Direct naar de inhoud

Musée Guimet · Parijs · Onafhankelijke gids

Audiogids Musée Guimet,
vijf stops, gratis.

Het Musée Guimet heeft geen eigen audiogids — beluister vijf stops direct in dit browsertabblad en fotografeer elk ander van de 60.000 Aziatische werken met de Chiaro-app.

Gemaakt door Chiaro. Niet verbonden aan het Musée Guimet.

9:41

Portret van koning Jayavarman VII

Musée Guimet, Parijs

0:00 2:25
Stop 1 van 5

De vijf stops · 10 minuten audio

Vijf stops, één wandeling,
in de volgorde waarin je ze tegenkomt.

Onze audiogids voor het Musée Guimet klimt in bezoekersvolgorde langs drie geopende verdiepingen van het gebouw aan de Place d’Iéna en omspant tweeduizend jaar Aziatische religieuze beeldhouwkunst en koninklijke edelsmeedkunst. Je begint op de begane grond in het lichte Khmer-hof voor het zandstenen hoofd van koning Jayavarman VII, loopt door naar de Indiase zalen voor een elfde-eeuwse Chola-brons van Shiva Nataraja, gaat naar de eerste verdieping voor het reusachtige vergulde masker van Bhairava uit Kathmandu en eindigt op de tweede verdieping bij een vijfde-eeuwse Koreaanse koningskroon uit Silla en de Japanse krijgsgod Bishamonten met ogen van bergkristal. De vijf fragmenten duren ongeveer tien minuten binnen de negentig minuten die het museum aanraadt voor de vaste collectie.

Bezoekersinformatie, toegangsprijzen en zaalverwijzingen komen van guimet.fr, aangevuld met catalogus- en historische gegevens van Wikipedia en Wikidata. Objecten verlaten hun sokkel soms voor restauratie of bruikleen; wijkt een zaalbordje of medewerker af van wat hieronder staat, volg dan het bordje van het museum en stuur ons een bericht.

Stop 1 van 5 · Begane grond, zalen Zuidoost-Azië (Khmer-hof)

Portret van koning Jayavarman VII

Khmer-beeldhouwer, Bayon-stijl (rijk van Angkor) · Eind 12e – begin 13e eeuw · Zandsteen, 42 × 25 × 31 cm (inventaris P 430)

Om op te letten

  • Geen koninklijke diadeem en geen oorbellen: alleen fijne evenwijdige groeven van strak naar achteren gekamd haar en kale, uitgerekte oorlellen.
  • Zware neergeslagen oogleden en volle wangen die uitlopen in de stille, naar binnen gekeerde glimlach van de Bayon-stijl uit Angkor.
Transcriptie (2:25)

Loop recht het Khmer-hof op de begane grond binnen en stop voor het stilste gezicht in de zaal. Je kijkt naar de machtigste vorst die het Khmer-rijk ooit heeft voortgebracht, en het eerste wat opvalt is alles wat hij weigerde te dragen. Eerdere koningen van Angkor lieten zich uithakken als verre hindoegoden, stram met hoge kegelkronen, armbanden en geïdealiseerde tienerlichamen. Hier ontbreekt elke kroon, er hangt geen enkel sieraad in de uitgerekte oorlellen — alleen strakke evenwijdige haarlijnen recht naar achteren vanaf een breed voorhoofd, licht geronde rijpe wangen, geloken oogleden en een zachte glimlach naar binnen.

Dit is koning Jayavarman de Zevende, die tussen 1181 en 1218 regeerde vanuit Angkor, in zandsteen gehouwen aan het einde van de twaalfde of het begin van de dertiende eeuw. Om te begrijpen waarom een veroveraar eruit wilde zien als een blootshoofdse biddende monnik, moet je vier jaar vóór zijn kroning teruggaan. In 1177 voeren rivaliserende vloten van de Cham vanuit Midden-Vietnam stroomopwaarts en plunderden Angkor. Eeuwenlang hadden Khmer-koningen vertrouwd op de hindoegod Shiva om de hoofdstad te beschermen, en in Jayavarmans ogen had dat oude verbond gefaald.

Nadat hij de indringers had verdreven, brak hij met het staats-shivaïsme en maakte hij het mahayana-boeddhisme tot godsdienst van het hof. Hij bouwde de ommuurde hoofdstad Angkor Thom, trok de gezichtentorens van de Bayon-tempel op, legde ziekenhuizen en rusthuizen langs zijn hoofdwegen aan en stuurde portretbeelden van zichzelf naar alle provincies — niet triomfantelijk rechtop, maar zittend met gevouwen handen in nederige toewijding. De beeldhouwers van zijn Bayon-ateliers vonden daar een nieuw soort naturalisme bij uit: menselijk vlees over bot, gesloten ogen, koninklijk gezag uitgedrukt in verstilling. Binnen enkele decennia na zijn dood keerde Angkor terug naar het shivaïsme en verminkten beitels talloze boeddhistische heiligdommen, waardoor overlevenden zoals dit tweeënveertig centimeter hoge hoofd des te zeldzamer zijn.

Kijk rond in het open hof achter hem. Het Musée Guimet dankt deze uitzonderlijke hal vol Cambodjaanse zandsteen aan de expedities van de Franse marineofficier Louis Delaporte in de jaren 1870 en 1880, eerst getoond op de heuvel in het oude Trocadéro voordat de stukken in 1927 hierheen verhuisden en in 1936 groeiden door overdrachten van de Franse School van het Verre Oosten, terwijl dit specifieke hoofd in 1965 in blijvend bruikleen kwam van de natuurwetenschappelijke faculteit in Marseille. Één hardnekkig gerucht verdient het hier meteen ontkracht te worden: bezoekers vragen zich vaak af of de reliëfs die de jonge André Malraux in de jaren 1920 berucht loswrikte in Banteay Srei in deze zaal zijn beland. Dat is niet zo — Malraux werd gearresteerd in Phnom Penh en elke steen bleef in Cambodja.

Stop 2 van 5 · Begane grond, zalen Indiase Wereld

Dansende Shiva (Shiva Nataraja)

Bronsatelier van de Chola-dynastie, Tamil Nadu, Zuid-India · 11e eeuw · Brons gegoten volgens de verlorenwasmethode, 96 × 80 × 23 cm (inventaris MG 17471)

Om op te letten

  • Het vierkante gat dwars door het lotusvoetstuk, bedoeld voor houten draagstokken waarmee gelovigen het brons tijdens feesten door de tempelstraten droegen.
  • De kleine meerminachtige Ganga, godin van de rivier de Ganges, verscholen in de opwaaiende vlechten links van Shiva’s gezicht.
  • Vier armen die de kosmische kringloop uittekenen: zandlopertrommel van de schepping, vlam van de vernietiging, handpalm ‘vrees niet’ en gezwaaide arm richting zijn opgeheven linkervoet.
Transcriptie (1:43)

Laat je blik vóór de vuurring eerst zakken naar de onderkant van het bronzen lotusvoetstuk. Precies midden in de sokkel zit een strakke rechthoekige opening. Dat gat verklaart wat dit elfde-eeuwse Chola-brons werkelijk deed. Bijna één meter hoog en gegoten in Tamil Nadu in Zuid-India was het nooit bedoeld om opgesloten te blijven in een donker stenen heiligdom. Op feestdagen staken priesters houten draagbomen door het voetstuk, kleedden ze het brons in zijde en bloemen en droegen ze de god naar buiten door de straten zodat gelovigen en godheid elkaar recht in de ogen konden kijken.

De Zuid-Indiase Chola-vorsten vereerden geen enkel beeld hoger dan Shiva als Nataraja, Heer van de Dans. In één enkele gieting vervaardigd met de verlorenwasmethode — waarbij de kleivorm kapotgeslagen moest worden om het metaal te bevrijden, zodat geen twee Chola-bronzen gelijk zijn — balanceert de god op één been in een klassieke Tamil Bharatanatyam-danshouding binnen een vlammenboog die het eindeloos bewegende heelal voorstelt.

Lees zijn vier handen met de klok mee en de hele hindoekosmos ontvouwt zich in één oogopslag. In zijn rechterbovenhand klemt hij een kleine zandlopertrommel die de eerste hartslag van de schepping slaat. Recht daartegenover draagt zijn linkerbovenpalm een vuurtong die het heelal aan het einde van een tijdperk weer tot as verbrandt. Tussen geboorte en ondergang ligt het menselijk leven: zijn rechteronderpalm keert zich naar jou met het gebaar dat zegt dat je niet bang hoeft te zijn, terwijl zijn linkeronderarm sierlijk als een olifantenslurf voor zijn borst langs zwaait en omlaag wijst naar zijn opgetilde linkervoet, het toevluchtsoord waar gelovigen bevrijding vinden.

Kijk nu onder zijn stevig geplante rechtervoet. Plat op zijn buik gedrukt ligt daar de dwergdemon van de onwetendheid omhoog te staren terwijl de god moeiteloos op zijn rug danst. En bekijk van dichtbij de gevlochten ascetenlokken die horizontaal van Shiva’s hoofd wegvliegen tot tegen de vurige aureool. Gevangen tussen de strengen links van zijn gezicht rijdt een piepklein figuurtje mee: Ganga, godin van de heilige rivier de Ganges, wier woeste val uit de hemel Shiva in zijn haar opving zodat het water de aarde niet zou verbrijzelen.

Stop 3 van 5 · Eerste verdieping, zalen Wereld van de Himalaya

Masker van Bhairava, de ‘Vreeswekkende’

Newar-atelier, Kathmandu-vallei, Nepal · Eind 16e – begin 17e eeuw · Gedreven verguld koper ingelegd met turkoois, glas en bergkristal, 82,7 × 80,9 × 35 cm (inventaris MA 5941)

Om op te letten

  • Recht boven het verticale derde oog midden op de diadeem van cobra’s en schedels: het kleine, serene gezicht van Shiva dat rustig uitkijkt boven Bhairava’s razernij.
  • De halfopen mond met slagtanden, gemaakt voor een schenkpijp zodat ritueel graanbier achter het masker rechtstreeks naar de feestmenigte stroomde.
  • Gedraaide krullen van rood koper rond vergulde wangen, ingelegde rozetten van turkoois en bergkristal en een maansikkel in het haar.
Transcriptie (1:43)

Ga naar boven naar de Himalaya-zalen op de eerste verdieping en blijf staan voor dit enorme gouden gezicht dat je aanstaart vanuit een waaier van rode koperen krullen. Ruim tachtig centimeter hoog en bijna even breed, met uitpuilende ogen, vlamvormige wenkbrauwen, kronkelende cobra’s, mensenschedels en ontblote slagtanden lijkt het gemaakt om iedereen op de vlucht te jagen. Maar in de Kathmandu-vallei in Nepal, waar Newar-koperslagers deze vergulde koperplaat rond 1600 dreven, drongen mensen juist naar voren om recht uit zijn mond te drinken.

Je kijkt naar Bhairava, de Vreeswekkende — de toornige gedaante van de hindoegod Shiva — en dit beeld was geen wandversiering. Het was een monumentale feesttuit. Elk jaar bij de volle maan van september, als de moessonregens wegtrekken uit de Kathmandu-vallei, vieren hindoeïstische en boeddhistische buren samen Indra Jatra, een week lang feest rond oogst, vruchtbaarheid en stadsleven. Priesters zetten reusachtige maskers als dit buiten neer vóór een verborgen kuip met gefermenteerd lokaal graanbier. Een buis liep vanuit het vat dwars door Bhairava’s geopende lippen. Zodra de kraan openging, gutste de bedwelmende zegen van de god tussen zijn slagtanden naar buiten zodat feestgangers die konden opvangen en drinken.

Stap dichterbij om te zien hoe de Newar-drijfmeesters woestheid combineerden met de verfijning van een edelsmid. Met hamers en ponsen dreven ze het koper vanaf de achterzijde op tot volle, gespannen wangen, krulden ze de snor als flakkerend vuur en bezetten ze de hoge kroon met cabochons van blauwgroen turkoois, glas en helder bergkristal.

Zoek nu het verticale derde oog midden op het voorhoofd en til je blik net daarboven de kroon van kronkelende cobra’s en schedels in. Precies in het midden troont een tweede, veel kleiner gouden hoofd met neergeslagen oogleden en een onverstoorbare glimlach. Dat is Shiva in zijn vredige gedaante. In één enkele visuele greep legt de kunstenaar uit Kathmandu de theologie achter het masker uit: schrik en mildheid zijn hier geen vijandige goden, want Bhairava’s beschermende woede vloeit rechtstreeks voort uit Shiva’s kalmte.

Stop 4 van 5 · Tweede verdieping, Korea-zalen

Kroon van het koninkrijk Silla

Edelsmidatelier van het koninkrijk Silla, periode van de Drie Koninkrijken, Korea · 5e–6e eeuw n.Chr. · Gehamerd en uitgeknipt verguld brons, 59,5 × 17 cm (inventaris MA 1642)

Om op te letten

  • Vijf rijzige drietandvormige opstanden die bijna 60 centimeter boven de ronde voorhoofdsband uitsteken en doen denken aan heilige boomtakken, bergtoppen of geweien.
  • Minuscule glinsterende lovertjes aan gedraaide draadjes op het flinterdunne vergulde plaatmetaal, zodat de hele kroon bij de lichtste ademtocht trilde.
  • Twee lange gelede kettingen ter hoogte van de oren aan weerszijden, als nabootsing van ceremonieel gevlochten haar.
Transcriptie (1:55)

Kom omhoog naar de Korea-zalen op de tweede verdieping en pauzeer voor het rijzige silhouet dat oplicht in zijn donkere vitrine. Bijna zestig centimeter hoog — haast de lengte van je arm — lijkt deze kroon uit Korea’s oude koninkrijk Silla veel minder op een Europese koningskroon dan op een gouden woud dat recht uit het voorhoofd van de drager groeit.

Kijk eens hoe flinterdun het metaal is. Edelsmeden uit de vijfde en zesde eeuw in de Zuidoost-Koreaanse streek Gyeongsang goten geen zware ringen van massief metaal. Voortbouwend op tradities die via Noord-Azië waren meegebracht door nomadische ruiters van de Euraziatische steppe, hamerden ze verguld brons uit tot papierdunne platen, knipten een ronde hoofdband uit, klonken vijf hoge drievoudig vertakte opstanden langs de rand vast, hingen piepkleine trillende schijfjes aan gedraaid draad en lieten langs beide oren lange kettingen hangen als gevlochten haarlokken. Stap iets opzij en je ziet meteen hoe kwetsbaar het geheel is: niemand droeg zo’n kroon naar het slagveld of een dagelijkse raadsvergadering. Ze was gemaakt voor zeldzame heilige rituelen — of om een vorst te vergezellen in een met hout beklede grafheuvel.

Waarom een kroon in de vorm van drietanden en takken? Voordat het boeddhisme het staatsgeloof van Silla werd, was het Koreaanse koningschap nauw verweven met sjamanisme: de heerser stond als hoogste middelaar tussen de mensenmaatschappij en de geestenwereld. Door die bril gelezen zijn de vijf symmetrische opstanden tegelijk takken van de kosmische levensboom tussen aarde en hemel, grillige heilige bergen, rendiergeweien en opstijgende vogelvleugels — stuk voor stuk klassieke tekens van sjamanistische hemelvlucht van Siberië tot de steppe.

Conservatoren plaatsen dit werk, dat het Musée Guimet in 1954 verwierf uit de collectie Mayuyama, in de middelste standaardfase van de Silla-kronen, toen het evenwichtige drietandontwerp zijn zuiverste verhoudingen bereikte. Kort nadat deze kroon werd gemaakt, in de zesde eeuw onder koning Beopheung, nam Silla het boeddhisme aan als officiële staatsgodsdienst. Langzaam verloren de oude regalia van de sjamanenkoningen hun politieke lading, werden kronen eenvoudiger of louter grafgiften, en verdween het woud van gouden takken veertienhonderd jaar onder de grond totdat twintigste-eeuwse opgravingen Silla’s vergeten schatkamer weer aan het licht brachten.

Stop 5 van 5 · Tweede verdieping, Japan-zalen

Wachterkoning van het Noorden, Bishamonten

Beeldhouwer uit de Kamakura-periode, Japan · Begin 13e eeuw · Gelakt en verguld cipressenhout met ingelegde ogen van bergkristal (inventaris EO 1536)

Om op te letten

  • De vochtige glans van zijn ogen — gebogen lenzen van gepolijst bergkristal die aan de achterkant zijn beschilderd en van binnenuit in de uitgeholde cipressenhouten schedel zijn gezet — en de fijne verticale naad op het voorhoofd.
  • Zijn twee attributen: een wapen in de ene hand, een kleine schatpagode met de leer van de Boeddha in de andere en een originele grijnzende demon onder zijn voeten.
Transcriptie (1:48)

Steek over naar de aangrenzende Japan-zalen op de tweede verdieping en kijk deze krijger recht in de ogen. Zelfs in het gedempte museumlicht glinsteren ze met een vochtig, verrassend menselijk lichtpuntje. Dat is geen verf op hout. Vroeg in de dertiende eeuw, tijdens Japans door samoerai bestuurde Kamakura-periode, spleten beeldhouwers een blok Japanse cipres in een voor- en achterhelft, holden romp en hoofd uit zodat het hout nooit zou scheuren, beitelden van binnenuit de oogkassen open en plaatsten gebogen lenzen van gepolijst bergkristal met op de achterkant geschilderde irissen en doorlopen oogwit.

Volg zijn neusbrug en voorhoofd en je ziet nog altijd de verticale naad waar de uitgeholde voor- en achterhelft van het hoofd weer werden samengevoegd, gelakt en verguld. Die techniek, gyokugan geheten — letterlijk juweelogen — stuurde de tempelsculptuur in Kamakura-Japan richting een scherp anatomisch realisme.

Naar wie kijkt hij zo dreigend? Bishamonten is de Wachterkoning van het Noorden, aanvoerder van de Vier Hemelse Koningen die op de hoeken van boeddhistische altaren de wacht houden om vijanden van het geloof te verpletteren. Net als het boeddhisme zelf reisde hij heel Azië door om hier te komen: hij begon in India als Kubera of Vaishravana, hindoeheer van de rijkdom en heerser over de natuurgeesten, trok door Centraal-Azië naar China in het schubbenharnas van de Tang-dynastie en bereikte Japan als zowel een geduchte krijgsbeschermer als een van de geliefde geluksgoden.

Gekleed in gelaagde wapenrusting boven wapperende mouwen, met gefronste wenkbrauwen en stijf op elkaar geklemde lippen, houdt hij twee dingen vast die in tegengestelde richting wijzen: een speer om onwetendheid neer te slaan, en een miniatuurstoepa — een schatpagode met de leer van de Boeddha — behoedzaam omhooggehouden. Onder zijn gepantserde laarzen kronkelt een grijnzende yaksha-demon op een gesneden rotsbasis, allebei origineel uit de dertiende eeuw.

Hem op deze verdieping tegenkomen brengt je terug bij het begin van het Musée Guimet. In 1876 voer de industrieel Émile Guimet uit Lyon naar Meiji-Japan met de droom van een museum van wereldgodsdiensten; de honderden Japanse boeddhabeelden die hij toen bijeenbracht en in 1889 naar dit Parijse gebouw liet overbrengen, vormen nog altijd het anker boven in het huis.

Onafhankelijke gids · Chiaro

Richt Chiaro op alles in het Musée Guimet.

Deze vijf opnames raken nog maar een fractie van zalen vol Cambodjaanse lateien, Chola-bronzen, Tibetaanse vergulde godheden, Goryeo-celadon en keizerlijk porselein uit de collectie Grandidier — in een gebouw dat zelf geen audiogids verhuurt. Fotografeer elk beeld, elk vat of zaalbordje in de Chiaro-app om direct het verhaal erachter te horen en je vervolgvragen hardop te stellen.

Waarom danst Shiva in een vuurring?Waarom stroomde er bier uit Bhairava’s mond?Hoe werden die kristallen ogen gemaakt?

Voor je gaat

01

Zo kom je er

6, place d’Iéna, 75116 Parijs. Een drempelloze hellingbaan links van de buitentrap leidt naar de entreehal, en liften bedienen het tuinniveau, alle drie collectielagen en de rotonde op de vierde verdieping. Houd er in het hoofdgebouw aan de Place d’Iéna rekening mee dat de Afghanistan-zaal, de Historische Bibliotheek en de zaal Historisch China momenteel gesloten zijn wegens werkzaamheden en dat het dakterras gesloten blijft tot het voorjaar van 2027; standaardtickets geven ook geen vrije inloop tot Maison Guimet (19 avenue d’Iéna, alleen gereserveerde rondleidingen), en het Musée d’Ennery aan 59 avenue Foch is gesloten tot 2028.

Metrolijn 9 stopt pal voor de deur bij Iéna; metrolijn 6 bij Boissière en RER-lijn C bij Pont de l’Alma liggen op enkele minuten lopen (metrolijn 9 stopt aan de overkant van de Seine ook bij Alma–Marceau; geen van deze treinstations heeft trappenloze liften). Rolstoeltoegankelijke RATP-bussen stoppen bij Iéna, Kléber-Boissière en Albert de Mun, met Vélib’-stations bij Longchamp – Place d’Iéna.

02

Tickets

  • Één gecombineerd ticket dekt zowel de vaste zalen als tijdelijke tentoonstellingen voor € 15 standaard of € 12 met korting (geen seniorenkorting op leeftijd; American Express wordt niet geaccepteerd). Online boeken wordt aangeraden in het weekend en bij grote tentoonstellingen, al zijn er ook losse tickets aan de kassa en geven tijdsloten speling van 30 minuten vóór tot 90 minuten na de geboekte tijd.
  • Geopend van woensdag tot en met maandag van 10:00 tot 18:00 uur; gesloten elke dinsdag en op 1 januari, 1 mei, 14 juli en 25 december. De kassa sluit om 17:15 uur, laatste toegang is om 17:30 uur en het ontruimen van de zalen begint om 17:45 uur (16:45 uur op 24 en 31 december); elk vertrek uit het gebouw is definitief.
  • Gratis toegang geldt voor jongeren onder 18 jaar (met legitimatie direct naar de kaartcontrole), burgers van de Europese Unie van 18 tot en met 25 jaar (via kassa of online boeking), bezoekers met een beperking plus één begeleider met voorrang, houders van de Paris Museum Pass voor de vaste zalen (verwar deze niet met de kaart ‘Paris Musées’ van de stad Parijs, die hier niet geldig is) en voor iedereen zonder reservering op elke eerste zondag van de maand.
  • Onder de Vigipirate-veiligheidsregels worden koffers en handbagagetrolleys strikt geweigerd; tassen kleiner dan 45 × 100 × 62 cm worden toegelaten en een gratis garderobe is beschikbaar zolang er plaats is. Fotograferen met flits is verboden.
Officiële tickets →
03

De officiële audiogids

Het Musée Guimet meldt op zijn bezoekerspagina uitdrukkelijk dat het geen officieel audiogids-toestel of mobiele app aanbiedt. In plaats daarvan deelt de balie een gratis gedrukte plattegrond uit in het Frans en Engels, organiseert het museum betaalde rondleidingen en zijn er elke eerste zondag van de maand gratis zaalgesprekken zonder reservering. Onze vijf gratis browsertracks vullen dat gat met uitgeschreven teksten onder elke speler, en voor elk ongemarkeerd stuk geeft Chiaro via een foto ter plekke gesproken toelichting.

Officiële website →

Vragen

Is er een gratis audiogids voor het Musée Guimet?

Ja — rechtstreeks op deze pagina. Omdat het Musée Guimet zelf geen audiogids aanbiedt, kun je deze vijf stops gratis beluisteren in de browser van je telefoon met volledige transcripties onder elke speler en zonder aanmelding. Sta je boven stil bij een ander beeld, brons of porselein, open dan Chiaro en richt je camera erop.

Wat kost de officiële audiogids in het Musée Guimet?

Die bestaat niet: guimet.fr vermeldt expliciet dat het museum geen audiogids-apparaat of app aanbiedt. Bij de receptie kun je wel gratis een plattegrond in het Engels en Frans meenemen, betaalde themarondleidingen boeken op geselecteerde data of aansluiten bij gratis zaalpresentaties op elke eerste zondag van de maand.

Waar staat het portret van koning Jayavarman VII in het Musée Guimet?

Op de begane grond in het centrale Khmer-hof, de eerste zaalruimte die je na de kaartcontrole binnenloopt. Zijn zandstenen hoofd staat tussen de monumentale Cambodjaanse beelden in de lichte binnenplaats van Henri en Bruno Gaudin.

Moet ik vooraf tickets boeken voor het Musée Guimet?

Vooraf online reserveren is niet verplicht, maar het museum raadt het wel aan voor weekenden en grote tijdelijke tentoonstellingen. Losse tickets (€ 15 standaard, € 12 korting) worden aan de kassa aan de Place d’Iéna verkocht zolang er capaciteit is, en online tijdsloten geven ruimte van 30 minuten vóór tot 90 minuten na de afgedrukte tijd. Op gratis eerste zondagen wordt niet met reserveringen gewerkt.

Is het Musée Guimet op dinsdag gesloten?

Ja, het hele jaar door elke dinsdag, evenals op 1 januari, 1 mei, 14 juli en 25 december. Op alle andere dagen opent het museum aan de Place d’Iéna van 10:00 tot 18:00 uur, waarbij de kassa om 17:15 uur sluit en de laatste toegang om 17:30 uur is.

Meer audiogidsen

Gemaakt door Chiaro. Niet verbonden aan het Musée Guimet.