Galatatoren · Istanbul · Onafhankelijke gids
Audiogids voor de Galatatoren,
vijf stops, gratis.
Een Genuese toren uit 1348, 62,59 meter tot de punt van zijn dak. Alle vijf de stops speel je af in dit tabblad, en de rest van zijn bijna zeven eeuwen vertelt Chiaro je aan de hand van een foto.
Gemaakt door Chiaro. Niet verbonden aan de Galatatoren.
De toren vanaf het plein
Galatatoren, Istanbul
Dat was het gratis deel
Eén foto is genoeg: Chiaro vertelt je over alles wat je ziet bij de Galatatoren.
De vijf stops · 11 minuten audio
Vijf plekken, één wandeling,
in de volgorde waarin je ze tegenkomt.
Deze audiogids voor de Galatatoren, die je op eigen houtje volgt, neemt de route die het ministerie zelf door het gebouw uitzet: twee stops buiten, één tijdens de klim, twee boven. Begin op het open plein aan de voet van de toren, waar het kaartjeshokje staat; loop om de toren heen naar de zuidkant en de marmeren trap naar de deur; neem de lift naar de zesde verdieping en klim te voet verder, langs de boogvensters van de zevende; stap daarna naar buiten op de omloop van de achtste verdieping, eerst met je gezicht naar het zuidwesten, over de Gouden Hoorn en de oude stad, daarna naar het zuidoosten, naar de Serailpunt en de Aziatische oever. Ongeveer elf minuten luisteren, plus het korte rondje om de voet voordat je naar binnen gaat.
Achter de praktische informatie over deze toren staan twee websites van het ministerie: muze.gov.tr, met de museumpagina en de gedrukte bezoekersfolder, en galatakulesi.gov.tr, met een uitgebreide geschiedenis van het gebouw. Samen geven ze de openingsdagen, het ticket en de volgorde van de verdiepingen, en elke datum in de verhalen steunt daarnaast op een tweede, onafhankelijke bron. De sluitingstijd ’s avonds is het enige detail hier dat kan veranderen, dus zoek die voor jouw datum op voordat je vertrekt. Stuurt een bewaker op de marmeren trap je een andere kant op dan hier beschreven, volg dan de bewaker, en met een berichtje van jou achteraf kunnen we de pagina verbeteren voor wie na jou naar boven klimt.
Stop 1 van 5 · Het plein voor de toren, bij het kaartjeshokje, op open openbaar terrein, nog vóór elk ticket
De toren vanaf het plein
Genuese bouwers van de kolonie Pera; boven de tweede verdieping na 1509 herbouwd door Murad bin Hayreddin, architect van Bayezid II; bovenste verdiepingen na 1831 opnieuw opgetrokken voor Mahmut II · 1348; hersteld in 1510; bovenste verdiepingen 1832; kegeldak herbouwd in 1965–1967 · Steen, cilindrisch, 62,59 m tot de punt van het dak en op de grond 16,45 m in doorsnee aan de buitenkant
Om op te letten
- De toren in lagen: een sobere stenen schacht, dan een kroonlijst, dan een ring van bogen onder de reling van de omloop. De schacht is de oude toren; de verdiepingen boven de kroonlijst zijn na een brand in 1831 herbouwd.
- De mensen die boven tegen de reling leunen, voor de schaal. Op die omloop eindigt deze wandeling.
- De bewaarde stukken Genuese muur naast de toren, waar sinds 1957 de Bereketzadefontein tegenaan staat.
Transcriptie (2:21)
Ga ver genoeg naar achteren staan om hem in één blik helemaal te zien, want van onderaf verstopt hij zijn hoogte: 62,59 meter van de stoep tot de punt van de bekroning, op een heuvel die zijn voet al 35 meter optilt.
Lees hem van onder naar boven. De sobere stenen cilinder is de oude toren, op de grond 16,45 meter in doorsnee. Dan een kroonlijst, een ring van boogopeningen, de reling van de omloop waar deze wandeling eindigt, en de grijze kegel. Die bovenste verdiepingen zijn niet middeleeuws. Ze werden na een brand in 1831 herbouwd voor sultan Mahmut II. De kegel is nog jonger. Hij verrees tussen 1965 en 1967, een nieuw dak van gewapend beton, bekleed met lood. Zijn vorm doet denken aan de kegel die de toren vanaf 1832 droeg, tot een storm dat dak in 1875 wegblies, alleen iets minder spits, maar het is een nieuw ontwerp, geen kopie.
De schacht is Genuees, en gedateerd op 1348. Genua had sinds 1267 een handelskolonie aan deze kant van de Gouden Hoorn, Pera genaamd, als bondgenoot van Byzantium, en de bewoners schoven hun muren steeds verder deze heuvel op zonder het iemand te vragen. Dit was de hoofdtoren van die verdedigingswerken. Vier muurlijnen kwamen hier samen, de hoofdpoort van Pera lag aan zijn voet, en de Genuezen noemden hem de Toren van het Heilig Kruis, naar het kruis op zijn top. In augustus 1348 raakten Byzantijnen en Genuezen in oorlog; het jaar daarop stond keizer Johannes VI de heuvel toch aan Genua af.
Een eeuw later gaf de kolonie zich zonder strijd over aan Mehmet II. Men was de top van de toren al aan het afbreken toen een edict van de sultan de werklieden tegenhield; de toren werd weer opgebouwd, en het kruis maakte plaats voor een Ottomaanse vlag. Toen begon de toren van baan te wisselen. In de zestiende eeuw sloot hij christelijke krijgsgevangenen op die op de scheepswerven van Kasımpaşa werkten. Vanaf de achttiende was hij een brandwachttoren, en vanaf 1717 sloeg een wachter daarboven op een grote trom zodra hij rook boven de daken zag.
Bijna alles wat je hier ooit omringde, is verdwenen. Vanaf 1863 werden het binnenhof, de poorten en de muren die naar de oever afliepen gesloopt voor een nieuw gemeentelijk gebouw, en de grachten werden gedempt. Zoek de stukken Genuese muur die het wel hebben overleefd, naast de toren, met de Bereketzadefontein die er in 1957 tegenaan werd gezet.
In 1877 keek de Italiaanse schrijver Edmondo De Amicis naar Galata en zag een opengeklapte waaier, met deze toren als handvat. Een Duits dorp vond dat handvat zo mooi dat het er een kopie van maakte: de watertoren van Niederlehme, in Brandenburg, voltooid in 1902, werd ontworpen naar het voorbeeld van de toren voor je.
Stop 2 van 5 · De zuidkant, aan de voet van de marmeren trap naar de ingangsdeur, buiten de ticketcontrole
De zuidkant en zijn twee bakstenen banden
Genuese metselaars onder de eerste band; Ottomaanse herbouw erboven na de aardbeving van 1509; verzen van het deurinschrift door Pertev Pasja, gebeiteld door Nuri Dede · 1348; vanaf de tweede verdieping herbouwd na 1509; deurinschrift 1831–1832; gedenkplaat 1953 · Breuksteen met twee bakstenen banden op 13,20 m en 17,17 m; muren tot de vierde verdieping 3,75 m dik
Om op te letten
- Twee dunne rode lijnen die rond de schacht lopen, de ene boven de andere: bakstenen banden op 13,20 en 17,17 meter, de naad tussen Genuees en Ottomaans werk.
- De overgang in de steen bij de onderste band. Daaronder ruwe, gemengde blokken met baksteenscherven; daarboven kleinere, nettere, regelmatigere stenen.
- De marmeren deur hoog boven de grond, de twee trappen en het vierdelige versinschrift erboven, met de kale plek waar het monogram van een sultan is weggebeiteld.
- De gedenkplaat uit 1953 op grondhoogte aan deze kant, die herinnert aan de dag in 1453 waarop Galata zijn sleutels overdroeg.
Transcriptie (2:22)
Je staat aan de zuidkant, waar twee gelijke marmeren trappen omhooggaan naar een deur die hoog boven de grond zit. Zoek voordat je naar boven gaat de twee dunne rode lijnen die helemaal rond de schacht lopen, de ene boven de andere. Het zijn banden van baksteen, op 13,20 meter en 17,17 meter, waar de tweede en de derde verdieping beginnen, en het zijn de meest omstreden lijnen van het hele gebouw.
Onder de onderste band is de steen ruw: behakte blokken in donkergeel, lichtbruin, grijs en een donkere blauwachtige kleur, onregelmatig gelegd, met baksteenscherven in de voegen. Daarboven zijn de stenen kleiner, beter bewerkt en in lagen gelegd, meestal kalksteen, en de baksteenscherven houden op. Op die lijn is iets gebeurd. In 1509 bracht een aardbeving die Istanbul zich herinnert als de kleine apocalyps een groot deel van de toren ten val, en volgens de geschiedenis van het ministerie zelf herbouwde de architect van Bayezid II, Murad bin Hayreddin, hem vanaf het niveau van 13,20 meter.
Hoeveel hij herbouwde, daarover verschillen de geleerden van mening. Köksal Anadol en Ersin Arıoğlu lezen de banden als de hoogtes van waaruit de herbouw begon. Semavi Eyice hield de onderste voor een oppervlakkige reparatie en alles boven de bovenste voor Ottomaans. De recentste lezing, van Sağlam, zegt dat de instorting nooit horizontaal verliep en dat de dikke binnenschacht tot de vierde verdieping grotendeels intact bleef. Eén aanwijzing heb je recht voor je: aan deze kant draagt de bovenste band een Ottomaans patroon in baksteen.
De muren zijn tot de vierde verdieping 3,75 meter dik en daarboven 3 meter, omdat de toren smaller wordt naarmate hij stijgt.
Nu de deur. De marmeren omlijsting in empirestijl en het inschrift erboven komen van de herstellingen van 1831 en 1832: zestien verzen van de dichter Pertev Pasja, in vier regels over vier panelen verdeeld en door Nuri Dede in reliëf gebeiteld, in een vloeiend ta’liq-schrift. Daarboven staan in drie kleine ovalen Ya Hafiz, Maşallah en Ya Rafi. Ook de tughra van Mahmut II, zijn vorstelijk monogram, stond erop, tot die na de uitroeping van de republiek werd weggebeiteld.
Op grondhoogte aan deze kant hangt een eenvoudigere gedenkplaat uit 1953, bij de vijfhonderdste verjaardag van de verovering. Er staat op dat de Genuese kolonie Galata op de ochtend van dinsdag negenentwintig mei 1453 haar sleutels aanbood aan Mehmet de Veroveraar, en dat de overgave op vrijdag één juni voltooid was.
De muur heeft ook huurders. Gierzwaluwen nestelen erin van mei tot augustus, en in 2020 werd de buitenkant niet gerestaureerd om hun nesten niet te vernielen. Bij de latere werkzaamheden ging de steiger weg voordat de vogels terugkwamen.
Stop 3 van 5 · Zevende verdieping, de uitkijkzaal, bij de boogvensters, op de trap van de lift op de zesde verdieping naar de omloop
De boogvensters van de uitkijkverdieping
Gebouwd voor Mahmut II na de brand van 1831, in empirestijl; heringericht in 1965–1967 en in 2020 weer kaalgehaald · 1832 · Veertien boogvensters tussen gemetselde pijlers, elke pijler 120 bij 225 cm in doorsnede; vloer op 32,60 m
Om op te letten
- Hoe diep elke vensternis is: de gemetselde pijler aan weerszijden meet 120 bij 225 centimeter in doorsnede.
- De ronde koppen van de bogen. Deze ring is de uitkijkpost van Mahmut II uit 1832, in de empirestijl van zijn tijd.
- De stalen trap die je hierna beklimt. Die verving tijdens de werken van de jaren 1960 een oude houten trap in het midden van deze verdieping.
Transcriptie (2:22)
De lift stopt op de zesde verdieping en de rest van de weg gaat te voet, over een stalen trap. Blijf op de zevende verdieping even staan en kijk naar de vensternissen in plaats van erdoorheen. Elke opening zit tussen twee gemetselde pijlers, 120 bij 225 centimeter in doorsnede en anderhalve meter uit elkaar, bovenaan verbonden door rondbogen. Veertien van zulke openingen lopen helemaal rond de toren, en de uitkijkzaal die ze vormen begint op 32,60 meter.
Niets hiervan is Genuees. Het is het werk van sultan Mahmut II, in de empirestijl van de jaren 1830, en het dankt zijn bestaan aan brand. De top van de toren brandde in 1794. Het herstel onder Selim III gaf de uitkijkverdieping vier uitspringende erkers, drie kamers en een zaal, zoals de paleisarchitect Antoine Ignace Melling het in een gravure vastlegde; de verdieping erboven werd een koffiehuis, er werd een grote trom opgehangen om bij brand alarm te slaan, en de zolder werd aan de duiven overgelaten. Die indeling hield achtendertig jaar stand. Na de brand van 1831 liet Mahmut alles boven 32,60 meter afbreken en deze ring van veertien bogen bouwen, met een verdieping erboven op 40,04 meter en een houten kegel erop.
De kegel woei in 1875 weg in een storm. Hij werd vervangen door twee achthoekige uitkijkverdiepingen die, in de woorden van het ministerie zelf, helemaal niet bij de toren pasten, met een terras op 51,65 meter. Van daarboven hield de brandweer de stad in de gaten en had de marine een seinpost, en in maart 1930 werd op de top een tijdbal aangebracht. In de winter van 1959 op 1960 stortten de vermolmde houten kamers bovenin in, en volgens het ministerie hield de toren dat uiterlijk tot 1964.
Deze hoogte heeft ook rustiger werk gekend. De geschiedenis van het ministerie vertelt dat de toren onder Murad III een tijdlang als sterrenwacht diende, en dat de astronoom Taqi al-Din hier een deel van zijn werk deed voordat hij er zelf een bouwde.
In de jaren 1960 was deze verdieping een restaurant en die erboven een nachtclub. De oude houten trap in het midden ging eruit, vervangen door de stalen trap die je zo meteen beklimt, met houten leuningen en treden in empireverhoudingen, en de raamkozijnen werden vereenvoudigd om meer glas te laten zien. In 2020 werden de latere betonnen inbouw en het café weer weggehaald.
Bewaar één ding voor de afdaling. Als je weggaat, loop je tussen de onderste verdiepingen over trappen die in de muur zelf zijn gebouwd, onder bakstenen gewelven, en die bakstenen komen overeen met die van andere veertiende-eeuwse vestingwerken in Galata. Hier boven sta je in 1832; daar beneden loop je door 1348.
Stop 4 van 5 · Achtste verdieping, de panoramische omloop, aan de zuidwestkant, met uitzicht over de Gouden Hoorn
De omloop, met uitzicht op de Gouden Hoorn en de oude stad
Omloop en reling uit de herbouw voor Mahmut II na de brand van 1831; aan de horizon de Süleymaniye van Mimar Sinan en de brandwachttoren van Beyazıt, het werk van Senekerim Balyan · Omloop 1832; Süleymaniye 1550–1557; Beyazıttoren 1828 · Open omloop van 1,20 m breed rond de achtste verdieping, op 40,04 m hoogte, achter ijzeren relingen van 110 cm hoog tussen 14 stenen palen
Om op te letten
- De Süleymaniyemoskee aan de horizon aan de overkant van het water: één grote koepel en vier minaretten op de Derde Heuvel.
- De slanke lichte toren op dezelfde heuvelrug, links ervan: de brandwachttoren van Beyazıt uit 1828, die aan de overkant van het water de brandwacht hield.
- De Galatabrug, die de Hoorn oversteekt van Karaköy, onder je, naar Eminönü.
- De stenen bollen op de palen van de reling naast je, 35 centimeter in doorsnede en zo verankerd dat ze niet kunnen vallen.
Transcriptie (2:05)
Buiten op de omloop is de reling van ijzer, 110 centimeter hoog, gespannen tussen veertien stenen palen, en elke paal draagt een stenen bol van 35 centimeter doorsnede, zo verankerd dat hij niet kan vallen. De looprand is maar 1,20 meter breed en ligt zo’n veertig meter hoog, boven op een heuvel. Loop langzaam rond tot je het water voor je hebt en daarachter een lange heuvelrug van koepels en minaretten. Je kijkt naar het zuidwesten, over de Gouden Hoorn.
De Gouden Hoorn is de inham die deze stad heeft gemaakt: een beschutte haven tussen het oude schiereiland aan de overkant en Galata onder je voeten. In Byzantijnse tijd kon er een grote ketting over de monding worden gespannen, van de stad naar een oudere toren van Galata, om vijandige schepen buiten te houden. Tijdens de Vierde Kruistocht braken de Venetianen hem met een ram. In 1453 lukte het Mehmet II niet hem te breken, en hij ging eromheen. Hij liet zijn schepen over land door Galata slepen, over ingevette boomstammen, en liet ze achter de verdedigers de Hoorn in glijden. Deze toren, toen al meer dan een eeuw oud, zat daarbij op de eerste rij.
Volg nu de dichtstbijzijnde oever van de oude stad naar links tot je bij de brug komt. Dat is de Galatabrug, de vijfde op deze plek, gebouwd in 1994. In 1502 vroeg Bayezid II om ontwerpen voor een brug hier, en Leonardo da Vinci tekende er een voor hem, met één enkele overspanning, die de langste brugoverspanning ter wereld zou zijn geweest. Hij werd nooit gebouwd.
Dan de horizon. Rechts is de grote koepel met vier minaretten de Süleymaniyemoskee, op de Derde Heuvel, ontworpen door Mimar Sinan voor Süleyman de Prachtlievende; het inschrift noemt 1550 voor de stichting en 1557 voor de opening. Links ervan, op dezelfde rug, is de slanke lichte schacht de Beyazıttoren, en dat is een collega van deze toren. Ook hij is een brandwachttoren, in 1828 in steen gebouwd voor Mahmut II door Senekerim Balyan, nadat de houten toren die er eerder stond in de grote brand van 1756 was afgebrand en zijn opvolger bij de onlusten van 1826 was verwoest. Samen hielden deze twee de wacht over beide kanten van het water.
Galata meldde zijn branden met vlaggen, en twee Ottomaanse dichters, Rezmî en Gelibolulu Mustafa Ali, maakten van die vlaggen tweeregelige verzen over geliefden die branden voor hun beminde. Beyazıt geeft nog steeds signalen, maar nu met gekleurd licht: blauw voor helder weer, groen voor regen, geel voor mist en rood voor sneeuw.
Stop 5 van 5 · Achtste verdieping, de panoramische omloop, aan de zuidoostkant, met uitzicht over de Serailpunt en de Bosporus
De omloop, met uitzicht op de Serailpunt en de Aziatische oever
Omloop uit de herbouw voor Mahmut II na 1831; Topkapıpaleis, begonnen in 1459 voor Mehmet II · Omloop 1832; Topkapı vanaf 1459 · Dezelfde omloop, 1,20 m breed, op 40,04 m hoogte, met uitzicht op de plek waar de Gouden Hoorn, de Bosporus en de Zee van Marmara samenkomen
Om op te letten
- De Serailpunt aan de overkant van de monding van de Hoorn, met de bomen en gebouwen van het Topkapıpaleis op het puntje van het oude schiereiland.
- De Aziatische oever achter het water, Üsküdar en Kadıköy. Volgens het enige verslag dat er is, landde Hezârfen Ahmed Çelebi daar.
- Veerboten die het water oversteken waar de Gouden Hoorn de Bosporus ontmoet, precies waar de zeestraat uitkomt op de Zee van Marmara.
Transcriptie (2:10)
Loop verder over de omloop tot het water wijd openvalt en de overkant een ander werelddeel wordt. Je kijkt nu naar het zuidoosten, naar de plek waar de Gouden Hoorn uitmondt in de Bosporus, precies waar de zeestraat uitkomt op de Zee van Marmara.
De beboste punt aan de overkant van de monding van de Hoorn is Sarayburnu, de Serailpunt, het uiteinde van het oude schiereiland. Het Topkapıpaleis ligt tussen die bomen, begonnen in 1459 voor Mehmet II, zes jaar na de verovering, en het was de zetel van de Ottomaanse regering en het huis van de sultans tot ze in de jaren 1850 naar het nieuwe Dolmabahçepaleis verhuisden. De legende legt de stichting van Byzantium zelf op die punt, door Griekse kolonisten onder koning Byzas, in het jaar 667 voor Christus. Zij waren niet de eersten: kolonisten uit dezelfde Griekse stad, Megara, hadden achttien jaar eerder Chalcedon gesticht aan de Aziatische oever, waar nu Kadıköy ligt.
En nu het mooiste verhaal dat deze toren bezit, en je staat vlak bij de startlijn. De reiziger Evliya Çelebi schreef dat tijdens de regering van Murad IV een man die Hezârfen Ahmed Çelebi heette, Ahmed van de duizend wetenschappen, vleugels als van een adelaar aanbond, zich vanaf de allerhoogste top van deze toren lanceerde en op een zuidwestenwind dwars over de Bosporus zweefde om te landen op het Doğancılarplein in Üsküdar, aan de Aziatische oever daarginds. De sultan keek toe vanuit een paviljoen op Sarayburnu, de punt recht voor je. Hij beloonde de vlieger met een zak goud en verbande hem daarna naar Algerije, met de woorden dat een man die alles kon wat hij wilde niet iemand was om in de buurt te houden. Het jaartal dat meestal genoemd wordt, is 1632. De geschiedenis van het ministerie zegt alleen dat de toren getuige was van de vlucht. Evliya is de enige bron voor het hele leven van Hezârfen, dus geloof er zoveel van als je wilt, maar de afstand is echt, en die kun je van hieruit met je ogen meten.
Ergens voor de oever van Üsküdar, bij de zuidelijke ingang van de Bosporus, staat een derde toren in z’n eentje op een piepklein eilandje: de Meisjestoren. In 1110 bouwde keizer Alexios Komnenos daar een toren en spande vandaar nog een ketting naar de Europese oever. De dichter Sezai Karakoç maakte van de twee torens een gesprek. In zijn gedicht stuurt de Meisjestoren zijn licht over het water naar Galata, ochtend na ochtend, om de Genuese duisternis en de Byzantijnse duisternis te verjagen die eromheen hangen.
De Bosporus aan je linkerkant is een van de grenzen tussen Europa en Azië. Vanaf deze reling zie je ze allebei, en het stuk water waar een man overheen gevlogen zou zijn, van de steen onder je voeten naar de overkant.
Onafhankelijke gids · Chiaro
Richt Chiaro op alles wat je bij de Galatatoren ziet.
Eén rustig rondje langs deze reling omvat twee werelddelen en drie stukken water, en vijf stops kunnen maar een paar dingen onderweg aanwijzen. Voor al het andere houd je je telefoon omhoog: een minaret op de heuvelrug tegenover je, een veerboot die bij Eminönü wegvaart, de gebeitelde verzen boven de deur. Chiaro antwoordt met een naam, een bouwer en een jaartal. Loop een paar stappen verder, richt opnieuw, en de stad verandert met je mee van onderwerp.
Voor je gaat
Zo kom je er
Bereketzade, Galata Kulesi, 34421 Beyoğlu, Istanbul: huisnummer 2 aan de Büyük Hendekstraat, boven aan de oude Genuese wijk boven Karaköy. Tickets koop je bij een hokje op het plein ervoor, uitgevoerd als een van de oude trams van de lijn Taksim–Tünel. De deur zit boven aan de marmeren trap aan de zuidkant, met de ticketcontrole er meteen achter, en je verlaat de toren via een apart deel van dezelfde trap.
Karaköy is een halte van tramlijn T1, en de Tünel, de oude ondergrondse kabelspoorbaan, rijdt tussen Karaköy en Beyoğlu met maar twee stations. Metrolijn M2 stopt bij Şişhane, onder de Meşrutiyetstraat in Beyoğlu. De toren staat op de heuvel boven aan de oude Genuese wijk, dus vanaf de kade van Karaköy is het bergop lopen.
Tickets en toegang
- De toren gaat elke dag van de week om half negen ’s ochtends open, zonder vaste wekelijkse sluitingsdag. Sluitingstijd en laatste toegang wisselen, dus kijk voor de datum van je bezoek op de museumpagina op muze.gov.tr.
- Het ministerie noemt een toegangsprijs van € 30. Zijn e-ticketwinkel op muze.gov.tr verkoopt online tickets voor de Galatatoren, en het hokje op het plein verkoopt ze ter plekke.
- Kinderen onder de 18 moeten met hun ouders komen: het ministerie stelt dat als voorwaarde voor toegang.
- De lift gaat maar tot de zesde verdieping. De zevende verdieping en de omloop op de achtste bereik je via trappen, en de weg terug door de onderste verdiepingen gaat over trappen in de muren.
De officiële audiogids
Volgens de pagina van het ministerie over het museum heeft het een eigen audiogidsdienst, maar prijs, talen en vorm worden niet vermeld; vraag ernaar bij het hokje als je hem wilt. Die van ons pakt het andersom aan: hij begint buiten op het plein, voordat je iets hebt betaald, en volgt de toren verdieping voor verdieping tot aan de reling, gratis, met elk woord afgedrukt onder de speler voor het geval de wind daarboven het geluid meeneemt.
Officiële website →Vragen
Is er een gratis audiogids voor de Galatatoren?
Ja, op deze pagina. De vijf stops beginnen op het plein, voordat je iets hebt gekocht, en bij elke stop staat de volledige tekst onder de speler. Het museum biedt ook een eigen audiogids aan, waarvan het ministerie de prijs niet publiceert. Voor de honderden daken en koepels die deze vijf stops overslaan, fotografeer je gewoon degene waar je nieuwsgierig naar bent, en de Chiaro-app vertelt je het verhaal.
Kan ik de audiogids voor de Galatatoren zonder ticket beluisteren?
De eerste twee stops wel. Ze zijn allebei buiten: het plein waar het kaartjeshokje staat en de zuidkant aan de voet van de marmeren trap, vóór de ticketcontrole binnen de deur. Voor de laatste drie, de zevende verdieping en de twee uitzichten vanaf de omloop op de achtste, heb je het museumticket nodig, dat volgens het ministerie € 30 kost.
Hoeveel kost de officiële audiogids van de Galatatoren?
De pagina van het ministerie bevestigt dat het museum een audiogidsdienst heeft, maar noemt geen prijs en zegt niet of het om een apparaatje of een app gaat, dus vraag het bij het hokje op het plein. De gids op deze pagina kost niets en hoeft niet gedownload te worden.
Is de Galatatoren elke dag open?
Ja, zeven dagen per week, en volgens het ministerie gaan de deuren elke ochtend om half negen open. Wanneer ze sluiten en wanneer de laatste bezoekers naar binnen mogen, wisselt, dus zoek je datum op via muze.gov.tr. Stop één, buiten op het plein, kun je beluisteren of je nu naar binnen gaat of niet.
Is er een lift naar de top van de Galatatoren?
Tot de zesde verdieping. Vandaar lopen stalen trappen langs de zevende verdieping omhoog naar de omloop op de achtste, die helemaal rond de toren loopt, 1,20 meter breed achter een ijzeren reling. Op de terugweg loop je door de onderste verdiepingen naar beneden over trappen die in de muren zijn gebouwd.
Meer audiogidsen
Gemaakt door Chiaro. Niet verbonden aan de Galatatoren.