İçeriğe geç

Hôtel de la Marine · Paris · Bağımsız rehber

Hôtel de la Marine sesli rehberi,
beş durak, ücretsiz.

Her kaydın altındaki tam konuşma metinleriyle doğrudan telefonunuzdan dinleyin; ardından Chiaro'yu anıtın 500'den fazla tarihî mobilyası ve sanat eserinden herhangi birine doğrultun.

App Store'dan İndirin

Chiaro tarafından hazırlandı. Hôtel de la Marine ile bağlantılı değildir.

9:41

İdarecinin Çalışma Odası

Hôtel de la Marine, Paris

0:00 2:24
Durak 1 / 5

Beş durak · 13 dakikalık anlatım

Beş durak, tek bir yürüyüş,
yürüyeceğiniz sırayla.

Bu Hôtel de la Marine sesli rehberi, birinci kattaki Kalıcı Tur rotasını ziyaretçi sırasıyla izler: doğu kanadındaki on sekizinci yüzyıl İdareci Daireleri'nden başlayıp altın varaklı Tören Salonları'na geçer ve Concorde Meydanı'na bakan sütunlu Loca'da son bulur. İdarecinin Çalışma Odası'ndaki kraliyet mobilya ustalığı örnekleriyle başlar, Yemek Odası'nda kurulan “İstiridyeli Öğle Yemeği” sofrasından geçer, Jacques Gondoin'in aynalı buduarına adım atar, Victor Schœlcher'in 1848 köleliği kaldırma kararnamesini imzaladığı eski Mücevher Salonu'nu aşar ve Ange-Jacques Gabriel'in Paris'e tepeden bakan on iki Korint sütunu arasında turu tamamlarsınız. Beş kaydın tamamı, müzenin bir saat on beş dakika olarak planladığı ziyaretin içinde yaklaşık on üç dakikalık sesli anlatım sunar.

Buradaki açılış saatleri, bilet türleri, erişim kuralları ve koleksiyon sayıları, Wikipedia ve Wikidata'daki tarihî kayıtlarla birlikte hotel-de-la-marine.paris sitesine ve Centre des monuments nationaux'nun Collectio envanterine dayanır. Mobilyalar zaman zaman konservasyona gider ve salonlar özel etkinlikler için geçici olarak kapanabilir; bu yüzden kapıdaki bir uyarı levhası ya da gişedeki görevli aşağıda yazanlarla çelişirse oradaki görevlilere güvenin ve değişikliği bize bildirin.

Durak 1 / 5 · 1. kat, doğu kanadı, İdareci Daireleri (Grand cabinet de travail)

İdarecinin Çalışma Odası

Bina: Ange-Jacques Gabriel (1698–1782); daire düzenlemesi: Pierre-Élisabeth de Fontanieu (1731–1784) ve Marc-Antoine Thierry de Ville-d'Avray (1732–1792) dönemleri; mobilya ustalığı: Jean-Henri Riesener (1734–1806) · 1767–1786 · Boyalı ve altın varaklı ahşap lambri, çok renkli ahşap marköteri zemin ve XVI. Louis dönemi mobilyalar

Şunlara dikkat edin

  • Ayaklarınızın altındaki geometrik marköteri parke: karşıt tonlardaki ahşapların birleştirilmesiyle yapılmış ve iki yüzyıl boyunca Denizcilik Bakanlığı ofislerinin altında kaldıktan sonra kurtarılmış.
  • Aynaların iki yanındaki arabesk desenli yüksek boyalı paneller: konservatörler neşterlerle on sekiz kata varan sonradan sürülmüş boyayı santim santim kazıdıktan sonra gün yüzüne çıktı.
  • Silindir kapaklı çalışma masası ve altın varaklı bronz geçmeli yazı masası: Versay ile Fontainebleau'yu bu binadan döşeyen kraliyet atölyelerinin ustalığını sergiliyor.
Konuşma metni (2:24)

Mobilyalara bakmadan önce yere bakın. Açık ve koyu renk ahşaptan birbirine geçmeli sekizgenler ve kareler kuşaklar boyunca Denizcilik Bakanlığı ofislerinin altında gömülü kaldı; çevrenizdeki duvarlar ise on sekiz kat boyanın altında gözden kayboldu. 2017 ile 2021 yılları arasında konservatör ekipleri bu dairelerde ellerinde neşterlerle çalıştı ve iki yüzyıllık gri bürokrasiyi santim santim soyarak on sekizinci yüzyılı yeniden gün ışığına çıkardı.

Fransız Donanması buraya taşınmadan çok önce bu saray, Versay ve Trianon'dan Fontainebleau, Compiègne, Marly ve Rambouillet'ye kadar kralın her konutunu döşeyen ve bakımını üstlenen kraliyet kurumu Garde-Meuble de la Couronne idi. Çatısının altında yüzden fazla kâtip, döşemeci, silah ustası ve mobilyacı çalışıyordu. Duvar halılarından bronzlara, tören zırhlarından kraliyet elmaslarına, hatta mutfak bakırlarına ve saray çarşaflarına kadar her şey burada saklanıyordu; kurum bu yönüyle bugünkü Mobilier national'in doğrudan atasıydı.

Bu imparatorluğu bu odalardan iki kişi yönetti. İlki, 1767'de atanan Pierre-Élisabeth de Fontanieu idi; iki şömineli özgün çalışma odası restorasyon sırasında donanmanın sonradan ördüğü bölmelerin arkasında duvarla kapatılmış halde bulundu. 1784'te yerine, daha önce On Altıncı Louis'nin Baş Oda Hizmetkârı olan Baron Marc-Antoine Thierry de Ville-d'Avray geçti. Ville-d'Avray tedarikçileri, sanatçıları ve saray mensuplarını ağırlamak için bu tören çalışma odasını 1786'dan itibaren yeniden dekore ettirdi, yan tarafta ise sade bir günlük çalışma odası tuttu.

Şimdi masalara bakın. Fontanieu, Jean-François Oeben'in mekanik mobilya atölyesinde yetişen ve 1774'te kralın mobilya ustası unvanını alan Alman asıllı usta Jean-Henri Riesener'i destekledi. Riesener'in burada Fontanieu'nün özel odaları için yaptığı iki eser — mekanik dönüşümlü bir masa ile bir yazı masası — ulusal hazine sayılıyor ve Louvre ile Versay'da geçen yılların ardından buraya geri döndü. Ne var ki Ville-d'Avray görevi devraldığında Riesener'in Saray'dan çok fazla para istediğine karar verdi, onunla ilişkiyi kesti ve heykeltıraş Jean Hauré gözetiminde kurum içi bir atölye düzeni kurdu.

Ville-d'Avray aynı zamanda, günümüz küratörlerinin her parçayı tam olarak eski yerine koymasını sağlayan titiz kraliyet mobilyası genel envanterlerini hazırladı. Monarşiye bağlılığı hayatına mal oldu. Ağustos 1792'de tahtın devrilmesinin ardından tutuklanan Garde-Meuble'ün son İdarecisi, Eylül Katliamları sırasında Abbaye Hapishanesi'nde öldürüldü.

Durak 2 / 5 · 1. kat, doğu kanadı, İdareci Daireleri (Salle à manger)

İdarecilerin Yemek Odası

İç mekânlar: Ange-Jacques Gabriel'in sarayında Jacques Gondoin (1737–1818); büfeler: Antoine-Robert Gaudreaus (yaklaşık 1680–1746) ve Jean-Henri Riesener (1734–1806) · Bina 1757–1774; alçak kitaplık 1744, 1770'lerde büfeye dönüştürüldü · Boyalı ahşap kaplama, pastoral madalyonlu çiçekli duvar kumaşları, maun ve altın varaklı bronz büfeler ile Sèvres bisküvi porseleni

Şunlara dikkat edin

  • Sandalye arkalıklarına gelişigüzel atılmış keten peçeteler, boşalmış istiridye kabukları ve şarap şişeleri: Jean-François de Troy'nın 1735 tarihli “İstiridyeli Öğle Yemeği” tablosundan esinlenerek sahnelenmiş.
  • Çiçekli duvarların önündeki maun ve altın varaklı bronz büfe çifti: biri 1744'te XV. Louis için başlanıp gizli bir yemek asansörüyle donatıldı, ikizi ise Élysée Sarayı'ndan ödünç olarak geri döndü.
  • Masa örtüsünün ortası boyunca uzanan beyaz sırsız Sèvres bisküvi porseleninden mitolojik figürler.
Konuşma metni (2:26)

Burada kim yemek yediyse otuz saniye önce masadan kalkmış gibi duruyor. Çiçek desenli bir sandalyenin arkalığından beyaz bir keten peçete eğri büğrü sarkıyor, istiridye kabukları ile koyu yeşil şişeler örtünün üzerine dağılmış, beyaz sırsız Sèvres bisküvi porseleni figürler ise masanın tam ortasını tutuyor. İç mekân restoratörleri Joseph Achkar ve Michel Charrière, bu odayı on sekizinci yüzyıldaki bir akşam yemeğinin hemen sonunda yakalanmış gibi görünecek biçimde kurguladı ve atmosferi doğrudan Jean-François de Troy'nın 1735 tarihli İstiridyeli Öğle Yemeği tablosundan ödünç aldı.

Yalnızca yemek yemek için inşa edilmiş bir oda, Aydınlanma Çağı Paris'inde hâlâ modern bir lükstü. On Dördüncü Louis döneminde büyük konaklarda ev halkı, kalabalık nerede toplanırsa oraya kurulan ayaklı masalarda yemek yer, konuklarını da yatak odalarında ağırlardı. 1770'lere gelindiğinde Paris aristokrasisi mahremiyet, sıcaklık ve birbiri ardına perspektif halinde dizilmiş özel amaçlı odalarla birlikte hizmetkârların görünmeden geçebileceği dar arka koridorlar istiyordu.

Tabakların örtü üzerine nasıl yerleştirildiğine bakın. Bugün restoranlarda olduğu gibi hiçbir yemek tabaklara porsiyonlanmış halde sırayla gelmiyordu. Bunun yerine konaklarda Fransız usulü servis uygulanıyordu: kâhyalar porselen orta süsünün çevresine bütün yemekleri simetrik düzenler halinde tek seferde diziyor, konuklar da ellerinin uzandığı tabaklardan kendi servislerini yapıyordu; yani Madam Thierry de Ville-d'Avray'nin masasındaki yeriniz rütbenizi sessizce ilan ediyordu. Mutfağından istiridye, balık, şampanya ve Yeni Dünya hindilerinin yanı sıra dönemin gözdesi sıcak çikolata, çay ve kahve fincanları çıkıyordu.

Şimdi masadan dönüp oval manzara madalyonlarının altındaki çiçekli duvarların önünde duran zengin bronz süslemeli iki büfeye bakın. İkiz gibi görünürler ve Paris'in en güzel mobilya hikâyelerinden birini taşırlar. İçlerinden biri hayata 1744'te bir yemek büfesi olarak değil, kraliyet mobilya ustası Antoine-Robert Gaudreaus'nun Kral On Beşinci Louis için yaptığı alçak bir kitaplık olarak başladı. Fontanieu onu kendi yemek odası için buraya getirdi ve Jean-Henri Riesener'den parçayı büyütüp içine ustaca bir yemek asansörü mekanizması — yemekleri masaya ideal sıcaklıkta ulaştıran gizli bir servis geçidi — saklayan bir büfeye dönüştürmesini istedi.

Ardından Riesener, duvarın dengelenmesi için ona eş ikinci bir parça yaptı. Devrim'den sonra birbirinden ayrılan bu eş büfe kuşaklar boyu Élysée Sarayı'nda kaldı; sonunda Mobilier national her iki parçayı da bu zeminde yeniden karşı karşıya durmaları için evlerine gönderdi.

Durak 3 / 5 · 1. kat, güney cephesi, İdareci Daireleri, Fontanieu'nün yatak odasına açılır (Cabinet des Glaces)

Aynalı Kabine

Mimar: Jacques Gondoin (1737–1818); sipariş veren: Pierre-Élisabeth de Fontanieu (1731–1784) · Yaklaşık 1770–1774 (1784 sonrasında rötuşlandı) · Oyma ve altın varaklı ahşap kaplama, boyalı aynalar (glaces peintes) ve ipek sedir

Şunlara dikkat edin

  • İpek sedirin üzerindeki boyalı ayna panelleri: Fontanieu'nün özgün çıplak figürlerinin kapatıldığı klasik kaideler üzerinde tombul kanatlı melekler ve örtülü kadın figürleri duruyor.
  • İki mum alevini dar odanın bir ucundan diğerine yansıtarak ışıltılı bir yansımalar koridoruna dönüştüren açılı altın varaklı ahşap çerçeveler.
Konuşma metni (2:19)

Fontanieu'nün yatak odasından, duvarındaki ipek sedirden neredeyse hiç daha geniş olmayan altın varaklı bir kutuya adım attığınız anda duvarlar birden yok olur. Çevrenizdeki her yüzey, oyma altın varakla çerçevelenmiş yüksek ayna camıdır ve öyle açılarla yerleştirilmiştir ki bir çift mum, geriye doğru uzanan onlarca odaya çoğalır. Gümüş sırlı camın tam üzerine on sekizinci yüzyıl ressamları gül çelenkleri, tünemiş kuşlar, ince üçayaklar ve duvarda asılı durmaktan çok yansımanın içinde süzülüyormuş gibi görünen dans eden figürler boyadı.

Pierre-Élisabeth de Fontanieu bu mahrem buduarı 1770 ile 1774 arasında, Piranesi esinli tasarımlarıyla Paris zevkini rokoko kıvrımlarından keskin neoklasisizme yönlendiren Garde-Meuble mimarı ve teknik ressamı Jacques Gondoin'e yaptırdı. Fontanieu sıradışı bir devlet görevlisiydi. Gündüzleri kralın mobilyalarını yönetir ve yakındaki özel fizik kabinesinde renkli kristalden yapay değerli taşlar üretip mekanik bir tornada mücevher işlerdi. Geceleri ise opera dansçılarını ağırlamasıyla bütün Paris'te ün salmış müzmin bir bekârdı.

Minderlerin yukarısında doğrudan aynaların üzerine boyanmış figürlere yakından bakın. Bugün panellerin birinde bir kaidenin çevresini saran tombul yanaklı kanatlı melekler, bir sonrakinde ise çiçek girlandlarının altında ağırbaşlı kumaşlara bürünmüş klasik kadınlar görüyorsunuz. Fontanieu'nün sipariş ettiği şey bu değildi. Onun zamanında o kaidelerin üzerinde bir bekârın özel sığınağı için bilhassa resmedilmiş çıplak kadınlar duruyordu.

Her şey 1784'te, sağlığı bozulan Fontanieu'nün emekliye ayrılıp aynı yıl ölmesiyle değişti. Yerine, bu yürüyüşün başında gördüğünüz sade yatak odası buradan daha farklı olamayacak dindar ve evli bir adam olan Marc-Antoine Thierry de Ville-d'Avray, eşiyle birlikte taşındı. Yatak odasının hemen yanında karşılaştığı manzaradan dehşete düşen Madam de Ville-d'Avray, iffet gereği camlara rötuş yaptırmak üzere ressamlar çağırdı; çapkın çıplakları masum meleklere dönüştürttü ve açık tenleri boyalı kumaşlarla örttürdü.

Bu yatak odalarına ulaşmadan hemen önce Concorde Meydanı ile Rivoli Caddesi'nin kesişimindeki köşe salonundan geçtiniz. Bu ipek ve altın daireler bile yirminci yüzyıl çatışmalarına tanık oldu: Ağustos 1944'te burada mevzilenen Alman denizcilik birlikleri, Rivoli Caddesi'nin revakları boyunca ilerleyen Müttefik askerlerini gözetlemek için o köşe salonundaki ahşap bir iç kepengin ortasına gözetleme deliği açtı.

Durak 4 / 5 · 1. kat, güney cephesi, Tören Salonları (Salon diplomatique), Concorde Meydanı'na bakar

Diplomatik Salon (Eski Mücevher Odası)

Bina: Ange-Jacques Gabriel (1698–1782); 18. yüzyıl Garde-Meuble galerisi, 19. yüzyıl ortası Denizcilik Bakanlığı altın varaklı ahşap kaplamaları ve Victor Schœlcher'in XV. Louis dönemi çalışma masası · 1765–1777; kabul salonu dekoru 19. yüzyıl ortası; köleliği kaldırma kararnamesi 27 Nisan 1848 · Denizcilik amblemli beyaz ve altın varaklı oyma ahşap kaplama, kristal avize ve XV. Louis dönemi marköteri çalışma masası

Şunlara dikkat edin

  • Halının ortasında duran Victor Schœlcher'in kıvrımlı XV. Louis dönemi marköteri çalışma masası: Fransız sömürgelerinde köleliği kaldıran kararname 27 Nisan 1848'de burada imzalandı.
  • Concorde Meydanı tarafındaki ahşap iç kepenkte Eylül 1792 mücevher soygunundan kalan izler ve şöminenin yanında daracık bir gizli dinleme hücresine açılan hemzemin kapı.
  • Binanın 226 yıl boyunca Fransa Denizcilik Bakanlığı olarak hizmet verdiği dönemden kalan, aynaların üzerindeki altın varaklı oyma çapalar, yunuslar ve gemi pruvaları.
Konuşma metni (2:24)

On dokuzuncu yüzyıldan kalma bütün bu beyaz ve altın varaklı ahşap kaplamaların, koyu kırmızı koltukların ve oyma denizci çapalarının ortasında tek bir mobilya komşularından bir asır daha yaşlı duruyor. Halının ortasındaki kıvrımlı On Beşinci Louis dönemi marköteri çalışma masasının önünde durun. Yirmi yedi Nisan 1848'de, İkinci Cumhuriyet'in Denizcilik ve Sömürgeler Müsteşarı Victor Schœlcher, Napolyon Bonapart'ın 1802'de yeniden yürürlüğe koyduğu düzeni sona erdirerek bütün Fransız sömürgelerinde köleliği kaldıran kararnameyi hazırlamak ve imzalamak için bu masayı kullandı. O masada yaşananlar nedeniyle Köleliği Anma Vakfı 2019'dan beri genel merkezini bu binada tutuyor.

Amiraller ve diplomatlar burada oturmadan çok önce bu salon, Paris'in ilk halka açık dekoratif sanatlar müzesinin doruk noktasıydı. 1777'den başlayarak Fontanieu, Garde-Meuble galerilerini ilkbahardan Kasım ayına kadar her ayın bir Salı günü halka açtı. Ziyaretçiler Silahhane'deki kraliyet zırhlarının ve gümüş kakmalı iki Siyam topunun — Parislilerin on üç Temmuz 1789'da ele geçirip ertesi sabah Bastille'e ateşlediği topların ta kendisi — yanından geçiyor, Büyük Mobilya Galerisi'ni aşıyor ve o dönem Salle des Bijoux olarak anılan bu odaya giriyordu.

Buradaki cam vitrinlerde beş yüz elli sekiz sert taş ve dağ kristali vazonun yanı sıra Fransa'nın kraliyet elmasları sergileniyordu: 1791'de yirmi üç milyon livre değer biçilen on binden fazla taş; aralarında On Dördüncü Louis'nin Büyük Safiri, Sancy, Régent Elması ve ünlü Fransız Mavisi de vardı.

On bir ile on altı Eylül 1792 arasındaki beş kargaşa gecesi boyunca Paul Miette liderliğindeki otuz ila kırk kişilik bir hırsız çetesi sokak lambalarından ve halatlardan dışarıdaki locaya tırmandı, bir pencere camını kırdı, ahşap iç kepenkte bugün hâlâ görebileceğiniz bir delik açtı ve kimseye fark ettirmeden içip eğlenerek vitrinleri boşalttı. Régent ve Sancy dahil taşların çoğu daha sonra bulundu ve hırsızlardan birkaçı dışarıdaki meydanda giyotine gönderildi; Fransız Mavisi ise Londra'da izini kaybettirdi ve yeniden kesilerek bugünkü Hope Elması'na dönüştü.

Bir yıl sonra, yirmi dört Ekim 1793'te kâtipler, dışarıda idam edilmesinden sekiz gün sonra Marie-Antoinette'in ölüm belgesini imzalamak için yine bu odada oturdu. Donanma burayı diplomatik kabul salonuna çevirdiğinde ise birisi şöminenin yanına son bir sır daha gizledi: dar bir on sekizinci yüzyıl servis geçidine açılan düz kapının arkasında gizlenen bir dinleyici, o masada konuşulan her kelimeyi not edebiliyordu.

Durak 5 / 5 · 1. kat, güney cephesi, Tören Salonları'na paralel, Concorde Meydanı'na bakar

Concorde Meydanı'na Bakan Loca

Mimar: Ange-Jacques Gabriel (1698–1782); uygulama: Jacques-Germain Soufflot (1713–1780) ve Louis-François Trouard (1729–1794) · 1757–1774 · On iki Korint sütunlu kireçtaşı revak, oymalı sekizgen tavan kasetleri ve siyah-beyaz taş döşeme

Şunlara dikkat edin

  • Taş tavan boyunca uzanan oymalı sekizgen kasetler — Tarım, Ticaret, Müzik ve Sanat alegorileri — ile Devrim sırasında içlerinden XV. Louis'nin kraliyet monogramlarının kazındığı izler.
  • Versay'daki Trianon peristilini yankılayacak biçimde döşenmiş, on iki yivli Korint sütununun tamamı boyunca uzanan siyah-beyaz dama tahtası desenli taş zemin.
  • Concorde Meydanı'nın üzerinden Luksor Dikilitaşı'nı geçerek Seine Nehri'ne, Palais Bourbon'a ve Eyfel Kulesi'ne uzanan açık manzara.
Konuşma metni (3:03)

Kireçtaşı sütunların arasından dışarı çıkın ve gözlerinizin açık gökyüzüne alışmasına izin verin. On iki yivli Korint sütunu bu gömme galerinin boydan boya uzanır; Versay'daki Trianon peristilinden ödünç alınan siyah-beyaz dama tahtası desenli taş zemine keskin ışık ve gölge şeritleri düşürür. Korkuluğun altında, ortada altın uçlu Luksor Dikilitaşı, solunuzda Tuileries ağaçları, sağınızda Champs-Élysées ve karşınızda Seine Nehri ile Eyfel Kulesi'yle bütün Concorde Meydanı serilir.

Sırtınızı verdiğiniz sarayla ilgili en tuhaf mimari gerçek şudur: bu sütunlar ilk yükseldiğinde arkalarında hiçbir saray yoktu. 1748'de Paris Belediyesi, ağır bir hastalıktan kurtulan Kral On Beşinci Louis'yi onurlandırmak için Edmé Bouchardon'a nehir kıyısındaki açık bir arazide hükümdarı Roma usulü eyersiz at sürerken gösteren bronz bir atlı heykel yaptırmaya karar verdi. Heykeli çevreleyecek meydan için on dokuz mimar yarışmaya katıldı ve kral tasarımların her birini reddetti. 1753'te Baş Mimarı Ange-Jacques Gabriel'e en iyi fikirleri bizzat birleştirmesini buyurdu.

Gabriel, doksan yıl önce başlanan Louvre'un büyük doğu sütun dizisinden esinlenerek, yeni On Beşinci Louis Meydanı'nın kuzey kenarına Rue Royale ile ikiye bölünen özdeş iki neoklasik cephe çizdi. İnşaat 1757'de, yakında Panthéon'u inşa edecek olan Gabriel'in genç yardımcısı Jacques-Germain Soufflot ile Louis-François Trouard yönetiminde, başlangıçta yalnızca meydanı sınırlayan taş birer sahne dekoru olarak başladı. Saray ancak 1765 ile 1768 arasında bu doğu cephesinin arkasına Garde-Meuble'ü yerleştirmeye karar verdi; Rue Royale'in karşısındaki batı ikizi ise bugün Hôtel de Crillon ile Fransa Otomobil Kulübü'nü barındıran dört özel konağa bölündü.

Başınızı doğrudan tavana kaldırın. Oymalı sekizgen kasetlerin içinde kraliyet yönetiminin koruduğunu ileri sürdüğü alanları yücelten taş kabartmalar yer alır: Tarım, Ticaret, Müzik, Sanayi, Savunma ve Sanatlar. Bir zamanlar her kasette On Beşinci Louis'nin iç içe geçmiş monogramı da bulunuyordu; ta ki devrimcilerin keskileri kraliyet baş harflerini taştan söküp atana kadar.

Parisliler bu galeriye Devletin Balkonu adını taktı, çünkü Fransız tarihi en gürültülü sahnelerini hep tam altında kurdu. Yirmi bir Ocak 1793'te Denizcilik Bakanı Gaspard Monge, bakanlık penceresinden aşağıdaki meydanda On Altıncı Louis'nin idamını izledi ve kralın ölüm belgesini imzaladı; dokuz ay sonra Marie-Antoinette aynı kaldırım taşlarının üzerinde giyotine yürüdü.

Kırk üç yıl sonra, yirmi beş Ekim 1836'da mühendis Apollinaire Lebas dev ırgatlar ve halatlar kullanarak Luksor Dikilitaşı'nı aşağıdaki kaidesinin üzerine dikti. O yaz bir suikast girişiminden kurtulan ve halatlardan biri koparsa halkın önünde gülünç düşmekten ödlekçe korkan Kral Louis-Philippe, arkanızdaki salon pencerelerinin gerisinde gözden uzak bekledi. Kral ancak granit iğnenin tam dikey durduğu anda ailesiyle birlikte bu locaya çıkarak meydanı dolduran kalabalığın uğultulu alkışını topladı — François Mitterrand'ın yabancı konuklarının Temmuz 1989'daki iki yüzüncü yıl geçit törenini izlediği taş balkon da aynı yerdi.

Bağımsız rehber · Chiaro

Hôtel de la Marine'de gördüğünüz her şeye Chiaro'yu doğrultun.

Beş kaydımız başlıca öne çıkanları kapsıyor; oysa daireler ve salonlar yüzlerce saat, porselen vazo, denizcilik portresi ve marköteri çekmeceli dolapla dolu — üstelik odalar yaşanılan birer ev gibi düzenlendiği için çoğunun yanında duvar etiketi yok. Chiaro uygulamasında herhangi bir nesnenin fotoğrafını çekerek onu kimin yaptığını, hangi kraliyet sarayından ödünç geldiğini dinleyin ve yürürken sorularınızı sesli sorun.

1792 mücevher hırsızları içeri nasıl girdi?Aynalardaki çıplak figürler neden yeniden boyandı?Gizli dinleme hücresi nerede?

Gitmeden önce

01

Ulaşım

2 Place de la Concorde, 75008 Paris. Concorde Meydanı'ndan ya da Rue Royale'den on sekizinci yüzyıl revaklarının altından ücretsiz geçerek Şeref Avlusu'na (Cour d'Honneur) girin, ardından bilet gişesi ve kulaklık teslimi için cam çatılı İdareci Avlusu'na devam edin.

1, 8 ve 12 numaralı hatlardaki Concorde metro istasyonu doğrudan güney cephesinin önüne çıkar; 14 numaralı hattaki Madeleine ise Rue Royale boyunca kısa bir yürüyüş mesafesindedir. 42, 45, 52, 72, 73 ve 84 numaralı RATP otobüsleri Concorde veya Concorde-Royale duraklarında durur; Vélib' bisiklet istasyonları Cambon-Rivoli/Madeleine yakınındadır.

02

Biletler

  • Bu sayfadaki beş durağın tamamını görmek için 17 avroluk Kalıcı Tur'u (anlaşmalı indirimli tarife 14 avro) seçin; 13 avroluk Al Thani Koleksiyonu bileti ile sergiler arasında sunulan 9 avroluk Ekspres Tur, Tören Salonları ve Loca'yı kapsar ancak İdareci Daireleri'ni dışarıda bırakır.
  • Her gün 10:30 ile 19:00 arasında, Cuma günleri ise 21:30'a kadar açıktır; son giriş kapanıştan 45 dakika öncedir ve kapılar yalnızca 1 Ocak, 1 Mayıs ve 25 Aralık'ta kapanır. Çevrimiçi saat dilimli rezervasyon önerilir (seçtiğiniz saatten 30 dakika sonrasına kadar geçerlidir), ancak müsaitlik durumuna göre gişeden de bilet satılır.
  • Ailesiyle gelen 18 yaş altı ziyaretçiler, 18–25 yaş arası AB vatandaşları ve Fransa'da yasal ikamet sahipleri, İdareci Daireleri rotasında Paris Museum Pass sahipleri, bir refakatçiyle birlikte engelli ziyaretçiler ve Kasım'dan Mart'a kadar her ayın ilk Pazar günü rezervasyonsuz herkes için giriş ücretsizdir.
  • Vigipirate güvenlik kuralları uyarınca tüm çanta ve bavullar — küçük olanlar bile — salonlara alınmaz ve ücretsiz 40 × 40 cm'lik dolaplara bırakılmalıdır. Asansör birinci kata çıkar ve dar tarihî kapı geçişleri için gişeden ücretsiz 65 cm genişliğinde tekerlekli sandalyeler ödünç verilir; daha sakin salonlar için müze Çarşamba günlerinin tamamını veya herhangi bir gün 16:30 sonrasını önerir.
Resmî biletler →
03

Resmî sesli rehber

Hôtel de la Marine giriş biletine, anıtın bilet gişesinde her bireysel ziyaretçiye ek ücret almadan verilen resmî kulaklığı Confident zaten dahildir. Radio France ile geliştirilen bu cihaz, dokuz dilde (Fransızca, İngilizce, İspanyolca, İtalyanca, Almanca, Çince, Japonca, Rusça ve Arapça) odadan odaya otomatik tetiklenen üç boyutlu binaural ses kullanır; ayrıca anıtın koleksiyonları için indirme gerektirmeyen ücretsiz bir web uygulaması da vardır. Buradaki beş tarayıcı kaydımız gişeden teslim alma gerektirmez ve içeri girmeden önce okumak ya da dışarıda hikâyelere yeniden göz atmak isterseniz her oynatıcının altında tam metni sunar.

Resmî web sitesi →

Sorular

Ücretsiz bir Hôtel de la Marine sesli rehberi var mı?

Hem içeride hem de tam burada var. Her Hôtel de la Marine giriş biletine ek ücret olmaksızın anıtın kendi bağlantılı kulaklığı Confident ve koleksiyonlara ayrılmış ücretsiz bir akıllı telefon web uygulaması dahildir. Bu sayfada ziyaretinizden önce veya ziyaret sırasında tarayıcınızdan tam yazılı metinleriyle beş bağımsız durağı dinleyebilir, içerideki tek tek mobilyaları ise Chiaro uygulamasıyla fotoğraflayabilirsiniz.

Resmî Hôtel de la Marine sesli rehberi ne kadar?

Giriş biletinin üzerine sıfır avro: binaural Confident kulaklığı her bireysel bilete dahildir ve vardığınızda bilet gişesinden teslim edilir. 17 avroluk Kalıcı Tur'da dokuz dil — Fransızca, İngilizce, İspanyolca, İtalyanca, Almanca, Çince, Japonca, Rusça ve Arapça — sunar ve tarih, Aydınlanma Çağı ya da aile öykü kurgularından birini seçmenize olanak tanır.

Hôtel de la Marine'de Loca nerede?

Birinci katta güney cephesi boyunca, doğrudan Concorde Meydanı'na bakan on iki Korint sütununun hemen arkasında yer alır. Hem Kalıcı Tur hem de daha kısa Tören Salonları rotaları, altın varaklı kabul salonlarının sonunda doğrudan Loca'nın siyah-beyaz taş zeminine çıkar.

Hangi Hôtel de la Marine bileti on sekizinci yüzyıl dairelerini kapsar?

Yaklaşık bir saat on beş dakika süren ve İdareci Daireleri, Tören Salonları ile Loca'yı kapsayan Kalıcı Tur'u (tam 17 avro, anlaşmalı tarife 14 avro; Paris Museum Pass ile de geçerli) alın. 13 avroluk Al Thani Koleksiyonu bileti ile 9 avroluk Ekspres Tur yalnızca Tören Salonları ve Loca'ya ulaşır; İdarecinin Çalışma Odası, Yemek Odası ve Aynalı Kabine'yi kapsamaz.

Hôtel de la Marine ne zaman kapalıdır?

Anıt yılda yalnızca üç resmî tatilde kapanır: 1 Ocak, 1 Mayıs ve 25 Aralık. Diğer her gün 10:30 ile 19:00 arasında ziyaretçi kabul eder, Cuma günleri 21:30'a kadar açık kalır; bilet gişesi ve son giriş kapanıştan 45 dakika önce sona erer. Salı öğleden sonraları, Perşembe sabahları ve her ayın ilk Cuma akşamında grup rezervasyonlarına öncelik verildiğini unutmayın.

Diğer sesli rehberler

Chiaro tarafından hazırlandı. Hôtel de la Marine ile bağlantılı değildir.