Μνημείο του Λίνκολν · Ουάσινγκτον · Ανεξάρτητος ξεναγός
Ηχητικός ξεναγός του Μνημείου του Λίνκολν,
πέντε στάσεις, δωρεάν.
Τριάντα έξι δωρικοί κίονες, ένας για κάθε πολιτεία της Ένωσης όταν πέθανε ο Λίνκολν, γύρω από μια μαρμάρινη μορφή ύψους 19 ποδιών, σχεδόν 6 μέτρων. Πέντε ηχογραφήσεις σάς πηγαίνουν από την πλατεία ως το πάνω σκαλί· για οποιαδήποτε άλλη επιγραφή ή γλυπτό, ρωτήστε το Chiaro με μια φωτογραφία.
Δημιουργία του Chiaro. Δεν συνδέεται με το Μνημείο του Λίνκολν.
Η ανατολική πρόσοψη και οι τριάντα έξι κίονές της
Μνημείο του Λίνκολν, Ουάσινγκτον
Αυτό ήταν το δωρεάν κομμάτι
Αρκεί μια φωτογραφία: το Chiaro σάς παρουσιάζει το Μνημείο του Λίνκολν με κάθε λεπτομέρεια.
Οι πέντε στάσεις · 14 λεπτά ήχου
Πέντε σημεία, μία διαδρομή,
με τη σειρά που θα περπατήσετε.
Ο ηχητικός ξεναγός του Μνημείου του Λίνκολν σε αυτή τη σελίδα είναι για περιήγηση με δικό σας ρυθμό, δεν κοστίζει τίποτα και ξεκινά από την πλατεία στη βάση της ανατολικής σκάλας, με την Ανακλαστική Λίμνη (Reflecting Pool) πίσω σας· ακολουθούν πέντε ιστορίες και ένα ανέβασμα. Από εκεί ανεβαίνει στο πλατύσκαλο κάτω από τα λευκά μαρμάρινα σκαλιά, όπου μίλησε ο Μάρτιν Λούθερ Κινγκ το 1963· περνά ανάμεσα από τους κίονες στο άγαλμα του Ντάνιελ Τσέστερ Φρεντς στην κεντρική αίθουσα· στρίβει αριστερά στη νότια αίθουσα για την Ομιλία στο Γκέτισμπεργκ και την τοιχογραφία «Χειραφέτηση» του Τζουλς Γκέριν· και βγαίνει ξανά στην κορυφή της σκάλας για τη μακριά θέα προς τα ανατολικά, ως το Μνημείο του Ουάσινγκτον και το Καπιτώλιο. Περίπου δεκατέσσερα λεπτά ακρόασης, όλα πάνω στον ίδιο άξονα του ίδιου κτιρίου, με 58 σκαλιά από την πλατεία ως την αίθουσα, ή τον ανελκυστήρα αριστερά από τη σκάλα, αν προτιμάτε να μην ανεβείτε με τα πόδια.
Όσα γράφονται εδώ στηρίζονται στις σελίδες της Υπηρεσίας Εθνικών Πάρκων των ΗΠΑ (National Park Service) για το μνημείο, στο nps.gov/linc, και επιβεβαιώνονται από μια ανεξάρτητη πηγή. Τις εξαιρέσεις των αργιών, καθώς και τις βραδινές ώρες του ανελκυστήρα και του υπόγειου χώρου, θα τις βρείτε στη σελίδα ωραρίου της Υπηρεσίας. Αν ένας φύλακας του πάρκου στα σκαλιά σάς πει κάτι διαφορετικό από όσα γράφουμε εδώ, πιστέψτε πρώτα τον φύλακα και γράψτε μας μετά.
Στάση 1 από 5 · Η πλατεία στη βάση της κεντρικής σκάλας, ανατολική πλευρά, ανάμεσα στην Ανακλαστική Λίμνη και το μνημείο, με το πρόσωπο προς τα δυτικά
Η ανατολική πρόσοψη και οι τριάντα έξι κίονές της
Χένρι Μπέικον (1866–1924), αρχιτέκτονας· ζωφόρος, γείσο και αττική σκαλισμένα από τον Έρνεστ Σ. Μπέρστοου · 1914–1922 · Μάρμαρο Γιουλ του Κολοράντο· 36 ραβδωτοί δωρικοί κίονες, ο καθένας ύψους 44 ποδιών (13,4 μ.) με διάμετρο βάσης 7 πόδια και 5 ίντσες (2,26 μ.), γύρω από κιονοστοιχία μήκους 188 ποδιών και 4 ιντσών (57,4 μ.) στην ανατολική και στη δυτική πλευρά
Προσέξτε
- Μετρήστε τους κίονες της ανατολικής πρόσοψης: δώδεκα. Ολόκληρος ο δακτύλιος των 36 κάνει τον γύρο του κτιρίου, ένας για κάθε πολιτεία του 1865.
- Δύο ζώνες με ονόματα: οι 36 πολιτείες με τις χρονιές ένταξής τους στη ζωφόρο ακριβώς πάνω από τους κίονες, και οι 48 πολιτείες του 1922 στην αττική, στην κορυφή.
- Η χλωμή καθιστή μορφή μέσα από το κεντρικό άνοιγμα των κιόνων, σε μια είσοδο που κάποτε επρόκειτο να κλείσει με κιγκλίδωμα από μπρούντζο και γυαλί.
- Η πλάκα της Αλάσκας και της Χαβάης στο δάπεδο της πλατείας, για τις δύο πολιτείες που δεν χώρεσαν στην αττική.
Κείμενο (2:39)
Βρίσκεστε στην πλατεία, με την Ανακλαστική Λίμνη πίσω σας· κοιτάζετε δυτικά, προς τα πάνω στα σκαλιά, και ολόκληρη η ανατολική πρόσοψη είναι μπροστά σας. Μετρήστε τους κίονες σε αυτή την πλευρά. Δώδεκα. Συνεχίζουν και στις τέσσερις πλευρές, τριάντα έξι συνολικά, και αυτός ο αριθμός είναι το πρώτο που θέλει να προσέξετε ο Χένρι Μπέικον: ένας κίονας για κάθε πολιτεία της Ένωσης τη στιγμή που πέθανε ο Αβραάμ Λίνκολν, το 1865. Πίσω τους, στην είσοδο, στέκονται άλλοι δύο, δεξιά κι αριστερά από το άνοιγμα όπου μόλις που διακρίνετε μέσα στη σκιά μια χλωμή καθιστή μορφή.
Ο Μπέικον πήρε για πρότυπο τον Παρθενώνα της Αθήνας. Το σκεπτικό του ήταν απλό: ένα μνημείο για έναν άνθρωπο που υπερασπίστηκε τη δημοκρατία έπρεπε να μοιάζει με τον τόπο όπου γεννήθηκε η δημοκρατία. Κάθε κίονας έχει ύψος σαράντα τέσσερα πόδια, πάνω από δεκατρία μέτρα, είναι χτισμένος από σπονδύλους μαρμάρου Γιουλ του Κολοράντο, τον έναν πάνω στον άλλον, και κανένας δεν είναι απολύτως κατακόρυφος. Γέρνουν όλοι ελάχιστα προς τα μέσα, το ίδιο και οι τοίχοι. Οι αρχαίοι Έλληνες έκαναν το ίδιο, επειδή ένα κτίριο με απόλυτα ίσιες πλευρές μοιάζει να φουσκώνει στην κορυφή. Αυτό που εσείς βλέπετε ως κατακόρυφο είναι μια προσεκτικά υπολογισμένη κλίση.
Σηκώστε τώρα το βλέμμα στη ζώνη ακριβώς πάνω από τους κίονες. Εκεί είναι τα ονόματα των τριάντα έξι πολιτειών, η καθεμιά με τη χρονιά που μπήκε στην Ένωση, χωρισμένα με σκαλιστά διπλά στεφάνια. Ανεβείτε πιο ψηλά, στην αττική, τη ζώνη στην κορυφή του κτιρίου, και θα δείτε έναν δεύτερο κατάλογο: τις σαράντα οκτώ πολιτείες που υπήρχαν όταν εγκαινιάστηκε το μνημείο, το 1922. Έτσι έμειναν δύο καθυστερημένες χωρίς θέση, και η Αλάσκα και η Χαβάη πήραν αντί γι’ αυτό μια πλάκα, στερεωμένη στο δάπεδο αυτής της πλατείας. Όλο αυτό το σκάλισμα, τα στεφάνια, τους αετούς, τις γιρλάντες, το έκανε ένας αρχιτεκτονικός γλύπτης από την Ουάσινγκτον, ο Έρνεστ Μπέρστοου.
Δεν ήθελαν όλοι έναν ναό. Πολλοί θεώρησαν το σχέδιο του Μπέικον υπερβολικά μεγαλοπρεπές για έναν άνθρωπο με τον ταπεινό χαρακτήρα του Λίνκολν και ζήτησαν ένα απλό μνημείο σε σχήμα ξύλινης καλύβας. Άλλοι έλεγαν ότι το σημείο ήταν βάλτος. Και είχαν ένα δίκιο: εδώ το έδαφος είναι επιχωμάτωση, και πριν σηκωθεί έστω και ένα κομμάτι μάρμαρο, οι εργάτες έριξαν εκατόν είκοσι δύο πυλώνες από σκυρόδεμα ως το βραχώδες υπόστρωμα, και από πάνω τους ένα δεύτερο στρώμα πυλώνων και τόξων από σκυρόδεμα. Το λευκό κτίριο μπροστά σας στέκεται πάνω σε ένα θαμμένο δάσος από σκυρόδεμα.
Οι εργασίες άρχισαν στις δώδεκα Φεβρουαρίου 1914, στα γενέθλια του Λίνκολν. Ακόμη και το 1920 υπήρχε σχέδιο να κλείσει εκείνη η είσοδος με ένα κιγκλίδωμα από μπρούντζο και γυαλί. Το σχέδιο εγκαταλείφθηκε και η είσοδος έμεινε ανοιχτή. Το μνημείο εικονίζεται στην πίσω όψη του χαρτονομίσματος των πέντε δολαρίων από το 1929, και από το 1959 ως το 2008 ήταν και στην πίσω όψη του κέρματος του ενός σεντ, με το άγαλμα να φαίνεται ανάμεσα στους κίονες.
Στάση 2 από 5 · Κεντρική σκάλα, ανατολική πλευρά: το πλατύσκαλο κάτω από τα λευκά μαρμάρινα σκαλιά, εκεί όπου η χαραγμένη πέτρα είναι στερεωμένη στο δάπεδο
Το πλατύσκαλο όπου μίλησε ο Κινγκ
Σκάλα και πλατύσκαλο του Χένρι Μπέικον (1866–1924)· η επιγραφή χαράχτηκε το 2003, για την τεσσαρακοστή επέτειο της ομιλίας · 1922· επιγραφή 2003 · Τα χαμηλότερα σκαλιά από ροζ γρανίτη του Μίλφορντ και τα ψηλότερα από μάρμαρο Γιουλ του Κολοράντο· 87 σκαλιά συνολικά από την Ανακλαστική Λίμνη ως την αίθουσα, τα 58 από αυτά ανάμεσα στην πλατεία και την αίθουσα
Προσέξτε
- Η ίδια η χαραγμένη πέτρα στο δάπεδο του πλατύσκαλου: πέντε σύντομες γραμμές, η πρώτη I HAVE A DREAM, «Έχω ένα όνειρο», και η τελευταία η ημερομηνία, 28 Αυγούστου 1963.
- Η αλλαγή της πέτρας κάτω από τα πόδια σας: ροζ γρανίτης από κάτω, λευκό μάρμαρο του Κολοράντο στα ψηλότερα σκαλιά.
- Οι δύο τρίποδες πάνω στους πέτρινους όγκους δεξιά κι αριστερά από τη σκάλα, σκαλισμένοι από τους αδελφούς Πιτσιρίλι με λιοντάρια, αετούς, κουκουνάρια και καλαμπόκι.
Κείμενο (2:46)
Ανεβείτε τις χαμηλότερες σκάλες και σταθείτε στο πλατύσκαλο κάτω από τα λευκά μαρμάρινα σκαλιά. Κοιτάξτε το δάπεδο κάτω από τα παπούτσια σας. Εδώ είναι στερεωμένη μια πέτρα με πέντε σύντομες γραμμές χαραγμένες στα αγγλικά: «Έχω ένα όνειρο», Μάρτιν Λούθερ Κινγκ ο νεότερος, η Πορεία προς την Ουάσινγκτον για Δουλειά και Ελευθερία, 28 Αυγούστου 1963. Σημαδεύει το σημείο όπου στάθηκε, δεκαοκτώ σκαλιά κάτω από το άγαλμα, και χαράχτηκε το 2003, για την τεσσαρακοστή επέτειο.
Εκείνη τη μέρα περίπου διακόσιες πενήντα χιλιάδες άνθρωποι γέμισαν τον χώρο που μόλις διασχίσατε. Η πορεία δεν σχεδιαζόταν αρχικά να τελειώσει εδώ. Ο συνδικαλιστής ηγέτης Γουόλτερ Ρούθερ ήταν αυτός που έπεισε τους άλλους οργανωτές να τη μεταφέρουν από το Καπιτώλιο στο Μνημείο του Λίνκολν, επειδή θα φαινόταν λιγότερο απειλητική για το Κογκρέσο και επειδή ταίριαζε να μιλήσουν κάτω από το βλέμμα του Λίνκολν. Η αστυνομία προτίμησε την επιλογή για δικό της λόγο: ο χώρος περιβάλλεται από νερό σε τρεις πλευρές, οπότε οποιαδήποτε αναταραχή θα περιοριζόταν εύκολα. Ο Κινγκ μίλησε εκατό χρόνια μετά τη Διακήρυξη Χειραφέτησης του Λίνκολν, και το «Έχω ένα όνειρο» απηχούσε σκόπιμα την Ομιλία στο Γκέτισμπεργκ, που θα τη βρείτε χαραγμένη σε έναν τοίχο μέσα.
Δεν ήταν ο πρώτος που έκανε αυτά τα σκαλιά βήμα. Το 1939 οι Θυγατέρες της Αμερικανικής Επανάστασης αρνήθηκαν να αφήσουν την κοντράλτο Μάριαν Άντερσον να τραγουδήσει στη δική τους αίθουσα, το Κόνστιτιούσιον Χολ, επειδή ήταν μαύρη. Με πρόταση της Έλινορ Ρούζβελτ, ο Αμερικανός υπουργός Εσωτερικών Χάρολντ Ίκες, αρμόδιος για τις ομοσπονδιακές εκτάσεις και τα εθνικά πάρκα, της πρόσφερε αντί γι’ αυτό αυτά τα σκαλιά, και την Κυριακή του Πάσχα τραγούδησε εδώ μπροστά σε εβδομήντα πέντε χιλιάδες ανθρώπους και σε ένα ραδιοφωνικό κοινό σε όλη τη χώρα. Η Υπηρεσία Εθνικών Πάρκων λέει ότι τότε το μνημείο έπαψε να είναι μόνο τόπος απόδοσης τιμής στον Λίνκολν και έγινε τόπος για την επέκταση της ελευθερίας σε κάθε Αμερικανό. Το 1947 ήρθε εδώ ο Χάρι Τρούμαν και έγινε ο πρώτος πρόεδρος που μίλησε στην Εθνική Ένωση για την Πρόοδο των Εγχρώμων, τη μεγάλη οργάνωση για τα πολιτικά δικαιώματα των μαύρων.
Η αντίφαση είναι παλαιότερη από όλους τους. Στα εγκαίνια, τον Μάιο του 1922, επιφανείς Αφροαμερικανοί καλεσμένοι βρήκαν ότι τους είχε οριστεί χωριστός τομέας, που τον φρουρούσαν πεζοναύτες. Τον κεντρικό λόγο εκείνη τη μέρα τον εκφώνησε ο Ρόμπερτ Μότον, επικεφαλής του Ινστιτούτου Τάσκιγκι, που μίλησε για ισότητα ανάμεσα στις φυλές σε ένα κοινό κατά κύριο λόγο χωρισμένο.
Πριν ανεβείτε παραπέρα, κοιτάξτε δεξιά κι αριστερά. Πάνω σε καθέναν από τους δύο ογκώδεις πέτρινους όγκους που πλαισιώνουν τη σκάλα στέκεται ένας τρίποδας από ροζ μάρμαρο του Τενεσί, ύψους έντεκα ποδιών, πάνω από τρία μέτρα, σκαλισμένος από τους αδελφούς Πιτσιρίλι, με λιοντάρια, αετούς, κουκουνάρια και καλαμπόκι. Προσέξτε επίσης ότι η πέτρα αλλάζει κάτω από τα πόδια σας, από ροζ γρανίτη χαμηλά σε λευκό μάρμαρο του Κολοράντο ψηλά. Και αν μετρήσετε τα σκαλιά από την άκρη της Ανακλαστικής Λίμνης ως την αίθουσα, θα βρείτε ογδόντα επτά: τέσσερις εικοσαετίες και επτά. Έτσι ακριβώς αρχίζει η Ομιλία στο Γκέτισμπεργκ: «Τέσσερις εικοσαετίες και επτά χρόνια πριν…».
Στάση 3 από 5 · Κεντρική αίθουσα, απέναντι από το άγαλμα, από την είσοδο ανάμεσα στους κίονες
Ο καθιστός Λίνκολν του Ντάνιελ Τσέστερ Φρεντς
Ντάνιελ Τσέστερ Φρεντς (1850–1931), γλύπτης· σκαλισμένος από τους αδελφούς Πιτσιρίλι υπό την επίβλεψή του · Σκαλίστηκε από το 1918· συναρμολογήθηκε στην αίθουσα στα τέλη του 1919 και στις αρχές του 1920 · Λευκό μάρμαρο από την πολιτεία της Τζόρτζια σε 28 κομμάτια, ύψους 19 ποδιών (5,8 μ.) και πλάτους 19 ποδιών, πάνω σε βάθρο από μάρμαρο του Τενεσί ύψους 10 ποδιών (3 μ.)
Προσέξτε
- Τα δύο χέρια: το αριστερό σφιγμένο, το δεξί ανοιχτό, με τον δείκτη λίγο σηκωμένο από την πολυθρόνα. Ο Φρεντς δούλεψε με εκμαγεία από τα ίδια τα χέρια του Λίνκολν.
- Οι δεμένες δέσμες ραβδιών, οι φάσκες, που σχηματίζουν τα μπράτσα της πολυθρόνας, και η σημαία ριγμένη στην πλάτη της.
- Οι αρμοί ανάμεσα στους 28 όγκους μαρμάρου, που η Υπηρεσία Εθνικών Πάρκων τους χαρακτηρίζει σχεδόν αόρατους. Δοκιμάστε να βρείτε έναν.
- Οι πέντε στίχοι του Ρόγιαλ Κορτίσοζ στον τοίχο πάνω από το κεφάλι του.
Κείμενο (2:54)
Μπείτε ανάμεσα στους κίονες και αφήστε τα μάτια σας να συνηθίσουν τη σκιά. Είναι μεγαλύτερος απ’ όσο περιμένατε, και αυτό ήταν μια απόφαση της τελευταίας στιγμής. Το πρώτο σχέδιο ήταν ένα άγαλμα δέκα ποδιών, περίπου τριών μέτρων. Ως το 1918 είχε φανεί ότι θα χανόταν μέσα σε μια αίθουσα ύψους εξήντα ποδιών, δεκαοκτώ μέτρων, οπότε το μέγεθος διπλασιάστηκε και μπήκαν ατσάλινα στηρίγματα κάτω από το δάπεδο για να σηκώσουν το επιπλέον βάρος. Αυτό που βλέπετε έχει δεκαεννέα πόδια από το κεφάλι ως τις πατούσες, σχεδόν έξι μέτρα, και άλλο τόσο πλάτος. Αν σηκωνόταν όρθιος, θα είχε ύψος είκοσι οκτώ πόδια, πάνω από οκτώμισι μέτρα.
Ούτε είναι από μία πέτρα. Το σχεδίασε ο Ντάνιελ Τσέστερ Φρεντς και το σκάλισαν οι αδελφοί Πιτσιρίλι, έξι αδέλφια που είχαν με τον πατέρα τους ένα εργαστήριο μαρμάρου στη Νέα Υόρκη, από είκοσι οκτώ όγκους λευκού μαρμάρου από την πολιτεία της Τζόρτζια. Τα κομμάτια εφαρμόζουν τόσο σφιχτά που η Υπηρεσία Εθνικών Πάρκων χαρακτηρίζει τους αρμούς σχεδόν αόρατους. Δοκιμάστε να βρείτε έναν.
Κοιτάξτε τώρα τα χέρια, γιατί εκεί έβαλε ο Φρεντς το επιχείρημά του. Μελέτησε φωτογραφίες, περιγραφές αυτοπτών μαρτύρων και τα εκμαγεία που είχε πάρει ο Λέοναρντ Βολκ από τα ίδια τα χέρια του Λίνκολν το 1860. Το αριστερό χέρι, αυτό στα δεξιά σας, είναι σφιγμένο σε γροθιά. Το δεξί είναι ανοιχτό και χαλαρό, με τον δείκτη λίγο σηκωμένο από την πολυθρόνα. Η Υπηρεσία τα διαβάζει ως δύναμη και συμπόνια: την αποφασιστικότητα να φτάσει τον πόλεμο ως το τέλος και την επιθυμία να φέρει πίσω τον Νότο χωρίς εκδίκηση. Ο Καρλ Σάντμπεργκ είπε ότι ο Λίνκολν ήταν φτιαγμένος από ατσάλι και βελούδο, κι εδώ βλέπετε αυτή τη φράση σε μάρμαρο.
Αργά ή γρήγορα θα ακούσετε δύο ιστορίες γι’ αυτό το άγαλμα, οπότε ορίστε τι ισχύει. Λένε ότι στο πίσω μέρος του κεφαλιού του Λίνκολν είναι σκαλισμένο το πρόσωπο του Ρόμπερτ Λη, που κοιτάζει πέρα από το ποτάμι προς το παλιό του σπίτι. Η Υπηρεσία λέει όχι, και έχει μια φωτογραφία αποτύπωσης του 1995 που δείχνει ότι είναι απλώς μαλλιά. Λένε επίσης ότι τα χέρια σχηματίζουν τα αρχικά του, Έι και Ελ, στην αμερικανική νοηματική γλώσσα. Η Υπηρεσία λέει μάλλον όχι, και εξηγεί από πού βγήκε η ιδέα: ο Φρεντς είχε φτιάξει νωρίτερα ένα άγαλμα του Τόμας Χόπκινς Γκάλοντετ που μαθαίνει σε ένα κοριτσάκι το γράμμα Έι, και σε εκείνο σκάλισε τα νοήματα επίτηδες. Μερικοί ιστορικοί πιστεύουν ότι ίσως το εννοούσε κι εδώ.
Κάτω από τα χέρια, τα μπράτσα της πολυθρόνας είναι δέσμες από ραβδιά δεμένα μαζί, οι ρωμαϊκές φάσκες: ένα ραβδί μόνο του είναι αδύναμο, η δέσμη είναι δυνατή. Πίσω του, μια σημαία είναι ριγμένη στην πλάτη της πολυθρόνας.
Πάνω από το κεφάλι του υπάρχουν πέντε στίχοι του κριτικού τέχνης Ρόγιαλ Κορτίσοζ. Αρκετοί προσπάθησαν να βελτιώσουν τη διατύπωση πριν χαραχτεί, και κανείς δεν τα κατάφερε· ο Κορτίσοζ, απ’ ό,τι φαίνεται, το θεωρούσε το έργο για το οποίο ήταν πιο περήφανος σε όλη του τη ζωή. Μετά σηκώστε το βλέμμα στο ταβάνι. Αυτά τα ανοιχτόχρωμα φατνώματα είναι μάρμαρο της Αλαμπάμα, εμποτισμένο με κερί ώστε το φως της μέρας να λάμπει μέσα από αυτό. Ούτε αυτό αρκούσε για να φωτιστεί το άγαλμα, και το 1929 κρύφτηκαν προβολείς στο ταβάνι.
Στάση 4 από 5 · Νότια αίθουσα, στον νότιο τοίχο, στα αριστερά σας όταν κοιτάζετε το άγαλμα
Η Ομιλία στο Γκέτισμπεργκ και η «Χειραφέτηση» του Γκέριν
Τοιχογραφία του Τζουλς Γκέριν (1866–1946)· γράμματα χαραγμένα από τον Έρνεστ Σ. Μπέρστοου· αετοί και φύλλα φοίνικα της Έβελιν Μπεατρίς Λόνγκμαν (1874–1954) · Η ομιλία εκφωνήθηκε στις 19 Νοεμβρίου 1863· χαράχτηκε και ζωγραφίστηκε κατά την κατασκευή του μνημείου, 1914–1922 · Τοίχος από ασβεστόλιθο της Ιντιάνα· τοιχογραφία σε μουσαμά μήκους 60 ποδιών και ύψους 12 ποδιών (18 × 3,7 μ.), με λαδομπογιά αναμεμειγμένη με λευκό κερί και κηροζίνη
Προσέξτε
- Η Δικαιοσύνη, στην αριστερή ομάδα της τοιχογραφίας, καθισμένη σε μια πολυθρόνα ίδια με εκείνη όπου κάθεται ο Λίνκολν στο άγαλμα.
- Ο φτερωτός Άγγελος της Αλήθειας στο κέντρο της τοιχογραφίας, που ελευθερώνει τις σκλαβωμένες μορφές γύρω του.
- Οι δύο αετοί της Λόνγκμαν στη βάση της επιγραφής και τα ψηλά φύλλα φοίνικα δεξιά κι αριστερά της.
- Απέναντι, πέρα από την κεντρική αίθουσα, στον βόρειο τοίχο, η τοιχογραφία «Ενότητα», όπου η τέταρτη μορφή στα αριστερά του Αγγέλου της Αλήθειας είναι ο Χένρι Μπέικον.
Κείμενο (2:46)
Με το πρόσωπο προς το άγαλμα, στρίψτε αριστερά και μπείτε στη νότια αίθουσα, περνώντας δίπλα από τους ψηλούς ιωνικούς κίονες. Είναι οκτώ, ο καθένας ύψους πενήντα ποδιών, πάνω από δεκαπέντε μέτρα, σε δύο σειρές των τεσσάρων, και αυτοί χωρίζουν το εσωτερικό του κτιρίου σε τρεις αίθουσες.
Στον τοίχο μπροστά σας είναι ολόκληρη η Ομιλία στο Γκέτισμπεργκ, χαραγμένη σε ασβεστόλιθο της Ιντιάνα. Ο Λίνκολν την εκφώνησε στις δεκαεννέα Νοεμβρίου 1863, στα εγκαίνια του στρατιωτικού νεκροταφείου σε ένα πεδίο μάχης που είχε κοστίσει πάνω από πενήντα χιλιάδες νεκρούς, τραυματίες και αγνοούμενους, στην πιο αιματηρή μάχη όλου του πολέμου. Ο ίδιος ήταν σχεδόν δευτερεύων ομιλητής. Κύριος ομιλητής ήταν ο Έντουαρντ Έβερετ, που ο λόγος του κράτησε μόνος του πάνω από δύο ώρες. Ο Λίνκολν προσκλήθηκε αργά, για να πει «λίγα ταιριαστά λόγια», και πάσχισε να πει αυτό που εννοούσε με όσο γίνεται λιγότερες λέξεις. Το αποτέλεσμα χωράει σε ένα μόνο πάνελ αυτού του τοίχου.
Τα γράμματα τα χάραξε ο Έρνεστ Μπέρστοου, ο ίδιος τεχνίτης που σκάλισε έξω τα ονόματα των πολιτειών. Οι αετοί στη βάση του πάνελ και τα φύλλα φοίνικα που υψώνονται στις δύο πλευρές του είναι έργο της Έβελιν Μπεατρίς Λόνγκμαν. Γεννήθηκε φτωχή σε μια ξύλινη καλύβα, όπως ο Λίνκολν, και μαθήτευσε κοντά στον Ντάνιελ Τσέστερ Φρεντς, τον γλύπτη του αγάλματος στη διπλανή αίθουσα.
Σηκώστε τώρα το βλέμμα. Ο μακρύς πίνακας πάνω από την επιγραφή είναι η «Χειραφέτηση» του Τζουλς Γκέριν: εξήντα πόδια μήκος, δώδεκα πόδια ύψος, περίπου δεκαοκτώ επί σχεδόν τέσσερα μέτρα, και ζυγίζει εξακόσιες λίβρες, γύρω στα διακόσια εβδομήντα κιλά. Η αίθουσα είναι ανοιχτή στον αέρα, γι’ αυτό ο Γκέριν ανακάτεψε κηροζίνη και κερί στα χρώματά του, για να τον προστατέψει από τη ζέστη και την υγρασία. Στο κέντρο, ο φτερωτός Άγγελος της Αλήθειας ελευθερώνει τους σκλάβους από τα δεσμά τους. Η ομάδα στα αριστερά είναι η Δικαιοσύνη και ο Νόμος, και εδώ είναι η λεπτομέρεια που σχεδόν όλοι προσπερνούν: η Δικαιοσύνη κάθεται σε μια πολυθρόνα ίδια ακριβώς με εκείνη όπου κάθεται ο Λίνκολν στο άγαλμα. Στα δεξιά, η Αθανασία στέκεται ανάμεσα στην Πίστη, την Ελπίδα και την Αγάπη. Τα σκούρα κυπαρίσσια πίσω από κάθε ομάδα συμβολίζουν την αιωνιότητα.
Ο Γκέριν γεννήθηκε στο Σεντ Λούις τη χρονιά μετά το τέλος του Αμερικανικού Εμφυλίου Πολέμου, και ο Μπέικον τον προσέλαβε πρώτα για να ζωγραφίσει ακουαρέλες του μνημείου, πριν υπάρξει έστω και μία πέτρα του.
Πριν φύγετε, κοιτάξτε απέναντι, πέρα από την κεντρική αίθουσα, τον βόρειο τοίχο στο βάθος. Είναι το είδωλο αυτού εδώ: ο λόγος της δεύτερης ορκωμοσίας του Λίνκολν, στις τέσσερις Μαρτίου 1865, με το «χωρίς κακία για κανέναν, με αγάπη για όλους», κάτω από έναν δεύτερο πίνακα του Γκέριν, την «Ενότητα». Η Υπηρεσία Εθνικών Πάρκων λέει ότι η τέταρτη μορφή στα αριστερά του Αγγέλου της Αλήθειας σε εκείνον τον πίνακα είναι ο ίδιος ο Χένρι Μπέικον, ο αρχιτέκτονας, ζωγραφισμένος μέσα στο δικό του κτίριο. Ο Λίνκολν δολοφονήθηκε σαράντα μία μέρες αφού εκφώνησε εκείνον τον λόγο.
Στάση 5 από 5 · Κορυφή της κεντρικής σκάλας, μπροστά στην ανατολική κιονοστοιχία, με το πρόσωπο προς τα ανατολικά, κατά μήκος της Ανακλαστικής Λίμνης
Η θέα προς τα ανατολικά, κατά μήκος της Ανακλαστικής Λίμνης
Άξονας που όρισε η Επιτροπή Πάρκων της Γερουσίας το 1901–1902· Ανακλαστική Λίμνη σε σχέδιο του Χένρι Μπέικον (1866–1924) · Επιλογή τοποθεσίας το 1902· η λίμνη ολοκληρώθηκε λίγο μετά τα εγκαίνια του 1922 · Η Ανακλαστική Λίμνη, κατασκευασμένη με μήκος περίπου 2.028 πόδια και πλάτος 167 πόδια (618 × 51 μ.), με κατεύθυνση ανατολικά, προς το Μνημείο του Ουάσινγκτον
Προσέξτε
- Το Μνημείο του Ουάσινγκτον ακριβώς μπροστά, με τον τρούλο του Καπιτωλίου ευθυγραμμισμένο πίσω του: η οπτική γραμμή που το μνημείο τοποθετήθηκε εδώ για να κρατά.
- Οι μακριές σειρές από φτελιές στις δύο πλευρές της λίμνης, μέρος του τοπίου του ίδιου του μνημείου.
- Γυρίστε μία φορά: το άγαλμα κοιτάζει ακριβώς κατά μήκος αυτής της γραμμής.
Κείμενο (2:32)
Βγείτε ξανά ανάμεσα από τους κίονες και σταθείτε στην κορυφή της σκάλας. Κοιτάξτε τώρα προς τα εκεί που κοιτάζει ο Λίνκολν. Αυτό είναι όλο το νόημα αυτής της τελευταίας στάσης: το άγαλμα τοποθετήθηκε για να κοιτάζει ακριβώς κατά μήκος αυτής της γραμμής, και η θέα είναι μέρος του μνημείου.
Ακριβώς μπροστά είναι το Μνημείο του Ουάσινγκτον, και πίσω του, πάνω στον λόφο του, ο τρούλος του Καπιτωλίου. Λίγο πριν από τον τρούλο, στους πρόποδες του λόφου του Καπιτωλίου και δύο μίλια, πάνω από τρία χιλιόμετρα, από το σημείο όπου στέκεστε, υπάρχει ένα μνημείο του Οδυσσέα Γκραντ, στραμμένο προς τα εδώ. Η Υπηρεσία Εθνικών Πάρκων το λέει καθαρά: ο Λίνκολν κοιτάζει τον Γκραντ και ο Γκραντ κοιτάζει τον Λίνκολν, με το μνημείο του Ουάσινγκτον ανάμεσά τους. Ο άνθρωπος που έσωσε την Ένωση στην πολιτική, ο άνθρωπος που την έσωσε στο πεδίο της μάχης, και στη μέση ο άνθρωπος που βοήθησε να ιδρυθεί. Το μνημείο του Γκραντ εγκαινιάστηκε τον Απρίλιο του 1922, έναν μήνα πριν από αυτό εδώ, με επικεφαλής τον αντιπρόεδρο Κάλβιν Κούλιτζ. Τίποτα από αυτά δεν είναι τυχαίο.
Υπάρχει και μια προσωπική ιστορία μέσα σε αυτή τη θέα. Στις τέσσερις Ιουλίου 1848, ένας νεαρός βουλευτής του Κογκρέσου από το Ιλινόι, ο Αβραάμ Λίνκολν, πήγε να δει να τοποθετείται ο θεμέλιος λίθος εκείνου του οβελίσκου. Έξι χρόνια αργότερα οι εργασίες σταμάτησαν, σε λιγότερο από το ένα τρίτο του προβλεπόμενου ύψους, και όταν ο Λίνκολν γύρισε στην Ουάσινγκτον ως πρόεδρος, και ο οβελίσκος και ο νέος τρούλος του Καπιτωλίου στέκονταν ημιτελείς, όπως και η ίδια η Ένωση. Από εδώ τους βλέπετε και τους δύο ολοκληρωμένους.
Η γραμμή χαράχτηκε πολύ πριν από το κτίριο. Το 1902 η Επιτροπή Πάρκων της Γερουσίας, στα μέλη της οποίας ήταν ο Ντάνιελ Μπέρναμ, ο Τσαρλς ΜακΚιμ, ο Φρέντερικ Λο Όλμστεντ ο νεότερος και ο Ώγκαστους Σεν-Γκόντενς, πρότεινε ένα μνημείο για τον Λίνκολν ακριβώς εδώ, στην όχθη του Ποτόμακ, ως το δυτικό άκρο του Νάσιοναλ Μολ.
Η Ανακλαστική Λίμνη, που απλώνεται ανατολικά από τη βάση αυτής της σκάλας, ήταν κι αυτή σχέδιο του Χένρι Μπέικον: σχεδιάστηκε αρχικά σε σχήμα σταυρού και χτίστηκε ως ορθογώνιο μήκους περίπου 2.028 ποδιών και πλάτους 167 ποδιών, γύρω στα εξακόσια δεκαοκτώ επί πενήντα ένα μέτρα. Δεν ήταν έτοιμη για τα εγκαίνια και ολοκληρώθηκε λίγο αργότερα. Από το 2010 ως το 2012 ξαναχτίστηκε από τον πυθμένα, πάνω σε περισσότερους από δύο χιλιάδες ξύλινους πασσάλους μπηγμένους σε μαλακή, βαλτώδη άργιλο του ποταμού.
Και πίσω σας, στην άλλη πλευρά του κτιρίου, βρίσκεται η απάντηση σε αυτή τη θέα. Η Μνημειακή Γέφυρα του Άρλινγκτον διασχίζει τον Ποτόμακ προς το Άρλινγκτον Χάουζ, το σπίτι του Ρόμπερτ Λη, και ενώνει σκόπιμα τους δύο άνδρες πάνω από το ποτάμι. Ο Ρόμπερτ Τοντ Λίνκολν, ο μόνος γιος του προέδρου που επέζησε, ήταν επίσημος καλεσμένος στα εγκαίνια το 1922. Είναι θαμμένος στο Εθνικό Κοιμητήριο του Άρλινγκτον, απ’ όπου φαίνεται το μνημείο του πατέρα του.
Ανεξάρτητος ξεναγός · Chiaro
Στρέψτε το Chiaro σε ό,τι βλέπετε στο Μνημείο του Λίνκολν.
Αυτές οι πέντε στάσεις ακολουθούν μία γραμμή μέσα από το κτίριο, ενώ το μνημείο συνεχίζεται προς κάθε πλευρά: δύο ζωφόροι με ονόματα πολιτειών απέξω, μια δεύτερη τοιχογραφία με τον αρχιτέκτονα ζωγραφισμένο μέσα της, ο Ποτόμακ και το Άρλινγκτον πέρα από τη δυτική κιονοστοιχία, ένας αιώνας ομιλιών στα σκαλιά. Διαλέξτε ένα σκαλιστό στεφάνι, μια φράση από τον λόγο της δεύτερης ορκωμοσίας ή μια μορφή στον πίνακα του Γκέριν, φωτογραφίστε τη, και το Chiaro σάς εξηγεί ποιος το σκάλισε, το χάραξε ή το ζωγράφισε και γιατί οι αρχιτέκτονες το ήθελαν εκεί, και συνεχίζει να απαντά στις ερωτήσεις σας όσο θέλετε να ρωτάτε.
Πριν πάτε
Πώς θα πάτε
2 Lincoln Memorial Circle, NW, Washington, DC, στο δυτικό άκρο του Νάσιοναλ Μολ. Για το ίδιο το μνημείο δεν υπάρχει πύλη ούτε εισιτήριο: ανεβείτε την ανατολική σκάλα από την Ανακλαστική Λίμνη ή χρησιμοποιήστε τον ανελκυστήρα, που βρίσκεται αριστερά από τη σκάλα και ξεκινά από το κάτω φουαγιέ, στη νοτιοανατολική γωνία του κτιρίου.
Ο πλησιέστερος σταθμός του μετρό είναι ο Foggy Bottom-GWU, στις γραμμές Μπλε, Πορτοκαλί και Ασημί, περίπου 0,8 μίλια (1,3 χλμ.) μακριά· ο Smithsonian, στις ίδιες τρεις γραμμές, απέχει περίπου 1,2 μίλια (1,9 χλμ.). Αρκετές γραμμές λεωφορείων σταματούν κοντά, υπάρχουν σταθμοί Capital Bikeshare εκεί γύρω, και δίπλα στο μνημείο υπάρχουν θέσεις για ποδήλατα και πατίνια, αν και η οδήγηση μέσα στο μνημείο απαγορεύεται. Οι θέσεις στάθμευσης είναι λίγες και κυρίως με παρκόμετρο, με όριο δύο ωρών, κατά μήκος της Ohio Drive SW· υπάρχουν θέσεις για άτομα με αναπηρία στην Daniel Chester French Drive, ακριβώς νότια του μνημείου.
Εισιτήρια και είσοδος
- Ο υπόγειος χώρος κάτω από την αίθουσα (undercroft), που άνοιξε στις 25 Ιουνίου 2026, είναι ξεχωριστή επίσκεψη με δικό του εισιτήριο για συγκεκριμένη ώρα. Τα εισιτήρια είναι δωρεάν, αλλά η κράτηση από πριν στο Recreation.gov έχει τέλος εξυπηρέτησης 1,00 δολάριο· οι κρατήσεις ανοίγουν έως 30 ημέρες νωρίτερα, τα εισιτήρια διατίθενται κάθε μέρα στις 11:00 π.μ. και κάθε κράτηση περιλαμβάνει έως έξι. Εισιτήρια της ίδιας ημέρας μοιράζονται από τις 8:45 π.μ. στο περίπτερο του Korean War Veterans Memorial στην Daniel Chester French Drive, με σειρά άφιξης, και τα χρειάζονται όλοι από δύο ετών και πάνω. Για όσα καλύπτει αυτός ο ξεναγός δεν το χρειάζεστε.
- Το μνημείο είναι ανοιχτό στο κοινό όλο το εικοσιτετράωρο. Ο ανελκυστήρας, οι τουαλέτες και ο υπόγειος χώρος έχουν μικρότερο ωράριο, και η σελίδα ωραρίου της Υπηρεσίας αναφέρει τις εξαιρέσεις των αργιών, ανάμεσά τους και την ημέρα των Χριστουγέννων, οπότε ελέγξτε την αν έρχεστε νωρίς, αργά ή σε αργία.
- Οι τουαλέτες βρίσκονται στην Daniel Chester French Drive, απέναντι από τις θέσεις στάθμευσης για άτομα με αναπηρία. Τα κατοικίδια δεν επιτρέπονται στην αίθουσα ούτε στον υπόγειο χώρο· τα ζώα βοήθειας είναι ευπρόσδεκτα παντού όπου μπορούν να πάνε οι επισκέπτες.
- Σε έναν πληροφοριακό πίνακα στη νότια πλευρά της πλατείας Memorial Circle υπάρχει ένα χάλκινο ομοίωμα του μνημείου που μπορείτε να αγγίξετε, με ηχητική περιγραφή, και το φυλλάδιο του πάρκου διατίθεται σε γραφή Μπράιγ και ως αρχείο με ηχητική περιγραφή για λήψη.
Ο επίσημος ηχητικός ξεναγός
Οι ξεναγοί της ίδιας της Υπηρεσίας Εθνικών Πάρκων εδώ είναι οι φύλακές της· τα προγράμματά τους δημοσιεύονται στο ημερολόγιο εκδηλώσεων του Νάσιοναλ Μολ και, όπως λέει η Υπηρεσία, είναι πάντα δωρεάν. Ο ιστότοπός της έχει σύντομες ηχογραφημένες Ranger Reflections για το άγαλμα, τις τοιχογραφίες, τις επιγραφές και τη θέα, η εφαρμογή NPS καλύπτει τα κοντινά αξιοθέατα, και διερμηνεία στην Αμερικανική Νοηματική Γλώσσα κανονίζεται χωρίς χρέωση αν τη ζητήσετε τουλάχιστον τρεις εβδομάδες νωρίτερα. Αυτό που λείπει από αυτή τη λίστα είναι αφήγηση δεμένη με το σημείο όπου στέκεστε, και αυτό σας δίνει αυτή η σελίδα: μία ηχογράφηση ανά στάση, από την πλατεία ως το πάνω σκαλί, με κάθε λέξη γραμμένη κάτω από το πρόγραμμα αναπαραγωγής.
Επίσημος ιστότοπος →Ερωτήσεις
Υπάρχει δωρεάν ηχητικός ξεναγός για το Μνημείο του Λίνκολν;
Δωρεάν από την πρώτη ως την τελευταία στάση: πέντε στάσεις με αφήγηση, από την πλατεία ως τη θέα προς τα ανατολικά, που η καθεμιά παίζει κατευθείαν από αυτή τη σελίδα και έχει το κείμενό της από κάτω. Η Υπηρεσία Εθνικών Πάρκων προσθέτει δωρεάν προγράμματα φυλάκων, στο ημερολόγιο εκδηλώσεων του Νάσιοναλ Μολ, και σύντομες ηχογραφήσεις Ranger Reflections στον ιστότοπό της. Για ό,τι συναντούν στον δρόμο τους οι πέντε στάσεις, η εφαρμογή Chiaro μπορεί να σας μιλήσει με μία μόνο φωτογραφία.
Μπορώ να ακούσω τον ηχητικό ξεναγό του Μνημείου του Λίνκολν χωρίς εισιτήριο;
Ναι, από την πρώτη ως την τελευταία στάση. Η Υπηρεσία δεν χρεώνει είσοδο για το μνημείο ή την κεντρική του αίθουσα, οπότε η πλατεία, τα σκαλιά, το άγαλμα, η νότια αίθουσα και η θέα προς τα ανατολικά βρίσκονται όλα σε ελεύθερο χώρο. Το μόνο μέρος του κτιρίου με εισιτήριο είναι το μουσείο του υπόγειου χώρου, όπου αυτός ο ξεναγός δεν μπαίνει.
Πόσο κοστίζει ο επίσημος ηχητικός ξεναγός του Μνημείου του Λίνκολν;
Οι σελίδες της Υπηρεσίας για το μνημείο δεν αναφέρουν κανέναν ηχητικό ξεναγό επί πληρωμή. Ό,τι προσφέρουν δεν κοστίζει τίποτα: προγράμματα φυλάκων, που κατά την Υπηρεσία είναι πάντα δωρεάν, ηχογραφημένες Ranger Reflections για το άγαλμα, τις τοιχογραφίες, τις επιγραφές και τη θέα στο nps.gov/linc, και μια εκδοχή του φυλλαδίου του πάρκου με ηχητική περιγραφή. Και το μουσείο του υπόγειου χώρου είναι δωρεάν, αν και η κράτηση από πριν έχει τέλος εξυπηρέτησης 1,00 δολάριο.
Πού στάθηκε ο Μάρτιν Λούθερ Κινγκ στο Μνημείο του Λίνκολν;
Στο πλατύσκαλο κάτω από τα λευκά μαρμάρινα σκαλιά, δεκαοκτώ σκαλιά κάτω από το άγαλμα. Μια πέτρα που χαράχτηκε το 2003, για την τεσσαρακοστή επέτειο της ομιλίας «Έχω ένα όνειρο», σημαδεύει το σημείο, και η σελίδα επισκεπτών της ίδιας της Υπηρεσίας σάς λέει να την αναζητήσετε στο ανέβασμα. Είναι η δεύτερη στάση αυτής της σελίδας.
Κλείνει ποτέ το Μνημείο του Λίνκολν;
Το ίδιο το μνημείο είναι ανοιχτό όλο το εικοσιτετράωρο. Για μια αργία ή μια βραδινή επίσκεψη, η σελίδα ωραρίου της Υπηρεσίας είναι το σημείο όπου θα δείτε τις εξαιρέσεις, ανάμεσά τους την ημέρα των Χριστουγέννων, και πότε κλείνουν το βράδυ ο ανελκυστήρας, οι τουαλέτες και ο υπόγειος χώρος.
Υπάρχει ανελκυστήρας ως το άγαλμα;
Ναι. Βρίσκεται αριστερά από τη σκάλα καθώς κοιτάζετε το μνημείο και ξεκινά από το κάτω φουαγιέ, στη νοτιοανατολική γωνία του κτιρίου. Αλλιώς είναι 58 σκαλιά από την πλατεία ως την αίθουσα, και 87 από την άκρη της Ανακλαστικής Λίμνης.
Περισσότερες ηχητικές ξεναγήσεις
Δημιουργία του Chiaro. Δεν συνδέεται με το Μνημείο του Λίνκολν.