Pena Sarayı · Sintra · Bağımsız rehber
Pena Sarayı sesli rehberi,
beş durak, ücretsiz.
1503 tarihli bir manastır ve 1840'larda bir kralın ona eklettiği masalsı saray, 85 hektarlık bir parkın içinde: beş bölümünü burada dinleyin, gözünüze takılan her şeyi de Chiaro'ya sorun.
Chiaro tarafından hazırlandı. Pena Sarayı yönetimiyle bağlantılı değildir.
Ana Giriş'ten ilk bakış
Pena Sarayı, Sintra
Buraya kadarı ücretsizdi
Chiaro, Pena Sarayı ziyaretinizde gördüğünüz her şeyi tek bir fotoğrafla anlatır.
Beş durak · 9 dakikalık anlatım
Beş nokta, tek bir yürüyüş,
yürüyeceğiniz sırayla.
Bu Pena Sarayı sesli rehberini kendi başınıza izliyorsunuz ve büyük bölümü açık havada geçiyor, çünkü burası mobilyalarından çok duvarları için dinlenmeye değer. Ana Giriş'in dışındaki yolda başlıyorsunuz; batıda, ağaçların üzerinde kırmızı saat kulesi görünüyor. Sonra dik yoldan Anıtsal Kapı'ya ve asma köprüsüne tırmanıyorsunuz. Oradan yürüyüş, Yeni Saray'ın kapısındaki terasta bulunan Triton'a, Kemerler Avlusu'na açılan şapele ve kuzey manzarası için surların üzerindeki Nöbetçi Yolu'na uzanıyor. Kayıtlar yaklaşık dokuz dakika sürüyor. Yokuş için on beş ila yirmi dakikalık yürüyüş ayırın, bu bizim kendi tahminimiz; sonrasında duraklar arası birkaç dakika yeterli.
Tarihler, adlar ve bilet ayrıntıları, parkı ve sarayı işleten şirket Parques de Sintra'nın parquesdesintra.pt sitesine dayanıyor; tarih kısmında Wikipedia da destek oluyor. Bu kaynaklar zaman zaman ayrışıyor, örneğin 1755 depreminin manastıra ne yaptığı konusunda; ilk durak bunu açıkça söylüyor. Kapıdaki bir görevli o gün giriş konusunda size farklı bir şey söylerse telefonunuza değil, ona uyun.
Durak 1 / 5 · Pena Parkı Ana Girişi'nin dışında, yolda, batıya ve ağaçların üzerinden yukarıya bakarak
Ana Giriş'ten ilk bakış
Manastırın kurucusu: Birinci Manuel; yeniden yaptıran: İkinci Ferdinand (1816–1885); yapım sorumlusu: Baron Wilhelm Ludwig von Eschwege (1777–1855) · Eski Saray: 16. yüzyıl manastırı, 1840'larda onarıldı; saat kulesi 1843 · Boyalı duvar: beyaz mazgallı ve ucunda saat kulesi olan tek bir kırmızı kanat
Şunlara dikkat edin
- Ağaçların üzerindeki kırmızı şerit ve tepesindeki beyaz mazgallar. Burası eski manastır kanadı; işletmeciye göre sarayın silueti iki yapım evresini hâlâ gösteriyor.
- Kırmızı kanadın bir ucundaki saat kulesi. 1843'te tamamlandı; birazdan içinden geçeceğiniz yerlerin çoğu o sırada henüz yoktu.
- Aşağıdaki yamaçta uzanan koru. Doğal görünür ama değildir: bu patikaları Ferdinand kendisi çizdi, her kıtadan getirilen ağaçları da o diktirdi.
Konuşma metni (2:00)
Daha tek bir kapıdan geçmeden saray kendini göstermiş oluyor. Batıya ve yukarıya, ağaçların tepesinin üzerine bakın; üstünde beyaz mazgallar, bir ucunda saat kulesi olan koyu kırmızı bir şerit görmelisiniz. Geri kalan neredeyse her şeyi ağaçlar saklıyor. Bu dürüst bir başlangıç, çünkü bu kırmızı kanat hikâyenin yeni değil, eski kısmı.
Burası bir manastırdı. İnsanlar, ortada hiçbir saray yokken de bu tepeye tırmanıyordu: Meryem Ana'nın zirvede göründüğü yolundaki anlatılar üzerine, on ikinci yüzyılda yukarıda bir şapel vardı bile. 1493'te Kral İkinci João, bir adağını yerine getirmek için eşi Leonor'la buraya çıktı; 1503'te de Birinci Manuel aynı noktaya bir manastır yapılmasını emretti ve manastır Aziz Hieronymus Tarikatı'na verildi. Hep küçücük kaldı, en kalabalık zamanında bile on sekiz keşiş vardı.
Sonra talihsizlikler başladı. On sekizinci yüzyılda yıldırım ciddi hasar verdi, ardından 1755 Lizbon depremi geldi. Depremin ne kadar yıkıcı olduğu, kime sorduğunuza bağlı. Bugün sarayı işleten şirket, depremin binaya zarar verdiğini ama onu yıkmadığını söylüyor; başka anlatılara göre ise geride harabe bıraktı. Sonunda herkes hemfikir. 1834'te dinî tarikatlar kapatıldı, keşişler gitti ve dört yıl sonra kayalığın üstündeki bir harabeyi, yirmili yaşlarının başındaki Viyana doğumlu bir prens kendi parasıyla satın aldı. Bu prens, Portekiz Kraliçesi İkinci Maria'nın eşi Saxe-Coburg ve Gotha'lı Ferdinand'dı; ağaçların üzerinde gördüğünüz şey de onun bundan sonra yaptıklarıdır.
Yamacı da satın aldı, yani önünüzdeki koru da onun eseri. Sanki kendiliğinden burada bitmiş gibi görünüyor. Oysa bu kıvrımlı patikaları o çizdi ve 85 hektara yayılan alana her kıtadan ağaç dikti.
Renk konusunda eski fotoğraflara güvenmeyin. Kırmızı ve sarı yıllar içinde solmuş, saray gri bir yapı olarak tanınır olmuştu; renkler ancak yirminci yüzyılın sonlarındaki yeni boyayla geri geldi. Açık bir günde saray Lizbon'dan görülebiliyor. Bulunduğunuz yerden ise yalnızca birkaç yüz metre uzakta, neredeyse tamamı yokuş.
Durak 2 / 5 · Anıtsal Kapı, Ana Giriş'ten gelen yokuşun sonunda
Anıtsal Kapı ve asma köprü
Yapım sorumlusu: Baron Wilhelm Ludwig von Eschwege (1777–1855); yaptıran: İkinci Ferdinand (1816–1885) · 19. yüzyılın ortası, 16. yüzyıl tarzında · Oyma taş: bir kemer, iki nöbetçi kulübesi ve üstte beş arma kalkanı
Şunlara dikkat edin
- Kemerin çevresindeki elmas uçlu duvar, Lizbon'daki Casa dos Bicos'tan kopya.
- Kapı açıklığını çerçeveleyen taş top sıraları, Lizbon'un Bairro Alto semtindeki Cunhal das Bolas'tan bir alıntı.
- Köşelerdeki kubbeli iki nöbetçi kulübesi, Belém Kulesi'ndekileri örnek alıyor.
- Kulübenin altına oyulmuş hırlayan canavar başı; burada hiçbir şeyi korumayan pek çok yaratıktan biri.
Konuşma metni (1:49)
Soluklanın ve bu kapıya şöyle bir iyice bakın, çünkü bu, tamamen ciddi bir yüzle anlatılan bir şaka. Bir kalenin girişi gibi yapılmış ama hiç kimseyi durdurmamış. Parasını veren adam müzisyen ve ressamdı; inşaatı yöneten ise Baron von Eschwege adında bir mineralog ve maden mühendisiydi, çok gezmiş bir amatör mimar. İkisi de hiçbir şeyi savunmuyordu.
Kapı bir alıntılar derlemesi; bunu bir kez öğrendiğinizde, arkasındaki manastırla aynı çağın, Portekiz'in on altıncı yüzyılının bir albümü gibi okunuyor. Kemerin çevresindeki duvarla, o elmas biçimli uçlarla başlayın. Lizbon'daki Casa dos Bicos'u taklit ediyorlar. Sonra açıklığın çevresini dolaşan taş top bantları: bunlar Lizbon'un Bairro Alto semtindeki bir ev olan Cunhal das Bolas'tan geliyor. Şimdi de köşelerdeki kubbeli iki küçük nöbetçi kulübesi. Belém'e gitmiş olan herkes bunları görmüştür, çünkü Belém Kulesi'ndekiler örnek alınmış. Kemerin kendisi boyunca da bakın; işletmeci orada birbirine dolanan yılanlardan oluşan bir motife dikkat çekiyor.
Ferdinand'ın burada ne yaptığını anlamak önemli. Germen tarzı bir eğitim almıştı, mimarı da büyük olasılıkla Ren kalelerini biliyordu, ama bu kapının ayrıntıları ısrarla Portekizli. Yabancı bir kraliyet eşi, kendine yerel dilde bir şato yaptırıyordu.
İlk plan yalnızca manastırı yazlık olarak onarmaktı. Sonra heves ağır bastı. Böylece eski yapıya korkuluklu sur yolları, gözetleme kuleleri, bir giriş tüneli ve kemerin hemen ardından üzerine çıkacağınız bu asma köprü eklendi. Bunda gerçek bir soru var. Bir yazlığın neden asma köprüsü olsun? Cevap, işletmecinin kendi ifadesiyle, burada hiçbir şeyin askerî bir amacı olmadığı ve bütün sarayın zevk için yapıldığı.
Yukarıda bir alıntıyla daha karşılaşacaksınız: Granada'daki Elhamra'nın Adalet Kapısı'ndan esinlenen çinileriyle bir at nalı kemer. Ama önce asma köprü, sonra sizi avlulara çıkaran bir tünel. Böylece bu fanteziye aşağıdan, sahneye alttan çıkan bir oyuncu gibi varıyorsunuz.
Durak 3 / 5 · Triton Terası, Yeni Saray kanadının girişinde, kemere dönük
Triton Terası'ndaki Triton
Tasarım: İkinci Ferdinand (1816–1885); oymacının adı kayıtlara geçmemiş · 1842–1854 Yeni Saray çalışmaları sırasında; saray 1847'ye kadar büyük ölçüde tamamlanmıştı · Oyma taş: mercan kemer üzerinde üç deniz kabuğu, üstünde cumba, çevresinde desenli çiniler
Şunlara dikkat edin
- Alt yarı: mercanla kaplı sivri bir kemer, üç deniz kabuğunu taşıyor ve ortadakinin üstünde Triton oturuyor.
- Başının tam tepesinden çıkan ağaç, yukarıdaki pencereyi saran asmalara dönüşüyor. Denizin karaya dönüştüğü an burası.
- Sakalı ve saçları. Camões, sakalı hiç tarak görmemiş bir deniz yaratığı anlatır; işletmeci bu oymanın onu hatırlatıyor olabileceğini söylüyor.
- Alttaki tünelden görünen sarı kemerler. Orası Kemerler Avlusu, yani bir sonraki durak.
Konuşma metni (1:44)
Bunu binlerce kartpostalda gördünüz, ama yine de kartpostalların düşündürdüğünden daha tuhaf. Bütün kapıyı görecek kadar geri çekilin, çünkü aşağıdan yukarıya okunması gerekiyor.
Alttaki kemerin biçimi Gotik, ama çevresindeki taş, sanki yapı bir süre deniz dibinde kalmış gibi mercanla kaplanmış. Mercanın üstünde üç büyük deniz kabuğu duruyor. Ortadakinin üstünde, yarı insan yarı balık Triton çömelmiş; bacakları pullu, sakalı öfkeli, kolları da üstündeki koca pencereyi taşımak için havada.
Şimdi başına bakın. Başından dosdoğru bir ağaç çıkıyor. Gövde ikiye ayrılıyor, dallar yayılıyor ve pencereyi saran asmalara dönüşüyor. Belden aşağısı su altı, başın üstü kara. İşletmeci kapıyı tam da böyle, su dünyası ile kara dünyası arasında bölünmüş olarak okuyor. Portekiz kaynaklarına göre Ferdinand'ın kendisi ona dünyanın yaratılışının alegorik portiği diyordu ve tasarımını da kendi yapmıştı. Bu konuda sözüne inanırım. Çocukluğundan beri resim eğitimi almış, ülkenin Sanatçı Kral diye anmaya başladığı bir adamdı bu, ve bütün sarayda en çok eğlendiğini görebileceğiniz yer burası.
Yine alıntı yapıyordu. Sakallı figür, Tomar'daki İsa Manastırı'nın, Portekiz'in her yerinde ünlü büyük penceresinin altına oyulmuş adama bilinçli bir göndermedir; ancak burada Tomar'ın sakallı adamı bir canavara dönüşmüştür. Ferdinand, o pencereyi çizmesi için Nicolau Pires adlı bir sanatçıyı Tomar'a gönderdi; pencerenin daha serbest bir kopyası da aynı yapının öbür yüzünde duruyor. Onu avludan göreceksiniz; işletmeci, Portekiz'de Yeni Manuel üslubunu başlatan yapıt olarak onu gösteriyor.
Edebî bir kaynak da olabilir. Lusiadlar'ın altıncı kantosunda Camões, gür sakallı, saçı hiç düzeltici tarak görmemiş, omuzlarından yosunlar sarkan bir deniz tanrısını anlatır. Bunun o olduğunu kimse kanıtlayamaz. Ama o sakala bir kez daha bakın, sonra da altından, üzerinde oturduğu tünelden geçin.
Durak 4 / 5 · Şapel, Kemerler Avlusu'na açılıyor, ana sunağa dönük
Kemerler Avlusu ve şapelin sunak panosu
Sunak panosu: Nicolas Chanterene (yaklaşık 1485–1551), yaptıran: Üçüncü João; pencere: Nürnberg'deki Kellner atölyesi, yaptıran: İkinci Ferdinand · Sunak panosu 1529–1532; pencere 1840 · Sintra yöresinden kaymaktaşı ve kireçtaşı, katlar hâlinde küçük sahnelerle oyulmuş
Şunlara dikkat edin
- Sunak panosunun kendisi: katlar hâlinde küçük sahnelerle oyulmuş açık renk taş, bu büyüklükteki bir manastırın bekleyebileceğinden çok daha ince bir işçilik.
- Arkanızdaki, sunağın karşı duvarında duran vitray pencere. Onu Ferdinand koydurdu; işletmeci 1840'a tarihliyor ve sarayın dayandığı siyasi meşruiyeti ifade ettiğini söylüyor.
- Duvarları kaplayan desenli çiniler; şapeli adeta zengin süslemeli bir kutuya dönüştürüyor.
Konuşma metni (1:50)
Dışarıda, avluda neredeyse her şey 1840'lardan. Burada ise bu yürüyüşte ilk kez gerçekten eski bir yerin içindesiniz. Bu mekân manastırın kilisesiydi, eski yapının Ferdinand'ın uyarlayıp koruduğu kısmı. Sunağa doğru bakın, çünkü buraya girmenin nedeni öbür uçta.
O açık renkli oyma duvar sunak panosu; kaymaktaşından ve yine bu Sintra tepelerinin kireçtaşından. 1529 ile 1532 arasında, kariyerini Portekiz'de yapan Fransız kökenli heykeltıraş Nicolas Chanterene üzerinde çalıştı; siparişi veren, bu manastırı kuran kralın oğlu Kral Üçüncü João'ydu. Bunun ne kadar tuhaf olduğunu düşünün. Burası tepede, uzak bir topluluktu, en fazla on sekiz keşiş; ama sunak panosunu bizzat kral ısmarladı. Kat kat küçük sahneler oyulmuş ve baktıkça daha çok küçük figür ortaya çıkıyor.
Bu kilise yalnızca keşişlere değil, dışarıdan gelenlere de açıktı. Burası hiçbir zaman bir cemaat kilisesi olmadı, ama dinî tarikatlar kaldırılana dek inananlar Hacılar Yolu'ndan yukarı çıkıp buraya geldi. Dışarı çıktığınızda avlunun kemerlerinden aşağı bakın: eski Hacılar Yolu'nun izi altlarında hâlâ seçilebiliyor.
1755 depreminin bu şapelin ne kadarını sağlam bıraktığı konusunda anlatılar ayrılıyor, ama sunak tarafı konusunda hemfikirler ve sunak panosu kesinlikle hâlâ burada. Ferdinand elindekinin ne olduğunu anlamıştı. Şimdi dönün ve arkanızdaki duvara, vitraya bakın. İşletmeci onu, Ferdinand'ın tepedeki çalışmalarının başladığı 1840'a tarihliyor ve yapımcısı olarak Nürnberg'deki Kellner atölyesini gösteriyor. Bu camın sarayın dayandığı siyasi meşruiyeti ifade ettiğini de açıkça söylüyor. Aynı düşünceyi Pena'daki, 1841 tarihli başka bir Kellner camında da görebilirsiniz. Camda, manastırın kurucusu Kral Birinci Manuel, yaldızlı zırhı içinde, sol elinde manastırın küçük bir maketine benzeyen bir şeyle görünüyor. Yani yabancı bir prens, kuruluştan üç yüzyılı aşkın süre sonra, yapıyı elinde tutan kurucuyu renkli camda ısmarlıyordu.
Durak 5 / 5 · Nöbetçi Yolu, sarayın surları üzerinde, kuzeye, Mağribi Kalesi'ne doğru bakarak
Nöbetçi Yolu'ndan manzara
Yapım sorumlusu: Baron von Eschwege; yaptıran: İkinci Ferdinand; karşıdaki Mağribi Kalesi İslam yönetimi döneminde kuruldu · 19. yüzyılın ortası · Sarayın surları boyunca dolanan, mazgallı taş korkuluklu yol
Şunlara dikkat edin
- Kuzeydeki bir sonraki sırt boyunca uzanan Mağribi Kalesi surları. Ferdinand 1838'de onları da satın aldı, sonra da onarttı.
- Uzakta, kuzeyde Mafra Manastırı. Kraliçe Amelia 5 Ekim 1910'da oraya doğru yola çıktı.
- Kıyı şeridi ile Sintra ve Ericeira plajları. Çok açık günlerde manzara Berlengas Adaları'na kadar uzanıyor.
Konuşma metni (1:45)
Her gerçek kalede bundan vardır: garnizon çevreyi her yönden izleyebilsin diye surların tepesini dolanan bir yol. Bu kalenin hiç garnizonu olmadı. Nöbetçi Yolu'nun hiçbir askerî amacı yoktu; işletmecinin kendi ifadesiyle asıl işlevi, bütün saray gibi, zevkti. O yüzden onu yapıldığı gibi yürüyün: ağır ağır, kralın göstermek istediklerine bakarak.
Kuzeyden, bir sonraki sırttaki uzun Orta Çağ duvarıyla başlayın. Burası Mağribi Kalesi; bin yıldan uzun süre önce İslam yönetimi döneminde yapılmış, Ferdinand 1838'de onu bu tepeyle birlikte satın aldığında çoktan harabeye dönmüştü. Onu da onarttı, yani sahte kalesinden görülen manzara bile kısmen onun gerçek bir kale üzerindeki kendi işi. Arkasında arazi tarlalara doğru iniyor; iyi bir günde gözünüzle kuzeydeki Mafra Manastırı'na, kıyı boyunca da Sintra ve Ericeira plajlarına kadar izleyebilirsiniz. Çok açık günlerde manzara, Atlas Okyanusu'ndaki Berlengas Adaları'na kadar uzanıyor.
Bu iki adı, Mafra ve Ericeira'yı aklınızda tutun, çünkü sarayın son kraliyet hikâyesi bu manzaranın tam ortasından geçiyor.
Kraliçe Amelia, Pena'yı çok severdi; burası bütün saraylar arasında en sevdiği yer oldu. Eşi Kral Carlos ile büyük oğulları 1908'de Lizbon'da öldürüldükten sonra, dostları ve köpekleriyle buraya giderek daha sık çekildi. Ekim 1910'da devrim patlak verdiğinde, yanındakilerle sarayın teraslarına çıktı, Lizbon'daki çatışmaların izlerini aradı. Beş Ekim'de cumhuriyetin ilan edildiği haberi ona burada ulaştı. Kayınvalidesine ve oğlu genç Kral Manuel'e katılmak için Mafra'ya gitti. Oradan Ericeira'ya geçtiler, kraliyet yatına bindiler ve Cebelitarık'a doğru yola çıktılar. Yani Portekiz monarşisi, gözünüzün az önce izlediği yoldan ayrıldı.
Kraliçe geri döndü, 1945'te, bir ziyaretçi olarak. Birkaç dakika sarayda yalnız kalmak istedi.
Bağımsız rehber · Chiaro
Chiaro'yu Pena Sarayı'ndaki her şeye doğrultun.
Ferdinand'ın tepesi, beş durağımızın yanından geçip gittiği şeylerle dolu: gerçek boynuzlu geyik başları, öğlen top ateşlemek üzere düzenlenmiş bir güneş saati, Kraliçe Vadisi'nde dünyanın öbür ucundan gelen ağaç eğrelti otları. Teraslarda ya da parkta telefonunuzu bir çiniye, bir çörtene ya da adını bilemediğiniz bir ağaca tutun; Chiaro ne olduğunu ve kimin fikri olduğunu söylesin, dönüş yokuşu bekleyebildiği sürece de cevap vermeyi sürdürsün.
Gitmeden önce
Ulaşım
Pena Parkı, Sintra'nın üzerindeki tepelerde. İki giriş var. Bu yürüyüşün başladığı Ana Giriş'in GPS konumu 38º 47' 16.45" N, 9º 23' 15.35" W, Göller Girişi'nin konumu ise 38° 47' 21.4" N, 9° 23' 31.9" W.
Lizbon'dan Oriente, Rossio veya Entrecampos istasyonundan Sintra Hattı trenine binip Sintra'ya gidin, sonra istasyondan ya da Lourel otoparkından Scotturb'ün 434 numaralı otobüsüyle Pena'ya çıkın. Özel araçlar saraya kadar çıkamaz; arabayla geliyorsanız aracınızı Sintra'nın tarihî merkezinde ya da çevredeki bir otoparkta bırakın. Şehirden yukarı çıkan işaretli yürüyüş yolları da var.
Bilet ve giriş
- Dört bilet önemli. Yetişkin için 12 avroluk park bileti, parkı ve mutfak ile şapel dâhil Saray Teraslarını kapsıyor ve bu sayfadaki her durağa ulaştırıyor. 20 avroluk Essential Visit, Yeni Saray'ın odalarını ekliyor. 45 avroluk Complete Visit, Manuel üslubundaki manastır avlusu dâhil Özel Daireleri ekliyor. Rehberli ziyaret, sarayın aynı bölümlerini rehber eşliğinde kapsıyor.
- Saray bileti belirli bir tarih ve saat için satılır ve tek giriş hakkı verir. Saraya yalnızca belirlenen saatte girilir. Park biletinde tarih vardır ama saat dilimi yoktur. İşletmeci saray içinde fotoğraf ve video çekimine izin vermiyor, bu yüzden kameranızı teraslara ve parka saklayın.
- İşletmeci, parkın açılış saatlerini 09:00–19:00, son giriş 18:00; sarayınkini 09:30–18:30, son bilet 17:30 ve son giriş 18:00 olarak veriyor. Gideceğiniz tarih için parquesdesintra.pt/en/plan-your-visit/opening-times-and-prices/ adresine bakın.
- Ana Giriş'ten yukarı giden yol dik. Giriş ile saray arasında gidiş-dönüş 4,50 avroya küçük bir transfer aracı çalışıyor. Giriş biletine ek olarak ya da nakit kabul edilmeyen aracın üzerinde satılıyor. Park bileti sayfası ek hizmet olarak yalnızca parkın içinde dilediğiniz yerde binilen ring hattını gösteriyor, bu yüzden o biletle gelirseniz araçta ödemeyi planlayın.
Resmî sesli rehber
Parques de Sintra'nın Zoomguide adlı kendi sesli rehberi var; zoomguide.app adresinden telefonunuzda Portekizce, İngilizce, İspanyolca ve Fransızca çalışıyor, içeriğini araştırmacıları ve küratörleri hazırlıyor, kapsamında saray ile Edla Kontesi'nin Dağ Evi bulunuyor. İşletmeci onu Complete Visit sayfasında ücretsiz dijital kaynaklar arasında sayıyor ve içeriği gitmeden önce indirmenizi öneriyor. Ayrıca yetişkin başına 75 avroya 90 dakikalık rehberli ziyaret de satıyor. Bizim beş kaydımızın amacı daha küçük: binanın dışı, kralın onunla ne demek istediği ve her oynatıcının altında yazılı metin.
Resmî web sitesi →Sorular
Ücretsiz bir Pena Sarayı sesli rehberi var mı?
Evet, tam burada: sarayın dışı ve şapeli üzerine beş kayıt, indirme gerekmeden. Bir diğeri işletmecinin Zoomguide'ı; telefonunuzda çalışıyor, ücretsiz dijital kaynakları arasında yer alıyor ve saray ile Edla Kontesi'nin Dağ Evi'ni kapsıyor.
Pena Sarayı sesli rehberini biletsiz dinleyebilir miyim?
Kayıtları evde çalmanıza hiçbir engel yok; ilk durak da Ana Giriş'in dışındaki yolda, herhangi bir biletten önce. Diğer dördü parkın içinde, yani önlerinde durmak için en azından park biletine ihtiyacınız var.
Resmî Pena Sarayı sesli rehberi ne kadar?
İşletmeci Zoomguide için fiyat belirtmiyor ve onu Complete Visit sayfasında ücretsiz dijital kaynaklar altında sayıyor. İnsanlı alternatifi, kültür rehberi eşliğindeki 90 dakikalık rehberli ziyaret, yetişkin için 75 avro ve saraya çıkış transferini de içeriyor.
En ucuz Pena bileti sarayın içine sokar mı?
Yalnızca kısmen. 12 avroluk park bileti teraslara, Nöbetçi Yolu'na, mutfağa ve şapele ulaştırır ama devlet salonlarına girmez. Onlar için belirli giriş saati olan 20 avroluk Essential Visit, özel daireler ve Manuel üslubundaki manastır avlusu için de 45 avroluk Complete Visit gerekir.
Pena'da nereden başlamalıyım, arabayla çıkabilir miyim?
Parkın, Sintra istasyonundan 434 numaralı otobüsle ulaşılan Ana Giriş'inden başlayın. Arabayla çıkamazsınız, çünkü özel araçların saraya gitmesine izin verilmiyor. Girişten sonra yol dik; yürüyün ya da küçük transfer aracına para verin.
Pena Sarayı hiç kapalı olur mu?
Düzenli kapanış günleri Noel arifesi, Noel günü, yılbaşı arifesi ve yılbaşı günü. İşletmeci ayrıca devlet etkinlikleri, tepelerdeki yangın riski ya da aşırı hava koşulları nedeniyle ara sıra kapanabileceğini bildiriyor; rüzgârlı ya da çok kuru bir günde sitesine bakmakta fayda var.
Diğer sesli rehberler
Chiaro tarafından hazırlandı. Pena Sarayı yönetimiyle bağlantılı değildir.