Direct naar de inhoud

Empire State Building · New York · Onafhankelijke gids

Audiogids voor het Empire State Building,
vijf stops, gratis.

Vijf verhalen die je al buiten op straat kunt starten, over een toren die in 410 dagen omhoogging en met spits en antenne 1.454 voet meet. Voor al het andere dat je ziet, neemt Chiaro het over vanaf een foto.

Gemaakt door Chiaro. Niet verbonden aan het Empire State Building.

9:41

De toren vanaf Herald Square

Empire State Building, New York

0:00 2:33
Stop 1 van 5

De vijf stops · 12 minuten audio

Vijf plekken, één wandeling,
in de volgorde waarin je ze tegenkomt.

Op Herald Square, een klein stukje lopen ten westen van de toren, staat het hele silhouet ingeklemd tussen twee oudere blokken, en op dat trottoir begint de audiogids voor het Empire State Building: een wandeling op eigen houtje langs vijf stops. Daarna loop je oostwaarts over 34th Street naar de bezoekersingang op nummer 20, waar de tweede stop gaat over de muur die boven je hoofd oprijst; dan omhoog, langs de tentoonstellingen op de 2e en de 80e verdieping, naar het openluchtdek op de 86e verdieping voor twee stops, het uitzicht naar het zuiden en de mast boven je; en je eindigt weer op straatniveau, waar de lobby je uitlaat op Fifth Avenue, bij de ingang met de adelaars. Drie van de vijf liggen aan de openbare stoep en kosten niets; voor de twee boven heb je het standaardticket nodig. Alles bij elkaar twaalf minuten luisteren; van Herald Square naar de deur is vijf minuten lopen, en het gebouw rekent zelf op minstens een uur boven.

De praktische informatie op deze pagina komt van de eigen website van het gebouw, esbnyc.com, beheerd door Empire State Realty Trust, en de geschiedenis van diezelfde pagina’s en van Wikipedia. Openingstijden staan per periode vermeld en schuiven mee met de seizoenen, en ticketprijzen hangen af van de dag en het tijdslot, dus kijk op de officiële pagina’s voor de datum die je in gedachten hebt. In het gebouw zelf gaan het personeel en de mededelingen ter plekke voor deze pagina; vertellen ze je iets wat wij verkeerd hebben, mail ons dan en we passen het aan.

Stop 1 van 5 · Herald Square, waar Broadway bij 34th Street de Sixth Avenue kruist, met je blik naar het zuidoosten, naar de toren; openbare straat, geen ticket nodig

De toren vanaf Herald Square

William F. Lamb (1883–1952) van architectenbureau Shreve, Lamb & Harmon; gebouwd door Starrett Brothers and Eken in opdracht van Empire State Inc. · Gebouwd van 17 maart 1930 tot 1 mei 1931 · Stalen skelet bekleed met kalksteen uit Indiana en graniet; 1.454 voet (443 m) hoog met spits en antenne, 1.250 voet (380 m) tot het dak van de 102e verdieping

Om op te letten

  • De treden in het silhouet. De schacht springt op weg naar boven een aantal keer in, en elke trede ligt boven een groep liften: de bouwverordening eiste terugsprongen en Lamb maakte er het ontwerp van.
  • De mast op de kroon. Het was de laatste wijziging aan de plannen, in december 1929, bedoeld om zeker te zijn dat het Chrysler Building verslagen werd.
  • De kleur. Die bleke, licht goudachtige tint is de kalksteen uit Indiana waarmee de hele toren bekleed is.
Transcriptie (2:33)

Kijk vanaf Herald Square naar het zuidoosten, in de opening tussen de twee oudere blokken op de hoek aan de overkant, en daar staat de hele toren voor je ingelijst, als een decor op een toneel. Op deze afstand zie je hem als één vorm: een brede voet, een hoge schacht, een reeks treden die naar boven toe inspringen, en bovenop de kroon de mast.

Die treden zijn geen versiering. De bouwverordening van New York uit 1916 bepaalde dat een hoog gebouw naar boven toe moest terugspringen, zodat er nog daglicht op straat viel. De architect, William Lamb van het bureau Shreve, Lamb and Harmon, maakte van die regel het ontwerp. De voet beslaat vijf verdiepingen lang het hele perceel, daarna wijkt de toren aan alle kanten zestig voet, zo’n achttien meter, terug, en hij springt opnieuw in bij de 21e, 25e, 30e, 72e, 81e en 85e verdieping. Elke trede valt samen met de bovenkant van een groep liften. Lamb heeft het gebouw van boven naar beneden uitgedacht, en daar komt die potloodvorm vandaan.

Het werd ontworpen in haast en midden in een gevecht. Toen het werk begon, streden 40 Wall Street en het Chrysler Building allebei om de titel van hoogste gebouw ter wereld, en in oktober 1929 schoof Chrysler een stalen punt van 185 voet, zo’n 56 meter, uit zijn dak en kwam zo op 1.046 voet, ongeveer 319 meter. De man die dit gebouw betaalde, John Jakob Raskob, was bang dat Chrysler nog zo’n truc in petto had: een staaf in de spits verstoppen en die op het laatste moment omhoogsteken. Dus in december 1929 gingen de plannen nog één keer om. Er kwam een metalen kroon van zestien verdiepingen op, en daarbovenop een mast voor luchtschepen. Het ontwerp was inmiddels vijftien keer veranderd, en de eindversie was met afstand het hoogste gebouw ter wereld: 1.454 voet, dat is 443 meter, tot de punt vandaag, spits en antenne meegerekend, en 1.250 voet, 381 meter, tot het dak van de 102e verdieping.

Het tempo klinkt nog altijd ongelooflijk. Op deze plek stond het oude Waldorf-Astoria-hotel, dat in mei 1929 dichtging. De sloop begon op één oktober. Drie weken later ontketende de beurskrach op Wall Street de Grote Depressie, en Raskob weigerde ermee te stoppen. Het staal ging omhoog vanaf zeventien maart 1930, en het gebouw opende op één mei 1931, één jaar en vijfenveertig dagen later, met ongeveer vierenhalve verdieping per week.

De beloning voor al die snelheid was een leeg gebouw. In het eerste jaar was maar drieëntwintig procent van de ruimte verhuurd, New Yorkers noemden het spottend het “Empty State Building”, het lege gebouw, en pas begin jaren 1950 maakte het winst. Loop nu over 34th Street naar het oosten, naar de toren toe, en kijk hoe de kroon achter de voet uit het zicht schuift naarmate je dichterbij komt.

Stop 2 van 5 · West 34th Street, tussen Fifth en Sixth Avenue, op het trottoir voor de bezoekersingang op nummer 20, met je blik recht omhoog

De muren van kalksteen en staal boven West 34th Street

William F. Lamb (1883–1952) van Shreve, Lamb & Harmon; staalbouw door Starrett Brothers and Eken; kalksteen van de Indiana Limestone Company · Hoogste punt van het staal bereikt op 19 september 1930; ruwbouw voltooid op 11 april 1931; bezoekersingang op nummer 20 geopend op 24 augustus 2018 · 200.000 kubieke voet kalksteen uit Indiana en graniet, 10 miljoen bakstenen en 730 ton aluminium en roestvrij staal; 6.514 ramen

Om op te letten

  • De dunne metalen strips langs weerszijden van elke kolom ramen. Ze zijn van chroomnikkelstaal, en dankzij die strips hoefden de bouwers niet rond elk raam steen te zetten.
  • De vlakke panelen tussen de ramen van de ene verdieping en die van de volgende: borstweringen van aluminium, in serie gemaakt, en een groot deel van de verklaring waarom er in tien werkdagen veertien verdiepingen bij konden komen.
  • De rode raamkozijnen. Toen alle 6.514 ramen werden vervangen in het moderniseringsprogramma dat in 2009 werd aangekondigd, kregen de kozijnen weer de oorspronkelijke rode kleur van het gebouw.
Transcriptie (2:22)

Je staat nu onder de noordgevel, aan 34th Street, en wat je hier moet doen is je hoofd ver in je nek leggen en de muur recht omhoog volgen. De lichte banen zijn kalksteen uit Indiana, en daar heeft het gebouw zijn blonde kleur van. Daartussen lopen de kolommen ramen, en tussen de ramen zitten twee details die de moeite waard zijn om van hieruit op te zoeken.

De dunne verticale strips die elke kolom ramen omlijsten, zijn van chroomnikkelstaal. De vlakke panelen tussen de ramen van de ene verdieping en die van de volgende zijn borstweringen van aluminium. Allebei waren het manieren om sneller en goedkoper te bouwen: dankzij de metalen kozijnen hoefde niemand rond zesenhalfduizend ramen steen te hakken en te zetten, en de metalen panelen maakten metselwerk van steen tussen de verdiepingen overbodig. De eigen telling van het gebouw voor de buitenkant: 200.000 kubieke voet kalksteen en graniet, tien miljoen bakstenen en 730 ton aluminium en roestvrij staal. Kijk ook naar de raamkozijnen zelf. Ze zijn rood. Toen alle 6.514 ramen werden vervangen in het moderniseringsprogramma dat in 2009 werd aangekondigd, kregen de kozijnen weer de oorspronkelijke kleur van het gebouw.

Bijna alles aan deze muur kwam uit serieproductie, en daar kwam de snelheid vandaan. De bouwers, Starrett Brothers and Eken, haalden vierenhalve verdieping per week, terwijl het vorige record voor een gebouw van deze hoogte op drieënhalf lag. In één periode van tien werkdagen zetten ze veertien verdiepingen neer. Op het hoogtepunt werkten hier meer dan 3.500 mensen, en op één dag in augustus 1930 waren het er 3.439 tegelijk. Velen waren Ierse en Italiaanse immigranten, en een flinke groep waren Mohawk-staalwerkers uit Kahnawake, bij Montreal. Officieel kwamen er vijf mannen om.

Het staal bereikte zijn hoogste punt op negentien september 1930, twaalf dagen voor op schema. Op elf april 1931 was de ruwbouw klaar, en de voormalige gouverneur Al Smith sloeg de laatste klinknagel erin, een van massief goud.

Tel nu omhoog naar de terugsprong bij de 81e verdieping en stop er net onder, bij de 79e en de 80e. Op achtentwintig juli 1945, op een ochtend met dichte mist, vloog een B-25-bommenwerper precies op die hoogte tegen deze noordkant. Er kwamen veertien mensen om. Eén motor ging dwars door het gebouw en kwam neer op een dak in het volgende blok; de andere viel in een liftschacht. Een liftbediende, Betty Lou Oliver, stortte in haar liftcabine vijfenzeventig verdiepingen naar beneden en overleefde het. Veel verdiepingen waren twee dagen later alweer open. De deur waar je zo doorheen gaat, op nummer 20, is het nieuwste deel van het verhaal: pas sinds augustus 2018 is dat de ingang voor bezoekers.

Stop 3 van 5 · Uitkijkplatform op de 86e verdieping, op de openluchtpromenade, zuidkant, met je blik naar Lower Manhattan

Het openluchtdek op de 86e verdieping

William F. Lamb (1883–1952) van Shreve, Lamb & Harmon; het dek in november 1929 aan de plannen toegevoegd · Geopend in 1931; veiligheidshek van gaas toegevoegd in december 1947; opnieuw ingericht in 1979 · Openluchtpromenade rond de 86e verdieping, 1.050 voet (320 m) boven de straat

Om op te letten

  • De witte klokkentoren van de Metropolitan Life Tower, in het zuiden en een beetje naar links. Tot 1913 was dit het hoogste gebouw ter wereld, en de eigenaar ervan leende het geld om het gebouw neer te zetten waar jij nu op staat.
  • One World Trade Center aan de horizon, op de punt van Manhattan: de toren die in 2012 de titel van hoogste gebouw van New York van dit gebouw overnam.
  • Rechts de Hudson, met New Jersey erachter. Op een heldere dag reikt het uitzicht tot in zes staten.
Transcriptie (2:21)

Loop over het openluchtdek naar de zuidkant, met je gezicht naar de punt van Manhattan, en gun je ogen even de tijd voor de verte. Je staat 1.050 voet, zo’n 320 meter, boven de straat, en op een heldere dag, zegt het gebouw, kijk je tot in zes staten: New York, New Jersey, Pennsylvania, Connecticut, Massachusetts en Delaware.

Dit dek zat al vanaf november 1929 in de plannen. Toen werd het ontwerp gepresenteerd met een uitkijkverdieping op het dak van de 86e, bewust hoger dan die van het Chrysler Building op de 71e. Het begin was slecht. Tijdens de openingslunch hierboven, op één mei 1931, slokte de mist het uitzicht op, en volgens één verslag was zelfs het Vrijheidsbeeld in de nevel verdwenen. Toch verdiende het dek zichzelf terug. In de crisisjaren, toen de meeste kantoren eronder leegstonden, bracht het dek in het eerste jaar ongeveer evenveel op als de eigenaren aan huur binnenhaalden.

Kijk nu omlaag en een beetje naar links, naar een witte toren met een klok en een spitse top. Dat is de Metropolitan Life Tower, aan Madison Avenue bij 24th Street, gemodelleerd naar de klokkentoren van de San Marco in Venetië. Met zijn 700 voet, zo’n 213 meter, was hij van 1909 tot 1913 het hoogste gebouw ter wereld. En er is nog een reden om ernaar te kijken. In december 1929, met de aandelenmarkt in puin, leende de verzekeraar Metropolitan Life de eigenaren van dit gebouw 27,5 miljoen dollar, zodat de bouw kon beginnen. De wolkenkrabber onder je voeten is voor een deel betaald door de toren waar je naar kijkt.

Volg de avenues omlaag tot de punt van het eiland, naar de hoge, taps toelopende glazen toren aan de horizon. Dat is One World Trade Center. De oorspronkelijke Noordtoren van het World Trade Center nam op negentien oktober 1970 de titel van hoogste gebouw ter wereld van dit gebouw over. Na de aanslagen van elf september 2001 was het Empire State weer het hoogste gebouw van New York, tot One World Trade Center er op dertig april 2012 voorbij groeide. Rechts daarvan ligt de Hudson, met New Jersey aan de overkant.

Het gazen hek om je heen kwam er in december 1947, en het dek heeft vreemde bezoekers gehad. In juli 1946, een jaar na de bommenwerper, schampte een tweemotorig vliegtuig dat nooit is geïdentificeerd er rakelings langs. En elk jaar sinds 1978 komt hier een veld hardlopers te voet boven, 1.576 treden omhoog vanaf de begane grond, voor de Run-Up. Het record staat op naam van de Australische trappenloper Paul Crake, die de klim in 2003 aflegde in negen minuten en drieëndertig seconden.

Stop 4 van 5 · Uitkijkplatform op de 86e verdieping, op de openluchtpromenade, met je blik recht omhoog naar de mast

De meermast, omhoog gezien vanaf de 86e verdieping

William F. Lamb (1883–1952) van Shreve, Lamb & Harmon; toegevoegd op aandringen van John J. Raskob in december 1929 · In december 1929 aan de plannen toegevoegd; hoogste punt bereikt op 21 november 1930; zendmast 1950–1953; gerestaureerd 2019–2020 · Holle stalen schacht van 158 voet (48 m) hoog boven de 86e verdieping, bekleed met aluminium en met 480 ramen, met daarop een spits van 203 voet (61,9 m)

Om op te letten

  • De geribbelde aluminium panelen op de terugsprongen van de kroon. Ze werden schoongemaakt en met zilververf bedekt tijdens de restauratie van 2019 en 2020.
  • De ramen in banden rond de schacht, 480 stuks, allemaal vervangen in 2015. Boven aan de schacht ligt de 102e verdieping, het geplande aanlegstation voor luchtschepen.
  • De vakwerkantenne helemaal bovenop, waaraan in 1950 werd begonnen zodat alle televisiezenders van de stad vanaf één plek konden uitzenden.
Transcriptie (2:15)

Blijf buiten op het openluchtdek, zet je rug tegen de borstwering en kijk recht omhoog. Alles boven je, de getrapte aluminium kroon, de schacht met zijn banden van ramen, het vakwerk helemaal bovenop, was een idee achteraf, en een tijdlang was het een grap.

Het kwam erbij in december 1929, toen John Raskob zeker wilde weten dat hij het Chrysler Building zou verslaan, en het kreeg een taak, zodat niemand het een gewone spits kon noemen. Het moest een meermast voor luchtschepen worden. Het plan klinkt nu als sciencefiction. Passagiers zouden hier beneden op de 86e verdieping inchecken. Een lift zou ze 167 voet, zo’n 51 meter, door de holle mast omhoogbrengen naar een wachtruimte op de 101e verdieping. Van daaruit zouden ze naar de 102e klimmen en aan boord stappen van een luchtschip dat aan de mast lag vastgemaakt, op de hoogte van een 106e verdieping.

De wind dacht er anders over. Het gebouw maakt zijn eigen opwaartse luchtstromen, de stromingen boven Manhattan zijn onvoorspelbaar, en een luchtschip had alleen aan zijn neus moeten hangen terwijl het waterballast op de straten beneden liet vallen. Op vijftien september 1931 cirkelde een klein luchtschip van de Amerikaanse marine vijfentwintig keer om de mast, in een wind van vijfenveertig mijl per uur, zo’n 72 kilometer per uur, probeerde aan te meren, verloor zijn ballast en werd door wervelingen heen en weer gesmeten. Die bijna-ramp betekende het einde van het idee, al lukte het later één kleiner luchtschip wel om één keer kranten af te leveren. De critici hadden de grootste lol. George Shepard Chappell noemde de mast een dwaas gebaar, en Lewis Mumford noemde hem een openbare wc voor trekvogels.

Wat de mast redde, was de omroep. Op tweeëntwintig december 1931 begonnen NBC en RCA met proefuitzendingen van televisie vanaf een kleine antenne boven op de mast. In 1934 testte Edwin Howard Armstrong hier zijn nieuwe FM-systeem, vanaf de eerste FM-zender ter wereld. In 1950 begon het werk aan het hoge vakwerk helemaal bovenop, zodat alle televisiezenders van de stad vanaf één plek konden uitzenden, en volgens het gebouw slaat de bliksem ongeveer vijfentwintig keer per jaar in die antenne. In maart 1933 was het gebouw ook al een filmster: in King Kong klimt de aap er helemaal tegenop.

Kijk nu naar de geribbelde aluminium panelen op de terugsprongen van de kroon. Ze werden tussen 2019 en 2020 schoongemaakt en met zilververf bedekt. De ramen rond de schacht, 480 stuks, werden in 2015 allemaal vervangen. En de glazen verdieping boven aan de schacht is de 102e, het aanlegstation voor luchtschepen dat nooit één luchtschip heeft zien aanmeren, en waar mensen nu alleen nog naartoe gaan om te kijken.

Stop 5 van 5 · Fifth Avenue, westkant, op het trottoir voor nummer 350, tussen 33rd en 34th Street, waar de lobby je naar buiten laat

De ingang aan Fifth Avenue, nummer 350

William F. Lamb (1883–1952) van Shreve, Lamb & Harmon; het lobbyplafond achter de deuren in 2007–2009 opnieuw gemaakt · 1931; lobby gerestaureerd in 2009 · Kalkstenen pijlers met uitgehakte adelaars rond drie sets metalen deuren en een bovenlicht van drie verdiepingen hoog; de voet van vijf verdiepingen beslaat het hele perceel, en daarboven springt de toren 60 voet (18 m) terug

Om op te letten

  • De adelaars die bovenaan de pijlers aan weerszijden van de deuren zijn uitgehakt.
  • De vergulde letters EMPIRE STATE in de kalksteen boven de ingang.
  • Het geometrische metaalwerk van de drie hoge deuropeningen en van het bovenlicht erboven.
Transcriptie (2:18)

Je bent via de lobby naar beneden gekomen en naar buiten gestapt op Fifth Avenue, en dit is de voordeur waar het hele gebouw omheen is ontworpen. Ga aan de rand van het trottoir staan, draai je om en kijk omhoog. Drie hoge sets metalen deuren met geometrische roosters, daarboven een bovenlicht van drie verdiepingen hoog, aan weerszijden gecanneleerde kalkstenen pijlers, en boven op elke pijler een uitgehakte adelaar. Boven de ingang staan in vergulde hoofdletters de woorden Empire State.

De lobby waar je net doorheen liep, is het enige deel van het gebouw waarvan de versiering een verhaal vertelt. Boven de doorgangen hangen bronzen panelen voor drie van de vakken die het gebouwd hebben: elektriciteit, metselwerk en verwarming. Het plafond waar je onderdoor kwam, is tegelijk oud en nieuw. De oorspronkelijke art-decoschildering, ontworpen door de kunstenaar Leif Neandross, was een hemel vol gouden sterren, zonnestralen en tandwielen. In de jaren 1960 werd ze overgeschilderd en verstopt achter een verlaagd plafond. Vanaf 2007 werkten kunstenaars en historici twee jaar aan een reconstructie in 23-karaats bladgoud en bladaluminium, en op negenentwintig september 2009 werd ze onthuld. Volgens het gebouw kostte het werk 20.000 arbeidsuren, langer dan de oorspronkelijke bouw van de hele wolkenkrabber. De lobby is sinds 1981 een beschermd stadsmonument op zich.

Stel je dit blok nu voor met een ander gebouw erop. Vanaf 1893 stond hier het Waldorf Hotel, geopend door William Waldorf Astor, en vier jaar later opende zijn neef John Jacob Astor de Vierde ernaast het Astoria. Samen had het Waldorf-Astoria 1.300 slaapkamers: het grootste hotel ter wereld. Toen het in 1929 werd gesloopt, werd een groot deel ervan, ook het graniet en het brons, in de Atlantische Oceaan gestort, voor de kust van Sandy Hook in New Jersey. Een flink stuk van het chicste hotel van New York ligt op de zeebodem.

Wat ervoor in de plaats kwam, won de gouden medaille van de Fifth Avenue Association als best ontworpen gebouw dat in 1931 aan de avenue openging. En ergens in het steenwerk zit een tijdcapsule. Op tien september 1930 legde Al Smith de eerste steen, en daarin gingen de New York Times van de dag ervoor, één exemplaar van elke munt en elk bankbiljet dat de Verenigde Staten in 1930 uitgaven, en foto’s van de mensen die het gebouw hebben neergezet.

Deze ingang, nummer 350, is de voordeur voor de huurders, en het gebouw is zo groot dat het een eigen postcode heeft: 10118. Kijk voor je wegloopt nog één keer omhoog, langs de adelaars. De toren rijst recht boven je hoofd uit de voet op, en van zo dichtbij zie je alleen de eerste terugsprong, zestig voet, zo’n achttien meter, achter de dakrand van de vijf verdiepingen hoge voet.

Onafhankelijke gids · Chiaro

Richt Chiaro op alles wat je bij het Empire State Building ziet.

De toren telt honderdtwee verdiepingen en deze wandeling komt er op twee van. Al het andere dat je daarboven ziet, blijft onverklaard: een houten watertank op een dak ver beneden je, een brug over de East River, een spits in Midtown waar je geen naam bij hebt. Fotografeer degene die je niet loslaat, en Chiaro vertelt je wat het is, wie het bouwde en wat erachter zit, en blijft bij je voor elke vervolgvraag die je op weg naar beneden nog wilt stellen.

Welk gebouw is dat daar beneden?Heeft hier ooit een luchtschip aangemeerd?Waarom is de toren zo getrapt?

Voor je gaat

01

Zo kom je er

Bezoekers van het uitkijkplatform gaan naar binnen op 20 West 34th Street, tussen Fifth en Sixth Avenue; die ingang is toegankelijk voor rolstoelen. Tickets kun je ook ter plekke kopen bij de kassa op 12 West 34th Street. Het bezoek eindigt via de lobby aan Fifth Avenue, op 350 Fifth Avenue, aan de westkant van de avenue tussen 33rd en 34th Street.

Metro N, Q, R, W, B, D, F of M naar 34th Street–Herald Square, vijf minuten lopen naar de ingang; 1, 2, 3, A, C of E naar 34th Street–Penn Station, ook ongeveer vijf minuten; 4, 5, 6 of 7 naar Grand Central, ongeveer tien minuten.

02

Tickets en toegang

  • Voor elk bezoek heb je een reservering met tijdslot voor een vaste datum nodig, te boeken op de website van het gebouw of bij de kassa aan 34th Street. Online gekochte tickets worden niet terugbetaald. Kinderen van 5 jaar en jonger mogen gratis mee met een volwassene met ticket.
  • Het standaardticket geeft toegang tot de tentoonstellingen op de 2e en 80e verdieping en tot het openluchtdek op de 86e, en meer heb je voor stop drie en vier niet nodig. De 102e verdieping, overdekt en bereikbaar met een glazen lift vanaf de 86e, is een upgrade en hoort niet bij deze stops. De prijzen verschillen per datum en tijdslot, dus vergelijk ze op de officiële ticketpagina.
  • Het gebouw is 365 dagen per jaar open, weer of geen weer, met in de winter terrasverwarmers op het dek van de 86e verdieping. De openingstijden wisselen per seizoen: de officiële pagina met openingstijden geeft ze per datum, samen met het tijdstip waarop de toegangsdeur sluit en de laatste liften naar boven gaan.
Officiële tickets →
03

De officiële audiogids

Op de bezoekers- en ticketpagina’s van het gebouw staat geen audiogids, en de gratis officiële Observatory Experience App die het in 2016 uitbracht, is niet meer te vinden in de appstores. Wat het in plaats daarvan aanbiedt, is de All Access Tour, verkocht als premiumticket: een gids uit het eigen ESB Ambassador-team neemt een privégroep van maximaal zeven personen via een VIP-ingang langs de rijen mee naar de 86e en de 102e verdieping, in twee tot drie uur. Deze vijf verhalen zijn het alternatief op eigen houtje, zonder kosten, en de eerste twee en de laatste speel je af op het trottoir, voordat je naar binnen gaat en nadat je weer buiten staat.

Officiële website →

Vragen

Is er een gratis audiogids voor het Empire State Building?

Zonder kosten, ja: vijf opgenomen verhalen, van Herald Square tot de deuren aan Fifth Avenue. Het gebouw zelf heeft op dit moment geen audiogids; de begeleide optie die het aanbiedt, is de betaalde All Access Tour. Voor alles waar de vijf verhalen niet komen, vertelt Chiaro je over wat je camera maar in beeld heeft.

Kan ik de audiogids voor het Empire State Building zonder ticket beluisteren?

Ja, drie van de vijf. Herald Square, de muur boven West 34th Street en de ingang aan Fifth Avenue liggen allemaal aan de openbare stoep. Het dek en de mast hoor je op de 86e verdieping, en daarvoor heb je een reservering met tijdslot nodig; met het standaardticket kom je er.

Wat kost de officiële audiogids van het Empire State Building?

Die is er op dit moment niet, en de oude officiële app is uit de appstores verdwenen. De eigen begeleide optie van het gebouw is de All Access Tour, een premiumticket met een ESB Ambassador als gids, privégroepen van maximaal zeven personen en voorrang naar de 86e en 102e verdieping. De actuele prijs staat op de ticketpagina’s van de site.

Heb ik voor deze gids de upgrade naar de 102e verdieping nodig?

Nee. Beide stops boven liggen buiten op de 86e verdieping, en die zit bij het standaardticket inbegrepen. De 102e verdieping is een overdekt dek met ramen van vloer tot plafond, bereikbaar met een glazen lift vanaf de 86e en verkocht als upgrade.

Is het Empire State Building elke dag open?

Ja: 365 dagen per jaar, of het nu regent of de zon schijnt. De openingstijden verschillen per seizoen en staan per datum op de pagina met openingstijden van het gebouw, waar ook staat wanneer elke avond de laatste liften naar boven gaan.

Waar begint de wandeling bij het Empire State Building?

Op Herald Square, waar Broadway bij 34th Street de Sixth Avenue kruist, naast het metrostation voor de lijnen N, Q, R, W, B, D, F en M. Van daaruit zie je de toren ingelijst, en de bezoekersingang op 20 West 34th Street ligt vijf minuten lopen naar het oosten.

Meer audiogidsen

Gemaakt door Chiaro. Niet verbonden aan het Empire State Building.