İçeriğe geç

Chantilly Şatosu · Chantilly · Bağımsız rehber

Chantilly Şatosu sesli rehberi,
beş durak, ücretsiz.

Beş durağın tamamını doğrudan bu tarayıcı sekmesinde dinleyin, ardından Musée Condé'nin 800 tablosundan ya da prenslik salonlarından herhangi birini fotoğraflayın; Chiaro anlatsın.

App Store'dan İndirin

Chiaro tarafından hazırlandı. Chantilly Şatosu ile bağlantılı değildir.

9:41

Üç Güzeller

Chantilly Şatosu

0:00 2:28
Durak 1 / 5

Beş durak · 12 dakikalık anlatım

Beş durak, tek bir yürüyüş,
yürüyeceğiniz sırayla.

Aumale Dükü Henri d'Orléans için yeniden inşa edilen hendekli şatonun içinde, Louvre dışında Fransa'nın 1850 öncesi en seçkin resim koleksiyonu asılıdır; bu Chantilly Şatosu sesli rehberi de Musée Condé boyunca üst katta tek bir yürüyüş halkası çizer. Mücevher kutusunu andıran Santuario'da Raffaello'nun minik Üç Güzeller tablosu ve Jean Fouquet'nin Étienne Chevalier'nin Saatler Kitabı'ndan kırk tezhipli yaprağıyla başlayın, Nicolas Poussin'in Masumların Katliamı için kırmızı duvarlı Resim Galerisi'ne geçin, Piero di Cosimo'nun Simonetta Vespucci Portresi için galerinin ucundaki Rotunda'ya ilerleyin ve Jean-Léon Gérôme'un Maskeli Balodan Sonra Düello tablosu için Isabelle Salonu'na adım atın. Salonlarda yaklaşık bir saatlik yürüyüş boyunca toplam ses kaydı on iki dakika kadar sürer.

Katalog ayrıntıları, salon adları ve ziyaretçi bilgileri, chateaudechantilly.fr adresinde yayımlanan Musée Condé kayıtlarıyla her eser için bağımsız bir akademik kaynağın birleştirilmesine dayanır. Aumale Dükü'nün Institut de France'a bıraktığı vasiyet uyarınca hiçbir eser Chantilly dışına ödünç verilemez ve on dokuzuncu yüzyıldan kalan duvar düzeni değiştirilemez; yine de şato içindeki konservasyon çalışmaları ziyaretçi güzergâhını zaman zaman değiştirebilir: ziyaret gününde bir salon tabelası buradaki anlatımdan farklıysa tabelayı izleyin ve bize haber verin.

Durak 1 / 5 · Santuario

Üç Güzeller

Raffaello (1483–1520) · yakl. 1504–1505 · Ahşap pano üzerine yağlıboya, 17 × 17 cm

Şunlara dikkat edin

  • Açık bir cep kitabından bile küçük, 17 santimetrelik kare ahşap pano ve her figürün dış elinde dengede duran altın küre.
  • Giysi ve takılardaki ince farklar: soldaki figürün kalçalarını saran şeffaf tül, ortadaki ve sağdaki figürlerin boynundaki kırmızı mercan kolyeler.
  • Bu özel tasarlanmış odada Jean Fouquet'nin kırk çerçeveli minyatürünün yanı başında asılı duran Raffaello'nun Orléans Hanedanı Madonnası.
Konuşma metni (2:28)

Bu küçük, sessiz odada cama iyice yaklaşın; çünkü Chantilly'deki en ünlü tablo bir seramik karodan daha büyük değildir. On yedi santimetre yüksekliğinde, on yedi santimetre genişliğinde. Aumale Dükü Henri d'Orléans bu panoyu Aralık 1885'te İngiltere'de yirmi beş bin sterline satın aldığında, mimarına onun etrafında dünyevi bir kutsal mekân gibi tasarlanan Santuario'yu kurdurdu.

Raffaello tabloyu 1504 ya da 1505 civarında, henüz yirmili yaşlarının başında, Urbino, Siena ve Floransa'da Leonardo ile Michelangelo'yu incelediği ilk ayları arasında boyadı. Bu eser onun en erken dünyevi resimlerinden biridir ve Siena Katedrali'ndeki Piccolomini Kütüphanesi'nde görmüş olabileceği harap bir Roma mermer grubunun omuz omuza duruşunu ödünç alarak kadın çıplaklığını hem önden hem arkadan ilk kez betimleyişidir. Ancak Roma taşının soğuk ve simetrik durduğu yerde Raffaello, mavi tepeli solgun bir Umbria vadisinin önünde üç başı hafifçe içe doğru eğer ve antik mermeri sıcak bir tene dönüştürür.

Ellerindeki üç altın küreye bakın. Müzenin konservasyon atölyesinde çekilen röntgen görüntüleri boyanın altında bir sürpriz ortaya çıkardı. Raffaello panoya başladığında yalnızca soldaki kadın altın bir top tutuyordu; bu da neredeyse kesin olarak Hera ve Athena'nın yanında ödülü tutan Afrodit ile Paris'in Yargısı sahnesini boyamaya başladığını gösterir. Çalışmanın ortasında fikrini değiştirdi ve her ele birer altın elma yerleştirdi.

Bu değişikliği neden yaptı? İpucu Londra'daki National Gallery'de duruyor: orada tam olarak aynı on yedi santimetrelik kare boyutta başka bir Raffaello panosu, kılıç ve kitap uzatan sert ifadeli Erdem ile çiçekli bir dal uzatan Haz arasında uyuyan genç bir şövalyeyi gösterir. Sanat tarihçisi Erwin Panofsky 1930'da Londra ve Chantilly panolarının Borghese ailesinden genç bir Romalı soylu için birlikte — ya menteşeli minyatür bir diptik olarak ya da bir madalyon ve kapağı gibi önlü arkalı — yapıldığını öne sürdü. Böyle okunduğunda bu üç kadın yalnızca soldaki tüllü genç kızdan sağdaki mercan mücevherli figüre doğru incelikle kademelendirilen İffet, Güzellik ve Aşk'ın klasik Üç Güzeller'i değil, aynı zamanda kahramanın ödülü olarak ölümsüzlüğün altın elmalarını sunan Hesperidlerdir.

Her iki pano 1633'e gelindiğinde Roma'daki Villa Borghese'de yan yana duruyordu; Fransız birliklerinin 1800'de Roma'ya girmesinin ardından İtalya'dan sessizce çıkarıldı ve Manş Denizi'ni aşarak Britanya koleksiyonlarına geçti. Londra uyuyan şövalyeyi tuttu; Aumale Dükü ise üç kız kardeşi Fransa'ya getirdi ve vasiyetinin koşulları gereği bir daha asla şato hendeğini aşamazlar.

Durak 2 / 5 · Santuario

Étienne Chevalier'nin Saatler Kitabı

Jean Fouquet (yakl. 1420–yakl. 1480) · yakl. 1452–1460 · Parşömen üzerine tempera ve altın, ahşaba monte edilmiş 40 tezhipli yaprak, her biri yakl. 16,5 × 12 cm

Şunlara dikkat edin

  • İthaf yaprağında, diz çökmüş bağışçıyı takdim eden Aziz İstefanos'un kanayan tıraşlı başı ve elinde dengede tuttuğu keskin kenarlı taş.
  • Friz boyunca MAISTRE ESTIENNE CHEVALIER yazısının işlendiği klasik yaldızlı pilasterler ve yukarıda onun çift E monogramlı kalkanlarını taşıyan kanatlı puttolar.
  • Sainte-Chapelle ve Notre-Dame'ın kuleleri de dahil olmak üzere, çevredeki çerçevelerde Kitab-ı Mukaddes sahnelerinin içine yerleştirilmiş Orta Çağ Paris yapıları.
Konuşma metni (2:32)

Raffaello'dan dönüp Santuario'da etrafınızdaki duvarları boydan boya saran kırk küçük çerçeveli panoya bakın. Minyatür şövale tabloları gibi görünürler ve iki yüzyıl boyunca sanat tüccarları onlara tam da öyle davrandı. Oysa her biri, on beşinci yüzyıldan kalma bir dua kitabından bıçakla kesilip çıkarılmış bir sayfadır.

Fransa Kralı VII. Charles'ın hazinedarı olan ve kısa süre önce eşini kaybeden Étienne Chevalier, 1452 civarında İtalya'dan yeni dönmüş Tourslu usta ressam Jean Fouquet'ye kişisel bir Saatler Kitabı sipariş etti. Fouquet 1450'lerin büyük bölümünü bu elyazması üzerinde çalışarak geçirdi. Daha önceki Fransız müzehhipleri küçük sahneleri dikenli sarmaşık kenar süslerinin içine hapsederken, Fouquet kenarlıkları yıktı, ufuk çizgisini aşağı çekti ve İtalyan Rönesans mimarisiyle kuzey ışığını on altı buçuk santimetre yüksekliğindeki parşömen yapraklara taşıdı.

Şimdi başlangıçta karşılıklı iki sayfalık bir açılışın yarısı olan ithaf panosunu bulun. Kızıl bir cübbe içinde ellerini kavuşturmuş diz çöken kişi, başı açık ve hiç idealleştirilmeden betimlenmiş Étienne Chevalier'nin ta kendisidir. Hemen yanında, omzuna kardeşçe bir el koyarak diz çöken kişi ise adını taşıdığı koruyucu azizi, ilk Hristiyan şehidi Aziz İstefanos'tur: azizin tıraşlı tepesine dikkatle bakarsanız ince bir kan sızıntısı görürsünüz; sol elindeki kitabın üzerinde duran keskin ve ağır taş da bunun karşılığıdır. Çevrelerinde, oymalı frizinde Roma büyük harfleriyle Maistre Estienne Chevalier yazılı altın Korint pilasterlerinden bir salon yükselir; mavi şerit boyunca sıralanan kanatlı kerubiler ise onun iç içe geçmiş çift E monogramlı kalkanlarını tutar.

Ardından odadaki diğer otuz dokuz yaprağa göz gezdirin ve Fouquet'nin on beşinci yüzyıl Fransa'sını doğrudan Kutsal Kitap sahnelerinin içine nasıl yerleştirdiğini izleyin. Kutsal Ruh gökten indiğinde ya da kötü ruhlar dağıldığında, alttaki siluet Île de la Cité, Notre-Dame'ın ikiz kuleleri ve Sainte-Chapelle'in sivri kulesiyle Paris'tir.

Chevalier'nin soyundan gelenler kitabı on yedinci yüzyılın sonlarına kadar bütün hâlinde korudu. Sonra on sekizinci yüzyılda bir sahibi elyazmasını parçaladı ve her resim ayrı ayrı satılabilsin diye Latince duaların üzerini şeritlerle kapattı. En seçkin kırk yaprak Paris'te meşe levhalara monte edildi, Fransız Devrimi sırasında Basel'e götürüldü ve 1809'da Frankfurtlu banker Georges Brentano tarafından satın alındı. Bugün tüm dünyada Louvre ve Marmottan'dan Londra ve New York'a dağılmış yalnızca yedi resimli yaprak daha ayaktadır. Aumale Dükü 1891'de Brentano'nun oğluna önünüzdeki kırk panonun tamamı için iki yüz elli bin frank ödeyerek Fouquet'nin parçalanmış başyapıtının büyük kısmını tek bir odada yeniden bir araya getirdi.

Durak 3 / 5 · Resim Galerisi (Galerie de Peinture)

Masumların Katliamı

Nicolas Poussin (1594–1665) · yakl. 1628–1629 · Tuval üzerine yağlıboya, 147 × 171 cm

Şunlara dikkat edin

  • Askerin havaya kalkmış kılıcı ve destek alan bacağıyla annenin geriye savrulan kolunun oluşturduğu iki sert diyagonalin doğrudan kadının açık, çığlık atan ağzında kesişmesi.
  • Celladın sol yumruğunun annenin saçlarını geriye doğru çekmesi, kadının sağ elinin ise kırmızı pelerinin altından askerin sırtını tırmalaması.
  • Arkalarında sağda, koyu maviler içindeki bir kadının ölü bebeğini kucağında taşıyarak uzaklaşırken elini alnına götürmesi.
  • Salonda tarihe göre değil görsel simetriye göre yerleştirilmiş ve 1898'den beri hiç değiştirilmemiş 85 tabloluk üç sıra salon düzeni.
Konuşma metni (2:23)

Dar vitray galerisinden çıkıp tepeden ışık alan görkemli Resim Galerisi'ne yürüyün; burada seksen beş tuval kızıl duvarlara çerçeve çerçeve tırmanır. Salonun ortalarına gelindiğinde tek bir resim, sessiz on dokuzuncu yüzyıl salonunu bir çığlık gibi yarar.

Nicolas Poussin, Masumların Katliamı'nı 1628 ya da 1629 civarında Roma'da, otuzlu yaşlarının ortasında İtalyan hamiler arasında adını kabul ettirmeye çalışırken boyadı. Alıcısı, Roma'nın en cesur koleksiyoncularından biri ve Caravaggio'nun erken dönem destekçisi Marki Vincenzo Giustiniani'ydi. Giustiniani'nin, Matta İncili'ndeki Kral Hirodes'in Beytlehem bebeklerini katletmesi öyküsünü sipariş etmek için kişisel bir nedeni vardı: 1566'da Osmanlı kuvvetleri Sakız Adası'nı ele geçirmiş ve Giustiniani ailesinin çocuklarını rehin almıştı; içlerinden birkaçı inançlarından vazgeçmektense ölmeyi seçmişti.

Daha önceki Rönesans ressamları Hirodes'in emrini onlarca asker ve anneden oluşan karmaşık bir kalabalık sahnesi olarak kurgulamıştı. Poussin kalabalığı dışarı attı. Tüm dehşeti soğuk klasik taşın önünde yakıcı ana renkler olan kırmızı, sarı ve maviyle boyanmış gerçek boyutlu üç bedene kilitledi. Geometriye bakın. Acımasız bir diyagonal, askerin sandaletli ayağının altına bastırılmış bebekten başlayıp celladın çıplak bacağı ve havaya kalkmış kılıcı boyunca yükselir. İkinci bir diyagonal, yumruğuyla saçlarını geriye çeken askerin omzunu itmeye çalışan annenin beyaz ışık altındaki sol kolundan aşağı iner; kadının sağ eli adamın sırtını tırmalar ve bu iki çizgi doğrudan annenin açık, çığlık atan ağzında çarpışır. Arkalarında sağda ise trajedi çoktan uyuşukluğa dönüşmüştür: mavili ikinci bir anne, gözlerini kayıtsız gökyüzüne dikmiş, ölü çocuğunu tek kolunun altında taşıyarak uzaklaşır.

Lucien Bonaparte tuvali 1804'te Palazzo Giustiniani'den satın aldı; elli yıl sonra, 1854'te sürgündeki Aumale Dükü eseri Londra'da edindi ve sonunda bu salondaki seksen beş eserin tamamında yaptığı gibi yüzyıla göre değil boyut ve renge göre dengeleyerek bu duvara astı.

İki yüz yıl boyunca eleştirmenler Poussin'e soğukkanlı, akılcı bir klasisist olarak hayranlık duydu ve bu tuvalin önünden biraz tedirgin geçip gitti. Yirminci yüzyıl ise eserin gerçekte ne olduğunu kavradı. Pablo Picasso, Guernica'daki çığlık atan anneyi boyamadan önce bu geriye savrulmuş başı ve açık ağzı inceledi; Britanyalı ressam Francis Bacon ise yalnızca şu an durduğunuz yerde durabilmek için Paris'ten Chantilly'ye defalarca geldi ve o annenin feryadını resim tarihinin en büyük çığlığı olarak adlandırdı.

Durak 4 / 5 · Rotunda (Resim Galerisi'nin en ucunda)

Simonetta Vespucci Portresi

Piero di Cosimo (1462–1521) · yakl. 1480 · Kavak pano üzerine tempera, 57 × 42 cm

Şunlara dikkat edin

  • İnce altın gerdanlığın etrafına dolanmış, kendi kuyruğunu ısırmak üzere geriye kıvrılan canlı yeşil ve altın rengi yılan.
  • Başının arkasındaki ikiye bölünmüş manzara: solda yüzünün önünde koyu bir fırtına bulutu ve çıplak, kurumuş dallar; sağda arkasında canlı yeşil ağaçlar.
  • Alt kısımdaki sahte taş korkuluk boyunca büyük harflerle boyanmış Latince SIMONETTA IANVENSIS VESPVCCIA yazıtı.
Konuşma metni (2:12)

Resim Galerisi'nin en ucuna kadar ilerleyin ve İtalyan Rönesans panolarına ayrılmış apsis biçimli Rotunda'ya girin. Yarı yolda, tam sol profilden betimlenmiş solgun bir kadın koyu bir fırtına bulutuna doğru bakar; göğsü açıktır, çizgili ipek pelerini omuzlarından kaymıştır, sarı saçları inci dizileri ve kurdelelerle örülmüştür ve boynuna canlı bir yılan dolanmıştır.

Altındaki taş pervaza boyanmış altın büyük harfleri okuyun: Simonetta Ianvensis Vespvccia — Cenovalı Simonetta Vespucci. 1453 civarında soylu bir Cenova ailesinde Simonetta Cattaneo adıyla doğdu; on altı yaşında, sonradan Amerika kıtasına adını verecek olan Amerigo Vespucci'nin kuzeni Floransalı banker Marco Vespucci ile evlendi ve Medici Floransa'sına gelişiyle herkesi hayran bıraktı. Şairler onun için dizeler yazdı; Sandro Botticelli'nin yıllar sonra Venüs'ü boyarken bile onun yüz hatlarını zihninde taşıdığı uzun süredir düşünülür. Floransa'nın ünlü 1475 turnuvasında Muhteşem Lorenzo'nun küçük kardeşi Giuliano de' Medici, Botticelli'nin boyadığı ve Simonetta'yı Güzellik Kraliçesi ilan edilmiş miğferli Pallas Athena olarak gösteren ipek bir sancakla Piazza Santa Croce'ye at sürdü. On dört ay sonra, yirmi altı Nisan 1476'da verem onu yirmi üç yaşında hayattan kopardı. Tüm Floransa sokaklarda açık tabutunun ardından yürüdü; bundan iki yıl sonra bizzat Giuliano da Pazzi suikastında hançerlenerek öldürüldü.

Piero di Cosimo bu kavak panoyu 1480 civarında, her ikisi de toprağa verildikten birkaç yıl sonra, Medici ve Vespucci çevresiyle bağlantılı bir ölüm sonrası anı portresi olarak boyadı. Arkasındaki her ayrıntının yarıda kesilmiş bir yaşamı nasıl anlattığına bakın. Tam bakışlarının önünde, solda çürük moru koyu bir bulut yapraksız, ölü dalların arkasından yükselir. Ensesinin arkasında, sağda ise ağaçlar berrak mavi bir ışığın altında yemyeşil yapraklarla durur.

On altıncı yüzyıl biyografi yazarı Giorgio Vasari bu tabloyu Floransa'da Vespucci ailesinin evinde gördüğünde alttaki Latince adı görmezden geldi — ya da hiç fark etmedi — ve eseri boğazında zehirli engereğiyle Kleopatra olarak tanımladı. Modern küratörler ise yılanı farklı okur: altın torkun üzerinde kendi kuyruğunu yakalamaya hazır duran yılan, döngüsünü tamamlayan zamanın ve ölümü aşan güzelliğin simgesi olan kadim ouroboros'a dönüşür.

Durak 5 / 5 · Isabelle Salonu (Logis)

Maskeli Balodan Sonra Düello

Jean-Léon Gérôme (1824–1904) · 1857 · Tuval üzerine yağlıboya, 68 × 99 cm

Şunlara dikkat edin

  • Ön plandaki çiğnenmiş karın üzerinde: sağda galibin yere attığı rapier kılıcı, başlığından kopmuş parlak tüyler ve bekleyen arabalara uzanan ayak izleri.
  • Her karnaval kostümüne biçilen kasvetli rol: göğsünden kan sızan beyaz Pierrot, yarayı bastıran Venedik Doju, onu tutan 16. yüzyıl Guise Dükü ve galibi uzaklaştıran Arleken.
  • Sol alt köşede karın içine işlenmiş Jean-Léon Gérôme imzası ve 1857 tarihi.
Konuşma metni (2:10)

Rotunda'dan çıkıp on dokuzuncu yüzyıl Logis kanadının bitişik odalarına geçin ve Isabelle Salonu'nda gri sise bürünmüş bir kış ormanının önünde durun. Bu tuvalde kimse dövüşmüyor. Kılıç darbesi çoktan inmiştir ve kariyerini darbenin kendisinden çok şiddetin hemen ardından çöken sessizliği boyayarak kuran Jean-Léon Gérôme, suçu kardan okuyup birleştirmenizi ister.

Sabaha kadar süren bir karnaval balosunun ardından Paris dışındaki Bois de Boulogne'da şafak söküyor. Altı adam, balo kostümlerini değiştirmek için bile durmadan dondurucu ormana arabayla gelmiş. Solda beyaz yüzlü Pierrot kılığındaki düellocu geriye doğru yığılır; bol beyaz saten gömleği kaburgalarının üzerinde kızıl bir lekeyle açılırken cansız sağ eli kılıcının kabzasına zar zor değer. Arkasında Guise Dükü'nün siyah yakalığını takmış bir tanık onun ağırlığını taşır, Venedik Doju'nun kızıl ve altın başlığını giymiş bir cerrah delici yaraya elini bastırır ve siyah domino maskeli dördüncü bir dost dehşet içinde başını ellerinin arasına alır.

Şimdi çiğnenmiş karı sağa doğru izleyin. Boğuşmada kopmuş iki parlak tüyün yanında, buzun üzerinde terk edilmiş bir kılıç yatıyor. Daha ileride, ölümcül hamleyi indiren adam — Amerikan yerlisi bir savaşçı kılığında — Arleken'in baklava desenli kostümünü giymiş tanığının omzuna ağır ağır yaslanarak sisteki atlı arabaya doğru kaskatı adımlarla yürür.

Otuz üç yaşındaki Gérôme bu tuvali 1857 Paris Salonu'nda Suites d'un bal masqué adıyla sergilediğinde, Paris gazeteleri hemen İkinci İmparatorluk kış sezonundan hangi gerçek skandalı tuvale taşıdığını tahmin etmeye başladı. Aynı yılın ilerleyen aylarında Londra'da sergilendiğinde, o sırada Thames kıyısındaki Twickenham'da sürgünde yaşayan Aumale Dükü'nün dikkatini çekti ve dük eseri 1858'de yirmi bin franka satın aldı. Talep öylesine yoğundu ki Gérôme, Baltimore'daki Amerikalı bir demiryolu kralı ve Sankt-Peterburg'daki geleceğin Çarı III. Aleksandr için daha küçük kopyalar boyadı — ancak tam karşınızda duran tuval 1857 tarihli orijinaldir. Aumale eseri Gérôme'a yalnızca bir kez, Resim Büyük Ödülü'nü kazanmasına katkıda bulunduğu 1867 Paris Dünya Fuarı için ödünç verdi ve ardından temelli olarak Chantilly'ye getirdi.

Bağımsız rehber · Chiaro

Chiaro'yu Chantilly Şatosu'nda gördüğünüz her şeye doğrultun.

Beş durak, tuvallerin ahşap lambriyle korniş arasında üç sıra üst üste asıldığı ve tek bir duvar etiketinin bile 19. yüzyıl düzenini bozmasına izin verilmediği bir koleksiyonun yalnızca yüzeyini çizer. Resim Galerisi'ndeki bir portreyi, Psykhe vitraylarından birini ya da Grande Singerie'nin maymun fresklerini fotoğraflayın: Chiaro eseri anında tanır ve aklınıza gelen tüm devam sorularını yanıtlar.

Chantilly neden tablo ödünç veremez?Très Riches Heures elyazması nerede?Aumale Dükü kimdi?

Gitmeden önce

01

Ulaşım

Château de Chantilly, 60500 Chantilly, Paris'in 40 kilometre kuzeyinde. Büyük Ahırlar'ın (Grandes Écuries) önünden geçen yolu izleyip hendek terasını aşın ve Cour d'Honneur avlusundan girin. Tescilli tarihi anıtın içinde basamaksız tekerlekli sandalye erişimi zemin kattaki Okuma Salonu ve Büyük Daireler (Cour d'Honneur üzerinden) ile mağaza ve Grafik Sanatlar Galerisi (Capitainerie avlusu üzerinden) ile sınırlıdır; üst kattaki Musée Condé rotasında yer alan beş durağın tamamı merdiven gerektirir.

Paris Gare du Nord istasyonundan kalkan SNCF ana hat TER trenleri Chantilly-Gouvieux istasyonuna 25 dakikada ulaşır; RER D hattı aynı istasyona yaklaşık 45 dakikada varır. İstasyon çıkışındaki A1 peronundan ücretsiz belediye servisi DUC, Senlis yönündeki 645 numaralı bölgesel otobüs ve La Navette Touristique (hafta sonları ve Fransız resmî tatillerinde) şatoya yaklaşık 10 dakikada ulaşır; dilerseniz orman yolundan yaklaşık 25 dakikada yürüyebilirsiniz.

02

Biletler

  • Şato, Büyük Ahırlar ve park her salı kapalıdır; ayrıca mülk her ocak ayında yıllık bakım ve konservasyon çalışmaları için geçici olarak kapanır. Kışın 10.00–17.00, ilkbahardan sonbahara 10.00–18.00 olan mevsimlik şato saatlerini ve resmî tatil açılışlarını chateaudechantilly.fr adresinden doğrulayın.
  • Şato girişi için 1 Günlük biletler (25 yaş üstü tam 21 €, 7–25 yaş 17,50 €, 7 yaş altı ücretsiz) saat damgalıdır ve zorunlu giriş saati rezervasyonu gerektirir; bu biletlere Musée Condé sanat galerileri, Büyük Daireler, park ve Büyük Ahırlar dahildir, ancak Okuma Salonu (3 € ek ücret) ve alt kattaki Özel Daireler (7 € rehberli tur) ayrı ek bilet gerektirir.
  • Paris Gare du Nord'dan trenle mi geliyorsunuz? Paris'ten gidiş-dönüş bölgesel tren yolculuğuyla tam şato girişini tek pakette birleştiren SNCF Pack TER + 1-Day Ticket seçeneğine bakın.
  • Kalıcı güzergâhta orijinal Très Riches Heures du Duc de Berry elyazmasını görmeyi beklemeyin: ışığa karşı aşırı hassasiyeti nedeniyle bu Orta Çağ elyazması nadir özel sergiler dışında kütüphane kasasında tutulur; buna karşılık Jean Fouquet'nin Santuario'daki kırk çerçeveli yaprağı kalıcı olarak sergilenir.
Resmî biletler →
03

Resmî sesli rehber

Mülk yönetimi, iOS ve Android'deki ücretsiz Château de Chantilly Visit App uygulamasının yanı sıra 3 avroluk resmî Şato sesli rehberi ve resim galerileri ile Özel Daireler için isteğe bağlı 7 avroluk rehberli turlar sunar. Sayfamız size mobil tarayıcınızda altında tam konuşma metinleriyle beş sesli durak verir — kalın taş duvarların ardında mobil çekim düştüğünde oldukça işe yarar — Chiaro uygulaması ise odadaki diğer herhangi bir tabloyu tek bir fotoğraftan anlatır.

Resmî web sitesi →

Sorular

Ücretsiz bir Chantilly Şatosu sesli rehberi var mı?

Evet. Bu sayfadaki beş ses kaydı telefonunuzun tarayıcısında ücretsiz oynatılır; her oynatıcının altında konuşma metinleri yer alır ve hiçbir şey indirmeniz gerekmez. Chantilly Şatosu ayrıca 3 avroluk Şato sesli rehberinin yanı sıra iOS ve Android için ücretsiz resmî Visit App uygulamasını sunar; Chiaro uygulaması ise hızlı bir fotoğrafla diğer herhangi bir tabloyu ya da salonu anlatabilir.

Resmî Chantilly Şatosu sesli rehberi ne kadar?

Mülkün resmî Şato sesli rehber bileti 3 avrodur; Château de Chantilly Visit App ise iOS ve Android'de ücretsiz indirilebilir. Aumale Dükü ve Düşesi'nin alt kattaki Özel Dairelerine girmek için zorunlu olan ve hafta sonları resim koleksiyonları için de düzenlenen 45 dakikalık personel rehberli turlar, saatli 1 Günlük biletin üzerine 7 avrodur.

Raffaello'nun Üç Güzeller tablosu Chantilly Şatosu'nun neresinde?

Musée Condé'nin üst katında, Galerie de Psyché'nin hemen yanındaki bu eser için özel inşa edilmiş küçük Santuario odasında. Raffaello'nun Orléans Hanedanı Madonnası ile Jean Fouquet'nin Étienne Chevalier'nin Saatler Kitabı'ndan kırk minyatürü de tam olarak aynı odada asılıdır.

Normal bir ziyarette Très Riches Heures du Duc de Berry elyazmasını görebilir miyim?

Hayır — on beşinci yüzyıldan kalma orijinal elyazması sürekli ışığa maruz kalmayacak kadar kırılgandır ve nadir konservasyon sergileri dışında Okuma Salonu kasasında korunur; yerine dijital tıpkıbasımlar gösterilir. Açık olan her gün kalıcı sergide Orta Çağ tezhip sanatını görmek için doğrudan Santuario'daki Jean Fouquet'nin kırk çerçeveli minyatürüne yönelin.

Chantilly Şatosu salı günleri kapalı mı?

Evet; şato, park ve Büyük Ahırlar her salı kapalıdır, ayrıca şato yıllık bakım ve eser konservasyonu için her ocak ayında geçici olarak kapanır. Açık günlerde şato ziyaretçileri kışın 10.00'dan 17.00'ye, yoğun sezonda 18.00'e kadar ağırlar ve 1 Günlük biletlerde zorunlu giriş saati uygulanır; Paris'ten yola çıkmadan önce chateaudechantilly.fr adresini kontrol edin.

Diğer sesli rehberler

Chiaro tarafından hazırlandı. Chantilly Şatosu ile bağlantılı değildir.