İçeriğe geç

Berlin Katedrali · Berlin · Bağımsız rehber

Berlin Katedrali sesli rehberi,
beş durak, ücretsiz.

Bugün 98 metre, 1905'teki açılışında 114 metre yüksekliğindeki bir kubbe, Almanya'nın en büyük Protestan kilisesinin üstünde: dışarıdaki parktan tepedeki yürüyüş yoluna kadar dinleyin, sonra herhangi bir mezarın, heykelin ya da pencerenin fotoğrafını çekip Chiaro'ya kime ait olduğunu sorun.

App Store'dan İndirin

Chiaro tarafından hazırlandı. Berlin Katedrali yönetimiyle bağlantılı değildir.

9:41

Lustgarten'den batı cephesi

Berlin Katedrali

0:00 2:35
Durak 1 / 5

Beş durak · 12 dakikalık anlatım

Beş nokta, tek bir yürüyüş,
yürüyeceğiniz sırayla.

İmparator II. Wilhelm, Berlin'in Roma'daki Aziz Petrus Bazilikası'na bir yanıtı olsun istiyordu; Berlin Katedrali sesli rehberimiz de bu hırsı dışarıdaki çimenlerden kubbenin tepesine kadar izliyor. İlk durak ücretsiz: batı cephesinin önündeki park Lustgarten; biletiniz olmadan da burada dinleyebilirsiniz. Sonraki üç durak, kubbenin altındaki ana salon olan Vaaz Kilisesi'nde: salonun ortası, doğu ucundaki sunak bölümü ve kuzey taraftaki org; kraliyet lahitleri de orgun altında ve karşısında. Sonuncusu, 50 metre yükseklikteki ve yalnızca merdivenle çıkılan kubbe yürüyüş yolu. Yaklaşık on iki dakikalık dinleme, içeride duraklar arasındaki kısa yürüyüşler ve tırmanış için zaman ayırın; katedral, rehbersiz eksiksiz bir ziyaret için yaklaşık bir buçuk saat öneriyor.

Buradaki her ad, tarih ve ölçü, katedralin kendi sitesi berlinerdom.de'den, Berlin eyaletinin anıt sicilinden ve İngilizce ile Almanca Vikipedi'den alındı; ziyaret kuralları ise berlinerdom.de'den geliyor. Burası ibadetlerin ve konserlerin gezinin önünde geldiği, hâlâ ibadete açık bir kilise; bu yüzden o gün kapıdaki bir görevlinin sözü ya da bir tabela bu sayfanın önüne geçer.

Durak 1 / 5 · Ana cephenin önündeki halka açık park Lustgarten; çeşmenin yakınındaki yollarda, yüzünüz doğuya dönük durun

Lustgarten'den batı cephesi

Katedral mimarı: Julius Carl Raschdorff (1823–1914), oğlu Otto Raschdorff (1854–1915) ile birlikte; yaptıran: İmparator II. Wilhelm; kubbe ve kule tepelerinin sade biçimde yeniden yapımı: Doğu Almanya dönemi, 1975–1984 · Temel taşı 17 Haziran 1894; açılış 27 Şubat 1905; dış cephenin yeniden yapımı 1975–1984 · Yaklaşık 30 santimetre kalınlığında kumtaşı cephe kaplaması; kubbe bugün 98 metre, ilk yapıldığında 114 metre

Şunlara dikkat edin

  • Ana kapının üstündeki kemerli mozaik: binaya en son eklenen parçalardan biri, açılıştan on beş yıl sonra, 1920'de geldi.
  • Kubbe ve kulelerin tepeleri. Doğu Almanya döneminde sadeleştirilerek yeniden yapıldılar; her biri 1905'tekinden 16 metre daha alçak ve tepelerindeki fenerler artık yok.
  • Kumtaşının üzerindeki gri-siyah kabuk: trafikten gelen is, toz ve lastik parçacıkları; katedrale göre taşı yavaş yavaş aşındırıyor.
  • Cepheye bakarken solunuzda kalan kuzeybatı kulesi. Çanlar onun içinde; yalnızca üç tane, günde iki kez ibadet için çalıyorlar.
Konuşma metni (2:35)

Çeşmenin yakınındaki yollarda durun ve bütün cephenin görüş alanınızı doldurmasına izin verin, çünkü bina bu taraftan görülmek için yapıldı. Katedral batıya, Lustgarten'e bakar ve bu cephedeki her şey sizi durdurmak için tasarlanmıştır: iki katlı bir cephe, sütunlu bir giriş holü, granit bir merdiven ve hepsinin üstünde yeşil bakırdan bir kubbe.

Arkasındaki hırs hiç de mütevazı değildi. Katedral binayı, İmparator İkinci Wilhelm'in Roma'daki Aziz Petrus Bazilikası'na Berlin'den verdiği yanıt olarak tanımlıyor. Mimar Julius Carl Raschdorff'tu: Silezyalı bir Katolikti ve daha önce Köln'de şehrin baş mimarlığını yapmıştı; Almanya'nın en büyük Protestan kilisesi için hoş bir ironi. Temel taşı 17 Haziran 1894'te atıldı, hedef 1900'dü. Gecikmeler açılışı 27 Şubat 1905'e kaydırdı. Raschdorff planlarını birden çok kez yeniden yapmak zorunda kaldı; bunun başlıca nedenlerinden biri de Prusya meclisinin ona umduğu 20 milyon markın yalnızca 10 milyonunu vermesiydi.

Şimdi başınızı kaldırıp önce kubbeye, sonra dört kuleye bakın, çünkü gördüğünüz şey 1905'te görülenle tam olarak aynı değil. Mayıs 1944'te kubbe yandı. Doğu Almanya nihayet 1975'ten itibaren dış cepheyi yeniden yaptığında ana kubbe ve kule tepeleri çok daha sade bir biçimde, her biri 16 metre daha alçak olarak geri geldi; onları taçlandıran fenerlerin hepsi kaldırıldı ve tepeye bambaşka, yeni bir haç kondu. Nedeni siyasiydi. Hükümet, tamamen restore edilmiş bir imparatorluk anıtının yakındaki kendi yeni devlet binalarını, aralarında Cumhuriyet Sarayı'nı, gölgede bırakmasını istemiyordu. Böylece katedral açıldığında 114 metre yüksekliğindeydi, bugün ise 98 metre.

Ana kapının üstündeki kemerli mozaik geç geldi, 1920'de; altındaki bronz kapılar ise 1907'de. Taşın ne kadar koyu olduğuna da dikkat edin. Bu yalnızca yaşlılıktan değil. Katedralin kendi yapı ustaları, trafikten gelen isin, tozun ve lastik parçacıklarının kumtaşına çöktüğünü, hava kirliliğinin yağmurla karışarak taşı yavaş yavaş aşındıran asitler oluşturduğunu söylüyor.

Ayaklarınızın altındaki zemin kiliseden çok daha hareketli bir hayat yaşadı. Lustgarten, sarayın sebze bahçesi olarak başladı, 1646'da süslü bir eğlence bahçesine dönüştü, 1713'te de Asker Kral Birinci Friedrich Wilhelm onu kumla kaplı bir tören alanına çevirdi. Naziler 1934'te kitlesel mitingler için burayı taşla kapladı. Ancak 1990'ların sonunda yeniden park oldu; önünüzdeki çeşme de Schinkel'in bir çeşme planladığı yerde, buradaki ilk çeşmenin bir buhar makinesinin gücüyle suyunu 13 metre yükseğe fışkırttığı noktada duruyor.

Durak 2 / 5 · Vaaz Kilisesi (Predigtkirche), ana salon: ortada, kubbenin altında durun

Vaaz Kilisesi'nin kubbesinin altında

Mimar: Julius Carl Raschdorff (1823–1914); kubbe mozaiklerinin tasarımı: Anton von Werner (1843–1915); kabartmalar: Otto Lessing (1846–1912); kubbenin çelik iskeletinin hesapları: Heinrich Müller-Breslau (1851–1925) · 1894–1905; kubbe 24 Mayıs 1944'te yandı; geçici kubbe 1952–1953; yeniden açılış 6 Haziran 1993; mozaikler 2002'de tamamlandı · Kumtaşı, alçı, yaldız ve taş mozaik; kubbenin çapı 33 metre

Şunlara dikkat edin

  • En tepedeki yuvarlak pencere: ışınlardan bir halenin içinde Kutsal Ruh'un güvercini.
  • Kubbenin çevresinde, Dağdaki Vaaz'ın “Ne mutlu…” sözlerini gösteren altın zeminli mozaik alanları. Bunlar, Anton von Werner'in günümüze ulaşmış kendi modellerine göre yeniden yapıldı ve ancak 2002'de tamamlandı.
  • Heykellerin hemen üstündeki kavisli alanlarda Otto Lessing'in beyaz kabartmaları, Elçilerin İşleri'nden sahneler: İstefanos'un taşlanması, Pavlus'un iman edişi, Pavlus Atina'da, kötürüm adamın iyileştirilmesi.
Konuşma metni (2:23)

Kilisenin ortasına yürüyün, durun ve başınızı geriye yaslayın. Burası Predigtkirche, yani Vaaz Kilisesi, katedralin ana salonu; tepenizdeki kubbenin çapı 33 metre. Katedralin kendi tarifine göre salon aydınlık ve yüce bir his uyandırıyor, ve resmî söz bu kez gerçekten yerinde: kasnağın çevresinde yüksek pencereler, her yerde altın ve mozaiklere dökülmüş renkler.

En tepede, ışınlardan bir halenin içinde Kutsal Ruh'un güvercinini taşıyan yuvarlak bir pencere var. Çevresinde, Dağdaki Vaaz'da “Ne mutlu…” diye başlayan sözlerin mozaik alanları dolanıyor. Bunları, bu iç mekânın bütün görünümünü aşağı yukarı kendisi yönlendiren ve İmparator'un kişisel gözdesi olan ressam Anton von Werner tasarladı. İkinci Wilhelm uzaktan izleyen bir hami değildi. Von Werner bu alanlar için yaptığı tasarımları İmparator'un kendi isteklerine göre değiştirdi.

Şimdi sürprize gelelim; bu salonun bugün gördüğünüz hâlde olmasının nedeni de bu. 24 Mayıs 1944'te, Berlin'e yapılan en ağır hava saldırılarından birinde, sıvı yangın maddesiyle dolu bir kap kubbenin tepesindeki fenere isabet etti. Bakır çatının altında turbayla yalıtılmış ahşap bir kaplama vardı ve hiçbir itfaiye ekibinin ulaşamayacağı bir yerde alev aldı. Yanan fener dosdoğru aşağı çöktü; tepenizdeki taş iç kubbeyi delip bu kiliseye düştü, şu an üzerinde durduğunuz zemini kırıp geçti ve aşağıdaki kraliyet mahzenindeki tabutları parçaladı. Kanıtlanmamış, kuşaktan kuşağa aktarılmış bir hikâyeye göre katedralin orgcusu Fritz Heitmann, kubbe gökyüzüne açılmışken çalmayı sürdürmüş.

Yıllarca bu noktanın üstünde 20 metre genişliğinde bir delik kaldı. Ancak 1952 ve 1953'te geçici bir kubbeyle kapatıldı; o zamana kadar rüzgâr ve yağış mozaiklerin çoğunu yok etmişti. Şu an baktığınız şey, İtalyan uzmanların yardımıyla, von Werner'in günümüze ulaşmış özgün modellerinden yeniden yapıldı. Son bölüm 2002'de tamamlandı. Kilisenin kendisi ise 6 Haziran 1993'te yeniden açılmıştı; cemaatin arasında Şansölye Helmut Kohl vardı ve ibadet ulusal televizyonda yayımlandı.

Buradan görmeniz gereken bir şey daha var. Bütün bunları taşıyan çelik iskeletin hesaplarını mühendis Heinrich Müller-Breslau yaptı ve 2007'de tarihî kubbe yapısı Almanya'nın inşaat mühendisliği anıtları arasına aday gösterildi. Sonra gözlerinizi büyük heykellerin hemen üstündeki kavisli alanlara indirin. Oradaki beyaz kabartmalar, Otto Lessing'in Elçilerin İşleri'nden sahneleri: İstefanos'un taşlanması, Pavlus'un iman edişi, Pavlus Atina'da, Petrus ile Yuhanna'nın kötürüm bir adamı iyileştirmesi.

Durak 3 / 5 · Vaaz Kilisesi (Predigtkirche), doğu ucu: kilisenin zemininden görülen sunak bölümü (Altarraum)

Sunak bölümü ve sunak pencereleri

Sunak: Friedrich August Stüler (1800–1865); Havariler Paravanı ve şamdanların tasarımı: Karl Friedrich Schinkel (1781–1841); pencerelerin tasarımı: Anton von Werner (1843–1915); vaaz kürsüsü: Otto Raschdorff (1854–1915) · Sunak 1850 ve paravan, eski katedralden; vaaz kürsüsü 1908; pencereler 1999'a kadar yeniden yapıldı · Beyaz mermer ve oniks sunak, yaldızlı bronz paravan, meşe vaaz kürsüsü; yedi basamak yükseltilmiş sunak bölümünün iki yanında dört metrelik kumtaşı Reform önderi heykelleri

Şunlara dikkat edin

  • Sunağın arkasındaki üç yüksek pencere: ortada İsa'nın doğuşu, iki yanında çarmıha geriliş ve diriliş; hepsi Anton von Werner'in tasarımlarına göre.
  • Sunağın arkasındaki, bir sıra küçük havari taşıyan yaldızlı paravan. Schinkel onu eski katedral için bronzdan tasarladı; sonradan baştan sona yaldızlandı.
  • Mermer ve sarımsı oniksten beyaz sunak masası: yarısı Lutherci blok sunak, yarısı Reform kilisesinin masa biçimli sunağı; iki kilisenin birliğini simgelemek için yapıldı.
  • Oymalı meşe vaaz kürsüsü ve üzerindeki yazı: Des Herrn Wort bleibet ewiglich, “Rab'bin sözü sonsuza dek kalır.”
Konuşma metni (2:21)

Kubbenin ortasından doğu ucuna dönün; zemin orada yedi basamakla sunak bölümüne yükselir. Katedral bu bölümü özellikle görkemli diye niteliyor ve burası, İmparator'un inşaatçılarının geçmişi seve seve yeniden kullandığı tek yer. Yukarıda duranların çoğu, bu yapıya yer açmak için yıkılan eski katedralden geldi.

İşe sunağın arkasındaki üç yüksek pencereyle başlayın. Ortadaki İsa'nın doğuşunu gösterir, iki yanında da çarmıha geriliş ve diriliş yer alır. Tasarımlar Anton von Werner'in, ama camlar onun değil. Aralık 1940'ta bir İngiliz hava saldırısının basıncı bu pencereleri, binadaki bütün diğer pencerelerle birlikte paramparça etti. Von Werner'in tasarımları kurtuldu ve sunak pencereleri onlara göre yeniden yapıldı; iş 1999'da bitti. Yani sunağa düşen renkli ışık, size İmparator'un tam olarak ne gördüğünü anlatan, yirminci yüzyılın sonundan kalma bir camdan geliyor.

Şimdi sunağın kendisine, basamakların tepesindeki beyaz masaya bakın. Sarımsı oniksle birleştirilmiş mermerden yapıldı; Friedrich August Stüler tasarladı, 1850'de eski katedral için yapıldı ve taşa işlenmiş bir teolojidir. Lutherci geleneğin blok biçimli sunağıyla Reform kilisesinin masa biçimli sunağını birleştirir, çünkü bu kilise Prusya'daki iki Protestan geleneğin, Luthercilerle Reform kilisesinin birliğini temsil ediyordu. Arkasında, Karl Friedrich Schinkel'in tasarladığı yaldızlı Havariler Paravanı yükselir. Başlangıçta bronzdu, bugün baştan sona yaldızlı; üzerindeki küçük havariler, Nürnberg'deki Aziz Sebaldus mezarının figürlerinden kopyadır. Yaldızlı demirden iki yüksek ayaklı şamdan da Schinkel'in eseri; modellerini heykeltıraş Theodor Kalide yaptı, Raschdorff da onları yeni kilise için yükseltip genişletti. Paravanın arkasında, vaftiz bölümünde, Christian Daniel Rauch'un yaptığı beyaz mermer bir vaftiz kurnası durur.

Sonra yandaki meşe vaaz kürsüsüne bakın; tasarımı, babasının bürosunda çalışan mimarın oğlu Otto Raschdorff'a ait. Açılışa yetişmeyen birkaç parçadan biriydi ve ancak 1908'de tamamlandı. Üzerine şu sözler oyulmuş: Des Herrn Wort bleibet ewiglich, yani “Rab'bin sözü sonsuza dek kalır.”

Son olarak kilisenin bu ucunu bekleyen taş devlere bakın. Sunak tarafında Reform önderlerinin dört metrelik kumtaşı heykelleri duruyor: Luther, Melanchthon, Zwingli ve Calvin. Öbür tarafa döndüğünüzde onların siyasi karşılıklarını, Reform'u destekleyen dört hükümdarı, İmparator'un kendi locasının çevresinde toplanmış olarak görürsünüz. Reform önderleri salonun öbür yanındaki hükümdarlarla yüz yüze duruyor; bu binanın bütün iddiası, iki sıra heykelde.

Durak 4 / 5 · Vaaz Kilisesi (Predigtkirche), kuzey taraf, yüzünüz orga dönük; Büyük Seçici Prens'in lahdi orgun altında, Schlüter'in çifti karşıda, güney galerisinin altında

Sauer orgu ve kraliyet lahitleri

Org yapımcısı: Wilhelm Sauer (1831–1916), Frankfurt an der Oder; kasanın tasarımı: Otto Raschdorff (1854–1915) ve heykeltıraş Richard Moest (1841–1906); I. Friedrich ile Sophie Charlotte'un tören lahitleri: Andreas Schlüter (1659–1714) · Org 1905, 1988–1993'te 1905'teki hâline döndürüldü; Schlüter'in lahitleri 1705 ve 1713, Anıt Kilise yıkıldığından beri Vaaz Kilisesi'nde · Meşe kasa ve metal borular: dört manuel ve pedal üzerinde 7.269 boru ve 113 register; pedalda 32 ayaklık borulardan üç register

Şunlara dikkat edin

  • Oymalı meşe kasa ve gümüş renkli ön borular. Kasayı mimarın oğlu Otto Raschdorff tasarladı.
  • Orgun altında, Büyük Seçici Prens Friedrich Wilhelm ile ikinci eşi Dorothea'nın Barok tören lahitleri.
  • Salonun karşısında, güney galerisinin altında parmaklıklar ardında, Andreas Schlüter'in I. Friedrich ve Sophie Charlotte için yaptığı iki yaldızlı tabut. Kraliçeninkinin ayak ucunda, kefene sarınmış Ölüm oturmuş, onun adını yazıyor.
Konuşma metni (2:24)

Kilisenin kuzey tarafına dönün; org orada, oymalı meşe bir kasanın içinde, kendi galerisinde duruyor. 1905'te açıldığında Almanya'nın en büyük orgu sayılıyordu: 7.269 boru, 113 register, dört manuel ve bir pedal klavyesi. Pedal registerlerinden üçü 32 ayak uzunluğunda borular kullanır. Orgu, Frankfurt an der Oder'li saray org yapımcısı Wilhelm Sauer yaptı ve bir dönemin sonunu işaret ediyor. Son büyük Romantik orkestral orglardan biriydi; çağının senfoni orkestraları gibi tınlayacak şekilde ses ayarı yapılmıştı ve katedrale göre bugün özgün hâlini koruyan en büyük Geç Romantik dönem orgu.

Savaştan sonra hırsızlar boruların yaklaşık üçte birini çaldı ve metalini satmak için mekanizmanın bazı bölümlerini söküp götürdü. 1988 ile 1993 arasında Sauer'in kendi firması orgu 1905'teki hâline geri getirdi; tek eklediği daha güçlü bir körük motoruydu, böylece bütün registerler aynı anda açıldığında hava akışı sabit kalıyor.

Şimdi gözlerinizi orgun altındaki zemine indirin. O büyük Barok lahitler, Büyük Seçici Prens, yani Brandenburglu Friedrich Wilhelm ile ikinci eşi Dorothea'ya ait. Eskiden katedralin kuzey tarafında koca bir kanat olan Anıt Kilise'de dururlardı. Doğu Almanya 1975'te o kanadı havaya uçurdu ve tören lahitleri buraya, orgun altına ve güney galerisinin altına taşındı. Bunlar boş anıt mezarlar. Cenazeler ayaklarınızın altındaki mahzende yatıyor.

Tam arkanıza dönün ve salonun karşısına, güney galerisinin altına, parmaklıkların ardındaki yaldızlı çifte bakın. Katedral bile kötü yerleştirildiklerini kabul ediyor: yalnızca iki taraftan ve parmaklıkların arasından görülebiliyorlar. Bana göre binadaki en güzel eserler bunlar; Berlin Sarayı'nın heykeltıraşı ve mimarı Andreas Schlüter'in elinden çıktılar. Önce kraliçeninki yapıldı, 1705'te; kralınki 1713'te; ikisi de yaldızlı kalay ve kurşundan döküldü. Sophie Charlotte zeki ve geniş bir çevresi olan bir kadındı; aralarında filozof Leibniz'in de bulunduğu bilginlerle yakın ilişkiler kurdu, Berlin Bilimler Akademisi'nin kurulmasına ön ayak oldu, kocası da Charlottenburg Sarayı'na onun adını verdi. Lahdinin ayak ucunda, kefene sarınmış Ölüm oturur ve onun adını tarihin levhasına yazar. 1701'de kendi eliyle taç giyip ilk “Prusya'da Kral” olan Birinci Friedrich, her şeyden çok gösterişi severdi ve lahdi ikisinin daha zengin olanıdır. Baş ucunda Brandenburg'u ve Prusya'yı temsil eden iki kadın, onun taçlı portresini havaya kaldırır. Ayak ucunda bir kadın yüzünü ellerine gömüp ağlar, yanında da küçük bir oğlan çocuğu, bir putto, sabun köpüğü üflüyor.

Durak 5 / 5 · 50 metredeki kubbe yürüyüş yolu (Kuppelumgang), ziyaretçi merdiveniyle çıkılır; çemberin tamamını dolaşın

Kubbenin çevresindeki yürüyüş yolu

Mimar: Julius Carl Raschdorff (1823–1914); kubbenin sade biçimde yeniden yapımı: 1975–1984; 1975'ten itibaren yeniden yapımın sorumlusu: katedral baş mimarı Rüdiger Hoth · 1905; dış kubbe 24 Mayıs 1944'te yandı; yeniden yapılan dış cephe 1984'te tamamlandı · Kasnağın çevresinde, yerden 50 metre yüksekte bir yürüyüş yolu; kubbenin kendisi 98 metre yüksekliğinde

Şunlara dikkat edin

  • Batıda, dosdoğru aşağıda: ilk durağın bulunduğu Lustgarten ve kuzey kenarı boyunca Schinkel'in Altes Museum'u.
  • Doğu-kuzeydoğuda, yaklaşık 600 metre ötede: katedralin bu manzara için kendisinin de saydığı yerlerden biri olan televizyon kulesi.
  • Arkanızdaki kubbede çalgılarıyla duran melekler; buradan ayrıntılarını görecek kadar yakınsınız.
  • Doğu tarafının altında turist tekneleriyle Spree ve güzel bir günde Lustgarten'den yükselen müzik.
Konuşma metni (2:13)

Bunu hak ettiniz. Kubbenin kasnağını çevreleyen yürüyüş yolundasınız, yerden 50 metre yüksekte; sizinle şehir arasında cam yok, yalnızca geniş bir korkuluk var. Katedrale göre buradan, aşağıda Lustgarten'de çalınan müziği duyabilirsiniz; sakin bir günde gerçekten duyuluyor.

İşe, başta durduğunuz parkı bulmakla başlayın. Tam batıda, dosdoğru altınızda, çimenlerden ve yollardan oluşan bir dikdörtgen; sağ tarafındaki, yani kuzey kenarındaki uzun sütun dizisi Schinkel'in Altes Museum'u. Burası bir zamanlar sarayın sebze bahçesiydi, sonra tören alanı, sonra taş döşeli bir miting meydanı oldu, şimdi yeniden park. Şimdi parkın ötesine, tam batıya, iki kilometreden biraz daha yakına bakın ve Reichstag binasını bulun; katedralin bu tur için saydığı manzaralardan biri.

Şimdi doğuya ve kuzeydoğuya doğru yürüyün. Televizyon kulesi orada, yaklaşık 600 metre ötede; onun biraz sağında, tam doğuda da Rotes Rathaus'un, yani belediye binasının kırmızı tuğla kulesi var. Doğu tarafında, aşağıda, turist tekneleriyle Spree akıyor. Güney-güneydoğuda, çok yakında, Berlin Sarayı'nın yerinde duran Humboldt Forum var. Bu komşu, üzerinde durduğunuz binayı açıklıyor. Katedralin hikâyesi sarayın içindeki bir şapel olarak başladı; mahzeni ve mezarları, hükümdar ailesinin beş yüz yıllık defin geleneklerini belgeliyor ve katedral bugün de sarayla yakından bağlı olduğunu söylüyor.

Sonra arkanızda yükselen kubbenin kendisine bakın. Kubbeyi çevreleyen, çalgılarıyla duran meleklere artık çok yakınsınız. Onların üstündeki kubbe 1905'in kubbesi değil. 1944 yangınından sonra Doğu Almanya onu daha alçak ve daha sade olarak yeniden yaptı; katedralin kendi tarihçesi de kubbenin biçiminin, yapıldığı günden beri mimarlar arasında tartışıldığını kabul ediyor. Sade hâli artık kendi başına koruma altında bir anıt; bu da eski silüete herhangi bir dönüşü daha da zorlaştırıyor.

Son olarak kuzey tarafında binanın kenarından aşağı bakın. Katedralin ilk tasarlandığı hâlinin aşağı yukarı üçte biri eksik ve o bölüm tam burada duruyordu: hanedanın tören mezarları için yapılmış bir kanat olan Anıt Kilise, 30 Ekim 1975'te havaya uçuruldu. Oymalı cephe taşlarından 204 kadarı kurtarıldı ve hâlâ Ahrensfelde'de bir ormanda duruyor. Katedral altınızdaki boş alanı hiç de çekici olmayan bir yer diye tarif ediyor; buradan bakınca ne demek istediğini tam olarak görüyorsunuz.

Bağımsız rehber · Chiaro

Berlin Katedrali'nde ne görürseniz Chiaro'ya gösterin.

Dört metrelik Reform önderleri, mahzende yatan 91 Hohenzollern, Rauch'un mermer vaftiz kurnası ve kubbenin altına serilmiş koca bir şehir: beş kayıt bunların çoğunu anlatmadan bırakıyor. Chiaro uygulamasını bir tabuta, bir heykele ya da yürüyüş yolundan görünen bir çatıya tutun; size onu yapanı, orada yatan kişiyi ya da siluetteki binayı söylesin, sonra da sormak istediğiniz kadar soruyu yanıtlamayı sürdürsün.

Kubbe neden daha alçak yeniden yapıldı?Hohenzollern mahzeninde kimler yatıyor?Yürüyüş yolundan gördüğüm o kule ne?

Gitmeden önce

01

Ulaşım

Posta adresi Am Lustgarten, 10178 Berlin; katedralin kendisi Mitte semtinde, Müzeler Adası'nda (Museumsinsel) duruyor. Ana cephe batıya, ilk durağın bulunduğu Lustgarten parkına bakar. Mart 2026'dan bu yana binada Katedral Müzesi'ne kadar basamaksız erişim var: kuzey taraftaki self servis bir asansör sizi sokak seviyesinden katedralin kemerli galerilerine çıkarır, oradan da herkes büyük kapılardan içeri girer; içeride, güney kulesindeki ziyaretçi merdiveninin yanındaki bir asansör mahzenden Katedral Müzesi'ne kadar çıkar. Kubbe yürüyüş yolu bunun istisnası: hareket kısıtlılığı olan ziyaretçiler oraya ulaşamaz.

U-Bahn ile U5 hattından Museumsinsel'e; S-Bahn ile S3, S5, S7, S9 ya da S75 hattından Hackescher Markt'a; tramvayla M4, M5 ya da M6 hattından Spandauer Straße durağına; otobüsle 100, 200 ya da 300 numaralı hatlarla gelip parkın yanındaki Am Lustgarten durağında inerek. Bunlar katedralin kendi verdiği yol tarifleri.

02

Bilet ve giriş

  • Katedral çoğu gün 09.00'da açılır ve 18.00'de kapanır; yalnızca pazar günleri öğlen 12.00'de açılır. Son giriş kapanıştan bir saat önce, 17.00'dedir; ardından bölümler birer birer kapanır. İbadetler, nikâhlar ve konserler bazı günlerde saatleri değiştirir ve sürdükleri sürece girişi kısıtlayabilir, ibadet sırasında da ana kilise gezilemez; bu yüzden yola çıkmadan önce berlinerdom.de'deki günlük takvime bakın.
  • Giriş ücreti 15 avro, indirimli 12 avro; bir yetişkin, 18 yaşından küçük en fazla dört çocukla birlikte 15 avro öder. Bu tek bilet; kilisenin kendisini, İmparatorluk Merdivenleri'ni, nikâh ve vaftiz şapelini, kraliyet mahzenini, müzeyi ve kubbe yürüyüş yolunu kapsar. Bileti internetten, otomatlardan ya da gişeden alabilirsiniz; ödeme yalnızca nakitsiz yapılır ve bilet satın aldığınız günden itibaren bir yıl geçerlidir.
  • Kubbenin çevresindeki yürüyüş yoluna 300'e yakın basamakla çıkılır; asansör yoktur ve son bölümde geri dönmek mümkün değildir. Şiddetli yağmurda, yoğun karda, buzlanmada ve kuvvetli rüzgârda kapalı kalır.
  • A3'ten büyük çantalar, valizler ve her türlü bagaj içeri alınmaz. Bodrum katta sınırlı sayıda dolap vardır ve katedral, ziyaretinizden önce bunları kullanmanızı rica eder; kişisel kullanım için flaş ve tripod olmadan fotoğraf çekmek serbesttir, ama ibadetler sırasında değil.
Resmî biletler →
03

Resmî sesli rehber

Katedralin kendi sesli rehberi var ve ek ücret ödemeden bilete dahil. Bilet gişesinin hemen yanından alıp çıkışta geri verirsiniz; Almanca ve İngilizcenin yanı sıra Fransızca, İspanyolca, İtalyanca, Rusça ya da Lehçe dinlenebilir, ilk iki dilde çocuklara yönelik bir sürümü de var. Otuz dakikalık rehberli turlar da bilete dahil; genellikle her gün öğleden sonra 13.00, 14.00 ve 15.00'te Vaaz Kilisesi'nden başlar. Resmî sesli rehber sizi bütün binada gezdirirken bu sayfa beş yer seçer, bilet gerekmeyen dışarıda başlar ve her kaydın tam metnini oynatıcısının altında verir.

Resmî web sitesi →

Sorular

Ücretsiz bir Berlin Katedrali sesli rehberi var mı?

Bu sayfa ücretsiz: Lustgarten'den kubbe yürüyüş yoluna kadar anlatımlı beş yer, tarayıcınızda dinlenebilir ve her kaydın tam metni altında yazılı. Katedralin kendi sesli rehberi de faturanıza bir şey eklemez, çünkü giriş biletine dahildir ve yedi dilde sunulur.

Berlin Katedrali sesli rehberini bilet almadan dinleyebilir miyim?

İlk durak için evet: ana cephenin önündeki halka açık park Lustgarten için hazırlandı ve tek istediği binayı görebilmeniz. Diğer dördü katedralin içinde ve kubbe yürüyüş yolunda; hepsi tek bir giriş biletinin kapsamında.

Berlin Katedrali'nin resmî sesli rehberi ne kadar?

Giriş ücretinin üstüne hiçbir şey. Katedralin sesli rehberi bilet fiyatına dahildir; gişenin yanından alınır, çıkışta geri verilir ve tam bilet 15 avrodur. Öğleden sonra 13.00, 14.00 ve 15.00'teki otuz dakikalık rehberli turlar da dahildir.

Berlin Katedrali pazar günleri açık mı?

Evet, genellikle 12.00 ile 18.00 arası; son giriş 17.00'de. Hafta içi ve cumartesi 09.00'da açılır. İbadete açık bir kilisede ibadetler önce gelir; belirli bir günün saatleri için katedralin günlük takvimine bakın.

Berlin Katedrali'nin kubbe yürüyüş yolu ne kadar yüksekte, asansör var mı?

Yürüyüş yolu kubbenin çevresinde, yerden 50 metre yüksekte uzanır ve asansör yoktur: 300'e yakın basamak çıkılır, son bölümde de geri dönülemez. Şiddetli yağmurda, karda, buzlanmada ve kuvvetli rüzgârda kapanır; ayrıca ziyaretin hareket kısıtlılığı olan ziyaretçilere açık olmayan tek bölümüdür.

Diğer sesli rehberler

Chiaro tarafından hazırlandı. Berlin Katedrali yönetimiyle bağlantılı değildir.