Lincoln Anıtı · Washington DC · Bağımsız rehber
Lincoln Anıtı sesli rehberi,
beş durak, ücretsiz.
Lincoln öldüğünde Birlik'te bulunan her eyalet için bir tane olmak üzere otuz altı Dor sütunu, 19 fit, yani yaklaşık 5,8 metre yüksekliğinde mermer bir figürü çevreliyor. Beş kayıt sizi meydandan en üst basamağa götürür; başka bir yazıt ya da oyma için Chiaro'ya bir fotoğrafla sorun.
Chiaro tarafından hazırlandı. Lincoln Anıtı yönetimiyle bağlantılı değildir.
Doğu cephesi ve otuz altı sütunu
Lincoln Anıtı, Washington DC
Buraya kadarı ücretsizdi
Chiaro, Lincoln Anıtı ziyaretinizde gördüğünüz her şeyi tek bir fotoğrafla anlatır.
Beş durak · 12 dakikalık anlatım
Beş nokta, tek bir yürüyüş,
yürüyeceğiniz sırayla.
Bu sayfadaki Lincoln Anıtı sesli rehberi kendi başınıza dinlemeniz için hazırlandı, ücretsizdir ve doğu merdiveninin dibindeki meydanda, Yansıma Havuzu (Reflecting Pool) arkanızdayken başlar; ardından beş hikâye ve bir tırmanış gelir. Oradan Martin Luther King'in 1963'te konuştuğu, beyaz mermer basamakların altındaki sahanlığa çıkar; sütunların arasından orta salondaki Daniel Chester French heykeline girer; Gettysburg Konuşması ve Jules Guerin'in Özgürleşme adlı duvar resmi için sola, güney salonuna geçer; ve doğuya, Washington Anıtı'na ve Kongre Binası'na uzanan geniş manzara için yeniden basamakların tepesine döner. Toplam on iki dakika kadar dinleme, hepsi tek bir binanın tek bir ekseni üzerinde; meydanla salon arasında 58 basamak var, isterseniz basamakların solundaki asansörü kullanabilirsiniz.
Buradaki her bilgi, National Park Service'in nps.gov/linc adresindeki Lincoln Anıtı sayfalarına dayanır ve bağımsız bir kaynakla desteklenir. Resmî tatillerdeki istisnalar ile asansörün ve salonun altındaki bodrum katının akşam saatleri, Park Service'in çalışma saatleri sayfasında yer alır. Basamaklarda bir park korucusu size burada yazanlardan farklı bir şey söylerse önce korucuya inanın, sonra bize yazın.
Durak 1 / 5 · Ana merdivenin dibindeki meydan, doğu tarafı; Yansıma Havuzu ile anıt arasında, yüzünüz batıya dönük
Doğu cephesi ve otuz altı sütunu
Mimar: Henry Bacon (1866–1924); friz, korniş ve atik oymaları: Ernest C. Bairstow · 1914–1922 · Colorado Yule mermeri; her biri 44 fit (13,4 m) yüksekliğinde ve tabanda 7 fit 5 inç (2,26 m) çapında 36 yivli Dor sütunu, doğu ve batı yanlarında 188 fit 4 inç (57,4 m) uzunluğunda bir sütun dizisi oluşturuyor
Şunlara dikkat edin
- Doğu cephesindeki sütunları sayın: on iki. 36 sütunluk halkanın tamamı binanın çevresini dolaşır; 1865'teki her eyalet için bir sütun.
- İki ad şeridi: sütunların hemen üstündeki frizde Birlik'e katılış yıllarıyla 36 eyalet, en tepedeki atik katta ise 1922'deki 48 eyalet.
- Sütunların ortasındaki boşluktan görünen, oturan soluk figür; bu giriş bir zamanlar bronz ve camdan bir parmaklıkla kapatılacaktı.
- Meydanın zeminine yerleştirilmiş Alaska ve Hawaii plaketi; atik katta yer kalmayan iki eyalet için.
Konuşma metni (2:21)
Yansıma Havuzu arkanızda, meydanda duruyorsunuz; batıya, basamaklara doğru bakıyorsunuz ve doğu cephesinin tamamı karşınızda. Bu cephedeki sütunları sayın. On iki. Dört yan boyunca devam ediyorlar, toplam otuz altı tane, ve Henry Bacon'ın ilk fark etmenizi istediği şey de bu sayı: Abraham Lincoln 1865'te öldüğünde Birlik'te bulunan her eyalet için bir sütun. Girişte, onların arkasında iki sütun daha var; aralarındaki boşluktan, gölgede oturan soluk bir figürü zar zor seçebilirsiniz.
Bacon, örnek olarak Atina'daki Parthenon'u aldı. Gerekçesi basitti: demokrasiyi savunmuş bir adamın anıtı, demokrasinin doğduğu yere benzemeliydi. Her sütun kırk dört fit, yani on üç metreden biraz fazla yüksekliğinde; Colorado'nun Yule mermerinden üst üste konmuş tamburlarla örülmüş ve hiçbiri tam dikey değil. Hepsi çok hafifçe içe doğru eğik, duvarlar da öyle. Eski Yunanlılar da aynısını yapardı, çünkü kenarları kusursuzca dik olan bir yapı tepede şişkinmiş gibi görünür. Size dimdik görünen şey, özenle hesaplanmış bir eğim.
Şimdi gözlerinizi sütunların hemen üstündeki şeride kaldırın. Orada otuz altı eyaletin adları var, her birinin yanında Birlik'e katıldığı yıl, aralarında oyma çift çelenkler. Daha yukarıya, en tepedeki atik kata bakın; orada ikinci bir liste var: anıt 1922'de açıldığında var olan kırk sekiz eyalet. Böylece sonradan gelen iki eyalete yer kalmadı ve Alaska ile Hawaii için bunun yerine bu meydanın zeminine bir plaket kondu. Bütün bu oymaları, çelenkleri, kartalları, çiçek girlandlarını, Washington'lu mimari heykeltıraş Ernest Bairstow yaptı.
Herkes bir tapınak istemiyordu. Pek çok kişi Bacon'ın tasarımını, Lincoln gibi alçakgönüllü bir adam için fazlasıyla görkemli buldu ve onun yerine sade bir kütük kulübe türbesi önerdi. Başkaları buranın bataklık olduğunu söyledi. Haksız da değillerdi: burası doldurma bir arazi. Daha tek bir mermer blok yükselmeden işçiler ana kayaya kadar inen yüz yirmi iki beton taşıyıcı ayak döktüler, sonra bunların üstüne ikinci bir sıra ayak ve beton kemerler. Karşınızdaki beyaz yapı, toprağın altına gömülü bir beton ormanının üzerinde duruyor.
İnşaat, Lincoln'ın doğum günü olan on iki Şubat 1914'te başladı. 1920'de bile o girişi bronz ve camdan bir parmaklıkla kapatma planı hâlâ masadaydı. Bu fikirden vazgeçildi ve giriş açık bırakıldı. Anıt 1929'dan beri beş dolarlık banknotun arka yüzünde; 1959'dan 2008'e kadar da bir sentlik madenî paranın arka yüzündeydi, heykel sütunların arasından görünecek şekilde.
Durak 2 / 5 · Ana merdiven, doğu tarafı: beyaz mermer basamakların altındaki sahanlık, kazınmış taşın zemine yerleştirildiği yer
King'in konuştuğu sahanlık
Merdiven ve sahanlık: Henry Bacon (1866–1924); yazıt: 2003, konuşmanın kırkıncı yıl dönümü için · 1922; yazıt 2003 · Alt basamaklar pembe Milford graniti, üst basamaklar Colorado Yule mermeri; Yansıma Havuzu'ndan salona toplam 87 basamak, bunların 58'i meydanla salon arasında
Şunlara dikkat edin
- Sahanlığın zeminindeki kazınmış taşın kendisi: beş kısa satır; ilki I HAVE A DREAM, sonuncusu tarih, 28 Ağustos 1963.
- Ayağınızın altındaki taşın değişimi: altınızda pembe granit, üst basamaklarda beyaz Colorado mermeri.
- Merdivenin iki yanındaki taş kütlelerin üstünde, Piccirilli kardeşlerin aslanlar, kartallar, çam kozalakları ve mısırla oyduğu iki üçayak.
Konuşma metni (2:37)
Alttaki merdivenleri çıkın ve beyaz mermer basamakların altındaki sahanlıkta durun. Ayakkabılarınızın altındaki zemine bakın. Buraya, üzerine beş kısa satır kazınmış bir taş yerleştirilmiş: I have a dream, yani “Bir hayalim var”; Martin Luther King Junior; İş ve Özgürlük için Washington'a Yürüyüş; 28 Ağustos 1963. Taş, King'in durduğu noktayı, heykelin on sekiz basamak altını işaretliyor; konuşmanın kırkıncı yıl dönümü için 2003'te kazındı.
O gün, az önce yürüyerek geçtiğiniz alanı aşağı yukarı çeyrek milyon kişi doldurmuştu. Yürüyüşün aslında burada bitmesi düşünülmemişti. Öteki düzenleyicileri yürüyüşü Kongre Binası'ndan Lincoln Anıtı'na taşımaya ikna eden, sendika lideri Walter Reuther oldu: burası Kongre'ye daha az tehditkâr görünecekti, üstelik Lincoln'ın bakışları altında konuşmak doğru geliyordu. Polis bu seçimi kendi nedeniyle sevdi: alan üç yanından suyla çevrili olduğu için çıkabilecek bir karışıklığı kontrol altına almak kolay olacaktı. King, Lincoln'ın Özgürlük Bildirgesi'nden yüz yıl sonra konuştu ve Bir Hayalim Var konuşması, içeride bir duvara kazınmış hâlde bulacağınız Gettysburg Konuşması'nı bilerek yankılıyordu.
Bu basamakları kürsüye çeviren ilk kişi o değildi. 1939'da Amerikan Devrimi'nin Kızları derneği, kontralto Marian Anderson'ın kendi salonları Constitution Hall'da şarkı söylemesine, siyahi olduğu için izin vermedi. Eleanor Roosevelt'in önerisiyle federal arazilerden ve millî parklardan sorumlu ABD İçişleri Bakanı Harold Ickes, bunun yerine ona bu basamakları önerdi ve Anderson, Paskalya Pazarı burada yetmiş beş bin kişiye ve ülke çapındaki radyo dinleyicilerine şarkı söyledi. Park Service'e göre anıt o gün yalnızca Lincoln'ı yüceltmek için bir yer olmaktan çıktı ve özgürlüğü her Amerikalıya ulaştırmakla ilgili bir yere dönüştü. 1947'de Harry Truman buraya geldi ve siyahların haklarını savunan NAACP örgütüne hitap eden ilk başkan oldu.
Çelişki ise hepsinden eski. Mayıs 1922'deki açılış töreninde önde gelen Afro-Amerikan konuklar, kendilerine deniz piyadelerinin koruduğu ayrı bir bölüm ayrıldığını gördüler. O günün ana konuşmasını Tuskegee Enstitüsü'nün başındaki Robert Moton yaptı ve büyük ölçüde ırklara göre ayrılmış bir kalabalığa, ırklar arasında eşitlik çağrısında bulundu.
Yukarı çıkmadan önce iki yanınıza bakın. Merdivenin iki yanındaki iri taş kütlelerin her birinin üstünde, Piccirilli kardeşlerin pembe Tennessee mermerinden oyduğu on bir fit, yani üç metreden biraz yüksek bir üçayak duruyor; üzerlerine aslanlar, kartallar, çam kozalakları ve mısır işlenmiş. Ayağınızın altındaki taşın da değiştiğine dikkat edin: aşağıda pembe granit, yukarıda beyaz Colorado mermeri. Basamakları Yansıma Havuzu'nun kenarından salona kadar sayarsanız seksen yedi tane bulursunuz. Gettysburg Konuşması da tam böyle başlar: “Seksen yedi yıl önce…”
Durak 3 / 5 · Orta salon; sütunların arasındaki girişten heykele bakarak
Daniel Chester French'in oturan Lincoln'ı
Heykeltıraş: Daniel Chester French (1850–1931); taş işçiliği: Piccirilli kardeşler, onun gözetiminde · 1918'den itibaren yontuldu; 1919 sonu ile 1920 başında salonda birleştirildi · 28 parçadan oluşan beyaz Georgia mermeri, 19 fit (5,8 m) yüksekliğinde ve 19 fit genişliğinde; 10 fit (3 m) yüksekliğinde Tennessee mermerinden bir kaide üzerinde
Şunlara dikkat edin
- İki el: sol el yumruk hâlinde, sağ el açık, işaret parmağı koltuktan biraz kalkmış. French, Lincoln'ın kendi ellerinden alınmış kalıplarla çalıştı.
- Koltuğun kollarını oluşturan çubuk demetleri, yani fasces, ve sırtlığına örtülmüş bayrak.
- Park Service'in neredeyse görünmez dediği, 28 mermer blok arasındaki ek yerleri. Bir tanesini bulmaya çalışın.
- Başının üstündeki duvarda Royal Cortissoz'un beş satırı.
Konuşma metni (2:36)
Sütunların arasından içeri girin ve gözlerinizin loşluğa alışmasını bekleyin. Beklediğinizden büyük, değil mi? Bu da geç alınmış bir karardı. İlk plan on fit, yani üç metre kadar yüksek bir heykeldi. 1918'e gelindiğinde bunun altmış fit, on sekiz metre yüksekliğindeki bir salonda kaybolup gideceği anlaşıldı; boyut iki katına çıkarıldı ve fazladan ağırlığı taşımak için zeminin altına çelik destekler kondu. Karşınızdaki figür baştan ayağa on dokuz fit, yaklaşık beş metre seksen santim, eni de bir o kadar. Ayağa kalksaydı boyu yirmi sekiz fit, sekiz buçuk metreyi aşkın olurdu.
Tek bir taş da değil. Heykeli Daniel Chester French tasarladı; New York'ta babalarıyla birlikte bir mermer atölyesi işleten altı kardeş, Piccirilli kardeşler, onu beyaz Georgia mermerinden yirmi sekiz blok hâlinde oydu. Parçalar öyle sıkı oturuyor ki Park Service ek yerlerini neredeyse görünmez diye tanımlıyor. Bakalım bir tanesini bulabilecek misiniz.
Şimdi ellere bakın, çünkü French asıl söylemek istediğini oraya koydu. Fotoğrafları, görgü tanıklarının anlattıklarını ve Leonard Volk'un 1860'ta Lincoln'ın kendi ellerinden aldığı kalıpları inceledi. Sol el, yani sizin sağınızda kalan, yumruk hâlinde. Sağ el açık ve gevşek, işaret parmağı koltuktan biraz kalkmış. Park Service bunları güç ve merhamet olarak okuyor: savaşı sonuna kadar götürme kararlılığı ve Güney'i intikam almadan geri kazanma isteği. Carl Sandburg, Lincoln'ın hem çelikten hem kadifeden yapıldığını söylemişti; bu, o cümlenin mermerdeki hâli.
Bu heykel hakkında er geç iki hikâye kulağınıza gelecek, işte gerçekte durum ne. Birincisi: Lincoln'ın başının arkasına Robert E. Lee'nin yüzünün oyulduğu, nehrin karşısındaki eski evine baktığı söylenir. Park Service buna hayır diyor ve 1995 tarihli bir ölçüm fotoğrafıyla oradakinin yalnızca saç olduğunu gösteriyor. İkincisi: ellerin Amerikan İşaret Dili'nde onun baş harflerini, A ile L'yi gösterdiği söylenir. Park Service buna pek öyle değil diyor ve fikrin nereden çıktığını açıklıyor: French daha önce Thomas Hopkins Gallaudet'i küçük bir kıza A harfini öğretirken gösteren bir heykel yapmıştı ve orada işaretleri bilerek oymuştu. Bazı tarihçiler burada da aynısını kastetmiş olabileceğini düşünüyor.
Ellerin altında, koltuğun kolları birbirine bağlanmış çubuk demetlerinden oluşuyor: Roma'nın fasces denen demetleri. Tek çubuk zayıftır, demet güçlüdür. Arkasında, koltuğun sırtına bir bayrak örtülmüş.
Başının üstünde sanat eleştirmeni Royal Cortissoz'un beş satırı var. Taşa kazınmadan önce birkaç kişi metni düzeltmeye çalıştı, hiçbiri başaramadı; anlaşılan Cortissoz da bunu hayatında yaptığı en gurur verici iş sayıyordu. Sonra başınızı tavana kaldırın. O açık renkli paneller, gün ışığı içinden süzülüp parlasın diye mumla doyurulmuş Alabama mermeri. Bu bile heykel için yeterli ışık sağlamadı ve 1929'da tavana gizli projektörler yerleştirildi.
Durak 4 / 5 · Güney salonu, güney duvarı; heykele bakarken solunuzda
Gettysburg Konuşması ve Guerin'in Özgürleşme duvar resmi
Duvar resmi: Jules Guerin (1866–1946); harf oymaları: Ernest C. Bairstow; kartallar ve palmiye yaprakları: Evelyn Beatrice Longman (1874–1954) · Konuşma 19 Kasım 1863'te yapıldı; anıtın inşaatı sırasında, 1914–1922 arasında oyuldu ve boyandı · Indiana kireçtaşından duvar; 60 fit uzunluğunda ve 12 fit yüksekliğinde (18 × 3,7 m) tuval duvar resmi, beyaz mum ve gaz yağıyla karıştırılmış yağlı boya
Şunlara dikkat edin
- Duvar resminin sol grubunda, Lincoln'ın heykelde oturduğu koltuğun tıpatıp aynısında oturan Adalet.
- Resmin ortasında, çevresindeki köleleştirilmiş figürleri özgür bırakan kanatlı Hakikat Meleği.
- Yazıtın dibinde Longman'ın iki kartalı ve iki yanındaki uzun palmiye yaprakları.
- Orta salonun karşı ucunda, kuzey duvarındaki Birlik duvar resmi; orada Hakikat Meleği'nin solundaki dördüncü figür Henry Bacon'dır.
Konuşma metni (2:24)
Heykele dönükken sola dönün ve uzun İon sütunlarının yanından geçerek güney salonuna girin. Sekiz tane var, her biri elli fit, yani on beş metreyi aşkın yükseklikte, dörderli iki sıra hâlinde; binanın içini üç salona ayıran da onlar.
Karşınızdaki duvarda, Indiana kireçtaşına oyulmuş Gettysburg Konuşması'nın tamamı var. Lincoln bu konuşmayı on dokuz Kasım 1863'te, asker mezarlığının açılışında yaptı; mezarlık, elli binden fazla askerin öldüğü, yaralandığı ya da kaybolduğu, bütün savaşın en kanlı muharebesinin yaşandığı alandaydı. Lincoln neredeyse sonradan akla gelmiş biriydi. Ana konuşmacı Edward Everett'ti ve onun konuşması tek başına iki saatten uzun sürdü. Lincoln, “birkaç uygun söz” söylemesi için geç davet edildi; o da söylemek istediğini olabildiğince az kelimeyle söylemeye uğraştı. Sonuç, bu duvarın tek bir panosuna sığıyor.
Harfleri, dışarıdaki eyalet adlarını oyan taş ustası Ernest Bairstow kazıdı. Panonun dibindeki kartallar ve iki yanından yükselen palmiye yaprakları Evelyn Beatrice Longman'ın eseri. O da Lincoln gibi yoksul doğdu, bir kütük kulübede; ve yan salondaki heykelin yaratıcısı Daniel Chester French'in yanında yetişti.
Şimdi yukarı bakın. Yazıtın üstündeki uzun resim, Jules Guerin'in Özgürleşme adlı duvar resmi: altmış fit uzunluğunda, on iki fit yüksekliğinde, aşağı yukarı on sekize dört metre; ağırlığı da altı yüz libre, yani iki yüz yetmiş kilo kadar. Bu salon dış havaya açık, bu yüzden Guerin resmi sıcaktan ve nemden korumak için boyasına gaz yağı ve mum kattı. Ortada, kanatlı Hakikat Meleği köleleri zincirlerinden kurtarıyor. Soldaki grup Adalet ve Hukuk, ve neredeyse herkesin gözünden kaçan ayrıntı burada: Adalet, Lincoln'ın heykelde oturduğu koltuğun tıpatıp aynısında oturuyor. Sağda Ölümsüzlük, İman, Umut ve Sevgi'nin arasında duruyor. Her grubun arkasındaki koyu servi ağaçları sonsuzluğu simgeliyor.
Guerin, Amerikan İç Savaşı'nın bittiği yılın ertesinde Saint Louis'te doğdu; Bacon onu ilk olarak, anıtın daha tek bir taşı bile yokken, anıtın sulu boya resimlerini yapması için tuttu.
Çıkmadan önce orta salonun öbür ucundaki kuzey duvarına bakın. O duvar bu duvarın aynadaki yansıması gibi: Lincoln'ın dört Mart 1865'te yaptığı ikinci göreve başlama konuşması, “kimseye kin beslemeden, herkese merhametle” diyen o konuşma; üstünde de Guerin'in Birlik adlı ikinci duvar resmi. Park Service'e göre o resimde Hakikat Meleği'nin solundaki dördüncü figür, kendi binasının içine resmedilmiş mimar Henry Bacon'ın ta kendisi. Lincoln bu konuşmadan kırk bir gün sonra öldürüldü.
Durak 5 / 5 · Ana merdivenin tepesi, doğu sütun dizisinin önü; yüzünüz doğuya, Yansıma Havuzu'na dönük
Doğu manzarası, Yansıma Havuzu boyunca
Eksen: 1901–1902 Senato Park Komisyonu; Yansıma Havuzu: Henry Bacon (1866–1924) · Yer 1902'de seçildi; havuz 1922'deki açılıştan kısa süre sonra tamamlandı · Yaklaşık 2.028 fit uzunluğunda ve 167 fit genişliğinde (618 × 51 m) inşa edilen, doğuya, Washington Anıtı'na doğru uzanan Yansıma Havuzu
Şunlara dikkat edin
- Tam karşınızda Washington Anıtı ve onun hemen arkasında hizalanmış Kongre Binası kubbesi: anıtın korumak için buraya yerleştirildiği görüş hattı.
- Havuzun iki yanındaki uzun karaağaç sıraları; anıtın kendi peyzajının parçası.
- Bir kez arkanıza dönün: heykel tam bu çizgi boyunca bakıyor.
Konuşma metni (2:27)
Sütunların arasından yeniden dışarı çıkın ve basamakların en üstünde durun. Şimdi Lincoln'ın baktığı yöne bakın. Bu son durağın bütün amacı bu: heykel tam bu çizgi boyunca bakacak şekilde yerleştirildi ve manzara da anıtın bir parçası.
Tam karşınızda Washington Anıtı, onun arkasında, kendi tepesinin üstünde Kongre Binası'nın kubbesi. Kubbenin biraz önünde, Capitol Hill'in eteğinde ve bulunduğunuz yerden iki mil, yani üç kilometreden biraz fazla uzakta, Ulysses S. Grant için yapılmış ve yüzü bu yana dönük bir anıt var. Park Service bunu açıkça söylüyor: Lincoln Grant'e bakar, Grant de Lincoln'a; aralarında da Washington'un anıtı. Birliği siyasette kurtaran adam, onu savaş meydanında kurtaran adam ve ortada da onun kurulmasına yardım eden adam. Grant'in anıtı Nisan 1922'de, bu anıttan bir ay önce, Başkan Yardımcısı Calvin Coolidge'in başkanlığında açıldı. Bunların hiçbiri tesadüf değil.
Manzarada kişisel bir hikâye de var. Dört Temmuz 1848'de Illinois'li genç bir kongre üyesi, Abraham Lincoln, o dikilitaşın temel atma törenini izlemeye gitti. Altı yıl sonra inşaat, planlanan yüksekliğin üçte birine bile ulaşmadan durdu; Lincoln başkan olarak Washington'a döndüğünde hem anıt hem Kongre Binası'nın yeni kubbesi, tıpkı Birlik'in kendisi gibi, yarım hâlde duruyordu. Buradan ikisini de tamamlanmış olarak görüyorsunuz.
Çizgi, binadan çok önce çizildi. 1902'de, üyeleri arasında Daniel Burnham, Charles McKim, Frederick Law Olmsted Junior ve Augustus Saint-Gaudens'ın bulunduğu Senato Park Komisyonu, Lincoln için tam buraya, Potomac kıyısına, National Mall'un batı ucu olarak bir anıt dikilmesini önerdi.
Bu basamakların dibinden doğuya uzanan Yansıma Havuzu da Henry Bacon'ın tasarımıydı: önce haç biçiminde düşünüldü, sonra yaklaşık 2.028 fit uzunluğunda ve 167 fit genişliğinde, aşağı yukarı altı yüz on sekize elli bir metrelik bir dikdörtgen olarak yapıldı. Açılışa yetişmedi, kısa süre sonra tamamlandı. 2010 ile 2012 arasında, yumuşak, bataklık gibi nehir kilinin içine çakılmış iki binden fazla ahşap kazık üzerinde, tabanından itibaren yeniden inşa edildi.
Arkanızda, binanın öbür yanında ise bu manzaranın cevabı var. Arlington Memorial Köprüsü, Potomac'ı aşarak Robert E. Lee'nin evi Arlington House'a uzanıyor ve iki adamı nehrin iki yakasından bilerek birbirine bağlıyor. Başkanın hayatta kalan tek oğlu Robert Todd Lincoln, 1922'deki açılışta onur konuğuydu. Şimdi, babasının anıtını görebilen bir yerde, Arlington Ulusal Mezarlığı'nda yatıyor.
Bağımsız rehber · Chiaro
Chiaro'yu Lincoln Anıtı'nda gördüğünüz her şeye doğrultun.
Bu beş durak binanın içinden tek bir çizgi izler; anıt ise her yanında devam eder: dışarıda eyalet adlarıyla dolu iki friz, mimarın içine resmedildiği ikinci bir duvar resmi, batı sütunlarının ötesinde Potomac ve Arlington, merdivenlerde bir asırlık konuşmalar. Oyma bir çelengi, ikinci göreve başlama konuşmasından bir satırı ya da Guerin'in resmindeki bir figürü seçin ve fotoğrafını çekin; Chiaro onu kimin oyduğunu, kazıdığını ya da boyadığını ve mimarların neden tam oraya istediğini anlatır, siz sordukça da sorularınızı yanıtlamaya devam eder.
Gitmeden önce
Ulaşım
2 Lincoln Memorial Circle, NW, Washington, DC; National Mall'un batı ucunda. Anıtın kendisi için kapı da bilet de yok: Yansıma Havuzu'ndan doğu merdivenini çıkın ya da asansörü kullanın. Asansör basamakların solundadır ve binanın güneydoğu köşesindeki alt lobiden kalkar.
En yakın metro istasyonu, Mavi, Turuncu ve Gümüş hatların geçtiği Foggy Bottom-GWU'dur ve yaklaşık 0,8 mil (1,3 km) uzaklıktadır; aynı üç hattaki Smithsonian istasyonu yaklaşık 1,2 mil (1,9 km) uzakta. Yakında duran birkaç otobüs hattı ve Capital Bikeshare istasyonları var; anıtın yanında bisiklet park yerleri ve scooter park alanı bulunur, ancak anıtın içinde sürmek yasaktır. Park yeri sınırlıdır, çoğu ücretlidir ve iki saatle sınırlıdır; Ohio Drive SW boyunca yer alır. Engelli park yerleri anıtın hemen güneyinde, Daniel Chester French Drive üzerindedir.
Bilet ve giriş
- Salonun altındaki bodrum katı (undercroft) 25 Haziran 2026'da açıldı ve kendi saatli giriş biletiyle ayrı bir ziyarettir. Biletler ücretsizdir, ancak Recreation.gov üzerinden önceden yapılan rezervasyonlarda 1,00 dolar hizmet bedeli alınır; rezervasyon 30 gün öncesine kadar yapılabilir, biletler her gün saat 11.00'de açılır ve bir rezervasyonda en fazla altı bilet olur. Aynı gün biletleri sabah 8.45'ten itibaren Daniel Chester French Drive'daki Korean War Veterans Memorial kulübesinde, gelen alır usulüyle dağıtılır ve iki yaş ve üzeri herkesin bilete ihtiyacı vardır. Bu rehberin anlattığı hiçbir yer için bu bilet gerekmez.
- Anıt halka günün yirmi dört saati açıktır. Asansör, tuvaletler ve bodrum katı daha kısa saatlerde açıktır ve Park Service'in çalışma saatleri sayfası, aralarında Noel gününün de bulunduğu resmî tatil istisnalarını listeler; erken, geç ya da resmî bir tatilde gelecekseniz oraya bakın.
- Tuvaletler, engelli park yerlerinin karşısında, Daniel Chester French Drive üzerindedir. Evcil hayvanlar salona ve bodrum katına giremez; hizmet hayvanları ziyaretçilerin girebildiği her yere girebilir.
- Memorial Circle meydanının güney tarafındaki bir bilgi panosunda anıtın dokunabileceğiniz bronz bir maketi ve sesli betimlemesi var; park broşürü de Braille alfabesiyle ve sesli betimlemeli, indirilebilir bir sürüm olarak sunuluyor.
Resmî sesli rehber
Park Service'in buradaki kendi rehberleri park korucularıdır; programları National Mall etkinlik takviminde duyurulur ve Park Service'in deyişiyle her zaman ücretsizdir. Web sitesinde heykel, duvar resimleri, yazıtlar ve manzaralar üzerine kısa, kayıtlı Ranger Reflections anlatımları bulunur; NPS uygulaması çevredeki ilgi çekici noktaları kapsar; en az üç hafta önceden isterseniz Amerikan İşaret Dili tercümanlığı ücretsiz ayarlanabilir. Bu listede eksik olan, tam durduğunuz noktaya bağlı bir anlatımdır ve bu sayfa size bunu verir: meydandan en üst basamağa kadar her durak için bir kayıt, her kelimesi oynatıcının altında yazılı.
Resmî web sitesi →Sorular
Lincoln Anıtı için ücretsiz bir sesli rehber var mı?
İlk duraktan sonuncusuna kadar ücretsiz: meydandan doğu manzarasına beş anlatımlı durak, her biri doğrudan bu sayfadan dinlenebilir ve her birinin metni altında yazılı. Park Service buna National Mall etkinlik takviminde duyurulan ücretsiz korucu programlarını ve web sitesindeki kısa Ranger Reflections kayıtlarını ekliyor. Beş durağın yanından geçtiği her şeyi Chiaro uygulaması tek bir fotoğraftan anlatabilir.
Lincoln Anıtı sesli rehberini bilet almadan dinleyebilir miyim?
Evet, ilk duraktan sonuncusuna kadar. Park Service anıt ve ana salonu için ücret almaz; meydan, basamaklar, heykel, güney salonu ve doğu manzarası, hepsi ücretsiz alanda. Binanın biletli tek bölümü alt kattaki bodrum müzesidir ve bu rehber oraya girmez.
Lincoln Anıtı'nın resmî sesli rehberi ne kadar?
Park Service'in Lincoln Anıtı sayfalarında ücretli bir sesli rehber yer almıyor. Sunulanların hepsi ücretsiz: Park Service'e göre her zaman ücretsiz olan korucu programları, nps.gov/linc adresinde heykel, duvar resimleri, yazıtlar ve manzaralar üzerine kayıtlı Ranger Reflections ve park broşürünün sesli betimlemeli bir sürümü. Bodrum katındaki müze de ücretsiz, ancak önceden yapılan rezervasyonda 1,00 dolar hizmet bedeli var.
Martin Luther King Jr. Lincoln Anıtı'nda nerede durdu?
Beyaz mermer basamakların altındaki sahanlıkta, heykelin on sekiz basamak aşağısında. Bir Hayalim Var konuşmasının kırkıncı yıl dönümü için 2003'te kazınan bir taş o noktayı işaretliyor ve Park Service'in kendi ziyaretçi sayfası, yukarı çıkarken ona bakmanızı söylüyor. Bu sayfadaki ikinci durak orası.
Lincoln Anıtı hiç kapanır mı?
Anıtın kendisi gece gündüz açıktır. Bir resmî tatil ya da geç bir ziyaret için, aralarında Noel gününün de bulunduğu istisnaları ve asansörün, tuvaletlerin ve bodrum katının akşam ne zaman kapandığını Park Service'in çalışma saatleri sayfasından kontrol edin.
Heykele çıkan bir asansör var mı?
Evet. Anıta bakarken basamakların solundadır ve binanın güneydoğu köşesindeki alt lobiden kalkar. Asansörü kullanmazsanız meydandan salona 58, Yansıma Havuzu'nun kenarından ise 87 basamak var.
Diğer sesli rehberler
Chiaro tarafından hazırlandı. Lincoln Anıtı yönetimiyle bağlantılı değildir.