Μετάβαση στο περιεχόμενο

Κάστρο της Χαϊδελβέργης · Χαϊδελβέργη · Ανεξάρτητος ξεναγός

Ηχητικός ξεναγός του Κάστρου της Χαϊδελβέργης,
πέντε στάσεις, δωρεάν.

Ερείπια από κόκκινο ψαμμίτη, ογδόντα μέτρα ψηλά στην πλαγιά του Κένιγκστουλ, με πρώτη μνεία το 1225: ακούστε πέντε γωνιές τους σε αυτή την καρτέλα και στρέψτε το Chiaro στους άλλους οκτώ αιώνες όποτε θέλετε.

Λήψη στο App Store

Δημιουργία του Chiaro. Δεν συνδέεται με το Κάστρο της Χαϊδελβέργης.

9:41

Το κάστρο από το Κορνμάρκτ

Κάστρο της Χαϊδελβέργης

0:00 2:16
Στάση 1 από 5

Οι πέντε στάσεις · 12 λεπτά ήχου

Πέντε σημεία, μία διαδρομή,
με τη σειρά που θα περπατήσετε.

Ο δικός μας ηχητικός ξεναγός για το Κάστρο της Χαϊδελβέργης, που τον ακολουθείτε μόνοι σας, αρχίζει κάτω στην παλιά πόλη κι όχι στον λόφο, γιατί το κάστρο εξηγείται καλύτερα όταν το βλέπεις από χαμηλά. Πρώτα το Κορνμάρκτ, η πλατεία απ’ όπου ξεκινά το τελεφερίκ σε ράγες, με το βλέμμα προς τα νοτιοανατολικά, σε ολόκληρη τη βόρεια όψη. Έπειτα ανεβαίνετε με το τελεφερίκ ή με τα πόδια από το Burgweg, περνάτε τον Πύργο της Πύλης και μπαίνετε στην αυλή: στην ανατολική πλευρά για τα γλυπτά της Πτέρυγας του Ότχαϊνριχ, στη βόρεια για τους πέτρινους προγόνους της Πτέρυγας του Φρειδερίκου. Από τη βορειοδυτική γωνία κατεβαίνετε στο Μεγάλο Βαρέλι, στο υπόγειο του Κτιρίου του Βαρελιού, και τελειώνετε στη Μεγάλη Βεράντα, με θέα στον Νέκαρ και στην πόλη. Περίπου δώδεκα λεπτά φτάνουν για όλα τα κομμάτια. Η μόνη πραγματική απόσταση είναι η ανάβαση, αφού οι τέσσερις τελευταίες στάσεις βρίσκονται όλες γύρω από μία αυλή και τη βεράντα της.

Τα ονόματα και οι χρονολογίες εδώ ακολουθούν τις σελίδες για το κάστρο του Staatliche Schlösser und Gärten Baden-Württemberg, του κρατικού φορέα που διαχειρίζεται τον χώρο, με δεύτερη πηγή τη Βικιπαίδεια. Οι τιμές των εισιτηρίων αυξάνονται την 1η Ιανουαρίου 2027 και το ωράριο μικραίνει τα Χριστούγεννα και την Πρωτοχρονιά, οπότε ελέγξτε στο schloss-heidelberg.de τι ισχύει για τη μέρα που θα πάτε. Αν στην είσοδο του κάστρου υπάρχει ανακοίνωση, κάντε ό,τι λέει εκείνη.

Στάση 1 από 5 · Κορνμάρκτ, δίπλα στον κίονα της Παναγίας στη μέση της πλατείας, με το βλέμμα προς τα νοτιοανατολικά

Το κάστρο από το Κορνμάρκτ

Κόμητες του Παλατινάτου και πρίγκιπες εκλέκτορες, σε φάσεις από την πρώτη μνεία το 1225· η Παναγία στον κίονα της πλατείας είναι αντίγραφο της μορφής του Πέτερ φαν ντεν Μπράντεν του 1718 · Πρώτη μνεία του κάστρου 1225· βόρεια όψη κυρίως 1601 έως 1614· μορφή του κίονα 1718, το αντίγραφο στην πλατεία 1938 έως 1940 · Κόκκινος ψαμμίτης της κοιλάδας του Νέκαρ, 80 μέτρα ψηλά στην πλαγιά του Κένιγκστουλ· οι τοίχοι του Χοντρού Πύργου είχαν πάχος επτά μέτρα

Προσέξτε

  • Τα δύο αετώματα και την ακέραιη στέγη της Πτέρυγας του Φρειδερίκου, και μετά τη χωρίς στέγη γραμμή δίπλα τους: το ένα κτίριο που ξαναχτίστηκε αφού το κάστρο έγινε ερείπιο, δίπλα σε όλα όσα δεν ξαναχτίστηκαν.
  • Το απομεινάρι του Χοντρού Πύργου στο δεξί άκρο. Οι τοίχοι του είχαν πάχος επτά μέτρα, και το βόρειο κέλυφός του, η πλευρά προς την πόλη, ανατινάχτηκε το 1689.
  • Τον κίονα της Παναγίας με τις τρεις μικρές κογχυλωτές λεκάνες. Η μορφή είναι αντίγραφο εκείνης που έφτιαξε ο Πέτερ φαν ντεν Μπράντεν το 1718, και οι λεκάνες είναι μεταγενέστερες.
  • Το περίγραμμα του παλιού παρεκκλησίου του νοσοκομείου, σημαδεμένο στο πλακόστρωτο της πλατείας: το μόνο ίχνος όσων στέκονταν εδώ πριν από το 1557.
Κείμενο (2:16)

Σταθείτε δίπλα στον κίονα με την Παναγία, αφήστε το δημαρχείο πίσω σας και κοιτάξτε ψηλά, πάνω από τις στέγες, προς τα νοτιοανατολικά. Εκείνη η σπασμένη κόκκινη γραμμή στη δασωμένη πλαγιά είναι ο τόπος απ’ όπου κυβερνιόταν το Παλατινάτο, ογδόντα μέτρα ψηλά στην πλευρά ενός λόφου που λέγεται Κένιγκστουλ.

Διαβάστε το από αριστερά προς τα δεξιά, γιατί από εδώ διαβάζεται σαν πρόταση. Τέρμα αριστερά, η κορυφή του Πύργου της Καμπάνας. Δίπλα του, δύο περήφανα αετώματα και μια ακέραιη στέγη: είναι η Πτέρυγα του Φρειδερίκου, το μόνο κομμάτι που ξαναχτίστηκε αφού το κάστρο έγινε ερείπιο. Και μετά η στέγη απλώς σταματά. Ο ψηλός τοίχος με τα άδεια ανοίγματα των παραθύρων είναι η Αγγλική Πτέρυγα, που άρχισε το 1612 για μια Αγγλίδα πριγκίπισσα και στράφηκε επίτηδες προς την πόλη όπου στέκεστε. Και στο δεξί άκρο στέκει το τεράστιο απομεινάρι του Χοντρού Πύργου.

Αυτός ο πύργος είναι ο λόγος που η θέα μοιάζει έτσι. Οι τοίχοι του είχαν πάχος επτά μέτρα, και έπρεπε να φαίνεται απειλητικός από εδώ κάτω, γιατί εκείνος που τον έχτισε, ο Λουδοβίκος ο Πέμπτος, πίστευε ότι μόνο ο φόβος κρατά την ειρήνη. Τούτη την ειρήνη δεν την κράτησε. Στις 2 Μαρτίου 1689, καθώς οι στρατιώτες του Λουδοβίκου του Δέκατου Τέταρτου αποχωρούσαν από το κάστρο, του έβαλαν φωτιά και ανατίναξαν την πρόσοψη του πύργου. Το βόρειο κέλυφος, η πλευρά προς την πόλη, κατρακύλησε στην πλαγιά.

Ύστερα από μια δεύτερη γαλλική επίθεση το 1693, οι κάτοικοι πήραν επίσημη άδεια να ανέβουν και να μαζέψουν τις λαξευμένες πέτρες για να ξαναχτίσουν τα σπίτια τους. Έτσι, ένα μέρος του ερειπίου δεν βρίσκεται καν εκεί πάνω. Ένα αρχοντικό στον αριθμό 52 της Χάουπτστράσε, του δρόμου πίσω σας, χτίστηκε με τους ογκόλιθους του Χοντρού Πύργου, με ρητή άδεια του εκλέκτορα.

Τώρα χαμηλώστε το βλέμμα στην πλατεία. Εδώ υπήρχε νοσοκομείο από τον δέκατο τρίτο αιώνα, ώσπου το δημοτικό συμβούλιο το γκρέμισε το 1557 για να κάνει αγορά γάλακτος και λάχανων, και το περίγραμμα του παρεκκλησίου του είναι ακόμη σημαδεμένο στο πλακόστρωτο. Η Παναγία στον κίονα είναι αντίγραφο της μορφής που έφτιαξε ο Πέτερ φαν ντεν Μπράντεν το 1718, και οι τρεις μικρές κογχυλωτές λεκάνες από κάτω της ήρθαν αργότερα.

Το σπίτι στη νοτιοανατολική γωνία είναι το Μέγαρο Γκράιμπεργκ, και αυτό είναι το όνομα που πρέπει να θυμάστε. Ο Σαρλ ντε Γκράιμπεργκ, Γάλλος κόμης εξόριστος, εγκαταστάθηκε το 1811 σε ένα δωμάτιο πύργου εκεί πάνω στον λόφο, επειδή οι αρχές αρνούνταν να πληρώσουν φύλακα. Ένας γαλλικός στρατός κατέστρεψε το κάστρο, και ένας Γάλλος έμεινε εκεί πάνω να φροντίζει ό,τι είχε απομείνει.

Στάση 2 από 5 · Αυλή του κάστρου, ανατολική πλευρά, με την Πτέρυγα του Φρειδερίκου στα αριστερά σας

Η επιβλητική πρόσοψη της Πτέρυγας του Ότχαϊνριχ

Πρίγκιπας εκλέκτορας Ότχαϊνριχ (1502–1559), αρχιτέκτονας άγνωστος· μορφές του Αλεξάντερ Κολίν (1526–1612) και του εργαστηρίου του · Άρχισε το 1556· ημιτελής στον θάνατο του Ότχαϊνριχ το 1559 · Τριώροφη πρόσοψη από ψαμμίτη σε ψηλό βάθρο, με 16 αλληγορικές μορφές

Προσέξτε

  • Ουρανό μέσα από την επάνω σειρά παραθύρων, γιατί η στέγη που τα έκλεινε χάθηκε από τη γαλλική φωτιά το 1693 και από κεραυνό το 1764.
  • Τον ίδιο τον Ότχαϊνριχ στο αέτωμα πάνω από την κεντρική πύλη, εκεί όπου κανείς δεν μπορούσε να μην τον δει.
  • Τον Ιησού του Ναυή, τον Σαμψών, τον Ηρακλή και τον Δαβίδ στην κάτω σειρά, ο καθένας με στίχους στα γερμανικά που εξηγούν ποιος ήταν.
  • Μπαίνοντας ή βγαίνοντας, τον σιδερένιο κρίκο στην πόρτα του Πύργου της Πύλης. Του λείπει ένα κομμάτι, και ο θρύλος του κάστρου το ονομάζει Δάγκωμα της Μάγισσας.
Κείμενο (2:17)

Σταθείτε στην ανατολική πλευρά της αυλής, με την Πτέρυγα του Φρειδερίκου στα αριστερά σας, και κοιτάξτε την επάνω σειρά παραθύρων. Αυτό που βλέπετε μέσα τους είναι ουρανός. Έχετε μπροστά σας μια από τις πιο περίτεχνες προσόψεις της γερμανικής Αναγέννησης, και στην κορυφή της δεν υπάρχει τίποτα από πίσω.

Ο άνθρωπος που την παρήγγειλε είχε ελάχιστο χρόνο. Ο Ότχαϊνριχ περίμενε ως το 1556 για να γίνει πρίγκιπας εκλέκτορας, όταν ήταν ήδη πάνω από πενήντα και είχε μαζέψει μεγάλα χρέη χτίζοντας το κάστρο του στο Νόιμπουργκ. Οι εργασίες εδώ άρχισαν την ίδια χρονιά. Πέθανε το 1559 με το κτίριο ακόμη ημιτελές. Έτσι χτίζει ένας άνθρωπος που βιάζεται, και νομίζω ότι το νιώθετε: ήθελε να τα πει όλα μονομιάς.

Διαβάστε την από κάτω προς τα πάνω, σαν εγχειρίδιο διακυβέρνησης. Στην κάτω σειρά ο Ιησούς του Ναυή, ο Σαμψών, ο Ηρακλής και ο Δαβίδ, οι ήρωες, με στίχους στα γερμανικά που τους εξηγούν. Οι στίχοι του Δαβίδ λένε ότι ήταν νέος, γενναίος και έξυπνος, και ότι έκοψε το κεφάλι του αυθάδη Γολιάθ. Από πάνω τους οι χριστιανικές αρετές: η Δύναμη, η Πίστη, η Αγάπη, η Ελπίδα και η Δικαιοσύνη. Πιο πάνω οι πλανήτες, ο Κρόνος, ο Άρης, η Αφροδίτη, ο Ερμής και η Σελήνη, με τον Ήλιο και τον Δία εκεί ψηλά όπου κάποτε ήταν η στέγη. Η δύναμη, έπειτα η καλοσύνη, έπειτα τα ουράνια. Τώρα βρείτε την κεντρική πόρτα και κοιτάξτε ακριβώς από πάνω της, στο αέτωμα. Εκεί είναι ο ίδιος ο Ότχαϊνριχ, καταμεσής του επιχειρήματος.

Οι μορφές είναι έργο του Αλεξάντερ Κολίν, γλύπτη από το Μέχελεν, και του εργαστηρίου του. Ποιος σχεδίασε την πρόσοψη, κανείς δεν ξέρει. Το βασικό έγγραφο, με ημερομηνία 7 Μαρτίου 1558, σώζεται μόνο σε αντίγραφο γραμμένο περίπου πενήντα χρόνια αργότερα, και αναφέρει έναν γλύπτη ονόματι Αντόνι, κάτι που κρατά τους μελετητές σε αμηχανία ως σήμερα. Οι θεοί άφησαν το σημάδι τους και στο όνομα: τον δέκατο όγδοο αιώνα ο κόσμος το αποκαλούσε ακόμη «ειδωλολατρικό κτίριο».

Η στέγη έπαθε ζημιές από τη γαλλική φωτιά το 1693 και την αποτελείωσε ένας κεραυνός το 1764. Το 1784 οι θόλοι γέμισαν με μπάζα και το κάστρο άρχισε να αντιμετωπίζεται σαν πηγή οικοδομικών υλικών. Ο Σαρλ ντε Γκράιμπεργκ έβλεπε όλο και περισσότερες από αυτές τις μορφές να καταστρέφονται. Τα πρωτότυπα έχουν πια μεταφερθεί σε εσωτερικό χώρο για να προστατευτούν, κι έτσι ό,τι στέκεται σήμερα σε εκείνες τις κόγχες τούς κρατά τη θέση, μπροστά σε όλον εκείνο τον ουρανό.

Στάση 3 από 5 · Αυλή του κάστρου, βόρεια πλευρά, απέναντι από την πρόσοψη, από τη μέση της αυλής

Οι πέτρινοι πρόγονοι της Πτέρυγας του Φρειδερίκου

Πρίγκιπας εκλέκτορας Φρειδερίκος Δ΄ (κυβέρνησε 1583–1610), αρχιτέκτονας Γιοχάνες Σοχ (περίπου 1550–1631), γλύπτης Σεμπάστιαν Γκετς από το Κουρ (περίπου 1575–μετά το 1621)· ανακατασκευή από τον Καρλ Σέφερ (1844–1908) · Χτίστηκε 1601–1607· αποκαταστάθηκε γύρω στο 1900, με αντίγραφα στη θέση των αγαλμάτων · Πρόσοψη αυλής από ψαμμίτη με 16 αγάλματα σε τέσσερις σειρές, αντίγραφα του 1900 περίπου

Προσέξτε

  • Τον Φρειδερίκο τον Τέταρτο, τελευταίο δεξιά στην κάτω σειρά, το τέλος της γενιάς που ολόκληρη η πρόσοψη χτίστηκε για να αποδείξει.
  • Τον Καρλομάγνο στα αετώματα της κορυφής, τη διεκδίκηση με την οποία αρχίζει το γενεαλογικό δέντρο.
  • Τον Ότχαϊνριχ στη δεύτερη σειρά, αυτόν που έχτισε την πτέρυγα στα δεξιά σας, τώρα μορφή στον τοίχο κάποιου άλλου.
  • Τα γλυπτά είναι αντίγραφα του 1900 περίπου. Τα πρωτότυπα φυλάσσονται μέσα σε αυτή την πτέρυγα.
Κείμενο (2:27)

Στραφείτε στη βόρεια πλευρά της αυλής. Αυτή είναι η πρόσοψη που σας τραβά το βλέμμα με το που μπαίνετε, και αυτό ακριβώς θέλει. Δεκαέξι αγάλματα σε τέσσερις σειρές, τέσσερα σε κάθε σειρά, όλοι τους η οικογένεια του ανθρώπου που πλήρωσε. Είναι ένα γενεαλογικό δέντρο, και είναι επίσης ένα νομικό επιχείρημα.

Αρχίστε κάτω δεξιά. Η τελευταία μορφή της κάτω σειράς είναι ο Φρειδερίκος ο Τέταρτος, που το έχτισε ανάμεσα στο 1601 και το 1607, με τον αρχιτέκτονά του Γιοχάνες Σοχ, πάνω στη βάση ενός παλαιότερου μεσαιωνικού κτιρίου. Δίπλα του στέκονται ο παππούς του, ο πατέρας του και ο θείος του. Μία σειρά πιο πάνω είναι ο Ρούπρεχτ ο Πρώτος, που ίδρυσε το Πανεπιστήμιο της Χαϊδελβέργης, μαζί με τον Ότχαϊνριχ, του οποίου η πτέρυγα είναι τώρα στα δεξιά σας. Η τρίτη σειρά έχει αυτοκράτορες και βασιλιάδες. Και στην κορυφή, στα αετώματα, ο Καρλομάγνος και ο Όττο φον Βίτελσμπαχ. Διαβασμένο προς τα πάνω, το μήνυμα είναι ότι η γενιά ξεκινά από τον Καρλομάγνο και φτάνει στον άνθρωπο κάτω δεξιά, οπότε μην αμφισβητείτε το δικαίωμά του. Γλύπτης ήταν ο Σεμπάστιαν Γκετς από το Κουρ, και όλη αυτή η συντροφιά του πήρε τρία ή τέσσερα χρόνια.

Η οικογένεια ζούσε στους δύο πάνω ορόφους, και οι υπηρέτες στη σοφίτα. Το 1693 το κτίριο έπαθε σοβαρές ζημιές, και το 1764 κάηκε ολοσχερώς.

Και εδώ είναι η έκπληξη. Τα αγάλματα που κοιτάτε δεν είναι εκείνα που σμίλεψε ο Γκετς, και η στέγη δεν είναι εκείνη που έχτισε ο Σοχ. Το 1883 οι αρχές της Βάδης ίδρυσαν ένα γραφείο έργων για το κάστρο, και οι ειδικοί του πέρασαν χρόνια καταγράφοντας τα ερείπια. Η έκθεσή τους του 1891 έλεγε να μην ξαναχτιστεί τίποτα, μόνο να προστατευτεί. Κι όμως, το 1893 ο αρχιτέκτονας Καρλ Σέφερ πήρε τη σύμβαση. Αποκατέστησε αυτή την πρόσοψη, της έδωσε νέα στέγη και αντικατέστησε τα αγάλματα με αντίγραφα. Όλη η ανακατασκευή κόστισε 520.000 μάρκα. Και μετά πρότεινε να κάνει το ίδιο και στα υπόλοιπα.

Τότε οι ιστορικοί της τέχνης και οι ειδικοί της προστασίας μνημείων συγκάλεσαν ένα συνέδριο. Ο Γκέοργκ Ντέχιο διατύπωσε τη φράση που επικράτησε: «Συντήρηση, όχι αποκατάσταση». Από τότε δεν ξαναχτίστηκε τίποτε άλλο. Κοιτάξτε γύρω σας στην αυλή τους σπασμένους τοίχους, και θα δείτε ακριβώς πώς έληξε η διαμάχη.

Οι αληθινές μορφές βρίσκονται τώρα μέσα, στην ίδια αυτή πτέρυγα. Έτσι, οι μορφές που σας κοιτούν από τη μόνη ξαναχτισμένη πρόσοψη του κάστρου είναι αντίγραφα του 1900 περίπου, και στέκονται ακριβώς στο σημείο όπου σταμάτησε η ανοικοδόμηση.

Στάση 4 από 5 · Κτίριο του Βαρελιού, υπόγειο, στη βορειοδυτική γωνία της αυλής

Το Μεγάλο Βαρέλι στο Κτίριο του Βαρελιού

Χτίστηκε για τον πρίγκιπα εκλέκτορα Καρλ Τέοντορ (1724–1799), στο Κτίριο του Βαρελιού του Γιόχαν Κάζιμιρ, επιτρόπου του Φρειδερίκου Δ΄ · Το σημερινό βαρέλι 1751· Κτίριο του Βαρελιού 1589–1592 · Δρύινο βαρέλι, 221.726 λίτρα όταν κατασκευάστηκε και περίπου 219.000 λίτρα σήμερα

Προσέξτε

  • Τον μικρό ζωγραφιστό ξύλινο Περκέο αριστερά από το βαρέλι, τον οινοχόο που είχε την ευθύνη για το κρασί του κάστρου.
  • Τις σκάλες και την εξέδρα πάνω στο βαρέλι, που μάλλον ήταν πίστα χορού.
  • Το τεράστιο μήκος των δουγών στο πλάι του: λέγεται ότι χρειάστηκαν εκατόν τριάντα βελανιδιές.
Κείμενο (2:19)

Δώστε στα μάτια σας μια στιγμή να συνηθίσουν εδώ κάτω. Αυτό που γεμίζει το κελάρι είναι ένα βαρέλι κρασιού ξαπλωμένο στο πλάι, και ο Μαρκ Τουέιν, που ήρθε να το δει, είπε ότι είναι μεγάλο σαν εξοχικό σπιτάκι. Κατόπιν δήλωσε ότι ένα άδειο βαρέλι στο μέγεθος καθεδρικού ναού ελάχιστη συγκίνηση μπορούσε να του προκαλέσει. Δοκιμάστε αν το καταφέρνετε κι εσείς, και ψάξτε τις σκάλες, γιατί ανεβαίνουν σε μια εξέδρα πάνω στο βαρέλι. Μάλλον ήταν πίστα χορού.

Ο λόγος που υπάρχει είναι οι φόροι. Το 1591 ο Γιόχαν Κάζιμιρ, που κυβερνούσε το Παλατινάτο ως επίτροπος του νεαρού Φρειδερίκου του Τέταρτου, έβαλε ένα γιγάντιο βαρέλι στο υπόγειο αυτού του καινούργιου κτιρίου για να χωρά 130.000 λίτρα κρασί της δεκάτης, που το πλήρωναν τα αμπέλια της περιοχής. Εκείνο το πρώτο βαρέλι δεν επέζησε από τον Τριακονταετή Πόλεμο. Το 1664 το αντικατέστησε ένα μεγαλύτερο, 200.000 λίτρων.

Το βαρέλι που έχετε μπροστά σας χτίστηκε για τον πρίγκιπα εκλέκτορα Καρλ Τέοντορ και ολοκληρώθηκε το 1751, και μου αρέσει πολύ αυτή η χρονική συγκυρία. Η αυλή είχε φύγει προ πολλού για το Μάνχαϊμ. Το μεγαλύτερο απ’ όλα, λοιπόν, έγινε για ένα κάστρο που η οικογένεια είχε ήδη εγκαταλείψει. Χωρούσε 221.726 λίτρα όταν ήταν καινούργιο και περίπου 219.000 σήμερα, γιατί το ξύλο έχει ξεραθεί. Η παράδοση λέει ότι μπήκαν σε αυτό εκατόν τριάντα βελανιδιές.

Γέμισε μόνο τρεις φορές, γιατί δεν ήταν ποτέ στεγανό. Το κρασί ερχόταν με έναν σωλήνα από μια μεγάλη τρύπα στο ταβάνι, κι έτσι δεν χρειαζόταν να σκαρφαλώνει κανείς στο βαρέλι κουβαλώντας το. Κι όταν είχε όντως κρασί, ένας αγωγός μπορούσε να το φέρει κατευθείαν από εδώ στη Βασιλική Αίθουσα δίπλα, ώστε το γλέντι να μη χρειάζεται να στέλνει κανέναν κάτω.

Τώρα κοιτάξτε αριστερά από το βαρέλι, τον μικρό ζωγραφιστό ξύλινο άνθρωπο που φρουρεί. Το όνομά του ήταν Κλέμενς Πάνκερτ, ένας μικρόσωμος άνδρας από το Σαλόρνο του Τιρόλου, που ο πρίγκιπας εκλέκτορας Καρλ Φίλιπ τον έφερε στη Χαϊδελβέργη το 1718 ως γελωτοποιό, διαχειριστή και οινοχόο, και έτσι το κρασί πέρασε στα χέρια του. Όποτε του πρόσφεραν κι άλλο ποτήρι, απαντούσε στα ιταλικά, perché no, γιατί όχι, και αυτό έγινε το όνομα με το οποίο τον ήξεραν όλοι: Περκέο. Ο θρύλος λέει ότι άδειασε το βαρέλι της εποχής του με μια γουλιά. Ο ίδιος θρύλος λέει ότι αυτό που τελικά τον σκότωσε ήταν ένα ποτήρι νερό, κατά λάθος.

Στάση 5 από 5 · Μεγάλη Βεράντα, βόρεια πλευρά του κάστρου, στο στηθαίο με το βλέμμα προς βορρά

Η Μεγάλη Βεράντα και η θέα προς βορρά

Πρίγκιπας εκλέκτορας Φρειδερίκος Β΄ (πέθανε το 1556), του οποίου η επιγραφή του 1552 βρίσκεται στον τοίχο στήριξης· πίσω της η Πτέρυγα του Φρειδερίκου, έργο του Γιοχάνες Σοχ (περίπου 1550–1631) · Επιγραφή 1552· πρόσοψη προς την πόλη 1601–1607 · Πέτρινη βεράντα πάνω σε υπόγειο χώρο, που προεξέχει πάνω από 8 μέτρα από την Πτέρυγα του Φρειδερίκου, περίπου 80 μέτρα ψηλά στην πλαγιά

Προσέξτε

  • Την Παλιά Γέφυρα κάτω προς τα βορειοδυτικά, στα αριστερά σας με το ποτάμι μπροστά.
  • Τον Πύργο της Καμπάνας χωρίς στέγη στο ανατολικό άκρο της βεράντας, που κάηκε μετά από κεραυνό τον Ιούνιο του 1764.
  • Το αποτύπωμα σε σχήμα παπουτσιού στον ψαμμίτη, το Άλμα του Ιππότη. Αν χωρέσει το πόδι σας, ο θρύλος υπόσχεται ευτυχισμένη ζωή.
  • Τον Δρόμο των Φιλοσόφων κατά μήκος του Χάιλιγκενμπεργκ, ακριβώς απέναντι από τον Νέκαρ.
Κείμενο (2:30)

Βγείτε στη βεράντα και περπατήστε ως το στηθαίο στη βόρεια πλευρά. Ακριβώς απέναντι, πέρα από τον Νέκαρ, είναι το Χάιλιγκενμπεργκ, με τον Δρόμο των Φιλοσόφων να τρέχει στην πλαγιά του. Κάτω αριστερά, προς τα βορειοδυτικά, η Παλιά Γέφυρα διασχίζει το ποτάμι, και πιο πέρα η κοιλάδα ανοίγει. Η παλιά πόλη απλώνεται ακριβώς κάτω από τα πόδια σας. Το έλεγαν «μπαλκόνι των πριγκίπων», και δεν ήταν μόνο μπαλκόνι. Ο χώρος από κάτω σας είχε όπλα, πυρομαχικά και προμήθειες, και στέγαζε στρατιώτες.

Ο Φρειδερίκος ο Δεύτερος έβαλε να χαράξουν μια επιγραφή στον τοίχο στήριξης από κάτω, με τη χρονολογία 1552 και τρία γράμματα από το λατινικό του σύνθημα: D, C, V, για το De Coelo Victoria, περίπου: ο ουρανός δίνει τη νίκη. Κρατήστε το στο μυαλό σας, και τώρα στρίψτε δεξιά και κοιτάξτε κατά μήκος της βεράντας ως το ανατολικό της άκρο, τον Πύργο της Καμπάνας χωρίς στέγη.

Η αυλή είχε φύγει για το Μάνχαϊμ το 1720, και όταν ο Καρλ Φίλιπ ανακοίνωσε τη μετακόμιση, ευχήθηκε να φυτρώσει χορτάρι στους δρόμους της Χαϊδελβέργης. Ο διάδοχός του όμως, ο Καρλ Τέοντορ, σχεδίαζε να γυρίσει. Και τότε, τον Ιούνιο του 1764, κεραυνός χτύπησε το κάστρο. Η φωτιά δεν άφησε εδώ τίποτε άλλο από τους εξωτερικούς τοίχους, και ο Καρλ Τέοντορ το πήρε για σημάδι από τον ουρανό και δεν ξαναπάτησε. Ο ουρανός έδωσε τελικά τη νίκη, μόνο που όχι στην οικογένεια που το έλεγε το σύνθημά της. Το κάστρο είχε ήδη περάσει χειρότερα. Στις 6 Σεπτεμβρίου 1693, Γάλλοι στρατιώτες είχαν πυροδοτήσει στο κάστρο τριάντα οκτώ νάρκες γεμάτες με είκοσι επτά χιλιάδες λίβρες μπαρούτι.

Γύρω στο 1800 το ερείπιο είχε γίνει κάτι άλλο. Ζωγράφοι και ποιητές έρχονταν γυρεύοντας ακριβώς αυτό: ραγισμένους τοίχους, κισσό και το ποτάμι από κάτω. Ο Γκαίτε το σχεδίασε. Ο Τέρνερ δεν σταμάτησε να το ζωγραφίζει, και στους πίνακές του το κάστρο βρίσκεται πολύ ψηλότερα στον λόφο απ’ ό,τι στην πραγματικότητα.

Πριν φύγετε, ψάξτε το αποτύπωμα στον ψαμμίτη αυτής της βεράντας, σε σχήμα παπουτσιού. Η ιστορία λέει ότι ένας ιππότης, που τον έπιασαν με μια κυρία επί των τιμών σε ένα δωμάτιο της Πτέρυγας του Φρειδερίκου, του κτιρίου κατά μήκος αυτής της βεράντας, πήδηξε από το παράθυρο και προσγειώθηκε με τόση ορμή μέσα στο σιδερένιο παπούτσι του, ώστε σημάδεψε την πέτρα. Μια άλλη εκδοχή τον θέλει να πηδά μέσα από τη φωτιά με όλη του την πανοπλία. Μια τρίτη λέει ότι ήταν ο ίδιος ο Φρειδερίκος ο Τέταρτος, μεθυσμένος. Ο κόσμος ακόμη βάζει το πόδι του μέσα, γιατί ο θρύλος λέει ότι αν χωρέσει, θα ζήσεις ευτυχισμένος. Το αποτύπωμα είναι μεγάλο και τα περισσότερα πόδια όχι, κι έτσι μένει εκεί στον ψαμμίτη και περιμένει το επόμενο παπούτσι.

Ανεξάρτητος ξεναγός · Chiaro

Στρέψτε το Chiaro σε ό,τι βλέπετε στο Κάστρο της Χαϊδελβέργης.

Σχεδόν κάθε πρίγκιπας εκλέκτορας πρόσθεσε ένα δικό του κτίριο στο ύφος της εποχής του, και εδώ χωρούν μόνο πέντε γωνιές του αποτελέσματος. Σταθείτε στην αυλή και φωτογραφίστε τις καμάρες της Γυάλινης Αίθουσας, ένα άγαλμα με όνομα που δεν σας λέει κάτι ή τη στροφή του ποταμού κάτω από τη βεράντα: το Chiaro σας λέει τι είναι και ποιος το έβαλε εκεί, και συνεχίζει όσο κρατά η περιέργειά σας.

Ποιον δείχνει αυτό το άγαλμα στην πρόσοψη;Γιατί ξαναχτίστηκε μόνο μία πτέρυγα;Ήταν ο Περκέο πραγματικό πρόσωπο;

Πριν πάτε

01

Πώς θα πάτε

Schloss Heidelberg, Im Schlosshof 1, 69117 Heidelberg. Η πρώτη στάση είναι πιο κάτω, στο Κορνμάρκτ της παλιάς πόλης. Στο ίδιο το κάστρο, το εκδοτήριο και η ενοικίαση ηχητικού ξεναγού βρίσκονται στο κέντρο επισκεπτών, ακριβώς πίσω από την είσοδο, δεξιά.

Από τον κεντρικό σταθμό της Χαϊδελβέργης πάρτε το λεωφορείο 33 ή το λεωφορείο 20 ως τη στάση Bergbahn και μετά το τελεφερίκ σε ράγες Bergbahn από το Κορνμάρκτ ως τον σταθμό Schloss. Με τα πόδια, ανεβείτε από το Burgweg, που ξεκινά λίγο νότια του Κορνμάρκτ. Οι οδηγοί να έχουν υπόψη ότι το Graimbergweg είναι κλειστό λόγω εργασιών, πιθανότατα ως το τέλος του έτους, ενώ η άνοδος με αυτοκίνητο παραμένει από τη Neue Schlossstraße.

02

Εισιτήρια και είσοδος

  • Η αυλή, η Μεγάλη Βεράντα και το κελάρι του βαρελιού είναι ανοιχτά καθημερινά, και τις αργίες, 09:00–18:00. Η είσοδος σταματά στις 17:30 και το ταμείο κλείνει 15 λεπτά νωρίτερα. Στις 24 και 31 Δεκεμβρίου κλείνουν στις 14:00, την 1η Ιανουαρίου ανοίγουν στις 11:00, και στις 25 Δεκεμβρίου το κάστρο είναι κλειστό.
  • Το Palace Ticket κοστίζει 11 ευρώ για ενήλικες και 5,50 ευρώ μειωμένο ως τις 31 Δεκεμβρίου 2026, και μετά 12 και 6 ευρώ από την 1η Ιανουαρίου 2027. Περιλαμβάνει το τελεφερίκ, την αυλή, το Μεγάλο Βαρέλι και το Γερμανικό Μουσείο Φαρμακευτικής, που βρίσκεται στο υπόγειο της Πτέρυγας του Ότχαϊνριχ. Το ίδιο το τελεφερίκ σταματά λόγω επισκευών γέφυρας από τις 4 Οκτωβρίου 2027 ως τις 7 Απριλίου 2028, με λεωφορείο αντικατάστασης από το Κορνμάρκτ ως το κάστρο.
  • Την Πτέρυγα του Φρειδερίκου και τους άλλους εσωτερικούς χώρους μπορείτε να τους δείτε μόνο με ξενάγηση, 6 ευρώ επιπλέον για ενήλικες και 3 ευρώ μειωμένο. Όλες οι στάσεις αυτής της σελίδας λειτουργούν χωρίς αυτήν.
  • Ο κήπος του κάστρου, με την Πύλη της Ελισάβετ, είναι ανοιχτός στο κοινό όσο υπάρχει φως της ημέρας, οπότε χωρά πριν ή μετά την αυλή.
Επίσημα εισιτήρια →
03

Ο επίσημος ηχητικός ξεναγός

Υπάρχουν τρεις επίσημες επιλογές. Μια συσκευή ηχητικής ξενάγησης κοστίζει 6 ευρώ επιπλέον του εισιτηρίου του κάστρου, στα γερμανικά, αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, ιαπωνικά, κινεζικά, κορεατικά και ρωσικά. Η δωρεάν εφαρμογή Monument BW του φορέα διαχείρισης περιέχει μια ξενάγηση πολυμέσων 90 λεπτών στα γερμανικά, αγγλικά, γαλλικά και ισπανικά, και ο φορέας συνιστά να την κατεβάσετε από το σπίτι. Και το προσωπικό του διοργανώνει ξεναγήσεις με επιπλέον χρέωση, τον μόνο τρόπο να δείτε τους εσωτερικούς χώρους. Αυτό που έχετε εδώ είναι πιο σύντομο και δεν ζητά τίποτα: πέντε κομμάτια να ακούσετε ανάμεσα στην πλατεία και τη βεράντα, το καθένα με το κείμενό του τυπωμένο από κάτω.

Επίσημος ιστότοπος →

Ερωτήσεις

Υπάρχει δωρεάν ηχητικός ξεναγός για το Κάστρο της Χαϊδελβέργης;

Κάθε ηχογράφηση εδώ είναι δωρεάν και παίζει στο πρόγραμμα περιήγησης χωρίς λήψη. Ο φορέας που διαχειρίζεται το κάστρο προσφέρει επίσης δωρεάν μια ξενάγηση 90 λεπτών μέσω της εφαρμογής Monument BW, στα γερμανικά, αγγλικά, γαλλικά και ισπανικά, και συνιστά να την κατεβάσετε πριν φτάσετε. Για όσα παραλείπουν και τα δύο, βγάλτε μια φωτογραφία και ρωτήστε το Chiaro.

Μπορώ να ακούσω τον ηχητικό ξεναγό του Κάστρου της Χαϊδελβέργης χωρίς εισιτήριο;

Μόνο η στάση στο Κορνμάρκτ είναι έξω από το κάστρο, και η πλατεία είναι ανοιχτή σε όλους. Το Palace Ticket αναφέρει την αυλή και το Μεγάλο Βαρέλι, που καλύπτουν τις επόμενες τρεις στάσεις. Η Μεγάλη Βεράντα βρίσκεται πιο πέρα και έχει το ίδιο ωράριο, οπότε υπολογίστε το εισιτήριο για ό,τι ακολουθεί μετά την πλατεία.

Πόσο κοστίζει ο επίσημος ηχητικός ξεναγός του Κάστρου της Χαϊδελβέργης;

Η συσκευή κοστίζει 6 ευρώ επιπλέον του εισιτηρίου του κάστρου και νοικιάζεται από το κέντρο επισκεπτών στην είσοδο. Διατίθεται σε οκτώ γλώσσες, ανάμεσά τους ιαπωνικά, κινεζικά, κορεατικά και ρωσικά. Η εφαρμογή Monument BW είναι η δωρεάν εναλλακτική, σε τέσσερις γλώσσες.

Πότε είναι κλειστό το Κάστρο της Χαϊδελβέργης;

Μόνο στις 25 Δεκεμβρίου. Ανοίγει όλες τις άλλες μέρες του χρόνου, και τις αργίες, αλλά στις 24 και 31 Δεκεμβρίου κλείνει στις 14:00 και την 1η Ιανουαρίου ανοίγει στις 11:00. Ο κήπος είναι ανοιχτός όσο υπάρχει φως της ημέρας.

Το εισιτήριο του Κάστρου της Χαϊδελβέργης περιλαμβάνει το τελεφερίκ;

Ναι, το κανονικό Palace Ticket περιλαμβάνει το τελεφερίκ Bergbahn, μαζί με την αυλή, το Μεγάλο Βαρέλι και το Γερμανικό Μουσείο Φαρμακευτικής. Το ετήσιο εισιτήριο δεν καλύπτει το τελεφερίκ.

Μπορεί κανείς να μπει στα κτίρια του Κάστρου της Χαϊδελβέργης;

Τα δωμάτια του κάστρου μπορεί κανείς να τα δει μόνο με ξενάγηση, με επιπλέον χρέωση. Εξαιρούνται το Μεγάλο Βαρέλι και το Γερμανικό Μουσείο Φαρμακευτικής, που περιλαμβάνονται στο κανονικό εισιτήριο. Οι ξεναγήσεις γίνονται στα γερμανικά και στα αγγλικά όλη την ημέρα, με τις ώρες στην επίσημη σελίδα για τους επισκέπτες.

Περισσότερες ηχητικές ξεναγήσεις

Δημιουργία του Chiaro. Δεν συνδέεται με το Κάστρο της Χαϊδελβέργης.