Μετάβαση στο περιεχόμενο

Μον Σεν Μισέλ · Νορμανδία · Ανεξάρτητος ξεναγός

Ηχητικός ξεναγός για το Μον Σεν Μισέλ,
πέντε στάσεις, δωρεάν.

Ένας γρανιτένιος βράχος με περίμετρο περίπου 960 μέτρα, και στην κορυφή του, σε ισορροπία, ένας ναός αβαείου μήκους 80 μέτρων. Οι πέντε στάσεις παρακάτω τον ακολουθούν από την άμμο ως τα τείχη· για όλα τα υπόλοιπα πάνω στον βράχο υπάρχει η κάμερα του Chiaro.

Λήψη στο App Store

Δημιουργία του Chiaro. Δεν συνδέεται με το Μον Σεν Μισέλ.

9:41

Το Μον Σεν Μισέλ από τη νότια προσέγγιση

Μον Σεν Μισέλ, Λε Μον Σεν Μισέλ

0:00 2:31
Στάση 1 από 5

Οι πέντε στάσεις · 12 λεπτά ήχου

Πέντε σημεία, μία διαδρομή,
με τη σειρά που θα περπατήσετε.

Από την άμμο ως την κορυφή του καμπαναριού και πάλι κάτω, πάνω στα τείχη: αυτή είναι η γραμμή που ακολουθεί ο ηχητικός ξεναγός για το Μον Σεν Μισέλ, δωρεάν και χωρίς συνοδό, και τρεις από τις πέντε στάσεις του δεν χρειάζονται εισιτήριο για το αβαείο. Ξεκινάτε από τη νότια πλευρά, μπροστά στην Porte de l'Avancée, με ολόκληρο το νησί μπροστά σας· ανεβαίνετε μέσα από το χωριό, από τη Grande Rue, ως το πλατύσκαλο Barbacane της μεγάλης εξωτερικής σκάλας, όπου το Σατλέ (Châtelet) φρουρεί την πύλη του αβαείου· μέσα, βγαίνετε στη Δυτική Ταράτσα στο ανώτερο επίπεδο και μετά κάνετε τον γύρο του περιστυλίου στην κορυφή της Μερβέιγ (Merveille)· τέλος, φεύγετε από τους βόρειους κήπους για τον Βόρειο Πύργο (Tour du Nord), στη βόρεια άκρη των τειχών. Οι πέντε ηχογραφήσεις διαρκούν μαζί περίπου δώδεκα λεπτά· η Grande Rue ανεβαίνει περίπου 400 μέτρα από την πύλη του χωριού ως το αβαείο, και το ίδιο το αβαείο υπολογίζει τη δική του διαδρομή στο εσωτερικό από 45 λεπτά ως μιάμιση ώρα.

Ό,τι χρειάζεστε για να οργανώσετε την επίσκεψη, ωράρια, τιμές, η διαδρομή μέσα στο αβαείο και ο δρόμος προς την είσοδο, προέρχεται από το abbaye-mont-saint-michel.fr, τον ιστότοπο του ίδιου του αβαείου, που εκδίδει το Centre des monuments nationaux, και για το χωριό και τα τείχη από το τουριστικό γραφείο του Μον Σεν Μισέλ· οι χρονολογίες, τα ονόματα και οι διαστάσεις στηρίζονται επίσης στην αγγλική και τη γαλλική Βικιπαίδεια. Η τιμή εισόδου αλλάζει ανάλογα με την εποχή, κάθε Απρίλιο και κάθε Οκτώβριο, οπότε αυτό που μετράει είναι η σελίδα του αβαείου για τις δικές σας ημερομηνίες. Κι αν το προσωπικό του αβαείου στην κορυφή της μεγάλης σκάλας σάς πει κάτι διαφορετικό, ακολουθήστε όσα λένε και στείλτε μας δυο γραμμές για να διορθώσουμε τη σελίδα.

Στάση 1 από 5 · Στον δρόμο από την ηπειρωτική ακτή, νότια του νησιού και έξω από την Porte de l'Avancée, την πρώτη από τις τρεις πύλες του χωριού· δωρεάν

Το Μον Σεν Μισέλ από τη νότια προσέγγιση

Βενεδικτίνοι ηγούμενοι και οι αρχιμάστορές τους, από τον ναό που άρχισε να χτίζεται το 1023 ως τον χορό που ολοκληρώθηκε το 1523· το τείχος της πόλης επί ηγουμένου Ρομπέρ Ζολιβέ από το 1417· καμπαναριό και βέλος του Βικτόρ Πετιγκράν (1841–1898), άγαλμα του Εμανουέλ Φρεμιέ (1824–1910) · Η κατασκευή του ναού του αβαείου ξεκίνησε το 1023· τείχη από το 1417· βέλος 1897 · Γρανιτένιος βράχος με περίμετρο περίπου 960 μ., ύψους 92 μ. από την επιφάνεια της θάλασσας· ο ναός του αβαείου στην κορυφή έχει μήκος 80 μ.

Προσέξτε

  • Η επίχρυση μορφή στην άκρη του βέλους. Είναι ο Αρχάγγελος Μιχαήλ, έργο του γλύπτη Εμανουέλ Φρεμιέ, και στέκεται εκεί από το 1897.
  • Τα στρώματα, διαβασμένα από κάτω προς τα πάνω: βράχος και δέντρα, μετά το χωριό μέσα στο τείχος του, μετά τα ογκώδη κτίρια του αβαείου τυλιγμένα γύρω από την κορυφή, και στην κορυφή ο ναός. Είναι η μεσαιωνική τάξη του κόσμου, χτισμένη σε γρανίτη.
  • Οι πυργίσκοι και τα ιπτάμενα αντερείσματα δεξιά από τον πύργο. Είναι ο χορός σε φλογόσχημο γοτθικό ρυθμό, που χτίστηκε αφού κατέρρευσε ο ρωμανικός το 1421.
Κείμενο (2:31)

Σταθείτε αρκετά μακριά ώστε να χωράει ολόκληρο στο κάδρο, και μοιάζει με ένα ενιαίο κτίριο. Δεν είναι. Αυτό που βλέπετε είναι ένας γρανιτένιος βράχος με περίμετρο περίπου 960 μέτρα, με ένα χωριό τυλιγμένο γύρω από τη βάση του, ένα τείχος τυλιγμένο γύρω από το χωριό κι ένα αβαείο τυλιγμένο γύρω από την κορυφή, και κάθε στρώμα πατάει πάνω στο από κάτω.

Πρώτα ήταν ο βράχος, και μάλιστα κατά περίπου 525 εκατομμύρια χρόνια. Είναι λευκογρανίτης, μάγμα που κρύωσε κάτω από τη γη, και όταν μπήκε η θάλασσα άντεξε, ενώ τα μαλακότερα πετρώματα γύρω του διαβρώθηκαν· γι’ αυτό στέκεται μόνος του στον κόλπο. Οι άνθρωποι τον έλεγαν Μον Τομπ. Ύστερα, όπως λέει η παράδοση, το 708 ο Αρχάγγελος Μιχαήλ εμφανίστηκε τρεις φορές στον ύπνο του Ομπέρ, επισκόπου της Αβράνς, και του ζήτησε να χτίσει εδώ ένα ιερό. Ο θρύλος προσθέτει ότι άφησε το σημάδι του δαχτύλου του στο κρανίο του επισκόπου, και ένα κρανίο με ακριβώς τέτοιο σημάδι εκτίθεται ακόμη στη βασιλική του Σεν-Ζερβέ στην Αβράνς.

Διαβάστε το νησί από κάτω προς τα πάνω και διαβάζετε τη μεσαιωνική ιδέα της τάξης. Στη βάση, έξω από τα τείχη, οι ψαράδες και οι αγρότες. Πάνω τους, τα μαγαζιά και τα σπίτια. Πιο πάνω, οι μεγάλες αίθουσες. Και στην κορυφή, ο Θεός, το αβαείο και οι μοναχοί. Οι Βενεδικτίνοι ήρθαν το 966, εγκατεστημένοι εδώ από τον δούκα της Νορμανδίας Ριχάρδο τον Πρώτο, και τον ενδέκατο αιώνα οι χτίστες τους έκαναν κάτι εξωφρενικό: έχτισαν τέσσερις κρύπτες γύρω από την άκρη του βράχου και πάνω τους τοποθέτησαν έναν ναό μήκους 80 μέτρων.

Κοιτάξτε δεξιά από τον πύργο, το δάσος από πυργίσκους και ιπτάμενα αντερείσματα. Αυτός είναι ο χορός του ναού, και δεν είναι ο πρώτος. Ο ρωμανικός χορός κατέρρευσε το 1421 και ξαναχτίστηκε αργότερα σε φλογόσχημο γοτθικό ρυθμό.

Το τείχος μπροστά σας το εξηγεί ο Εκατονταετής Πόλεμος. Από το 1417 ο ηγούμενος Ρομπέρ Ζολιβέ περίκλεισε ολόκληρη την κάτω πόλη με ένα συνεχές τείχος με επάλξεις, και μπαίνει κανείς από τρεις πύλες: την Πορτ ντε λ’Αβανσέ, την Πορτ ντι Μπουλβάρ και την Πορτ ντι Ρουά, όπου αρχίζει η Γκραντ Ρι. Οι Άγγλοι πολιορκούσαν το νησί από το 1423 και δεν μπήκαν ποτέ. Στις δεκαεπτά Ιουνίου 1434, σε μια επίθεση, άφησαν πίσω τους στην άμμο δύο βομβάρδες από σφυρήλατο σίδερο, και οι κάτοικοι του νησιού τις έσυραν μέσα ως λάφυρα και τις ονόμασαν Μισλέτ.

Τώρα η κορυφή. Το βέλος είναι νεότερο απ’ όσο δείχνει. Ο Βικτόρ Πετιγκράν ξαναέχτισε το καμπαναριό και ύψωσε αυτό το νεογοτθικό βέλος ανάμεσα στο 1892 και το 1897, και αυτό δίνει στο νησί το πυραμιδοειδές περίγραμμα που ζωγραφίζουν όλοι. Η επίχρυση μορφή στην άκρη είναι ο ίδιος ο Αρχάγγελος Μιχαήλ, έργο του γλύπτη Εμανουέλ Φρεμιέ, και στέκεται εκεί από το 1897.

Στάση 2 από 5 · Στο πάνω μέρος του χωριού, στο πλατύσκαλο Barbacane της Grand degré extérieur, με το Σατλέ (Châtelet) απέναντί σας και δεξιά σας να υψώνονται το ανατολικό άκρο της Μερβέιγ και ο Πύργος των Κορμπέν (Tour des Corbins)· πριν από τον έλεγχο ασφαλείας, δωρεάν

Το Σατλέ, η οχυρωμένη πύλη του αβαείου

Χτίστηκε για τον ηγούμενο Πιερ Λε Ρουά (ηγούμενος 1386–1410)· η Μερβέιγ πίσω του χτίστηκε το 1211–1228 επί των ηγουμένων Ιορδάνη και Ραούλ ντεζ Ιλ · Πύλη του 1257· οι δύο πυργίσκοι προστέθηκαν το 1393 · Γρανίτης· δύο κυλινδρικοί πυργίσκοι σε φουρούσια πάνω από τη σκάλα της εισόδου, όπου φτάνει κανείς από τη Grand degré extérieur, με περίπου εκατό σκαλοπάτια και πλάτος 4 μ.

Προσέξτε

  • Οι δύο κυλινδρικοί πυργίσκοι του Σατλέ, που προεξέχουν από τον τοίχο πάνω σε πέτρινα φουρούσια, με ζεματίστρες στην κορυφή. Ήταν σκάλες και οχυρώσεις μαζί.
  • Η Γκουφρ, η Άβυσσος: η πολύ απότομη σκάλα που χάνεται στο σκοτάδι κάτω από τη χαμηλή καμάρα. Οδηγεί στην Αίθουσα των Φρουρών, την πραγματική είσοδο του αβαείου.
  • Δεξιά σας, ο λεπτός Πύργος των Κορμπέν με τη μυτερή στέγη του, και πίσω του το ανατολικό άκρο της Μερβέιγ με τις αντηρίδες του.
Κείμενο (2:31)

Ανεβήκατε τη Μεγάλη Εξωτερική Σκάλα, περίπου εκατό σκαλοπάτια, και αυτό το πλατύσκαλο, το Μπαρμπακάν, είναι το τελευταίο σημείο για να πάρετε μιαν ανάσα πριν από το αβαείο. Ακριβώς μπροστά σας, δύο κυλινδρικοί πυργίσκοι προεξέχουν από τον τοίχο πάνω σε πέτρινα φουρούσια, με την είσοδο κρεμασμένη ανάμεσά τους. Αυτό είναι το Σατλέ. Οι δύο πυργίσκοι προστέθηκαν το 1393 δεξιά και αριστερά από μια πύλη του 1257, και μαζί λένε καθαρά ένα πράγμα: οι μοναχοί μέσα περίμεναν μπελάδες.

Πίσω από όλα αυτά ήταν ο ηγούμενος Πιερ Λε Ρουά, που εξελέγη το 1386 και αντιμετώπισε τον δρόμο προς το αβαείο του ως στρατιωτικό ζήτημα. Έχτισε τον τετράγωνο Πύργο Περίν για να στεγάσει φρουρά, τη μεγάλη σκάλα που μόλις ανεβήκατε και τον Πύργο Κλοντίν που την επιβλέπει, και ύστερα αυτόν τον πυλόπυργο που καβαλάει τη σκάλα της εισόδου, με το προπύργιο μπροστά του, εκεί ακριβώς όπου στέκεστε. Οι πυργίσκοι έχουν στην κορυφή ζεματίστρες και επάλξεις, και ο καθένας τους είναι ταυτόχρονα κλιμακοστάσιο.

Και η σκάλα κάτω από τα πόδια σας ήταν μέρος της άμυνας. Έχει πλάτος 4 μέτρα, και στη μέση της παλιά την έκλεινε μια περιστρεφόμενη πόρτα, με έναν φρουρό σε μια εσοχή που ακόμη τη βρίσκετε αριστερά. Οι κάτοικοι του νησιού έχουν δικό τους όνομα γι’ αυτήν: η Μοντέ.

Κοιτάξτε τώρα κάτω από τη χαμηλή καμάρα του Σατλέ. Μια πολύ απότομη σκάλα ανεβαίνει ίσια μέσα στη σκιά του θόλου. Τη λένε Γκουφρ, δηλαδή Άβυσσο, και οδηγεί στην Αίθουσα των Φρουρών, την πραγματική είσοδο του αβαείου, όπου κάποτε υποδέχονταν τους προσκυνητές και όπου εγκαταστάθηκε φρουρά στον Εκατονταετή Πόλεμο.

Γυρίστε δεξιά. Ο λεπτός πύργος με τη μυτερή στέγη είναι ο Πύργος των Κορμπέν, που από πάντα είχε αποστολή να προστατεύει αυτή την είσοδο· ο Πιερ Λε Ρουά τον έστεψε με μια οκταγωνική επίστεψη, και μέσα του βρίσκεται κυρίως το κλιμακοστάσιο του κτιρίου πίσω του. Εκείνο το κτίριο, ο τεράστιος τοίχος που υψώνεται από πίσω, είναι το ανατολικό άκρο της Μερβέιγ, του «Θαύματος», και υπάρχει εξαιτίας μιας σφαγής. Το 1204 ένας στρατός από τη Βρετάνη, τη γειτονική χερσόνησο, σύμμαχος του βασιλιά της Γαλλίας, έβαλε φωτιά στο χωριό από κάτω και έσφαξε τους κατοίκους του, και η φωτιά πέρασε στο αβαείο. Ο Φίλιππος Αύγουστος, συγκλονισμένος από όσα έκανε ο σύμμαχός του, έδωσε στον ηγούμενο Ιορδάνη χρήματα για να ξαναχτίσει στον γοτθικό ρυθμό, καινούργιο τότε, και ανάμεσα στο 1211 και το 1228 οι μοναχοί ύψωσαν δύο τριώροφα κτίρια στην πιο απότομη πλευρά του βράχου.

Ακολουθήστε με το βλέμμα τις αντηρίδες αυτού του τοίχου προς τα πάνω. Απέχουν εξίσου μεταξύ τους και φτάνουν ως την κορυφή, γιατί οι πάνω όροφοι ήταν τόσο βαριοί ώστε έσπρωχναν τους τοίχους προς τα έξω, και οι χτίστες έκαναν κάθε επίπεδο ελαφρύτερο από εκείνο που βρισκόταν από κάτω.

Στάση 3 από 5 · Ανώτερο επίπεδο του αβαείου, στη Δυτική Ταράτσα μπροστά στην κλασική πρόσοψη του ναού, το τρίτο σημείο της διαδρομής του ίδιου του αβαείου

Η Δυτική Ταράτσα, κάτω από το βέλος του Αρχαγγέλου Μιχαήλ

Η ταράτσα καλύπτει τα τρία πρώτα διάχωρα του κεντρικού κλίτους, που κατεδαφίστηκαν μετά από πυρκαγιά το 1776· κλασική πρόσοψη του 1784· καμπαναριό και βέλος ξαναχτισμένα το 1892–1897 από τον Βικτόρ Πετιγκράν (1841–1898)· άγαλμα του Εμανουέλ Φρεμιέ (1824–1910) · Πρόσοψη ξαναχτισμένη το 1784· βέλος 1897 · Γρανίτης από τα νησιά Σοζέ· βέλος ύψους 40 μ. που φέρει επίχρυσο χάλκινο άγαλμα ύψους 3,5 μ.

Προσέξτε

  • Το Τομπλέν, η μικρότερη γρανιτένια νησίδα στον κόλπο, προς τα βόρεια. Με καλό καιρό φαίνονται πιο πέρα τα νησιά Σοζέ, από όπου ήρθε ο γρανίτης του αβαείου.
  • Η επίπεδη κλασική πρόσοψη του 1784 πίσω σας. Έκλεισε τον ναό όταν κατεδαφίστηκαν τα τρία πρώτα διάχωρα του κλίτους, και πατάτε ακριβώς πάνω τους.
  • Ίσια πάνω: το βέλος και ο επίχρυσος Αρχάγγελος Μιχαήλ του Φρεμιέ, 3,5 μέτρα σφυρήλατου χαλκού που από εδώ μοιάζει μικροσκοπικός.
  • Τα πόλντερ στα δυτικά: τετραγωνισμένα, ολόισια χωράφια που κερδήθηκαν από τον κόλπο και καλλιεργούνται ως λαχανόκηποι.
Κείμενο (2:24)

Βγαίνετε από τις σκάλες σε ανοιχτή πέτρα, με ολόκληρο τον κόλπο απλωμένο μπροστά σας. Σε αυτή την ταράτσα το αβαείο σάς αφήνει επιτέλους να δείτε πού βρίσκεστε, και είναι συγχρόνως μια ουλή.

Πατάτε πάνω στον ναό. Αυτό το λιθόστρωτο ήταν το αρχικό προαύλιο του ναού του αβαείου, μαζί με τα τρία πρώτα διάχωρα του κεντρικού κλίτους. Μετά από μια πυρκαγιά το 1776 τα διάχωρα αυτά κατεδαφίστηκαν, και η επίπεδη κλασική πρόσοψη πίσω σας, που ολοκληρώθηκε το 1784, έκλεισε ό,τι είχε απομείνει. Τα θεμέλιά της κατέβηκαν μέσα από τη Νοτρ-Νταμ-σου-Τερ, την «Παναγία κάτω από τη γη», τη μικρή προρωμανική εκκλησία που κρύβεται κάτω από τα πόδια σας, και τη χώρισαν στα δύο. Την είχαν καταπιεί μεταγενέστερα κτίσματα και είχε ξεχαστεί, ώσπου τη βρήκε ξανά ο Πολ Γκου το 1898, σκάβοντας κάτω από το δάπεδο του ναού.

Τώρα η θέα, και δώστε της χρόνο, γιατί αλλάζει όσο κοιτάτε. Στα δυτικά, ο βράχος του Κανκάλ και η ακτή της Βρετάνης· στα ανατολικά, οι γκρεμοί της Νορμανδίας. Δύο γρανιτένιοι όγκοι σπάνε την επιπεδότητα: το Μον-Ντολ στην ενδοχώρα, στα δυτικά, και μέσα στον κόλπο, στα βόρεια, η νησίδα Τομπλέν. Με καλό καιρό μπορείτε να ξεχωρίσετε τα νησιά Σοζέ, και δεν είναι απλώς σκηνικό. Ο γρανίτης με τον οποίο χτίστηκε αυτό το αβαείο ήρθε από τα Σοζέ. Ολόκληρος ο κόλπος καλύπτει σχεδόν 500 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Τα ολόισια χωράφια στα δυτικά είναι πόλντερ, γη που κερδήθηκε από τον κόλπο και σήμερα καλλιεργείται με λαχανικά, και από κάτω σας βόσκουν τα πρόβατα των αλμυρών λιβαδιών, εκεί όπου η θάλασσα έρχεται και φεύγει. Φώκιες και δελφίνια είναι τακτικοί επισκέπτες εκεί έξω.

Ύστερα γυρίστε και κοιτάξτε ίσια πάνω. Αυτό το καμπαναριό έχει καεί τόσο συχνά που έχει γίνει σχεδόν παράδοση: καταιγίδες και κεραυνοί έβαλαν φωτιά στο αβαείο καμιά δωδεκαριά φορές. Το 1794 στην κορυφή του πύργου υπήρχε ένας οπτικός τηλέγραφος του Σαπ, ένας κρίκος στη γραμμή ανάμεσα στο Παρίσι και τη Βρέστη. Αυτό που βλέπετε σήμερα είναι έργο του Βικτόρ Πετιγκράν, από το 1892 ως το 1897: ένας νεορωμανικός πύργος κι ένα νεογοτθικό βέλος ύψους 40 μέτρων.

Στην άκρη στέκεται ο Αρχάγγελος Μιχαήλ του Εμανουέλ Φρεμιέ: φύλλα χαλκού ελασμένα, σφυρήλατα και επίχρυσα, 3,5 μέτρα ύψος και 800 κιλά βάρος, που στήθηκαν κομμάτι κομμάτι στις έξι Αυγούστου 1897. Συντηρήθηκε το 1987 και ξαναχρυσώθηκε το 2016, και τον Μάρτιο του 2016 ένα ελικόπτερο τον σήκωσε ολόκληρο από το βέλος, για να επισκευαστεί το αλεξικέραυνό του. Από αυτή την ταράτσα, χωρίς τίποτα άλλο πίσω του από τον ουρανό, είναι το τελευταίο σημείο προς το οποίο δείχνει ολόκληρο το νησί.

Στάση 4 από 5 · Ανώτερο επίπεδο του αβαείου, το περιστύλιο, το πέμπτο σημείο της διαδρομής του ίδιου του αβαείου, με πρόσβαση από τον ναό

Το περιστύλιο στην κορυφή της Μερβέιγ

Χτίστηκε το 1225–1228 επί ηγουμένου Ραούλ ντεζ Ιλ· οι κιονίσκοι αποκαταστάθηκαν στα τέλη του δέκατου ένατου αιώνα υπό τον Εντουάρ Κορουαγιέ (1835–1904) · 1225–1228 · Ασβεστόλιθος της Καν, με κιονοστοιχία 137 κιονίσκων σε κλιμακωτές σειρές, σήμερα από κροκαλοπαγές πέτρωμα της Λα Λισέρν-ντ’Ουτρεμέρ· το δάπεδο βρίσκεται 78,6 μ. πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας

Προσέξτε

  • Οι δύο σειρές κιονίσκων, ελαφρώς μετατοπισμένες η μία από την άλλη. Περπατήστε λίγα βήματα και δείτε τις να γλιστρούν η μία μπροστά από την άλλη.
  • Οι σκαλιστές τριγωνικές επιφάνειες πάνω από τα τόξα: φυτικά μοτίβα, και σε μία από αυτές οι φωτογράφοι του ίδιου του αβαείου βρήκαν μια μικρή κουκουβάγια.
  • Τα ανοίγματα στη δυτική πλευρά, που βλέπουν στη θάλασσα. Επρόκειτο να γίνουν πόρτες για μια αίθουσα συνάξεων που δεν χτίστηκε ποτέ.
  • Οι δύο πέτρινοι πάγκοι του νιπτήρα στη νότια στοά, όπου οι μοναχοί έπλεναν τα χέρια τους πριν από το φαγητό.
Κείμενο (2:29)

Μετά το βάρος όλων όσων είναι από κάτω, αυτή είναι η έκπληξη: φως, γρασίδι, ουρανός, και μια στέγη που μοιάζει να αιωρείται. Βρίσκεστε στην κορυφή της Μερβέιγ, στον ψηλότερο όροφο ενός γοτθικού κτιρίου που στέκεται στην απότομη βόρεια πλευρά του βράχου, και εδώ πάνω υπάρχει ένας κήπος.

Το περιστύλιο χτίστηκε ανάμεσα στο 1225 και το 1228, επί ηγουμένου Ραούλ ντεζ Ιλ, και οι χτίστες του είχαν ένα πρόβλημα πάνω απ’ όλα: το βάρος. Όλα εδώ πατούν πάνω σε δύο ορόφους με μεγάλες αίθουσες. Γι’ αυτό η στοά γύρω σας σκεπάζεται με ξύλινη στέγη αντί για πέτρινους θόλους, και η τοξοστοιχία δεν στηρίζεται σε τοίχο αλλά σε κιονίσκους, 137 τον αριθμό. Δείτε πώς είναι τοποθετημένοι. Στέκονται σε δύο σειρές, ελαφρώς μετατοπισμένες, σε ομάδες των τριών σαν τρίποδα, για να σηκώνουν τα τόξα. Περπατήστε κατά μήκος μιας πλευράς και δείτε τις σειρές να γλιστρούν η μία μπροστά από την άλλη. Το ίδιο το αβαείο μιλά για προοπτικές που αλλάζουν αδιάκοπα, και έχει απόλυτο δίκιο.

Οι κιονίσκοι που βλέπετε δεν είναι οι πρώτοι. Οι αρχικοί ήταν λαξευμένοι από μάρμαρο του Πέρμπεκ, έναν κογχυλιοφόρο ασβεστόλιθο από την Αγγλία, και στα τέλη του δέκατου ένατου αιώνα, όταν ο Εντουάρ Κορουαγιέ αναστήλωνε το αβαείο, αντικαταστάθηκαν από ένα μωβ κροκαλοπαγές πέτρωμα από τη Λα Λισέρν-ντ’Ουτρεμέρ, στον νομό της Μάγχης. Τα γλυπτά είναι από ασβεστόλιθο της Καν, της πόλης της Νορμανδίας. Κοιτάξτε ψηλά τις τριγωνικές επιφάνειες ανάμεσα στα τόξα, με φυτικά μοτίβα, που καθαρίστηκαν και συντηρήθηκαν το 2017. Κάπου ανάμεσα στα φύλλα οι φωτογράφοι του ίδιου του αβαείου βρήκαν μια μικρή κουκουβάγια.

Αυτό το περιστύλιο σπάει τον κανόνα. Στα περισσότερα μοναστήρια της Δύσης το περιστύλιο βρίσκεται στη μέση και όλα τα κτίρια ανοίγουν προς αυτό. Εδώ έχει σπρωχτεί στην άκρη, και ο ρόλος του ήταν πνευματικός: ένας κήπος ανοιχτός στον ουρανό στην κορυφή του βουνού, όπου οι μοναχοί έρχονταν να διαλογιστούν και όπου στις γιορτές έκαναν λιτανεία. Ήταν επίσης διάδρομος ανάμεσα στον ναό, την τράπεζα και το υπόλοιπο αβαείο.

Πηγαίνετε στη δυτική πλευρά και βρείτε τα ανοίγματα που βλέπουν κατευθείαν στη θάλασσα. Αυτή τη θέα δεν τη σχεδίασε κανείς. Το κεντρικό άνοιγμα επρόκειτο να γίνει η πόρτα μιας αίθουσας συνάξεων, σε ένα τρίτο κτίριο που θα προέκτεινε τη Μερβέιγ και που δεν χτίστηκε ποτέ. Από το άνοιγμα φαίνεται ακόμη πού αρχίζουν τα θεμέλιά του.

Στη νότια στοά, δίδυμα τόξα πλαισιώνουν τον νιπτήρα, δύο πέτρινους πάγκους όπου οι μοναχοί έπλεναν τα χέρια τους πριν μπουν να φάνε, και όπου κάθε Πέμπτη γινόταν το πλύσιμο των ποδιών. Και κάτω από τη στέγη της βόρειας στοάς, στα χρόνια της φυλακής, η διοίκηση έχτισε κελιά που τα έλεγαν λοζ, για να αλυσοδένει τους πιο ατίθασους κρατουμένους, ανάμεσά τους και τον Ογκίστ Μπλανκί. Διαλογισμός και τιμωρία, στις ίδιες τέσσερις πλευρές του γρασιδιού.

Στάση 5 από 5 · Ο περίπατος στα τείχη, στον Βόρειο Πύργο (Tour du Nord), τη βόρεια άκρη του τείχους της πόλης· φτάνετε εκεί αφού βγείτε από το αβαείο από τους βόρειους κήπους, δωρεάν

Ο Βόρειος Πύργος (Tour du Nord), στα τείχη

Ξεκίνησε στα μέσα του δέκατου τρίτου αιώνα· το πρώτο τείχος της πόλης ολοκληρώθηκε επί ηγουμένου Γκιγιόμ ντι Σατό (ηγούμενος 1299–1314)· στηθαία του δέκατου πέμπτου αιώνα · Ξεκίνησε στα μέσα του δέκατου τρίτου αιώνα· το πρώτο τείχος ολοκληρώθηκε γύρω στο 1311· στηθαία του δέκατου πέμπτου αιώνα · Γρανίτης· κυλινδρικός πύργος με συμπαγές στηθαίο πάνω σε ζεματίστρες, πάνω από κόλπο σχεδόν 500 τ.χλμ. όπου η θάλασσα μπορεί να αποτραβηχτεί έως 15 χλμ.

Προσέξτε

  • Το Τομπλέν, η χαμηλή γρανιτένια νησίδα 3 χιλιόμετρα προς τα βόρεια. Οι Άγγλοι την κρατούσαν στον Εκατονταετή Πόλεμο.
  • Τα κανάλια και οι αμμουδερές ξέρες που αφήνει η άμπωτη. Όταν αλλάζει η παλίρροια, δείτε πόσο γρήγορα μετακινούνται οι άκρες τους.
  • Οι ζεματίστρες κάτω από το στηθαίο: τα ανοίγματα στην προεξοχή από τα οποία οι υπερασπιστές μπορούσαν να ρίχνουν πράγματα σε όποιον βρισκόταν στη βάση του τείχους.
Κείμενο (2:21)

Το αβαείο είναι πια πίσω σας, και η ανάβαση επίσης. Βγήκατε από τους βόρειους κήπους, κάτω από τη βόρεια πρόσοψη της Μερβέιγ, τον τοίχο με τα ψηλά, στενά παράθυρα που ο Βίκτωρ Ουγκώ ονόμασε τον ωραιότερο τοίχο του κόσμου, και κατεβήκατε στα τείχη. Αυτή η κυκλική εξέδρα είναι ο Βόρειος Πύργος, και είναι η καλύτερη δωρεάν θέση στο νησί για το μοναδικό πράγμα εδώ που δεν σταματά ποτέ να κινείται: τη θάλασσα.

Ο πύργος ανήκει στο πρώτο τείχος της πόλης. Ξεκίνησε στα μέσα του δέκατου τρίτου αιώνα, και γύρω στο 1311 ο ηγούμενος Γκιγιόμ ντι Σατό ολοκλήρωσε ένα τείχος που έφτανε από εδώ ως το ανατολικό άκρο της ενοριακής εκκλησίας του Σεν-Πιερ· τρία χρόνια αργότερα το νησί απέκτησε την πρώτη του φρουρά: έναν στρατιώτη και πέντε υπηρέτες. Κοιτάξτε το στηθαίο. Είναι συμπαγές, χωρίς ανοίγματα στην πρόσοψη, και προεξέχει πάνω σε ζεματίστρες, κενά στην προεξοχή από όπου οι υπερασπιστές έριχναν ό,τι έβρισκαν πρόχειρο. Ο περίπατος πιο πέρα, με τους επτά πύργους του που κατεβαίνουν ως τον Πύργο του Βασιλιά δίπλα στην πύλη, πήρε τα στηθαία του τον δέκατο πέμπτο αιώνα, όταν οι Άγγλοι βρίσκονταν ακριβώς απέναντι, στην άλλη μεριά του νερού.

Ακριβώς απέναντι δεν είναι σχήμα λόγου. Κοιτάξτε βόρεια: εκείνος ο χαμηλός γρανιτένιος όγκος, 3 χιλιόμετρα ανοιχτά, είναι το Τομπλέν. Στον Εκατονταετή Πόλεμο οι Άγγλοι το έκαναν οχυρό, και πάνω του υπάρχουν ακόμη ερείπια εκείνης της εποχής. Σήμερα είναι καταφύγιο πουλιών, όπου πολλά πουλιά φωλιάζουν την άνοιξη.

Τώρα οι αμμώδεις εκτάσεις. Η διαφορά ανάμεσα στην πλημμυρίδα και την άμπωτη εδώ είναι περίπου 14 μέτρα, και στις μεγάλες παλίρροιες γύρω από την εαρινή και τη φθινοπωρινή ισημερία η θάλασσα μπορεί να αποτραβηχτεί έως και 15 χιλιόμετρα και ύστερα να επιστρέψει πολύ γρήγορα, ώσπου να περικυκλώσει εντελώς τον βράχο. Μπροστά της προχωρά ένα κύμα, το μέτωπο της παλίρροιας. Ο θρύλος λέει ότι έρχεται με την ταχύτητα αλόγου που καλπάζει. Στην πραγματικότητα κινείται κατά μέσο όρο με περίπου 6 χιλιόμετρα την ώρα, βήμα γρήγορου περπατήματος, και το ίδιο το αβαείο συστήνει έντονα να μη βγαίνει κανείς μόνος του στον κόλπο. Οι μεσαιωνικοί προσκυνητές είχαν ένα όνομα γι’ αυτό το μέρος, «ο Άγιος Μιχαήλ σε κίνδυνο από τη θάλασσα», και το εννοούσαν.

Οι ίδιες άμμοι κρατούσαν και ανθρώπους μέσα. Από τη Γαλλική Επανάσταση ως το 1863 το αβαείο πάνω από εσάς ήταν φυλακή, η «Βαστίλη των θαλασσών», και πέρασαν από εκεί περίπου 14.000 κρατούμενοι. Κανείς δεν χρειαζόταν ψηλότερο τείχος για να τους κρατήσει. Αυτό το έκαναν η παλίρροια και η κινούμενη άμμος, και είναι ακόμη εκεί έξω, να λάμπουν, ανάμεσα σε εσάς και την ακτή.

Ανεξάρτητος ξεναγός · Chiaro

Στρέψτε το Chiaro σε ό,τι βλέπετε στο Μον Σεν Μισέλ.

Ένας βράχος με ένα χωριό, επτά πύργους στο τείχος του, τέσσερις κρύπτες κάτω από έναν ναό κι ένα αβαείο στοιβαγμένο σε τρία επίπεδα δεν χωράνε σε πέντε ηχογραφήσεις. Βάλτε στο κάδρο μια σκαλιστή επιφάνεια ανάμεσα στα τόξα του περιστυλίου, μια ανάγλυφη ταμπέλα που κρέμεται πάνω από τη Grande Rue ή μια ξέρα που βλέπετε από τα τείχη και δεν ξέρετε πώς λέγεται, και το Chiaro σάς λέει τι είναι, από πότε χρονολογείται, ποιος ηγούμενος ή διοικητής το ήθελε εκεί, και συνεχίζει να απαντά όταν σας έρθει η επόμενη ερώτηση.

Γιατί το βέλος είναι τόσο καινούργιο;Μπορεί κανείς να περπατήσει ως το Τομπλέν;Τι ήταν οι Μισλέτ;

Πριν πάτε

01

Πώς θα πάτε

Abbaye du Mont-Saint-Michel, 50170 Mont-Saint-Michel, στο πάνω μέρος του χωριού. Το λεωφορείο-σαΐτα σάς αφήνει στη γέφυρα πεζών, περίπου 350 μέτρα από το νησί. Ακριβώς μπροστά είναι η διπλή πύλη προς το χωριό και τη Grande Rue, περίπου 400 μέτρα από το αβαείο· αριστερά η πύλη των Fanils και το μονοπάτι κατά μήκος των τειχών, περίπου 520 μέτρα. Η είσοδος του αβαείου βρίσκεται στην κορυφή της Grand degré extérieur.

Ο πλησιέστερος σταθμός είναι το Pontorson, με λεωφορείο ως το νησί· το αβαείο αναφέρει επίσης διαδρομές από το Παρίσι με TGV ως τη Ρεν ή το Dol-de-Bretagne και από την Καν με τρένο TER. Η Keolis Armor εκτελεί απευθείας λεωφορεία από τη Ρεν, αρκετά δρομολόγια μετ’ επιστροφής την ημέρα με ανταπόκριση στα TGV από το Παρίσι, και ένα δρομολόγιο μετ’ επιστροφής από την Esplanade Saint-Vincent στο Σεν-Μαλό, του οποίου τις ημέρες λειτουργίας αξίζει να ελέγξετε από πριν. Με αυτοκίνητο, τα πάρκινγκ επί πληρωμή P2 έως P13 βρίσκονται στη στεριά, περίπου 2,5 χιλιόμετρα μακριά· το εισιτήριο στάθμευσης περιλαμβάνει το δωρεάν λεωφορείο-σαΐτα Le Passeur, που φεύγει κάθε 5 έως 15 λεπτά, αλλιώς είναι τουλάχιστον 40 λεπτά με τα πόδια.

02

Εισιτήρια και είσοδος

  • Το αβαείο έχει δύο ωράρια: 9:00 με 19:00 από 1 Μαΐου ως 31 Αυγούστου και 9:30 με 18:00 από 1 Σεπτεμβρίου ως 30 Απριλίου. Η τελευταία είσοδος είναι μία ώρα πριν από το κλείσιμο και η τελευταία ταμπλέτα Revelacio δίνεται μιάμιση ώρα πριν. Οι πόρτες μένουν κλειστές την Πρωτοχρονιά, την 1η Μαΐου και τα Χριστούγεννα.
  • Το ατομικό εισιτήριο κοστίζει 13 ευρώ ως τις 31 Μαρτίου 2027 και καλύπτει όλες τις αίθουσες της διαδρομής. Δωρεάν μπαίνουν οι κάτω των 18 με την οικογένειά τους, οι 18 έως 25 ετών από την Ευρωπαϊκή Ένωση ή με κατοικία στη Γαλλία, και όλοι την πρώτη Κυριακή κάθε μήνα από τον Νοέμβριο ως τον Μάρτιο. Εισιτήρια αγοράζετε διαδικτυακά ή στο ταμείο αμέσως μετά τον έλεγχο ασφαλείας, στην Αίθουσα των Φρουρών.
  • Το χωριό, η Grande Rue, ο περίπατος στα τείχη και οι στάσεις 1, 2 και 5 αυτής της σελίδας δεν χρειάζονται εισιτήριο, κράτηση ή ώρα εισόδου. Το αβαείο δεν δέχεται βαλίτσες, μεγάλες τσάντες και κατοικίδια, ακόμη και μέσα σε κλουβί μεταφοράς, και δεν έχει φύλαξη αποσκευών, οπότε αφήστε τα κάπου πριν από την ανάβαση.
  • Πουθενά στο νησί δεν υπάρχουν ράμπες ή ανελκυστήρες, και η διαδρομή στο αβαείο είναι σκαλοπάτια από την αρχή ως το τέλος· τα καροτσάκια πρέπει να διπλώνονται μέσα. Ορισμένοι εξωτερικοί χώροι του αβαείου μπορεί να κλείνουν όταν ο καιρός είναι κακός. Το αβαείο συστήνει έντονα να μη βγαίνει κανείς μόνος του στον κόλπο.
Επίσημα εισιτήρια →
03

Ο επίσημος ηχητικός ξεναγός

Το αβαείο προσφέρει τέσσερις τρόπους επίσκεψης πέρα από αυτή τη σελίδα. Έναν έντυπο οδηγό επίσκεψης σε 13 γλώσσες, δωρεάν στην υποδοχή και στην πόρτα του ναού. Μια ξενάγηση με σχολιασμό, περίπου 45 λεπτών, από το προσωπικό του ίδιου του μνημείου, στα γαλλικά ή στα αγγλικά, χωρίς επιπλέον χρέωση, με κράτηση διαδικτυακά ή κατά την άφιξη όσο υπάρχουν θέσεις. Την ταμπλέτα επαυξημένης πραγματικότητας Revelacio, 6 ευρώ επιπλέον του εισιτηρίου, με διαδρομή Discovery 45 λεπτών και διαδρομή Exploration 1 ώρας και 30 λεπτών, αφήνοντας μια ταυτότητα στο γκισέ. Και μια δίωρη ξενάγηση-διάλεξη με ξεναγό του Centre des monuments nationaux, που ανοίγει και αίθουσες κλειστές για όλους τους άλλους, στα 20,50 ευρώ ως τις 31 Μαρτίου 2027. Αυτή η σελίδα αρχίζει νωρίτερα και τελειώνει αργότερα από όλους αυτούς: στην άμμο κάτω από την πύλη και στον περίπατο των τειχών αφού το αβαείο σας αφήσει να βγείτε, στο δικό σας πρόγραμμα περιήγησης, με κάθε λέξη κάθε ηχογράφησης γραμμένη από κάτω.

Επίσημος ιστότοπος →

Ερωτήσεις

Υπάρχει δωρεάν ηχητικός ξεναγός για το Μον Σεν Μισέλ;

Για τρεις από τις πέντε στάσεις του δεν χρειάζεται καν εισιτήριο: αυτή η σελίδα μεταδίδει και τις πέντε στο κινητό σας, από τη νότια προσέγγιση δίπλα στο χωριό ως τα τείχη. Μέσα στο αβαείο, η δωρεάν βοήθεια είναι ο έντυπος οδηγός επίσκεψης του ίδιου του μνημείου, σε 13 γλώσσες, και μια ξενάγηση με σχολιασμό 45 λεπτών από το προσωπικό του, στα γαλλικά ή στα αγγλικά. Η συσκευή του ίδιου του αβαείου, η ταμπλέτα Revelacio, δεν είναι δωρεάν.

Μπορώ να ακούσω τον ηχητικό ξεναγό του Μον Σεν Μισέλ χωρίς εισιτήριο;

Για τρεις στάσεις στις πέντε, ναι. Η νότια προσέγγιση, το Σατλέ όπως φαίνεται από το πλατύσκαλο Barbacane και ο Βόρειος Πύργος στα τείχη βρίσκονται όλα στο χωριό, έναν δήμο όπου μπαίνει ο καθένας χωρίς εισιτήριο, κράτηση ή χρονικό όριο. Η Δυτική Ταράτσα και το περιστύλιο είναι μέσα στο αβαείο και χρειάζονται το κανονικό εισιτήριο, που καλύπτει όλες τις αίθουσες της διαδρομής.

Πόσο κοστίζει ο επίσημος ηχητικός ξεναγός του Μον Σεν Μισέλ;

Η συσκευή ξενάγησης του ίδιου του αβαείου είναι η ταμπλέτα επαυξημένης πραγματικότητας Revelacio, στα 6 ευρώ ανά συσκευή επιπλέον του εισιτηρίου εισόδου, και αφήνετε μια ταυτότητα στο γκισέ ώσπου να την επιστρέψετε. Έχει διαδρομή Discovery 45 λεπτών, διαδρομή Exploration 1 ώρας και 30 λεπτών και μια διαδρομή για παιδιά. Η τελευταία ταμπλέτα δίνεται μιάμιση ώρα πριν κλείσει το αβαείο.

Πότε είναι κλειστό το αβαείο του Μον Σεν Μισέλ;

Την Πρωτοχρονιά, την 1η Μαΐου και τα Χριστούγεννα. Τις άλλες μέρες οι πόρτες του είναι ανοιχτές 9:00 με 19:00 από τον Μάιο ως τον Αύγουστο και 9:30 με 18:00 από τον Σεπτέμβριο ως τον Απρίλιο, με τελευταία είσοδο μία ώρα πριν από το κλείσιμο. Το ίδιο το χωριό δεν έχει καθόλου ωράριο, και ο περίπατος στα τείχη είναι ανοιχτός στο κοινό.

Από πού ξεκινά η διαδρομή στο Μον Σεν Μισέλ και πόσο μεγάλη είναι;

Ξεκινά στους πρόποδες του νησιού, στη νότια πλευρά, μπροστά στην Porte de l'Avancée, κοντά στο σημείο όπου σας αφήνει το λεωφορείο-σαΐτα. Από τα πάρκινγκ ως την είσοδο του αβαείου το αβαείο υπολογίζει 45 λεπτά ως μία ώρα με τα πόδια, και από την πύλη του χωριού είναι περίπου 400 μέτρα ανηφόρα από τη Grande Rue. Η διαδρομή του ίδιου του αβαείου στο εσωτερικό διαρκεί 45 λεπτά ως μιάμιση ώρα, και ο Βόρειος Πύργος είναι λίγο πιο κάτω στα τείχη μετά την έξοδο.

Περισσότερες ηχητικές ξεναγήσεις

Δημιουργία του Chiaro. Δεν συνδέεται με το Μον Σεν Μισέλ.