Direct naar de inhoud

Slot Heidelberg · Heidelberg · Onafhankelijke gids

Audiogids voor Slot Heidelberg,
vijf stops, gratis.

Ruïnes van rode zandsteen, tachtig meter hoog tegen de Königstuhl, bekend sinds 1225: vijf hoeken ervan hoor je in dit tabblad, en op de andere acht eeuwen richt je Chiaro wanneer je maar wilt.

Gemaakt door Chiaro. Niet verbonden aan Slot Heidelberg.

9:41

Het slot vanaf de Kornmarkt

Slot Heidelberg

0:00 2:01
Stop 1 van 5

De vijf stops · 10 minuten audio

Vijf plekken, één wandeling,
in de volgorde waarin je ze tegenkomt.

Onze audiogids voor Slot Heidelberg, om op eigen houtje te volgen, begint beneden in de oude stad en niet op de berg, want het slot begrijp je het best van onderaf. Eerst de Kornmarkt, het plein waar de kabelspoorbaan vertrekt, met je blik naar het zuidoosten omhoog op de hele noordkant. Dan naar boven met de kabelspoorbaan of te voet over de Burgweg, door de Poorttoren en de binnenplaats op: de oostkant voor de beelden op de Ottheinrichsbau, de noordkant voor de stenen voorouders op de Friedrichsbau. Vanuit de noordwesthoek ga je omlaag naar het Grote Vat in de kelder van de Fassbau, het vatengebouw, en je eindigt buiten op het Grote Terras, bij de Neckar en de stad. Ongeveer tien minuten is genoeg voor alle opnames. De klim is de enige echte afstand, want de laatste vier stops liggen allemaal rond één binnenplaats en het terras daarnaast.

Namen en jaartallen volgen hier de slotpagina’s van Staatliche Schlösser und Gärten Baden-Württemberg, de staatsinstelling die het complex beheert, met Wikipedia als tweede bron. De ticketprijzen gaan op 1 januari 2027 omhoog en rond Kerst en Nieuwjaar zijn de openingstijden korter, dus controleer op schloss-heidelberg.de de dag waarop je komt. Hangt er bij de ingang van het slot een mededeling, doe dan wat daar staat.

Stop 1 van 5 · Kornmarkt, bij de Mariazuil midden op het plein, met je blik naar het zuidoosten

Het slot vanaf de Kornmarkt

Paltsgraven en keurvorsten, in fasen sinds de eerste vermelding in 1225; de Madonna op de zuil van het plein is een kopie van het beeld van Peter van den Branden uit 1718 · Slot voor het eerst vermeld 1225; noordkant grotendeels 1601 tot 1614; beeld op de zuil 1718, de kopie op het plein 1938 tot 1940 · Rode zandsteen uit het Neckardal, 80 meter hoog tegen de helling van de Königstuhl; de muren van de Dikke Toren waren zeven meter dik

Om op te letten

  • De twee topgevels en het hele dak van de Friedrichsbau, en daarnaast de lijn zonder dak: het ene gebouw dat werd herbouwd nadat het slot een ruïne was geworden, naast alle gebouwen waarbij dat niet gebeurde.
  • De stomp van de Dikke Toren aan de rechterkant. De muren waren zeven meter dik, en de noordelijke schil, de kant naar de stad, werd in 1689 weggeblazen.
  • De Mariazuil met haar drie kleine schelpvormige bekkens. Het beeld is een kopie van de Madonna die Peter van den Branden in 1718 maakte, en de bekkens zijn van later.
  • De omtrek van de oude gasthuiskapel, aangegeven in de bestrating van het plein, het enige spoor van wat hier vóór 1557 stond.
Transcriptie (2:01)

Ga naast de zuil met de Madonna staan, neem het stadhuis in je rug en kijk omhoog over de daken, naar het zuidoosten. Die gebroken rode lijn op de beboste helling is de plek van waaruit de Palts werd geregeerd, en ze ligt tachtig meter hoog tegen een berg die de Königstuhl heet.

Lees haar van links naar rechts, want van hieraf leest ze als een zin. Helemaal links de top van de Klokkentoren. Daarnaast twee trotse topgevels en een heel dak: dat is de Friedrichsbau, het enige deel dat werd herbouwd nadat het een ruïne was geworden. Dan houdt het dak gewoon op. De hoge muur vol lege raamgaten is de Engelse Bouw, in 1612 begonnen voor een Engelse prinses en met opzet gekeerd naar de stad waar jij nu staat. En aan de rechterkant zit de enorme stomp van de Dikke Toren.

Die toren is de reden dat het uitzicht eruitziet zoals het eruitziet. De muren waren zeven meter dik, en van hieruit moest hij dreigend lijken, want de man die hem bouwde, Lodewijk de Vijfde, vond dat alleen angst de vrede bewaart. Deze vrede bewaarde ze niet. Op twee maart 1689, toen de soldaten van Lodewijk de Veertiende uit het slot vertrokken, staken ze het in brand en bliezen ze de voorkant van de toren op. De noordelijke schil, de kant naar de stad, stortte de helling af.

Na een tweede Franse aanval in 1693 mochten de inwoners officieel naar boven om de gehouwen stenen op te halen en er hun eigen huizen mee te herbouwen. Een deel van de ruïne staat dus helemaal niet daarboven. Een adellijk huis op nummer 52 aan de Hauptstrasse, de straat achter je, werd gebouwd met blokken van de Dikke Toren, met uitdrukkelijke toestemming van de keurvorst.

Laat je blik nu zakken naar het plein. Vanaf de dertiende eeuw stond hier een gasthuis, tot het stadsbestuur het in 1557 afbrak om plaats te maken voor een markt voor melk en kool, en de omtrek van de kapel is nog altijd aangegeven in de bestrating. De Madonna op de zuil is een kopie van het beeld dat Peter van den Branden in 1718 maakte, en de drie kleine schelpvormige bekkens onder haar kwamen later.

Het huis op de zuidoostelijke hoek is het Palais Graimberg, en dat is de naam om te onthouden. Charles de Graimberg, een Franse graaf in ballingschap, trok in 1811 in een torenkamer daarboven op de berg, omdat de autoriteiten weigerden een bewaker te betalen. Een Frans leger verwoestte het slot, en een Fransman bleef daarboven om te bewaren wat er over was.

Stop 2 van 5 · Binnenplaats van het slot, oostkant, met de Friedrichsbau aan je linkerhand

De pronkgevel van de Ottheinrichsbau

Keurvorst Ottheinrich (1502–1559), architect niet bekend; beelden van Alexander Colin (1526–1612) en zijn werkplaats · Begonnen 1556; onvoltooid bij de dood van Ottheinrich in 1559 · Zandstenen gevel van drie verdiepingen op een hoge plint, met 16 allegorische figuren

Om op te letten

  • Lucht door de bovenste rij ramen, want het dak dat ze ooit afsloot ging verloren door Frans vuur in 1693 en door de bliksem in 1764.
  • Ottheinrich zelf in het fronton boven het middenportaal, waar niemand hem kon missen.
  • Jozua, Simson, Hercules en David op de onderste rij, elk met een Duits vers dat uitlegt wie hij was.
  • Op weg naar binnen of buiten de ijzeren ring op de deur van de Poorttoren. Er ontbreekt een stuk aan, en de legende van het slot zelf noemt dat de Heksenbeet.
Transcriptie (1:54)

Ga aan de oostkant van de binnenplaats staan, met de Friedrichsbau aan je linkerhand, en kijk naar de bovenste rij ramen. Daarin zie je lucht. Je kijkt naar een van de rijkst versierde gevels van de Duitse renaissance, en bovenaan zit er niets achter.

De man die hem bestelde, had heel weinig tijd. Ottheinrich moest wachten tot 1556 voor hij keurvorst werd, en toen was hij al in de vijftig en had hij met de bouw van zijn slot in Neuburg al grote schulden gemaakt. Hier begon het werk datzelfde jaar. In 1559 stierf hij, met het gebouw nog onaf. Dit is dus wat een man bouwt die haast heeft, en volgens mij voel je dat: hij wilde alles tegelijk zeggen.

Lees de gevel van onder naar boven, als een handleiding voor het regeren. Op de onderste rij staan Jozua, Simson, Hercules en David, de helden, met Duitse verzen die hen toelichten. Het vers van David zegt dat hij een jonge man was, dapper en slim, die de brutale Goliath het hoofd afsloeg. Daarboven de christelijke deugden: Kracht, Geloof, Naastenliefde, Hoop en Rechtvaardigheid. Daar weer boven de planeten, Saturnus, Mars, Venus, Mercurius en de Maan, met de Zon en Jupiter daar waar vroeger het dak zat. Eerst kracht, dan goedheid, dan de hemel. Zoek nu het middenportaal en kijk er vlak boven, in het fronton. Dat is Ottheinrich zelf, midden in zijn eigen betoog.

De beelden zijn het werk van Alexander Colin, een beeldhouwer uit Mechelen, en zijn werkplaats. Wie de gevel ontwierp, weet niemand. Het belangrijkste document, gedateerd op zeven maart 1558, is alleen bewaard in een kopie van zo’n vijftig jaar later, en daarin wordt een beeldhouwer genoemd die Anthoni heet, waarover onderzoekers zich sindsdien het hoofd breken. Ook in de naam lieten de goden hun sporen na: in de achttiende eeuw noemden mensen dit nog het heidense gebouw.

Het dak werd in 1693 beschadigd door Frans vuur en in 1764 definitief verwoest door de bliksem. In 1784 werden de gewelven opgevuld en werd het slot behandeld als bron van bouwmateriaal. Charles de Graimberg zag steeds meer van deze beelden verloren gaan. De originelen zijn inmiddels naar binnen gebracht om ze te beschermen, dus wat er vandaag in die nissen staat, houdt hun plaats bezet, voor al die lucht.

Stop 3 van 5 · Binnenplaats van het slot, noordkant, vanuit het midden met je gezicht naar de gevel

De stenen voorouders van de Friedrichsbau

Keurvorst Frederik IV (regeerde 1583–1610), architect Johannes Schoch (omstreeks 1550–1631), beeldhouwer Sebastian Götz uit Chur (omstreeks 1575–na 1621); herbouwd door Carl Schäfer (1844–1908) · Gebouwd 1601–1607; rond 1900 gerestaureerd, waarbij de beelden door replica’s werden vervangen · Zandstenen gevel aan de binnenplaats met 16 beelden in vier rijen, replica’s van omstreeks 1900

Om op te letten

  • Frederik de Vierde, de laatste rechts op de onderste rij, het eindpunt van de lijn die de hele gevel moet bewijzen.
  • Karel de Grote bovenin de topgevels, de aanspraak waarmee de stamboom begint.
  • Ottheinrich op de tweede rij, de bouwer van de vleugel rechts van je, hier nog maar een figuur op de muur van een ander.
  • Het beeldhouwwerk is een replica van omstreeks 1900. De originelen worden binnen in dit gebouw bewaard.
Transcriptie (2:00)

Draai je naar de noordkant van de binnenplaats. Dit is de gevel die je meteen opvalt als je binnenkomt, en dat is ook de bedoeling. Zestien beelden in vier rijen, vier op elke rij, allemaal de familie van de man die het betaalde. Het is een stamboom, en het is ook een juridisch betoog.

Begin rechtsonder. De laatste figuur op de onderste rij is Frederik de Vierde, die dit tussen 1601 en 1607 bouwde met zijn architect Johannes Schoch, op de onderbouw van een ouder middeleeuws gebouw. Naast hem staan zijn grootvader, zijn vader en zijn oom. Een rij hoger staat Ruprecht de Eerste, de stichter van de universiteit van Heidelberg, samen met Ottheinrich, wiens vleugel nu rechts van je ligt. Op de derde rij staan keizers en koningen. En helemaal bovenin, in de topgevels, Karel de Grote en Otto van Wittelsbach. Lees je naar boven, dan is de boodschap dat de lijn loopt van Karel de Grote tot de man rechtsonder, dus twijfel niet aan zijn aanspraak. De beeldhouwer was Sebastian Götz uit Chur, en het hele gezelschap kostte hem drie of vier jaar.

De familie woonde op de twee bovenste verdiepingen, het personeel op zolder. In 1693 raakte het gebouw zwaar beschadigd, en in 1764 brandde het uit.

En nu de verrassing. De beelden waar je naar kijkt, zijn niet die van Götz, en het dak is niet dat van Schoch. In 1883 richtten de autoriteiten van Baden een bouwbureau voor het slot op, en de deskundigen daarvan documenteerden jarenlang de ruïnes. Hun rapport van 1891 zei: niet herbouwen, alleen beschermen. Toch kreeg de architect Carl Schäfer in 1893 de opdracht. Hij restaureerde deze gevel, gaf hem een nieuw dak en verving de beelden door replica’s. De hele reconstructie kostte 520.000 mark. Daarna stelde hij voor hetzelfde te doen met de rest.

Toen riepen kunsthistorici en monumentenzorgers een conferentie bijeen. Georg Dehio bedacht de zin die de doorslag gaf: conserveren, niet restaureren. Daarna werd er niets meer herbouwd. Kijk rond op de binnenplaats, naar de gebroken muren, en je ziet precies hoe de strijd afliep.

De echte beelden staan nu binnen, in ditzelfde gebouw. De figuren die op je neerkijken vanaf de enige herbouwde gevel van het slot zijn dus kopieën van omstreeks 1900, en ze staan precies op het punt waar het herbouwen ophield.

Stop 4 van 5 · Fassbau, kelder, op de noordwestelijke hoek van de binnenplaats

Het Grote Vat in de Fassbau

Gebouwd voor keurvorst Karel Theodoor (1724–1799), in de Fassbau van Johan Casimir, de voogd van Frederik IV · Huidige vat 1751; Fassbau 1589–1592 · Eikenhouten vat, 221.726 liter bij de bouw en nu ongeveer 219.000 liter

Om op te letten

  • De kleine beschilderde houten Perkeo links van het vat, de schenker die de wijn van het slot onder zijn hoede had.
  • De trap en het platform boven op het vat, dat waarschijnlijk een dansvloer was.
  • De enorme lengte van de duigen langs de zijkant: naar verluidt zitten er honderddertig eiken in.
Transcriptie (1:52)

Geef je ogen hier beneden even de tijd. Wat deze kelder vult, is een wijnvat dat op zijn zij ligt, en Mark Twain, die het kwam bekijken, noemde het zo groot als een huisje. Daarna verklaarde hij dat een leeg vat ter grootte van een kathedraal hem maar weinig kon ontroeren. Kijk of het jou ook lukt, en zoek de trap, want die leidt naar een platform boven op het vat. Waarschijnlijk was dat een dansvloer.

De reden dat het bestaat, is belasting. In 1591 liet Johan Casimir, die de Palts bestuurde als voogd van de jonge Frederik de Vierde, in de kelder van dit nieuwe gebouw een reuzenvat plaatsen voor 130.000 liter tiendwijn, betaald door de wijngaarden uit de streek. Dat eerste vat overleefde de Dertigjarige Oorlog niet. In 1664 kwam er een groter vat voor in de plaats, van 200.000 liter.

Het vat dat nu voor je ligt, werd gebouwd voor keurvorst Karel Theodoor en was in 1751 klaar, en ik vind die timing prachtig. Het hof was toen al lang naar Mannheim vertrokken. Het grootste van allemaal werd dus gemaakt voor een slot dat de familie al had verlaten. Nieuw kon er 221.726 liter in, en nu nog ongeveer 219.000, omdat het hout is uitgedroogd. Volgens de overlevering gingen er honderddertig eiken in zitten.

Het is maar drie keer gevuld, want waterdicht is het nooit geweest. De wijn kwam binnen via een slang door een groot gat in het plafond, zodat niemand ermee op het vat hoefde te klimmen. En als er wél wijn in zat, kon een leiding die rechtstreeks van hier naar de Koningszaal ernaast brengen, zodat het feest niemand naar beneden hoefde te sturen.

Kijk nu links van het vat, naar het kleine beschilderde houten mannetje dat hier de wacht houdt. Hij heette Clemens Pankert, een kleine man uit Salorno in Tirol, die keurvorst Karel Filips in 1718 naar Heidelberg haalde als nar, hofmeester en schenker, waardoor de wijn onder hem viel. Als iemand hem nog een beker aanbood, antwoordde hij in het Italiaans: perché no, waarom niet, en dat werd de naam waaronder iedereen hem kende: Perkeo. De legende laat hem het vat van zijn tijd in één teug leegdrinken. En diezelfde legende zegt dat hij uiteindelijk stierf door een per ongeluk gedronken beker water.

Stop 5 van 5 · Groot Terras, noordkant van het slot, bij de balustrade met je gezicht naar het noorden

Het Grote Terras en het uitzicht naar het noorden

Keurvorst Frederik II (overleden 1556), wiens inscriptie van 1552 op de steunmuur staat; de Friedrichsbau erachter van Johannes Schoch (omstreeks 1550–1631) · Inscriptie 1552; gevel aan de stadskant 1601–1607 · Stenen terras op een overwelfde onderbouw, meer dan 8 meter voor de Friedrichsbau uitgebouwd, ongeveer 80 meter hoog tegen de helling

Om op te letten

  • De Oude Brug beneden in het noordwesten, aan je linkerhand met de rivier voor je.
  • De Klokkentoren zonder dak aan het oostelijke uiteinde van het terras, uitgebrand na de blikseminslag van juni 1764.
  • De schoenvormige afdruk in de zandsteen, de Ridderssprong. Past je voet erin, dan belooft de legende een gelukkig leven.
  • De Philosophenweg langs de Heiligenberg, recht tegenover je aan de overkant van de Neckar.
Transcriptie (2:00)

Kom naar buiten het terras op en loop naar de balustrade aan de noordkant. Recht tegenover je, aan de overkant van de Neckar, ligt de Heiligenberg, met de Philosophenweg langs de flank. Beneden links, in het noordwesten, gaat de Oude Brug over de rivier, en daarachter wordt het dal breder. De oude stad ligt pal onder je voeten. Ze noemden dit het balkon van de vorsten, en het was niet alleen een balkon. De ruimte onder je bevatte wapens, munitie en voorraden, en bood soldaten beschutting.

Frederik de Tweede liet in de steunmuur beneden een inscriptie uithakken, met het jaartal 1552 en drie letters van zijn Latijnse wapenspreuk: D, C, V, voor De Coelo Victoria, ongeveer: de hemel schenkt de overwinning. Onthoud dat, en draai je nu naar rechts en kijk langs het terras naar het oostelijke uiteinde, naar de Klokkentoren zonder dak.

Het hof was in 1720 naar Mannheim vertrokken, en toen Karel Filips de verhuizing aankondigde, wenste hij dat er gras mocht groeien op de straten van Heidelberg. Maar zijn opvolger, Karel Theodoor, wilde terugkomen. Toen sloeg in juni 1764 de bliksem in het slot in. De brand liet hier alleen de buitenmuren staan, en Karel Theodoor zag er een teken van de hemel in en bleef weg. De hemel had dus toch de overwinning geschonken, alleen niet aan de familie met die wapenspreuk. Het slot had al erger meegemaakt. Op zes september 1693 hadden Franse soldaten achtendertig mijnen met zevenentwintigduizend pond kruit tegen het slot laten ontploffen.

Rond 1800 was de ruïne iets anders geworden. Schilders en dichters kwamen precies hiervoor: gescheurde muren, klimop en de rivier beneden. Goethe tekende haar. Turner bleef haar schilderen, en op zijn doeken zit het slot veel hoger op de berg dan in werkelijkheid.

Zoek voordat je weggaat de afdruk in de zandsteen van dit terras, in de vorm van een schoen. Het verhaal gaat dat een ridder, betrapt met een hofdame in een kamer van de Friedrichsbau, het gebouw langs dit terras, uit het raam sprong en zo hard in zijn ijzeren schoen neerkwam dat hij een afdruk in de steen achterliet. Een andere versie laat hem in volle wapenrusting door het vuur springen. In een derde is het Frederik de Vierde zelf, dronken. Mensen zetten er nog altijd hun eigen voet in, want volgens de legende leef je gelukkig als hij past. De afdruk is groot en de meeste voeten zijn dat niet, dus ligt hij daar in de zandsteen te wachten op de volgende schoen.

Onafhankelijke gids · Chiaro

Richt Chiaro op alles wat je op Slot Heidelberg ziet.

Bijna elke keurvorst voegde een eigen gebouw toe in de stijl van zijn tijd, en van het resultaat passen hier maar vijf hoeken in. Ga op de binnenplaats staan en fotografeer de arcades van de Gläserner Saalbau, een beeld met een naam die je niet thuis kunt brengen, of de bocht in de rivier onder het terras: Chiaro zegt wat het is en wie het daar heeft neergezet, en praat door zolang je nieuwsgierigheid duurt.

Wie is dit beeld op de gevel?Waarom werd maar één gebouw herbouwd?Heeft Perkeo echt bestaan?

Voor je gaat

01

Zo kom je er

Schloss Heidelberg, Im Schlosshof 1, 69117 Heidelberg. De eerste stop ligt daaronder op de Kornmarkt in de oude stad. Bij het slot zelf vind je de kassa en de verhuur van audiogidsen in het bezoekerscentrum, direct achter de ingang rechts.

Neem vanaf het centraal station van Heidelberg bus 33 of bus 20 naar de halte Bergbahn, en dan de kabelspoorbaan Bergbahn van de Kornmarkt naar station Schloss. Te voet ga je omhoog via de Burgweg, die vlak ten zuiden van de Kornmarkt begint. Automobilisten: de Graimbergweg is afgesloten wegens werkzaamheden, waarschijnlijk tot het einde van het jaar, en de weg omhoog met de auto blijft de Neue Schlossstraße.

02

Tickets en toegang

  • De binnenplaats, het Grote Terras en de vatenkelder zijn elke dag open, ook op feestdagen, van 9.00 tot 18.00 uur. De laatste toegang is om 17.30 uur en de kassa sluit 15 minuten eerder. Op 24 en 31 december sluiten ze om 14.00 uur, op 1 januari gaan ze om 11.00 uur open, en op 25 december is het slot gesloten.
  • Het Palace Ticket kost tot 31 december 2026 € 11 voor volwassenen en € 5,50 met korting, en vanaf 1 januari 2027 € 12 en € 6. Het omvat de kabelspoorbaan, de binnenplaats, het Grote Vat en het Duitse Apothekersmuseum, dat in de kelder van de Ottheinrichsbau zit. De kabelspoorbaan zelf ligt van 4 oktober 2027 tot 7 april 2028 stil voor brugherstel, met een vervangende bus van de Kornmarkt naar het slot.
  • De Friedrichsbau en de andere interieurs zie je alleen met een rondleiding, € 6 extra voor volwassenen en € 3 met korting. Elke stop op deze pagina werkt zonder.
  • De slottuin, met de Elisabethpoort, is overdag vrij toegankelijk, dus die past goed voor of na de binnenplaats.
Officiële tickets →
03

De officiële audiogids

Er zijn hier drie officiële mogelijkheden. Een audiogidstoestel kost € 6 bovenop het toegangsticket, in het Duits, Engels, Frans, Spaans, Japans, Chinees, Koreaans en Russisch. De gratis Monument BW-app van de beheerder bevat een multimediatour van 90 minuten in het Duits, Engels, Frans en Spaans, die je volgens de beheerder het best thuis downloadt. En de medewerkers geven tegen betaling rondleidingen, de enige manier om de interieurs te zien. Wat je hier hebt, is korter en vraagt niets: vijf opnames voor onderweg tussen het plein en het terras, elk met de tekst eronder.

Officiële website →

Vragen

Is er een gratis audiogids voor Slot Heidelberg?

Elke opname hier is gratis, en je browser speelt die af zonder download. De instelling die het slot beheert, geeft ook gratis een tour van 90 minuten weg via haar Monument BW-app, in het Duits, Engels, Frans en Spaans, en raadt aan die voor aankomst op te halen. Voor alles wat ze allebei overslaan: maak een foto en vraag het Chiaro.

Kan ik de audiogids voor Slot Heidelberg zonder ticket beluisteren?

Alleen de stop op de Kornmarkt ligt buiten het slot, en dat plein is voor iedereen open. Op het Palace Ticket staan de binnenplaats en het Grote Vat, en daarmee zijn de volgende drie stops gedekt. Het Grote Terras ligt daar voorbij en heeft dezelfde openingstijden, dus voor alles na het plein heb je het ticket nodig.

Hoeveel kost de officiële audiogids van Slot Heidelberg?

Het toestel kost € 6 bovenop het toegangsticket en huur je in het bezoekerscentrum bij de ingang. Het is er in acht talen, waaronder Japans, Chinees, Koreaans en Russisch. De Monument BW-app is het gratis alternatief, in vier talen.

Wanneer is Slot Heidelberg gesloten?

Alleen op 25 december. Alle andere dagen van het jaar is het open, ook op feestdagen, al eindigt de dag op 24 en 31 december om 14.00 uur en begint hij op 1 januari om 11.00 uur. De tuin is overdag toegankelijk.

Zit de kabelspoorbaan bij het ticket voor Slot Heidelberg inbegrepen?

Ja, het gewone Palace Ticket omvat de Bergbahn, samen met de binnenplaats, het Grote Vat en het Duitse Apothekersmuseum. Het jaarticket geldt niet voor de kabelspoorbaan.

Kun je naar binnen in de gebouwen van Slot Heidelberg?

De zalen van het slot zijn alleen te zien met een rondleiding, tegen betaling. Het Grote Vat en het Duitse Apothekersmuseum zijn de uitzonderingen, want die zitten bij het gewone ticket. Rondleidingen zijn er de hele dag door in het Duits en het Engels, met de tijden op de officiële bezoekerspagina.

Meer audiogidsen

Gemaakt door Chiaro. Niet verbonden aan Slot Heidelberg.