Direct naar de inhoud

Alhambra · Granada · Onafhankelijke gids

Audiogids voor het Alhambra,
vijf stops, gratis.

Een ommuurde paleisstad op een heuveltop, ongeveer 700 tot 740 meter lang en begonnen in 1238: alle vijf stops spelen af in dit tabblad, en over de rest vertelt Chiaro je aan de hand van een foto.

Gemaakt door Chiaro. Niet verbonden aan het Alhambra.

9:41

De Poort van de Gerechtigheid, vanaf het voorplein

Alhambra, Granada

0:00 2:14
Stop 1 van 5

De vijf stops · 12 minuten audio

Vijf plekken, één wandeling,
in de volgorde waarin je ze tegenkomt.

Deze audiogids voor het Alhambra, die je in je eigen tempo volgt, steekt de heuvel in vijf stops van west naar oost over, en de eerste twee kun je beluisteren voordat je ook maar een ticket hebt gekocht. Hij begint buiten de muren, op het voorplein van de Poort van de Gerechtigheid, bovenaan het pad door het Alhambrabos; dan gaat hij door de Puerta del Vino naar de ronde binnenplaats van het paleis van Karel V, dat gratis toegankelijk is; daarna de Nasridische paleizen in, op het tijdstip dat op je ticket staat, voor de Mirtenhof en de Leeuwenhof; en ten slotte over het ravijn naar het Generalife en zijn Patio de la Acequia, op weg naar de uitgang. Samen duren de opnamen ongeveer twaalf minuten. Het Patronato rekent voor een algemeen bezoek op zo'n drie uur, en het tijdstip voor de Nasridische paleizen op je ticket bepaalt de volgorde van al het andere, dus plan de rest van je dag daaromheen.

Elke naam, datum en maat op deze pagina komt uit de eigen pagina's van het Patronato de la Alhambra y Generalife en uit een tweede bron. De openingstijden wisselen per seizoen en routes kunnen op korte termijn worden aangepast, dus kijk voor de dag van je bezoek op de homepage van het Patronato zelf. De aardbeving van augustus 2026 liet zien hoe snel dat kan gaan; op de dag zelf heeft het personeel in het Toegangspaviljoen het laatste woord, wat hier ook staat.

Stop 1 van 5 · Buiten de muren, op het voorplein van de Poort van de Gerechtigheid (Puerta de la Justicia), bovenaan het pad dat vanaf de Puerta de las Granadas door het Alhambrabos omhoogloopt; geen ticket nodig

De Poort van de Gerechtigheid, vanaf het voorplein

Nasridische bouwmeesters in dienst van sultan Yusuf I (regeerde 1333–1354); de gotische Madonna met Kind van Roberto Alemán, daar geplaatst op bevel van de Katholieke Koningen · 1348; volgens de stichtingsinscriptie tussen 30 mei en 28 juni 1348 · Hoefijzerboog van baksteen in een poorttoren van steen en stampleem, de grootste van de vier buitenpoorten van een ommuurd terrein van ongeveer 700 tot 740 meter lang; de doorgang binnen maakt twee keer een bocht van 90 graden

Om op te letten

  • De hand die in de sluitsteen van de grote buitenboog is uitgehakt. De vijf vingers worden gelezen als de vijf zuilen van de islam.
  • Verder naar binnen, op de binnenste boog, de sleutel, met daarboven de band met de Arabische stichtingsinscriptie en daar weer boven een gotische Madonna met Kind, geplaatst op bevel van de Katholieke Koningen.
  • De deur zelf: met ijzer beslagen deurvleugels en origineel smeedwerk, omlijst door vier halfzuilen met op hun kapitelen de islamitische geloofsbelijdenis.
  • Tegen de muur naast de poort de Pilar de Carlos V, een renaissancefontein uit 1524 met drie spuitende maskers, waarin het Patronato de rivieren van Granada ziet: de Darro, de Beiro en de Genil.
Transcriptie (2:14)

Je bent net door het bos omhooggelopen, en zo was het ook bedoeld: langs deze weg ging je het Alhambra binnen. De vierkante toren voor je, met die hoge hoefijzerboog van baksteen erin, is de Poort van de Gerechtigheid, gebouwd in 1348 onder sultan Yusuf de Eerste. Van de vier poorten in de buitenmuren van het Alhambra is dit de grootste, en het Patronato, dat het complex nu beheert, noemt hem de meest monumentale. In het Arabisch heette hij Bab al-Shari'a, de Poort van de Wet.

Kijk omhoog naar de sluitsteen van de grote boog. Daar is een hand in uitgehakt, met de vijf vingers gespreid. Meestal leest men die vingers als de vijf zuilen van de islam, en de hand zelf als een welkomstgebaar en een bescherming tegen het boze oog. Kijk nu door de boog heen, de schaduw in, naar de kleinere binnenboog erachter. Daarop staat een sleutel.

Boven de sleutel loopt een band met Arabisch schrift. Dat is de stichtingsinscriptie: ze noemt de poort bij naam en zegt wanneer hij klaar was, tussen dertig mei en achtentwintig juni 1348. En boven de inscriptie staat in een nis iets wat de bouwers van de poort daar nooit voor ogen hadden: een gotische Madonna met Kind van Roberto Alemán, daar neergezet op bevel van de Katholieke Koningen, Ferdinand en Isabella, nadat ze Granada hadden ingenomen. In één enkele deuropening zie je de verovering, in steen.

De deur heeft nog zijn met ijzer beslagen vleugels en zijn originele smeedwerk, en de vier zuilen eromheen dragen op hun kapitelen de islamitische geloofsbelijdenis. Loop je erdoor, dan laat de doorgang je niet rechtdoor lopen. Hij slaat negentig graden af naar links en dan negentig graden naar rechts, een steile helling op, met boven je hoofd een opening waardoor verdedigers van alles konden laten vallen op wie zich met geweld een weg naar binnen baande. De gewelven binnen zijn beschilderd met rood nepmetselwerk, een Nasridische gewoonte die je nog vaker zult zien.

Ruim driehonderd jaar was deze toren ook iemands huis. Van de verovering in 1492 tot de troepen van Napoleon in 1810 kwamen, was het de ambtswoning van de poortwachter van het Alhambra.

Draai je, voordat je naar binnen gaat, naar links. Tegen de muur onder het ronde artilleriebastion staat de fontein van Karel de Vijfde, een renaissancefontein uit 1524 met drie stenen maskers die water spuiten; volgens het Patronato staan ze voor de drie rivieren van Granada. En dan nog iets over de kleur van alles om je heen. Alhambra komt van het Arabische al-Hamra, de rode, omdat deze muren van stampleem zijn, gemaakt van plaatselijke klei vol ijzeroxide. Het rood waar je middenin staat, is de naam.

Stop 2 van 5 · Binnen de muren, tussen de Puerta del Vino en de ingang van de Nasridische paleizen, op de ronde binnenplaats; gratis, geen ticket nodig

Het paleis van Karel V, de ronde binnenplaats

Pedro Machuca (ca. 1490–1550) voor keizer Karel V; de ronde binnenplaats gebouwd door zijn zoon Luis Machuca · Begonnen in 1527; bovenste zuilengalerij voltooid in 1619; in 1637 zonder dak achtergelaten en tussen 1923 en 1958 als museum afgebouwd · Steen; een vierkant van 63 meter per zijde rond een ronde binnenplaats van twee verdiepingen, met Dorische zuilen van puddingsteen beneden en Ionische zuilen erboven

Om op te letten

  • De onderste zuilen: puddingsteen, een conglomeraat, met de kiezels zichtbaar in elke schacht.
  • Het fries erboven, waar trigliefen afwisselen met uitgehakte guirlandes en ossenschedels, zo uit het oude Rome overgenomen.
  • De cirkel zelf. Ga in het midden staan en de zuilengalerij loopt helemaal om je heen: een volmaakte ring in een vierkant gebouw.
Transcriptie (2:25)

Ga midden op de binnenplaats staan en draai langzaam om je as. Alles om je heen is een cirkel, en het is een cirkel in een vierkant: het gebouw meet 63 meter per zijde, en deze ronde binnenplaats is er precies uit het midden gesneden. Zoiets was in de bouwkunst van de renaissance nog nooit gebouwd.

Dat dit hier staat, komt door een huwelijksreis. In 1526 kwam keizer Karel de Vijfde naar het Alhambra met zijn kersverse vrouw, Isabella van Portugal, na hun bruiloft in Sevilla, en hij besloot dat hij op deze heuvel een eigen paleis wilde. Geen hoofdstad; hij was een keizer die zijn hele leven door Europa trok. Wat hij wilde, was een residentie met een boodschap, midden in de islamitische burcht die zijn grootouders, Ferdinand en Isabella, hadden veroverd. Het Patronato zegt het zonder omwegen: het besluit om hier te bouwen symboliseerde de triomf van het christendom over de islam.

Het ontwerp is van Pedro Machuca, een architect die zijn opleiding had gekregen in het Rome van paus Leo de Tiende, en hij leidde de bouw van 1533 tot zijn dood in 1550. Kijk naar de zuilen op de begane grond. Ze zijn Dorisch, en ze zijn van puddingsteen, een conglomeraat dat in elke schacht zijn kiezels laat zien. Daarboven loopt een fries met trigliefen en uitgehakte panelen met guirlandes en ossenschedels: de beeldtaal van het oude Rome, overgebracht naar een Nasridische heuveltop. Machuca's zoon Luis bouwde na hem deze binnenplaats. Toen legde de opstand van de Morisken in 1568 het werk vijftien jaar stil, de bovenste, Ionische zuilengalerij kwam pas in 1619 af, en in 1637 werd het hele project zonder dak opgegeven. Toen Filips de Vierde in 1628 Granada bezocht, kon hij hier niet eens logeren: na negentig jaar bouwen was het nog altijd onbewoonbaar.

Het werd eerst nog erger. Tijdens de oorlog tegen Napoleon gebruikten de Fransen het paleis als opslagplaats voor hun artillerie, en daarna diende het als kruitmagazijn vol buskruit en kogels, midden in het Alhambra, tot het in 1832 eindelijk werd leeggehaald. Het dak kwam er pas in de twintigste eeuw: Leopoldo Torres Balbás begon in 1923 het gebouw tot museum om te bouwen, en Francisco Prieto Moreno maakte het werk in 1958 af.

En nu het deel dat telt voor je volgende stop. Om voor dit alles plaats te maken, werd een deel van het Nasridische Comarespaleis hiernaast afgebroken. Als je bij de Mirtenhof komt, kijk dan naar de gevel aan de zuidkant; daar zit niets meer achter, want dit gebouw heeft die plek ingenomen. Aan de overkant van het plein buiten ligt de Alcazaba, het oudste deel van het Alhambra, en op de wachttoren daarvan werd de vlag van Ferdinand en Isabella voor het eerst gehesen, op twee januari 1492.

Stop 3 van 5 · Nasridische paleizen, Comarespaleis, de Mirtenhof (Patio de los Arrayanes), aan het noordeinde van de vijver met de Comarestoren achter je

De Mirtenhof

Nasridische bouwmeesters onder Isma'il I, Yusuf I en Mohammed V; de Comarestoren en de Zaal van de Ambassadeurs gebouwd voor Yusuf I · Begonnen onder Isma'il I (regeerde 1314–1325); tussen 1362 en 1367 vernieuwd door Mohammed V · Stucwerk, tegels en marmer rond een binnenplaats van 36,6 meter lang en 23 tot 23,5 meter breed, met een vijver van 34 meter lang; de Comarestoren is 45 meter hoog

Om op te letten

  • De weerspiegeling. Vanaf het eind van de vijver hangt de hele zuidelijke portiek ondersteboven in het water.
  • Het korte kanaaltje van de ronde fontein bij je voeten naar de vijver, zo aangelegd dat het water vertraagt en even stilvalt voordat het erin loopt, zonder een rimpeling.
  • Aan de overkant de hoge gevel boven de zuidelijke portiek, waar niets meer achter zit: het enige wat over is van het paviljoen dat werd gesloopt voor het paleis van Karel V, waarvan de stenen muur boven het dak uitsteekt.
Transcriptie (2:18)

Ga aan het eind van de vijver staan en kijk eerst over de hele lengte ervan, voordat je naar iets anders kijkt. Het water ligt hier niet voor de sier. De hele zuidelijke portiek, zeven bogen en de muur erboven, hangt er ondersteboven in, en precies zo beschrijft het Patronato de vijver: een spiegel die de vlakke, horizontale lijnen van de binnenplaats doorbreekt. De vijver is 34 meter lang, op een binnenplaats van 36,6 meter, en de mirtenhagen aan weerszijden geven de plek haar naam.

Kijk nu naar je voeten. Hier staat een kleine ronde fontein, met een kort kanaaltje naar de vijver. Dat kanaaltje is zo gebouwd dat het water vertraagt en even stilvalt voordat het de vijver in loopt, zodat er nooit een rimpeling door de weerspiegeling gaat. Een hele binnenplaats, ontworpen rond een stil wateroppervlak.

Dit was het hart van het Comarespaleis, het officiële paleis van de Nasridische sultans. Isma'il de Eerste begon eraan in het begin van de veertiende eeuw, en Mohammed de Vijfde gaf het in de jaren 1360 zijn definitieve aanzien. In een Spaans-islamitisch huis, zegt het Patronato, kon je de rijkdom van een familie niet aan de buitenkant aflezen; die ontdekte je pas op de binnenplaats. Een paleis was hetzelfde idee, maar dan groter.

Achter je staat de Comarestoren, 45 meter hoog, de hoogste van het Alhambra. Achter de portiek in je rug, de hele toren vullend, ligt de grootste ruimte van het complex, de Zaal van de Ambassadeurs, de troonzaal van de sultan. Het is een vierkante zaal van elf komma drie bij elf komma drie meter, en achttien komma twee meter hoog, en het plafond bestaat uit 8017 in elkaar grijpende stukjes hout, een patroon dat wordt gelezen als de zeven hemelen. In die zaal legde Christoffel Columbus in 1492 zijn plannen voor de oversteek over de Atlantische Oceaan aan Ferdinand en Isabella voor. Het contract zelf werd op zeventien april getekend, niet hier maar in Santa Fe, buiten Granada. Als latere Spaanse koningen hier verbleven, wapperde hun vlag van deze toren, en niet van de wachttoren van de Alcazaba.

Kijk dan weer naar het andere eind. De gevel boven de zuidelijke portiek staat er in zijn eentje. De zalen erachter werden in de zestiende eeuw gesloopt om plaats te maken voor het paleis van Karel de Vijfde, en de bouwers lieten alleen deze voorkant staan, zodat de binnenplaats er vanaf hier nog compleet uitzag. Boven de daklijn zie je de stenen muur van de keizer uitsteken.

Nog één ding. De muren om je heen zijn van uitgesneden stucwerk en de kleuren zijn verdwenen, maar ooit waren ze beschilderd in rood, blauw en goud, en tussen het snijwerk staan gedichten die de hofdichter en vizier Ibn Zamrak voor het paleis schreef.

Stop 4 van 5 · Nasridische paleizen, Leeuwenpaleis, in de galerij van de binnenplaats aan de kant van de Zaal van de Muqarnas, met zicht op de fontein

De Leeuwenhof en zijn fontein

Nasridische bouwmeesters voor sultan Mohammed V; het gedicht op het bekken van zijn vizier Ibn Zamrak · Tweede regeerperiode van Mohammed V, 1362–1391; de leeuwen gerestaureerd van 2002 tot 2011 en in december 2011 teruggeplaatst · Fontein van marmer uit Macael met twaalf leeuwen rond een uit één stuk gehouwen bekken, op een binnenplaats van ongeveer 28,7 meter lang en 15,6 meter breed

Om op te letten

  • De inscriptie rond de rand van het bekken: het gedicht van Ibn Zamrak, dat de fontein beschrijft waar je naar kijkt en uitlegt hoe het water werkt.
  • De zuilen: enkele, dubbele en drievoudige wisselen elkaar de hele binnenplaats rond af, een ritme dat je nergens anders in de islamitische architectuur vindt.
  • De vier watergoten in de marmeren vloer, die vanuit de zalen naar de fontein lopen en daar samenkomen.
  • De twee paviljoens die aan de oost- en de westkant op hun slanke zuilen de binnenplaats in steken.
Transcriptie (2:56)

Twaalf marmeren leeuwen in een kring, met hun kop naar buiten, een twaalfhoekig bekken op hun rug en water dat uit hun bek stroomt. Dat is de fontein, en al het andere op deze binnenplaats is eromheen geschikt.

Mohammed de Vijfde bouwde het Leeuwenpaleis in zijn tweede regeerperiode, tussen 1362 en 1391. Zijn eerste regeerperiode had vijf jaar geduurd voordat hij werd afgezet, en toen hij terugkwam, bouwde hij dit. Het Patronato noemt het het architectonische hoogtepunt van het Alhambra.

Begin bij de zuilen, want daarin zit de echte kunstgreep van deze binnenplaats. Laat je blik langs een willekeurige zijde gaan: één zuil, dan twee, dan drie bij elkaar, dan weer één. Nergens anders in de islamitische architectuur vind je dat ritme. De binnenplaats is ongeveer 28,7 meter lang en 15,6 meter breed, en aan de oost- en de westkant steken twee paviljoens op dezelfde slanke zuilen naar binnen.

Kijk nu naar de vloer. Vier watergoten lopen over het marmer vanuit de vier zalen en komen samen bij de fontein. De gangbare uitleg: de vier rivieren van het paradijs.

Kijk dan naar de rand van het bekken, want daar staat een inscriptie. Eromheen is een gedicht uitgehakt van Ibn Zamrak, de vizier van de sultan, en het beschrijft precies de fontein waarop het staat: de leeuwen, en hoe het water werkt. Het idee was dat het water als een stil, bijna massief ogend vlak in het bekken lag. Een cilinder in het midden voerde het water aan en liet het tegelijk weglopen, zodat het nooit overstroomde. Het bekken zelf is uit één stuk marmer gehouwen, en het was ooit in zachte kleuren beschilderd, die door eeuwen van schoonmaken zijn verdwenen.

De fontein die je ziet, heeft heel wat doorstaan. In de zestiende eeuw stapelde iemand er extra schalen bovenop. De beeldhouwer Alonso de Mena repareerde hem in 1624, in 1837 kwam er nog een spuitmond bij, en pas in 1966 kreeg hij zijn vermoedelijk oorspronkelijke vorm terug. Toen, in 2002, werd één leeuw weggehaald voor restauratie, en in 2007 volgden de andere elf. Ze waren twee jaar te zien in het Museum van het Alhambra en kwamen in december 2011 hier terug, en in 2012 verving een replica van de oorspronkelijke doorboorde cilinder de eenvoudige waterstraal. Ook het grind dat vroeger op deze vloer lag, verdween; er kwam marmer uit Macael voor in de plaats, nadat onderzoek had uitgewezen dat de rotsbodem eronder te weinig aarde overliet voor een tuin.

Op deze binnenplaats komen vier zalen uit. Aan de zuidkant ligt de Zaal van de Abencerrajes, genoemd naar een zestiende-eeuwse legende waarin leden van die familie er voor een banket werden uitgenodigd en vermoord; historisch is er geen enkel verband tussen de familie en de zaal. Daartegenover, aan de noordkant, ligt de Zaal van de Twee Zusters, genoemd naar twee grote marmeren platen in de vloer, onder een muqarnaskoepel van minstens 5000 stukken. Aan de oostkant heeft de Zaal van de Koningen beschilderde leren plafonds; op een daarvan zitten tien hoogwaardigheidsbekleders met elkaar in gesprek, en het werd in 2018 gerestaureerd. En achter je, aan de westkant, ligt de Zaal van de Muqarnas, de zaal waardoor je binnenkwam.

Kijk voordat je weggaat nog even omhoog naar het piramidedak van het oostelijke paviljoen. In 1859 gaf een restaurateur, Rafael Contreras, het een ronde koepel met tegels, die er volgens hem echt Arabisch uitzag. Leopoldo Torres Balbás haalde die koepel in 1934 weg en zette er de piramide voor in de plaats die je nu ziet, en die ruil ontketende een internationaal debat over wat restaureren eigenlijk is.

Stop 5 van 5 · Generalife, paleis van het Generalife, de Patio de la Acequia (de hof van het kanaal), aan de zuidkant, met je blik naar het noorden langs het water

Het Generalife: de Patio de la Acequia

Nasridische bouwmeesters onder Mohammed II of Mohammed III; de decoratie vernieuwd voor Isma'il I; de bovengalerij van het noordelijke paviljoen toegevoegd door de Katholieke Koningen · Eind 13e of begin 14e eeuw; opnieuw gedecoreerd in 1319; bovengalerij 1494; fonteinstralen 19e eeuw · Een tuin op een binnenplaats van 48,7 meter lang en 12,8 meter breed, gevoed door de Acequia Real, met aan de noordkant een portiek van vijf bogen met uitgesneden stucwerk

Om op te letten

  • De waterstralen die in een boog over het kanaal spuiten. Ze stammen uit de negentiende eeuw, niet uit de tijd van de Nasriden.
  • De noordelijke portiek van vijf bogen met zijn banden van uitgesneden inscripties, en door het midden ervan de boog van de mirador aan de andere kant.
  • De galerij met arcaden langs de westkant en, in het midden daarvan, de kleine uitspringende mirador met lage ramen die op het Alhambra uitkijken.
  • Het juk en de pijlen van de Katholieke Koningen, geschilderd binnen in de bogen van die galerij.
Transcriptie (2:16)

Hierheen kwamen de sultans om even weg te zijn van het Alhambra. Het Generalife was hun landgoed, buiten de muren en aan de overkant van het ravijn, een toevluchtsoord en tegelijk een werkend boerenbedrijf. Het werd hoogstwaarschijnlijk gebouwd aan het eind van de dertiende eeuw of helemaal aan het begin van de veertiende, en Isma'il de Eerste liet het in 1319 opnieuw decoreren.

De binnenplaats voor je is met opzet lang en smal: 48,7 bij 12,8 meter, ongeveer vier keer zo lang als breed. Door het midden loopt het water, en dat water heeft een hele weg afgelegd. Het is de Acequia Real, het Koninklijk Kanaal, dat zijn water ongeveer 6,1 kilometer oostelijker uit de rivier de Darro haalt en het hele monument voedt, de fonteinen die je al hebt gezien inbegrepen.

Dan de verrassing. Die waterstralen die in een boog over het kanaal spuiten, overal ter wereld in tuinen nagebootst, zijn helemaal niet Nasridisch. Ze zijn er in de negentiende eeuw aangelegd. Toen archeologen hier na een brand in 1958 gingen graven, ontdekten ze dat het kanaal ooit twaalf spuitmonden had gehad, en ze vonden de oorspronkelijke Moorse paden en tuinaarde, zo'n 70 centimeter onder de bloembedden waar je nu naar kijkt. Daarna dekten ze alles weer toe en plantten ze opnieuw.

Kijk langs de linkerkant, de westkant. Daar stond ooit een hoge, blinde muur, en dit was een gesloten, besloten tuin die alleen naar binnen keek. Na de verovering werd de muur verlaagd en kwam er een galerij met arcaden langs, en als je binnen in die bogen kijkt, vind je de emblemen van de Katholieke Koningen erop geschilderd, het juk en de pijlen, met hun motto, Tanto Monta. Midden aan die kant zit een klein uitspringend vertrek, de mirador, waarschijnlijk het enige oorspronkelijke venster van de binnenplaats op de wereld. De ramen zitten laag omdat men op de grond zat, met een arm op de vensterbank, uitkijkend over de tuinen naar de heuvel van het Alhambra en de stad beneden. Het stucwerk binnen stamt uit de tijd van Isma'il de Eerste en is over ouder werk heen aangebracht.

Aan het andere eind het noordelijke paviljoen: vijf bogen van uitgesneden stucwerk met banden vol inscripties, en door de middelste, als je precies goed gaat staan, de boog van nog een mirador daarachter. De open galerij op de verdieping erboven werd in 1494 toegevoegd door Ferdinand en Isabella.

Toen de Venetiaanse gezant Andrea Navagero hier in 1526 kwam, schreef hij over een fontein die het water tien vadem de lucht in spoot. Vanaf hier loopt de weg naar buiten over het Oleanderpad en de Cipressenlaan, en door de ramen van de galerij links van je zie je aan de overkant van het dal de rode muren van de heuvel die je net over de hele lengte hebt afgelopen.

Onafhankelijke gids · Chiaro

Richt Chiaro op alles wat je in het Alhambra ziet.

Op elke muur van deze heuvel staat wel een inscriptie, en vijf stops komen er maar langs een handvol. Richt je telefoon op een regel uitgehakt Arabisch, een tegelpatroon, een kapiteel of een toren zonder bordje, en Chiaro vertelt je wat er staat en wiens werk het is, en blijft bij je voor de volgende vraag.

Wat staat er in deze inscriptie?Welke sultan bouwde deze zaal?Waarom is het Alhambra rood?

Voor je gaat

01

Zo kom je er

Calle Real de la Alhambra s/n, 18009 Granada. Kassa, kluisjes, informatiebalie en het uitgiftepunt van de audiogids zitten in het Toegangspaviljoen (Pabellón de Acceso) aan de oostkant, naast de parkeerplaats. Te voet vanuit de stad is de klassieke route omhoog de Cuesta de Gomérez vanaf de Plaza Nueva, door de Puerta de las Granadas en het Alhambrabos naar de Poort van de Gerechtigheid, waar de eerste stop van deze pagina is.

Te voet: de Cuesta de Gomérez vanaf de Plaza Nueva, de Cuesta del Realejo vanaf de Plaza del Realejo, of de Cuesta del Rey Chico, ook Cuesta de los Chinos genoemd, vanaf de Paseo de los Tristes. De stadsbussen C30 (Alhambra – Plaza Isabel la Católica), C32 (Alhambra – Albaicín) en C35 stoppen bij het monument. Met je eigen auto kun je niet vanuit het centrum naar boven rijden; de parkeerplaats van het Alhambra, 24 uur per dag bewaakt, bereik je via de zuidelijke ringweg.

02

Tickets en toegang

  • De Nasridische paleizen hebben hun eigen toegangstijd, die op je ticket staat, en alleen op dat tijdstip kun je naar binnen: het Patronato laat elk halfuur 300 mensen toe, en wie niet op tijd bij de ingang van de paleizen staat, mist de paleizen. Al het andere kun je bekijken op elk moment dat het monument open is, dus bouw je dag rond dat ene tijdslot, en haal je tickets minstens een uur van tevoren op.
  • Het algemene ticket (General), € 22,27 voor een volwassene, geeft normaal gesproken toegang tot de Nasridische paleizen, het Partal, de Alcazaba en het Generalife. Het tuinenticket (Jardines), € 12,73, geldt voor alles op de openbare route behalve de Nasridische paleizen; daarmee kom je dus bij de eerste twee stops en de laatste van deze pagina, maar niet bij de Mirtenhof of de Leeuwenhof. Het paleis van Karel V en het Museum van het Alhambra zijn gratis. Tickets staan op naam, je moet ze samen met een identiteitsbewijs bij je hebben, en online zijn ze te koop tot 23:59 uur op de dag ervoor; het Patronato raadt aan vooraf te kopen, omdat de vraag groot is.
  • Na de aardbeving van augustus 2026 is de Alcazaba weer open, met een aangepaste route die het Patronato kan wijzigen voor het behoud van het monument of voor de veiligheid. Kijk voor je gaat op de homepage van het Patronato voor het laatste nieuws.
  • Het monument is elke dag open, van 8.30 tot 18.00 uur van 15 oktober tot en met 31 maart en van 8.30 tot 20.00 uur van 1 april tot en met 14 oktober, en is dicht op 25 december en 1 januari. Elke ruimte kun je maar één keer binnengaan, tassen groter dan 40 bij 40 centimeter zijn niet toegestaan, en fotograferen mag, zonder flitser of statief.
Officiële tickets →
03

De officiële audiogids

Het Patronato de la Alhambra y Generalife organiseert zelf geen rondleidingen. Wel heeft het een eigen audiogids, die op dit moment gratis is tijdens een proefperiode; het uitgiftepunt is in het Toegangspaviljoen. Voor de onze hoef je niet langs het Toegangspaviljoen: hij draait op de telefoon in je hand, toont onder elk van de vijf spelers de volledige tekst, en houdt de twee stops in de Nasridische paleizen klaar voor het moment dat je tijdslot aanbreekt.

Officiële website →

Vragen

Is er een gratis audiogids voor het Alhambra?

Er zijn er twee, en ze kosten allebei niets. De eigen audiogids van het Patronato is voorlopig gratis, in een proefperiode, en haal je op bij het uitgiftepunt in het Toegangspaviljoen. Deze pagina is de andere: vijf stops die je op je eigen telefoon start, met de tekst van elke stop er direct onder. Wat buiten beide routes valt, een losse tegel of een deuropening, kun je fotograferen, en dan vertelt de Chiaro-app erover.

Heb ik een ticket nodig om te luisteren?

Voor de eerste twee stops heb je geen ticket nodig. De Poort van de Gerechtigheid staat buiten de muren, bovenaan het pad door het Alhambrabos, en het paleis van Karel V is gratis toegankelijk. De Mirtenhof en de Leeuwenhof liggen in de Nasridische paleizen, en daarvoor heb je het algemene ticket en je tijdslot voor de paleizen nodig. Het Generalife, de laatste stop, valt zowel onder het algemene ticket als onder het goedkopere tuinenticket.

Hoe werkt het tijdslot voor de Nasridische paleizen?

Op je ticket staat een vast tijdstip waarop je de Nasridische paleizen in mag, en alleen dan kun je naar binnen: het Patronato laat elk halfuur 300 mensen toe, en wie op zijn tijd niet bij de ingang van de paleizen staat, verliest het bezoek aan de paleizen. De rest van het monument kun je bekijken zolang het open is, dus plan je dag rond het tijdslot. Tickets moet je minstens een uur van tevoren ophalen.

Wat kost de officiële audiogids van het Alhambra?

Op dit moment niets. Volgens de eigen pagina van het Patronato is er nu een gratis audiogids in een proefperiode, en het uitgiftepunt is in het Toegangspaviljoen. Rondleidingen organiseert het Patronato zelf niet.

Waar begin ik?

Bij de Poort van de Gerechtigheid. Loop vanuit de stad de Cuesta de Gomérez op vanaf de Plaza Nueva, door de Puerta de las Granadas en over het pad door het Alhambrabos omhoog; de poort staat bovenaan, en de eerste stop speel je af op het voorplein ervoor, nog vóór de ticketcontrole. Daarna gaat de wandeling oostwaarts door de paleizen en eindigt in het Generalife, op weg naar de uitgang.

Is het Alhambra op bepaalde dagen dicht?

Het is dicht op 25 december en 1 januari en alle andere dagen open. De openingstijden zijn van 8.30 tot 18.00 uur van 15 oktober tot en met 31 maart en van 8.30 tot 20.00 uur van 1 april tot en met 14 oktober. De Alcazaba is na de aardbeving van augustus 2026 weer open, met een aangepaste route die nog kan veranderen, dus kijk voor je gaat op de homepage van het Patronato.

Meer audiogidsen

Gemaakt door Chiaro. Niet verbonden aan het Alhambra.