Direct naar de inhoud

St Paul's Cathedral · Londen · Onafhankelijke gids

Audiogids voor St Paul's Cathedral,
vijf stops, gratis.

De koepel van Wren is tot aan het kruis 111 meter (365 voet) hoog en kreeg in 1708 zijn laatste steen. Hoor hier vijf van zijn verhalen, van de stoep tot in de crypte, en fotografeer daarna een van de meer dan vijfhonderd gedenktekens om Chiaro te vragen voor wie het is.

Gemaakt door Chiaro. Niet verbonden aan de St Paul's Cathedral.

9:41

De westgevel, boven aan Ludgate Hill

St Paul's Cathedral, Londen

0:00 2:13
Stop 1 van 5

De vijf stops · 12 minuten audio

Vijf plekken, één wandeling,
in de volgorde waarin je ze tegenkomt.

Begin deze gratis audiogids voor St Paul's Cathedral, die je op eigen houtje volgt, op de stoep boven aan Ludgate Hill, met je gezicht naar de westgevel en koningin Anna in je rug: voor de eerste stop heb je nog helemaal geen ticket nodig. Binnen loop je door het schip naar het oosten, naar het monument voor Wellington in zijn boog aan de noordkant, en verder naar de viering, waar je onder de koepel gaat staan en omhoogkijkt. Vanuit het zuidtransept klimt de trap 376 treden naar het stenen balkon dat buiten om de koepel loopt, met uitzicht over de rivier. Daarna ga je weer naar beneden en de crypte in, naar het graf van Nelson, recht onder de plek waar je omhoogkeek; daar laat ook de plattegrond van de kathedraal zelf het bezoek eindigen. Tussen koningin Anna en Nelson zit ongeveer twaalf minuten vertelling; vlak lopen doe je nog geen tweehonderd meter, en het zijn de trappen die de tijd kosten.

De bezoekersinformatie komt van de eigen pagina's van de kathedraal op stpauls.co.uk en van haar toegankelijkheidsplattegrond, en achter elk jaartal, elke naam en elke maat staat ook een tweede, onafhankelijke bron. In dit gebouw gaan de kerkdiensten voor en de bezoekersroute buigt eromheen, dus als een koster (virger) of een bordje je op de dag zelf iets anders vertelt dan wat je hier leest, volg dan hen.

Stop 1 van 5 · Het voorplein boven aan Ludgate Hill, buiten de West Entrance (westingang), naast het beeld van koningin Anna

De westgevel, boven aan Ludgate Hill

Sir Christopher Wren (1632–1723), met de beeldhouwer Francis Bird (1667–1731) voor het fronton en de beelden · 1675–1711; het fronton van Bird gehouwen in 1706, de apostelen in 1721, de klok in de zuidwesttoren in 1709 · Portlandkalksteen; het reliëf in Birds fronton is 64 voet lang en 17 voet hoog

Om op te letten

  • De twee verdiepingen gekoppelde zuilen. De onderste rij beslaat de hele breedte van de gevel, de bovenste alleen het midden: Wren laat je van buitenaf zien waar de zijbeuken ophouden en het hogere schip doorloopt.
  • De ronde openingen onder in elke toren. In de rechter, de zuidtoren, zit de klok; de linker is leeg.
  • Het volle reliëf in het fronton, ruiters en al. Het is De bekering van Paulus van Francis Bird, gehouwen in 1706 en 64 voet lang.
  • Koningin Anna op haar sokkel achter je, met haar rug naar de kerk en haar blik op Ludgate Hill. Het is de kopie van 1886, niet het origineel van Bird.
Transcriptie (2:13)

Ga onder aan de trap staan, met koningin Anna achter je, en kijk omhoog naar de gevel. Twee verdiepingen met gekoppelde zuilen. Vergelijk hun breedte. De onderste rij loopt over de hele breedte van het gebouw, de bovenste beslaat alleen het midden. Zo vertelt Christopher Wren je wat er achter de muur zit: de brede onderste rij staat voor het schip en allebei de zijbeuken, de smalle bovenste alleen voor het schip, dat hoger oprijst dan de zijbeuken.

Alles wat je hier ziet, is een vervanging, en daar zit ironie in. Wren adviseerde al sinds 1661 over herstelwerk aan de middeleeuwse kathedraal op deze heuvel, en in mei 1666 stelde hij voor om haar in klassieke stijl te herbouwen, in plaats van wat hij de gotische lompheid van het oude ontwerp noemde. In september brandde de Grote Brand van Londen het gebouw uit, en daarmee was de discussie beslecht. Op dertig juli 1669 kreeg hij de opdracht officieel, en in juni 1675 ging de eerste steen erin. Op welke dag precies, daarover is niemand het eens: drie verslagen uit die tijd noemen de eenentwintigste, de vijfentwintigste en de achtentwintigste.

Betaald werd de bouw met een belasting op steenkool, en hij was klaar terwijl de architect nog leefde, wat een kathedraal bijna nooit overkomt. Zijn eigen zoon hielp op zesentwintig oktober 1708 de laatste steen op de lantaarn te leggen.

Kijk omhoog in de driehoek van het fronton. Dat volle reliëf met de ruiters is De bekering van Paulus, het moment op de weg naar Damascus, in 1706 gehouwen door Francis Bird en vierenzestig voet lang.

Dan de torens. Elk rijst op uit een vierkant blok met een grote ronde opening erin. Rechts, in de zuidtoren, zit daar de klok in. Links is de opening gewoon leeg. Op allebei staat een vergulde ananas.

Eén ding binnen kwam wel heel door de brand. Het enige complete gedenkteken uit de oude kathedraal is dat van de dichter John Donne, die hier deken was en voor zijn eigen grafmonument poseerde, gehuld in een lijkwade.

Draai je nu om. Koningin Anna staat met haar rug naar de kerk en kijkt Ludgate Hill af. Ze is een kopie uit 1886. Het origineel van Bird uit 1712 werd drie keer aangevallen en zwaar verweerd, en belandde uiteindelijk in een tuin bij Hastings. De beeldhouwer die de kopie moest maken, Richard Belt, ging de gevangenis in omdat hij onder valse voorwendselen geld had losgekregen, nog voordat hij klaar was, en iemand anders maakte haar af. Ooit schreef iemand een versje over de plek waar ze staat, naar verluidt op het beeld zelf gekrabbeld: Brandy Nan, Brandy Nan, in de steek gelaten, haar gezicht naar de jeneverkroeg, haar rug naar de kerk.

Stop 2 van 5 · Cathedral Floor (het hoofdniveau van de kathedraal), in de boog tussen het schip en de noordelijke zijbeuk

Het Wellingtonmonument, aan de noordkant van het schip

Alfred Stevens (1817–1875); paard en ruiter bovenop door John Tweed (1869–1933) · Ontworpen vanaf 1856; voltooid in 1912, toen de ruiter werd onthuld · Marmeren baldakijn en bronzen figuren, in een boog van Wrens schip, dat 28 meter (91 voet) hoog is

Om op te letten

  • De ruiter helemaal bovenop: Wellington op zijn paard Copenhagen, het laatste stuk, dat pas in 1912 kwam, zestig jaar na de begrafenis.
  • De donkere bronzen figuur die onder het marmeren baldakijn op de sarcofaag ligt. Dat is het grafbeeld van de hertog.
  • De bronzen groepen aan de twee uiteinden van het baldakijn: de Waarheid die de Leugen de tong uit de mond rukt, en de Moed die de Lafheid vertrapt.
Transcriptie (2:10)

Loop vanaf het westelijke eind van het schip een stukje naar het oosten, in de richting van de koepel, en blijf staan bij de grote boog aan je linkerhand, de noordkant. Kijk wat erin staat. Het is het grootste gedenkteken in het gebouw, en het deed zestig jaar over de weg hierheen.

Arthur Wellesley, hertog van Wellington, de overwinnaar van Waterloo, stierf in 1852. Zijn begrafenisstoet op achttien november trok naar schatting anderhalf miljoen mensen de straat op. De lijkwagen was gegoten uit meer dan tien ton brons van kanonnen die bij Waterloo waren buitgemaakt, en toen hij bij de kathedraal aankwam, liet het mechaniek het afweten: het kostte meer dan een uur om de kist naar binnen te krijgen. Binnen wachtten tot vijftienduizend mensen, in een kerk die helemaal was verduisterd.

Voor het monument werd een prijsvraag uitgeschreven, en de beeldhouwer Alfred Stevens deed in 1856 mee. Hij ging akkoord met een honorarium dat hopeloos laag bleek, werkte het grootste deel van zijn leven aan de opdracht en stierf in 1875 zonder het opgesteld te zien. Jarenlang stond het weggepropt in een zijkapel, de kapel van Sint-Michaël en Sint-Joris, waar niemand de bronzen goed kon zien. Pas later verhuisde het naar deze boog, de ruimte waarvoor het ontworpen was.

Kijk eerst onder het marmeren baldakijn. De donkere figuur die op de sarcofaag ligt, is een bronzen grafbeeld van de hertog. Kijk dan naar de twee uiteinden van het baldakijn, naar de bronzen groepen: de Waarheid die de Leugen de tong uit de mond rukt, en de Moed die de Lafheid vertrapt. Subtiel is Stevens niet.

Nu de top. Wellington op zijn paard, Copenhagen. Een ruiter zat vanaf het begin in het plan, maar mensen hadden bezwaar tegen het idee van een paard in een kerk, en de voorzitter van het Koninklijk Instituut van Britse Architecten verklaarde dat de constructie het gewicht niet zou dragen. Paard en ruiter werden afgemaakt door een andere beeldhouwer, John Tweed, en in 1912 onthuld.

Nu je hier toch staat: kijk eens door de hele lengte van het schip, achtentwintig meter hoog onder een rij ondiepe schotelkoepels. Wren ontwierp dit interieur zonder enige ruimte voor gedenktekens, en bijna een eeuw nadat het klaar was, stond er ook geen enkel. De eerste drie waren voor de gevangenishervormer John Howard, voor Samuel Johnson en voor de schilder Joshua Reynolds. Toen ging het parlement zich ermee bemoeien, en volgden er drieëndertig monumenten op staatskosten. Inmiddels zijn het er meer dan vijfhonderd.

Wellington zelf ligt niet hierboven. Hij ligt in de crypte, midden onder de koepel, naast Nelson, en daar eindigt deze wandeling ook.

Stop 3 van 5 · Cathedral Floor (het hoofdniveau van de kathedraal), in de viering onder de koepel, bij het koepelaltaar

Onder de koepel, omhoogkijkend

Sir Christopher Wren (1632–1723); schilderingen van Sir James Thornhill (1675 of 1676–1734) · Koepel voltooid in 1708; schilderingen van Thornhill 1716–1719 · Binnenkoepel op acht pijlers, beschilderd in grisaille; de Whispering Gallery loopt 30 meter (99 voet) boven de vloer en is 34 meter (112 voet) breed

Om op te letten

  • De dunne balustrade op de kroonlijst boven de bogen. Dat is de Whispering Gallery, 30 meter hoog, en de stipjes die eroverheen leunen, zijn bezoekers.
  • De acht taferelen uit het leven van Paulus in de koepel, door James Thornhill geschilderd in grisaille: tinten van één enkele kleur, niet in volle kleur.
  • Het kleine heldere gat helemaal bovenin, de oculus. Daardoor kijk je tegen de beschilderde binnenkant van een bakstenen kegel, een tweede constructie boven deze.
  • De mozaïeken in de gebogen driehoeken tussen de bogen, net onder de tamboer. De vier profeten zijn gemaakt naar ontwerpen van Alfred Stevens, de beeldhouwer van het Wellingtonmonument.
Transcriptie (2:51)

Loop door naar het midden, waar het schip de transepten kruist, ga bij het altaar onder de koepel staan en kijk recht omhoog. Neem er de tijd voor. Dit is het uitzicht waarvoor het hele gebouw gemaakt is.

De ring van de balustrade hoog boven de bogen is de Whispering Gallery, de fluistergalerij, dertig meter boven de vloer en vierendertig meter in doorsnee. Die stipjes die eroverheen leunen, zijn mensen die 257 treden zijn opgeklommen. Een fluistering die je daarboven tegen de muur uitspreekt, is te horen voor iemand die ergens anders in de cirkel zijn oor tegen de muur houdt, en hier werd dat effect voor het eerst begrepen: Lord Rayleigh ontdekte rond 1878 dat het geluid zich voortplant door zich aan de gebogen muur vast te klampen. Natuurkundigen spreken nog altijd van fluistergalerijgolven. Klap daarboven in je handen en je hoort vier echo's.

Boven de galerij rijzen de tamboer op, met zijn ramen en zijn beelden in nissen, en dan de beschilderde koepel. De acht taferelen uit het leven van Paulus zijn van James Thornhill, geschilderd tussen 1716 en 1719, en let erop dat ze niet in volle kleur zijn. Het is grisaille, geschilderd in tinten van één enkele kleur. Toen Thornhill de opdracht binnenhaalde, zou de aartsbisschop van Canterbury hebben opgemerkt dat hij geen verstand had van schilderkunst, maar dat de schilder wel een protestant en een Engelsman moest zijn.

Nu de echte verrassing. Wat je hier ziet, is niet de koepel die je vanaf de straat zag. Wren bouwde er drie: deze binnenkoepel, daarboven een kegel van baksteen die de stenen lantaarn draagt, en over beide heen een buitenkoepel van hout en lood die de kegel helemaal aan het zicht onttrekt. Kijk naar het allerhoogste punt, naar het kleine heldere gat. Dat is de oculus, afgekeken van het Pantheon in Rome, en daardoor kijk je tegen de beschilderde binnenkant van de bakstenen kegel.

Beneden, in de gebogen driehoeken tussen de bogen, zijn de kleurige mozaïeken Victoriaans. De vier profeten zijn gemaakt naar ontwerpen van Alfred Stevens, van wie je net het Wellingtonmonument zag; hij kreeg alleen Jesaja af voordat hij stierf, en een andere kunstenaar maakte de rest af naar zijn ontwerpen.

De meeste koepels staan op vier pijlers. Wren zette deze op acht, om de last te spreiden. Toch kwam hij in beweging. Inspecteurs zagen in 1913 en 1914 dat de pijlers verzakten, op kerstavond 1924 kreeg de kathedraal van het stadsbestuur van de City een officiële aanschrijving wegens instortingsgevaar, en vanaf 1925 persten ingenieurs beton en meer dan 250 stalen staven in de pijlers en legden ze een stalen ketting om de koepel. Toen kwam de oorlog. In september 1940 werd een tijdbom die de kathedraal had getroffen onschadelijk gemaakt door geniesoldaten; toen hij later op een veilige plek tot ontploffing werd gebracht, liet hij een krater van dertig meter achter. In april 1941 schoof een bom op het noordtransept de hele koepel een klein stukje opzij.

Nog één ding, onder je voeten. Op het hoogtepunt van Nelsons begrafenis in 1806 werd zijn kist naar deze viering gebracht en met een verborgen mechaniek door de vloer de crypte in neergelaten. De matrozen van de Victory hoorden de vlag van het schip erachteraan te gooien. In plaats daarvan scheurden ze hem aan stukken, om te bewaren.

Stop 5 van 5 · De crypte: de Nelson Chamber, recht onder het midden van de koepel, met het graf van Wellington ernaast

Het graf van Nelson in de crypte, onder de koepel

Benedetto da Rovezzano (1474–ca. 1552), vanaf 1524 voor kardinaal Thomas Wolsey; daarna ingepikt voor het nooit voltooide graf van Hendrik VIII, en in Wrens crypte boven het graf van Nelson geplaatst · Sarcofaag begonnen in 1524; Nelson hier begraven op 9 januari 1806 · Sarcofaag van zwart marmer, in de Nelson Chamber recht onder het midden van de koepel, 37 tot 38 treden onder de Cathedral Floor

Om op te letten

  • De zwarte sarcofaag zelf, bijna drie eeuwen vóór Nelson gemaakt voor een kardinaal die in ongenade viel.
  • De mozaïekvloer rondom het graf, in de negentiende eeuw gelegd door vrouwelijke gevangenen uit de gevangenis van Woking.
  • De regel Latijn in de vloer aan het voeteneind: Palmam qui meruit ferat, laat wie de palm verdiend heeft, hem dragen. Het is Nelsons motto.
  • Voordat je de crypte verlaat: Wrens eigen eenvoudige graf, en het grafschrift erboven dat je zegt om je heen te kijken.
Transcriptie (2:26)

Ga de trap af naar de crypte en zoek de ronde ruimte recht onder het midden van de koepel, precies onder de plek waar je omhoogkeek. Ga voor het zwarte graf tussen de zuilen staan.

Dit is Horatio Nelson. Hij werd op eenentwintig oktober 1805 bij Trafalgar neergeschoten en stierf op zee, en zijn lichaam kwam thuis in het grootste watervat aan boord, gevuld met brandewijn, die de scheepsarts verkoos boven marinerum omdat die sterker was. De kist waarin hij lag, was gemaakt van het hout van een Frans schip dat hij had verslagen. Hij lag opgebaard in Greenwich en werd hier op negen januari 1806 begraven.

Dit had hij niet verwacht. Bij de slag bij Kaap Sint-Vincent in 1797 riep hij, en dat is beroemd geworden: Westminster Abbey of een glorieuze overwinning! Tegen de tijd dat hij stierf, was de abdij vol.

De sarcofaag is tweedehands, en dan wel op heel grootse wijze. Het zwarte marmer werd gemaakt voor kardinaal Wolsey, de lord-kanselier van Hendrik de Achtste, door een Florentijnse beeldhouwer, Benedetto da Rovezzano, die in 1524 naar Engeland kwam. Toen Wolsey in ongenade viel, nam Hendrik hem over voor zijn eigen graf, dat nooit af kwam, en zo wachtte hij bijna drie eeuwen op Nelson. Er kwam ook nog publieke verontwaardiging toen uitlekte dat de vier kosters bezoekers elk een shilling lieten betalen om hem te zien en samen tot driehonderd pond per dag in hun eigen zak staken.

Kijk naar de vloer. De mozaïeken werden in de negentiende eeuw gelegd door vrouwelijke gevangenen uit de gevangenis van Woking, en aan het voeteneind van het graf is er een regel Latijn in opgenomen: Palmam qui meruit ferat. Laat wie de palm verdiend heeft, hem dragen. Het is Nelsons motto.

Wellington ligt naast hem. Toen zijn kist in 1852 door de vloer naar beneden kwam, werd ze boven op de sarcofaag van Nelson gezet, en daar bleef ze staan tot november 1853, toen ze eindelijk op de grond werd neergelaten. Zijn eigen graf, gehouwen uit één blok steen uit Cornwall, was pas in 1858 klaar. The Illustrated London News schreef dat Wellington en Nelson zij aan zij onder de koepel slapen. Churchill ligt hier helemaal niet begraven, maar de hekken die ter nagedachtenis aan zijn begrafenis in 1965 werden gemaakt, staan op één lijn met hen beiden.

Overal om je heen staan de pijlers die het gebouw overeind houden. De crypte loopt onder de hele kathedraal door, niet alleen onder het oostelijke deel zoals bij de meeste, ze is de grootste van Europa, en de helft van haar ruimte is massief metselwerk dat het gewicht van de kerk boven je spreidt.

Zoek nog één graf voordat je naar boven gaat. Christopher Wren was de eerste die in zijn eigen kathedraal werd begraven, in 1723, onder een eenvoudige steen, tussen gedenktekens voor zijn familie, voor zijn medewerker Robert Hooke en voor zijn steenhouwers. Erboven staat in het Latijn zijn grafschrift: Lezer, als je zijn monument zoekt, kijk om je heen.

Onafhankelijke gids · Chiaro

Richt Chiaro op alles in de St Paul's Cathedral.

Vijf stops uit een gebouw met meer dan vijfhonderd gedenktekens, een crypte die onder de hele kerk doorloopt en een daklijn vol gebeeldhouwde heiligen. Een gedenkplaat in de zuidelijke zijbeuk, een naam die in de vloer van de crypte is gehakt, een torenspits die je vanaf het balkon ziet: maak er een foto van en Chiaro vertelt je wie er wordt herdacht, wie het maakte en waarom het juist hier terechtkwam, en praat met je verder tot het volgende gedenkteken je aandacht trekt.

Voor wie is dit gedenkteken?Waarom staat er een paard in een kerk?Van welke kerk is die torenspits?

Voor je gaat

01

Zo kom je er

St Paul's Cathedral, St Paul's Churchyard, London EC4M 8AD, boven aan Ludgate Hill. Op de toegankelijkheidsplattegrond van de kathedraal ligt de West Entrance boven aan de 24 treden aan de westkant, en daar speel je de eerste stop af. Zonder treden kom je binnen via de ingang met hellingbaan in het noordtransept (North Transept), die direct uitkomt op de Cathedral Floor, het hoofdniveau van de kathedraal.

Metrostation St Paul's aan de Central Line, in tariefzone 1, ligt op 270 meter, ongeveer drie minuten lopen. City Thameslink ligt op 300 meter en Blackfriars, met metro en treinen van National Rail, op 500 meter. Rivierboten leggen aan bij Blackfriars Pier, negen minuten lopen, en bij Bankside Pier, twaalf minuten verderop.

02

Tickets en toegang

  • Bezichtigen kan van maandag tot en met zaterdag. Volgens de kathedraal is ze open vanaf 8.30 uur, met de laatste toegang meestal om 16.00 uur, en gaan de Dome Galleries open om 9.30 uur, met de laatste toegang om 16.15 uur; tijden kunnen veranderen, dus kijk voor jouw dag in de kalender op stpauls.co.uk. Op zondag is het gebouw open voor kerkdiensten, en in het zomerseizoen zijn de drie Dome Galleries dan ook open, met een apart Dome Sunday-ticket waarvan de prijs op stpauls.co.uk staat; dit jaar loopt het seizoen van 15 maart tot 25 oktober 2026.
  • Een bezichtigingsticket voor maandag tot en met zaterdag kost £ 27 voor een volwassene en £ 10,50 voor een kind, en geeft op die dagen toegang tot het hoofdniveau van de kathedraal, de crypte en alle drie de Dome Galleries, de multimediagids inbegrepen. Online boeken geeft de snelste toegang, maar tickets worden ook aan de deur verkocht. Kerkdiensten zijn altijd gratis.
  • De galerijen bereik je alleen via de trap: 257 treden naar de Whispering Gallery, 376 naar de Stone Gallery en 528 in totaal naar de Golden Gallery, en kinderen met een kinderticket moeten onder begeleiding van een volwassene zijn. Foto's zonder flits zijn welkom op het hoofdniveau, in de crypte en op de twee buitengalerijen, maar niet op de Whispering Gallery, in de St Dunstan's Chapel of tijdens diensten, en filmen mag niet.
  • Tassen groter dan 45 bij 30 bij 25 centimeter, handvatten en wieltjes meegerekend, mogen niet mee naar binnen, en er is geen garderobe: reis dus licht.
Officiële tickets →
03

De officiële audiogids

De eigen multimediagids van de kathedraal krijg je zonder meerprijs bij elk bezichtigingsticket: een apparaat met aanraakscherm van de multimediabalie op het hoofdniveau van de kathedraal, met uitleg in negen talen, gefilmde vluchten langs de galerijen van de koepel, en versies voor gezinnen, met audiodescriptie en in Britse Gebarentaal. Gidsen van de kathedraal leiden ook een korte Highlights-rondleiding en een langere rondleiding over het hoofdniveau en door de crypte, allebei gratis voor tickethouders, te boeken op de dag zelf bij de Guiding Desk en in het Engels. Wat deze pagina daaraan toevoegt, is het eerste woord voordat je binnen bent: vijf vertelde stops op je eigen telefoon, te beginnen op de stoep buiten.

Officiële website →

Vragen

Is er een gratis audiogids voor St Paul's Cathedral?

Je leest er een: vijf stops die je zelf volgt, van de stoep op Ludgate Hill tot het graf van Nelson, met bij elke stop de uitgeschreven tekst onder de speler. St Paul's heeft daarnaast een eigen multimedia-apparaat, en ook dat valt onder een gewoon bezichtigingsticket. Voor de honderden gedenktekens waar geen van beide aan toekomt, brengt een foto in de Chiaro-app het verhaal.

Kan ik de audiogids van St Paul's Cathedral zonder ticket beluisteren?

Alleen de eerste stop. Die hoor je op het voorplein, met je gezicht naar de westgevel en het beeld van koningin Anna achter je, en je hebt er niets anders voor nodig dan het uitzicht. De andere vier, het Wellingtonmonument, de koepel, de Stone Gallery en het graf van Nelson, zijn binnen, en één standaard bezichtigingsticket voor maandag tot en met zaterdag dekt ze allemaal, de klim naar de galerijen inbegrepen.

Wat kost de officiële audiogids van St Paul's Cathedral?

Niets bovenop de toegangsprijs: de kathedraal geeft haar multimediagidsen mee aan tickethouders, met uitleg in negen talen en versies voor gezinnen, met audiodescriptie en in Britse Gebarentaal. De Highlights-rondleiding en de rondleiding over het hoofdniveau en door de crypte, onder leiding van de gidsen van de kathedraal, zijn ook gratis voor tickethouders. Het enige wat extra kost, is de Triforium Treasures-rondleiding: £ 16 per persoon bovenop de toegang.

Zitten de Whispering, Stone en Golden Gallery bij het ticket van St Paul's inbegrepen?

Ja. Een standaard bezichtigingsticket voor maandag tot en met zaterdag omvat het hoofdniveau van de kathedraal, de crypte en de Dome Galleries. Je bereikt ze alleen via de trap: 257 treden naar de Whispering Gallery, 376 naar de Stone Gallery en 528 in totaal naar de Golden Gallery, en volgens de kathedraal gaan de galerijen open om 9.30 uur, met de laatste toegang om 16.15 uur.

Is St Paul's Cathedral op zondag open voor bezichtiging?

Het hoofdgebouw niet: op zondag is St Paul's open voor kerkdiensten, en die zijn gratis. De uitzondering is de koepel: in het zomerseizoen zijn de drie Dome Galleries ook op zondag open, met een apart Dome Sunday-ticket, en in 2026 loopt dat seizoen van 15 maart tot 25 oktober. Van maandag tot en met zaterdag gaat de kathedraal om 8.30 uur open voor bezichtiging, met de laatste toegang meestal om 16.00 uur.

Meer audiogidsen

Gemaakt door Chiaro. Niet verbonden aan de St Paul's Cathedral.