Μετάβαση στο περιεχόμενο

Γέφυρα του Πύργου · Λονδίνο · Ανεξάρτητος ξεναγός

Ηχητικός ξεναγός της Γέφυρας του Πύργου,
πέντε στάσεις, δωρεάν.

Ένας ατσάλινος σκελετός ντυμένος με γοτθική πέτρα, που άνοιξε το 1894, με διαδρόμους 43,5 μέτρα πάνω από τον Τάμεση στην πλημμυρίδα. Ακούστε τον από την όχθη ως τις ατμομηχανές και μετά φωτογραφίστε όποιο πριτσίνι, έμβλημα ή διερχόμενο πλοίο θέλετε και ρωτήστε το Chiaro τι βλέπετε.

Λήψη στο App Store

Δημιουργία του Chiaro. Δεν συνδέεται με τη Γέφυρα του Πύργου.

9:41

Ολόκληρη η γέφυρα από την προκυμαία Tower Wharf

Γέφυρα του Πύργου, Λονδίνο

0:00 2:36
Στάση 1 από 5

Οι πέντε στάσεις · 13 λεπτά ήχου

Πέντε σημεία, μία διαδρομή,
με τη σειρά που θα περπατήσετε.

Η Γέφυρα του Πύργου γίνεται πιο κατανοητή από την άκρη του νερού, γι’ αυτό αυτός ο ηχητικός ξεναγός για αυτόνομη περιήγηση ξεκινά από τον παραποτάμιο πεζόδρομο κάτω από τον Πύργο του Λονδίνου, δυτικά της γέφυρας, όπου ολόκληρη η κατασκευή χωρά σε ένα βλέμμα και κανείς δεν σας ζητά εισιτήριο. Η δεύτερη στάση είναι πιο ψηλά, στον βόρειο δρόμο πρόσβασης της γέφυρας, στο δημόσιο πεζοδρόμιο ανάμεσα στους φανοστάτες. Το τμήμα με εισιτήριο ακολουθεί έπειτα τη διαδρομή της ίδιας της γέφυρας: είσοδος από το εκδοτήριο (Ticket Office) στη δυτική πλευρά του Βόρειου Πύργου, ανάβαση από τα 206 σκαλιά του πύργου ή με τον ανελκυστήρα, πέρασμα από τον Δυτικό Διάδρομο (West Walkway) ψηλά πάνω από το ποτάμι, κάθοδος από τον Νότιο Πύργο και πορεία κατά μήκος της Μπλε Γραμμής (Blue Line) ως τις βικτοριανές ατμομηχανές κάτω από τη νότια πρόσβαση, όπου τελειώνει η επίσκεψη. Συνολικά περίπου δεκατρία λεπτά ακρόασης, και πέρα από την ανάβαση το περπάτημα δεν βγαίνει ποτέ από τη γέφυρα και τις δύο προσβάσεις της.

Κάθε ώρα λειτουργίας, τιμή και κανόνας εισόδου σε αυτή τη σελίδα προέρχεται από το towerbridge.org.uk, τον ιστότοπο του φιλανθρωπικού ιδρύματος City Bridge Foundation, στο οποίο ανήκει η γέφυρα, και κάθε χρονολογία και διάσταση στις ηχογραφήσεις στηρίζεται επίσης σε μια δεύτερη, ανεξάρτητη πηγή. Πρόκειται για γέφυρα που εξακολουθεί να λειτουργεί: ένα πλοίο μπορεί να σηκώσει το οδόστρωμα ενώ περιμένετε στην ουρά, και ένας ανελκυστήρας μπορεί να τεθεί εκτός λειτουργίας χωρίς πολλή προειδοποίηση. Αν ένας υπάλληλος υποδοχής (Welcome Host) με μπλε στολή σάς πει κάτι διαφορετικό εκείνη τη μέρα, η δική του κουβέντα μετράει περισσότερο από τη δική μας.

Στάση 1 από 5 · Βόρεια όχθη, στον παραποτάμιο πεζόδρομο κάτω από τον Πύργο του Λονδίνου, δυτικά της γέφυρας· δημόσιος χώρος, πριν από κάθε έλεγχο εισιτηρίων

Ολόκληρη η γέφυρα από την προκυμαία Tower Wharf

Ο Χόρας Τζόουνς (1819–1887), αρχιτέκτονας του Σίτι, και ο μηχανικός Τζον Γουλφ Μπάρι (1836–1918), για λογαριασμό του Bridge House Estates · Κατασκευή από τις 22 Απριλίου 1886 ως το 1894· εγκαίνια στις 30 Ιουνίου 1894 · Ατσάλινος σκελετός με επένδυση από γρανίτη της Κορνουάλης και πέτρα του Πόρτλαντ· μήκος 290 μέτρα μαζί με τα ακρόβαθρα, ύψος πύργων 65 μέτρα

Προσέξτε

  • Τα μικρά μπλε κουτιά σε κάθε πύργο, ακριβώς πάνω από τις πλευρές της καμάρας του δρόμου. Μοιάζουν με φωλιές πουλιών και καλύπτουν τις άκρες των οδοντωτών τεταρτοκυκλίων στο εσωτερικό, που αλλιώς θα εξείχαν όταν η γέφυρα είναι κλειστή.
  • Οι ανοιχτογάλαζες αλυσίδες που κατεβαίνουν από τους πύργους προς τις δύο όχθες. Αυτά τα εξωτερικά τμήματα είναι κρεμαστές γέφυρες που κρατούν το οδόστρωμα· μόνο το μεσαίο τμήμα σηκώνεται.
  • Τα εμβλήματα στις κορυφές των πύργων, σχεδόν εξήντα τρία μέτρα πάνω από το οδόστρωμα, επιχρυσωμένα.
  • Δύο διάδρομοι, όχι ένας, τεντωμένοι ανάμεσα στις κορυφές των πύργων: τον δυτικό θα τον διασχίσετε αργότερα.
Κείμενο (2:36)

Αφήστε πίσω σας τις παλιές πέτρες του Πύργου του Λονδίνου, στραφείτε προς τα κατάντη, και έχετε ολόκληρη τη μηχανή σε ένα κάδρο: δύο πύργους που στέκονται μέσα στο νερό, δύο διαδρόμους τεντωμένους ανάμεσα στις κορυφές τους, και σε κάθε πλευρά μια ανοιχτογάλαζη αλυσίδα που κατεβαίνει σε καμπύλη προς την όχθη. Όλα όσα θα δείτε στην υπόλοιπη διαδρομή βρίσκονται τώρα μπροστά σας, γι’ αυτό δώστε τους ένα λεπτό.

Πρώτα, το κοστούμι. Οι πύργοι μοιάζουν χτιστοί, αλλά δεν είναι. Κάτω από τον γρανίτη της Κορνουάλης και την πέτρα του Πόρτλαντ υπάρχει ένας ατσάλινος σκελετός, και, όπως το λέει η ίδια η γέφυρα, η πέτρα μπήκε για να προστατεύει το ατσάλι και για να δώσει στη γέφυρα πιο ευχάριστη όψη. Η μεταμφίεση ήταν όρος της ανάθεσης. Ο νόμος του Κοινοβουλίου του 1885 όριζε ότι το σχέδιο έπρεπε να ταιριάζει με την αρχιτεκτονική του Πύργου του Λονδίνου, του φρουρίου πίσω σας, και η ιστορία που αφηγείται η ίδια η γέφυρα λέει ότι το γοτθικό ένδυμα ήταν η απάντηση στην αντίρρηση της βασίλισσας Βικτώριας για οποιαδήποτε γέφυρα τόσο κοντά του.

Ο άνθρωπος που τη σχεδίασε δεν την είδε ποτέ τελειωμένη. Η κατασκευή άρχισε στις είκοσι δύο Απριλίου 1886, και ο αρχιτέκτονας του Σίτι, ο Χόρας Τζόουνς, πέθανε τον Μάιο του 1887. Ο συνεργάτης του, ο μηχανικός Τζον Γουλφ Μπάρι, ολοκλήρωσε το έργο, και ο βοηθός αρχιτέκτονας του Μπάρι, κάποιος κύριος Στίβενσον, αντικατέστησε την πιο λιτή πλινθόκτιστη πρόσοψη του Τζόουνς με τον περίτεχνο βικτοριανό γοτθικό ρυθμό που βλέπετε.

Τώρα διαβάστε την κατασκευή, γιατί εδώ υπάρχουν τρεις γέφυρες, όχι μία. Οι αλυσίδες που κατεβαίνουν προς κάθε όχθη κρατούν κρεμαστά ανοίγματα. Ο δρόμος ανάμεσα στους δύο πύργους είναι το τμήμα που σηκώνεται: τα κινητά φύλλα. Και οι διάδρομοι στην κορυφή χτίστηκαν ως πρόβολοι που απλώνονται από κάθε πύργο, ώσπου το 1960 προστέθηκαν καλώδια που τους έκαναν κι αυτούς κρεμαστές γέφυρες.

Το χρώμα άλλαξε περισσότερο από το σχήμα. Όταν η γέφυρα άνοιξε το 1894, τα σιδερένια μέρη της είχαν ένα έντονο καφέ σοκολάτας. Πριν από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο έγιναν γκρίζα σαν θωρηκτό, και το 1977 βάφτηκαν κόκκινα, λευκά και μπλε για το Αργυρό Ιωβηλαίο της βασίλισσας. Το μπλε και το λευκό που βλέπετε σήμερα προέρχονται από μια επαναβαφή που άρχισε το 2008, όταν η παλιά μπογιά αφαιρέθηκε ως το γυμνό μέταλλο.

Δεν γοητεύτηκαν όλοι. Το 1894 η εφημερίδα Πελ Μελ Γκαζέτ την αποκάλεσε το πιο άσχημο δημόσιο έργο μας, και ο αρχιτέκτονας Χένρι Χίθκοτ Στέιθαμ την κατηγόρησε για φτηνή επιτήδευση και για παραποίηση της αλήθειας της ίδιας της κατασκευής της. Για την παραποίηση είχε κάποιο δίκιο. Τη διαμάχη όμως την έχασε.

Ένα τελευταίο πράγμα πριν περπατήσετε ως εκεί. Βρείτε τα μικρά μπλε κουτιά σε κάθε πύργο, ακριβώς πάνω από τις πλευρές της καμάρας του δρόμου. Καλύπτουν τις άκρες των οδοντωτών τεταρτοκυκλίων στο εσωτερικό, που αλλιώς θα εξείχαν όταν η γέφυρα είναι κλειστή. Και πάνω απ’ όλα, σχεδόν εξήντα τρία μέτρα πάνω από το οδόστρωμα, τα εμβλήματα στις κορυφές των πύργων είναι επιχρυσωμένα.

Στάση 2 από 5 · Βόρεια πρόσβαση, στο πεζοδρόμιο ανάμεσα στους φανοστάτες πριν από τον Βόρειο Πύργο· δημόσιος δρόμος, δωρεάν

Η καμινάδα μεταμφιεσμένη σε φανοστάτη

Σχέδιο του Χόρας Τζόουνς και του Τζον Γουλφ Μπάρι· η βόρεια πρόσβαση κατασκευάστηκε με σύμβαση του Τζον Τζάκσον · Η βόρεια πρόσβαση ξεκίνησε τον Φεβρουάριο του 1887· η γέφυρα άνοιξε το 1894 · Βαμμένος χυτοσίδηρος ανάμεσα στους φανοστάτες της πρόσβασης· η βόρεια πρόσβαση έχει μήκος 1.260 πόδια και πλάτος 60 πόδια ανάμεσα στα στηθαία

Προσέξτε

  • Ο μοναδικός ψηλός μπλε στύλος ανάμεσα στους φανοστάτες χωρίς φανάρι στην κορυφή. Αυτή είναι η καμινάδα, για τα φυλάκια μέσα στις καμάρες κάτω από τα πόδια σας.
  • Η αλυσίδα ανάρτησης που κατεβαίνει δίπλα στον δρόμο: το τμήμα από την όχθη ως τον πύργο κρέμεται από αυτήν.
  • Μέσα από την καμάρα του Βόρειου Πύργου, ο δρόμος ανάμεσα στους πύργους. Αυτά είναι τα δύο κινητά φύλλα, το μόνο μέρος της γέφυρας που σηκώνεται.
Κείμενο (2:44)

Βρίσκεστε στη βόρεια πρόσβαση, τον δρόμο που ανεβαίνει από το Τάουερ Χιλ στη γέφυρα, και αυτό το πεζοδρόμιο είναι δημόσιο: κανείς δεν ελέγχει τίποτα εδώ. Κοιτάξτε τους φανοστάτες. Οι περισσότεροι έχουν ένα φανάρι. Ένας ψηλός μπλε στύλος ανάμεσά τους δεν έχει, και δεν χρειάστηκε ποτέ. Είναι καμινάδα.

Κάτω από τον δρόμο εδώ υπάρχουν καμάρες, και μέσα σε αυτές ήταν φυλάκια για τους Βασιλικούς Τυφεκιοφόρους, τους στρατιώτες του διπλανού Πύργου του Λονδίνου. Οι χώροι χρειάζονταν θέρμανση, ο καπνός έπρεπε να βγει από κάπου, και μια απλή βικτοριανή καπνοδόχος θα χαλούσε μια γοτθική γέφυρα. Έτσι η καμινάδα ντύθηκε σαν αστικός εξοπλισμός. Η ιστορία της ίδιας της γέφυρας λέει ότι είναι κρυμμένη σε κοινή θέα.

Οι στρατιώτες δεν ήταν δευτερεύουσα σκέψη. Ο νόμος που ενέκρινε τη γέφυρα το 1885 έδινε στον ανώτερο αξιωματικό που είχε τη διοίκηση στον Πύργο το δικαίωμα να καταλαμβάνει τη γέφυρα ανά πάσα στιγμή, και ο Γουλφ Μπάρι κατέγραψε ότι κάποτε υπήρχε σχέδιο να γίνει το έργο κατάλληλο για την τοποθέτηση κανονιών. Από τα κανόνια τα περισσότερα εγκαταλείφθηκαν· η καμινάδα όχι.

Κοιτάξτε τώρα μπροστά, μέσα από την καμάρα του Βόρειου Πύργου, τον δρόμο ανάμεσα στους δύο πύργους. Εκείνο το κομμάτι είναι τα κινητά φύλλα, που στα αγγλικά λέγονται μπασκιούλς, από τη γαλλική λέξη για την τραμπάλα. Κάθε φύλλο περιστρέφεται γύρω από έναν άξονα που δεν βρίσκεται στο κέντρο του, με ένα αντίβαρο άνω των τετρακοσίων τόνων στο κοντό άκρο, κρυμμένο μέσα στο βάθρο, και η ισορροπία είναι ρυθμισμένη ώστε η πλευρά του ποταμού να βαραίνει μόνο κατά πέντε με επτά τόνους, για να έχει ο χειριστής τον έλεγχο. Οκτώ γρανάζια, το καθένα με διάμετρο περίπου ένα μέτρο, κάνουν την περιστροφή.

Ο ίδιος νόμος λέει ότι η κίνηση στο ποτάμι έχει προτεραιότητα. Για ένα νηολογημένο πλοίο με κατάρτι ή υπερκατασκευή τριάντα ποδιών ή περισσότερο ο δρόμος σηκώνεται, δωρεάν, μέρα ή νύχτα, αρκεί να έχει ειδοποιήσει εικοσιτέσσερις ώρες νωρίτερα. Τον πρώτο χρόνο αυτό σήμαινε πάνω από έξι χιλιάδες ανοίγματα. Σήμερα ο μέσος όρος είναι δύο ή τρία τη μέρα. Όταν οι εργασίες συντήρησης μειώνουν το ελεύθερο ύψος, ο νόμος εξακολουθεί να απαιτεί να κρεμαστεί από τη γέφυρα ένα δεμάτι άχυρο ως προειδοποίηση για τα πλοία.

Μία φορά τα πράγματα στράβωσαν. Στις τριάντα Δεκεμβρίου 1952 ένας οδηγός λεωφορείου, ο Άλμπερτ Γκάντερ, περνούσε τη γέφυρα προς τα νότια με το λεωφορείο της γραμμής 78, με κατεύθυνση το Ντάλιτς, όταν ο δρόμος μπροστά του άρχισε να σηκώνεται. Ο φύλακας έπρεπε να είχε χτυπήσει το κουδούνι και να είχε κλείσει τις πύλες, αλλά δεν το είχε κάνει, ενώ στα κινητά φύλλα δούλευε ένας αντικαταστάτης. Ο Γκάντερ πάτησε γκάζι. Με περίπου δώδεκα μίλια την ώρα, δηλαδή γύρω στα δεκαεννιά χιλιόμετρα, το λεωφορείο πέρασε το κενό και έπεσε περίπου τρία πόδια πιο κάτω, πάνω στο απέναντι φύλλο, που δεν είχε ακόμη κινηθεί. Του έδωσαν μια μέρα άδεια και δέκα λίρες. Όταν τον ρώτησαν πώς θα τις ξόδευε, είπε: πέντε για μένα και πέντε για την κυρά μου.

Στάση 3 από 5 · Βόρειος Πύργος, η σκάλα από το εκδοτήριο στη δυτική πλευρά ως τους Υπερυψωμένους Διαδρόμους (High-Level Walkways), με ανελκυστήρα δίπλα

Οι σκάλες του Βόρειου Πύργου και ο ατσάλινος σκελετός

Sir William Arrol & Co. (σύμβαση για τον χάλυβα, Μάιος 1889) σε σχέδια του Τζον Γουλφ Μπάρι, με βοηθό μηχανικό τον Χένρι Μαρκ Μπρούνελ και μηχανικό εργοταξίου τον Έντουαρντ Κράτγουελ · Μεταλλική κατασκευή 1889–1894· οι εσωτερικές σκάλες ολοκληρώθηκαν τον Απρίλιο του 1894 · Ατσάλι με πριτσίνια στο αρχικό καφέ χρώμα, μέσα σε επένδυση από γρανίτη και πέτρα του Πόρτλαντ με τούβλο από πίσω· 206 σκαλιά ως την κορυφή του Βόρειου Πύργου

Προσέξτε

  • Οι σειρές από κεφάλια πριτσινιών σε κάθε δοκό. Σε όλη τη γέφυρα υπάρχουν πάνω από δεκατρία εκατομμύρια.
  • Το καφέ χρώμα στα σίδερα της σκάλας: το αρχικό χρώμα της γέφυρας από το 1894, που έμεινε εδώ, ενώ εξωτερικά η γέφυρα άλλαξε χρώμα τρεις φορές.
  • Κίτρινο τούβλο πίσω από το ατσάλι. Ο γρανίτης που είδατε από το ποτάμι είναι μόνο επένδυση, με τούβλο από την εσωτερική πλευρά.
Κείμενο (2:35)

Μπήκατε από τη δυτική πλευρά του Βόρειου Πύργου, και από εδώ η επίσκεψη ανεβαίνει: διακόσια έξι σκαλιά ως την κορυφή αυτού του πύργου. Είτε τα ανεβείτε είτε πάρετε τον ανελκυστήρα, σταθείτε σε ένα πλατύσκαλο και κοιτάξτε τι πραγματικά κρατά όρθιο το κτίριο.

Δεν είναι η πέτρα. Από το ποτάμι αυτός ο πύργος μοιάζει με τον κεντρικό πύργο ενός κάστρου. Εδώ μέσα βλέπετε τι κρύβει ο γρανίτης: δοκούς από ατσάλι με πριτσίνια, και πίσω τους κίτρινο τούβλο. Οι πύργοι χτίστηκαν ως ατσάλινος σκελετός, με επένδυση από γρανίτη και πέτρα του Πόρτλαντ απ’ έξω και τοιχοποιία από τούβλα από μέσα. Σε κάθε γωνία κάθε πύργου στέκεται μια οκταγωνική ατσάλινη κολόνα μήκους πάνω από εκατόν δεκαεννιά πόδια.

Τώρα το χρώμα. Τα σίδερα της σκάλας γύρω σας είναι καφέ, και αυτό δεν είναι καπρίτσιο κάποιου συντηρητή. Είναι η αρχική μπογιά της γέφυρας, ένα έντονο καφέ σοκολάτας, σε σκάλες που τελείωσαν τον Απρίλιο του 1894, και λέγεται ότι ήταν το αγαπημένο χρώμα της βασίλισσας Βικτώριας. Απ’ έξω η γέφυρα έγινε από τότε γκρίζα, έπειτα κόκκινη, λευκή και μπλε, και τώρα μπλε και λευκή. Εδώ μέσα το καφέ δεν έφυγε ποτέ.

Μετρήστε πριτσίνια αν θέλετε· δεν θα τελειώσετε. Στη γέφυρα υπάρχουν πάνω από δεκατρία εκατομμύρια, καρφωμένα από συνεργεία καρφωτών καθώς ψήλωναν οι πύργοι. Το ατσάλι ήρθε από την εταιρεία του Ουίλιαμ Άρολ, που τον Μάιο του 1889 κέρδισε τη σύμβαση για έντεκα χιλιάδες τόνους χάλυβα και χίλιους διακόσιους τόνους διακοσμητικού χυτοσιδήρου, περίπου οκτώ χιλιόμετρα μετάλλου συνολικά. Ο Άρολ είχε αρχίσει να δουλεύει σε ένα βαμβακουργείο στα εννιά του χρόνια. Όταν ανέλαβε αυτή τη δουλειά, η εταιρεία του ξανάχτιζε επίσης τη σιδηροδρομική γέφυρα του ποταμού Τέι, που είχε καταρρεύσει το 1879, και έχτιζε τη γέφυρα του Φορθ. Η καταστροφή του Τέι υπάρχει κι αυτή μέσα σε τούτον τον πύργο: το σχέδιο έπρεπε να αντέχει πίεση ανέμου πενήντα έξι λιβρών ανά τετραγωνικό πόδι, έναν κανόνα που θεσπίστηκε μετά από εκείνη.

Αρχιμηχανικός ήταν ο Τζον Γουλφ Μπάρι, βοηθός του ο Χένρι Μαρκ Μπρούνελ, δεύτερος γιος του Ίσαμπαρντ Κίνγκντομ Μπρούνελ, και μηχανικός εργοταξίου ο Έντουαρντ Κράτγουελ. Χρειάστηκαν οκτώ χρόνια, πέντε μεγάλοι εργολάβοι και τετρακόσιοι τριάντα δύο εργάτες στο εργοτάξιο κάθε μέρα, ανάμεσά τους δύτες που έσκαβαν τα θεμέλια μέσα σε σιδερένια κιβώτια, τα κεσόν, από τα οποία το πρώτο βυθίστηκε σχεδόν οκτώ μέτρα κάτω από τον βυθό του ποταμού. Μπήκαν περίπου τριάντα ένα εκατομμύρια τούβλα. Ο Κράτγουελ κατέγραψε ότι έγιναν μόνο δέκα θανατηφόρα ατυχήματα, και τη λέξη «μόνο» την εννοούσε ως έπαινο.

Όταν τα δύο μισά της μεταλλικής κατασκευής συναντήθηκαν επιτέλους πάνω από το ποτάμι, ο Μπάρι έγραψε στο ημερολόγιό του ότι τα τελευταία πριτσίνια μπήκαν στη θέση τους τέλεια. Αυτή η ένωση βρίσκεται ακόμη μέσα στη γέφυρα. Συνεχίστε να ανεβαίνετε προς τα εκεί.

Στάση 4 από 5 · Υπερυψωμένοι Διάδρομοι (High-Level Walkways), Δυτικός Διάδρομος (West Walkway), με το βλέμμα προς τα ανάντη, προς τον Πύργο του Λονδίνου και τον Άγιο Παύλο

Ο Δυτικός Διάδρομος, με θέα προς τα ανάντη

Χόρας Τζόουνς και Τζον Γουλφ Μπάρι· δοκοί από τη Sir William Arrol & Co.· τα καλώδια ανάρτησης προστέθηκαν το 1960 · Ολοκληρώθηκε τον Ιούνιο του 1894· έκλεισε το 1910· ξανάνοιξε το 1982· τα γυάλινα δάπεδα προστέθηκαν το 2014 · Ατσάλινες δικτυωτές δοκοί, 43,5 μέτρα πάνω από τον Τάμεση στην πλημμυρίδα και 33,5 μέτρα πάνω από το οδόστρωμα

Προσέξτε

  • Ο τρούλος του Αγίου Παύλου στον ορίζοντα, και δεξιά του η επιχρυσωμένη κορυφή του Μνημείου.
  • Το πολεμικό πλοίο HMS Belfast αγκυροβολημένο στη λεκάνη του λιμανιού, με τη Γέφυρα του Λονδίνου πίσω του: το κομμάτι του ποταμού που αυτή η γέφυρα χτίστηκε για να κρατά ανοιχτό.
  • Τα μικρά παράθυρα για φωτογραφίες στον διάδρομο, βαλμένα εκεί ακριβώς γι’ αυτή τη θέα.
Κείμενο (2:26)

Βρίσκεστε σαράντα τρία και μισό μέτρα πάνω από τον Τάμεση στην πλημμυρίδα, τριάντα τρία και μισό πάνω από το οδόστρωμα, στον Δυτικό Διάδρομο, και η θέα μπροστά σας είναι ο λόγος που αυτή η γέφυρα ανοίγει. Κοιτάξτε προς τα ανάντη.

Το νερό από εδώ ως τη Γέφυρα του Λονδίνου, την επόμενη γέφυρα προς τα πάνω, είναι η Άνω Λεκάνη του Λονδίνου. Όταν σχεδιαζόταν αυτή η διάβαση, ο νόμος που την ενέκρινε απαριθμούσε έντεκα ενεργές δεξαμενές, προκυμαίες και αποβάθρες στη βόρεια όχθη αυτού του τμήματος και είκοσι αποβάθρες στη νότια. Μια σταθερή γέφυρα αρκετά χαμηλή για άμαξες θα τις είχε αποκόψει από τη θάλασσα. Έτσι ο δρόμος έπρεπε να σηκώνεται, και οι πεζοί χρειάζονταν έναν τρόπο να περνούν απέναντι όσο ήταν σηκωμένος. Αυτό είναι το σημείο όπου στέκεστε. Κάτω σας, στη λεκάνη, είναι τώρα αγκυροβολημένο το πολεμικό πλοίο Μπέλφαστ.

Ακολουθήστε τον ορίζοντα από τα αριστερά προς τα δεξιά. Ο τρούλος είναι ο Άγιος Παύλος. Η κολόνα με την επιχρυσωμένη κορυφή, δεξιά του, είναι το Μνημείο της Μεγάλης Πυρκαγιάς. Η ψηλή καμινάδα στην απέναντι όχθη είναι η Τέιτ Μόντερν, και η βελόνα πιο μακριά είναι ο Πύργος Μπι Τι. Ο Πύργος του Λονδίνου απλώνεται χαμηλά στα δεξιά σας.

Αυτοί οι διάδρομοι είχαν μια δύσκολη πρώτη ζωή. Άνοιξαν το 1894 και έκλεισαν το 1910, επειδή δεν τους χρησιμοποιούσε σχεδόν κανείς: ανάμεσα στο να ανέβουν όλα αυτά τα σκαλιά και στο να περιμένουν στο επίπεδο του δρόμου να κατέβουν τα φύλλα, οι Λονδρέζοι περίμεναν. Η λίγη χρήση που είχαν τους χάρισε τη φήμη στεκιού για πορτοφολάδες και ιερόδουλες. Έμειναν κλειστοί εβδομήντα δύο χρόνια και ξανάνοιξαν το 1982, όταν η γέφυρα έγινε αξιοθέατο.

Το σχήμα αυτού του διαδρόμου είναι ένας συμβιβασμός. Ο Χόρας Τζόουνς σχεδίασε αρχικά μια μεγάλη καμάρα ανάμεσα στις κορυφές των πύργων, αλλά οι αντιρρήσεις ότι μπορεί να τη χτυπούσαν τα κατάρτια και τα ξάρτια των πλοίων οδήγησαν τον Γουλφ Μπάρι, το 1885, σε μια επίπεδη κάτω πλευρά. Χτίστηκε ως δύο πρόβολοι που απλώνονταν από τους πύργους, και το 1960 προστέθηκαν καλώδια ανάρτησης για να ενισχυθεί, κάνοντάς τον κρεμαστή γέφυρα. Μέσα από τους διαδρόμους περνούν επίσης οι οριζόντιοι ελκυστήρες που ενώνουν, πάνω από το ποτάμι, τις αλυσίδες ανάρτησης των δύο πλευρικών ανοιγμάτων.

Δύο ιστορίες για το κενό από κάτω. Σύμφωνα με τους αρχικούς κανόνες, μια μαύρη μπάλα κρεμασμένη από τη μέση κάθε διαδρόμου ειδοποιούσε τον καπετάνιο ενός πλοίου ότι η γέφυρα δεν μπορούσε να ανοίξει γι’ αυτόν. Και στις δέκα Αυγούστου 1912 ο πιλότος Φράνσις ΜακΚλίν πέρασε με το υδροπλάνο του κατευθείαν μέσα από το άνοιγμα, ανάμεσα στα φύλλα και σε αυτούς τους διαδρόμους, και έγινε διάσημος μέσα σε μια νύχτα.

Από το 2014 ένα μέρος αυτού του δαπέδου είναι γυάλινο, και κάθε πάνελ αντέχει έναν ελέφαντα ή δύο μαύρα λονδρέζικα ταξί. Πατήστε πάνω του αν τολμάτε: ο δρόμος από τον οποίο ανεβήκατε βρίσκεται τριάντα τρία και μισό μέτρα κάτω από τα παπούτσια σας.

Στάση 5 από 5 · Μηχανοστάσια (Engine Rooms), κάτω από τη νότια πρόσβαση, μέσω της Μπλε Γραμμής (Blue Line) από την έξοδο του Νότιου Πύργου· η έξοδος περνά από το κατάστημα δώρων (Gift Shop)

Τα βικτοριανά μηχανοστάσια

Sir W. G. Armstrong, Mitchell & Co. του Έλζικ, σε συνεργασία με τον Τζον Γουλφ Μπάρι στον σχεδιασμό· εγκατάσταση υπό τους Χάμιλτον Ρέντελ και Σάμιουελ Χόμφρεϊ · Σύμβαση τον Δεκέμβριο του 1887· σήκωναν τη γέφυρα από το 1894 ως το 1976 · Ατμολέβητες με κάρβουνο, ατμοκίνητες αντλίες και έξι υδραυλικοί συσσωρευτές φορτωμένοι με περίπου 100 τόνους ο καθένας, που κρατούσαν το νερό σε πίεση 750 λιβρών ανά τετραγωνική ίντσα

Προσέξτε

  • Ο πράσινος σφόνδυλος με κόκκινες και κρεμ ρίγες. Το χρώμα το διάλεξε ο ίδιος ο Ουίλιαμ Άρμστρονγκ, από το οικόσημο της οικογένειάς του.
  • Οι συσσωρευτές από πάνω σας: βάρη περίπου εκατό τόνων το καθένα, που αποθήκευαν τη δύναμη για να σηκωθεί ο δρόμος.
Κείμενο (2:31)

Κατεβήκατε από τον Νότιο Πύργο και περπατήσατε κατά μήκος της Μπλε Γραμμής στο πεζοδρόμιο, που αναγράφει ονόματα ανθρώπων που δούλεψαν σε αυτή τη γέφυρα, ανάμεσά τους τη Χάνα Γκριγκς, μαγείρισσα, και τον Τζον Τσοκ, ένα αγόρι των πριτσινιών που ξεκίνησε στα δεκατέσσερα. Τώρα βρίσκεστε κάτω από τη νότια πρόσβαση, ανάμεσα στις μηχανές που σήκωναν τον δρόμο επί ογδόντα δύο χρόνια.

Ξεκινήστε από τον πράσινο σφόνδυλο. Αυτό το χρώμα, με κόκκινες και κρεμ ρίγες, το διάλεξε ο ίδιος ο Ουίλιαμ Άρμστρονγκ, από το οικόσημο της οικογένειάς του. Ο Άρμστρονγκ πέρασε έντεκα χρόνια ως δικηγόρος πριν παραδοθεί στη μηχανική, και ως το 1842 είχε εφεύρει τη συσκευή που εξηγεί όλο αυτό το μέρος: τον υδραυλικό συσσωρευτή. Η εταιρεία του, η Άρμστρονγκ, Μίτσελ και Σία από το Έλζικ, υπέγραψε τη σύμβαση για αυτά τα μηχανήματα τον Δεκέμβριο του 1887, για ογδόντα πέντε χιλιάδες διακόσιες τριάντα δύο λίρες. Τον έλεγαν ο Μάγος του Βορρά.

Έτσι λειτουργούσε η μαγεία. Δίπλα, οι φωτιές με κάρβουνο στους λέβητες έκαναν το νερό ατμό. Ο ατμός κινούσε αυτές τις αντλητικές μηχανές· τα έμβολά τους γύριζαν τον σφόνδυλο και δούλευαν αντλίες που έστελναν νερό σε έξι συσσωρευτές, κυλίνδρους φορτωμένους με βάρη που το κρατούσαν σε πίεση επτακοσίων πενήντα λιβρών ανά τετραγωνική ίντσα. Ήταν μπαταρίες από νερό. Όταν η γέφυρα έπρεπε να ανοίξει, το αποθηκευμένο νερό διοχετευόταν στις κινητήριες μηχανές, που γύριζαν τα γρανάζια, που έσπρωχναν τις οδοντωτές ράβδους στο πίσω μέρος των φύλλων, και ο δρόμος σηκωνόταν. Κοιτάξτε ψηλά τους συσσωρευτές: τα βάρη είναι περίπου εκατό τόνοι το καθένα.

Τίποτα δεν ανατέθηκε σε μία μόνο μηχανή. Σε κάθε βάθρο υπήρχαν δύο ζεύγη μηχανών, και τα μηχανήματα κατασκευάστηκαν με τις διπλάσιες προδιαγραφές από όσες απαιτούσε το βρετανικό Συμβούλιο Εμπορίου, προδιαγραφές που είχαν ήδη αυστηροποιηθεί μετά την καταστροφή της γέφυρας του Τέι. Ήθελαν και τάισμα. Οι θερμαστές φτυάριζαν πάνω από είκοσι τόνους κάρβουνο την εβδομάδα, και χρειάζονταν πάνω από ογδόντα άνθρωποι για να δουλεύουν οι μηχανές και να σηκώνεται η γέφυρα. Ως τις αρχές της δεκαετίας του ογδόντα ζούσαν εδώ κάτω και γάτες.

Ο πόλεμος έφτασε ως αυτές τις αίθουσες. Τον Απρίλιο του 1941 μια νάρκη με αλεξίπτωτο εξερράγη κοντά στη γέφυρα και προκάλεσε σοβαρές ζημιές σε ένα φύλλο, στους πύργους και στο μηχανοστάσιο, και στη διάρκεια του πολέμου εγκαταστάθηκε μια τρίτη μηχανή, για την περίπτωση που αυτές θα έβγαιναν εκτός λειτουργίας. Σήμερα βρίσκεται σε ένα μουσείο ατμού στο Νόρφολκ.

Από το 1974 εγκαταστάθηκε δίπλα στον ατμοκίνητο εξοπλισμό ένα νέο ηλεκτροϋδραυλικό σύστημα που λειτουργούσε με λάδι, ενώ η γέφυρα συνέχιζε να ανοίγει, και το 1976 το παλιό σύστημα αποσυνδέθηκε. Ως τότε αυτές οι μηχανές είχαν σηκώσει τα φύλλα πάνω από τετρακόσιες χιλιάδες φορές. Από τότε μένουν ακίνητες, και φορούν ακόμη το πράσινο του Άρμστρονγκ.

Ανεξάρτητος ξεναγός · Chiaro

Στρέψτε το Chiaro σε ό,τι βλέπετε στη Γέφυρα του Πύργου.

Πέντε στάσεις, και η γέφυρα είναι γεμάτη πράγματα που δεν έχει σημειώσει κανείς: ένα οικόσημο στη βάση ενός φανοστάτη, μια ιστιοφόρα φορτηγίδα που περιμένει στα κατάντη να σηκωθεί ο δρόμος, ένα κωδωνοστάσιο στον ορίζοντα μέσα από ένα παράθυρο του διαδρόμου, ένα μανόμετρο σε έναν λέβητα. Φωτογραφίστε οποιοδήποτε από αυτά και το Chiaro θα σας πει τι είναι, ποιος το έβαλε εκεί και τι σχέση έχει με αυτή τη διάβαση, και θα συνεχίσει να απαντά στις ερωτήσεις σας όσο περνούν τα πλοία στο ποτάμι.

Για ποιο πλοίο ανοίγει η γέφυρα;Ποιο είναι εκείνο το κτίριο απέναντι;Γιατί είναι πράσινες οι μηχανές;

Πριν πάτε

01

Πώς θα πάτε

Η Γέφυρα του Πύργου ενώνει τον δρόμο Tower Bridge Approach στη βόρεια όχθη με την Tower Bridge Road στη νότια. Το εκδοτήριο και η είσοδος (Ticket Office) βρίσκονται στη δυτική πλευρά του Βόρειου Πύργου, στη βορειοδυτική άκρη της γέφυρας, και όλοι περιμένουν στην ουρά έξω από εκεί. Η επίσκεψη τελειώνει κάτω από τη νότια πρόσβαση, στα μηχανοστάσια και στο κατάστημα δώρων, και ένας εξωτερικός ανελκυστήρας στη νοτιοανατολική πλευρά συνδέει εκείνο το επίπεδο με το οδόστρωμα.

Ο πλησιέστερος σταθμός του μετρό είναι ο Tower Hill (γραμμές District και Circle), επτά λεπτά με τα πόδια και περίπου 500 μέτρα από το εκδοτήριο, με πρόσβαση χωρίς σκαλοπάτια από την αποβάθρα ως τον δρόμο. Ο σταθμός London Bridge, στις γραμμές Northern και Jubilee, απέχει περίπου ένα χιλιόμετρο από την πλευρά των μηχανοστασίων. Οι κοντινότεροι σταθμοί του National Rail είναι οι Fenchurch Street και London Bridge, και ο κοντινότερος του DLR ο Tower Gateway. Οι γραμμές λεωφορείων 15, 42, 78, 100 και 343 φτάνουν ως τη γέφυρα, και τα ποταμόπλοια σταματούν στο Tower Pier στη βόρεια πλευρά και στο London Bridge City Pier στη νότια.

02

Εισιτήρια και είσοδος

  • Η γέφυρα είναι ανοιχτή καθημερινά 09:30 με 18:00, με τελευταία είσοδο στις 17:00, εκτός από το δεύτερο Σάββατο κάθε μήνα: εκείνο το πρωί, από 09:30 έως 11:30, γίνεται το Relaxed Opening, μια ήσυχη συνεδρία με περιορισμένο αριθμό επισκεπτών για νευροαποκλίνοντα άτομα και τις οικογένειες, τους φίλους και τους φροντιστές τους, και το ευρύ κοινό μπαίνει μετά από αυτήν. Τα Χριστούγεννα, από τις 24 έως τις 26 Δεκεμβρίου, η γέφυρα είναι κλειστή, και την Πρωτοχρονιά ανοίγει αργότερα, στις 10:00.
  • Ένα εισιτήριο εισόδου καλύπτει ό,τι χρειάζεται εισιτήριο σε αυτή τη διαδρομή: τον Βόρειο και τον Νότιο Πύργο, τους Υπερυψωμένους Διαδρόμους με τα γυάλινα δάπεδά τους και τα μηχανοστάσια. Το εισιτήριο ενηλίκου κοστίζει 18,00 £ και το παιδικό (5 έως 15 ετών) 9,00 £, ενώ τα παιδιά κάτω των πέντε μπαίνουν δωρεάν. Μπορείτε να κλείσετε εισιτήρια ως και οκτώ εβδομάδες πριν για την ώρα εισόδου που θέλετε, αλλά ένα κλεισμένο εισιτήριο δεν σας δίνει προτεραιότητα: η ουρά είναι έξω, πάνω στη γέφυρα, και ένα άνοιγμα της γέφυρας μπορεί να την καθυστερήσει.
  • Οι τσάντες ελέγχονται στην είσοδο, και τα εισιτήρια και οι τσάντες ελέγχονται ξανά στην πόρτα των μηχανοστασίων. Οι τσάντες ώμου και τα σακίδια πρέπει να χωρούν σε 45 x 35 x 20 εκ.· βαλίτσες και τσάντες με ρόδες δεν επιτρέπονται. Στον χώρο δεν υπάρχει καφέ, εστιατόριο ή ψύκτης νερού.
  • Κάθε πύργος έχει ανελκυστήρα ως τους διαδρόμους, και ένας εξωτερικός ανελκυστήρας στη νοτιοανατολική πλευρά κατεβαίνει στα μηχανοστάσια· η γέφυρα προειδοποιεί ότι οι ανελκυστήρες μπορεί να τεθούν εκτός λειτουργίας χωρίς πολλή προειδοποίηση.
Επίσημα εισιτήρια →
03

Ο επίσημος ηχητικός ξεναγός

Οι ηχητικές ξεναγήσεις της ίδιας της γέφυρας δεν κοστίζουν τίποτα πέρα από το εισιτήριο εισόδου. Είναι τρεις: μια Highlights Tour στα αγγλικά, αραβικά, κινεζικά μανδαρίνικα, γερμανικά, ιταλικά, γαλλικά και ισπανικά, μια Sensory Tour και μια ξενάγηση στη βρετανική νοηματική γλώσσα· όλες παίζουν στο δικό σας κινητό από κωδικούς QR μέσα στους πύργους ή από μια δωρεάν εφαρμογή και διαρκούν περίπου 45 λεπτά. Ακουστικά δεν δίνονται, οπότε φέρτε τα δικά σας. Αν προτιμάτε άνθρωπο αντί για ηχογράφηση, η γέφυρα οργανώνει σε επιλεγμένες ημερομηνίες ξεναγήσεις με ξεναγό στα αγγλικά (Guided Tours), διάρκειας μιάμισης ώρας, με 35,00 £ για κάθε ενήλικα, που πρέπει να κλειστούν από πριν. Αυτή η σελίδα καλύπτει τον χώρο πριν από την ουρά όσο και μετά από αυτήν: δύο στάσεις στην όχθη και στο δημόσιο πεζοδρόμιο, τρεις μέσα, με κάθε λέξη γραμμένη κάτω από το πρόγραμμα αναπαραγωγής.

Επίσημος ιστότοπος →

Ερωτήσεις

Υπάρχει δωρεάν ηχητικός ξεναγός για τη Γέφυρα του Πύργου;

Ναι, και λειτουργεί και από τις δύο πλευρές της ουράς: οι πέντε αφηγημένες στάσεις αυτής της σελίδας παίζουν στο πρόγραμμα περιήγησης του κινητού σας, οι δύο σε δημόσιο χώρο πριν από το εκδοτήριο και οι τρεις μέσα. Οι τρεις ηχητικές ξεναγήσεις της ίδιας της γέφυρας είναι επίσης δωρεάν, περιλαμβάνονται στο εισιτήριο εισόδου και ακούγονται στο δικό σας κινητό με τα δικά σας ακουστικά. Για ό,τι δεν αναφέρει καμία από τις δύο, από μια φορτηγίδα στη λεκάνη ως ένα έμβλημα σε έναν φανοστάτη, η εφαρμογή Chiaro σάς το αφηγείται από μια φωτογραφία.

Μπορώ να ακούσω τον ηχητικό ξεναγό της Γέφυρας του Πύργου χωρίς εισιτήριο;

Τις δύο πρώτες στάσεις, ναι: η θέα από τον παραποτάμιο πεζόδρομο κάτω από τον Πύργο του Λονδίνου και η μεταμφιεσμένη καμινάδα στη βόρεια πρόσβαση βρίσκονται σε δημόσιο χώρο, επειδή το πέρασμα από το οδόστρωμα και τα πεζοδρόμια είναι δωρεάν. Οι σκάλες του Βόρειου Πύργου, ο Δυτικός Διάδρομος και τα μηχανοστάσια βρίσκονται μέσα στο τμήμα με εισιτήριο, και καλύπτονται και τα τρία από ένα εισιτήριο εισόδου.

Πόσο κοστίζει ο επίσημος ηχητικός ξεναγός της Γέφυρας του Πύργου;

Τίποτα πέρα από την είσοδο. Οι ηχητικές ξεναγήσεις της γέφυρας περιλαμβάνονται στο εισιτήριο εισόδου, διαρκούν περίπου 45 λεπτά και παίζουν μέσω κωδικών QR ή μιας δωρεάν εφαρμογής στο δικό σας κινητό, οπότε φέρτε ακουστικά. Η επιλογή με πληρωμή είναι μια ξενάγηση με μέλος του προσωπικού (Guided Tour): 35,00 £ για κάθε ενήλικα, μιάμιση ώρα, μόνο στα αγγλικά και σε επιλεγμένες ημερομηνίες.

Πού ξεκινά η επίσκεψη στη Γέφυρα του Πύργου και ποιες μέρες είναι κλειστή;

Στο εκδοτήριο στη δυτική πλευρά του Βόρειου Πύργου, στη βορειοδυτική άκρη της γέφυρας· αυτή η σελίδα ξεκινά λίγα λεπτά νωρίτερα, στον παραποτάμιο πεζόδρομο κάτω από τον Πύργο του Λονδίνου. Το αξιοθέατο είναι ανοιχτό καθημερινά, εκτός από ένα τριήμερο κλείσιμο τα Χριστούγεννα, από την παραμονή ως τη δεύτερη μέρα των Χριστουγέννων. Ανοίγει αργότερα την Πρωτοχρονιά, στις 10:00, και το δεύτερο Σάββατο κάθε μήνα, όταν το κοινό μπαίνει μετά τη συνεδρία Relaxed Opening, από 09:30 έως 11:30.

Μπορεί ένα άνοιγμα της γέφυρας να με εμποδίσει να μπω;

Μπορεί να σας καθυστερήσει. Είναι ακόμη μια γέφυρα σε λειτουργία, που ανοίγει για ψηλά πλοία κατά μέσο όρο δύο ή τρεις φορές τη μέρα, και η ίδια η γέφυρα προειδοποιεί ότι ένα άνοιγμα μπορεί να καθυστερήσει την είσοδό σας· τις ώρες των προγραμματισμένων ανοιγμάτων τις δημοσιεύει στη δική της σελίδα Bridge Lifts.

Περισσότερες ηχητικές ξεναγήσεις

Δημιουργία του Chiaro. Δεν συνδέεται με τη Γέφυρα του Πύργου.