İçeriğe geç

Chambord Şatosu · Chambord · Bağımsız rehber

Chambord Şatosu sesli rehberi,
beş durak, ücretsiz.

1519'da I. François için başlandı, duvarla çevrili 5.440 hektarlık bir ormanın içinde duruyor ve mimarı hâlâ bilinmiyor. Beş noktasını burada dinleyin, sonra herhangi bir köşesinin fotoğrafını çekin, gerisini Chiaro anlatsın.

App Store'dan İndirin

Chiaro tarafından hazırlandı. Chambord Şatosu yönetimiyle bağlantılı değildir.

9:41

Cosson'un karşı yakasından kuzeybatı cephesi

Chambord Şatosu

0:00 2:15
Durak 1 / 5

Beş durak · 12 dakikalık anlatım

Beş nokta, tek bir yürüyüş,
yürüyeceğiniz sırayla.

Chambord'u kimin tasarladığı hâlâ açık bir soru ve ücretsiz Chambord Şatosu sesli rehberimiz, kanal kıyısından çatıya kadar kendi başınıza gezerken bu sorunun peşine düşüyor. Parkta, Cosson'un karşı yakasındaki kanal yolunda, kuzeybatı cephesinin karşısında başlarsınız; burada bilet gerekmez. Ardından biletinizi alıp Place Saint-Louis tarafından içeri girer, donjonun zemin katının ortasında çift sarmal merdivenle karşılaşırsınız. Onu tırmanarak 2. kattaki oymalı tonozlara çıkar, fener kulesinin dibindeki teraslara açılır ve turu çatının bahçe tarafında, kanal boyunca ormana bakarak bitirirsiniz. Toplam dinleme süresi on iki dakika kadar. Otoparklar şatoya 600 ila 850 metre uzaklıkta, kanal kıyısı da karşılama salonundan kısa bir yürüyüş mesafesinde.

Bu sayfadaki açılış saatleri, fiyatlar, kapalı salonlar ve HistoPad bilgileri, Domaine national de Chambord'un yönettiği chambord.org'dan ve orada yayımlanan arazi planından geliyor; tarih bilgileri ise Chambord'un kendi sayfalarına ve İngilizce ile Fransızca Vikipedi maddelerine dayanıyor. Chambord'da salonlar restorasyon için kapanabiliyor ve I. François kanadının neredeyse tamamı onarım bitene kadar kapalı. Donjondaki bir tabela bu sayfayla çelişirse tabelaya uyun ve bize yazın; sayfayı ona göre düzeltelim.

Durak 1 / 5 · Parkta, Cosson'un karşı kıyısındaki kanal yolunda, suyun ve Fransız bahçelerinin ötesindeki kuzeybatı cephesine bakarak; ziyarete açık, bilet gerekmez

Cosson'un karşı yakasından kuzeybatı cephesi

Hami: I. François (1494–1547); usta duvarcılar: Jacques Sourdeau, Pierre Nepveu, Denis Sourdeau ve diğerleri; mimar: kayıtlarda adı geçmiyor; şapel kanadı ve çevre yapılarının çatıları: XIV. Louis (1638–1715) dönemi · Donjon 1519'da başlandı; kanatlar yaklaşık 1526'dan itibaren eklendi; XIV. Louis döneminde tamamlandı · Tuffeau kireçtaşı ve arduvaz; fener kulesinin tepesine kadar 56 m, donjonun salonları 18 m uzunluğunda ve 9 m genişliğinde

Şunlara dikkat edin

  • Cephenin ortasında donjonun iki yuvarlak kulesi; iki yanda da birer köşe kulesine uzanan uzun bir kanat. Önce donjon yapıldı; kanatlar yaklaşık 1526'dan itibaren onun çevresine eklendi.
  • Çatı çizgisi: sade duvarların üzerinde birbirine sokulmuş bacalar, merdiven kuleleri ve çatı pencereleri; ortada da 56 metreyle şatonun en yüksek noktası olan fener kulesi.
  • Duvarlardaki ızgara: yatay silmeler ve yassı plasterler. Bu, binanın İtalyan yarısı; çatıdaki kalabalık ise Gotik yarısı.
Konuşma metni (2:15)

Suyun karşı yakasındasınız ve Chambord buradan, Loire boyundaki başka hiçbir şatonun tam beceremediği bir şey yapıyor: birinin bir çimenliğin üzerine bıraktığı bir kasabaya benziyor. Duvarlar sade. Her şey çatıda olup bitiyor. Henry James, buradaki kulelerin, kubbelerin, üçgen alınlıkların, fenerlerin ve bacaların tek bir binanın çıkıntılarından çok bir şehrin sivri kulelerine benzediğini yazmıştı; bu kıyıdan ne demek istediğini tam olarak görebilirsiniz.

Ortadan başlayın. Tam karşınızdaki, iki büyük yuvarlak kuleli blok donjon, yani ana yapı; şantiyenin ilk yıllarında bütün fikir de buydu: her köşesinde bir kule olan kare bir saray, Birinci François için başlatılmış. Altı Eylül 1519'da kralın mabeyincisi François de Pontbriand'a işe başlama emri verildi. İtalya'daki savaş çalışmaları kesintiye uğrattı, para azaldı, bu bataklık zeminde temel atmak zordu ve 1524'te duvarlar zeminin ancak biraz üzerine çıkmıştı. Sonra kral Pavia Savaşı'nı kaybetti ve bir yıldan uzun süre esir kaldı, önce İtalya'da, sonra Madrid'de. 1526 civarında döndüğünde planı değiştirdi: donjonun çevresine iki kanat ve duvarlarla çevrili bir avlu eklendi; iki yanınızda köşe kulelerine uzanan uzun bölümler işte onlar.

Şimdi kimsenin cevaplayamadığı soru: burayı kim tasarladı? Dönemin hiçbir planı ya da yazısı bir mimar adı vermiyor, şantiye kayıtları da on sekizinci yüzyılın sonunda dağılıp gitti ya da yok edildi. Şato yönetiminin söyleyebildiği, binada Leonardo da Vinci'nin etkisinin görüldüğü; bu tartışma da bir sonraki durağa, merdivene ait.

Duvarların nasıl çizildiğine bakın: katlar arasında yatay silmeler, pencereler arasında yükselen yassı plasterler. Bu kısım İtalyan. Yuvarlak kuleler, hendek ve sur ise tam tersi: topçuluk bu tür kaleleri işe yaramaz hâle getirdikten otuz yılı aşkın bir süre sonra, tahkimli kaleye bilerek yapılmış bir gönderme. Şato yönetimi bunları bir alegori olarak okuyor: son şövalye kral, sarayını ihtiyaç duymadığı bir kale kılığına sokuyor.

Önünüzdeki su da hikâyenin öbür yarısı. François, burayı bataklığa çeviren nehri, Cosson'u ehlileştirmek istedi, hatta suyu doğrudan Loire'dan getirmeyi bile düşündü. Bu hiç gerçekleşmedi. Nehrin düzleştirilmesine ancak bir buçuk yüzyıldan fazla sonra, On Dördüncü Louis döneminde başlandı. Haziran 2016'da Cosson taşıp hendeğe doldu, şato altı gün kapalı kaldı ve bir kereliğine, kurucusunun hayal ettiği gibi, doğrudan suyun içinden yükseldi.

Durak 2 / 5 · Donjonun zemin katı, tam ortada, Yunan haçının dört holünün buluştuğu yer

Çift sarmal merdiven

Hami: I. François (1494–1547); yapım: adları kayıtlara geçmemiş usta duvarcılar; tasarım: Leonardo da Vinci (1452–1519) ya da Domenico da Cortona, tartışmalı bir atıf · 1519'dan itibaren · Tuffeau kireçtaşı; açık bir çekirdeğin çevresinde iç içe dolanan iki rampa, teraslara kadar üç kat yükseliyor; her biri 9 m genişliğinde ve 18 m uzunluğunda dört salonun kesiştiği yerde

Şunlara dikkat edin

  • Boş çekirdekteki açıklıklar. Onlardan yukarı bakarsanız öbür rampadaki insanları görürsünüz; yolda onlarla hiç karşılaşmayacaksınız.
  • Merdiven payelerindeki başlıklar: içinde küçük figürlerin yaşadığı yaprak kıvrımları olarak oyulmuş.
  • Dört salonun büyük pencerelerinden çekirdeğe düşen gün ışığı.
Konuşma metni (2:53)

Dört büyük salonun buluştuğu yerde durun ve ortadaki şeye bakın. Bir duvara yaslanmıyor, cephedeki bir kuleye de sıkıştırılmamış; oysa o dönemde bir merdivenin yeri orasıydı: Blois'daki ünlü merdiven binanın dışında. Bu ise donjonun tam ortasında, her biri on sekiz metre uzunluğunda ve dokuz metre genişliğinde dört salonun kesiştiği noktada duruyor ve bütün bina onun çevresine planlanmış. Şato yönetimi ona şatonun omurgası diyor. Her şey onun etrafında dönüyor ve onun boyutlarına uyuyor.

Şimdi işin sırrı. Burada bir değil, iki merdiven var. İki rampa aynı boş çekirdeğin çevresinde, biri ötekinin üstünde, burulmuş bir halatın iki teli gibi dolanıyor. Siz birinden çıkar, bir arkadaşınız da öbürüne yönelirse, yukarı çıkarken çekirdekteki açıklıklardan birbirinizi hep görürsünüz ama hiç karşılaşmazsınız. Deneyin. Şato yönetimine göre ziyaretçiler bu oyuna ya bayılıyor ya da çileden çıkıyor; insanlar on altıncı yüzyıldan beri bunu oynuyor.

O açıklıklardan birinden yukarı, çekirdeğin içine bakın. İçeri dört salonun büyük pencerelerinden gün ışığı düşüyor; teraslarda merdiven daralıp tek bir spirale dönüşüyor ve fener kulesinin tepesine kadar devam ediyor.

Peki bunu kim düşündü? Kesin konuşan herkesten şüphelenmeniz gereken yer burası, çünkü bu atıf tartışmalı. Leonardo da Vinci 1516'da Birinci François'nın davetiyle, kralın baş ressamı, mimarı ve mühendisi olarak Fransa'ya geldi; çizimleri arasında çift sarmallı bir merdiven ve Yunan haçı planlı binalar var. Şato yönetimi merdiveni Leonardo'dan esinlenmiş olarak tanımlıyor ve buluşun onun eskizlerini hatırlattığını söylüyor. Ama Leonardo 1519'da, inşaat başlamadan birkaç ay önce, Amboise'daki Clos Lucé'de öldü ve onu bu yapıyla ilişkilendiren hiçbir belge yok. Özgün tasarım, kuşkuyla da olsa, İtalyan mimar Domenico da Cortona'ya da atfediliyor. Onun Chambord için yaptığı ahşap maket, on yedinci yüzyılda çizilecek kadar uzun süre ayakta kaldı ve bu maket bambaşka bir şey gösteriyordu: haçın bir kolunda yan yana iki düz merdiven. Binanın arkasında Leonardo'nun olduğu fikrini 1913'te Marcel Reymond ortaya attı. Bugün pek çok araştırmacı, onun en azından bu merdivenden sorumlu olduğu konusunda hemfikir. Kanıtlanmış değil ve tartışma hâlâ sürüyor.

Daha da tuhaf bir olasılık var. İki arkeolog, Jean-Sylvain Caillou ile Dominic Hofbauer, donjondaki bazı asimetrilerin, işe başlandıktan kısa süre sonra vazgeçilen ilk bir plandan kaldığını buldu; o planda bütün bina, bir değirmenin kanatları gibi merdivenin çevresinde dönüyordu. Bu plan uygulansaydı merdivenin iki yerine dört rampası olabilirdi. Hiç uygulanmadı; yine de İngiliz günlük yazarı John Evelyn burada dört girişli bir merdiven anlatmış: dört kişi aynı anda tırmanabiliyor ve küçük mazgallar dışında birbirini hiç göremiyormuş. Hatırladığı kadarıyla 274 basamağı olduğunu da yazmış ve onu olağanüstü bir eser, ama faydasından da güzelliğinden de çok daha pahalı bir eser olarak nitelemiş.

Tırmanmadan önce merdiven payelerindeki başlıklara bakın: içinde küçük figürlerin yaşadığı yaprak kıvrımları. Sonra bir rampa seçin ve yol arkadaşınızı öbürüne gönderin.

Durak 3 / 5 · Donjonun 2. katı, merdivenin üst ucunu çevreleyen haç biçimli salonda

İkinci kattaki kasetli tonozlar

Hami: I. François (1494–1547); oyma: adları kayıtlara geçmemiş heykeltıraşlar; onarım: Gaston d'Orléans (1608–1660) dönemi · 1539'dan önce; 1639'dan sonra onarıldı · Tuffeau kireçtaşı; her birinde seksen oymalı kaset bulunan dört basık beşik tonoz, 9 m genişliğinde ve 18 m uzunluğunda haç biçimli bir salonun kolları üzerinde

Şunlara dikkat edin

  • Düğümlü bir kordonla çerçevelenmiş F harfi; kimi kasette taçlı, kimisinde taçsız. Kordon, kralın annesi Savoyalı Louise'in amblemiydi.
  • İki ruh hâlinde semenderler: kötü ateşe su püskürtüyor ya da iyi ateşi yutuyorlar. Bu, Birinci François'nın düsturu: nutrisco et extinguo.
  • Kasetlerde kalmış, on sekizinci yüzyıldan soluk yaldız ve boya izleri.
Konuşma metni (2:09)

İki kat yukarıdasınız ve ödül başınızın üstünde. Başınızı geriye atın. Haç biçimli bu salonun her kolu uzun, alçak, basık bir tonozla örtülü ve tonozun tamamı kare taş kasetlere bölünmüş; her tonozda seksen kaset var ve her biri yüksek kabartmayla oyulmuş. Tonozlu dört kol var. Bu da üç yüz yirmi kaset eder ve neredeyse hepsi iki şeyden birini söyler.

Birincisi bir harf: François'nın F'si; kimi zaman taçlı, kimi zaman taçsız, sekiz rakamı çizen düğümlerle bağlanmış bir kordonla çerçevelenmiş. Düğümlü kordon, annesi Savoyalı Louise'in amblemiydi; burada oğlunun baş harfini tekrar tekrar sarıyor.

İkincisi bir hayvan: semender. Bir tane bulun. Kimi su püskürtüyor, kimi alev yutuyor ve birlikte kralın düsturunu canlandırıyorlar, nutrisco et extinguo: iyi ateşle beslenirim, kötüsünü söndürürüm. Şato yönetimi bu bitmek bilmeyen tekrarı bir bildiri olarak okuyor: damgasını donjonunun her bir tavanına basmaya kararlı bir kral.

Yakından bakarsanız kasetlerde soluk altın ve renk izleri yakalayabilirsiniz. Bunlar François'nın zamanından değil. Tonozlar on sekizinci yüzyılda yaldızlanıp boyandı ve bunun küçük bir kısmı bugüne kaldı.

Bu tonozların bir işlevi de var. Hemen üstünüzdeki taş döşeli terasların ağırlığını taşıyorlar ve çatıdaki yağmur suyunu uzaklaştıran ustaca bir sistemin bir parçasını barındırıyorlar. Sistem her zaman yetmedi. İçeri sızan su oymalara zarar verdi ve şatoyu ilk onartan kişi, On Üçüncü Louis'nin kardeşi Gaston d'Orléans oldu; Chambord 1626'da Blois kontluğuyla birlikte ona verilmişti. Su sızdıran teraslar, fener kulesi ve bu oymalı tonozlar onun döneminde onarıldı.

Bu katın başka hayatları da oldu. Fransa mareşali Maurice de Saxe'a Chambord, 1745'te On Beşinci Louis tarafından Fontenoy zaferinin ödülü olarak verildi. Şato yönetiminin deyişiyle burada bir hükümdar gibi, kendi sarayı ve alaylarıyla yaşadı ve donjonun bu ikinci katında bir tiyatro kurdu. Otuz Kasım 1750'de şatoda öldü.

Durduğunuz yerle ilgili bir şey daha. Plan haç biçiminde olduğu için donjonun her katının köşelerine yerleştirilmiş dört daire birbirinin aynı; binanın hangi yanında olursanız olun aynı şeyi görürsünüz. Bir tırmanış daha kaldı; o da çatıya çıkıyor.

Durak 4 / 5 · Donjonun terasları, çift sarmal merdivenin üst ucunda, fener kulesinin dibinde

Teraslar ve fener kulesi

Hami: I. François (1494–1547); yapım: adları kayıtlara geçmemiş usta duvarcılar; onarım: Gaston d'Orléans (1608–1660) dönemi; terasların restorasyonu: Patrick Ponsot, 1998'den itibaren · Teras drenajı yaklaşık 1537–38; fener kulesi on altıncı yüzyıl · Arduvaz kakmalı tuffeau kireçtaşı; fener kulesi 56 m ile şatonun en yüksek noktası, tepesinde bir Fransız zambağı

Şunlara dikkat edin

  • Fener kulesindeki yuvarlak madalyonlar: her birinde zambaklar arasında taçlı bir semender.
  • Bacaların ve çatı pencerelerinin açık renkli taşına kakılmış arduvaz baklavalar ve diskler; kralın esir tutulduğu Pavia'daki mermer kakmalara bir gönderme olabilirler.
  • Fenerin en tepesindeki, yerden 56 metre yükseklikteki Fransız zambağı.
Konuşma metni (2:31)

Açık havaya çıktınız ve şatonun karakteri bütünüyle değişiyor. Aşağıda cepheler ağırbaşlıydı, bir ızgaraya göre çizilmişti. Burada her şey başıboş. Şato yönetimi bu duyguyu gökyüzündeki bir köyde olmaya benzetiyor ve doğru ifade bu: merdiven kuleleri, baca grupları, çatı pencereleri ve küçük kubbeli fenerler her yandan çevrenizi sarıyor ve yan yana iki tanesi bile pek birbirine benzemiyor. Bir sayıma göre burada on bir çeşit kule ve üç tip baca var, hiçbir simetri gözetilmeden yerleştirilmiş.

Hepsinin ortasında, az önce çıktığınız merdivenden dosdoğru yükselen fener kulesi duruyor. Şatonun en yüksek noktası, yerden 56 metre yukarıda ve en tepesinde Fransa krallarının simgesi olan bir zambak var. Yanlarındaki yuvarlak madalyonları bulun: her birinde zambaklar arasında taçlı bir semender, yine Birinci François'nın yaratığı, bu kez gökyüzüne imzasını atıyor.

Şimdi taşın kendisine bakın. Açık renkli tuffeau taşının her yanına arduvaz kakılmış; baklava, disk, kare, yarım daire ve üçgen biçiminde kesilmiş. Bir yoruma göre bu, Pavia Kartuziyen Manastırı'ndaki, yani François'nın yenilgisinden sonra esir tutulduğu manastırdaki siyah mermer kakmaların bir yankısı. Doğruysa kral, esaretinin bir hatırasını kendi çatısına koymuş.

Ayaklarınızın altında kimsenin fark etmediği bir mühendislik var. Döşeme taşları gözenekli. Az önce gördüğünüz tonozların üzerinde duran alçak taş duvarlardan bir ızgaraya oturuyorlar ve yağmuru doğrudan alttaki gizli, sırlı kiremit kaplı düz bir çatıya geçiriyorlar; o çatı da suyu bir oluğa, oradan da korniş altından dışarıya taşıyor. Bu, Fransa'da yeni bir şeydi, muhtemelen 1537 ya da 1538 civarından; birkaç yıl sonra Grignan Şatosu'nda taklit edildi. Şato yönetimi, bu terasların su yalıtımını Leonardo'yu işaret eden ipuçları arasında sayıyor.

Çatı neredeyse süslerini kaybediyordu. Devrimden sonra terasların, fenerlerin ve küçük kulelerin kurşun kaplamaları yok olmuştu. 1890'larda, Notre-Dame'ın sivri kulesinde ve Özgürlük Heykeli'nde de çalışmış olan Parisli sanatsal kurşun işçiliği atölyesi Monduit, donjonun köşe kulelerinin fenerleri için yeni kurşun süslemeler yaptı. Üç kule kendi süslemelerini 1895 ile 1898 arasında aldı. Dördüncüsü, batı kulesi, Parma Dükü öldüğünde yarım kaldı; onun semenderleri, sütunları ve şamdanları şatonun bir odasında, sandıklar içinde yüz yılı aşkın süre bekledi, ta ki sandıklar 2016'da açılıp her şey kusursuz hâlde bulunana kadar. O kulenin tepesine konacak zambak bile ortaya çıktı: 2014'te, başka bir şatoda, Pierrefonds Şatosu'nda.

Durak 5 / 5 · Donjonun terasları, bahçe tarafı; Fransız bahçelerine ve kanala dönüştürülmüş Cosson'a bakarak

Teraslardan Cosson kanalı boyunca manzara

Park duvarı: Gaston d'Orléans (1608–1660); teras ve parter: XIV. Louis (1638–1715) döneminde, yaklaşık 1684'te başlandı; tamamlayan: La Hitte, Bâtiments du Roi (kraliyet yapı idaresi) denetçisi, 1730'dan itibaren · Park duvarı Gaston d'Orléans döneminde tamamlandı; parter yaklaşık 1684–1734; bahçeler 2016–17'de yeniden dikildi · 32 kilometrelik bir duvarın içinde 5.440 hektarlık bir park; 6,5 hektarlık bir Fransız bahçesi

Şunlara dikkat edin

  • Ormana doğru uzanan Cosson kanalının dümdüz çizgisi: Birinci François'nın ehlileştirmek istediği, ondan bir buçuk yüzyıl sonra düzleştirilen nehir.
  • Bahçelerin üzerinde durduğu yapay terasın istinat duvarı; şatoyu sellerin üstüne çıkarmak için yaklaşık 1684'te başlandı.
  • Her yanda orman: tek bir duvarın içinde 5.440 hektar.
Konuşma metni (2:34)

Terasların bahçe tarafına yürüyün ve dışarı bakın. Chambord bunun için yapıldı: bir kasaba ya da köy için değil, orman için; 5.440 hektarlık, Avrupa'nın duvarla çevrili en büyük parkı, 32 kilometre uzunluğunda bir duvarın içinde. Birinci François sarayını avcılık için Sologne'un av hayvanı bol bataklıklarına kurdu ve bütün saltanatı boyunca burada topu topu elli gün geçirdi.

Şatodan ağaçlara doğru uzanan dümdüz su çizgisini bulun. Bu, bu toprağı bataklığa çeviren nehir, Cosson; onu yola getirmek iki yüzyıldan da uzun sürdü. Yaklaşık 1684'ten itibaren, On Dördüncü Louis döneminde, şatoyu sellerin üstüne çıkarmak için çevresine toprak yığıldı, altınızdaki yapay terasın çevresine istinat duvarları örüldü ve nehir terasın kenarını izleyecek şekilde düzleştirildi. Sonra işler durdu. Yeniden başlatan şey sıtma oldu. Sürgündeki Polonya kralı ve On Beşinci Louis'nin kayınpederi Stanisław Leszczyński 1725'ten 1733'e kadar burada yaşadı ve yazın ateşli hastalık maiyetini kırıp geçirdi. 1730'dan itibaren köprüler, setler ve teras duvarları tamamlandı, nehir temizlenip bir kanal hâlinde genişletildi ve 1734 tarihli bir çizime göre altı buçuk hektarlık bir Fransız bahçesi düzenlendi. 1751'de, Maurice de Saxe'ın ölümünden kısa süre sonra, yolların kenarındaki fıçılarda 250 ananas fidesi, 121 portakal ağacı, bir limon ağacı ve bir misket limonu ağacı vardı. İki yüzyıl sonra bahçe çimenliğe dönmüştü; 2017'de on sekizinci yüzyıl tasarımına göre yeniden dikildi.

Bu manzaraya İkinci Dünya Savaşı'ndan iki hikâye ait. 1939'da aralarında Louvre'un da bulunduğu Paris müzeleri hazinelerini konvoylar hâlinde uzaklaştırdı ve Chambord, onları saklayan seksen üç deponun en büyüğü oldu: Haziran 1944'te burada dört bin metreküp sandık vardı. Mona Lisa yirmi sekiz Ağustos 1939'da elli tablo daha ile birlikte geldi ve yalnızca birkaç ay kaldı. Delacroix'nın Halka Yol Gösteren Özgürlük tablosu ve Hanım ile Tek Boynuzlu At duvar halıları da burada saklandı. Yirmi iki Haziran 1944'te de bir Amerikan B-24 Liberator bombardıman uçağı şatonun çimenliğine düştü. Eserlerin kendisi savaştan zarar görmeden çıktı.

Ondan önceki yüzyıl binaya daha sert davranmıştı. 1830'larda Amerikalı şair Henry Wadsworth Longfellow burayı terk edilmiş buldu. “Her şey hüzünlü ve ıssız,” diye yazdı, “avlunun taş döşemesini otlar kaplamış.” 1930'dan beri şato ve parkı Fransız devletine ait; buradan, onunla birlikte gelen her şeyi bir bakışta görebilirsiniz: sarayı, kanalı ve hâlâ tek bir duvarın içindeki o koca ormanı.

Bağımsız rehber · Chiaro

Chiaro'yu Chambord Şatosu'nda gördüğünüz her şeye doğrultun.

Bir sayıma göre şatoda 426 oda ve 282 şömine var, dairelere de yaklaşık 4.500 parçalık bir koleksiyon dağılmış durumda; beş durak bunun yalnızca ince bir dilimi. Telefonunuzu bir duvar halısına, oymalı bir sütun başlığına, teraslardaki bir bacaya ya da Chambord Kontu'nun bir portresine doğrultun; Chiaro ne olduğunu söyler, hangi krala ya da mareşale ait olduğunu bulur ve siz bir sonrakini merak ederken sohbeti sürdürür.

Bu merdiveni Leonardo mu tasarladı?Neden her yerde semender var?Mona Lisa nerede saklandı?

Gitmeden önce

01

Ulaşım

Château de Chambord, 41250 Chambord, Loir-et-Cher. Biletler, otoparkların yanındaki karşılama salonunda, Halle d'accueil'de satılıyor (P0 ve P1 şatoya 600 metre, P2 750 metre, P3 850 metre uzaklıkta). Şato ve bahçeler girişi, köye bakan Place Saint-Louis tarafında. İlk durak için karşılama salonundan tekne iskelesine gidin ve Cosson'un karşı kıyısındaki kanal yolunu izleyin.

Chambord yönetimine göre şato Paris'ten trenle 80 dakika: Blois-Chambord istasyonuna gidin, ardından Rémi-41 otobüs ağının 2 numaralı hattına binin (Blois istasyonu, Chambord, Lamotte-Beuvron); tek yön bileti şoförden 3,30 avro. Taksiyle yaklaşık 25 dakika sürüyor. Arabayla Paris'in iki saatten kısa bir mesafe güneyinde, Blois'dan ise 25 dakika uzakta: A10'da 16 (Mer) ya da 17 (Blois) numaralı çıkış, A85'te 13 ya da A71'de 3 numaralı çıkış. Otopark günlüğü 8 avro; ödeme makinelerden yapılıyor.

02

Bilet ve giriş

  • İlk durak ücretsiz. Parkın kendisi yıl boyu her gün açık ve Cosson'un karşı kıyısındaki kanal yolu, arazinin ziyarete açık olarak işaretlenen bölümünde. Merdivenden itibaren her şey için şato ve bahçeler bileti gerekiyor.
  • Avrupa Ekonomik Alanı dışından gelen ziyaretçiler 2026 şato ve bahçeler bileti için 31 avro, AEA vatandaşları ve sakinleri 21 avro ödüyor; indirimli fiyatlar 28,50 ve 18,50 avro. 18 yaş altındakiler ve 26 yaş altındaki AB vatandaşları ücretsiz giriyor. Bu fiyatlar 31 Aralık 2026'ya kadar geçerli; biletler resmî siteden önceden çevrimiçi alınabiliyor.
  • Saatler mevsime göre değişiyor; kapılar yıl boyu 09.00'da açılıyor. 28 Mart–25 Ekim 2026 arasındaki uzun sezonda şato 18.00'de kapanıyor; 19 Aralık–2 Ocak arasındaki Noel tatilinde de öyle, yalnız Noel arifesinde ve yılbaşı akşamında 16.00'da erken kapanıyor. 26 Ekim–18 Aralık arasındaki sonbahar döneminde kapanış 17.00'de. Son giriş kapanıştan yarım saat önce. 1 Ocak ve 25 Aralık dışında düşük sezondaki bazı pazartesiler de kapalı; Chambord yönetimi bunları açılış saatleri sayfasında listeliyor.
  • I. François kanadının neredeyse tamamı 2023'ten beri kapalı ve Chambord yönetiminin güncel kapalı salonlar listesinde lapidaryum, araba salonu, kralın odası ve çalışma odası var; beş duraktan hiçbiri bunlar arasında değil. Taşınabilir şarj cihazınızı evde bırakın: ne şatoya ne de emanet dolaplarına alınıyor.
  • Donjonun zemin katına, dolayısıyla merdivenin dibine bir rampayla ulaşılıyor. 2. kata ve teraslara yalnızca merdivenle çıkılabiliyor; HistoPad'in uyarlanmış sürümü, tırmanamayan ziyaretçilere buraları gösteriyor.
Resmî biletler →
03

Resmî sesli rehber

Şatonun kendi rehberi HistoPad: yerinde teslim alınan ve 2026'da, anlatıcılığını I. François'nın yaptığı yeni bir sürümle yenilenen bir tablet. Zemin kattan 2. kata kadar 16 durak, salonların bir zamanki hâlini gösteren dokuz 3B canlandırma, on iki dil ve bir buçuk saati aşan ses içeriyor; giriş biletine ek olarak 6,50 avro, üçlü set 17 avro, günlük pasaporta ise dahil. Temmuz ve ağustosta her gün saat 11.15'te bir saatlik İngilizce rehberli tur yapılıyor; yetişkinler 7 avro, 3–17 yaş arası çocuklar 4 avro ödüyor, bu da biletin üstüne. Girişte ücretsiz bir broşür de veriliyor. Bu sayfa bunların hiçbiri değil: ücreti yok, gişe sizi görmeden kanal kıyısında başlıyor ve teraslarda dinlemek yerine okumayı tercih edenler için her metni eksiksiz veriyor.

Resmî web sitesi →

Sorular

Ücretsiz bir Chambord Şatosu sesli rehberi var mı?

Bu sayfa öyle bir rehber: herhangi bir telefon tarayıcısında beş durak; ilki daha bilet almadan kanal kıyısında dinlenebiliyor ve her oynatıcının altında metnin tamamı var. Şatonun kendi HistoPad'i ücretsiz değil; giriş biletine ek olarak 6,50 avro tutuyor. Chambord yönetimi girişte ücretsiz bir broşür veriyor ve zemin kattaki bir salonda 20 dakikalık bir filmi sürekli gösteriyor; bu beşinin dışındaki her salon ya da nesne içinse Chiaro uygulamasıyla fotoğrafını çekin, hikâyesini dinleyin.

Chambord Şatosu sesli rehberini biletsiz dinleyebilir miyim?

Beş durağın hepsini her yerde dinleyebilirsiniz, ama yalnızca ilki biletsiz dinlenmek üzere tasarlandı: her gün açık olan park alanında, Cosson'un karşı kıyısındaki kanal yolunda. Merdiven, 2. kattaki tonozlar ve teraslar donjonun içinde ve şato ve bahçeler bileti gerektiriyor; bu bilet 2026'da Avrupa Ekonomik Alanı vatandaşı ya da sakiniyseniz 21 avro, değilseniz 31 avro.

Chambord Şatosu'nun resmî sesli rehberi ne kadar?

HistoPad giriş biletine ek olarak 6,50 avro, üç tanesi 17 avro; günlük pasaporta ise dahil. Zemin kattan 2. kata kadar 16 durağı on iki dilde, bir buçuk saati aşan sesle anlatıyor. Temmuz ve ağustostaki İngilizce rehberli tur ayrıca ücretlendiriliyor: yetişkinler 7 avro, 3–17 yaş arası çocuklar 4 avro ödüyor.

Chambord'daki merdiveni Leonardo da Vinci mi tasarladı?

Bunu kimse bilmiyor ve atıf tartışmalı. Chambord yönetimi çift sarmal merdiveni, 1516'da I. François'nın davetiyle Fransa'ya gelen Leonardo'dan esinlenmiş olarak tanımlıyor; ama Leonardo 1519'da, inşaat başlamadan aylar önce öldü ve dönemin hiçbir belgesi mimarın adını vermiyor. Tasarım Domenico da Cortona'ya da atfedildi; bugün pek çok araştırmacı Leonardo'nun en azından merdivenin arkasında olduğunu düşünüyor.

Chambord pazartesi günleri kapalı mı?

Genellikle hayır. Sabit kapanış günleri 1 Ocak ve 25 Aralık; bunların dışında şato düşük sezonda bazı pazartesiler kapanıyor. 2026'nın başında bu, ocak ayındaki bütün pazartesiler, ardından 2 Şubat ile 9, 16 ve 23 Mart demekti. Park hiç kapanmıyor, yani ilk durak her zaman dinlenebilir; kış ziyaretinden önce pazartesi kapanışları için Chambord yönetiminin açılış saatleri sayfasına bakın.

Chambord Şatosu sesli rehberi nerede başlıyor?

Şatonun suyun öbür yakasında: Cosson'un karşı kıyısındaki kanal yolunda, kuzeybatı cephesine bakarak. Otoparkların yanındaki karşılama salonundan tekne iskelesine yürüyün ve kanalı izleyin. İlk duraktan sonra Place Saint-Louis tarafındaki şato ve bahçeler girişine dolaşın; ikinci durak sizi donjonun ortasında bekliyor.

Diğer sesli rehberler

Chiaro tarafından hazırlandı. Chambord Şatosu yönetimiyle bağlantılı değildir.