Μουσείο Διακοσμητικών Τεχνών · Παρίσι · Ανεξάρτητος ξεναγός
Ηχητικός ξεναγός Μουσείου Διακοσμητικών Τεχνών,
πέντε στάσεις, δωρεάν.
Ακούστε πέντε ηχητικές ξεναγήσεις απευθείας σε αυτή τη σελίδα και έπειτα φωτογραφίστε οποιοδήποτε από τα 6.000 αντικείμενα στους επτά ορόφους για να σας πει το Chiaro την ιστορία του.
Δημιουργία του Chiaro. Δεν συνδέεται με το Μουσείο Διακοσμητικών Τεχνών.
Η συνάντηση του Ιάσονα και της Μήδειας
Μουσείο Διακοσμητικών Τεχνών, Παρίσι
Αυτό ήταν το δωρεάν κομμάτι
Αρκεί μια φωτογραφία: το Chiaro σάς παρουσιάζει το Μουσείο Διακοσμητικών Τεχνών έργο προς έργο.
Οι πέντε στάσεις · 12 λεπτά ήχου
Πέντε στάσεις, μία διαδρομή,
με τη σειρά που θα περπατήσετε.
Κρυμμένος στις βορειοδυτικές πτέρυγες του ανακτόρου του Λούβρου, στην οδό 107 rue de Rivoli, αυτός ο ηχητικός ξεναγός για το Μουσείο Διακοσμητικών Τεχνών ακολουθεί τη χρονολογική διαδρομή στα επίπεδα 3 και 4. Πάρτε τον ανελκυστήρα Λεφιέλ μέχρι το επίπεδο 3 για να ξεκινήσετε στην αίθουσα 6 με έναν φλωρεντινό γαμήλιο πίνακα της δεκαετίας του 1480, και έπειτα ανεβείτε στο επίπεδο 4 για ένα μπουντουάρ του 18ου αιώνα από την Πλας Βαντόμ στην αίθουσα 23, το εργαστήριο γλυπτικής του Ουντόν από τον Λουί-Λεοπόλντ Μπουαγί στην αίθουσα 29, το επίχρυσο μπρούντζινο κρεβάτι της Βαλτές ντε λα Μπιν στην αίθουσα 40 και το Αρ Νουβό βιτρό του Εζέν Γκρασέ στην αίθουσα 44. Η ακρόαση διαρκεί περίπου δώδεκα λεπτά· υπολογίστε γύρω στα ενενήντα λεπτά μαζί με το περπάτημα ανάμεσα στις πτέρυγες.
Κάθε αριθμός αίθουσας, κωδικός συλλογής και ιστορική λεπτομέρεια παρακάτω βασίζεται στην ηλεκτρονική πύλη συλλογών του μουσείου σε συνδυασμό με μια ανεξάρτητη πηγή όπως τα Wikidata ή η Wikipedia. Έπιπλα και ευαίσθητα ξύλινα πάνελ αλλάζουν ενίοτε αίθουσα ή φεύγουν ως δάνεια, γι’ αυτό εμπιστευτείτε την πινακίδα μπροστά σας σε περίπτωση απόκλισης και στείλτε μας ένα μήνυμα αν κάποιο έργο έχει μετακινηθεί.
Στάση 1 από 5 · Επίπεδο 3, αίθουσα 6 (Πρώιμη Ιταλική Αναγέννηση)
Η συνάντηση του Ιάσονα και της Μήδειας
Αποδίδεται στον Μπιάτζιο ντ’ Αντόνιο (1446–1516) · περ. 1486 · Λάδι σε ξύλο (πάνελ κασόνε), 54 × 131 εκ.
Προσέξτε
- Η μαύρη σημαία με τους ομόκεντρους χρυσούς κύκλους στην πρύμνη του αριστερού πλοίου: το οικόσημο της τραπεζικής δυναστείας των Αλμπίτσι, που μαζί με το οικόσημο των Τορναμπουόνι χρονολογεί το έργο σε έναν φλωρεντινό γάμο του 1486.
- Ο Ιάσονας με το φτερωτό χρυσό κράνος και η Μήδεια στα πορφυρά να ενώνουν τα δεξιά τους χέρια μέσα στον οκταγωνικό ναό, ακριβώς κάτω από ένα μικροσκοπικό μπρούντζινο αγαλματίδιο του Απόλλωνα.
- Το μακρόστενο, χαμηλό σχήμα της σανίδας, 54 επί 131 εκατοστά: δεν ζωγραφίστηκε για εκκλησιαστικό βωμό, αλλά για να ενσωματωθεί σε έπιπλα νυφικού θαλάμου.
Κείμενο (2:21)
Προσέξτε το σχήμα αυτού του πίνακα προτού αρχίσετε να διαβάζετε το πλήθος μέσα του. Με ύψος 54 εκατοστών και πλάτος πάνω από το διπλάσιο, αυτό το μακρόστενο οριζόντιο πάνελ δεν προοριζόταν ποτέ να κρεμαστεί πάνω από την Αγία Τράπεζα μιας εκκλησίας. Στη Φλωρεντία του 15ου αιώνα, οι εύπορες οικογένειες ανέθεταν σε σπουδαίους ζωγράφους να διακοσμήσουν τις ξύλινες επιφάνειες της κρεβατοκάμαρας των νεονύμφων: τις γαμήλιες κασέλες που ονομάζονταν κασόνι, τις ξύλινες επενδύσεις στους τοίχους στο ύψος των ώμων και τα σκαλιστά κρεβάτια. Βλέπετε μπροστά σας την οικιακή πολυτέλεια της Ιταλικής Αναγέννησης, κι αυτός είναι ο λόγος που το έργο κατοικεί σε ένα μουσείο διακοσμητικών τεχνών.
Κοιτάξτε ψηλά τα δύο μεγάλα ιστιοφόρα που είναι αγκυροβολημένα στις δύο πλευρές του κόλπου και εντοπίστε τα εραλδικά λάβαρα πάνω από τις πρύμνες τους. Αριστερά, οι ομόκεντροι χρυσοί δακτύλιοι σε μαύρο φόντο δηλώνουν την οικογένεια Αλμπίτσι. Σε συνδυασμό με το οικόσημο των Τορναμπουόνι, ενός άλλου τραπεζικού οίκου της Φλωρεντίας, αυτές οι μικροσκοπικές σημαίες συνδέουν το πάνελ με έναν περίφημο κοσμικό γάμο του 1486: τον γάμο του Λορέντσο Τορναμπουόνι με την Τζοβάνα ντέλι Αλμπίτσι. Αρκετοί ζωγράφοι συνεργάστηκαν σε μια ολόκληρη σειρά έργων με θέμα τον ελληνικό μύθο του Ιάσονα και των Αργοναυτών για τον θάλαμο του νεαρού ζευγαριού, και αυτή η σκηνή ανατέθηκε στον Μπιάτζιο ντ’ Αντόνιο.
Ο Μπιάτζιο, γεννημένος στη Φλωρεντία το 1446 ως γιος κεντητή, μαθήτευσε κοντά στον Κόζιμο Ροσέλι, εργάστηκε στο εργαστήριο του Αντρέα ντελ Βερόκιο και βοήθησε στην τοιχογράφηση της Καπέλα Σιστίνα στη Ρώμη προτού επιστρέψει στα αφηγηματικά πάνελ επίπλων στα οποία διέπρεπε. Επί αιώνες οι ιστορικοί της τέχνης είχαν ξεχάσει το αληθινό του όνομα, μοιράζοντας τα έργα του σε ζωγράφους από τη Φαέντσα ή στον Μπενεντέτο Γκιρλαντάιο, ώσπου φορολογικά αρχεία που δημοσιεύτηκαν το 1935 απέδωσαν ξανά στον Μπιάτζιο ντ’ Αντόνιο Τούτσι την καριέρα του.
Ακολουθήστε την καθαρή γεωμετρία του οκταγωνικού ναού ακριβώς στο κέντρο. Κάτω από τον πράσινο τρούλο και την επίχρυση ζωφόρο του, ο Ιάσονας με πανοπλία και φτερωτό κράνος παίρνει το χέρι της πριγκίπισσας Μήδειας που φορά πορφυρό ένδυμα, δίνοντας όρκο γάμου μπροστά σε ένα μικροσκοπικό άγαλμα του Απόλλωνα. Αυλικοί με ζωηρόχρωμες κάλτσες, λαγωνικά και δύο μικροί ακόλουθοι πλαισιώνουν την ακτή ενώ το πλοίο Αργώ περιμένει σε ήρεμα νερά.
Φυσικά, όποιος στη Φλωρεντία διάβαζε Οβίδιο γνώριζε πόσο καταστροφικά κατέληξε ο γάμος του Ιάσονα και της Μήδειας, όμως οι πάτρωνες της Αναγέννησης λάτρευαν παρ’ όλα αυτά τη μεγαλοπρέπεια του φλερτ. Ο Παριζιάνος αρχιτέκτονας και συλλέκτης Εμίλ Περ κληροδότησε το πάνελ σε αυτό το μουσείο το 1905, με τις χρυσές του ανταύγειες να λάμπουν ακόμη ύστερα από πέντε αιώνες.
Στάση 2 από 5 · Επίπεδο 4, αίθουσα 23 (Cabinet des Fables)
Το Δωμάτιο των Μύθων (Cabinet des Fables)
Παριζιάνοι ξυλογλύπτες και ζωγράφοι για τον Φρανσουά-Μπαλταζάρ Ντανζέ · περ. 1750–1755 (επαναδιακόσμηση περ. 1853) · Μορφοποιημένη, σκαλιστή, ζωγραφισμένη και ελαιοεπιχρυσωμένη δρύινη επένδυση, έντεκα πάνελ από τους Μύθους του Λα Φοντέν
Προσέξτε
- Ο σκόπιμος διαχωρισμός στη συντήρηση: τα δύο τρίτα της σκαλιστής βελανιδιάς φορούν το τριανταφυλλί και απαλό πράσινο της δεκαετίας του 1750 της μαντάμ Ντανζέ, ενώ το ένα τρίτο διατηρεί το βαρύ φύλλο χρυσού που μπήκε για τον στρατό γύρω στο 1853.
- Το ζωγραφισμένο δικαστήριο ζώων στον πίνακα Ο λύκος κατηγορεί την αλεπού μπροστά στον πίθηκο, όπου ένας πίθηκος δικαστής κάθεται σε πέτρινο βάθρο ακούγοντας δύο κατεργάρηδες να μαλώνουν κάτω από ένα δέντρο.
- Το χαμηλό ταβάνι και η μικρή κάτοψη, φτιαγμένα ως ιδιωτικό μπουντουάρ με θέα την Place Vendôme και όχι ως μεγάλη αίθουσα υποδοχής.
Κείμενο (2:10)
Σταθείτε μέσα σε αυτό το μικρό δωμάτιο με τη δρύινη επένδυση και κοιτάξτε γύρω σε όλους τους τοίχους προτού εστιάσετε σε έναν μόνο πίνακα. Τα δύο τρίτα του δωματίου είναι ντυμένα με απαλό τριανταφυλλί και ανοιχτό πράσινο, ανάλαφρα σαν γλάσο ζαχαροπλαστικής. Το υπόλοιπο ένα τρίτο αστράφτει με βαρύ, επιβλητικό χρυσάφι του 19ου αιώνα. Αυτός ο απότομος διαχωρισμός δεν είναι ημιτελής εργασία. Είναι δύο αντίπαλοι αιώνες παριζιάνικης ζωής που μοιράζονται τους ίδιους τέσσερις τοίχους.
Το 1750 ένας πλούσιος φοροεισπράκτορας ονόματι Φρανσουά-Μπαλταζάρ Ντανζέ αγόρασε ένα μεγαλοπρεπές πέτρινο μέγαρο στον αριθμό 9 της Πλας Βαντόμ, λίγα βήματα βόρεια από αυτό το κτίριο, και προσέλαβε Παριζιάνους ξυλογλύπτες και ζωγράφους για να το ανακαινίσουν. Στο βάθος του διαμερίσματος της συζύγου του στον πρώτο όροφο, με θέα στην πλατεία, έκρυψαν αυτό το χαμηλοτάβανο μπουντουάρ. Αντί για πομπώδεις θεούς ή πεδία μαχών, η μαντάμ Ντανζέ περιέβαλε τον εαυτό της με έντεκα ζωγραφιστές σκηνές από τους Μύθους του Ζαν ντε Λα Φοντέν, ενταγμένες σε κοχύλια Ροκοκό και ελικοειδή πλαίσια τονισμένα με ροζ και πράσινο.
Βρείτε το πάνελ όπου ένας πίθηκος κάθεται πάνω σε πέτρινο βάθρο κάτω από ένα αέρινο δέντρο ενώ ένας λύκος και μια αλεπού αγορεύουν από κάτω του. Είναι ο μύθος του Λα Φοντέν με τον λύκο που κατηγορεί την αλεπού για κλοπή μπροστά στον πίθηκο δικαστή, ο οποίος ακούει και τις δύο πλευρές και επιβάλλει πρόστιμο και στους δύο επειδή κανένας δεν έχει καθαρή συνείδηση. Στο σπίτι ενός χρηματιστή του Παλαιού Καθεστώτος, το πνεύμα κέρδιζε τη μεγαλοστομία.
Έναν αιώνα αργότερα το μέγαρο άλλαξε εντελώς ενοίκους. Μετά το 1849 το αρχοντικό στον αριθμό 9 της Πλας Βαντόμ παραχωρήθηκε στον στρατό ως αρχηγείο της Πρώτης Στρατιωτικής Μεραρχίας, και το 1870 έγινε η κατοικία του στρατιωτικού διοικητή του Παρισιού. Οι στρατηγοί είχαν ελάχιστη υπομονή για παστέλ ροζ. Γύρω στο 1853 η ξυλεπένδυση ξαναβάφτηκε και επιχρυσώθηκε βαριά, μετατρέποντας το παιχνιδιάρικο καταφύγιο μιας γυναίκας σε αυστηρό σαλόνι της Δεύτερης Αυτοκρατορίας.
Όταν ο στρατός αποχώρησε το 1898, τα έντεκα πάνελ αποσυναρμολογήθηκαν και το 1912 το Λούβρο τα παραχώρησε εδώ ως μακροχρόνιο δάνειο. Μπροστά σε δύο αυθεντικές ιστορικές φάσεις, οι συντηρητές του μουσείου αποκάλυψαν τα χρώματα του 18ου αιώνα της μαντάμ Ντανζέ στα δύο τρίτα της αίθουσας και διατήρησαν τη στρατιωτική επιχρύσωση στο τελευταίο τρίτο, αφήνοντας έναν αιώνα αλλαγής του γούστου ορατό ακριβώς στην ένωση.
Στάση 3 από 5 · Επίπεδο 4, αίθουσα 29 (Το σαλόνι Ταλεράκ)
Το εργαστήριο του Ζαν-Αντουάν Ουντόν
Λουί-Λεοπόλντ Μπουαγί (1761–1845) · περ. 1804 · Λάδι σε μουσαμά, 88 × 115 εκ.
Προσέξτε
- Η αληθινή γύψινη προτομή του μαθηματικού Πιερ-Σιμόν ντε Λαπλάς που έφτιαξε ο Ουντόν το 1804 εκτίθεται ακριβώς δίπλα στον πίνακα: το ίδιο κεφάλι που πλάθει ο Ουντόν με τα δάχτυλά του στον μουσαμά.
- Ο Λαπλάς να ποζάρει στο ξύλινο βάθρο δεξιά με παλιομοδίτικη πουδραρισμένη περούκα δεμένη στον αυχένα και σκούρο σακάκι με ψηλό γιακά.
- Τα φορτωμένα ράφια πάνω από την πράσινη κουρτίνα του εργαστηρίου, απ’ όπου ο καθιστός Βολταίρος του Ουντόν και δεκάδες γύψινες προτομές κοιτάζουν τη σύζυγό του, τις τρεις κόρες του και έναν σκύλο που κοιμάται.
Κείμενο (2:07)
Κοιτάξτε το πήλινο κεφάλι κάτω από τα δάχτυλα του γλύπτη στο κέντρο αυτού του μουσαμά και έπειτα ρίξτε μια ματιά ακριβώς δίπλα στην κορνίζα. Στην αίθουσα, πλάι στον πίνακα του Λουί-Λεοπόλντ Μπουαγί, στέκεται η αληθινή γύψινη προτομή του 1804 του αστρονόμου και μαθηματικού Πιερ-Σιμόν ντε Λαπλάς, ύψους 61 εκατοστών, πλασμένη από τον ίδιο τον Ζαν-Αντουάν Ουντόν. Τόσο ο πίνακας όσο και η προτομή ανήκαν στον συλλέκτη Εμίλ Περ, και το κληροδότημά του το 1905 επιτρέπει στο μουσείο να στήσει μία από τις πιο ευφυείς οπτικές εκπλήξεις στο Παρίσι.
Ο Μπουαγί παρουσίασε αυτόν τον μουσαμά στο Σαλόν του 1804 και έφυγε με χρυσό μετάλλιο. Μας μεταφέρει μέσα στο ισόγειο εργαστήριο που διατηρούσε ο Ουντόν στην απέναντι όχθη του Σηκουάνα, στο πρώην Κολέζ ντε Κατρ-Νασιόν, το σημερινό Ινστιτούτο της Γαλλίας. Στα εξήντα τρία του χρόνια, ο Ουντόν ήταν ο πιο φημισμένος γλύπτης πορτρέτων εν ζωή, ο άνθρωπος που είχε σμιλεύσει τον Βολταίρο, τον Ντιντερό, τον Τζορτζ Ουάσινγκτον και τον Τόμας Τζέφερσον.
Σε ένα πρώιμο προσχέδιο ο Μπουαγί είχε τοποθετήσει στο καβαλέτο γλυπτικής μια προτομή του Ναπολέοντα. Στον τελικό πίνακα για το Σαλόν αντικατέστησε τον αυτοκράτορα με τον μεγαλύτερο εν ζωή επιστήμονα της Γαλλίας: τον Λαπλάς, τον οποίο οι σύγχρονοί του αποκαλούσαν Γάλλο Νεύτωνα για το έργο του στην ουράνια μηχανική. Κοιτάξτε τον Λαπλάς καθισμένο στο ξύλινο βάθρο δεξιά. Ενώ οι νεότεροι άνδρες είχαν υιοθετήσει τα κοντά ρομαντικά μαλλιά, ο Λαπλάς επέμενε σε μια συντηρητική πουδραρισμένη περούκα δεμένη στον λαιμό και παλτό με ψηλό γιακά.
Ο Μπουαγί μετατρέπει μια ώρα δουλειάς σε τρεις πίνακες ταυτόχρονα. Δεξιά είναι ένα μάθημα για το πώς γεννιέται η γλυπτική, με τον Ουντόν με την ανοιχτόχρωμη μπλούζα του να μετρά το ζωντανό οστό πάνω στον υγρό πηλό ενώ ένας σκύλος κοιμάται στη βάση του σταντ. Αριστερά είναι ένα τρυφερό οικογενειακό πορτρέτο: η σύζυγος του Ουντόν κάθεται με λευκό φόρεμα Αμπίρ μαζί με τις τρεις κόρες τους, τη Σαμπίν, την Αν-Ανζ και την Κλωντίν, μία εκ των οποίων ξεφυλλίζει σχέδια μπροστά σε ένα καβαλέτο.
Και πίσω από το πράσινο υφασμάτινο παραβάν υψώνεται ολόκληρη η σταδιοδρομία του Ουντόν σε μικρογραφία: το καθιστό άγαλμα του Βολταίρου, μια ψηλή εκδαρμένη ανατομική μορφή που υψώνει το ένα χέρι τέρμα αριστερά, και ψηλά σκονισμένα ράφια γεμάτα με κάθε διάσημη μορφή του Διαφωτισμού.
Στάση 4 από 5 · Επίπεδο 4, πτέρυγα Ροάν, αίθουσα 40 (Η μεγαλοπρέπεια των εταίρων)
Επίσημη κλίνη της Βαλτές ντε λα Μπιν
Εντουάρ Λιεβρ (1828–1886) · περ. 1875 · Σκελετός οξιάς, τορευτός, πατιναρισμένος και επίχρυσος μπρούντζος, πράσινο μεταξωτό βελούδο, 410 × 260 × 200 εκ.
Προσέξτε
- Δύο παχουλοί επίχρυσοι μπρούντζινοι ερωτιδείς στο προσκέφαλο που κρατούν έναν οβάλ θυρεό με το εστεμμένο αρχικό V, επινοώντας βασιλικό τίτλο για μια αυτοδημιούργητη εταίρα.
- Μπρούντζινα προσωπεία φαύνων που χαμογελούν σαρκαστικά κατά μήκος του άνω γείσου του ουρανού και σε προφίλ δίπλα στο έμβλημα του προσκέφαλου, τα οποία η Βαλτές αποκαλούσε τρυφερά τους έξυπνους μικρούς θεούς της.
- Το καμπύλο επίχρυσο μπρούντζινο κιγκλίδωμα βιδωμένο απευθείας στο ποδαρικό του κρεβατιού, με δύο φλεγόμενα μπρούντζινα θυμιατήρια στους μπροστινούς στύλους.
Κείμενο (2:42)
Υψωμένο πάνω από τέσσερα μέτρα προς το ταβάνι με επίχρυσο μπρούντζο και απαλό πράσινο μετάξι, αυτό το αντικείμενο μοιάζει λιγότερο με έπιπλο υπνοδωματίου και περισσότερο με βωμό χτισμένο για βασίλισσα. Αυτό ακριβώς ήταν το αστείο, και κανείς στο Παρίσι δεν το καταλάβαινε καλύτερα από τη γυναίκα που το πλήρωσε.
Γεννήθηκε ως Εμιλί-Λουίζ Ντελαμπίν σε μια φτωχή συνοικία του Παρισιού το 1848, κόρη μιας ασπρορουχούδας από τη Νορμανδία. Στα δέκα της δούλευε σε ραφείο· στην εφηβεία της πόζαρε για ζωγράφους και μπήκε στον επικίνδυνο κόσμο της πορνείας της Δεύτερης Αυτοκρατορίας. Έπειτα επανεφηύρε τον εαυτό της από το μηδέν. Έπλασε τον θεατρικό τίτλο Βαλτές ντε λα Μπιν επειδή το Βαλτές ακουγόταν στα γαλλικά σχεδόν πανομοιότυπο με το Βοτρ Αλτές, δηλαδή Η Αυτού Υψηλότης. Πολιορκημένη από τραπεζίτες, αριστοκράτες και ζωγράφους, συγκέντρωσε μια περιουσία και ένα ιδιωτικό μέγαρο στον αριθμό 98 της λεωφόρου Μαλζέρμπ, δώρο του πρίγκιπα ντε Σαγκάν.
Γύρω στο 1875 ανέθεσε στον διακοσμητή Εντουάρ Λιεβρ, ο οποίος μόλις είχε ολοκληρώσει την κρεβατοκάμαρα του φίλου της ζωγράφου Εντουάρ Ντετάιγ, να της κατασκευάσει ένα λι ντε παράντ, μια τελετουργική επίσημη κλίνη. Στις Βερσαλλίες επί Λουδοβίκου ΙΔ΄, η βασιλική κλίνη στεκόταν πίσω από ένα ξύλινο κιγκλίδωμα που κρατούσε τους αυλικούς σε απόσταση σεβασμού κατά τις πρωινές ακροάσεις του βασιλιά. Δείτε τι έκανε εδώ ο Λιεβρ με αυτό το βασιλικό κιγκλίδωμα. Αντί να κρατήσει τους επισκέπτες μακριά στο πάτωμα, βίδωσε ένα καμπυλωτό επίχρυσο μπρούντζινο κιγκλίδωμα απευθείας πάνω στον σκελετό του ίδιου του κρεβατιού και έστησε δύο φλεγόμενα μπρούντζινα θυμιατήρια στους γωνιακούς στύλους, μετατρέποντας το αυλικό πρωτόκολλο σε απροκάλυπτη σκηνή απόλαυσης.
Κοιτάξτε τώρα το προσκέφαλο και το ψηλό γείσο. Δύο παχουλοί μπρούντζινοι ερωτιδείς υψώνουν έναν θυρεό με το εστεμμένο αρχικό Βι. Πάνω από τις πράσινες μεταξωτές κουρτίνες, σαρκαστικά προσωπεία φαύνων χαμογελούν από τον ουρανό· η Βαλτές συνήθιζε να τους αποκαλεί τους έξυπνους μικρούς θεούς της. Όταν επετράπη στον μυθιστοριογράφο Εμίλ Ζολά να ξεναγηθεί στην κρεβατοκάμαρά της στη λεωφόρο Μαλζέρμπ, κράτησε σημειώσεις και μεταμόρφωσε αυτό ακριβώς το έπιπλο στο σκανδαλώδες χρυσό και ασημένιο κρεβάτι-θρόνο στην κορύφωση του μυθιστορήματός του Νανά του 1880.
Κρυμμένες μέσα στον σκελετό βρίσκονται οι υπογραφές των τεχνιτών που συναρμολόγησαν όλο αυτόν τον μπρούντζο: σημειώσεις με μολύβι στην πίσω πλευρά του δεξιού κιγκλιδώματος και πίσω από το έμβλημα αναφέρουν τους εφαρμοστές Λεγκρό και Λαζάρ και τους τορευτές Μπράουν και Ντυμόν το 1880 και το 1881, μαζί με το εργαστήριο που μετέφερε την κλίνη στην εξοχική κατοικία της Βαλτές στη Βιλ-ντ’Αβρέ τον Δεκέμβριο του 1902.
Τα περισσότερα μέγαρα των εταίρων βγήκαν σε δημοπρασία και διασκορπίστηκαν μόλις πέθαναν οι ιδιοκτήτριές τους. Η Βαλτές ξεγέλασε την υστεροφημία μία τελευταία φορά. Πριν από τον θάνατό της το 1910 συμπεριέλαβε αυτό το κρεβάτι στη διαθήκη της, κληροδοτώντας το απευθείας στο Μουσείο Διακοσμητικών Τεχνών το 1911 ώστε ο μπρούντζινος θρόνος της να βρίσκεται μόνιμα μέσα στο ανάκτορο των βασιλέων της Γαλλίας.
Στάση 5 από 5 · Επίπεδο 4, αίθουσα 44 (Αρ Νουβό και διακόσμηση εσωτερικών χώρων)
Άνοιξη (La Matinée de printemps)
Εζέν Γκρασέ (1845–1917), σχέδιο· Φελίξ Γκωντέν (1851–1930), υαλογράφος · 1894 · Βιτρό και μόλυβδος, 298 × 136 εκ.
Προσέξτε
- Η κοινή υπογραφή στο κάτω αριστερό υαλοστάσιο, όπου αναγράφεται E. GRASSET del και F. GAUDIN pinx, PARIS 1894: ο σχεδιαστής και ο υαλογράφος υπογράφουν δίπλα δίπλα.
- Οι χοντρές μαύρες λωρίδες μολύβδου που οριοθετούν επίπεδες επιφάνειες γαλάζιου, ανθισμένου ροζ και βαθιού μωβ της ίριδας ακριβώς όπως οι γραμμές μελανιού σε αφίσα του δρόμου.
- Τρία χελιδόνια που στροβιλίζονται δίπλα σε ροζ ανθισμένα κλαδιά στην κορυφή, κλεισμένα σε γεωμετρική μπορντούρα από χρυσούς μισούς ήλιους και γαλάζια κύματα.
Κείμενο (2:22)
Κάντε λίγα βήματα πίσω ώστε να αγκαλιάσετε με το βλέμμα ολόκληρο το ύψος των τριών μέτρων αυτού του φωτεινού παραθύρου και παρατηρήστε τι συγκρατεί την εικόνα ενωμένη. Κάθε μπούκλα από τα καστανοκόκκινα μαλλιά, κάθε πτυχή του γαλάζιου φουλαριού και κάθε μωβ πέταλο της ίριδας κλειδώνεται μέσα σε ένα έντονο μαύρο περίγραμμα. Αν σας θυμίζει παριζιάνικη αφίσα της Μπελ Επόκ, έχετε εντοπίσει το μυστικό του Εζέν Γκρασέ με την πρώτη ματιά.
Γεννημένος στη Λωζάνη το 1845, γιος Ελβετού επιπλοποιού, ο Γκρασέ εγκαταστάθηκε στο Παρίσι το 1871 πεπεισμένος ότι το τείχος ανάμεσα στις καλές τέχνες και τα καθημερινά αντικείμενα έπρεπε να γκρεμιστεί. Σχεδίασε έπιπλα, τυπογραφικά στοιχεία, γραμματόσημα, κοσμήματα για τον οίκο Βεβέρ και 129 λιθογραφικές αφίσες που φυλάσσονται σε αυτό το μουσείο, καθώς και ένα σχέδιο που κάθε Γάλλος μαθητής αναγνωρίζει ακόμη: το έμβλημα του λεξικού Λαρούς του 1890 με τη γυναίκα που φυσά τους σπόρους μιας πικραλίδας στον άνεμο.
Όταν ο Γκρασέ σχεδίασε αυτό το παράθυρο και το ταίρι του, το Φθινοπωρινό Απόγευμα, για το αρχιτεκτονικό τμήμα του Σαλόν ντυ Σαν-ντε-Μαρς του 1894, μετέφερε τα διδάγματα της ιαπωνικής ξυλογραφίας και της έγχρωμης λιθογραφίας κατευθείαν στο γυαλί. Σε μια αφίσα, τα μαύρα περιγράμματα μελανιού χωρίζουν επίπεδα, φωτεινά πεδία χρώματος. Εδώ, αληθινές λωρίδες σκούρου μολύβδου κάνουν ακριβώς την ίδια δουλειά ενώ το φως της ημέρας πλημμυρίζει από πίσω τους.
Για να μετατρέψει το σε φυσικό μέγεθος σχέδιό του σε σχεδόν τρία μέτρα γυαλιού, ο Γκρασέ συνεργάστηκε με τον Φελίξ Γκωντέν, πρώην αξιωματικό του γαλλικού πυροβολικού που είχε αγοράσει ένα ιστορικό εργαστήριο υαλογραφίας στο Κλερμόν-Φεράν το 1879. Κοιτάξτε κάτω στην αριστερή γωνία του παραθύρου, ακριβώς κάτω από το στρίφωμα του εμπριμέ φορέματος της γυναίκας: και οι δύο άνδρες υπέγραψαν μαζί το γυαλί το 1894, ο Γκρασέ για το σχέδιο και ο Γκωντέν για την υαλογραφία.
Δείτε τα φυτά γύρω της. Στεφανωμένη με λευκά τριαντάφυλλα και κρατώντας ένα καλάθι με ροζ άνθη, σκύβει προς τις ψηλές ίριδες ενώ τρία χελιδόνια γέρνουν ανάμεσα στα ανθισμένα δέντρα από πάνω, όλα πλαισιωμένα από στιλιζαρισμένους χρυσούς ήλιους και κυματιστά γαλάζια νερά. Δύο χρόνια αργότερα, το 1896, ο Γκρασέ εξέδωσε το εμβληματικό του εγχειρίδιο για τα φυτά και τη διακοσμητική, υποστηρίζοντας ότι το γυαλί, το ξύλο και το σίδερο δεν πρέπει ποτέ να αντιγράφουν δουλικά ένα λουλούδι, επειδή τα όρια του υλικού είναι αυτά που δίνουν στο κόσμημα τη δύναμή του. Το μουσείο συμφώνησε από νωρίς: αγόρασε αυτό το βιτρό απευθείας από τον Γκωντέν το 1894, τη χρονιά που κρύωσε η κόλληση.
Ανεξάρτητος ξεναγός · Chiaro
Στρέψτε το Chiaro σε οτιδήποτε μέσα στο Μουσείο Διακοσμητικών Τεχνών.
Πέντε στάσεις αγγίζουν μόνο την επιφάνεια επτά ορόφων με ξυλόγλυπτα, πορσελάνες, βιτρό και δωμάτια εποχής. Στρέψτε την κάμερά σας σε οποιονδήποτε μπουφέ, ταπισερί ή αντικείμενο προθήκης στη διαδρομή: το Chiaro εξηγεί επιτόπου την τέχνη και την ιστορία του και απαντά φωναχτά σε ό,τι κι αν ρωτήσετε.
Πριν πάτε
Πώς θα πάτε
107 rue de Rivoli, 75001 Παρίσι, στις πτέρυγες Ροάν και Μαρσάν του ανακτόρου του Λούβρου. Οι μεμονωμένοι επισκέπτες με εισιτήριο μπαίνουν από την 107 rue de Rivoli· τα γκρουπ με κράτηση εισέρχονται από τον Κήπο του Καρουζέλ, ενώ η βιβλιοθήκη έχει ξεχωριστή είσοδο στην 111 rue de Rivoli.
Οι σταθμοί του μετρό Palais Royal–Musée du Louvre (γραμμές 1 και 7), Tuileries (γραμμή 1) και Pyramides (γραμμές 7 και 14) βρίσκονται σε απόσταση λίγων λεπτών με τα πόδια· το RER C κάνει στάση απέναντι από το ποτάμι στο Musée d’Orsay, και τα λεωφορεία 21, 27, 39, 68, 69, 72 και 95 σταματούν στις οδούς Rue de Rivoli ή Rue des Pyramides.
Εισιτήρια
- Οι πόρτες ανοίγουν στις 11:00 και κλείνουν στις 18:00 από Τρίτη έως Κυριακή, με την πώληση εισιτηρίων να ολοκληρώνεται στις 17:15· κάθε Δευτέρα το μουσείο είναι κλειστό, όπως και την Πρωτομαγιά, τα Χριστούγεννα και την Πρωτοχρονιά (στις 24 και 31 Δεκεμβρίου κλείνει νωρίτερα στις 17:00).
- Το βραδινό ωράριο της Πέμπτης έως τις 21:00 αφορά αποκλειστικά τις περιοδικές εκθέσεις — οι μόνιμες συλλογές στα επίπεδα 3 και 4 κλείνουν στις 18:00 κάθε ημέρα λειτουργίας.
- Το κανονικό εισιτήριο κοστίζει 15 ευρώ μόνο για τις μόνιμες συλλογές ή 18 ευρώ μαζί με τις περιοδικές εκθέσεις· επισκέπτες κάτω των 18 ετών, κάτοικοι του ΕΟΧ ηλικίας 18 έως 25 ετών (εισιτήριο μόνιμων συλλογών) και κάτοχοι του Paris Museum Pass μπαίνουν δωρεάν, ενώ τα Σαββατοκύριακα συνιστάται θερμά η προκράτηση στο billetterie.madparis.fr.
- Αφήστε πίσω βαλίτσες και ογκώδη σακίδια, καθώς οι μεγάλες αποσκευές δεν γίνονται δεκτές στον έλεγχο ασφαλείας· το βεστιάριο, τα πτυσσόμενα σκαμπό και οι μάρσιποι βρίσκονται στο επίπεδο -1, και έχετε υπόψη ότι το περίπτερο Μαρσάν έχει προγραμματιστεί να κλείσει για έργα από τις 4 Ιανουαρίου έως την 1 Μαΐου 2027.
Ο επίσημος ηχητικός ξεναγός
Το μουσείο διαθέτει ηχητικούς ξεναγούς στην αρχή της μόνιμης διαδρομής στο επίπεδο 3 (περιλαμβάνονται στις ετήσιες κάρτες μέλους· ελέγξτε στα εκδοτήρια ή στο madparis.fr τους όρους για μεμονωμένη επίσκεψη) και προσφέρει επίσης δωρεάν ψηφιακό οδηγό μέσω εφαρμογής τρίτου στο κινητό σας. Οι πέντε δικές μας ηχογραφήσεις παίζουν απευθείας σε αυτή την ιστοσελίδα χωρίς λογαριασμό, ενώ η εφαρμογή κάμερας Chiaro καλύπτει όλο το υπόλοιπο κτίριο.
Επίσημος ιστότοπος →Ερωτήσεις
Υπάρχει δωρεάν ηχητικός ξεναγός για το Μουσείο Διακοσμητικών Τεχνών;
Ναι — μπορείτε να ακούσετε και τις πέντε αφηγήσεις απευθείας σε αυτή την ιστοσελίδα χωρίς κανένα κόστος, με το πλήρες κείμενο κάτω από κάθε πρόγραμμα αναπαραγωγής και χωρίς εγγραφή. Κάθε φορά που κάποιο άλλο έκθεμα στις αίθουσες σας τραβήξει το βλέμμα, φωτογραφίστε το στο Chiaro για να ακούσετε την ιστορία του.
Πόσο κοστίζει ο επίσημος ηχητικός ξεναγός του Μουσείου Διακοσμητικών Τεχνών;
Το μουσείο διαθέτει ηχητικούς ξεναγούς στην αρχή της μόνιμης διαδρομής στο επίπεδο 3 και τους περιλαμβάνει στις ετήσιες κάρτες μέλους του, παράλληλα με έναν δωρεάν ψηφιακό οδηγό μέσω εφαρμογής τρίτου στο τηλέφωνο. Ελέγξτε το madparis.fr ή την υποδοχή κατά την άφιξή σας για την τρέχουσα διαθεσιμότητα συσκευών.
Πού βρίσκεται το κρεβάτι της Βαλτές ντε λα Μπιν στο Μουσείο Διακοσμητικών Τεχνών;
Η επίσημη κλίνη από μπρούντζο και πράσινο βελούδο του Εντουάρ Λιεβρ βρίσκεται στο επίπεδο 4, στην πτέρυγα Ροάν, μέσα στην αίθουσα 40 με τίτλο Η μεγαλοπρέπεια των εταίρων. Πάρτε τον ανελκυστήρα Λεφιέλ μέχρι το επίπεδο 3 για την αρχή της ιστορικής διαδρομής και συνεχίστε προς τα πάνω στο επίπεδο 4.
Είναι κλειστό το Μουσείο Διακοσμητικών Τεχνών τις Δευτέρες;
Ναι, κάθε Δευτέρα, καθώς και στις 25 Δεκεμβρίου, την 1 Ιανουαρίου και την 1 Μαΐου κάθε χρόνο, ενώ στις 24 και 31 Δεκεμβρίου κλείνει νωρίτερα στις 17:00. Από Τρίτη έως Κυριακή οι μόνιμες αίθουσες λειτουργούν 11:00 με 18:00· η βραδινή παράταση της Πέμπτης έως τις 21:00 ισχύει μόνο για τις περιοδικές εκθέσεις.
Περιλαμβάνει το εισιτήριο του Λούβρου το Μουσείο Διακοσμητικών Τεχνών;
Όχι. Παρότι το Μουσείο Διακοσμητικών Τεχνών στεγάζεται στις βορειοδυτικές πτέρυγες Ροάν και Μαρσάν του ανακτόρου του Λούβρου, αποτελεί ανεξάρτητο ίδρυμα με δική του είσοδο στον αριθμό 107 rue de Rivoli και ξεχωριστό εισιτήριο (15 ευρώ για τις μόνιμες συλλογές ή 18 ευρώ μαζί με τις περιοδικές εκθέσεις).
Περισσότερες ηχητικές ξεναγήσεις
Δημιουργία του Chiaro. Δεν συνδέεται με το Μουσείο Διακοσμητικών Τεχνών.