İçeriğe geç

Dekoratif Sanatlar Müzesi · Paris · Bağımsız rehber

Dekoratif Sanatlar Müzesi sesli rehberi,
beş durak, ücretsiz.

Beş galeri kaydını doğrudan bu sayfada dinleyin, ardından yedi kattaki 6.000 nesneden dilediğinizin fotoğrafını çekin ve hikâyesini Chiaro'dan duyun.

App Store'dan İndirin

Chiaro tarafından hazırlandı. Dekoratif Sanatlar Müzesi ile bağlantılı değildir.

9:41

İason ile Medea'nın Buluşması

Dekoratif Sanatlar Müzesi, Paris

0:00 2:12
Durak 1 / 5

Beş durak · 11 dakikalık anlatım

Beş durak, tek bir yürüyüş,
yürüyeceğiniz sırayla.

Louvre Sarayı'nın kuzeybatı kanatlarında, 107 rue de Rivoli adresinde yer alan bu Dekoratif Sanatlar Müzesi (Musée des Arts Décoratifs) sesli rehberi, Kat 3 ve Kat 4 boyunca ilerleyen kronolojik rotayı izler. Lefuel asansörüyle Kat 3'e çıkıp Salon 6'da 1480'lerden kalma bir Floransa düğün panosuyla başlayın; ardından Kat 4'e geçerek Salon 23'te on sekizinci yüzyıldan bir Place Vendôme buduvarını, Salon 29'da Louis-Léopold Boilly'nin gözünden Houdon'un heykel atölyesini, Salon 40'ta Valtesse de la Bigne'in yaldızlı bronz yatağını ve Salon 44'te Eugène Grasset'nin Art Nouveau vitrayını görün. Dinlemek yaklaşık on bir dakika sürer; kanatlar arasındaki yürüyüşle birlikte yaklaşık doksan dakika ayırın.

Aşağıdaki her salon numarası, envanter kodu ve tarihsel ayrıntı, müzenin çevrimiçi koleksiyon portalına ve Wikidata veya Wikipedia gibi bağımsız bir kaynağa dayanır. Mobilyalar ve hassas ahşap panolar zaman zaman salon değiştirebilir ya da ödünç verilebilir; bir farklılık görürseniz önünüzdeki duvar etiketini esas alın ve bir eser yer değiştirmişse bize yazın.

Durak 1 / 5 · Kat 3, Salon 6 (Erken İtalyan Rönesansı)

İason ile Medea'nın Buluşması

Biagio d'Antonio'ya atfedilir (1446–1516) · yakl. 1486 · Ahşap üzerine yağlıboya (cassone panosu), 54 × 131 cm

Şunlara dikkat edin

  • Soldaki geminin kıç tarafında dalgalanan eşmerkezli altın halkalı siyah sancak: Albizzi bankacı hanedanının arması; Tornabuoni armasıyla birlikte 1486'daki bir Floransa düğününe işaret eder.
  • Kanatlı altın miğferli İason ile kızıl elbiseli Medea'nın sekizgen tapınağın içinde, küçük bronz Apollon heykelinin tam altında sağ ellerini birleştirmesi.
  • Ahşap levhanın 54 çarpı 131 santimetrelik uzun ve alçak biçimi: bir kilise sunağı için değil, gelin odası mobilyasına yerleştirilmek üzere boyanmıştır.
Konuşma metni (2:12)

İçindeki kalabalığı okumaya başlamadan önce bu tablonun biçimine dikkat edin. Yüksekliği 54 santimetre, genişliği ise bunun iki katından fazla olan bu uzun yatay pano hiçbir zaman bir kilise sunağının üzerine asılmak için yapılmadı. 15. yüzyıl Floransa'sında varlıklı aileler, yeni evli çiftin yatak odasındaki ahşap aksamı süslemek için usta ressamlar tutardı: cassoni adı verilen çeyiz sandıkları, omuz hizasındaki duvar lambrileri ve oymalı karyolalar. Karşınızda İtalyan Rönesansı'nın ev içi lüksü duruyor; eserin bir dekoratif sanatlar müzesinde yer almasının nedeni de tam olarak bu.

Körfezin iki yanına demirlemiş iki yüksek gemiye bakın ve kıç bodoslamalarının üzerindeki armalı sancakları seçin. Solda, siyah zemin üzerindeki eşmerkezli altın halkalar Albizzi ailesini simgeler. Bir diğer Floransalı bankacı hanedan olan Tornabuoni armasıyla yan yana gelen bu minik bayraklar, panoyu 1486'daki ünlü bir sosyete düğününe, Lorenzo Tornabuoni ile Giovanna degli Albizzi'nin evliliğine bağlar. Genç çiftin odası için Yunan mitolojisindeki İason ve Argonotlar öyküsünü anlatan eksiksiz bir pano dizisinde birkaç ressam birlikte çalıştı ve bu sahne Biagio d'Antonio'ya düştü.

Floransa'da 1446'da bir nakışçının oğlu olarak dünyaya gelen Biagio, Cosimo Rosselli'nin yanında yetişti, Andrea del Verrocchio'nun atölyesinde çalıştı ve en iyi yaptığı iş olan öykülü mobilya panolarına dönmeden önce Roma'daki Sistina Şapeli'nin duvar resimlerine katkıda bulundu. Sanat tarihçileri yüzyıllar boyunca onun gerçek adını unutarak yapıtlarını Faenzalı ressamlara ya da Benedetto Ghirlandaio'ya dağıttı; ta ki 1935'te yayımlanan vergi kayıtları Biagio d'Antonio Tucci'ye kariyerini geri verene dek.

Tam merkezdeki sekizgen tapınağın berrak geometrisini izleyin. Yeşil kubbesinin ve yaldızlı frizinin altında, zırhlı ve kanatlı miğferli İason kızıllar içindeki prenses Medea'nın elini tutarak minyatür bir Apollon heykelinin önünde evlilik yemini eder. Parlak çoraplı saraylılar, tazılar ve iki küçük içoğlanı kıyıyı çevrelerken Argo gemisi sakin sularda bekler.

Elbette Floransa'da Ovidius okuyan herkes İason ile Medea'nın evliliğinin ne kadar yıkıcı bittiğini biliyordu; yine de Rönesans hamileri kur töreninin görkemine hayrandı. Parisli mimar ve koleksiyoncu Émile Peyre panoyu 1905'te bu müzeye vasiyet etti; altın ışıltıları beş yüzyıl sonra bile parlamayı sürdürüyor.

Durak 2 / 5 · Kat 4, Salon 23 (Cabinet des Fables)

Masallar Kabinesi (Cabinet des Fables)

François-Balthazar Dangé için çalışan Parisli ahşap oymacıları ve ressamlar · yakl. 1750–1755 (yakl. 1853'te yeniden dekore edildi) · Profilli, oymalı, boyalı ve yağlı yaldızlı meşe lambri, La Fontaine Masalları'ndan on bir pano

Şunlara dikkat edin

  • Restorasyondaki bilinçli ayrım: oymalı meşenin üçte ikisi Madam Dangé'nin 1750'lerdeki gül pembesi ve uçuk yeşilini taşırken, üçte biri 1853 civarında ordu için uygulanan ağır altın varakla durur.
  • Maymunun Önünde Tilkiyi Suçlayan Kurt sahnesindeki hayvan mahkemesi: taş bir kaideye tüneyen maymun yargıç, ağacın altında tartışan iki düzenbazı dinler.
  • Büyük bir kabul salonu yerine Place Vendôme'a bakan özel bir buduvar olarak tasarlandığını ele veren basık tavan ve küçük taban alanı.
Konuşma metni (2:08)

Meşe lambrili bu küçük odanın içinde durun ve tek bir resme odaklanmadan önce duvarları boydan boya süzün. Odanın üçte ikisi pasta kreması kadar hafif, yumuşak gül pembesi ve uçuk yeşile bürünmüştür. Kalan üçte birlik bölüm ise ağır ve vakur 19. yüzyıl altınıyla parlar. Bu keskin ayrım yarım kalmış bir iş değildir. Aynı dört duvarı paylaşan iki rakip Paris yüzyılıdır.

Zengin bir mültezim olan François-Balthazar Dangé, 1750'de bu binanın hemen kuzeyinde, Place Vendôme 9 numarada görkemli bir taş konak satın aldı ve içini yenilemeleri için Parisli oymacılarla ressamları tuttu. Eşinin birinci kattaki dairesinin en ucuna, meydana bakan bu alçak tavanlı buduvarı yerleştirdiler. Madam Dangé şatafatlı tanrılar ya da savaş meydanları yerine, pembe ve yeşille vurgulanmış Rokoko deniz kabukları ve kıvrımlı çerçeveler içine oturtulmuş Jean de La Fontaine Masalları'ndan on bir boyalı sahneyle çevrelendi.

Tüylü bir ağacın altındaki taş kaideye tünemiş maymunun önünde bir kurtla bir tilkinin savunma yaptığı panoyu bulun. Bu, La Fontaine'in maymun yargıç önünde tilkiyi hırsızlıkla suçlayan kurt masalıdır; yargıç iki tarafı da dinler ve ikisinin de vicdanı temiz olmadığı için ikisine de ceza keser. Eski Rejim döneminin bir finansçısının evinde nükte, gösterişe üstün geliyordu.

Bir yüzyıl sonra konağın sakinleri tamamen değişti. 1849'dan sonra Place Vendôme 9 numaradaki konak Birinci Askerî Tümen karargâhı olarak orduya devredildi ve 1870'te Paris askerî valisinin konutu oldu. Generallerin pastel pembeye pek tahammülü yoktu. 1853 civarında ahşap yüzeyler yeniden boyanıp yoğun biçimde yaldızlandı ve bir kadının neşeli sığınağı sert bir İkinci İmparatorluk salonuna dönüştürüldü.

Ordu 1898'de binadan çıkınca on bir pano söküldü ve Louvre 1912'de bunları uzun süreli emanet olarak buraya verdi. İki gerçek tarihle karşı karşıya kalan müze restoratörleri, odanın üçte ikisinde Madam Dangé'nin 18. yüzyıl renklerini gün yüzüne çıkarırken son üçte birlik kısımda askerî yaldızı korudu; böylece bir yüzyıllık beğeni değişimi birleşme çizgisinde gözle görülür biçimde kaldı.

Durak 3 / 5 · Kat 4, Salon 29 (Talairac salonu)

Jean-Antoine Houdon'un Atölyesi

Louis-Léopold Boilly (1761–1845) · yakl. 1804 · Tuval üzerine yağlıboya, 88 × 115 cm

Şunlara dikkat edin

  • Matematikçi Pierre-Simon de Laplace'ın Houdon tarafından 1804'te yapılan gerçek alçı büstünün hemen tablonun yanında sergilenmesi: Houdon'un tuvalde parmaklarıyla biçimlendirdiği başın ta kendisi.
  • Sağdaki ahşap platformda, enseden bağlı eski moda pudralı peruğu ve dik yakalı koyu renk ceketiyle poz veren Laplace.
  • Yeşil atölye perdesinin üzerindeki tıklım tıklım raflar: Houdon'un oturan Voltaire heykeli ve onlarca alçı büst, sanatçının eşine, üç kızına ve uyuyan köpeğe tepeden bakar.
Konuşma metni (1:52)

Bu tuvalin ortasında heykeltıraşın parmaklarının altındaki kil başa bakın, sonra hemen çerçevenin yanına göz atın. Galeride Louis-Léopold Boilly'nin tablosunun yanı başında, gökbilimci ve matematikçi Pierre-Simon de Laplace'ın bizzat Jean-Antoine Houdon tarafından biçimlendirilmiş, 61 santimetre yüksekliğindeki gerçek 1804 tarihli alçı büstü duruyor. Hem tablo hem de büst koleksiyoncu Émile Peyre'e aitti ve onun 1905 tarihli vasiyeti müzenin Paris'teki en hoş çifte sürprizlerden birini sahnelemesini sağlıyor.

Boilly bu tuvali 1804 Salonu'nda sergiledi ve altın madalya kazanarak ayrıldı. Bizi Houdon'un Seine Nehri'nin karşı kıyısında, bugünkü Fransa Enstitüsü olan eski Collège des Quatre-Nations'daki zemin kattaki atölyesine götürür. Altmış üç yaşındaki Houdon, yaşayan en ünlü portre heykeltıraşıydı; Voltaire'i, Diderot'yu, George Washington'ı ve Thomas Jefferson'ı yontmuş adamdı.

Erken bir taslakta Boilly model sehpasının üzerine Napolyon'un büstünü yerleştirmişti. Bitmiş Salon tablosunda imparatorun yerine Fransa'nın yaşayan en büyük bilim insanını koydu: gök mekaniği çalışmaları nedeniyle çağdaşlarının Fransız Newton adını taktığı Laplace'ı. Sağda ahşap kürsüye tünemiş Laplace'a bakın. Genç erkekler kısa Romantik saç kesimini benimserken Laplace enseden bağlı muhafazakâr pudralı peruğundan ve dik yakalı paltosundan vazgeçmemişti.

Boilly bir çalışma seansını aynı anda üç tabloya dönüştürür. Sağ taraf heykelin nasıl yapıldığına dair bir derstir: açık renk iş önlüğüyle Houdon canlı kemiği ıslak kille ölçerken sehpanın dibinde bir köpek uyur. Sol taraf şefkatli bir aile portresidir: Houdon'un eşi beyaz Ampir elbisesiyle üç kızları Sabine, Anne-Ange ve Claudine ile oturur; kızlardan biri şövalenin başında çizimleri karıştırır.

Yeşil kumaş bölmenin ardında ise Houdon'un bütün kariyeri minyatür ölçekte yükselir: oturan Voltaire heykeli, en solda tek kolunu kaldıran uzun derisi yüzülmüş anatomik figür ve Aydınlanma Çağı'nın her ünlü başıyla dolup taşan tozlu üst raflar.

Durak 4 / 5 · Kat 4, Rohan kanadı, Salon 40 (Kurtizanların görkemi)

Valtesse de la Bigne'in Tören Yatağı

Édouard Lièvre (1828–1886) · yakl. 1875 · Kayın ağacı iskelet, kalem işi, patinalı ve yaldızlı bronz, yeşil ipek kadife, 410 × 260 × 200 cm

Şunlara dikkat edin

  • Yatak başlığında taçlı V harfi taşıyan oval kalkanı tutan iki tombul yaldızlı bronz aşk tanrısı: kendi kendini yaratan bir kurtizan için uydurulmuş kraliyet rütbesi.
  • Sayvanın üst kornişi boyunca ve başlık armasının yanında profilden sırıtan bronz faun maskeleri; Valtesse onlara sevgiyle kurnaz küçük tanrılarım derdi.
  • Doğrudan yatağın ayak ucuna cıvatalanmış, ön dikmelerinde iki alevli bronz buhurdan yükselen kavisli yaldızlı bronz korkuluk.
Konuşma metni (2:30)

Yaldızlı bronz ve uçuk yeşil ipekle tavana doğru dört metreyi aşkın yükselen bu nesne, bir yatak odası mobilyasından çok bir kraliçe için kurulmuş sunağa benzer. İşin şakası da buydu ve Paris'te bu şakanın tadını parasını ödeyen kadından daha iyi çıkaran kimse yoktu.

Normandiyalı bir çamaşırcının kızı olarak 1848'de yoksul bir Paris mahallesinde Émilie-Louise Delabigne adıyla doğdu. On yaşında bir terzi dükkânında çalışıyordu; ergenlik yıllarında ressamlara modellik yaptı ve İkinci İmparatorluk fahişeliğinin tehlikeli dünyasına girdi. Sonra kendini sıfırdan baştan yarattı. Fransızcada Altesleri anlamına gelen Votre Altesse ifadesine neredeyse birebir benzediği için sahnelere layık Valtesse de la Bigne unvanını uydurdu. Bankacıların, aristokratların ve ressamların peşinden koştuğu Valtesse bir servet ve Prens de Sagan'ın armağanı olan 98 boulevard Malesherbes'de özel bir konak edindi.

1875 civarında, dostu ressam Édouard Detaille'ın yatak odasını yeni bitirmiş olan bezeme tasarımcısı Édouard Lièvre'i kendisine bir lit de parade, yani törensel bir saltanat yatağı yapması için tuttu. Versay'da XIV. Louis döneminde saltanat yatağı, kral sabah kabullerini yaparken saraylıları saygılı bir mesafede tutan ahşap bir korkuluğun ardında dururdu. Lièvre'in o kraliyet korkuluğuyla burada ne yaptığına bakın. Ziyaretçileri odanın ortasında çitle ayırmak yerine, kıvrımlı yaldızlı bronz bir korkuluğu doğrudan yatak iskeletinin kendisine cıvataladı ve köşe dikmelerine iki alevli bronz buhurdan yerleştirerek saray protokolünü sakınımsız bir haz sahnesine çevirdi.

Şimdi yatak başlığına ve yüksek kornişe bakın. İki tombul bronz aşk tanrısının tuttuğu kalkanda taçlı V harfi bulunuyor. Yeşil ipek perdelerin üzerinde alaycı faun maskeleri sayvandan aşağı sırıtır; Valtesse onlara kurnaz küçük tanrılarım demeyi severdi. Romancı Émile Zola'ya onun Boulevard Malesherbes'deki yatak odasını gezme izni verildiğinde yazar notlar aldı ve tam bu parçayı 1880 tarihli Nana romanının doruk noktasındaki skandal altın ve gümüş taht yatağa dönüştürdü.

İskeletin içinde bütün o bronzu bir araya getiren ustaların imzaları gizlidir: sağ korkuluğun arkasındaki ve armanın ardındaki kurşunkalem notları 1880 ve 1881 yıllarında montaj ustaları Legros ile Lazard'ı ve kalemkârlar Brown ile Dumont'u, ayrıca yatağı Aralık 1902'de Valtesse'in Ville-d'Avray'deki kır evine taşıyan atölyeyi anar.

Çoğu kurtizanın konağı, sahipleri ölür ölmez müzayedede satılıp dağıldı. Valtesse gelecek kuşakları son bir kez alt etti. 1910'daki ölümünden önce bu yatağı vasiyetine yazdı ve bronz tahtı Fransa krallarının sarayında kalıcı olarak dursun diye 1911'de doğrudan Dekoratif Sanatlar Müzesi'ne bıraktı.

Durak 5 / 5 · Kat 4, Salon 44 (Art Nouveau ve İç Mekân Dekorasyonu)

İlkbahar (La Matinée de printemps)

Tasarım kartonu: Eugène Grasset (1845–1917); vitray ustası: Félix Gaudin (1851–1930) · 1894 · Vitray ve kurşun, 298 × 136 cm

Şunlara dikkat edin

  • Sol alt cam bölmesindeki ortak imza, E. GRASSET del ve F. GAUDIN pinx, PARIS 1894: tasarımcı ile vitray ustası yan yana imza atmıştır.
  • Gök mavisi, çiçek pembesi ve koyu mor süsen düzlemlerini tıpkı bir sokak afişindeki mürekkep çizgileri gibi çevreleyen kalın siyah kurşun şeritler.
  • Üst kısımda pembe çiçekli dalların arasından süzülen üç kırlangıç ile onları kuşatan altın yarım güneşler ve mavi dalgalardan oluşan geometrik çerçeve.
Konuşma metni (2:17)

Bu ışıldayan pencerenin üç metrelik tüm yüksekliğini tek bakışta görmek için yeterince geri çekilin ve resmi bir arada tutan şeye dikkat edin. Kızıl kestane saçların her buklesi, uçuk mavi şalın her kıvrımı ve mor süsenin her taçyaprağı kalın siyah bir dış çizginin içine kilitlenmiştir. Size Belle Époque dönemi Paris afişlerini hatırlatıyorsa, Eugène Grasset'nin sırrını ilk bakışta yakaladınız demektir.

İsviçreli bir marangozun oğlu olarak 1845'te Lozan'da doğan Grasset, güzel sanatlar ile gündelik eşyalar arasındaki duvarın yıkılması gerektiğine inanarak 1871'de Paris'e taşındı. Mobilyalar, yazı karakterleri, pullar, Vever Evi için mücevherler ve bu müzede korunan 129 taşbaskı afişin yanı sıra her Fransız okul çocuğunun hâlâ tanıdığı bir çizim tasarladı: rüzgâra karahindiba tohumları üfleyen kadın figürlü 1890 tarihli Larousse sözlüğü amblemi.

Grasset bu pencereyi ve eşi Sonbahar Öğleden Sonrası'nı 1894 Salon du Champ-de-Mars sergisinin mimarlık bölümü için tasarlarken, Japon tahta baskılarının ve renkli taşbaskının derslerini doğrudan cama taşıdı. Bir afişte siyah mürekkep konturlar düz ve parlak renk alanlarını birbirinden ayırır. Burada ise gün ışığı arkalarından içeri dolarken gerçek koyu kurşun şeritler birebir aynı işi görür.

Gerçek boyutlu kartonunu yaklaşık üç metrelik cama dönüştürmek için Grasset, 1879'da Clermont-Ferrand'da köklü bir cam atölyesi satın almış eski bir Fransız topçu subayı olan Félix Gaudin ile ortaklık kurdu. Pencerenin sol alt köşesine, kadının desenli elbisesinin etek ucunun hemen altına bakın: iki adam da 1894'te cama birlikte imza attı; çizim için Grasset, cam işçiliği için Gaudin.

Kadının çevresindeki bitkilere bakın. Başı beyaz güllerle taçlanmış, kolunda pembe çiçeklerle dolu bir sepet taşıyan figür uzun sakallı süsenlere doğru uzanırken tepede üç kırlangıç çiçek açmış ağaçların arasından süzülür; tüm sahne stilize altın güneşler ve dalgalanan mavi sularla çerçevelenir. İki yıl sonra, 1896'da Grasset bitkiler ve bezeme üzerine çığır açan el kitabını yayımlayarak camın, ahşabın ve demirin bir çiçeği asla kölece kopyalamaması gerektiğini, çünkü bezemeye gücünü malzemenin sınırlarının verdiğini savundu. Müze de buna erkenden hak verdi: pencereyi daha lehimi soğuduğu yıl, 1894'te doğrudan Gaudin'den satın aldı.

Bağımsız rehber · Chiaro

Dekoratif Sanatlar Müzesi'nde Chiaro'yu dilediğiniz esere doğrultun.

Beş durak, yedi katlık oymalı ahşap, porselen, vitray ve dönem odalarının yalnızca küçük bir başlangıcı. Rotanız üzerindeki herhangi bir büfeye, duvar halısına veya vitrin nesnesine kameranızı tutun: Chiaro işçiliğini ve tarihini anında anlatır, daha fazlasını sorduğunuzda sesli yanıtlar.

Neden bir duvar yaldızlı, ikisi pembe?Zola, Nana'da Valtesse'in yatağını nasıl kullandı?Houdon'un gerçek büstü neden tuvalin yanında duruyor?

Gitmeden önce

01

Ulaşım

107 rue de Rivoli, 75001 Paris; Louvre Sarayı'nın Rohan ve Marsan kanatlarında. Bireysel bilet sahipleri 107 rue de Rivoli girişini kullanır; rezervasyonlu gruplar Carrousel Bahçesi'nden girer, kütüphanenin ise 111 rue de Rivoli adresinde ayrı bir kapısı vardır.

Palais Royal–Musée du Louvre (hat 1 ve 7), Tuileries (hat 1) ve Pyramides (hat 7 ve 14) metro istasyonları kısa bir yürüyüş mesafesindedir; RER C nehrin karşısında Musée d'Orsay'da durur, 21, 27, 39, 68, 69, 72 ve 95 numaralı otobüsler ise Rue de Rivoli veya Rue des Pyramides boyunca geçer.

02

Biletler

  • Kapılar salıdan pazara 11:00'de açılır ve 18:00'de kapanır, bilet satışı 17:15'te sona erer; müze her pazartesi ile 1 Mayıs İşçi Bayramı, Noel Günü ve Yılbaşı'nda kapalıdır (24 ve 31 Aralık'ta 17:00'de erken kapanır).
  • Perşembe akşamları 21:00'e kadar uzatılan saatler yalnızca geçici sergileri kapsar — Kat 3 ve Kat 4'teki kalıcı galeriler açık olan her gün 18:00'de kapanır.
  • Tam giriş ücreti yalnızca kalıcı koleksiyonlar için 15 avro, geçici sergiler dahil 18 avrodur; 18 yaş altı ziyaretçiler, 18–25 yaş arası AEA sakinleri (kalıcı koleksiyon bileti) ve Paris Museum Pass sahipleri ücretsiz girer; hafta sonları billetterie.madparis.fr üzerinden ön rezervasyon şiddetle önerilir.
  • Bavulları ve hacimli sırt çantalarını getirmeyin, büyük çantalar güvenlik kontrolünden geri çevrilir; vestiyer, katlanır tabureler ve bebek taşıyıcıları Kat -1'dedir; ayrıca Marsan Pavyonu'nun tadilat nedeniyle 4 Ocak – 1 Mayıs 2027 tarihleri arasında kapalı olacağını unutmayın.
Resmî biletler →
03

Resmî sesli rehber

Müze, kalıcı rotanın başladığı Kat 3'te sesli rehberler sunar (yıllık üyelik kartlarına dahildir; tekil ziyaret koşulları için gişeyi veya madparis.fr adresini kontrol edin) ve ayrıca telefonunuzdaki üçüncü taraf bir uygulama üzerinden ücretsiz dijital rehber yayımlar. Bizim beş kaydımız hesap gerektirmeden doğrudan bu web sayfasında çalışır; Chiaro kamera uygulaması ise binanın geri kalanını kapsar.

Resmî web sitesi →

Sorular

Ücretsiz bir Dekoratif Sanatlar Müzesi sesli rehberi var mı?

Evet — beş anlatımın tamamını kayıt olmadan, her oynatıcının altında kelimesi kelimesine yazılı metinleriyle birlikte doğrudan bu web sayfasında ücretsiz dinleyebilirsiniz. Salonlarda başka bir eser dikkatinizi çektiğinde Chiaro ile fotoğrafını çekip sesli hikâyesini duyabilirsiniz.

Dekoratif Sanatlar Müzesi'nin resmî sesli rehberi ne kadar?

Müze, Kat 3'teki kalıcı güzergâhın başlangıcında sesli rehberler sunar ve bunları yıllık üyelik kartlarına dahil eder; ayrıca üçüncü taraf bir telefon uygulaması aracılığıyla ücretsiz bir dijital rehber sağlar. Güncel cihaz durumu için madparis.fr adresine veya varışta danışma masasına bakabilirsiniz.

Dekoratif Sanatlar Müzesi'nde Valtesse de la Bigne'in yatağı nerede?

Édouard Lièvre'in bronz ve yeşil kadife tören yatağı Kat 4'te, Rohan kanadında, Kurtizanların görkemi başlıklı Salon 40'ta yer alır. Tarihsel rotanın başlangıcı için Lefuel asansörüyle Kat 3'e çıkın, ardından Kat 4'e devam edin.

Dekoratif Sanatlar Müzesi pazartesi günleri kapalı mı?

Evet, her pazartesi ile her yıl 25 Aralık, 1 Ocak ve 1 Mayıs'ta kapalıdır; 24 ve 31 Aralık'ta ise 17:00'de erken kapanır. Salıdan pazara kalıcı galeriler 11:00–18:00 saatleri arasında açıktır; perşembe günleri 21:00'e dek süren akşam açılışı yalnızca geçici sergiler için geçerlidir.

Louvre bileti Dekoratif Sanatlar Müzesi'ni kapsar mı?

Hayır. Dekoratif Sanatlar Müzesi, Louvre Sarayı'nın kuzeybatısındaki Rohan ve Marsan kanatlarında yer alsa da 107 rue de Rivoli adresinde kendi cadde girişi ve ayrı bileti (kalıcı koleksiyonlar için 15 avro, geçici sergiler dahil 18 avro) bulunan bağımsız bir kurumdur.

Diğer sesli rehberler

Chiaro tarafından hazırlandı. Dekoratif Sanatlar Müzesi ile bağlantılı değildir.