Kunsthistorisches Museum · Viyana · Bağımsız rehber
Viyana Sanat Tarihi Müzesi sesli rehberi,
beş durak, ücretsiz.
Beşini de burada dinleyin, hiçbir şey yüklemeden. Üst kattaki 770 kadar diğer tabloyu ve aşağıda Kunstkammer'deki 2.200 eseri Chiaro'nun kamerası anlatır.
Chiaro tarafından hazırlandı. Viyana Sanat Tarihi Müzesi ile bağlantılı değildir.
Saliera
Viyana Sanat Tarihi Müzesi
Buraya kadarı ücretsizdi
Chiaro, Viyana Sanat Tarihi Müzesi koleksiyonundaki her eseri tek bir fotoğrafla anlatır.
Beş durak · 11 dakikalık anlatım
Beş durak, tek bir yürüyüş,
yürüyeceğiniz sırayla.
Bir merdiven, dört salon, beş eser. Zemin katta, Kunstkammer'in (sanat ve nadire odası) XXIX numaralı salonunda Cellini'nin altın Saliera'sıyla başlayın; sonra merdivenle 1. kattaki Resim Galerisi'ne çıkın. İtalyan bölümündeki V numaralı salonda Caravaggio'nun Davut'u var; ardından Kubbeli Salon'u geçip XII numaralı salonda Vermeer'in Resim Sanatı'na, oradan XI numaralı salondan geçerek X numaralı salona gidin. Bruegel'in Babil Kulesi ile Karda Avcılar'ı burada birkaç metre arayla asılı. Yaklaşık on bir dakikalık anlatım ve yürüyüp bakarak geçecek kırk beş dakika ile bir saat.
Bu sayfadaki salon numaraları, tarihler, ölçüler ve envanter numaraları müzenin khm.at'taki kendi çevrimiçi koleksiyonundan ve bağımsız ikinci bir kaynaktan geliyor. Eserlerin yerleri değişir, panolar sergilere gider; duvardaki etiketle bu sayfa uyuşmazsa etikete inanın ve düzeltebilmemiz için bize haber verin.
Durak 1 / 5 · Kunstkammer, Salon XXIX, zemin kat
Saliera
Benvenuto Cellini · 1540–1543 · Altın, mine, abanoz ve fildişi, 28,5 × 21,5 × 26,3 cm
Şunlara dikkat edin
- Kadının dirseğinin yanındaki küçük tapınak. O biberlik. Üç dişli mızrak tutan adamın yanındaki tekne de tuzluk.
- Kadının sol topuğunun altında bir semender. Kral Birinci François'nın kişisel amblemiydi ve ateşi simgeler.
- Oval kaideye yerleştirilmiş, yanaklarını şişirmiş genç adamlar. Bunlar dört ana yönden esen rüzgârlar.
- Boyutları. Tamamı 28,5'e 21,5'e 26,3 santimetre ve bir ayakkabı kutusuna sığar.
Konuşma metni (2:03)
Altın, hem de pek fazla değil. Önünüzdeki vitrinde duran şey iki elinizle taşıyabileceğiniz bir obje ve neredeyse üç yıl boyunca kimse nerede olduğunu bilmiyordu.
Benvenuto Cellini onu 1543'te Fransa Kralı Birinci François için tamamladı. Bunu yaparken yıllar önce Roma'da bir kardinal için çizdiği bir tasarımı geliştirdi. Altını bir kalıba dökmedi; her parçasını elle dövdü. Otobiyografisinde bu iş için kendisine bin skudo ödendiğini yazar.
İki figürle başlayın. Üç dişli mızrak tutan adam Neptün, yani deniz; yanındaki küçük gemi de tuzluk, bu objenin var olma sebebi. Karşısında Tellus, yani toprak oturuyor; dirseğinin yanında küçük bir klasik tapınak var, o da biberlik. Oval kaidenin çevresinde dört rüzgâr, yani yanaklarını şişirmiş genç adamlar, bir de günün vakitleri yer alıyor. Cellini bunları Michelangelo'nun Floransa'daki Medici Şapeli'nde bulunan Gündüz, Gece, Şafak ve Alacakaranlık heykellerinden ödünç aldı. Tellus'un sol topuğunun altında bir semender var. Birinci François'nın kişisel amblemiydi ve ateşi simgeler; böylece dört element de ayakkabı kutusu büyüklüğünde bir eşyada bir araya geliyor. Altında küçük bilyeler var, böylece bir hizmetkâr onu ziyafet masasının üzerinde yuvarlayarak ilerletebiliyordu.
Bu, Cellini'nin altından yaptığı ve bugüne ulaşan tek eser. Yaptığı neredeyse her şey eritildi; bu parça da 1562'de aynı sonun kıyısından döndü. Habsburglara diplomatik bir hediye olarak geldi: Fransa Kralı Dokuzuncu Charles onu, Fransız kralının düğününde ona vekâlet etmiş olan Tirol Arşidükü İkinci Ferdinand'a verdi.
Sonra, on bir Mayıs 2003'te çalındı. Bina o sırada onarım için baştan aşağı iskeleyle sarılıydı. Hırsız alarmları çaldırdı; görevliler bunu bir arıza sandı; boş vitrini sabah sekizi yirmi geçeye kadar kimse fark etmedi. Müze bir milyon avro ödül koydu. Yirmi bir Ocak 2006'da, Viyana'nın doksan kilometre kuzeyinde, Zwettl yakınlarındaki bir ormanda toprağa gömülü kurşun bir kutunun içinden çıktı. Hırsız Robert Mang, polis güvenlik kamerası fotoğraflarını yayımladıktan ve onu tanıyanlar yüzünü tanıdıktan sonra teslim oldu. Dört yıl hapis cezası aldı. Baktığınız obje yaklaşık altmış milyon dolara sigortalı.
Durak 2 / 5 · Resim Galerisi, Salon V, 1. kat
Golyat'ın Başıyla Davut
Caravaggio · 1600/01 civarı · Kavak ağacı pano üzerine yağlıboya, 91,2 × 116,2 cm
Şunlara dikkat edin
- Resmin yüzeyi. Bu tuval değil, kavak ağacı; Caravaggio'da nadir görülen bir şey. Boya yüzeyi bu yüzden belirgin biçimde daha pürüzsüz.
- Davut'un yüzü. Müzenin kendi açıklaması onu melankolik bir galip olarak tanımlar: öldürdüğü adam kadar kendini de düşünen biri.
- Kesik baş. Burada belirli biri değil. Aynı konunun Roma'daki versiyonunda ise başın Caravaggio'nun kendi yüzü olduğu genel kabul görür.
- Öteki Caravaggio'lar. Bu salonda iki tane daha asılı: Tespih Meryemi ve Dikenli Taç.
Konuşma metni (2:06)
Bol beyaz gömlekli bir çocuk kesik bir başı kolunu uzatarak tutuyor ve kendinden hiç de memnun görünmüyor. Caravaggio bu sahneyi en az üç kez resmetti. Madrid'deki Prado'da erken bir versiyonu, Roma'daki Galleria Borghese'de daha geç bir versiyonu var; bu da Viyana'daki.
An, Kitab-ı Mukaddes'teki Birinci Samuel kitabından. Davut, Filistlilerin en güçlü savaşçısını öldürmüş ve başı hâlâ elindeyken Kral Saul'un huzuruna çıkarılıyor. Çocuğun omzunun üstündeki kılıç Golyat'ın kendi kılıcı. Müzenin açıklaması figürü melankolik bir galip olarak tanımlıyor: az önce öldürdüğü adam kadar kendini de düşünüyormuş gibi görünen biri.
Şimdi hikâyeye değil, yüzeye bakın. Bu resim tuvale değil, kavak ağacına yapılmış. Caravaggio neredeyse her zaman tuvalle çalışırdı; ahşap pano ise boyaya, bir metre öteden bile görebileceğiniz bir pürüzsüzlük veriyor. Müze tabloyu üslup bakımından sanatçının Roma yıllarına ve aynı salonda asılı olan Tespih Meryemi'ne yakın görüyor.
Modele bir isim yakıştırılıyor, ama kesin değil. Model, Aşk Her Şeyi Yener tablosu ve 1602 civarındaki Vaftizci Yahya tabloları için poz veren çocuğun biraz daha büyümüş hâline benziyor. Aralarında en ısrarcısı Peter Robb olmak üzere birçok yazar onu Caravaggio'nun Roma'daki çırağı Cecco olarak tanımlıyor. Buradaki baş ise bir otoportre değil. Roma'daki Borghese versiyonunda Golyat'ın başının bir otoportre olduğu genel kabul görür; o tablonun bir itiraf gibi okunmasının sebebi de budur. Bu Davut ise, bazı yazarların deyişiyle, ikisinin daha muzaffer olanı.
Mayıs 1606'da Caravaggio Roma'da bir kavgada Ranuccio Tomassoni adlı bir adamı öldürdü ve hakkında verilmiş bir ölüm cezasıyla şehirden kaçtı.
Bu panonun Viyana'ya uzanan yolculuğu da bilinmeye değer. Bilinen ilk sahibi, 1622'de ölen Villamediana Kontu. Ardından İngiltere Kralı Birinci Charles'ın oldu. Sonra Amsterdam'daki Imstenraed koleksiyonundan geçti ve 1667'de buraya, imparatorluk koleksiyonuna girdi; o günden beri de burada.
Son bir şey, dört yüz yıl sonrasından. 2020'de tasarımcı Virgil Abloh bu tabloyu kırptı, Photoshop'ta Davut'un boynuna zincirler ekledi ve onu Westside Gunn'ın Pray for Paris adlı rap albümünün kapağı yaptı.
Durak 3 / 5 · Resim Galerisi, Salon XII, 1. kat
Resim Sanatı
Johannes Vermeer · 1666/68 civarı · Tuval üzerine yağlıboya, 120 × 100 cm
Şunlara dikkat edin
- Şövaledeki tuval. Şimdilik yalnızca defne çelengi işlenmiş. Ressamın şu ana kadar yaptığı her şey bu.
- İmza, kızın sağındaki haritanın alt kenar şeridinde: I Ver-Meer. Tarih yok.
- Avizenin tepesindeki çift başlı kartal; bir zamanlar bu eyaletleri yöneten Habsburg imparatorlarının arması.
- Haritanın kendisi. On yedi eyaleti tek bir ülke olarak gösteriyor ve kuzey yerine batı yukarıda.
Konuşma metni (2:12)
Perde sizin için aralanmış, ressam da sırtını dönmüş. Şövalesindeki resmin daha en başında: şimdiye kadar yalnızca kızın başındaki defne çelengini işlemiş. Boru, ağır kitap, mavi elbise, kızın arkasındaki harita, hepsi daha önünde duruyor.
Kız, tarihin ilham perisi Klio kılığında. Çelenk, boru ve kitap doğrudan Cesare Ripa'nın kişileştirmeler el kitabından geliyor; her Hollandalı ressamın rafında duran bir kitap.
Arka duvardaki haritaya bakın. Gerçek bir harita: Claes Janszoon Visscher tarafından 1636'da basılmış ve Felemenk'in on yedi eyaletini tek bir ülke olarak gösteriyor, kuzey yerine batı yukarıda. Vermeer bu resmi yaptığında o ülke çoktan bölünmüştü. Şimdi haritanın önündeki avizeye bakın. Tepesinde çift başlı bir kartal oturuyor: bir zamanlar bu toprakların tamamını yöneten Habsburg imparatorlarının arması.
Sonra imzayı bulun. Haritanın alt kenar şeridine, kızın sağına boyanmış: I Ver-Meer. Tuvalin hiçbir yerinde tarih yok.
Vermeer bu tabloyu satmak istemedi. Hayatının büyük bölümünde borç içindeydi ve yine de onu elinde tuttu. Ölümünden sonra dul eşi Catharina, alacaklılardan korumak için tabloyu kendi annesine devretti; terekenin kayyumu olan Delftli mikroskopçu Antonie van Leeuwenhoek ise bu devrin yasa dışı olduğuna karar verdi. Sonraki on yıllar boyunca tablo Viyana'da, üzerinde sahte bir de Hooch imzasıyla, Pieter de Hooch'un eseri olarak asılı kaldı. Ancak 1860 civarında Alman sanat tarihçisi Gustav Friedrich Waagen onun Vermeer'e ait olduğunu ortaya koydu.
Sonra yirminci yüzyıl. Kont Rudolf Czernin tabloyu 1813'te elli florine satın almıştı. Kasım 1940'ta Adolf Hitler, temsilcisi Hans Posse aracılığıyla, Linz'de kurmayı planladığı müze için tabloyu aileden bir virgül seksen iki milyon Reichsmark'a satın aldı. Tablo savaşın sonunu yerin altında, Altaussee'deki tuz madeninde geçirdi. Avusturya'da Anıtlar, Güzel Sanatlar ve Arşivler programını yöneten Amerikalı subay Andrew Ritchie, tabloyu Münih'ten Viyana'ya, kendisini ve tabloyu bir tren kompartımanına kilitleyerek geri getirdi.
Tablo yedi Kasım 1946'da bu müzeye teslim edildi ve 1958'de koleksiyona girdi. Czernin ailesi onu birkaç kez geri istedi. Son ret 2011'de Avusturya hükümetinden geldi.
Durak 4 / 5 · Resim Galerisi, Salon X, 1. kat
Babil Kulesi
Yaşlı Pieter Bruegel · 1563 · Meşe pano üzerine yağlıboya, 114,4 × 155,5 cm
Şunlara dikkat edin
- İmza. Ön plandaki bir taş bloğa, taçlı figürün yakınına oyulmuş: BRVEGEL FE ve Roma rakamlarıyla 1563.
- Alt ortada duvar örgüsünü delip çıkan çıplak kaya. Kule küçük ve dik bir dağın çevresine inşa ediliyor.
- Sağdaki, şimdiden sarkmaya başlamış kemerler. Çekül doğrultusuna göre değil, eğimli zemine dik açıyla yerleştirilmişler.
- Sağdaki liman, vinçleri ve gemileriyle. Bir Flaman limanı ve yapının yanında minicik görünüyor.
Konuşma metni (2:14)
Bir kemer dizisi seçin ve gözünüzle kulenin çevresinde izleyin. Başladığı yüksekliğe geri dönmüyor. Katların hiçbiri gerçekten yatay değil; bütün yapı yükselen bir sarmal ve kemerler çekül doğrultusuna göre değil, eğimli zemine dik açıyla yerleştirilmiş. Sağdakilerden birkaçının şimdiden eğrilip sarkmasının sebebi bu. Alt katlar bitmeden üst katlar yükseliyor. Bruegel ne gösterdiğini çok iyi biliyordu. Öldüğünde yarım kalan son siparişi, Brüksel ile Anvers arasında bir kanalın kazılmasını belgeleyen bir resim dizisiydi; şantiyeleri en ince ayrıntısına kadar doğrudur.
Taş işçiliği Roma işi. O kat kat kemerler Kolezyum; Bruegel onu bu panoyu yapmadan on yıl önce Roma'da kendi gözleriyle görmüştü. Onun çağındaki Hristiyanlar Kolezyum'u kibrin ve zulmün bir anıtı olarak görürdü. 1563'ün Felemenk'inde Roma'yı Babil'e benzetmek masum bir karşılaştırma değildi. Katolik Kilisesi bütün ayinleri hâlâ Latince yapıyordu, oysa çevresindeki Protestan hareket pek çok dilde yayılıyordu. Bu panodan birkaç yıl sonra Anvers, kutsal metinleri beş dilde yan yana sunan ünlü Çok Dilli Kitab-ı Mukaddes'ini basmaya başladı.
Şimdi sol alta bakın. Orada bir grup adamla birlikte taçlı bir figür duruyor. Büyük olasılıkla Nemrut, yani bazı Hristiyan geleneklerine göre kulenin yapılmasını emreden kral. Bruegel onun yakınındaki bir taş bloğa imzasını ve tarihi oydu: BRVEGEL FE, ardından Roma rakamlarıyla 1563.
Çıplak kayayı arayın. Alt ortada ve daha yukarıda, sağda bir kez daha, duvar örgüsü yerini gri taşa bırakıyor. Kule çok dik, küçük bir dağın çevresine inşa ediliyor ve işçiler dağı da yapının içine katıvermiş.
Sonra sağa, vinçleri, gemileri ve rıhtımlarıyla limana bakın. Bir Mezopotamya limanı değil, bir Flaman limanı ve kulenin yanında minicik. Yapıya ölçeğini veren hile de bu.
Bruegel bu konuyu üç kez resmetti. En eskisi, Roma'dayken fildişi üzerine yaptığı bir minyatür, kayıp. Günümüze ulaşan diğeri bunun yarı yüksekliğinde ve yarı genişliğinde ve Rotterdam'da. Bu tablo, bir ara on altı Bruegel'e sahip olan Anversli bankacı Nicolaes Jonghelinck için yapıldı. Ondan büyük olasılıkla 1566'da Anvers şehrine, sonra İmparator İkinci Rudolf'a, ardından da Arşidük Leopold Wilhelm'in koleksiyonuna geçti. O koleksiyon, şu an içinde durduğunuz salonun bel kemiğidir.
Durak 5 / 5 · Resim Galerisi, Salon X, 1. kat
Karda Avcılar (Kış)
Yaşlı Pieter Bruegel · 1565 · Meşe pano üzerine yağlıboya, 116,5 × 162 cm
Şunlara dikkat edin
- Ortadaki avcının omzundaki mızrakta asılı tek bir sıska tilki. Bütün av bu; adamların önündeki karda ise kaçmayı başaran bir tavşanın izleri var.
- Soldaki, kancalarından birinden kurtulmuş han tabelası. Üzerinde Dit Is Gulden Hert, yani “Burası Altın Geyik” yazıyor ve avcıların koruyucu azizi Aziz Hubertus'un geyiği görülüyor.
- Sağda, aşağıda vadideki değirmen çarkı. Buz tutup kaskatı kesilmiş.
- Panonun üst ortasından geçen bir saksağan ve çıplak ağaçlardaki kargalar. Bruegel ikisini de uğursuzluk belirtisi olarak kullanırdı.
Konuşma metni (2:31)
Önce tilkiye bakın. Bir tane var, o da sıska; ortadaki avcının omzundaki mızrakta asılı ve günün bütün kazancı bu. Köpekler bir deri bir kemik, başları önlerinde. Adamların önündeki karda kaçmayı başaran bir tavşanın izleri var. Bu, Avrupa sanatında en çok çoğaltılan kış sahnesi ve kötü geçmiş bir gün hakkında bir tablo.
Bruegel onu alt ortadan imzaladı: BRVEGEL, ardından Roma rakamlarıyla 1565. Tablo, Anversli bankacı Nicolaes Jonghelinck için yapılmış, yılın dönemlerini gösteren altı tabloluk bir dizinin parçası. Altısından beşi günümüze ulaştı ve bunların üçü bu salonun duvarlarında: bu tablo, Kasvetli Gün ve Sürünün Dönüşü. Saman Hasadı Prag'da, Lobkowicz Sarayı'nda; Hasatçılar ise New York'taki Metropolitan Müzesi'nde. Yani Bruegel'in yılından geriye kalanın beşte üçü çevrenizde asılı.
Şimdi gözünüzü gezdirin. Solda, hanın önünde birkaç yetişkin ve bir çocuk, açık ateşte bir domuzu ütülemeye hazırlanıyor; aralık ayı böyle görünür. Üstlerindeki tabela kancalarından birinden kurtulmuş, yamuk asılı duruyor. Üzerinde Dit Is Gulden Hert yazıyor, yani Burası Altın Geyik. Üzerindeki resim de Aziz Hubertus'un, ya da Aziz Eustakius'un gördüğü hayal: boynuzlarının arasında haç taşıyan bir geyik. Avcıların koruyucu azizi, bir tilki yakalamış üç adamın üzerinde nöbet tutuyor.
Aşağıda vadide değirmen çarkı buz tutup donmuş. Göletlerde siluetler paten kayıyor, buz hokeyinin atası sayılan kolf'u ve aşağı yukarı curling sayılabilecek eisstock'u oynuyor. Bruegel onları siluet olarak, buzun üzerinde küçük koyu lekeler halinde resmetti.
Sonra yukarı bakın. Çıplak ağaçlarda kargalar, panonun üst ortasından geçen bir saksağan var. Bruegel bu iki kuşu zaman zaman uğursuzluk belirtisi olarak kullanırdı; Hollanda halk inancında da saksağan Şeytan'a aittir. Bir de ufka bakın: Alçak Ülkeler'in hiçbir yerinde bulunmayan türden sivri dağ dorukları.
Tarih de bir şey söylüyor. 1565, bugün Küçük Buzul Çağı dediğimiz bir dizi sert kışın başlangıcıydı; yani bu nostaljik bir sahne değil.
Tablo buraya, bu koleksiyonun büyük kısmının geldiği yoldan geldi. Jonghelinck'ten Anvers şehrine geçti, şehir de onu 1594'te Arşidük Ernst'e hediye etti. Ernst ertesi yıl öldü; tablo İkinci Rudolf'a, ardından Arşidük Leopold Wilhelm'e geçti.
İnsanları etkilemekten hiç vazgeçmedi. Tarkovski onu 1972'de Solaris'te, yerçekimsiz sahnede, bir Bach org prelüdü eşliğinde kullandı. Lars von Trier onu Melankoli'de birkaç kez kullandı. Sanat tarihçisi Martin Kemp de muhtemelen hiçbir dünyevi konunun daha fazla Noel kartında yer almadığına dikkat çekti. Üç bitkin adam ve bir ölü tilki için tuhaf bir ikinci hayat.
Bağımsız rehber · Chiaro
Bu binada on iki Bruegel asılı. Kalan onunu size Chiaro anlatır.
Beş eser ve bu sayfanın yeri burada doluyor. Uygulamanınki dolmuyor: binanın herhangi bir yerinde bir tabloyu, bir vitrini, bir miğferi ya da bir mumya tabutunu fotoğraflayın; Chiaro, siz daha karşısında dururken onun ne olduğunu ve neden burada bulunduğunu sesli olarak anlatsın. Sonra isterseniz onunla tartışın.
Gitmeden önce
Ulaşım
Maria-Theresien-Platz, 1010 Viyana; Ring üzerinde, meydanın karşısındaki neredeyse tıpatıp ikizi Doğa Tarihi Müzesi'ne bakar. Ana kapı Maria-Theresien-Platz'tadır; basamaksız giriş binanın yan tarafında, Burgring 5'tedir ve ziyaretçi hizmetleri sizi oradan asansöre götürür.
U3 ile Volkstheater'a ya da U2 ile Museumsquartier'e gidin; iki duraktan da birkaç dakikalık yürüme mesafesi. 1, 2, 71 ve D tramvayları ile 57A otobüsü dışarıda, Burgring'de durur; müze durağın adını Burgring / Kunsthistorisches Museum olarak verir. Westbahnhof'tan U3'ü, Hauptbahnhof'tan D tramvayını önerir.
Biletler
- 8 Eylül 2026'dan itibaren giriş yalnızca saatli randevuyla. Yola çıkmadan khm.at üzerinden bir saat dilimi ayırtın.
- Pazartesi tuzağına dikkat. Müze yılın büyük bölümünde pazartesileri kapalıdır, en yoğun haftalarda ise her gün açıktır; bu yüzden öne çıkan açılış saatlerine değil, kendi tarihiniz için takvime bakın.
- Biletler internetten gişeye göre birkaç avro daha ucuz; 19 yaşın altındaki herkes ücretsiz girer.
- Perşembe uzun gün: bina akşam 21.00'e kadar açık kalır.
- Vestiyer ücretsiz ama emanet bagaj yeri yok; bu yüzden istasyondan doğrudan bavulla gelmeyin.
Resmî sesli rehber
Müze kendi sesli rehberini gişede kiralıyor: altı avro; iki kişinin paylaşabileceği sürüm sekiz, aile sürümü dokuz avro. İngilizce dahil on dilde sunuluyor. Ayrıca ücretsiz bir KHM uygulaması ve etkileşimli bir kat planı yayımlıyor. Bu sayfadaki beş durak ücretsizdir ve ek bir cihaz gerektirmez.
Resmî web sitesi →Sorular
Viyana Sanat Tarihi Müzesi için ücretsiz bir sesli rehber var mı?
Bu sayfa öyle bir rehber. Beş eser, telefonunuzun tarayıcısından doğrudan dinleyebileceğiniz beş kayıt, altında metinleri, her birinde salon numarası ve indirilecek hiçbir şey yok. Bu sayfanın atladığı eserler için Chiaro uygulaması, önünüzde durup fotoğrafladığınız her şeyi anlatır.
Viyana Sanat Tarihi Müzesi'nin resmî sesli rehberi ne kadar?
Standart cihaz için birkaç avro, paylaşımlı ve aile sürümleri için biraz daha fazla; giriş ücretine ek olarak ödenir ve İngilizce dahil on dilde sunulur. Müzenin ücretsiz bir uygulaması da var. Güncel fiyatlar khm.at'ta.
Karda Avcılar, Viyana Sanat Tarihi Müzesi'nde nerede?
Resim Galerisi'nde, 1. katta, X numaralı salonda; galerinin Hollanda, Flaman ve Alman resmine ayrılmış yarısında. Babil Kulesi de birkaç metre ötede, aynı duvarlarda. İkisi de müzedeki on iki Bruegel panosundan; bu, sanatçının eserlerinin dünyadaki en büyük topluluğu.
Viyana Sanat Tarihi Müzesi pazartesi günleri kapalı mı?
Mevsime bağlı; listelerin birbirini tutmamasının sebebi de bu. Müze yılın büyük bölümünde salıdan pazara açık, en yoğun dönemlerinde ise her gün açık. Yani eylül başındaki bir pazartesi kapalıyken ekim sonundaki bir pazartesi açık. Müzenin kendi öne çıkan saatlerinde ise yıl boyunca “her gün açık” yazıyor; bu yüzden geleceğiniz gün için khm.at'taki takvime ya da mevsim mevsim güncellenen Viyana Turizm Ofisi listesine bakın.
Saliera nerede, gerçekten çalındı mı?
Kunstkammer'de, zemin kattaki XXIX numaralı salonda, kendi vitrininde. Ve evet: bina iskeleyle sarılıyken 11 Mayıs 2003'te çalındı ve Ocak 2006'da Viyana'nın yaklaşık 90 kilometre kuzeyinde, Zwettl yakınlarındaki bir ormanda topraktan çıkarıldı.
Bu beş durak ne kadar sürer?
Yaklaşık on bir dakikalık anlatım ve kırk beş dakika ile bir saat arası yürüyüp durma; çünkü rota iki katı ve Resim Galerisi'nin iki yarısını da kat ediyor. Bruegel salonunun geri kalanını ve Kunstkammer'i gerektiği gibi görmek istiyorsanız iki üç saat ayırın.
Diğer sesli rehberler
Chiaro tarafından hazırlandı. Viyana Sanat Tarihi Müzesi ile bağlantılı değildir.