Fontainebleau Sarayı · Fontainebleau · Bağımsız rehber
Fontainebleau Sarayı sesli rehberi,
beş durak, ücretsiz.
Otuz dört kral ve iki imparator bu 1.536 mekânda yaşadı: beş kilit noktayı hemen burada dinleyin, geri kalanı için Chiaro ile herhangi bir tavanı ya da armayı fotoğraflayın.
Chiaro tarafından hazırlandı. Fontainebleau Sarayı yönetimiyle bağlantılı değildir.
Şeref Avlusu'ndaki (Cour d'Honneur) At Nalı Merdiveni
Fontainebleau Sarayı
Buraya kadarı ücretsizdi
Chiaro, Fontainebleau Sarayı ziyaretinizde gördüğünüz her şeyi tek bir fotoğrafla anlatır.
Beş durak · 13 dakikalık anlatım
Beş nokta, tek bir yürüyüş,
yürüyeceğiniz sırayla.
Fransız hükümdarları sekiz yüzyıl boyunca burada eski kanatları yıkmak yerine yenilerini eklemeyi sürdürdü; bu ücretsiz Fontainebleau Sarayı sesli rehberi de tek bir kendi başınıza yürüyüş halkasında onların izini sürüyor. Herhangi bir bilet kontrolünden önce dışarıda, kıvrımlı taş basamakların karşısındaki Arnavut kaldırımlı Şeref Avlusu'nda (Cour d'Honneur) başlayın; güney cephedeki XV. Louis kanadından içeri girip birinci kattaki tören rotasına çıkın; Birinci François'nın boyalı Rönesans geçidi boyunca doğudaki Orta Çağ baş kulesine doğru ilerleyin; oval avlu ile bahçeler arasından güneydoğuya, İkinci Henri'nin ziyafet kanadına kıvrılın; imparatorluk taht nişi için kuzeybatıya geri dönün; ardından yeniden dışarı çıkıp Sazan Göleti'nin üzerinden güneydeki ada köşküne bakın. Arazinin önerdiği iki saatlik ziyaret içinde toplam dinleme süresi yaklaşık on üç dakikadır.
Aşağıdaki bilet kademeleri, mevsimlik açılış dönemleri, otobüs bağlantıları ve tablet kiralama ücretleri doğrudan chateaudefontainebleau.fr adresinden ve sarayın İngilizce ziyaretçi haritasından alınmış, bu sayfalardaki ve Wikipedia'daki tarihsel kayıtlarla birleştirilmiştir. 2015 ile 2030 yılları arasında süren restorasyon çalışmaları zaman zaman güzergâhın bazı bölümlerini değiştirebildiğinden, sarayda asılı bir duyuru metnimizden farklıysa yerindeki uyarıyı izleyin ve notlarımızı güncelleyebilmemiz için bize bir mesaj bırakın.
Durak 1 / 5 · Cour d'Honneur (Cour des Adieux / Veda Avlusu), doğuda orta merdivene bakacak şekilde; sarayın iç girişinden önceki ücretsiz halka açık avlu
Şeref Avlusu'ndaki (Cour d'Honneur) At Nalı Merdiveni
Mimar: Jean Androuet du Cerceau (1585–1649), hami: XIII. Louis (1601–1643); Philibert Delorme'un (1514–1570) 1550 tarihli merdiveninin yerine; kanadın başlangıcı: I. François döneminde Gilles Le Breton (ölümü 1553) · 1632–1634 (1550 tarihli merdivenin yerine) · Fontainebleau kumtaşı ve Château-Landon kireçtaşı; 440 metrekareden geniş bir alanı kaplayan (21 m uzunluğunda, 21 m genişliğinde), 46 basamaklı iki kıvrımlı paralel kol
Şunlara dikkat edin
- İki kıvrımlı, 46 basamaklı kolun kumtaşı korkuluğu boyunca sırayla dizilen XIII. Louis'nin oyma amblemleri: kanatlı kadüse asası ve kraliyet asası.
- Orta sahanlığın altındaki tonozlu kemer; bir kraliyet arabasının yolcularını basamakların dibinde indirip doğrudan içinden geçebileceği kadar geniştir.
- Üst orta kapının üzerinde oyma askerî ganimet kabartmalarıyla çerçevelenen, 1835'te Louis-Philippe döneminde yerleştirilmiş I. François büstü.
- Arkanızda batıda, bir zamanlar avluyu kapatan yıkılmış dördüncü kanadın yerinde yükselen, Hurtault'nun yaldızlı imparatorluk kartallarıyla taçlandırılmış 1809–1810 tarihli demir Şeref Kapısı (Grille d'Honneur).
Konuşma metni (2:27)
Ana avlunun Arnavut kaldırımlarında durup doğuya, kıvrımlı çift merdivene doğru bakın. Bu açık dikdörtgenin üç ayrı adı vardır ve her biri sarayın yaşamındaki bir dönüm noktasını kaydeder. En eski adı Beyaz At Avlusu'dur; adını, Catherine de' Medici'nin 1560'larda Vignola'ya bu nokta için yaptırdığı, Roma'daki Marcus Aurelius atlı heykelinin alçı dökümünden alır. Alçı at 1626'ya gelindiğinde ufalanıp yok olmuştu, ancak orta döşemedeki küçük bir taş levha hâlâ durduğu yeri işaret eder.
Bakışlarınızla basamakları tırmanmadan önce sola ve sağa göz atın. Solunuzda, kuzeyde, Birinci François'nın semenderiyle damgalanmış, 1530'lardan kalma alçak bir tuğla ve taş kanat uzanır. Karşısında, sağınızda ise yıkılmış bir Rönesans kanadının üzerine On Beşinci Louis için inşa edilen daha yüksek on sekizinci yüzyıl kanadı yükselir. Arkanızda batıda, dördüncü bir kanat vaktiyle bu alanı tamamen kapatıyordu; ta ki Birinci Napolyon 1809 ve 1810'da onu yıktırıp yerine yaldızlı kartallarla taçlanan demir parmaklığı dikene ve saray nihayet kasabaya bakana kadar. Napolyon, Saint Helena Adası'ndayken Fontainebleau'yu kralların gerçek evi, yüzyılların hanesi diye anmıştı: en az 1137'den itibaren otuz dört kral ve iki imparator burada yaşadı; Fransa'daki başka hiçbir kraliyet konutunun iddia edemeyeceği kesintisiz bir zincir.
Şimdi Mayıs 2022'de tamamlanan üç yıllık bir restorasyonla tertemiz edilen merdivenin kendisini inceleyin. Philibert Delorme 1550'de buraya daha erken bir at nalı merdiveni yapmıştı; bu sarayda doğmuş olan On Üçüncü Louis ise 1632 ile 1634 arasında Jean Androuet du Cerceau'yu merdiveni daha görkemli bir taban üzerinde yeniden kurması için görevlendirdi: yirmi bir metre uzunluğunda, yirmi bir metre genişliğinde, dört yüz kırk metrekareden fazla yer kaplayan, gri Fontainebleau kumtaşı kaide üzerinde kırk altışar kireçtaşı basamaklı iki geniş kol. Dışa doğru bu kavis hem saf bir tiyatro sahnesidir hem de araba geometrisi. Bir kraliyet arabası en alt basamağın dibine kadar yanaşabilir, konuk bir prensesi tüm saray erkânının gözü önünde indirebilir ve alttaki tonozlu kemerden pürüzsüzce dönüp geçebilirdi.
Korkuluk boyunca On Üçüncü Louis'nin oyma kadüse asasını ve kraliyet asasını, üst kapının üzerinde ise 1835'te eklenen Birinci François büstünü bulun. O sahanlık bu avluya üçüncü adını, yani Veda Avlusu adını verdi. Yukarı katta tahttan çekilme belgesini imzalamasından on altı gün ve yatak odasında aldığı zehirden sağ kurtulmasından bir hafta sonra, yirmi Nisan 1814'te Napolyon bu basamaklardan indi, alay kartalını öptü ve Eski Muhafızları'na veda etti.
Durak 2 / 5 · Birinci kat (Bel Étage), At Nalı Merdiveni sahanlığından doğuda Orta Çağ baş kulesine doğru uzanır
I. François Galerisi
Freskler ve alçı kabartmalar: Rosso Fiorentino (1494–1540) ve Francesco Primaticcio (1504–1570); oyma ceviz lambri: Francesco Scibec da Carpi (ölümü yaklaşık 1557); hami: I. François (1494–1547) · Galeri yapımı: 1528–1530; freskler, alçı kabartmalar ve ahşap işçiliği: 1533–1539 · Fresk, yüksek kabartma alçı ve oyma ceviz lambri; yaklaşık 64 m uzunluğunda ve 6 m genişliğinde galeri
Şunlara dikkat edin
- Francesco Scibec da Carpi'nin ceviz lambrilerine tekrar tekrar işlenmiş, I. François'nın taçlı F harfi ve ateş püskürten semenderi.
- Fresklerin çevresinde, kesilip kıvrılmış deri tabakaları gibi biçimlendirilmiş beyaz alçı şerit süslemeler ve mekânın içine doğru eğilen tam boyutlu figürler.
- Kuzey duvarında Rosso Fiorentino'nun zambak motifli örtüler ve alnında semender arması taşıyan Kraliyet Fili freski.
- XVI. Louis'nin 1786'da o cepheye bitişik yeni bir daire bloğu inşa ettirdiğinde kuzey duvarı boyunca eklenen sahte Fransız pencereleri.
Konuşma metni (3:04)
Batı kapısından içeri adım atın ve altmış dört metre boyunca dümdüz ileriye bakın. Yalnızca altı metre genişliğindeki bu uzun ceviz ve alçı koridor, İtalyan Rönesansı'nın Fransa'da ithal bir üslup olmaktan çıkıp kendi diline dönüştüğü yerdir. Birinci François, Madrid'deki esaretinden döndükten sonra 1528 ile 1530 arasında burayı yaptırdığında yapı esasen iki yanında pencereler bulunan özel, üstü kapalı bir köprüydü; kralın Orta Çağ baş kulesi yanındaki odalarını Teslisçi keşişlerin şapeline bağlıyordu. Kimse davetsiz geçemezdi. Kral anahtarı boynundaki bir zincirde taşır, 1539 Noel'inde ise yeni bitmiş duvarları büyük rakibi İmparator Beşinci Karl'a göstermek için kapıyı bizzat kendisi açardı.
Bu alçı ve boya patlamasının arkasındaki isim, 1527 Roma Yağması'nda neredeyse tüm varlığını kaybettikten sonra 1531'de buraya gelen, Rosso Fiorentino lakaplı Giovanni Battista di Jacopo'ydu. Bir yıl sonra Bolonyalı Francesco Primaticcio'nun da katılmasıyla Rosso, 1533 ile 1539 arasında Kuzey Avrupa'da daha önce kimsenin görmediği bir düzen üzerinde çalıştı. Resim ile heykeli birbirine mesafeli iki kibar komşu gibi tutmak yerine birbirine doladı. Fresklerin etrafındaki çerçevelere bakın: yüksek kabartma beyaz alçı çıplaklar, satirler, meyve çelenkleri ve kesilip kıvrılmış deri tabakalarını andıracak biçimde kalıplanmış alçılar; buradaki gravürcülerin kısa sürede Anvers'ten Londra'ya yaydığı bu tekniğe cuir découpé denir. Bel hizanızın altında ise İtalyan marangoz Francesco Scibec da Carpi alt duvarları oyma cevizle kaplayarak her bölmeye taçlı F harfini ve alevler içindeki kraliyet semenderini vurdu.
On iki ana freskin gerçekte ne anlama geldiğine gelince, kafanız karışırsa hiç çekinmeyin. Birinci François'nın öz kız kardeşi, yazar Navarralı Marguerite bile Rosso'nun alegorilerini sözlü bir anahtar olmadan okumaya çalışmanın İbranice okumaya benzediğini itiraf etmişti. Solunuzdaki kuzey duvarının ikinci bölmesine yürüyün ve Kraliyet Fili'ni bulun: kraliyet gücünü ve bilgeliğini simgeleyen, zambak işlemeli örtüler kuşanmış ve alnında semender kalkanı taşıyan dev gri bir fil; ayaklarının dibinde ise Jüpiter'in yıldırımı, Neptün'ün üç dişli yabası, Plüton'un üç başlı köpeği ve kralın annesini onurlandıran bir leylek toplanmıştır. Tam karşısında, güney duvarındaki Cehaletin Kovuluşu sahnesinde gözleri bağlı figürler tökezleyerek uzaklaşırken, defne tacı takmış François elinde kitap ve kılıçla bilgi tapınağına adım atar.
Solunuzdaki pencerelere dikkat edin. Gün ışığı yalnızca sağdaki güney bölmelerinden girer; çünkü 1786'da On Altıncı Louis kuzey duvarına bitişik yeni bir kanat yaptırdı ve simetriyi korumak için içeriye sahte Fransız pencereleri ekletti. On dokuz yıl sonra, Mart 1805'te Napolyon bu mekânı kısa süreliğine İmparator Galerisi diye yeniden adlandırdı, generallerinin büstleriyle donattı ve semenderleri arılarla değiştirdi; ta ki tahta dönen Bourbonlar onları kazıyıp çıkarana dek. Doğudaki Birinci François büstüne ulaşmadan önce son kuzey bölmesinde duraklayın: Rosso'nun Venüs ve Kupidon sahnesinin altında, bu geçit daha yepyeni olduğu sırada bizzat Fontainebleau'yu gösteren 1540 tarihli minicik bir boyalı manzara yer alır.
Durak 3 / 5 · Birinci kat, kuzeydeki Oval Avlu (Cour Ovale) ile güneydeki Çeşme Avlusu ve bahçelerin arasında
II. Henri Balo Salonu
Mimar: Philibert Delorme (1514–1570); fresk tasarımı: Francesco Primaticcio (1504–1570); fresk uygulaması: Niccolò dell'Abate (yaklaşık 1509–1571); kasetli tavan: Francesco Scibec da Carpi (ölümü yaklaşık 1557); hami: II. Henri (1519–1559) · I. François döneminde sundurma olarak başlandı; 1548–1558'de II. Henri döneminde çatısı kapatılıp bezendi; 1834–1837'de Louis-Philippe döneminde restore edildi · Meşe lambri, freskli ayaklar ve yaldızlı sekizgen kasetli ahşap tavan; 30 m uzunluğunda ve 10 m genişliğinde (300 metrekareden geniş)
Şunlara dikkat edin
- Scibec da Carpi'nin tavanındaki sekizgen kasetler: II. Henri'nin H harfini ve Diane de Poitiers ile ilişkilendirilen iç içe geçmiş hilalleri taşır; aynı düzen aşağıdaki on dokuzuncu yüzyıl parkesinde aynen yansıtılmıştır.
- Batı duvarının yüksek kesiminde, freskli bir konser sahnesinin altında yer alan ve saray çalgıcılarının dans pistinden uzakta oturduğu müzisyenler locası.
- Philibert Delorme'un iki bronz satirin taşıdığı yüksek doğu şöminesi: Devrim'de eritilen 1556 tarihli bronzların yirminci yüzyılda Roma'da dökülmüş yeni kopyaları.
Konuşma metni (2:42)
Gün ışığının her iki yandan aynı anda — solunuzdaki oval avludan ve sağınızdaki bahçelerden — içeri dolduğu kakmalı zeminin ortalarına yakın durun. Otuz metre uzunluğunda, on metre genişliğinde ve üç yüz metrekareyi rahatlıkla aşan bu salon aslında hiç böyle görünecek şekilde tasarlanmamıştı. Birinci François döneminde Gilles Le Breton burayı ağır bir taş beşik tonoz taşıması planlanan açık, İtalyan tarzı bir sundurma olarak başlatmıştı; ayakların üzerinde o hiç örülmemiş kemerlerin taş başlangıçlarını hâlâ seçebilirsiniz. İkinci Henri 1547'de tahta çıktığında tonoz fikrinden vazgeçti, yüksek kemer gözlerini camla kapatması için 1548'de Philibert Delorme'u getirdi ve 1550'de tüm salonu Roma'daki Constantinus Bazilikası'ndan esinlenen çökertmeli sekizgenlerle bezeli düz, yaldızlı bir tavanla örtmesi için Francesco Scibec da Carpi'yi tuttu.
Başınızı geriye yatırıp o sekizgenlere, ardından doğu ucundaki anıtsal şömineye bakın. İkinci Henri'nin taçlı H harfinin ve kraliçesi Catherine de' Medici'nin çift C harfinin yanında, yukarıda birbirine geçmiş üç gümüş hilal ile H ve D harflerinden oluşan bir monogram tekrarlanır. Hilaller av tanrıçası Diana'ya aittir ve sarayda kimse imayı kaçırmamıştı: Henri'nin kendisinden yirmi yaş büyük, ömür boyu gözdesi Diane de Poitiers'ydi.
1552'den itibaren Primaticcio, duvarlar ve derin pencere nişleri için hazırladığı çizimleri Modenalı Niccolò dell'Abate'ye verdi; o da yüzeyleri ziyafet çeken tanrıları betimleyen elliden fazla freskle donattı: Parnassos'ta Apollon ve Müzler, dans eden Üç Güzeller, demirci ocağında Vulkanus ve kadehini kaldıran Bakkhos. Şöminenin yanındaki bir sahne ise Olympos'u bırakıp yerel dedikoduya döner ve Henri'nin teşrifatçısı Sébastien de Rabutin'i 1548'de Orléans Ormanı'nda vahşi bir hayvanı mızraklarken gösterir. Ressam Ingres, 1837'de bu duvarların önünde durduğunda Fontainebleau'ya Fransız Vatikanı adını vermişti.
Valois şölenleri sırasında hizmetkârlar kraliyet sofrasını ocağın yakınına sehpalar üzerine kurar, sonra maskeli dansçılar piste çıkabilsin diye her şeyi kaldırır, bu sırada çalgıcılar batıdaki üst galeride çalardı; hatta bir saray vekayinamesi Birinci François'nın bir Fontainebleau balosuna sentor kılığında geldiğini yazar. Sonraki krallar salonu İsviçre Muhafızları'nın nöbet koğuşuna düşürdü ve 1642'de yetkililer dökülen freskleri nasıl kurtaracaklarını Nicolas Poussin'e sormak zorunda kaldı. Şömineyi taşıyan iki bronz satire dikkat edin: devrimciler 1556 tarihli özgün heykelleri eritti, Napolyon yerlerine alçı sütunlar koydu ve Roma 1966'da yeni bronz dökümler gönderdi. Çıkmadan önce bakışlarınızı tavandan ayakkabılarınıza indirin: Louis-Philippe'in ustaları 1830'larda parkeyi tam tepenizdeki on altıncı yüzyıl sekizgenlerini yankılayacak biçimde döşedi.
Durak 4 / 5 · Birinci kat, Kral Dairesi'nde XIII. Louis Salonu ile Konsey Odası arasında, kuzeyde Diana Bahçesi'ne bakar
I. Napolyon'un Taht Odası
Taht ve Ampir mobilyalar: Charles Percier (1764–1838) ve Pierre-François-Léonard Fontaine (1762–1853) çizimlerine göre François-Honoré-Georges Jacob-Desmalter (1770–1841); lambri ve tavan: Ange-Jacques Gabriel (1698–1782) yönetiminde XIII. Louis'den XV. Louis dönemine · 17. yüzyıl kraliyet yatak odası, 1752–1754'te genişletildi; 1808'de İmparatorluk Taht Odası'na dönüştürüldü · Oyma beyaz ve altın varaklı ahşap lambri, yaldızlı ahşap taht, kartallı sancaklar ve altın iplikli 350 arıyla işlenmiş kızıl ve mavi kadife sayvan; birinci kattaki eski Kral Yatak Odası'nda Savonnerie halısı (1.536 mekânlı sarayın parçası)
Şunlara dikkat edin
- Basamaklı kırmızı kürsü üzerinde, 350 altın arıyla işlenmiş kızıl-mavi sayvanın altında ve Roma kartallı sancakların iki yanında duran Jacob-Desmalter imzalı yuvarlak sırtlı yaldızlı koltuk taht.
- Napolyon'un imparatorluk nişinin üzerinde dokunulmadan bırakılan, Fransa ve Navarra kraliyet armalarını taşıyan XIII. Louis döneminden kalma on yedinci yüzyıl beyaz ve altın oyma tavan.
- Kürsünün sağındaki kırmızı örtülü 1813 tarihli bağlılık yemini masası ve ilk başta Compiègne'de Marie-Antoinette için yapılmış yaldızlı çapraz ayaklı katlanır tabure dizileri.
- Mermer şöminenin üzerindeki XIII. Louis portresi; Napolyon'un bir zamanlar kendi portresini astığı yere 1830'larda Louis-Philippe döneminde yerleştirilmiştir.
Konuşma metni (2:23)
Halının üzerinden doğrudan kızıl ve mavi kadife nişin içine bakın. Fransa'daki diğer tüm kraliyet ya da imparatorluk taht odaları mobilyalarını devrimde veya on dokuzuncu yüzyıl yangınlarında yitirdi — Tuileries 1871'de, Saint-Cloud ise 1870'te yandı — bu da bu odayı ülkede özgün döşemesiyle ayakta kalan tek tarihsel taht odası yapıyor.
Oysa Napolyon gelmeden önceki iki yüz yıl boyunca burada hiçbir kral tahta oturmamıştı. Üçüncü Henri ve Dördüncü Henri'den On Altıncı Louis'ye kadar bu nişte Fransa krallarının tören yatağı duruyordu. Bourbon saray görgüsünde yatağın kendisi kraliyet otoritesini cisimleştirirdi: saraylılar her sabah ve akşam kralın giyinip soyunmasını izlemek için sırayla içeri girer, boş odadan geçen herkes hükümdar içindeymiş gibi şilteye eğilerek selam verirdi. Napolyon'un bir vitrinde uyumaya hiç niyeti yoktu — 1804'te hemen yakında kendine daha rahat bir daire döşetti — ama sembollerin dilini çok iyi biliyordu. 1808'de imparatorluk tahtını tam kralların yatağının kapladığı iz üzerine yerleştirdi.
Gözlerinizi beyaz ve altın varaklı ahşap işçiliğine kaldırdığınızda aynı kutuyu paylaşan iki hanedanı yakalarsınız. Başınızın üzerindeki oyma tavan hâlâ On Üçüncü Louis'nin yatak odasından kalma on yedinci yüzyıl Fransa ve Navarra kraliyet armalarını taşırken, duvar panoları onun Herkül sopasını ve canavarların bile bu gücü tanıyacağını ihtar eden Latince özdeyişini korur; tüm bu düzen 1752 ile 1754 arasında On Beşinci Louis için kıvrımlı rokay ahşap oymalarla genişletilmiştir. Tam altında ise Percier ve Fontaine'in çizimlerine göre François-Honoré-Georges Jacob-Desmalter'in 1804'te oyduğu yuvarlak hatlı yaldızlı ahşap koltuk, devekuşu tüylü bir tacın ve 1808'de altın iplikli üç yüz elli arıyla işlenmiş bir sayvanın altında durur. Napolyon, Capet krallarının üzerinden atlayıp doğrudan Merovenj antikitesine bağlanmak için Bourbon zambakları yerine arıları seçmişti.
Kürsünün önündeki zemini tarayın: sağda, 1813'te görevlilerin İmparator'a kişisel bağlılık yemini ettikleri kırmızı örtülü masa, çevresinde ise 1780'lerde Compiègne'deki Marie-Antoinette için yapılmış yaldızlı çapraz ayaklı katlanır tabureler durur. Sonra şöminenin üzerindeki portreye bir göz atın. Devrimciler Philippe de Champaigne'ın özgün On Üçüncü Louis portresini 1793'te yaktı; Napolyon oraya kendi portresini astı; 1830'larda ise Louis-Philippe Bonapart'ı indirip On Üçüncü Louis'yi eski yatak odasının başına geri getirdi.
Durak 5 / 5 · Açık havada, Çeşme Avlusu'nun (Cour de la Fontaine) güney taş korkuluğunda ve Allée de Maintenon seddi boyunca, Sazan Göleti üzerinden ada köşküne bakacak şekilde
Sazan Göleti ve Le Vau Köşkü
Köşk mimarı: Louis Le Vau (1613–1670), hami: XIV. Louis, 1662 (daha erken bir IV. Henri ada barınağının üzerine); restorasyon: I. Napolyon dönemi, 1807 · Gölete IV. Henri döneminde (saltanatı 1589–1610) sazan bırakıldı; sekizgen köşk 1662'de inşa edildi, 1807'de restore edildi · Cour de la Fontaine'in güneyindeki 6 hektarlık gölet üzerinde (kaynaklarda 4 ila 6 hektar) yedi kemerli pencereli, taş ve arduvaz çatılı sekizgen köşk
Şunlara dikkat edin
- Göletin tam ortasında yükselen, sekiz cephesinden yedisi yüksek kemerli pencerelerle açılmış, Louis Le Vau'nun 1662 tarihli sekizgen taş köşkü.
- Lorraine Dükü'nün IV. Henri'ye altmış sazan göndermesiyle başlayan kraliyet balık havuzu geleneğini sürdüren, taş korkuluğun altında yüzen sazanlar.
- Arkanızda Çeşme Avlusu'nun çevresinde: batıda Gabriel'in 1750 tarihli Gros Pavillon'u, karşınızda I. François kanadı ve doğuda Primaticcio'nun 1565–1570 tarihli çift rampalı Belle-Cheminée kanadı.
- Allée de Maintenon seddinin doğusunda, IV. Henri'nin 1.200 metrelik Büyük Kanalı'na doğru uzanan Le Nôtre ve Le Vau imzalı 14 hektarlık Grand Parterre.
Konuşma metni (2:22)
Çeşme Avlusu'nun güney kenarındaki taş korkuluğa çıkın ve açık suyun üzerinden karşıya bakın. Keşişler ve Orta Çağ taş ustaları bu havzayı ilk başta şatonun yanındaki bataklık toprağı kurutmak için kazmış, suyu solunuzda bugün Allée de Maintenon denen toprak setle tutmuşlardı; saray yönetimi su yüzeyini altı hektar, Wikipedia ise dört hektar olarak verir. Valois kralları döneminde yüzeyinde temsili deniz savaşları ve su şenlikleri sahnelenirdi. Ardından Lorraine Dükü Üçüncü Charles, Dördüncü Henri'ye yaklaşık altmış sazan armağan etti ve on yedinci yüzyıla gelindiğinde gezginler bu terasın altında yüzen, yüz yaşında olduğu söylenen obur gri balıklardan ülkelerine yazdıkları mektuplarda söz ediyordu.
Ortada, alçak çatılı, yedi cephesi camlı ve kayık iskelesi kuzeyde size dönük küçük sekizgen bir taş yapı süzülür. Louis Le Vau bu sekizgen köşkü 1662'de On Dördüncü Louis için Dördüncü Henri'nin daha eski bir ada barınağının üzerine inşa etti; Napolyon 1807'de köşkü onartıp kendi baş harfini işledi; 1860'larda ise Üçüncü Napolyon ile İmparatoriçe Eugénie yaz öğleden sonraları verilen davetler için konuklarını kayıkla oraya taşıyordu. Seddin avluyla birleştiği yerde durursanız Le Vau'nun yapıyı neden tam oraya oturttuğunu görürsünüz: köşk doğuya doğru André Le Nôtre ile Le Vau'nun 1660 ile 1664 arasında düzenlediği on dört hektarlık Grand Parterre — Avrupa'nın en büyük biçimsel bahçe parteri — ve onun da ötesinde, Versay'ınkinden altmış yıl önce, 1606 ile 1609 arasında kazılan Dördüncü Henri'nin bin iki yüz metrelik Büyük Kanalı ile tek bir eksende hizalanır.
Şimdi bir an için suya sırtınızı dönün. Bu tek avlunun etrafında tam karşınızda Birinci François kanadı, sağda Primaticcio'nun yaklaşık 1565 ile 1570 arasına tarihlenen çift rampalı Belle-Cheminée cephesi, solda ise Ange-Jacques Gabriel'in 1750 tarihli klasik Gros Pavillon'u yükselir — erken dönem bir İngiliz ziyaretçiye Fontainebleau'yu saraylar topluluğu diye adlandırtan ve 1981'de UNESCO Dünya Mirası listesine girmesini sağlayan dönemler mozaiği tam olarak budur.
Sağ tarafınızda, taş devleriyle 1540'lardan kalma rustik çam mağarasının ilerisinde, Maximilien Joseph Hurtault'nun 1810 ile 1812 arasında düzenlediği İngiliz Bahçesi kıvrılarak uzanır; efsaneye göre Bléau adlı bir av köpeğinin bulduğu ve tüm bu saraya adını veren Fontaine Belle-Eau adlı berrak pınar da bu bahçede gizlidir.
Bağımsız rehber · Chiaro
Chiaro'yu Fontainebleau Sarayı'nda gördüğünüz her şeye doğrultun.
Bu beş durak, Tabaklar Galerisi'nin lambrilerine yerleştirilmiş 128 Sèvres porseleni manzaradan Marie-Antoinette'in gümüş kaplamalı buduarına ve Bonapart'ın tacından feragat belgesini imzaladığı tek ayaklı masaya kadar 40.000'den fazla eseri barındıran 1.536 mekânlı bir sarayın yalnızca yüzeyini çizer. Telefonunuzun kamerasını bir kapı üstündeki Latince özdeyişe, alçı bir satire ya da bir duvar halısı armasına çevirin; Chiaro onu kimin sipariş ettiğini, hangi simgeyi taşıdığını ve altında neler yaşandığını anında söylesin.
Gitmeden önce
Ulaşım
Place Charles de Gaulle, 77300 Fontainebleau. Batıdaki ana kapıdan (Grille d'Honneur) Şeref Avlusu'na (Cour d'Honneur) ücretsiz girilir; yerinde bilet gişeleri ve iç mekân girişi avlunun güney tarafındaki XV. Louis kanadındadır, önceden bilet alanlar ise doğrudan saray girişine yürür.
Paris Gare de Lyon'dan (Montargis, Montereau veya Laroche-Migennes yönüne) kalkan SNCF Transilien banliyö trenleriyle Fontainebleau-Avon istasyonuna gelin, ardından Les Lilas yönündeki 3401 numaralı otobüsle “Château” durağında inin. Paris'ten özel araçla Porte d'Orléans veya Porte d'Italie üzerinden A6 otoyolunu izleyip Fontainebleau çıkışından ayrılın.
Bilet ve giriş
- Genel giriş bileti hem Büyük Daireler'i (Grands Appartements) hem de I. Napolyon Müzesi'ni — yani buradaki tüm iç mekân duraklarını — kapsar: tam yetişkin 17 avro, indirimli 15 avro veya kapanıştan önceki son saatte 13 avro sabit ücret; chateaudefontainebleau.tickeasy.com üzerinden önceden bilet alarak XV. Louis kanadındaki gişe sırasını atlayabilirsiniz. Temmuz ve ağustos ayları dışında her ayın ilk pazar günü ile kimlik ibrazıyla 18 yaş altına, AB'de uzun süreli ikamet eden 18–26 yaş arasına (26 yaş altı) ve bir refakatçisiyle engelli ziyaretçilere yıl boyu giriş ücretsizdir.
- Sarayın iç mekânları salı günleri ile Yılbaşı (1 Ocak), İşçi Bayramı (1 Mayıs) ve Noel Günü (25 Aralık) dışında her gün açıktır: nisan–eylül arası 9:30–18:00 (son giriş 17:15), ekim–mart arası 9:30–17:00 (son giriş 16:15). Avlular ve bahçeler her gün ücretsiz ve açıktır — kasımdan şubata 9:00–17:00, mart, nisan ve ekimde 9:00–18:00, mayıstan eylüle 9:00–19:00; Diana Bahçesi 30 dakika, İngiliz Bahçesi ise bir saat erken kapanır — dış park ise 24 saat açık kalır.
- İmparatorluk Tiyatrosu, Küçük Daireler (Petits Appartements), Madame de Maintenon Dairesi ve Türk Buduarı standart bireysel güzergâhta yer almaz, yalnızca 7 avroluk rehberli turlarla gezilir; beş durağımızın hiçbiri bunları gerektirmez.
- Hareket kısıtlılığı olan ziyaretçiler için talep üzerine Büyük Daireler katına çıkan bir asansör bulunur (Rue Denecourt üzerindeki Cour des Mathurins girişinde iki engelli park yeri mevcuttur). Ücretsiz dolaplar büyük çantaları, şemsiyeleri ve bebek arabalarını alır; bebek arabalarının yasak olduğu üst katlar için kanguru ve katlanır puset ödünç verilir; flaşsız elde fotoğraf çekimi serbesttir, ancak tripod, selfie çubuğu ve avlu ya da bahçelerde köpekler (rehber köpekler hariç) yasaktır.
Resmî sesli rehber
Karşılama salonunda saray, tabletlerin müsaitliğine bağlı olarak genel giriş biletine ek 4 avro karşılığında İngilizce dahil on iki dilde tabletli video rehber ve 7–12 yaş grubuna yönelik beş dilli bir çocuk rotası kiralar. On bir dilde basılı kendi kendine gezi broşürleri ile yön bulma ve erişilebilirlik uygulaması AudioSpot ücretsizdir; rehber eşliğindeki anlatımlı turlar ise 7 avro ek ücrete tabidir (yıl boyu Fransızca, yazın 31 Ağustos'a kadar İngilizce). Beş duraklı tarayıcı rehberimiz ise bağımsız ve ücretsizdir; avlu taşlarından Sazan Göleti'ne dek her oynatıcının altında tam metinle birlikte çalar.
Resmî web sitesi →Sorular
Ücretsiz bir Fontainebleau Sarayı sesli rehberi var mı?
Evet — bu sayfadaki beş kaydın tamamı ödeme, üyelik ya da indirme gerektirmeden doğrudan mobil tarayıcınızdan çalar; At Nalı Merdiveni'nden başlayıp Sazan Göleti kıyısında biter ve her kaydın altında yazılı metni yer alır. Sarayın sahadaki kendi ücretsiz olanakları on bir dilde basılı salon broşürleri ile AudioSpot erişilebilirlik uygulamasıdır; multimedya tablet video rehberi ise 4 avroya kiralanır. Rota üzerindeki diğer salonlar için de sesli anlatım isterseniz, Chiaro uygulaması hızlı bir fotoğraftan hikâyelerini anlatır.
Fontainebleau Sarayı sesli rehberini biletsiz dinleyebilir miyim?
Birinci ve beşinci duraklar dışarıda, Şeref Avlusu'nda ve Sazan Göleti kenarındadır; avlular ile bahçeler haftanın her günü — sarayın iç mekânlarının kapalı olduğu salı günleri bile — ücretsizdir. İkinci, üçüncü ve dördüncü duraklar (I. François Galerisi, Balo Salonu ve Napolyon'un Taht Odası) üst kattaki Büyük Daireler rotasında yer alır ve standart 17 avroluk yetişkin biletiyle (indirimli 15 avro, son saatte 13 avro) gezilir.
Fontainebleau Sarayı'nın resmî sesli rehberi ne kadar?
Saray, karşılama salonunda giriş biletine ek olarak 4 avro karşılığında, tablet müsaitliğine bağlı olarak İngilizce dahil on iki dilde bir tablet video rehber ve 7–12 yaş grubuna özel bir çocuk sürümü kiralar. İmparatorluk Tiyatrosu veya Küçük Daireler gibi kapalı bölümleri açan personel eşliğindeki rehberli turlar 7 avro ek ücrete tabidir ve yazın 31 Ağustos'a kadar İngilizce turlar düzenlenir.
Fontainebleau Sarayı ne zaman kapalıdır?
Sarayın iç bölümleri her salı ve yılda üç resmî tatilde kapalıdır: Yılbaşı (1 Ocak), 1 Mayıs ve Noel (25 Aralık). Diğer tüm günlerde kapılar 9:30'da açılır; nisan ile eylül arasında 18:00'e (son giriş 17:15), ekim ile mart arasında 17:00'ye (son giriş 16:15) kadar açık kalır; ücretsiz avlular, bahçeler ve 24 saat açık park ise salı günleri de gezilebilir.
Paris'ten Fontainebleau Sarayı'na trenle nasıl gidilir?
Paris Gare de Lyon'dan Montargis, Montereau veya Laroche-Migennes yönüne giden bir SNCF Transilien ana hat trenine binin ve Fontainebleau-Avon istasyonunda inin. İstasyonun hemen dışından kalkan Les Lilas yönündeki 3401 numaralı otobüs sizi ana avlu kapısının tam karşısındaki “Château” durağında indirir.
Diğer sesli rehberler
Chiaro tarafından hazırlandı. Fontainebleau Sarayı yönetimiyle bağlantılı değildir.