Getty Center · Los Angeles · Bağımsız rehber
Getty Center sesli rehberi,
beş durak, ücretsiz.
Kulaklığı takın, tarayıcıyı açın, hiçbir şey yüklemenize gerek yok. Getty'nin iki mekânında sergilenen diğer 2.200 eser için Chiaro uygulaması, o an çektiğiniz bir fotoğrafla çalışır.
Chiaro tarafından hazırlandı. Getty Center ile bağlantılı değildir.
Gülen Rembrandt
Getty Center, Los Angeles
Buraya kadarı ücretsizdi
Chiaro, Getty Center koleksiyonundaki her eseri tek bir fotoğrafla anlatır.
Beş durak · 12 dakikalık anlatım
Beş durak, tek bir yürüyüş,
yürüyeceğiniz sırayla.
Beş tablo, üst kat, birbirine bağlı üç pavyon. Tur Doğu Pavyonu'nda, Salon E205'te, aynı odadaki iki Rembrandt ile başlıyor: Gülen Rembrandt adıyla bilinen, bakır üzerine yapılmış küçük otoportre ve Europa'nın Kaçırılışı. Ardından Jacques-Louis David'in Telemakhos ile Eukharis'in Vedası için Güney Pavyonu'ndaki Salon S204 geliyor, sonra da Batı Pavyonu'ndaki Salon W204; orada Caillebotte'un Penceresindeki Genç Adam tablosu, Van Gogh'un Süsenler'inden birkaç adım ötede asılı. On iki dakika dinleme ve tren sizi otoparktan tepeye çıkardıktan sonra aşağı yukarı on beş dakikalık yürüyüş.
Buradaki her salon numarası, tarih, ölçü ve satış fiyatı Getty Museum'un kendi koleksiyon kayıtlarından alındı ve her birini ikinci bir kaynak doğruluyor. Getty, tabloların sık sık yer değiştirdiği bir modernizasyon programının ortasında. Duvardaki etiket bizimle çelişirse doğru olan etikettir; bunu bize bildirirseniz seviniriz.
Durak 1 / 5 · Doğu Pavyonu, Salon E205
Gülen Rembrandt
Rembrandt van Rijn · 1628 civarı · Bakır üzerine yağlıboya, 22,2 × 17,1 cm
Şunlara dikkat edin
- Sol üst köşedeki monogram. Birbirine geçmiş üç harf, R H L, henüz kurumamış boyaya kazınmış. Rembrandt bu imzayı yalnızca 1627 sonu ile 1629 başı arasında kullandı.
- Boyunluk, yani boğazını saran parlatılmış metal yaka; koyu bir cübbenin ve kaba, kahverengi yün bir pelerinin üstüne takılmış. Asker gibi giyinmiş.
- Boyutu. Yirmi iki santimetreye on yedi; tuval ya da ahşap pano değil, bir bakır levha.
- Yüzdeki fırça işçiliği: kısa, hızlı vuruşlar, arka plan da çabucak sürülmüş. Böylece gülüş, uzun süre tutulmuş değil, bir anda yakalanmış gibi duruyor.
Konuşma metni (2:27)
İlk sürpriz, ne kadar küçük olduğu. Yirmi iki santimetreye on yedi, aşağı yukarı bir mektup kâğıdı boyunda; boyanın altındaki zemin de tuval ya da ahşap değil, bir bakır levha.
Size gülen adam Rembrandt van Rijn. Yirmi bir ya da yirmi iki yaşında, 1628 civarında, Leiden'de bağımsız bir usta olarak geçirdiği ilk yıllarında. Kendini asker gibi giydirmiş: boğazında parlatılmış metal bir boyunluk, koyu mor bir cübbe, omzunda kaba kahverengi bir pelerin. Hollandalıların bu tür resimler için bir sözcüğü vardı: tronie. Belirli bir kişinin portresi değil, bir yüzün ve bir ifadenin incelemesi demek. Bu tabloyu sıra dışı kılan ise ruh hâli. Rembrandt kendini kırktan fazla kez resmetti ve gülen bir Rembrandt nadirdir.
Sol üst köşeye bakın. Birbirine geçmiş üç harf, R H L: Rembrandt Harmenszoon Leidensis, yani Leidenli Harmen oğlu Rembrandt. Bu monogramı yalnızca 1627 sonundan 1629 başına kadar kullandı ve boya henüz yaşken içine kazıdı. Tarihin bu kadar kesin belirlenebilmesinin nedeni de bu.
Şimdi her müzayedeciyi tedirgin etmesi gereken kısım. Yirminci yüzyılın büyük bölümünde bu tablonun nerede olduğunu kimse bilmiyordu. Yalnızca eski bir gravürde yaşıyordu: Flaman gravürcü Lambertus Claessens onu bir Frans Hals eseri olarak yayımlamıştı. Sonra, yirmi altı Ekim 2007'de, Gloucestershire'da, Norcote'taki bir taşra müzayede salonunda, 377 numaralı lot olarak ortaya çıktı; katalogda bir Rembrandt takipçisinin eseri olarak geçiyordu. Satıştan önce fotoğrafları Rijksmuseum'daki uzmanlara e-postayla gönderilmişti ve müzayedeci sonradan, gelen yanıtın epey küçümseyici olduğunu söyledi. Tahmini değer bin ile bin beş yüz sterlin arasıydı. Tablo 2,2 milyon sterline satıldı.
Kanıt ardından geldi. Rembrandt Araştırma Projesi'nin başkanı Ernst van de Wetering aynı yıl görüşünü yayımladı. Yaş boyaya yazılmış monogram. Rembrandt'ın 1628 tarihli asitbaskılarında kullandığı standart boyutla aynı bakır levha. Ve gülüşün altında daha önce yapılmış, muhtemelen bitmemiş bir tarih resmini gösteren bir elektron emisyon radyografisi. Getty tabloyu 2013'te, müzayedede kazanan teklifi vermiş olan Londralı sanat tüccarlarından satın aldı.
Devam etmeden önce bir şey daha. On sekizinci ya da on dokuzuncu yüzyılda Fransız bir sahibi, bakırın arkasına bunun gülen filozof Demokritos olduğunu yazmış. O dönemin Hollandalı ressamları Demokritos'un eline bir küre verirdi; burada ise küre yok. Bu her zaman yalnızca Rembrandt'tı, keyfine bakan Rembrandt.
Durak 2 / 5 · Doğu Pavyonu, Salon E205
Europa'nın Kaçırılışı
Rembrandt van Rijn · 1632 · Tek parça meşe pano üzerine yağlıboya, 64,6 × 78,7 cm
Şunlara dikkat edin
- Kıyıda kollarını havaya kaldırmış hâlde yere düşmüş genç kadın ve boğanın boynu için ördüğü, kucağına dökülmüş çiçek çelengi.
- Kumsalın yukarısındaki arabanın üstünde ayağa fırlamış, dehşet içinde prensesin ardından bakan arabacı.
- Uzak ufukta, sisin içindeki şehir ve binaların arasında bir vinç. Vinçler Ovidius'un Sur'una değil, Rembrandt'ın Amsterdam'ına aittir.
- Altın. Rembrandt arabadaki ve elbiselerdeki parıltı üzerinde çok uğraşmış ve onu sağdaki karanlık ağaç kümesinin önüne yerleştirmiş.
Konuşma metni (2:07)
Aynı oda, dört yıl sonra ve bambaşka bir ressam. Sol alttan, sudan başlayın. Beyaz bir boğa, sırtında genç bir kadınla kıyıdan uzaklaşarak yüzüyor. Kadın bir eliyle boğanın boynuzunu tutmuş, öbürünü boynuna gömmüş; arkasında bıraktığı arkadaşlarına bakmak için geriye dönüyor.
Hikâye Ovidius'un. Jüpiter prenses Europa'yı istedi, kendini bir boğaya dönüştürdü, kız sırtına binene dek kumsalda bekledi ve onu denizin öte yanına, sonradan kızın adını alacak topraklara taşıdı. Rembrandt mitoloji neredeyse hiç resmetmezdi. Tamamladığı yaklaşık üç yüz altmış tablodan beşinin konusu Dönüşümler'den gelir ve insanların şehrin öbür ucundan kalkıp görmeye geldiği tablo budur.
Kıyı boyunca paniği izleyin. Genç kadınlardan biri kollarını havaya kaldırmış hâlde yere düşmüş; boğanın boynu için ördüğü çiçek çelengi kucağına dökülmüş. Yanındaki arkadaşı ellerini kenetlemiş ve hiçbir şey yapmıyor, çünkü yapılacak bir şey yok. Yukarıda, yamaçta, arabacı arabanın üstünde ayağa kalkmış, prensesin ardından bakıyor. O gruptaki her şey ipek ve altın; Rembrandt bir ışık vurgusuyla neler yapabildiğini gösteriyor.
Şimdi sola, boğanın ötesine, ufka bakın. Sisin içinde bir şehir var ve binalarının arasında bir vinç. Ovidius'un Sur'unda vinç yoktu. Rembrandt'ın Amsterdam'ında vardı ve burada konuşan, siparişi veren kişi. Tablonun parasını ödeyen Jacques Specx'ti. 1609'da Hollanda Doğu Hindistan Şirketi'nin Japonya'daki ticaret merkezini kurmuş, sonra bugün Cakarta denen Batavia'yı yönetmişti. Rembrandt'ın okumuş olması muhtemel Flaman yazar Karel van Mander, Europa'yı batıya taşıyan boğanın bir tanrı değil, bir geminin adı olduğunu ileri sürmüştü. Böylece geçimini Asya'dan Avrupa'ya deniz yoluyla yük taşıyarak sağlayan bir tüccara kendi kariyeri, mit kılığına sokulmuş olarak, tek parça bir meşe pano üzerinde sunuldu.
Tablo, Specx'in 1652 tarihli ölüm envanterine kadar onun evinde asılı kaldı. Sonra pano Paris'in müzayede salonlarında elden ele dolaştı: bir kez 86 livreye, bir kez dokuz bin yüz franka satıldı, 1911'de de on dokuz bin sterline Leopold Koppel adında bir bankere geçti. Koppel'den kızına, kızından da onun oğluna kaldı ve Getty tabloyu 1995'te bu mirastan satın aldı.
Durak 3 / 5 · Güney Pavyonu, Salon S204
Telemakhos ile Eukharis'in Vedası
Jacques-Louis David · 1818 · Tuval üzerine yağlıboya, 88,3 × 103,2 cm
Şunlara dikkat edin
- İki yüz. Kadın gözlerini kapamış ve başını delikanlının omzuna yaslamış; delikanlı ise onun saçlarının üzerinden doğrudan size bakıyor.
- Soldaki altın sadak ve ortadaki av borusu. Eukharis, av tanrıçası Artemis'e çok benzer biçimde giydirilmiş.
- Sağ kenarda, başını kaldırıp Telemakhos'a bakan beyaz köpek. Oraya, bakışınızı onun yüzüne yöneltmek için konmuş.
- Kenarlar. Figürler aniden kesilmiş ve neredeyse hiç mekân yok; o ikisinden başka bakacak hiçbir şey yok.
Konuşma metni (2:14)
Bir mağarada iki kişi, kenarlardan kesilmiş; resimde başka hiçbir şey yok. Gözlerin nereye gittiğine bakın. Kadın gözlerini kapamış ve başını delikanlının omzuna yaslamış. Delikanlı ise onun saçlarının üzerinden doğrudan size bakıyor; bir eli kadının uyluğunda, öbür eli dik tuttuğu bir mızrakta.
Bu bir veda ve giden, delikanlı. Hikâye Homeros'tan gelmiyor, gerçi onun kahramanlarını ödünç alıyor. Kaynağı 1699'da yayımlanan bir Fransız romanı, François Fénelon'un Telemakhos'un Serüvenleri. Romanda Odysseus'un oğlu Telemakhos, Kalypso'nun adasında karaya çıkar, Eukharis adında bir periye âşık olur ve babasını aramaya gidebilmek için ondan vazgeçmek zorunda kalır. Jacques-Louis David kitaptaki belirli bir cümleyi resmetmiyor. Ayrılıktan hemen önceki saniyeyi resmediyor.
Altını arayın. Solda bir sadak, ortada bir av borusu var ve Eukharis, av tanrıçası Artemis'e çok benzer biçimde giydirilmiş. Sonra en sağa bakın: Beyaz bir köpek kadrajın içine sokulmuş ve başını kaldırıp Telemakhos'a bakıyor. David size bir hayvan veriyor ki onun bakışını izleyerek okumanızı istediği yüze varasınız.
Bu tabloyu 1818'de Brüksel'de, sürgündeyken yaptı. Bourbonlar tahta döndükten sonra, 1816'da Fransa'dan ayrılmıştı ve bu, mitolojik bir çifti konu alan son tablosu. 1817 ile 1818'in başı arasında bir zaman Alman bir koleksiyoncu, Kont von Schönborn, şövalede ne olduğunu duydu, atölyeye geldi ve tabloyu satın aldı. Ardından bir Brüksel gazetesi, tablonun kendisi için yapıldığı Bavyeralı büyük bir senyöre gideceğini duyurdu. Böylece şehir, tablonun önemli birinin elinde olduğunu öğrendi, ama kimin elinde olduğunu öğrenemedi.
Paris'te hiç sergilenmedi. Önce Gent'te asıldı ve orada öyle beğenildi ki şehrin akademisinin başkanı David'den serginin uzatılmasını istedi. Sonra düşkünler evleri yararına üç hafta Brüksel'de sergilendi ve ardından Almanya'ya gitti. Dört yıl sonra David'in öğrencilerinden Sophie Frémiet, onun yönlendirmesiyle ikinci bir versiyon yaptı; Paris'in 1846'da gördüğü de bu tuval değil, onun kopyasıydı.
Dönemin Alman bir yazarı, figürleri kenarlardan böyle kesmenin tarih resmine yakışmadığından yakınmıştı. Tablonun bugün hâlâ modern hissettirmesinin ve insanların ona artık proto-romantik demesinin nedeni de tam olarak bu kesme. Los Angeles'a, yirmi dört Şubat 1987'de, New York'taki Sotheby's müzayede evinden geldi.
Durak 4 / 5 · Batı Pavyonu, Salon W204
Penceresindeki Genç Adam
Gustave Caillebotte · 1876 · Tuval üzerine yağlıboya, 116 × 81 cm
Şunlara dikkat edin
- Aşağıda, kaldırımda, şık giyimli, karşıya geçmek üzere olan kadın. O tarafta ondan başka kimse yok; adamın bakabileceği tek şey de o.
- Duruşu: sırtı dönük, ayakları açık ve yere sağlam basmış, elleri ceplerinde; güneşli bir sokağın önünde koyu bir takım elbise.
- Arkasında çapraz uzanan geniş cadde. Bu, Boulevard Malesherbes; boyunca sıralanan birbirinin eşi apartmanlar, tablo yapıldığında yeniydi.
- Yolun ilerisindeki atlı arabalar; balkonun sokaktan ne kadar yüksekte olduğunu bunlar gösteriyor.
Konuşma metni (2:18)
Bir adamın sırtına bakıyorsunuz ve adam arkasını dönmeyecek. Koyu takım elbise, eller ceplerde, ayaklar açık ve yere sağlam basıyor. Açık bir pencerenin önünde duruyor; önünde güneşli bir sokak, arkasında loş bir oda.
Adam, ressamın kardeşi René Caillebotte. Pencere, ailenin yeni yapılmış apartmanına ait; Paris'in sekizinci bölgesinde, rue de Lisbonne ile rue de Miromesnil'in köşesinde. Çapraz uzanan geniş cadde Boulevard Malesherbes ve boyunca sıralanan krem rengi apartmanların neredeyse hepsi yeniydi. Seine valisi Baron Haussmann bu bulvarları eski şehrin içinden açtırmıştı ve onları birbirinin eşi krem rengi apartmanlarla dolduran emlak spekülasyonu, Caillebotte ailesini zengin etmişti. Ressamın babası Martial da bu yapıları yapanlardan biriydi ve bu tablo yapılmadan kısa bir süre önce ölmüştü.
Şimdi genç adamın neye baktığını bulun. Aşağıda, kaldırımda, küçücük, şık giyimli bir kadın karşıya geçmek üzere. Yolun o tarafında ondan başka kimse yok. Biraz ileride birkaç atlı araba duruyor; balkonun yüksekliğini size bunlar veriyor.
Gustave Caillebotte yirmi yedi yaşındaydı ve bu, halkın önüne ilk çıkışıydı. Tabloyu 1876'da ikinci İzlenimciler sergisinde astı ve gönderdiği her şeyin içinde yalnızca Parke Rendecileri daha çok ilgi gördü. Ona portre demeyi reddetti. Adını Jeune homme à sa fenêtre koydu, yani penceresindeki genç adam, ve onu bir kişi değil bir tip olarak, bir tür resmi olarak sundu. İnsanın kendi kardeşine yapacağı tuhaf bir şey.
Herkes ikna olmadı. Émile Zola bunun resimden çok fotoğraf olduğunu düşündü. Ressamın kendi yeteneğinin damgasını taşımayan bir gerçeklik kopyasının acınası bir şey olduğunu yazdı ve kopyalamadaki aşırı kesinlik yüzünden tabloya sanat karşıtı dedi. Aynı sergi, eleştirmen Edmond Duranty'yi Yeni Resim adlı denemesini yazmaya yöneltti. Duranty bu yazıda, modern şehir hayatını gösteren resimlerin, sanatın artık tam da yapması gereken şey olduğunu savundu. Hiçbir sanatçının adını vermedi. Vermesine gerek yoktu.
Tuval, sanatçının Meaux'daki bir arkadaşına hediyesiydi ve Paris'e, New York'a, Dallas'a gitmeden önce onlarca yıl o ailede kaldı. Kasım 2021'de petrol zengini Edwin Cox'un mirasından Christie's müzayede evinde satışa çıktı ve Getty elli üç milyon dolar ödedi; bu, bir Caillebotte için önceki rekorun iki katından fazlaydı. Müzenin sahip olduğu ilk Caillebotte bu ve birazdan göreceğiniz Van Gogh'un yanında asılı.
Durak 5 / 5 · Batı Pavyonu, Salon W204
Süsenler
Vincent van Gogh · 1889 · Tuval üzerine yağlıboya, 74,3 × 94,3 cm
Şunlara dikkat edin
- Solda, mavilerin arasında tek başına duran beyaz süsen. Getty'nin kendi resim küratörü, bunun göz için mi yoksa Van Gogh'un yalnızlığı için mi orada olduğunu soruyor ve yanıt vermiyor.
- Karşıt renk çiftleri: kırmızımsı toprağa karşı açık yeşil yapraklar, arkadaki turuncu ve sarı çiçeklere karşı mavi-mor çiçekler.
- Eskiden mor olan mavi. Yüzeyin altında sardunya laki ile maviden karılmış bir mor var ve içindeki kırmızı solup gitmiş.
- Konturlar. Her süsenin kendi çizgisi var: birinde dalgalı, sonrakinde bükülen, ondan sonrakinde kıvrılan.
Konuşma metni (2:59)
Bu tabloda tek bir insan yok, ama yine de binadaki en kalabalık şey. Boyayı görecek kadar yaklaşın. Önünüzdeki her süsenin kendi konturu var: birinde dalgalı, sonrakinde bükülen, ondan sonrakinde kıvrılan. Çünkü Van Gogh bahçede oturdu ve onları bitki bitki, tek tek çalıştı.
O bahçedeydi, çünkü kendi isteğiyle yatmıştı. Mayıs 1889'da, kendine zarar verdiği nöbetlerin ve hastanenin ardından Vincent van Gogh, Provence'ta, Saint-Rémy'deki Saint-Paul-de-Mausole akıl hastanesine girdi. Hastanenin arazisinden dışarı çıkamıyordu. Duvarlarla çevrili bir bahçe ve bir pencereden görünen manzara, dünyayla bütün bağıydı; geriye kalan bir yılında neredeyse 130 tuval boyadı. Bu tabloya ilk haftasında başladı.
Solda, mavilerin arasında tek başına duran beyaz süseni bulun. Getty'nin kendi resim küratörü Scott Allan soruyu yanıtlamak yerine soruyor: O süsen orada daha çok göz için mi, güçlü renklerin arasında bir soluklanma ve karşıtlık anı olarak mı duruyor, yoksa pek çok kişinin düşünmeyi sevdiği gibi Van Gogh'un kendi yalnızlığını ve yalıtılmışlığını mı simgeliyor? Karar vermiyor. Kimse veremez.
Renk bir ruh hâli değil, bir sistem. Kırmızımsı toprağa karşı açık yeşil yapraklar. Arkadaki turuncu ve sarı çiçeklere karşı mavi-mor çiçekler. Her biri daha güçlü görünsün diye zıtları bilerek yan yana koyuyordu. Ve işte gözünüzün sizin için yapamayacağı şey: Mavi eskiden mordu. Getty'nin restoratörleri boyadan kesitler aldığında, kırmızı bir boya olan sardunya laki ile maviden karılmış bir mor buldular; kırmızı ise solmuş. Çiçeklerin arasında bugün toprak gibi görünen kahverengi bir leke, bir zamanlar canlı bir kırmızıydı. Önünde durduğunuz tablo, onun yaptığından daha soğuk.
İçinde bir çam kozalağı da var. Hastane bahçesindeki fıstık çamlarından birinin erkek kozalağı yaş boyanın içine düşmüş ve hâlâ orada gömülü duruyor.
Van Gogh buna bir etüt dedi. Tablo için hiçbir çizim kalmamış, hiçbir hazırlık yok. Kardeşi Theo onu Vincent'tan daha çok beğendi, o eylül Rhône Üzerinde Yıldızlı Gece ile birlikte Salon des Indépendants'a gönderdi ve ağabeyine, tablonun uzaktan göze çarptığını, hava ve hayat dolu güzel bir etüt olduğunu yazdı. Eleştirmen Félix Fénéon aynı ay tablo hakkında, bu tepeye çıkmaya tek başına değecek bir cümle yazdı: Süsenler, mor taç yapraklarını kılıç gibi yaprakların üstünde şiddetle uzun şeritlere yırtıyor.
İlk sahibi, Van Gogh'un portresini üç kez yaptığı Parisli boya öğütücüsü Père Tanguy'ydi. Tanguy 1891'de tabloyu üç yüz franka Octave Mirbeau'ya sattı: eleştirmen, anarşist ve Van Gogh'un ne olduğunu ilk kavrayanlardan biri. Mirbeau, Van Gogh'un çiçeklerin incelikli doğasını anladığını yazdı ve sonradan tabloyu bir romanına koydu.
Üç yüz frank. On bir Kasım 1987'de New York'taki Sotheby's müzayede evinde 25 numaralı lot olarak satışa çıktı ve 53,9 milyon dolara Avustralyalı iş insanı Alan Bond'a satıldı. Dünyanın en pahalı tablosuydu ve bu rekoru iki buçuk yıl elinde tuttu. Bond parasını ödeyemedi. Tablo 1990'da Sotheby's'e geri döndü, Sotheby's onu Getty'ye sattı ve o günden beri Los Angeles'ta.
Bağımsız rehber · Chiaro
Getty Center'ın geri kalanını Chiaro biliyor.
Bu sayfa beş eserden sonra bitiyor. Uygulama ise tersinden çalışır: Önünüzde ne varsa fotoğrafını çekin, ister bir Sèvres vazosu, ister bir ortaçağ hayvanlar kitabından bir sayfa, ister bir Meier merdiveni olsun. Size onun ne olduğunu ve birinin neden onu yapmaya zahmet ettiğini anlatır, siz yürürken de sorularınızı sesli olarak yanıtlamayı sürdürür.
Gitmeden önce
Ulaşım
1200 Getty Center Drive, Los Angeles, CA 90049. Ziyaretçilere açık tek giriş Sepulveda Boulevard üzerinde. Getty, bazı navigasyon cihazlarının sürücüleri yanlış yönlendirdiği konusunda uyarıyor ve cihazınızı bunun yerine North Sepulveda Boulevard ile Getty Center Drive'a ayarlamanızı istiyor.
Getty'nin kendi yol tarifinde 761 numaralı Metro otobüs hattı geçiyor; hat, müze girişinde, Getty Center Drive'ın Sepulveda Boulevard ile birleştiği yerde duruyor. Diğer herkes tepenin eteğine varır: Otoparkın P1 katında bir taksi durağı, önünde otomobiller ve en fazla on beş kişi taşıyan minibüsler için, Lyft ve Uber dahil, bir indirme dönüş alanı ve giriş katında ücretsiz bisiklet park yerleri var. Alt istasyondan, kabloyla çekilen üç vagonlu bir tren sizi yukarıdaki müzeye çıkarır.
Biletler
- Giriş ücretsiz, ama yine de saatli giriş rezervasyonu yapmanız gerekiyor ve otopark ücretli: Otomobil ya da motosiklet başına 25 dolar, 15.00'ten sonra 15 dolar, 18.00'den sonra 10 dolar, cumartesi günleri 18.00'den sonra ise ücretsiz. Otoparkta nakit geçmiyor, yanınıza bir kart alın.
- Pazartesi günleri müze kapalı. Cumartesi geç saate, 21.00'e kadar açık; diğer beş açık günde kapanış saati 18.30.
- Treni zaman planınıza katın. Arabanızı tepenin eteğine park edip yukarı trenle çıkıyorsunuz ve otoparkta ne cep telefonu çekiyor ne de Wi-Fi var; dinlemek istediğiniz her şeyi önceden indirin.
- Kuzey Pavyonu, Güney Pavyonu'nun tamamı ve Doğu Pavyonu'nun zemin kattaki salonları yenileme nedeniyle kapalı. Salon S204 de buna dahil; üçüncü duraktaki David tablosunun şimdilik başka bir yerde asılı olup olmadığını danışma masasına sorun. Diğer dört durağın bulunduğu üst kattaki iki salon, E205 ve W204, kapalı alanların dışında. Getty Center'ın tamamı 15 Mart 2027'de kapanıyor ve 2028 baharında yeniden açılması planlanıyor.
Resmî sesli rehber
Getty'nin kendi rehberi de ücretsiz. Bu, App Store ve Google Play'de ücretsiz olan GettyGuide uygulaması: tematik turlar, İngilizce ve dokuz başka dilde bir öne çıkanlar turu ve bazı etiketlerde basılı, uygulamaya yazdığınız sesli rehber numaraları sunuyor. Getty tepede cep telefonu çekiminin zayıf olabileceğini söylediği için uygulamayı arabayla yukarı çıkmadan önce indirin ve kendi kulaklığınızı getirin. Bu sayfa hiçbir şey indirmenizi istemez ve beş eseri anlatır; fotoğrafını çektiğiniz diğer her şeyi Chiaro uygulaması anlatır.
Resmî web sitesi →Sorular
Getty Center için ücretsiz bir sesli rehber var mı?
Aslında iki tane var. Bu sayfa beş durağı tarayıcınızda, metinleri ve salon numaralarıyla, hiçbir şey yüklemeden oynatır. Getty de kendi GettyGuide uygulamasını ücretsiz sunuyor. İkisinin de anlatmadığı bir şey hakkında bilgi almak istediğinizde, Chiaro uygulaması fotoğrafını çektiğiniz her şeyi anlatır.
Getty Center'ın resmî sesli rehberi ne kadar?
Hiçbir şey ödemezsiniz. GettyGuide uygulaması App Store ve Google Play'de ücretsiz; öne çıkanlar turu İngilizcenin yanı sıra Brezilya Portekizcesi, Fransızca, Almanca, İtalyanca, Japonca, Korece, Mandarin Çincesi, Rusça ve İspanyolca dillerinde sunuluyor. Getty tepede cep telefonu çekiminin zayıf olabileceği ve müzedeki Wi-Fi'nin yerden yere değiştiği konusunda uyardığı için uygulamayı arabayla yukarı çıkmadan önce indirin ve kendi kulaklığınızı getirin.
Süsenler, Getty Center'ın neresinde?
Batı Pavyonu'nda, üst kattaki Salon W204'te, Caillebotte'un Penceresindeki Genç Adam tablosuyla aynı odada. Pavyonlar tarih sırasına göre ilerliyor: En eski sanat Kuzey Pavyonu'nda, en yenisi Batı'da. Bu yüzden Van Gogh, giriş holünden bakıldığında güzergâhın en uç noktasında.
Getty Center pazartesi günleri kapalı mı?
Evet, her pazartesi. Diğer altı gün kapılar 10.00'da açılıyor ve 18.30'da kapanıyor; yalnızca cumartesi günleri salonlar 21.00'e kadar açık kalıyor. Pacific Palisades'teki Getty Villa'nın kendi programı var: 10.00 ile 17.00 arası açık, kapalı günü ise pazartesi değil salı.
Getty Center gerçekten ücretsiz mi?
Giriş ücretsiz, ama gitmeden önce saatli bir giriş zamanı ayırtmanız gerekiyor ve otopark ücretsiz değil: Otomobil ya da motosiklet için 25 dolar, 15.00'ten sonra 15 dolar, 18.00'den sonra 10 dolar, cumartesi günleri 18.00'den sonra ise hiç ücret yok. Ödeme yalnızca kartla yapılıyor. Bisikletler ücretsiz park ediyor; ABD ordusunda görevli askerler ve gaziler de Memorial Day hafta sonu (mayıs sonu) ile 2026 Veterans Day (11 Kasım) arasında ücretsiz park ediyor.
Yenileme nedeniyle kapalı olan bir yer var mı?
Evet. Getty, kampüsün tamamında havalandırma sistemini yenilerken Kuzey Pavyonu'nu, Güney Pavyonu'nun tamamını ve Doğu Pavyonu'nun zemin kattaki salonlarını kapalı olarak gösteriyor. Bu tur açısından, Doğu Pavyonu'nun üst katındaki E205'te bulunan iki Rembrandt ile W204'teki Caillebotte ve Van Gogh kapalı alanların dışında kalıyor; S204'teki David ise kapalı alanlardan birinin içinde. Ardından Getty Center 15 Mart 2027'de tamamen kapanıyor; yeniden açılış 2028 baharı için planlanıyor.
Diğer sesli rehberler
Chiaro tarafından hazırlandı. Getty Center ile bağlantılı değildir.