Direct naar de inhoud

Palace of Westminster · Londen · Onafhankelijke gids

Audiogids voor het Palace of Westminster,
vijf stops, gratis.

Een hal uit 1097 onder een eikenhouten dak uit 1393, ingepakt in een victoriaans paleis met meer dan 1100 kamers en 100 trappenhuizen. Twee stops speel je af op de stoep en drie volgen binnen de eigen rondleiding van het parlement; voor alles daartussen richt je je telefoon en vraag je het aan Chiaro.

Gemaakt door Chiaro. Niet verbonden aan het Palace of Westminster.

9:41

De rivierkant en de Elizabeth Tower, vanaf Westminster Bridge

Palace of Westminster, Londen

0:00 2:22
Stop 1 van 5

De vijf stops · 11 minuten audio

Vijf plekken, één wandeling,
in de volgorde waarin je ze tegenkomt.

Voor twee stops van deze audiogids voor het Palace of Westminster heb je niets anders nodig dan een stoep; de andere drie gaan mee naar binnen met de eigen rondleiding van het parlement. Begin op Westminster Bridge, aan de stroomopwaartse kant bij het Westminster-eind, met je blik naar het zuidwesten over de Theems op de hele rivierkant van het gebouw. Loop dan van de brug af en naar het zuiden langs St Margaret Street naar Old Palace Yard, voor Richard Leeuwenhart en de Victoria Tower, en kom terug naar het noorden naar Cromwell Green, waar bezoekers naar binnen gaan. Binnen komt de rondleiding eerst langs de kant van het Hogerhuis en pas daarna langs die van het Lagerhuis, dus speel eerst het Hogerhuis af, dan de vergaderzaal van het Lagerhuis, en bewaar Westminster Hall, naast de deur bij Cromwell Green, voor de weg naar buiten. Reken op elf minuten luisteren en buiten zo'n vijfhonderd meter lopen; voor de rondleiding zelf zegt het parlement 90 minuten. Gebruik de gids als opwarmer op eigen houtje voor je tijdslot, en om op weg naar huis nog eens te luisteren.

Alles wat hier praktisch is, van de dagen waarop er rondleidingen zijn tot het fotoverbod overal behalve in Westminster Hall en St Stephen's Hall, komt van de bezoekerspagina's van het Britse parlement en van zijn officiële ticketsite. Jaartallen en verhalen steunen daarnaast op een tweede gepubliceerde bron. Omdat er in het parlement gewoon gewerkt wordt, kan een rondleiding op korte termijn worden afgelast of omgeleid, en wat het personeel bij Cromwell Green zegt, gaat boven alles wat hier staat: zeggen ze iets anders, geloof hen dan en laat het ons even weten.

Stop 1 van 5 · Buiten, op Westminster Bridge: de stoep aan de stroomopwaartse (zuid)kant bij het Westminster-eind, met je blik naar het zuidwesten over de Theems op de hele rivierkant

De rivierkant en de Elizabeth Tower, vanaf Westminster Bridge

Charles Barry (1795–1860), architect van het nieuwe paleis, met Augustus Pugin (1812–1852), die de Elizabeth Tower ontwierp · Rivierkant begonnen in 1839, eerste steen op 27 april 1840; klokkentoren voltooid in 1859; in 2012 omgedoopt tot Elizabeth Tower · Magnesiumhoudende kalksteen uit Anston, later deels vervangen door Clipsham-steen; de gevel aan de Theems 266 meter lang, de Elizabeth Tower 96 meter hoog op een vierkante voet van 12 bij 12 meter

Om op te letten

  • De twee torens aan weerszijden: de slanke Elizabeth Tower rechts van je aan de noordkant, en ver naar links aan de zuidkant de massieve, vierkante Victoria Tower, met 2,2 meter verschil de hoogste van de twee.
  • De Latijnse regel onder de wijzerplaat aan jouw kant, DOMINE SALVAM FAC REGINAM NOSTRAM VICTORIAM PRIMAM, en het Pruisisch blauw van de wijzerplaat en de wijzers, teruggebracht bij de restauratie van 2017 tot 2021.
  • De verf op de brug onder je voeten: groen, de kleur van het Lagerhuis, omdat het Lagerhuis aan dit eind van het paleis zit.
  • De traveeën van de rivierkant, die zich van het ene eind tot het andere vrijwel onveranderd herhalen: precies wat Pugin bedoelde met Tudordetails op een klassiek lijf.
Transcriptie (2:22)

Ga bij de borstwering aan de stroomopwaartse kant staan en laat je blik over het water langs het hele gebouw gaan, van de klokkentoren vlak naast je rechts tot de grote vierkante toren helemaal links aan het eind. Die gevel is 266 meter lang en herhaalt van het ene eind tot het andere dezelfde traveeën, pinakels en ramen, bijna volmaakt symmetrisch. Augustus Pugin, die er bijna elk gotisch detail op tekende, had daar juist een hekel aan. Zijn oordeel: allemaal Grieks, meneer; Tudordetails op een klassiek lijf.

De man over wie Pugin klaagde, Charles Barry, was in 1795 geboren in Bridge Street, de straat aan het Westminster-eind van deze brug, tegenover de plek waar nu zijn eigen klokkentoren staat. Toen het oude paleis op zestien oktober 1834 afbrandde, stonden de mensen zo dicht opeen dat ze deze brug blokkeerden, en wie kon, huurde een boot om vanaf de rivier te kijken. John Constable schetste de brand hier op de brug vanuit een huurrijtuigje, en Turner schilderde hem later twee keer. De oorzaak was pure bureaucratie: twee karrenvrachten afgedankte kerfstokken van de schatkist, ingekerfde houtjes die ooit de boekhouding van de overheid waren geweest, gingen de twee kachels onder het Hogerhuis in.

Zevenennegentig architecten deden mee aan de prijsvraag voor een nieuw paleis. Inzending nummer vierenzestig, gemerkt met een valhek, was die van Barry, en de tekeningen werden voor hem afgemaakt door Pugin, toen drieëntwintig. Op één januari 1839 begon het werk aan deze rivierkant. Barry had zes jaar begroot en ongeveer zevenhonderdvijfentwintigduizend pond. Het werd zo'n dertig jaar en ongeveer tweeënhalf miljoen.

Nu de toren rechts van je. Het was het laatste ontwerp van Pugin voor zijn instorting en zijn dood in 1852, op zijn veertigste. Ik heb nog nooit zo hard gewerkt voor meneer Barry, schreef hij, en het is prachtig. De toren is zesennegentig meter hoog en heet sinds 2012 de Elizabeth Tower; Big Ben is strikt genomen de grote klok die erin hangt, 13,7 ton zwaar, naar verluidt genoemd naar de lange Sir Benjamin Hall, die toezicht hield op het ophangen ervan. Zoek onder de wijzerplaat aan jouw kant een regel Latijn: Domine salvam fac Reginam nostram Victoriam primam. Heer, bescherm onze koningin Victoria de Eerste. Het blauw van de wijzerplaat en de wijzers is het oorspronkelijke Pruisisch blauw, teruggebracht bij de restauratie die in 2021 klaar was, en het uurwerk wordt nog altijd bijgesteld met een stapeltje oude pennies op de slinger. Eén muntje scheelt vier tienden van een seconde per dag.

Kijk ten slotte omlaag naar de brug zelf. Die is groen geschilderd, de kleur van de banken in het Lagerhuis, omdat het Lagerhuis aan dit eind van het paleis zit. Lambeth Bridge, voorbij de verste toren, is rood, voor het Hogerhuis.

Stop 2 van 5 · Buiten, in het openbare westelijke deel van Old Palace Yard, aan de kant van St Margaret Street waar Westminster Abbey staat, met je blik naar het oosten op het standbeeld en de westgevel van het Hogerhuis, en de Victoria Tower rechts van je

Old Palace Yard: Richard Leeuwenhart en de westgevel van het Hogerhuis

Carlo Marochetti (1805–1867), beeldhouwer van het ruiterstandbeeld; de westgevel en de Victoria Tower van Charles Barry (1795–1860) en Augustus Pugin (1812–1852) · Beeld geboetseerd in 1851, in brons gegoten in 1856, geplaatst op 26 oktober 1860, reliëfs op de sokkel 1866–67; Victoria Tower 1843–1860 · Brons op een sokkel van graniet uit Cornwall, 9 meter hoog met sokkel en al; de Victoria Tower 98,5 meter tot de voet van de vlaggenmast

Om op te letten

  • Het bronzen reliëf op de kant van de sokkel die naar je toe staat: Richard op zijn sterfbed, die de boogschutter vergeeft die hem neerschoot. Van de twee reliëfs is dit het enige dat je vanaf de straat kunt zien.
  • Het zwaard, in september 1940 door een bom verbogen en in 1947 vervangen, en de schade die de klap op de sokkel achterliet.
  • De pure, vierkante massa van de Victoria Tower rechts van je: met 98,5 meter het hoogste deel van het paleis, gebouwd als brandvrije opslag voor de archieven van het parlement.
  • De grote boog aan de voet van de Victoria Tower: de Sovereign's Entrance, de ingang van de vorst, vijftien meter hoog.
Transcriptie (2:16)

Loop terug van de brug af, langs de bezoekersingang en naar het zuiden langs de voorkant van het paleis, en je komt uit op dit open, geplaveide plein, met Westminster Abbey achter je en het Hogerhuis voor je. Ga aan de openbare kant staan en kijk naar het oosten, naar de ruiter.

Het is Richard de Eerste, Leeuwenhart. Carlo Marochetti liet hem voor het eerst zien in klei, buiten het Crystal Palace op de wereldtentoonstelling van 1851, en kort na de opening viel de staart van het paard eraf. In 1856 werd hij in brons gegoten, en daarna zwierf hij rond, omdat niemand het eens kon worden over een plek. Charles Barry, de architect van het paleis, vocht fel tegen dit plein, dat hij te krap en te onregelmatig vond. Barry stierf in mei 1860, en in oktober van dat jaar ging Richard hier op zijn sokkel.

Kijk naar het zwaard. Op zesentwintig september 1940 ontplofte een paar meter verderop een Duitse bom, die naar verluidt het hele beeld van de grond tilde en de kling verboog. De Canadese Hoge Commissaris, Vincent Massey, wilde het krom laten, als teken van de kracht van de democratie, die buigt maar niet breekt. In 1947 werd het toch vervangen, maar de sokkel draagt nog altijd schade van de klap. De bronzen scène aan de kant die naar je toe staat, is Richard op zijn sterfbed, die de boogschutter vergeeft die hem neerschoot; de veldslag zit aan de andere kant, waar niemand op straat hem kan zien.

Dit plein was ook een plek van terechtstellingen. Sir Walter Raleigh stierf hier, en ook Guy Fawkes en een deel van zijn medesamenzweerders, binnen zicht van het parlement dat ze hadden willen opblazen. Fawkes was op de avond van vier november 1605 betrapt terwijl hij zesendertig vaten buskruit bewaakte in de kelder onder het Hogerhuis, de dag voor de plechtige opening van het parlement.

Draai je nu naar rechts. De Victoria Tower, achtennegentig en een halve meter, is het hoogste deel van het paleis. Hij werd gebouwd als brandvrije opslag voor archieven nadat de brand van 1834 bijna alle papieren van het Lagerhuis had verwoest, en er liggen nog altijd de originele exemplaren van de wetten van het parlement sinds 1497, de oorspronkelijke Bill of Rights en het doodvonnis van Karel de Eerste. De grote boog aan de voet is de Sovereign's Entrance, de ingang van de vorst, vijftien meter hoog. Als er een vlag aan de mast hangt, zie je wie er binnen is: de koninklijke standaard voor de vorst, anders de Union Flag.

Zoek op je weg terug naar het noorden, naar het begin van de rondleiding, Oliver Cromwell op, die met een zwaard en een bijbel voor Westminster Hall staat. Recht aan de overkant van de weg, ingemetseld in de muur van de Sint-Margaretakerk, kijkt een buste van Karel de Eerste hem strak terug aan.

Stop 3 van 5 · Binnen, op de hoofdverdieping, in het zuidelijke deel van het paleis tussen de Royal Gallery en de Central Lobby; de troon staat aan de zuidkant

De vergaderzaal van het Hogerhuis en de troon

Charles Barry (1795–1860) en Augustus Pugin (1812–1852); fresco's van William Dyce, Daniel Maclise, Charles West Cope en John Callcott Horsley · Voltooid in april 1847; fresco's vanaf 1846 · Gesneden eikenhout, verguldsel, rode leren banken en zes allegorische fresco's, in een zaal van 13,7 bij 24,4 meter

Om op te letten

  • Het vergulde baldakijn met de troon aan de zuidkant, waarop de vorst alleen bij de plechtige opening van het parlement plaatsneemt.
  • De Woolsack voor de troon, een rood kussen zonder armleuningen, in 1938 opnieuw gevuld met wol van de Britse Eilanden en uit vijftien landen van het Gemenebest.
  • Het rood van de banken, de kleur van het Hogerhuis, buiten herhaald door Lambeth Bridge aan dit eind van het paleis.
  • De schilderingen hoog in de bogen, begonnen in 1846, over religie, ridderlijkheid en recht.
Transcriptie (2:07)

Kijk eerst naar de zuidkant, naar het goud. Dat is het baldakijn met de troon, en de vorst zit daar alleen bij de plechtige opening van het parlement, de State Opening. Zonen van Lords hebben het recht om op de treden ervan te zitten. Al het andere hier is rood, de kleur van het Hogerhuis, hetzelfde rood als dat van Lambeth Bridge, buiten aan dit eind van het gebouw.

Deze zaal was in april 1847 klaar, vijf jaar voordat het Lagerhuis zelf een nieuw onderkomen had. Het is ook het doelwit waarop het Buskruitverraad was gericht, al niet in deze vorm: het Hogerhuis dat Guy Fawkes wilde vernietigen, stond in het oude paleis, en toen dat paleis in 1834 afbrandde, begon het vuur in de kachels recht onder de vloer van het Hogerhuis.

Voor de troon ligt een groot rood kussen zonder rugleuning en zonder armleuningen: de Woolsack, de wolzak. In de veertiende eeuw besloot Eduard de Derde dat zijn lord-kanselier op een baal wol moest zitten, om te laten zien waar de rijkdom van Engeland vandaan kwam. In 1938 bleek de zak gevuld met paardenhaar, en hij werd opnieuw gevuld met wol van de Britse Eilanden en uit vijftien landen van het Gemenebest. Als het Hogerhuis vergadert, ligt de scepter over de achterkant ervan. Is de vorst aanwezig, dan niet.

De banken vertellen je wie wie is. De bisschoppen zitten aan de kant rechts van de Lord Speaker, de voorzitter. Lords die bij geen enkele partij horen, zitten op de dwarse banken in het midden, tegenover de Woolsack, en daarom heten ze crossbenchers. Aan het andere eind, tegenover de troon, is de Bar of the House, de balie, en op de dag van de State Opening dringen de leden van het Lagerhuis zich daarachter samen en mogen ze geen stap verder.

Kijk omhoog naar de bogen boven de galerijen. De schilderingen daar, over religie, ridderlijkheid en recht, werden vanaf 1846 gemaakt door de belangrijkste schilders van hun tijd, onder wie William Dyce met De doop van Ethelbert en Daniel Maclise met Gerechtigheid en Ridderlijkheid.

Kijk dan recht voor je uit, door de lengte van het gebouw. Barry legde de twee zalen op één lange as, zodat iemand die halverwege onder de grote kroonluchter in de Central Lobby staat, als alle deuren ertussen openstaan, de ene kant op deze troon ziet en de andere kant op de stoel van de Speaker in het Lagerhuis. Tussen deze zaal en het Lagerhuis ligt die lobby, een achthoek van achttien meter breed, met mozaïeken van Sint-Joris, Sint-Andreas, Sint-David en Sint-Patrick boven de deuren. Kiezers komen daar hun parlementsleden aanklampen, en daar komt het woord lobbyen vandaan. En toen het Lagerhuis in de oorlog werd platgebombardeerd, was het deze zaal die ze leenden, terwijl de Lords uitweken naar de Robing Room.

Stop 4 van 5 · Binnen, op de hoofdverdieping, aan het noordelijke eind van het paleis, ten noorden van de Central Lobby via de Members' Lobby; de stoel van de Speaker staat aan de noordkant

De vergaderzaal van het Lagerhuis, bij de despatch box

Giles Gilbert Scott (1880–1960), die de zaal van Charles Barry herbouwde; de despatch boxes een geschenk van Nieuw-Zeeland, de Table van Canada, de stoel van de Speaker van Australië · Geopend op 26 oktober 1950, ter vervanging van de zaal uit 1852 die in de nacht van 10 op 11 mei 1941 werd verwoest · Eikenhouten lambrisering en groene leren banken in een zaal van 14 bij 20,7 meter, met zitplaatsen voor 427 van de 650 Lagerhuisleden

Om op te letten

  • De twee despatch boxes op de tafel, één voor elke voorste bank: van Nieuw-Zeelands pūriri-hout, geschonken na de bom van 1941.
  • De twee rode lijnen op het tapijt voor de voorste banken, tweeënhalve meter uit elkaar.
  • De Table of the House tussen de banken, een geschenk van Canada, waarop de scepter ligt zolang het Lagerhuis vergadert.
  • De stoel van de Speaker helemaal aan de noordkant, een geschenk van Australië.
Transcriptie (2:10)

Alles aan deze zaal is kleiner dan het op televisie lijkt. Veertien meter bij iets meer dan twintig. Er zijn 650 Lagerhuisleden en zitplaatsen voor 427 van hen, en daarom staan ze op de grote dagen aan beide uiteinden opeengepakt. Het groen is de kleur van het Lagerhuis, en de parlementen van India, Canada, Australië en Nieuw-Zeeland namen het over: groen voor het lagerhuis, rood voor het hogerhuis.

Deze zaal is ook nieuwer dan ze eruitziet. In de nacht van tien op elf mei 1941 werd het paleis minstens twaalf keer geraakt. De zaal van het Lagerhuis en het dak van Westminster Hall stonden allebei in brand, de brandweer kon ze niet allebei redden, en ze koos voor de hal. Deze zaal werd verwoest. Giles Gilbert Scott bouwde haar in een soberder stijl opnieuw op, en koning George de Zesde opende haar op zesentwintig oktober 1950.

Veel van wat je ziet, was een geschenk. De stoel van de Speaker aan de noordkant kwam uit Australië. De tafel in het midden kwam uit Canada, en daarop ligt de scepter zolang het Lagerhuis vergadert. De twee kisten op de tafel, één voor elke voorste bank, kwamen uit Nieuw-Zeeland, gemaakt van pūriri-hout. Het zijn kopieën van kopieën: nagemaakt naar de kisten in het Australische parlement, die zelf replica's waren van de originelen die hier in 1941 verloren gingen. In de kist van de oppositie ligt een bijbel die op de middentafel lag toen de bom viel, en die grotendeels heel uit het puin kwam.

Kijk nu naar het tapijt voor de voorste banken. Twee rode lijnen, tweeënhalve meter uit elkaar, waar een lid niet overheen mag zolang hij het woord voert. Het verhaal wil dat ze iets meer dan twee zwaardlengtes uit elkaar liggen, zodat debatten niet in een duel eindigden. Nergens staat dat leden hier ooit zwaarden mochten dragen, al hangen er in de garderobe van de leden nog altijd lusjes van roze lint om ze aan op te hangen.

De regering zit rechts van de Speaker en de oppositie links, en dwarse banken zijn er niet. Geen vorst heeft deze zaal betreden sinds Karel de Eerste hier in 1642 binnenkwam om vijf leden te arresteren. De Speaker, William Lenthall, zei tegen hem: Moge het Uwe Majesteit behagen, ik heb op deze plaats geen ogen om te zien en geen tong om te spreken dan zoals het het Lagerhuis behaagt mij te leiden, wiens dienaar ik hier ben. Daarom worden bij elke State Opening de deuren van deze zaal dichtgesmeten voor de neus van Black Rod, de bode van de vorst uit het Hogerhuis, die er drie keer met zijn staf op moet slaan voor hij wordt binnengelaten. De slagen hebben een deuk in de deur achtergelaten.

Stop 5 van 5 · Binnen, de middeleeuwse hal aan de westkant van het paleis naast de bezoekersingang bij Cromwell Green, die op elke rondleiding aan bod komt; de trap aan de zuidkant leidt omhoog door St Stephen's Porch

Westminster Hall en de stichbalkkap van Richard II

Gebouwd voor Willem II; de kap door de koninklijke timmerman Hugh Herland (ca. 1330 – ca. 1411) en de muren verbouwd door de meester-steenhouwer Henry Yevele (ca. 1320 – 1400), in opdracht van Richard II · 1097–1099; kap besteld in 1393 · Stenen muren onder een eikenhouten stichbalkkap van 20,7 bij 73,2 meter, de grootste vrijdragende middeleeuwse kap van Engeland

Om op te letten

  • De gesneden engelen aan de uiteinden van de stichbalken, zesentwintig in getal, die de lengte van de hal in kijken.
  • Het witte hert van Richard de Tweede, geketend en liggend, drieëntachtig keer uitgehakt in de stenen band die rond de muren loopt, en geen twee precies gelijk.
  • De zes stenen koningen in nissen in de zuidmuur, overgebleven van de dertien die Richard de Tweede in 1385 bestelde.
  • De vloer van Yorkstone, die in september 2022 onder zo'n 250.000 rouwenden in lagen begon los te laten.
Transcriptie (2:25)

Sla je ogen op en houd ze daar. Deze kap werd gebouwd voor Richard de Tweede, en de muren waarop ze rust, zijn nog ouder.

De hal werd gebouwd voor Willem de Tweede, Willem Rufus, de zoon van de Veroveraar. De fundamenten gingen in 1097 de grond in, en in 1099 hield hij hier zijn pinksterfeest, toen dit de grootste hal van Engeland was en misschien van heel Europa. In 1393 bestelde Richard de Tweede een nieuwe kap bij zijn koninklijke timmerman, Hugh Herland, terwijl de meester-steenhouwer Henry Yevele de muren een nieuwe bekleding gaf. Het eikenhout kwam uit bossen overal in het zuidoosten van Engeland, werd bij Farnham in Surrey, vijfendertig mijl verderop, in elkaar gezet en per wagen en per schuit hierheen gebracht. Het resultaat overspant 20,7 bij 73,2 meter zonder één enkele pilaar: de grootste vrijdragende middeleeuwse kap van Engeland. De historicus John Harvey noemde haar het allergrootste kunstwerk van de hele Europese middeleeuwen.

Zoek de engelen. Zesentwintig zijn er uitgesneden aan de uiteinden van de stichbalken, de korte balken die uit de muren steken en waaraan dit soort kap zijn naam dankt. Kijk dan lager, langs de gebeeldhouwde stenen band die rond de muren loopt, naar een liggend wit hert met een ketting om zijn hals. Dat is het embleem van Richard, het witte hert, en het komt drieëntachtig keer terug, geen twee precies gelijk.

Van de twaalfde tot de negentiende eeuw was dit de rechtszaal van het land. De hoven van King's Bench, Chancery en Common Pleas zetelden hier tot ze in 1882 naar de Strand verhuisden. William Wallace werd hier berecht in 1305, Thomas More in 1535, Guy Fawkes in 1606, en in 1649 koning Karel de Eerste, veroordeeld in dezelfde hal waar koningen hun kroningsbanketten hadden gehouden. Het laatste daarvan was dat van George de Vierde, in 1821; zijn opvolger vond ze te duur.

De kap is twee keer bijna verloren gegaan. In 1834, terwijl de rest van het paleis brandde, hakten de brandweerlieden van James Braidwood het dak weg dat de hal verbond met het brandende huis van de Speaker, en ze hielden deze kap nat, en een draaiende wind hielp mee. In mei 1941 stond ze opnieuw in brand, en de politicus Walter Elliot zei tegen de brandweer dat ze de hal moest redden in plaats van de zaal van het Lagerhuis, en sloeg toen met een bijl een deur in, zodat de slangen erdoor konden. De bonte knaagkever, in 1913 in de balken ontdekt, was de stillere bedreiging.

Kijk ten slotte omlaag, want op deze vloer neemt het land afscheid. De eerste opbaring hier was die van Gladstone, in 1898. Naar schatting een miljoen mensen schuifelden in 1965 langs Winston Churchill. In september 2022 kwamen er zo'n 250.000 voor Elizabeth de Tweede, en over de Yorkstone liepen zoveel voeten dat de vloer in lagen begon los te laten.

Onafhankelijke gids · Chiaro

Richt Chiaro op alles wat je ziet in en rond het Palace of Westminster.

Vijf stops zijn maar een krasje op een gebouw met meer dan 1100 kamers, gebeeldhouwde wapenschilden boven elke deur en beelden van staatslieden die de meeste bezoekers niet bij naam kennen. In Westminster Hall en St Stephen's Hall, waar je mag fotograferen, zet je een stenen gezicht of een embleem in het houtwerk in beeld, en Chiaro vertelt je wie het daar heeft neergezet en waarom; voor de zalen waar camera's weg moeten, vraag je het naar wat je zag zodra je weer buiten staat.

Waarom kreeg Richard Leeuwenhart een nieuw zwaard?Wie heeft de engelen in deze kap gesneden?Waarom zijn de banken in het Lagerhuis groen?

Voor je gaat

01

Zo kom je er

Palace of Westminster, London SW1A 0AA. Bezoekers gaan naar binnen bij Cromwell Green, aan de westkant van het paleis tegenover St Margaret Street en Westminster Abbey, naast Westminster Hall en het standbeeld van Oliver Cromwell. Tickets voor de rondleiding koop je ook bij het ticketkantoor van het parlement aan de voorkant van Portcullis House aan Victoria Embankment, SW1A 2LW.

Metrostation Westminster, aan de District, Circle en Jubilee Line, ligt aan de voet van Westminster Bridge, een paar passen van de eerste stop, en is volledig rolstoeltoegankelijk. De treinstations Victoria, Charing Cross en Waterloo liggen elk op zo'n twintig minuten lopen, en rivierboten leggen aan bij Westminster Pier aan Victoria Embankment.

02

Tickets en toegang

  • Openbare rondleidingen zijn er het hele jaar op zaterdag, en van maandag tot en met zaterdag tijdens de parlementaire recessen; buiten de recessen dus alleen op zaterdag. Vooraf boeken geeft de beste prijs en garandeert een plek, en het parlement vraagt je minstens twintig minuten voor de tijd op je ticket aanwezig te zijn voor de beveiligingscontrole, zoals op een vliegveld.
  • Er wordt hier gewoon gewerkt, en een rondleiding kan op korte termijn worden afgelast of omgeleid als de parlementaire agenda dat vraagt. Big Ben is een aparte rondleiding met een eigen ticket en hoort niet bij de audiotour of de rondleiding met gids.
  • Fotograferen mag alleen in Westminster Hall en St Stephen's Hall; op de rest van de route zijn camera's en telefoons niet toegestaan. Er is geen garderobe, en bagage groter dan 60 bij 40 centimeter mag niet mee naar binnen.
  • Wie in het Verenigd Koninkrijk woont, kan zijn Lagerhuislid vragen om een gratis Inside UK Parliament-rondleiding op een doordeweekse dag, en iedereen, uit het Verenigd Koninkrijk of uit het buitenland, mag gratis debatten en commissiehoorzittingen in beide Huizen bijwonen.
Officiële tickets →
03

De officiële audiogids

De eigen gids van het parlement is zijn audiotour op eigen houtje, en die ís het rondleidingsticket, geen extraatje: een multimedia-apparaatje of een download op je eigen telefoon, met meer dan vijftien stops, waaronder Westminster Hall, de Central Lobby en beide vergaderzalen, in twaalf talen, Britse Gebarentaal en audiodescriptie inbegrepen, plus een kinderversie in het Engels. Per volbetalende volwassene gaat één kind gratis mee. Het alternatief is de rondleiding van 90 minuten met een van de eigen gidsen van het parlement, in het Engels. Deze vijf stops van Chiaro kosten niets en je hoeft er niets voor te boeken: speel de twee buitenstops af op de stoep voor je tijdslot, en lees of beluister de drie binnenstops achteraf, elk met de volledige tekst erbij.

Officiële website →

Vragen

Is er een gratis audiogids voor het Palace of Westminster?

De eigen audiogids van het parlement hoort bij een betaald rondleidingsticket, dus de gratis gids is deze pagina. Twee van de verhalen zijn voor op de stoep, op Westminster Bridge en in Old Palace Yard, en drie gaan over het Hogerhuis, het Lagerhuis en Westminster Hall, voor binnen of voor achteraf, elk met de tekst erbij uitgeschreven. Zie je een beeldhouwwerk of een standbeeld dat hier niet in staat, fotografeer het dan waar dat mag en vraag het aan de Chiaro-app.

Kan ik naar de audiogids van het Palace of Westminster luisteren zonder rondleidingsticket?

Naar de eerste twee stops wel: Westminster Bridge en de openbare kant van Old Palace Yard zijn vrij toegankelijk. De vergaderzalen van het Hogerhuis en het Lagerhuis bereik je met de audiotour of de rondleiding met gids. Een debat volgen vanaf de publieke tribune is gratis, en met de bezoekerspas die je na de beveiliging krijgt, kom je in de openbare ruimtes, waaronder Westminster Hall, St Stephen's Hall en de Central Lobby.

Hoeveel kost de officiële audiogids van het Palace of Westminster?

De officiële audiogids en het ticket voor de audiotour op eigen houtje zijn één en hetzelfde, met prijzen voor volwassenen, jongeren van 16 tot 24 en kinderen op de boekingssite van het parlement. Per volbetalende volwassene gaat één kind gratis mee, en vooraf boeken is goedkoper. De rondleiding van 90 minuten met gids is een apart ticket.

Op welke dagen kun je met een rondleiding het Britse parlement in?

Het hele jaar op zaterdag, en van maandag tot en met zaterdag tijdens de parlementaire recessen. Buiten de recessen zijn de betaalde rondleidingen alleen op zaterdag, al kunnen inwoners van het Verenigd Koninkrijk via hun Lagerhuislid een gratis rondleiding op een doordeweekse dag regelen. Rondleidingen kunnen op korte termijn worden afgelast voor parlementaire zaken, dus controleer je datum op de boekingssite.

Waar is de bezoekersingang van het Palace of Westminster?

Bij Cromwell Green, aan de westkant van het paleis tegenover St Margaret Street, naast Westminster Hall. Daar is de beveiligingscontrole, en daarom vraagt het parlement je twintig minuten speling voor de tijd op je ticket. De twee buitenstops op deze pagina liggen er op een paar minuten lopen van: Westminster Bridge in het noorden en Old Palace Yard net ten zuiden ervan.

Hoort Big Ben bij de rondleiding door het Palace of Westminster?

Nee. Big Ben, in de Elizabeth Tower, is een aparte rondleiding met een eigen ticket en een klim van 334 treden naar de klokkenkamer; noch de audiotour, noch de rondleiding met gids gaat naar boven. Het verhaal van de toren hoor je in plaats daarvan vanaf Westminster Bridge, bij de eerste stop hier.

Meer audiogidsen

Gemaakt door Chiaro. Niet verbonden aan het Palace of Westminster.