3:19)
Merdiven boşluğundan çıkın, nefin ortasına yürüyün ve apsise, yani yuvarlak doğu ucuna dönün. Bina tam bu an için tasarlandı. Duvarlar neredeyse yok olmuş. Çatıyı taşıyan şey, ince taş sütunçelerden oluşan bir kafes; aralarındaki her şey cam: on beş pencere, nefte on beş, apsiste on üç metre boyunda, toplam altı yüz yetmiş metrekare kadar cam, üstünüzde 20,6 metre yükseklikte süzülen bir tonozun altında.
Bu bir hile, hem de iyi bir hile. O sütunçelerin her biri aslında yedi ince sütundan oluşan bir demet; bu da ne kadar kalın olduklarını gizliyor. Ayrıca pencere çıtalarının arkasında, binayı bir arada tutmak için çevresini dolanan iki sıra demir zincir var. Nefteki pencereler apsistekilerden biraz daha uzun; bu da salonu, otuz üç metrelik gerçek uzunluğundan daha uzun gösteriyor.
Camlarda 1.113 sahne var. Hikâye solunuzda ve arkanızda, gül pencereye en yakın kuzey penceresinde Yaratılış'la başlıyor ve şapelin çevresini dolaşıyor: kuzey duvarı boyunca doğuya, apsisin içinden geçip güney duvarı boyunca geri, Yudit, Ester ve Krallar üzerinden, ta ki yeniden gül pencereye ulaşana kadar. Karşınızdaki apsiste peygamberler var, Daniel, Hezekiel, Yeşaya ve İşay Ağacı; hepsi İsa'nın çilesini, tutuklanmasından Pentikost'a kadar anlatan orta pencerenin çevresinde. Hepsini okumaya çalışmayın. Anıtın kendisi de bunu söylüyor: bu camlar illa okunmak için değil, görülmek için yapılmış. Cam ustaları kırmızı, mavi, iki ton yeşil, iki ton mor ve bir sarıyla yetindi; buradan bakınca hepsinin tek bir menekşe rengi ışıkta birleşmesinin nedeni bu. Camların üçte ikisi on üçüncü yüzyıldan.
Bu ışık bir taç için kurgulandı. 1239'da, iki yıllık pazarlığın ardından Dokuzuncu Louis, Dikenli Taç'ı Konstantinopolis'in Latin imparatoru İkinci Baudouin'den satın aldı. Ardından gelen kutsal emanetlerle birlikte 135.000 Tours lirası ödedi; anıtın hesabıyla bu, krallığın yıllık gelirinin yarısıydı. Camları dahil şapelin kendisi 40.000'e mal oldu. Kutsal emanetler, apsisteki yükseltilmiş tribünde duran, gümüş ve yaldızlı bakırdan büyük bir mahfazada sergileniyordu; tribün 1260'lı yıllarda kurulmuş, on dokuzuncu yüzyılda yeniden yapılmıştı. Devrim mahfazayı eritti. Dikenli Taç ise kurtuldu ve 1806'da Notre-Dame'ın hazinesine gitti.
Şimdi biraz aşağıya, sütunlara bakın. Önlerinde on iki havari duruyor, her biri üzerinde haç olan bir disk tutuyor: şapelin kutsanma törenindeki haçlar. Altısı özgün; anahtarıyla Aziz Petrus da bunlardan biri. Duvarlar boyunca oyulmuş yüz kadar sütun başlığının hepsi birbirinden farklı: devedikeni ve düğünçiçeği, alıç ve asma, çobanpüskülü ve gül, şurada burada da yaprakların arasında gagalayan bir kuş. Sonra başınızı kaldırıp tam yukarı bakın. Tonoz yıldızlı bir gökyüzü gibi boyanmış. Burası kralın katıydı; başını kaldırdığında cenneti görürdü.
Bütün bunlar az kalsın bugüne ulaşmayacaktı. 1803'ten 1837'ye kadar bu salon mahkemelerin arşiv deposuydu. Çalışmak için ışık girsin diye camların alttaki iki metresi söküldü, bazı camlar da satıldı; on sekiz özgün panel bugün Paris'teki Cluny Müzesi'nde. Camlar 1846'dan itibaren restore edildi. 1945'te savaşın tozuna ve çiziklerine karşı verniklendi; vernik zamanla karardı. Bu yüzden 2008 ile 2015 arasında her pencere temizlendi ve dışına koruyucu bir cam katmanı eklendi. İçinde durduğunuz renk, o verniğin altından çıkan renk.
Durak 5 / 5 · Üst şapel, batı ucu: apsise sırtınızı dönüp girdiğiniz kapıya bakın
Kıyamet gül penceresi
VIII. Charles (hükümdarlığı 1483–1498) döneminde çalışan, adı bilinmeyen cam ustaları · Yaklaşık 1485; 2014–2015'te temizlendi · Alevli Gotik taş işçiliği içinde vitray, 9 metre genişliğinde, 87 panel
Şunlara dikkat edin
- Gül pencerenin göbeği: tahtında oturan İsa, ağzından bir kılıç çıkıyor; ayaklarının dibinde Aziz Yuhanna.
- Hemen altında, bir ejderhanın çenesinden çıkan beyaz bir atlı ve elinde terazi taşıyan bir atlı: kıtlık.
- Solda, alttaki madalyonlardan birinde taçlı K harfi: Karolus, yani Sekizinci Charles.
- Renk değişimi: diğer bütün pencereler kırmızı ve maviyken gül pencerede sarı ve yeşil.
Konuşma metni (2:04)
Aşağı inmeden önce arkanızı dönün. Altından geçerek içeri girdiniz ama onu görmediniz: Kıyamet gül penceresi, dokuz metre çapında, kapının üstündeki batı duvarını dolduruyor.
Buradaki her şeyden iki yüzyıldan fazla daha genç. On üçüncü yüzyıldan kalan ilk gül pencere aynı hikâyeyi anlatıyordu, ama 1485 dolaylarında, Sekizinci Charles döneminde yerini bu pencereye bıraktı; ustalar da kendi çağlarının üslubunu, taşın alevler gibi kıvrıldığı alevli Gotik'i seçti. Charles burada izini bıraktı. Sol alttaki madalyonlarda taçlı bir K harfi arayın: Karolus, yani adının Latincesi.
Renk de değişti. Şapelin başka her yerinde cam kırmızı ve mavi. Burada ise sarı ve yeşil; çünkü on beşinci yüzyılda cam ustalarının elinde gümüş sarısı vardı: fırınlama sırasında camın içine işleyip onu sarıya boyayan bir gümüş bileşiği. Bu sayede gölgeleri ve ince ayrıntıları doğrudan camın üzerine işleyebiliyorlardı. Gül pencere iyi de yaşlanmış. Seksen yedi panelinden yalnızca dokuzunun on dokuzuncu yüzyılda restore edilmesi gerekti; 2014 ve 2015'te de temizlendi.
Şimdi ortasını okuyun. Gül pencerenin göbeğinde, ağzından bir kılıç çıkan İsa tahtında oturuyor; bu vahyi gören Aziz Yuhanna da ayaklarının dibinde. Hemen altında dört atlıdan ikisi var: solda bir ejderhanın ağzından fırlayan beyaz bir atlı, anıtın kendi anlatımına göre ölüm; sağda elinde terazi tutan bir atlı, kıtlık. Bu yerleşim bilinçli. Zamanın sonu burada, batıda; az önce baktığınız doğu penceresindeki İsa'nın çilesinin tam karşısında.
Bir pencere daha: güney tarafındaki sonuncusu, gül pencereye bakarken solunuzda. Şapelde ne Eski ne Yeni Ahit'i, onların yerine kraliyet hanedanının kutsallığını anlatan tek pencere bu: kutsal emanetlerin hikâyesi, Azize Helena'nın Gerçek Haç'ı bulmasından bu binaya ulaşmalarına kadar. Madalyonlarından birinde iki adam, bir peçenin altında Dikenli Taç'ı bir sedyede taşıyarak yalınayak yürüyor. Bunlar Dokuzuncu Louis ve kardeşi Artois Kontu Robert. Şapel yirmi altı Nisan 1248'de kutsandı; o yılın ağustosunda Louis Haçlı Seferi'ne çıktı. Arkasında bıraktığı camlarda ise tacı eve taşıyan adam olarak çoktan yerini almıştı.
Bağımsız rehber · Chiaro
Chiaro'yu Sainte-Chapelle'de gördüğünüz her şeye doğrultun.
Beş durak sizi 1.113 cam panonun hepsinde gezdiremez. Telefonunuzu tek bir madalyona, oyulmuş bir sütun başlığına ya da bir pencere bordüründeki küçük bir kaleye doğrultun; Chiaro size onun Kutsal Kitap'ın hangi bölümüne ait olduğunu, içinde kimin bulunduğunu ve neden orada olduğunu anlatsın, boynunuz dayandığı sürece.
Gitmeden önce
Ulaşım
10, boulevard du Palais, 75001 Paris, Île de la Cité'nin tam ortasında. Şapel Adalet Sarayı'nın içinde yer aldığı için giriş, bulvardaki ziyaretçi kapısından ve röntgen cihazlarıyla yapılan sıkı bir güvenlik kontrolünden geçiyor; batı cephesinin önündeki avlu, kontrolün öbür tarafında.
RER B veya C ile Saint-Michel. Metroda 4 numaralı hatla Cité, ya da 1, 7, 11 ve 14 numaralı hatlarla Châtelet. 21, 24, 27, 38, 58, 81, 85 ve 96 numaralı otobüsler; güvenlik nedeniyle Palais de Justice durağına bazen uğranmıyor.
Bilet ve giriş
- Ücretsiz biletiniz olsa bile gitmeden önce bir giriş saati ayırtın: anıt, çocuklardan, 25 yaş altındakilerden ve müze kartı sahiplerinden de rezervasyon yapmalarını istiyor. Rezervasyondaki saatte gelin, daha erken değil; saatinizden sonraki otuz dakika içinde girişiniz garanti, biletler ise değiştirilemiyor ve iade edilmiyor.
- Bıçak, makas, cam şişe, sprey, motosiklet kaskı, scooter ve büyük çantaları yanınıza almayın. Burası bir adliye: vestiyer yok ve kontrolde el konulan eşyalar geri verilmiyor. Bebek arabaları röntgen cihazına sığacak kadar küçük katlanabilmeli; üst şapele ise çıkamıyorlar.
- 1 Nisan–30 Eylül arasında 09.00–19.00, 1 Ekim–31 Mart arasında 09.00–17.00 açık; son giriş kapanıştan yarım saat önce. 1 Ocak, 1 Mayıs ve 25 Aralık'ta kapalı.
- Hafta sonları ve resmî tatillerde güvenlik kontrolünden sonra su ve tuvalet yok. Karşı kaldırımda bir içme suyu çeşmesi var. Ayrıca uzun soluklu bir restorasyon programı sürüyor; bu yüzden bir pencere bölümü içeriden ya da dışarıdan iskeleyle kapalı olabilir. Anıt yine her zamanki saatlerinde açık kalıyor.
Resmî sesli rehber
Anıt, kendi sesli rehberini yerinde, orada ödenen küçük bir ücret karşılığında, aralarında İngilizcenin de bulunduğu birkaç dilde kiralıyor. Rehber müsait olduğunda her gün saat 11.00 ve 15.00'te yaklaşık kırk beş dakika süren Fransızca bir rehberli tur yapılıyor ve bunun için biletinize ek bir ücret ödemiyorsunuz; basılı ziyaret belgeleri de on bir dilde var. Anıt ayrıca Centre des monuments nationaux'nun desteğiyle hazırlanmış, pencerelerdeki sahneleri tanıyan bir vitray uygulaması öneriyor. Bunların hiçbiri anlatımlı bir yürüyüş değil; bu sayfa ise öyle: kaldırımdan gül pencereye beş durak, her birinin tam metni oynatıcının altında yazılı, bir şapelde dinlemek yerine okumayı tercih edenler için.
Resmî web sitesi →Sorular
Ücretsiz bir Sainte-Chapelle sesli rehberi var mı?
Kiralık cihaza gerek yok: buradaki beş durak, dışarıdaki bulvardan gül pencereye kadar, ücretsiz olarak cebinizdeki telefonda çalıyor. Anıtın kendi ücretsiz seçeneği, her gün yapılan ve biletin üstüne ek ücret gerektirmeyen Fransızca rehberli tur; sesli rehberi ise yerinde küçük bir ücretle kiralanıyor. Pencerelerde hiçbir turun yetişemeyeceği kadar çok şey var; Chiaro uygulaması da fotoğrafını çektiğiniz her paneli anlatıyor.
Sainte-Chapelle sesli rehberini bilet almadan dinleyebilir miyim?
İlk durağı evet: onu boulevard du Palais'nin kaldırımında, adliyenin çatısı üzerindeki kuleye bakarak dinliyorsunuz. Diğer dördü güvenlik kontrolünün ötesinde ve bilet ile giriş saati gerektiriyor: Avrupa Ekonomik Alanı dışından gelen bir yetişkin için 22 avro, AEA vatandaşları ve sakinleri için 16 avro; Conciergerie ile birleşik bilet 30 ve 23 avro. 18 yaş altındakiler ile 18–25 yaş arasındaki AB vatandaşları ve Fransa'da yaşayanlar ücretsiz giriyor, ama yine de giriş saati ayırtmaları gerekiyor.
Resmî Sainte-Chapelle sesli rehberi ne kadar?
Yerinde ödenen küçük bir ücret; aralarında İngilizcenin de bulunduğu birkaç dilde sunuluyor. Anıtın Fransızca rehberli turu ise biletinize dahil: rehber müsait olduğunda her gün saat 11.00 ve 15.00'te başlıyor ve yaklaşık kırk beş dakika sürüyor.
Sainte-Chapelle ne zaman kapalı?
Yılda yalnızca üç gün: 1 Ocak, 1 Mayıs ve 25 Aralık. Geri kalan her gün saat 09.00'dan itibaren girebilirsiniz; 1 Nisan ile 30 Eylül arasında 19.00'a, 1 Ekim ile 31 Mart arasında 17.00'ye kadar. Son ziyaretçiler kapanıştan otuz dakika önce içeri alınıyor. Ocak, şubat, mart, kasım ve aralık aylarının ilk pazar günü giriş ücretsiz ve rezervasyon yapılamıyor.
Sainte-Chapelle'i ziyaret etmek için neden güvenlik kontrolü var?
Çünkü şapel, Paris mahkemelerinin bulunduğu Adalet Sarayı'nın içinde ve onun güvenlik kurallarına tabi. Kontroller sıkı ve zaman alıyor; ne kadar küçük olursa olsun kesici aletler ve her türlü cam kap geri çevriliyor, bırakacak bir yer de yok, o yüzden çantanızı uçağa biner gibi hazırlayın. Binanın çevresinde polis kimlik kontrolü de yapabilir.
Sainte-Chapelle'in üst şapeline merdivensiz çıkabilir miyim?
Normalde yukarıya otuz üç basamaklı dar bir kule merdiveniyle çıkılıyor, aynı yoldan da iniliyor. Hareket kısıtlılığı olan ziyaretçiler bunun yerine bir görevli eşliğinde asansörle çıkabilir; girişte sorun. Engelli ziyaretçiler ve bir refakatçisi, belge göstermeleri koşuluyla ücretsiz giriyor.
Diğer sesli rehberler
Chiaro tarafından hazırlandı. Sainte-Chapelle yönetimiyle bağlantılı değildir.