Μετάβαση στο περιεχόμενο

Κάστρο Νόισβανσταϊν · Σβάνγκαου · Ανεξάρτητος ξεναγός

Ηχητικός ξεναγός του Κάστρου Νόισβανσταϊν,
πέντε στάσεις, δωρεάν.

Ακούγονται και οι πέντε εδώ, σε αυτή την καρτέλα, χωρίς καμία εγκατάσταση. Για τα υπόλοιπα από τα 150 μέτρα του κάστρου πάνω σε αυτή την κορυφογραμμή, που χτίστηκε για έναν βασιλιά ο οποίος έζησε εκεί μόνο 172 ημέρες, σας μιλά το Chiaro από μια φωτογραφία.

Λήψη στο App Store

Δημιουργία του Chiaro. Δεν συνδέεται με το Κάστρο Νόισβανσταϊν.

9:41

Η πρώτη ματιά προς τα πάνω από το Χόενσβανγκαου

Κάστρο Νόισβανσταϊν, Σβάνγκαου

0:00 2:33
Στάση 1 από 5

Οι πέντε στάσεις · 13 λεπτά ήχου

Πέντε σημεία, μία διαδρομή,
με τη σειρά που θα περπατήσετε.

Αυτός ο ηχητικός ξεναγός του Κάστρου Νόισβανσταϊν είναι φτιαγμένος για την ανάβαση: μια διαδρομή πέντε στάσεων που κάνετε μόνοι σας, από το χωριό κάτω ως τη γέφυρα πάνω, και εισιτήριο χρειάζεται μόνο για τις δύο στάσεις στις αυλές. Η πρώτη είναι στο χωριό Χόενσβανγκαου, κάτω από το κάστρο προς τα δυτικά, εκεί όπου αρχίζει ο δρόμος προς τα πάνω και το Πάλας φαίνεται για πρώτη φορά πάνω στην κορυφογραμμή του· έπειτα περίπου 1,5 χλμ. ανηφόρα, τριάντα με σαράντα λεπτά με τα πόδια, ως το κόκκινο Κτίριο της Πύλης στο ανατολικό άκρο του κάστρου· έπειτα, με το εισιτήριο εισόδου, μέσα από την πύλη στην κάτω αυλή, κάτω από τον Τετράγωνο Πύργο, και από τα σκαλιά στην πάνω αυλή, απέναντι από τη ζωγραφισμένη πρόσοψη του Πάλας· και τέλος, μετά την ξενάγηση, περίπου 500 μέτρα ακόμη ανηφόρα ως τη Γέφυρα της Μαρίας νότια του κάστρου, για να το δείτε ολόκληρο από εκεί. Και οι πέντε μαζί διαρκούν περίπου δεκατρία λεπτά. Το εσωτερικό το βλέπει κανείς μόνο με την ξενάγηση σε καθορισμένη ώρα και δεν περιλαμβάνεται σε αυτόν τον ξεναγό.

Τα στοιχεία αυτής της σελίδας προέρχονται από τις σελίδες της Βαυαρικής Διοίκησης Ανακτόρων (Bayerische Schlösserverwaltung), που διαχειρίζεται το κάστρο, και του Ticket Center Hohenschwangau, που πουλά τα εισιτήριά του, καθώς και από μια δεύτερη πηγή. Το ωράριο αλλάζει με την εποχή και η Γέφυρα της Μαρίας μπορεί να κλείσει τον χειμώνα, γι’ αυτό ελέγξτε στις επίσημες σελίδες τι ισχύει για τη μέρα που θα πάτε. Αν το Ticket Center ή μια πινακίδα στο κάστρο λέει κάτι διαφορετικό, εμπιστευτείτε εκείνους κι όχι εμάς, και ενημερώστε μας.

Στάση 1 από 5 · Χωριό Χόενσβανγκαου, κάτω από το κάστρο προς τα δυτικά, εκεί όπου αρχίζει το μονοπάτι προς τα πάνω

Η πρώτη ματιά προς τα πάνω από το Χόενσβανγκαου

Έντουαρντ Ρίντελ (1813–1885), σε σχέδια του σκηνογράφου Κρίστιαν Γιανκ (1833–1888), για τον βασιλιά Λουδοβίκο Β΄ της Βαυαρίας (1845–1886) · Θεμέλιος λίθος 5 Σεπτεμβρίου 1869· ολοκλήρωση του σκελετού του Πάλας 1880· ολοκληρώθηκε σε απλοποιημένη μορφή ως το 1892 · Τούβλο με επένδυση από λευκό ασβεστόλιθο· περίπου 150 μ. κτιρίων κατά μήκος της κορυφογραμμής, ο βόρειος πύργος σκάλας του Πάλας ύψους 65 μ.

Προσέξτε

  • Το διώροφο μπαλκόνι στη δυτική πρόσοψη του Πάλας, του σπιτιού του βασιλιά. Βλέπει προς τη λίμνη Άλπζεε, και είναι η πλευρά του κάστρου που βλέπει το χωριό.
  • Ο ιππότης που στέκεται στην κορυφή του δυτικού αετώματος.
  • Ο πύργος σκάλας στη βόρεια γωνία, 65 μέτρα, που υψώνεται αρκετούς ορόφους πάνω από τη γραμμή της στέγης.
Κείμενο (2:33)

Βρείτε το ανοιχτόχρωμο κάστρο στην κορυφογραμμή πάνω από το χωριό, μπροστά στο σκοτεινό δάσος, και κοιτάξτε την πλευρά που βλέπει προς εσάς. Αυτό είναι το Πάλας, το σπίτι του βασιλιά, και βλέπετε τη δυτική του πρόσοψη: ένα απότομο αέτωμα με έναν ιππότη στην κορυφή του, από κάτω ένα διώροφο μπαλκόνι, και στη γωνία έναν πύργο σκάλας που φτάνει τα 65 μέτρα, αρκετούς ορόφους πάνω από τη στέγη.

Ο λόγος που στέκεται εκεί πάνω αρχίζει εδώ κάτω. Το 1832 ο διάδοχος Μαξιμιλιανός, ο πατέρας του Λουδοβίκου, άρχισε να ξαναχτίζει ένα ερειπωμένο κάστρο σε έναν λόφο πάνω από τη λίμνη Άλπζεε ως γοτθική θερινή κατοικία: το Χόενσβανγκαου. Οι τοίχοι του ζωγραφίστηκαν με μεσαιωνικούς θρύλους, ανάμεσά τους τον θρύλο του ιππότη του κύκνου, του Λόενγκριν, και το αγόρι που περνούσε εκεί τα καλοκαίρια του ταυτίστηκε με τον Λόενγκριν. Ο κύκνος ήταν επίσης το εραλδικό ζώο των παλιών κομήτων του Σβάνγκαου, και έγινε το κεντρικό μοτίβο του κάστρου εκεί πάνω.

Ο Λουδοβίκος έγινε βασιλιάς της Βαυαρίας το 1864, στα δεκαοκτώ του. Δύο χρόνια αργότερα η Βαυαρία, που πολέμησε στο πλευρό της Αυστρίας, έχασε έναν πόλεμο από την Πρωσία και αναγκάστηκε να παραχωρήσει τη διοίκηση του στρατού της σε καιρό πολέμου. Ο φορέας που διαχειρίζεται το κάστρο το λέει ευθέως: από το 1866 ο Λουδοβίκος δεν ήταν πια κυρίαρχος μονάρχης, και το 1867 άρχισε να σχεδιάζει ένα δικό του βασίλειο, από πέτρα.

Τον Μάιο του 1868 έγραψε στον Ρίχαρντ Βάγκνερ ότι σκόπευε να ξαναχτίσει το παλιό ερείπιο του κάστρου του Χόενσβανγκαου κοντά στο φαράγγι του Πέλατ στο γνήσιο ύφος των παλιών γερμανικών ιπποτικών κάστρων, και ότι, όπως έγραφε, θα ήταν «ωραιότερο και πιο κατοικήσιμο από το Χόενσβανγκαου εκεί κάτω, που κάθε χρόνο το βεβηλώνει η πεζότητα της μητέρας μου». Τα ερείπια ανήκαν σε δύο μικρά μεσαιωνικά κάστρα πάνω σε εκείνη την κορυφογραμμή. Κόπηκαν έως 8 μέτρα βράχου, και ο θεμέλιος λίθος μπήκε στις πέντε Σεπτεμβρίου του 1869.

Το ονόμασε Κάστρο Νέο Χόενσβανγκαου. Το όνομα Νόισβανσταϊν ήρθε μόνο μετά τον θάνατό του, και έτσι τα δύο κάστρα έμειναν το καθένα με το όνομα του άλλου: το σπίτι του πατέρα του στέκεται στα ερείπια ενός κάστρου που λεγόταν Σβανστάιν, κι αυτό εδώ στα ερείπια του αρχικού Χόενσβανγκαου.

Δεν αντιγράφει κανένα πραγματικό κτίριο. Ο διαχειριστής το ονομάζει ιστορικισμό: μοτίβα από το Βάρτμπουργκ ανακατεμένα με κάστρα από μεσαιωνικά χειρόγραφα. Ο Λουδοβίκος πλήρωσε από τη δική του περιουσία και με δανεικά, 6,2 εκατομμύρια χρυσά μάρκα όσο ζούσε, σχεδόν τα διπλά από τον προϋπολογισμό. Επτά εβδομάδες μετά τον θάνατό του άνοιξε για επισκέπτες με εισιτήριο. Ο ντροπαλός βασιλιάς το έχτισε για να κρυφτεί από τον κόσμο, και τώρα περίπου 1,4 εκατομμύρια άνθρωποι τον χρόνο περνούν από δωμάτια φτιαγμένα για έναν άνθρωπο. Ενέπνευσε το Κάστρο της Ωραίας Κοιμωμένης στην Ντίσνεϊλαντ, γι’ αυτό από εδώ κάτω μοιάζει με κάτι που έχετε ξαναδεί.

Στάση 2 από 5 · Μπροστά στο Κτίριο της Πύλης, στο τέλος του ανηφορικού δρόμου, στο ανατολικό άκρο του κάστρου, έξω από την ουρά ελέγχου εισιτηρίων

Το Κτίριο της Πύλης, εκεί που τελειώνει ο δρόμος

Έντουαρντ Ρίντελ (1813–1885) για τον βασιλιά Λουδοβίκο Β΄ της Βαυαρίας (1845–1886) · 1869–1873· ολοκλήρωση του σκελετού στις 11 Ιουνίου 1872 · Τούβλο, με επένδυση από κόκκινο τούβλο εξωτερικά και από κίτρινο ασβεστόλιθο προς την αυλή· στην κορυφή ενός δρόμου που ανεβαίνει περίπου 1,5 χλμ. από το χωριό

Προσέξτε

  • Το χρώμα. Το Κτίριο της Πύλης είναι εξωτερικά από κόκκινο τούβλο, απέναντι στον ανοιχτόχρωμο ασβεστόλιθο όλων των άλλων κτιρίων: είναι το μόνο μέρος του κάστρου χτισμένο έτσι.
  • Το κλιμακωτό αέτωμα πάνω από τον επάνω όροφο, όπου έμενε ο Λουδοβίκος για χρόνια, όσο το Πάλας ήταν ακόμη εργοτάξιο.
  • Το βασιλικό οικόσημο της Βαυαρίας πάνω από το πέρασμα της πύλης.
  • Οι δύο πύργοι σκάλας εκατέρωθεν της πρόσοψης, που κάνουν το Κτίριο της Πύλης συμμετρικό σε ένα κάστρο σχεδιασμένο σκόπιμα ασύμμετρο παντού αλλού.
Κείμενο (2:37)

Ο δρόμος τελειώνει εδώ, στο μόνο κτίριο του κάστρου που είναι κόκκινο. Κάθε άλλος τοίχος που είδατε στην ανηφόρα είναι από ανοιχτόχρωμο ασβεστόλιθο· το Κτίριο της Πύλης είναι ντυμένο με κόκκινο τούβλο, με δύο πύργους σκάλας στα πλάγια, πυργίσκους κατά μήκος της στέγης και ένα κλιμακωτό αέτωμα πάνω από τον επάνω όροφο. Πάνω από το πέρασμα στη μέση βρίσκεται το βασιλικό οικόσημο της Βαυαρίας. Τα ισόγεια προορίζονταν για στάβλους.

Αυτό χτίστηκε πρώτο, και όχι τυχαία. Ο δρόμος που μόλις ανεβήκατε τελείωσε τον Ιούνιο του 1869, πριν υπάρξει καν κάστρο για να οδηγεί κάπου. Μετά ήρθε το Κτίριο της Πύλης: ο σκελετός του ολοκληρώθηκε στις έντεκα Ιουνίου του 1872, και ως το τέλος του 1873 ήταν έτοιμο για κατοίκηση. Για χρόνια ο Λουδοβίκος έμενε σε εκείνον τον επάνω όροφο, πίσω από το κλιμακωτό αέτωμα, κάθε φορά που ερχόταν να παρακολουθήσει τις εργασίες. Σηκώστε το βλέμμα σε εκείνα τα παράθυρα: εκεί κοιμόταν ο βασιλιάς, ενώ το δικό του σπίτι, απέναντι στην αυλή, ήταν ακόμη εργοτάξιο.

Πίσω από τη μεσαιωνική όψη κάθε τοίχος είναι από τούβλο· η πέτρα είναι μόνο ένα περίβλημα. Τα υλικά ανέβαιναν με ατμοκίνητο γερανό. Το 1880 δούλευαν εδώ περίπου διακόσιοι τεχνίτες, και όταν ο βασιλιάς έβαζε μια από τις αδύνατες προθεσμίες του, έφταναν τους τριακόσιους τη μέρα, καμιά φορά όλη νύχτα στο φως λαδολυχνιών. Μόνο το 1879 και το 1880 το εργοτάξιο κατανάλωσε 465 τόνους μάρμαρο του Σάλτσμπουργκ, 1.550 τόνους ψαμμίτη και 400.000 τούβλα. Το 1870 ιδρύθηκε ένας σύλλογος για να ασφαλίζει τους εργάτες, με τον βασιλιά να συμπληρώνει τις μικρές μηνιαίες εισφορές τους, και οι οικογένειες των τριάντα ανδρών που καταγράφηκαν ως νεκροί στο εργοτάξιο έπαιρναν μια μικρή σύνταξη.

Το Κτίριο της Πύλης ήταν και η σκηνή του τέλους. Τον Ιούνιο του 1886 η βαυαρική κυβέρνηση, μπροστά σε έναν βασιλιά που χρωστούσε δεκατέσσερα εκατομμύρια μάρκα και δεν έλεγε να σταματήσει να χτίζει, αποφάσισε να τον εκθρονίσει. Ζούσε εδώ. Στις δέκα Ιουνίου, όταν έφτασε η επιτροπή που είχε σταλεί να τον πάρει, ο Λουδοβίκος διέταξε να συλληφθούν τα μέλη της, εδώ, στο Κτίριο της Πύλης, και κάλεσε τους χωροφύλακες και τις πυροσβεστικές των γύρω χωριών να τον προστατέψουν. Αυτό του χάρισε δύο μέρες. Στις δώδεκα συνελήφθη στο Νόισβανσταϊν και μεταφέρθηκε στο ανάκτορο του Μπεργκ, στη λίμνη Στάρνμπεργκ, και στις δεκατρείς βρέθηκε νεκρός στη λίμνη μαζί με τον γιατρό φον Γκούντεν, τον ψυχίατρο που τον είχε κηρύξει ανίκανο να βασιλεύει.

Ρίξτε μια τελευταία ματιά στο κλιμακωτό αέτωμα πριν περάσετε. Πίσω του βρίσκονται τα πρώτα δωμάτια που ολοκληρώθηκαν ποτέ στο Νόισβανσταϊν, το πρώτο σπίτι του βασιλιά εδώ, και κάτω από αυτό κρατήθηκε η επιτροπή της ίδιας του της κυβέρνησης.

Στάση 3 από 5 · Κάτω αυλή, αμέσως μετά το πέρασμα του Κτιρίου της Πύλης, με το βλέμμα βόρεια προς τον Τετράγωνο Πύργο

Η κάτω αυλή και ο Τετράγωνος Πύργος

Έντουαρντ Ρίντελ (1813–1885) και Γκέοργκ φον Ντόλμαν (1830–1895)· ολοκληρώθηκε από τον Ιούλιους Χόφμαν (1840–1896) · Ακόμη με σκαλωσιές το 1886· τα κτίρια της αυλής ολοκληρώθηκαν σε απλοποιημένη μορφή ως το 1892 · Τούβλο με επένδυση από λευκό ασβεστόλιθο· ο Τετράγωνος Πύργος ύψους 45 μ.

Προσέξτε

  • Το πολυγωνικό εξόγκωμα στον πλινθόκτιστο τοίχο αντιστήριξης στο δυτικό άκρο της αυλής: το περίγραμμα της αψίδας ενός παρεκκλησίου που δεν χτίστηκε ποτέ.
  • Ο Τετράγωνος Πύργος πάνω από εσάς, 45 μέτρα, με το στεφάνι του από οξυκόρυφα τόξα: διακόσμηση, όχι άμυνα.
  • Η ανοιχτή νότια πλευρά της αυλής, που σας χαρίζει τα βουνά.
  • Τα σκαλιά στο πλάι του τοίχου αντιστήριξης, που ανεβαίνουν στην πάνω αυλή και στο Πάλας.
Κείμενο (2:37)

Περάσατε την πύλη και στέκεστε στην κάτω αυλή. Το Κτίριο της Πύλης είναι πίσω σας, ανατολικά. Στραφείτε βόρεια και κοιτάξτε ψηλά: ο ψηλός, τετράγωνος, ανοιχτόχρωμος πύργος με το στεφάνι από οξυκόρυφα τόξα και ένα μικρό στρογγυλό παρατηρητήριο στην κορυφή είναι ο Τετράγωνος Πύργος, ύψους 45 μέτρων. Δεν φυλάει τίποτα. Όπως τα περισσότερα κτίρια γύρω από αυτή την αυλή, βρίσκεται εκεί για την όψη του συνόλου, και η εξέδρα του βλέπει στην προαλπική πεδιάδα στα βόρεια. Όταν πέθανε ο Λουδοβίκος, το 1886, ήταν ακόμη ντυμένος με σκαλωσιές.

Τώρα στραφείτε δυτικά, προς το Πάλας, και κοιτάξτε τον πλινθόκτιστο τοίχο αντιστήριξης που κλείνει αυτή την κάτω αυλή. Ένα κομμάτι του προεξέχει σε πολυγωνικό σχήμα, σαν το άκρο μιας εκκλησίας. Και αυτό ακριβώς είναι: το περίγραμμα της αψίδας ενός τρίκλιτου παρεκκλησίου που δεν χτίστηκε ποτέ. Το παρεκκλήσι ήταν μόνο η βάση. Από πάνω του θα υψωνόταν ένας ακρόπυργος ύψους 90 μέτρων, διπλάσιος από τον πύργο που μόλις κοιτάξατε, το κέντρο ολόκληρου του κάστρου και το στοιχείο γύρω από το οποίο σχεδιάστηκε κάθε άλλο κτίριο εδώ. Όταν πέθανε ο βασιλιάς υπήρχαν μόνο τα θεμέλια, και κανείς δεν έχτισε τα υπόλοιπα.

Σε αυτή την κορυφογραμμή υπήρξε κάποτε ένας πραγματικός ακρόπυργος. Τον Μεσαίωνα στέκονταν εδώ δύο μικρά κάστρα, που τα χώριζε μόνο μια τάφρος: το Φόρντερχόενσβανγκαου, μια αίθουσα κι ένας ακρόπυργος, εκεί όπου βρίσκεται σήμερα το Πάλας, και το Χίντερχόενσβανγκαου, ένα οχυρωμένο πυργόσπιτο, περίπου εκεί όπου ο Λουδοβίκος σχεδίασε τον δικό του ακρόπυργο. Το 1868 τα ερείπια κατεδαφίστηκαν, και ό,τι είχε απομείνει από τον παλιό ακρόπυργο του Φόρντερχόενσβανγκαου ανατινάχτηκε για να ανοίξει χώρος.

Ό,τι βλέπετε γύρω σας είναι η απλοποιημένη εκδοχή ενός απλοποιημένου σχεδίου. Όταν ο Γκέοργκ Ντόλμαν διαδέχθηκε τον Έντουαρντ Ρίντελ το 1874, οι όψεις έγιναν λιτότερες και πολλές από τις γραφικές λεπτομέρειες των σχεδίων του Κρίστιαν Γιανκ εγκαταλείφθηκαν. Μετά το 1886 ο Ιούλιους Χόφμαν ολοκλήρωσε το συγκρότημα με βάση τα σχέδια του Ρίντελ, και το ιστορικό της κατασκευής που δημοσιεύει ο διαχειριστής το λέει χωρίς περιστροφές: ο Λουδοβίκος γνώρισε το κάστρο του μόνο ως εργοτάξιο, και η Πτέρυγα των Κυριών και ο Τετράγωνος Πύργος, απλοποιημένα και τα δύο, ολοκληρώθηκαν μόλις το 1892.

Προσέξτε και τι λείπει. Το Νόισβανσταϊν σχεδιάστηκε από την αρχή ως σκόπιμα ασύμμετρο κτίριο και χτίστηκε σε φάσεις, και έχει όλα τα σημάδια ενός κάστρου εκτός από εκείνα που μετράνε σε μια πολιορκία: πραγματικές οχυρώσεις δεν έχει καθόλου. Ο Γιανκ ήταν σκηνογράφος, και τα σχέδιά του είχαν πρότυπο σκηνικά θεάτρου. Αυτή η αυλή είναι μια σκηνή, φτιαγμένη για να τη διασχίζει κανείς, όχι για να την υπερασπίζεται.

Η νότια πλευρά αφέθηκε ανοιχτή και σας χαρίζει τα βουνά. Ανεβείτε τα σκαλιά στο πλάι του τοίχου αντιστήριξης, και στην κορυφή είναι η πάνω αυλή, με το σπίτι του βασιλιά.

Στάση 4 από 5 · Πάνω αυλή, με το βλέμμα δυτικά προς το Πάλας και το Κτίριο της Πύλης πίσω σας

Η πρόσοψη του Πάλας προς την αυλή: ο Άγιος Γεώργιος και η Προστάτιδα της Βαυαρίας

Έντουαρντ Ρίντελ (1813–1885), Γκέοργκ φον Ντόλμαν (1830–1895) και Ιούλιους Χόφμαν (1840–1896) για τον βασιλιά Λουδοβίκο Β΄ της Βαυαρίας · Αρχή κατασκευής Σεπτέμβριος 1872· ολοκλήρωση του σκελετού 29 Ιανουαρίου 1880· ο Λουδοβίκος εγκαταστάθηκε το 1884 · Τούβλο με επένδυση από ασβεστόλιθο, με πυλώματα και έρκερ από ψαμμίτη και μάρμαρο του Ούντερσμπεργκ για τα παράθυρα και τους κίονες· πέντε όροφοι, σχεδόν 6.000 m² ωφέλιμης επιφάνειας

Προσέξτε

  • Οι δύο ζωγραφισμένες μορφές στο αέτωμα: η Patrona Bavariae, η Παναγία ως προστάτιδα της Βαυαρίας, με αγγέλους, και ο Άγιος Γεώργιος που μάχεται τον δράκο.
  • Το χάλκινο λιοντάρι στην κορυφή του αετώματος προς την αυλή.
  • Οι γραμμές στο λιθόστρωτο της πάνω αυλής: η κάτοψη του παρεκκλησίου και του ακρόπυργου των 90 μέτρων που δεν χτίστηκαν ποτέ.
  • Το μέγεθος των τζαμιών, μεγάλο για την εποχή του και ένα από τα σύγχρονα μυστικά του κτιρίου.
Κείμενο (2:08)

Σταθείτε στην πάνω αυλή με το Κτίριο της Πύλης στην πλάτη σας και κοιτάξτε δυτικά. Ο μεγάλος τοίχος μπροστά σας είναι το Πάλας, το σπίτι του βασιλιά, πέντε όροφοι ολόκληροι, και αυτό είναι το ζωγραφισμένο του πρόσωπο. Ψηλά στο αέτωμα είναι η Πατρόνα Βαβαρίε, η Παναγία ως προστάτιδα της Βαυαρίας, ανάμεσα σε αγγέλους, και ο Άγιος Γεώργιος έφιππος να μπήγει τη λόγχη του στον δράκο. Στην κορυφή του αετώματος κάθεται ένα χάλκινο λιοντάρι.

Δείτε πώς είναι ζωγραφισμένες αυτές οι μορφές. Αυτή είναι η Λύφτλμαλεράι, η τεχνική της νωπογραφίας που συναντά κανείς στα αγροτόσπιτα του Άλγκοϊ, αυτής της γωνιάς της Βαυαρίας. Ο βασιλιάς που άρχισε να βλέπει αυτόν τον τόπο ως το κάστρο του Αγίου Δισκοπότηρου έβαλε να ζωγραφίσουν την πρόσοψη της αυλής του σαν σπίτι αγρότη.

Τώρα κοιτάξτε κάτω, στα πόδια σας. Οι γραμμές στο λιθόστρωτο αυτής της αυλής αποτυπώνουν την κάτοψη του παρεκκλησίου και του ακρόπυργου των 90 μέτρων που επρόκειτο να υψωθούν εδώ, του κτιρίου του οποίου την αψίδα είδατε από κάτω. Στέκεστε μέσα σε έναν πύργο που δεν χτίστηκε ποτέ.

Και τα δύο μακριά κτίρια δεξιά κι αριστερά σας έχουν τον ρόλο τους. Το Σπίτι των Ιπποτών στη βόρεια πλευρά και η Πτέρυγα των Κυριών στη νότια προορίζονταν να διαβάζονται μαζί ως το κάστρο της Αμβέρσας στη δεύτερη πράξη του «Λόενγκριν» του Βάγκνερ. Ο Λουδοβίκος το είχε υποσχεθεί στον Βάγκνερ ήδη το 1868: το νέο κάστρο θα του θύμιζε τον «Λόενγκριν», με την αυλή του κάστρου, την ανοιχτή στοά και τον δρόμο προς το παρεκκλήσι. Η Πτέρυγα των Κυριών ήταν η κατοικία των κυριών. Καμία κυρία δεν έμεινε ποτέ εκεί.

Το ίδιο το Πάλας άρχισε να χτίζεται τον Σεπτέμβριο του 1872 και ο σκελετός του ολοκληρώθηκε στις είκοσι εννέα Ιανουαρίου του 1880. Τα πυλώματα και τα έρκερ του είναι από ψαμμίτη της Βυρτεμβέργης, τα πλαίσια των παραθύρων και οι κίονες από μάρμαρο του όρους Ούντερσμπεργκ κοντά στο Σάλτσμπουργκ. Το μεσαιωνικό του πρόσωπο είναι μεταμφίεση, και τα παράθυρα το προδίδουν. Κοιτάξτε το μέγεθος των τζαμιών. Τόσο μεγάλο γυαλί ήταν ακόμη ασυνήθιστο την εποχή του Λουδοβίκου.

Η ξενάγηση ανεβαίνει μέσα από τα διαμερίσματα του βασιλιά, στον τρίτο και τον τέταρτο όροφο πάνω από το ισόγειο. Από τα πάνω από διακόσια δωμάτια που σχεδιάστηκαν, ολοκληρώθηκαν περίπου δεκαπέντε. Ο Λουδοβίκος έζησε εδώ συνολικά 172 ημέρες. Ο Ρίχαρντ Βάγκνερ, στον οποίο ο βασιλιάς αφιέρωσε το κάστρο, πέθανε το 1883 χωρίς να πατήσει ποτέ το πόδι του εδώ.

Στάση 5 από 5 · Γέφυρα της Μαρίας (Marienbrücke), νότια του κάστρου και περίπου 500 μ. ανηφόρα από την είσοδο, κοντά στη στάση Jugend του λεωφορείου-σαΐτας· δωρεάν, χωρίς εισιτήριο

Η Γέφυρα της Μαρίας πάνω από το φαράγγι του Πέλατ

Σχεδίασε ο Χάινριχ Γκέρμπερ (1832–1912), κατασκεύασε το εργοστάσιο της Cramer-Klett & Co. στο Γκούσταφσμπουργκ για τον βασιλιά Λουδοβίκο Β΄· οι δοκοί ανανεώθηκαν το 1984 · Ξύλινη γέφυρα 1845· σιδερένια γέφυρα 1866· αναστηλώσεις 1984, 2015–2016 και 2021–2022 · Σίδηρος, με χαλύβδινες δοκούς από το 1984 και τα αρχικά κιγκλιδώματα· 90 μ. πάνω από τους καταρράκτες του Πέλατ

Προσέξτε

  • Ολόκληρο το κάστρο σε μία γραμμή από εδώ: αριστερά το Πάλας με τους πύργους σκάλας του, στη μέση ο Τετράγωνος Πύργος, δεξιά το Κτίριο της Πύλης.
  • Κατευθείαν από κάτω, οι καταρράκτες του Πέλατ, 90 μέτρα κάτω από το κατάστρωμα.
  • Τα κιγκλιδώματα που κρατάτε: τα αρχικά, που διατηρήθηκαν όταν ανανεώθηκαν οι δοκοί το 1984.
  • Πέρα από το κάστρο, στα βόρεια, η επίπεδη προαλπική πεδιάδα με τις λίμνες της: η θέα μακριά πάνω από την πεδιάδα που υποσχόταν στον Βάγκνερ το γράμμα του Λουδοβίκου του 1868.
Κείμενο (2:46)

Περπατήστε ως τη μέση της γέφυρας, γυρίστε την πλάτη στο βουνό και κοιτάξτε το κάστρο. Αυτή είναι η θέα. Αριστερά το Πάλας με τους ψηλούς πύργους σκάλας του, στη μέση ο ανοιχτόχρωμος Τετράγωνος Πύργος, δεξιά το κόκκινο Κτίριο της Πύλης πάνω στον δικό του βράχο, και πίσω απ’ όλα η επίπεδη προαλπική πεδιάδα με τις λίμνες της, η θέα μακριά πάνω από την πεδιάδα που ο Λουδοβίκος υποσχέθηκε στον Βάγκνερ το 1868. Τα κτίρια απλώθηκαν κατά μήκος της κορυφογραμμής ώστε να δίνουν διαφορετική εικόνα από κάθε κατεύθυνση, κι αυτή είναι η εικόνα που δείχνει κάθε μέρος του κάστρου ταυτόχρονα.

Τώρα κοιτάξτε κάτω. Το ρέμα στον πάτο του φαραγγιού είναι ο Πέλατ, και ακριβώς εδώ πέφτει σε δύο καταρράκτες μέσα στο φαράγγι, ανάμεσα στο κάστρο και στο Τέγκελμπεργκ, το βουνό πίσω σας. Το κατάστρωμα όπου στέκεστε βρίσκεται 90 μέτρα πάνω από τους καταρράκτες. Το όνομα Πέλατ πιθανότατα προέρχεται από μια λέξη της παλαιάς άνω γερμανικής που σημαίνει «βρυχώμαι», από τον θόρυβο του νερού.

Η γέφυρα είναι παλαιότερη από το κάστρο. Το 1845 ο πατέρας του Λουδοβίκου, τότε ακόμη διάδοχος Μαξιμιλιανός και αργότερα βασιλιάς Μαξιμιλιανός ο Δεύτερος, έχτισε πάνω από το φαράγγι μια στενή ξύλινη γέφυρα για ιππείς, δώρο γενεθλίων για τη σύζυγό του, τη διάδοχο Μαρία, που αγαπούσε την ορειβασία, και από εκείνη πήρε το όνομά της. Μέσα σε λίγα χρόνια χρειάστηκε ήδη ανανέωση. Το 1866 ο Λουδοβίκος την αντικατέστησε με σιδερένια, σχεδιασμένη από τον βασιλικό υπάλληλο δημοσίων έργων Χάινριχ Γκέρμπερ και κατασκευασμένη από το εργοστάσιο Κράμερ-Κλετ στο Γκούσταφσμπουργκ, την εταιρεία που αργότερα έγινε η MAN. Χτίστηκε με έναν τρόπο που κανείς δεν είχε δοκιμάσει πριν: οι δοκοί σπρώχνονταν πάνω από το κενό κομμάτι κομμάτι από αγκυρώσεις στον βράχο στις δύο πλευρές, χωρίς καμία σκαλωσιά από κάτω. Οι δοκοί ανανεώθηκαν το 1984, αλλά τα κιγκλιδώματα κάτω από τα χέρια σας είναι τα αρχικά.

Τα βουνά συνεχίζουν να τη δοκιμάζουν. Η γέφυρα έμεινε κλειστή από τον Αύγουστο του 2015 ως τον Αύγουστο του 2016 για να επισκευαστούν οι αγκυρώσεις της στον βράχο και να ξαναστρωθεί το κατάστρωμα, και ξανά από τις αρχές του 2021 ως τα μέσα του 2022, όταν έπρεπε να αντικατασταθούν όλες εκείνες οι αγκυρώσεις. Το κάστρο έχει το ίδιο πρόβλημα: τα θεμέλιά του παρακολουθούνται συνεχώς, τα βραχώδη τοιχώματα στερεώνονται ξανά και ξανά, και το 1977 χρειάστηκε να σταθεροποιηθεί ο βράχος κάτω από την Πτέρυγα των Κυριών.

Η κορυφογραμμή όπου στέκεται το κάστρο, αριστερά από τον Πέλατ, λεγόταν κάποτε Γιούγκεντ. Ο Μαξιμιλιανός αγαπούσε τόσο τη θέα από εκεί, που το 1855 σχεδίασε ένα περίπτερο στο σημείο, και ο νεαρός διάδοχος Λουδοβίκος ανέβαινε συχνά εκεί. Το 1885 ο βασιλιάς προσκάλεσε τη μητέρα του, τη Μαρία, στο κάστρο μπροστά σας, όπου ζούσε πια, για τα εξηκοστά της γενέθλια. Η γέφυρά της κρεμόταν ήδη πάνω από το φαράγγι, με τα ίδια κιγκλιδώματα, και ολόκληρο το κάστρο του γιου της απλωνόταν μπροστά στα μάτια της.

Ανεξάρτητος ξεναγός · Chiaro

Στρέψτε το Chiaro σε ό,τι βλέπετε στο Κάστρο Νόισβανσταϊν.

Πυργίσκοι, αετώματα, ένα χάλκινο λιοντάρι, ένας ζωγραφισμένος άγιος, μια λίμνη από κάτω και ολόκληρη η πεδιάδα του Άλγκοϊ στα βόρεια: από αυτή την κορυφογραμμή υπάρχουν πολύ περισσότερα να δείτε απ’ όσα χωρούν σε πέντε στάσεις. Στρέψτε το κινητό σας σε ένα παράθυρο, ένα οικόσημο, ένα βουνό ή στο άλλο κάστρο κάτω στην κοιλάδα, και το Chiaro θα σας πει τι είναι και πώς βρέθηκε εκεί, με περιθώριο για μια-δυο ερωτήσεις ακόμη, είτε περιμένετε την ώρα της ξενάγησής σας είτε στέκεστε μετά στη γέφυρα.

Γιατί δεν χτίστηκε ποτέ ο ψηλός ακρόπυργος;Τι σχέση έχει ο Λόενγκριν με όλα αυτά;Ποιο κάστρο είναι εκείνο κάτω στη λίμνη;

Πριν πάτε

01

Πώς θα πάτε

Neuschwansteinstraße 20, 87645 Schwangau. Στο κάστρο δεν υπάρχει εκδοτήριο: τα εισιτήρια πωλούνται μόνο από το Ticket Center Hohenschwangau, Alpseestraße 12, 87645 Hohenschwangau, στο χωριό από κάτω, και από το επίσημο ηλεκτρονικό του κατάστημα. Ο δρόμος προς το κάστρο ξεκινά από το χωριό, που είναι και το τελευταίο σημείο για στάθμευση· αυτοκίνητα και ποδήλατα δεν επιτρέπονται σε αυτόν.

Με τρένο ως το Φύσεν και μετά με λεωφορείο ως τη στάση Hohenschwangau Neuschwanstein Castles, Schwangau. Από το χωριό το κάστρο απέχει περίπου 1,5 χλμ. ανηφόρα με τα πόδια, τριάντα με σαράντα λεπτά. Άμαξες με άλογα ξεκινούν από το Hotel Müller στην Alpseestraße και σταματούν σε ένα πλάτωμα αναστροφής περίπου 450 μέτρα κάτω από την είσοδο του κάστρου· ένα λεωφορείο-σαΐτα κινείται από το πάρκινγκ P4 κάτω από το Κάστρο Χόενσβανγκαου ως τη στάση Jugend κοντά στη Γέφυρα της Μαρίας, περίπου 500 μέτρα πάνω από την είσοδο. Και τα δύο τα εκμεταλλεύονται ανεξάρτητες εταιρείες, όχι το κάστρο, χωρίς δρομολόγια και χωρίς κρατήσεις, και το λεωφορείο δεν κυκλοφορεί όταν οι δρόμοι έχουν χιόνι ή πάγο.

02

Εισιτήρια και είσοδος

  • Το κάστρο είναι ανοιχτό 09:00–18:00 από τις 28 Μαρτίου ως τις 15 Οκτωβρίου και 10:00–16:00 από τις 16 Οκτωβρίου ως τις 27 Μαρτίου, κάθε μέρα εκτός από την 1η Ιανουαρίου και τις 24, 25 και 31 Δεκεμβρίου. Το εισιτήριό σας είναι για ξενάγηση σε συγκεκριμένη ώρα, οι ξεναγήσεις ξεκινούν στην ώρα τους και όποιος αργήσει δεν μπορεί να συμμετάσχει: το Ticket Center συνιστά να βρίσκεστε στο χωριό Χόενσβανγκαου μιάμιση με δύο ώρες πριν από την ώρα εισόδου σας.
  • Η είσοδος το 2026 κοστίζει 21 ευρώ, 20 ευρώ η μειωμένη, και είναι δωρεάν για όσους είναι κάτω των 18. Το επίσημο ηλεκτρονικό κατάστημα προσθέτει χρέωση κράτησης 2,50 ευρώ ανά εισιτήριο, και τα παιδιά χρειάζονται δικό τους δωρεάν εισιτήριο όταν κάνετε κράτηση online. Όσα εισιτήρια περισσεύουν πωλούνται στο Ticket Center από τις 8 το πρωί μόνο για την ίδια μέρα, ανάλογα με τη διαθεσιμότητα· γι’ αυτά δεν γίνονται κρατήσεις.
  • Οι στάσεις 1, 2 και 5 δεν χρειάζονται εισιτήριο: η θέα του κάστρου απ’ έξω είναι δωρεάν. Στις αυλές, τις στάσεις 3 και 4, μπαίνει κανείς μόνο με εισιτήριο εισόδου. Σακίδια πλάτης, καρότσια και μάρσιπα δεν επιτρέπονται μέσα στο κάστρο, και στο εσωτερικό απαγορεύονται η φωτογράφιση και η βιντεοσκόπηση.
  • Τον χειμώνα η Γέφυρα της Μαρίας μπορεί να κλείσει λόγω πάγου και χιονιού· η αρχική σελίδα του Ticket Center δείχνει κάθε μέρα αν είναι ανοιχτή, και οι ξεναγήσεις στο κάστρο γίνονται έτσι κι αλλιώς. Αν έχετε περιορισμένη κινητικότητα, κλείστε θέση από πριν μέσω του Ticket Center: το κάστρο έχει ανελκυστήρα για την ξενάγηση, αλλά μόνο ένας χρήστης αναπηρικού αμαξιδίου ή περιπατητήρα την ώρα μπορεί να συμμετάσχει σε ξενάγηση, και ο διαχειριστής συνιστά για την ανάβαση την άμαξα αντί για το λεωφορείο.
Επίσημα εισιτήρια →
03

Ο επίσημος ηχητικός ξεναγός

Ο ξεναγός του ίδιου του κάστρου είναι η ίδια η ξενάγηση. Το εσωτερικό μπορεί να το δει κανείς μόνο σε ξενάγηση σε καθορισμένη ώρα, διάρκειας περίπου τριάντα λεπτών, με το προσωπικό του κάστρου στα γερμανικά ή στα αγγλικά, ή σε ξενάγηση με ηχητικό ξεναγό σε δεκαεπτά άλλες γλώσσες, ανάμεσά τους τα ιαπωνικά, τα κινεζικά (μανδαρινικά) και τα κορεατικά. Οι συσκευές ήχου δίνονται μόνο στις ξεναγήσεις που έχουν οριστεί για ηχητικό ξεναγό, γι’ αυτό επιλέξτε γλώσσα όταν κάνετε την κράτηση. Με το εισιτήριο εισόδου αγοράζετε την ξενάγηση, και η σελίδα τιμών του διαχειριστή δεν αναφέρει ξεχωριστή χρέωση για ηχητικό ξεναγό. Ό,τι διαβάζετε εδώ μένει έξω από τις αίθουσες: πέντε δωρεάν στάσεις στην ανάβαση, στην πύλη, στις δύο αυλές και στη γέφυρα, για να τις ακούσετε στην ανηφόρα, όσο περιμένετε την ώρα σας και όταν τελειώσει η ξενάγηση.

Επίσημος ιστότοπος →

Ερωτήσεις

Υπάρχει δωρεάν ηχητικός ξεναγός για το Κάστρο Νόισβανσταϊν;

Ναι. Αυτός σε αυτή τη σελίδα δεν κοστίζει τίποτα και λειτουργεί χωρίς εφαρμογή, κατευθείαν στο πρόγραμμα περιήγησης του κινητού σας: πέντε στάσεις για την ανάβαση, το Κτίριο της Πύλης, τις δύο αυλές και τη Γέφυρα της Μαρίας, η καθεμία με κείμενο για να το διαβάσετε αν προτιμάτε να μην ακούσετε. Ο ηχητικός ξεναγός του ίδιου του κάστρου ανήκει στην ξενάγηση του εσωτερικού: η ξενάγηση με ηχητικό ξεναγό σε δεκαεπτά γλώσσες είναι μία από τις δύο μορφές της ξενάγησης σε καθορισμένη ώρα, και την κλείνετε ως την ξενάγηση που αγοράζετε με το εισιτήριο εισόδου σας· η σελίδα τιμών του διαχειριστή δεν αναφέρει ξεχωριστή χρέωση γι’ αυτόν.

Μπορώ να ακούσω τον ηχητικό ξεναγό του Κάστρου Νόισβανσταϊν χωρίς εισιτήριο;

Ναι: και οι πέντε στάσεις παίζουν οπουδήποτε, με εισιτήριο ή χωρίς, και τρία από τα πέντε σημεία μπορείτε να τα επισκεφθείτε και χωρίς εισιτήριο. Η θέα από το χωριό Χόενσβανγκαου, το Κτίριο της Πύλης στο τέλος του δρόμου και η Γέφυρα της Μαρίας είναι όλα έξω από το κάστρο, και το Ticket Center αναφέρει ότι για να δείτε το κάστρο απ’ έξω δεν χρειάζεται εισιτήριο. Οι δύο στάσεις στις αυλές είναι άλλη υπόθεση: στην αυλή μπαίνει κανείς μόνο με εισιτήριο εισόδου, το ίδιο εισιτήριο με την ξενάγηση σε καθορισμένη ώρα.

Πόσο κοστίζει ο επίσημος ηχητικός ξεναγός του Κάστρου Νόισβανσταϊν;

Ο διαχειριστής δεν αναφέρει ξεχωριστή τιμή. Ο ηχητικός ξεναγός είναι ο τρόπος με τον οποίο γίνεται η ξενάγηση σε καθορισμένη ώρα για τους επισκέπτες στις δεκαεπτά γλώσσες εκτός από τα γερμανικά και τα αγγλικά, και αυτό που πληρώνετε είναι η είσοδος: 21 ευρώ το 2026, 20 ευρώ η μειωμένη, δωρεάν κάτω των 18, συν χρέωση κράτησης 2,50 ευρώ ανά εισιτήριο στο επίσημο ηλεκτρονικό κατάστημα. Οι συσκευές ήχου δίνονται μόνο στις ξεναγήσεις που έχουν οριστεί για ηχητικό ξεναγό, γι’ αυτό επιλέξτε γλώσσα όταν κάνετε την κράτηση.

Μπορώ να αγοράσω εισιτήρια στο κάστρο;

Όχι. Τα εισιτήρια πωλούνται μόνο από το Ticket Center Hohenschwangau στο χωριό, στην Alpseestraße 12, και από το επίσημο ηλεκτρονικό του κατάστημα. Όσα περισσεύουν πωλούνται στο Ticket Center από τις 8 το πρωί μόνο για την ίδια μέρα, ανάλογα με τη διαθεσιμότητα, και κρατήσεις δεν γίνονται, γι’ αυτό ο διαχειριστής συνιστά να αγοράσετε online έγκαιρα.

Πότε είναι κλειστό το Κάστρο Νόισβανσταϊν;

Είναι ανοιχτό κάθε μέρα εκτός από την 1η Ιανουαρίου και τις 24, 25 και 31 Δεκεμβρίου. Από τις 28 Μαρτίου ως τις 15 Οκτωβρίου ανοίγει 09:00–18:00, και από τις 16 Οκτωβρίου ως τις 27 Μαρτίου 10:00–16:00. Το εσωτερικό του κάστρου μπορεί να το δει κανείς μόνο σε ξενάγηση σε καθορισμένη ώρα, και οι ξεναγήσεις ξεκινούν ακριβώς στην ώρα τους.

Είναι ανοιχτή η Γέφυρα της Μαρίας όλο τον χρόνο;

Όχι. Τον χειμώνα η πρόσβαση στη γέφυρα μπορεί να κλείσει για λόγους ασφαλείας όταν έχει πάγο και χιόνι, και η αρχική σελίδα του Ticket Center αναφέρει κάθε μέρα αν είναι ανοιχτή. Το κάστρο και οι ξεναγήσεις του δεν επηρεάζονται όταν η γέφυρα είναι κλειστή. Όταν είναι ανοιχτή, η γέφυρα είναι δωρεάν, περίπου 500 μέτρα ανηφόρα από την είσοδο του κάστρου, κοντά στη στάση Jugend του λεωφορείου-σαΐτας.

Περισσότερες ηχητικές ξεναγήσεις

Δημιουργία του Chiaro. Δεν συνδέεται με το Κάστρο Νόισβανσταϊν.