Direct naar de inhoud

Slot Neuschwanstein · Schwangau · Onafhankelijke gids

Audiogids voor Slot Neuschwanstein,
vijf stops, gratis.

Alle vijf spelen af in dit tabblad, zonder dat je iets hoeft te installeren. Over de rest van de 150 meter kasteel op deze bergrug, gebouwd voor een koning die er 172 dagen woonde, vertelt Chiaro je aan de hand van een foto.

Gemaakt door Chiaro. Niet verbonden aan Slot Neuschwanstein.

9:41

Het eerste uitzicht omhoog vanuit Hohenschwangau

Slot Neuschwanstein, Schwangau

0:00 2:12
Stop 1 van 5

De vijf stops · 11 minuten audio

Vijf plekken, één wandeling,
in de volgorde waarin je ze tegenkomt.

Deze audiogids voor Slot Neuschwanstein is gemaakt voor de klim: een route van vijf stops die je op eigen houtje loopt, van het dorp beneden tot de brug erboven, en alleen voor de twee stops op de binnenplaatsen heb je een ticket nodig. De eerste is in het dorp Hohenschwangau, onder het kasteel aan de westkant, waar de weg omhoog begint en het Palas zich voor het eerst op zijn bergrug laat zien. Daarna gaat het ongeveer 1,5 km bergop, dertig tot veertig minuten lopen, naar het rode poortgebouw aan de oostkant van het kasteel. Met je toegangsticket ga je dan door de poort naar de benedenhof onder de Vierkante Toren, en via de trap naar de bovenhof, recht tegenover de beschilderde gevel van het Palas. Als laatste loop je na de rondleiding nog zo’n 500 meter verder omhoog naar de Marienbrücke, ten zuiden van het kasteel, voor het uitzicht terug over het geheel. Samen duren de vijf stops ongeveer elf minuten. Het interieur is alleen te zien tijdens de rondleiding op een vast tijdstip en valt buiten deze gids.

De feiten op deze pagina komen van de sites van de Bayerische Schlösserverwaltung, de Beierse paleizenadministratie die het kasteel beheert, en van het Ticket Center Hohenschwangau, dat de tickets verkoopt, aangevuld met een tweede bron. De openingstijden wisselen met het seizoen en de Marienbrücke kan in de winter dicht zijn, dus kijk op de officiële sites wat er geldt op de dag dat je gaat. Zeggen het Ticket Center of een bord bij het kasteel iets anders, ga dan van hen uit en niet van ons, en laat het ons even weten.

Stop 1 van 5 · Dorp Hohenschwangau, onder het kasteel aan de westkant, waar het pad omhoog begint

Het eerste uitzicht omhoog vanuit Hohenschwangau

Eduard Riedel (1813–1885), naar ontwerpen van de decorschilder Christian Jank (1833–1888), voor koning Ludwig II van Beieren (1845–1886) · Eerste steen 5 september 1869; hoogste punt van het Palas 1880; tegen 1892 in vereenvoudigde vorm voltooid · Baksteen, bekleed met witte kalksteen; zo’n 150 m aan gebouwen over de bergrug, de noordelijke traptoren van het Palas 65 m hoog

Om op te letten

  • Het balkon van twee verdiepingen aan de westgevel van het Palas, het huis van de koning. Het kijkt uit over de Alpsee, en het is de kant van het kasteel die het dorp te zien krijgt.
  • De ridder die op de punt van de westelijke topgevel staat.
  • De traptoren op de noordhoek, 65 meter hoog, een paar verdiepingen boven de daklijn uit.
Transcriptie (2:12)

Zoek het lichte kasteel op de bergrug boven het dorp, tegen het donkere bos, en kijk naar de kant die naar je toe staat. Dat is het Palas, het huis van de koning, en je ziet de westgevel: een steile topgevel met een ridder op de punt, daaronder een balkon van twee verdiepingen, en op de hoek een traptoren die tot 65 meter reikt, een paar verdiepingen boven het dak uit.

Waarom het daarboven staat, begint hier beneden. In 1832 begon kroonprins Maximiliaan, de vader van Ludwig, een vervallen burcht op een heuvel boven de Alpsee te herbouwen tot een gotisch zomerverblijf: Hohenschwangau. De muren werden beschilderd met middeleeuwse sagen, waaronder die van de zwaanridder Lohengrin, en de jongen die daar zijn zomers doorbracht, vereenzelvigde zich met Lohengrin. De zwaan was bovendien het wapendier van de oude graven van Schwangau, en hij werd het leidmotief van het kasteel daarboven.

In 1864 werd Ludwig koning van Beieren, op zijn achttiende. Twee jaar later verloor Beieren, dat aan de kant van Oostenrijk vocht, een oorlog tegen Pruisen en moest het in oorlogstijd het bevel over zijn leger afstaan. De beheerder van het kasteel zegt het zonder omwegen: vanaf 1866 was Ludwig geen soeverein vorst meer, en in 1867 begon hij een eigen koninkrijk te plannen, in steen.

In mei 1868 schreef hij aan Richard Wagner dat hij de oude burchtruïne van Hohenschwangau bij de Pöllatkloof wilde herbouwen in de echte stijl van de oude Duitse ridderburchten, en dat die, zo schreef hij, ‘mooier en bewoonbaarder zou worden dan het lager gelegen Hohenschwangau, dat elk jaar door het proza van mijn moeder wordt ontheiligd’. Het ging om de ruïnes van twee kleine middeleeuwse burchten op die bergrug. Er werd tot 8 meter rots weggehakt, en op vijf september 1869 werd de eerste steen gelegd.

Hij noemde het Slot Nieuw-Hohenschwangau. De naam Neuschwanstein kwam pas na zijn dood, en daardoor dragen de twee kastelen elkaars naam: het huis van zijn vader staat op de ruïne van een burcht die Schwanstein heette, en dit kasteel op de ruïne van het oorspronkelijke Hohenschwangau.

Het is geen kopie van een bestaand gebouw. De beheerder noemt het historisme: motieven van de Wartburg, vermengd met burchten uit middeleeuwse handschriften. Ludwig betaalde uit zijn eigen vermogen en met geleend geld, tijdens zijn leven 6,2 miljoen goudmark, bijna het dubbele van de raming. Zeven weken na zijn dood ging het open voor betalende bezoekers. De schuwe koning bouwde het om zich voor de buitenwereld te verbergen, en nu lopen er elk jaar zo’n 1,4 miljoen mensen door kamers die voor één man bedoeld waren. Het was de inspiratie voor het kasteel van Doornroosje in Disneyland, en daarom lijkt het van hieruit op iets wat je al eens eerder hebt gezien.

Stop 2 van 5 · Voor het poortgebouw, boven aan de weg omhoog, aan de oostkant van het kasteel, nog buiten de rij voor de ticketcontrole

Het poortgebouw, waar de weg ophoudt

Eduard Riedel (1813–1885) voor koning Ludwig II van Beieren (1845–1886) · 1869–1873; hoogste punt bereikt op 11 juni 1872 · Baksteen, aan de buitenkant bekleed met rode baksteen en aan de kant van de binnenplaats met gele kalksteen; boven aan een weg die zo’n 1,5 km vanaf het dorp klimt

Om op te letten

  • De kleur. De buitenkant van het poortgebouw is rode baksteen, tegen de lichte kalksteen van alle andere gebouwen: het is het enige deel van het kasteel dat zo gebouwd is.
  • De trapgevel boven de bovenverdieping, waar Ludwig jarenlang logeerde terwijl het Palas nog een bouwplaats was.
  • Het koninklijke wapen van Beieren boven de poortdoorgang.
  • De twee traptorens aan weerszijden van de voorgevel, die het poortgebouw symmetrisch maken in een kasteel dat overal elders bewust scheef is ontworpen.
Transcriptie (2:10)

Hier houdt de weg op, bij het enige gebouw van het kasteel dat rood is. Elke andere muur die je onderweg naar boven hebt gezien, is lichte kalksteen; het poortgebouw is bekleed met rode baksteen, geflankeerd door twee traptorens, met pinakels langs het dak en een trapgevel boven de bovenverdieping. Boven de doorgang in het midden prijkt het koninklijke wapen van Beieren. De begane grond was bedoeld voor stallen.

Dit gebouw kwam als eerste, en niet zonder reden. De weg die je net hebt beklommen, was in juni 1869 klaar, nog voordat er een kasteel was waar hij naartoe kon leiden. Daarna kwam het poortgebouw: op elf juni 1872 werd het hoogste punt bereikt, en eind 1873 was het bewoonbaar. Jarenlang logeerde Ludwig op die bovenverdieping, achter de trapgevel, telkens als hij het werk kwam bekijken. Kijk omhoog naar die ramen: daar sliep de koning, terwijl zijn eigen huis aan de overkant van de binnenplaats nog een bouwplaats was.

Achter de middeleeuwse aanblik is elke muur van baksteen; de natuursteen is alleen een huid. Het materiaal kwam met een stoomkraan naar boven. In 1880 werkten hier zo’n tweehonderd ambachtslieden, en als de koning weer eens een onmogelijke termijn stelde, liep dat op tot driehonderd per dag, soms de hele nacht door bij het licht van olielampen. Alleen al in 1879 en 1880 slokte de bouwplaats 465 ton Salzburger marmer op, 1.550 ton zandsteen en 400.000 bakstenen. In 1870 werd een vereniging opgericht om de arbeiders te verzekeren, waarbij de koning iets bijlegde bij hun kleine maandelijkse premies, en de families van de dertig mannen van wie is vastgelegd dat ze op de bouwplaats omkwamen, kregen een klein pensioen.

Het poortgebouw was ook het toneel van het einde. In juni 1886 besloot de Beierse regering, tegenover een koning met veertien miljoen mark schuld die maar niet ophield met bouwen, hem af te zetten. Hij woonde hier. Op tien juni, toen de commissie arriveerde die hem moest ophalen, liet Ludwig de leden ervan arresteren, hier in het poortgebouw, en riep hij de gendarmes en de brandweer van de omliggende dorpen op om hem te beschermen. Dat leverde hem twee dagen op. Op de twaalfde werd hij in Neuschwanstein gearresteerd en naar Slot Berg aan de Starnberger See gebracht, en op de dertiende werd hij dood in het meer gevonden, samen met dokter von Gudden, de psychiater die hem ongeschikt had verklaard om te regeren.

Kijk nog één keer omhoog naar de trapgevel voordat je doorloopt. Daarachter liggen de eerste kamers die ooit in Neuschwanstein klaar waren, het eerste thuis van de koning hier, en daaronder werd de commissie van zijn eigen regering vastgehouden.

Stop 3 van 5 · Benedenhof, net door de doorgang van het poortgebouw, met de blik naar het noorden op de Vierkante Toren

De benedenhof en de Vierkante Toren

Eduard Riedel (1813–1885) en Georg von Dollmann (1830–1895); voltooid door Julius Hofmann (1840–1896) · In 1886 nog in de steigers; de gebouwen rond de binnenplaats tegen 1892 in vereenvoudigde vorm voltooid · Baksteen, bekleed met witte kalksteen; de Vierkante Toren 45 m hoog

Om op te letten

  • De veelhoekige uitstulping in de bakstenen keermuur aan de westkant van de binnenplaats: de omtrek van de apsis van een kapel die nooit is gebouwd.
  • De Vierkante Toren boven je, 45 meter, met zijn kroon van spitsbogen: versiering, geen verdediging.
  • De open zuidkant van de binnenplaats, die je uitzicht geeft op de bergen.
  • De trap aan de zijkant van de keermuur, die naar de bovenhof en het Palas leidt.
Transcriptie (2:12)

Je bent door de poort en staat op de benedenhof. Het poortgebouw ligt achter je, in het oosten. Draai je naar het noorden en kijk omhoog: de hoge, vierkante, lichte toren met een kroon van spitsbogen en een rond uitkijkpostje erop is de Vierkante Toren, 45 meter hoog. Hij bewaakt niets. Zoals de meeste gebouwen rond deze binnenplaats staat hij er voor het totaalbeeld, en zijn platform kijkt uit over het Alpenvoorland in het noorden. Toen Ludwig in 1886 stierf, stond hij nog in de steigers.

Draai je nu naar het westen, naar het Palas, en kijk naar de bakstenen keermuur die deze benedenhof afsluit. Een deel ervan steekt in een veelhoek naar voren, als het uiteinde van een kerk. En dat is precies wat het is: de omtrek van de apsis van een driebeukige kapel die nooit is gebouwd. De kapel was alleen de voet. Daarbovenop moest een donjon van 90 meter hoog verrijzen, twee keer zo hoog als de toren waar je net naar keek, het middelpunt van het hele kasteel, waar elk ander gebouw hier omheen was ontworpen. Toen de koning stierf, lagen er alleen de fundamenten, en niemand heeft de rest gebouwd.

Op deze bergrug heeft ooit wel een echte donjon gestaan. In de middeleeuwen stonden hier twee kleine burchten, alleen gescheiden door een gracht: Vorderhohenschwangau, een zaalgebouw met een donjon, waar nu het Palas staat, en Hinterhohenschwangau, een versterkt torenhuis, ongeveer waar Ludwig zijn eigen donjon had gepland. In 1868 werden de ruïnes gesloopt, en wat er nog over was van de oude donjon van Vorderhohenschwangau, werd opgeblazen om ruimte te maken.

Wat je om je heen ziet, is de vereenvoudigde versie van een vereenvoudigd plan. Toen Georg Dollmann in 1874 het werk van Eduard Riedel overnam, werd de buitenkant soberder en verdwenen veel van de schilderachtige details uit de ontwerpen van Christian Jank. Na 1886 maakte Julius Hofmann het complex af volgens de plannen van Riedel, en de bouwgeschiedenis van de beheerder is er onomwonden over: Ludwig heeft zijn kasteel alleen als bouwplaats gekend, en de Kemenate, het vrouwenverblijf, en de Vierkante Toren waren allebei vereenvoudigd en pas in 1892 klaar.

Let ook op wat er ontbreekt. Neuschwanstein was vanaf het begin bewust asymmetrisch opgezet en werd in fasen gebouwd, en het heeft alle kenmerken van een burcht behalve die welke bij een beleg tellen: echte vestingwerken zijn er helemaal niet. Jank was decorschilder geweest, en zijn ontwerpen waren gemodelleerd naar toneeldecors. Deze binnenplaats is een toneel, gebouwd om doorheen te lopen, nooit om te verdedigen.

De zuidkant is open gelaten en geeft je de bergen. Neem de trap aan de zijkant van de keermuur, en boven ligt de bovenhof, met het huis van de koning.

Stop 4 van 5 · Bovenhof, met het gezicht naar het westen, naar het Palas, en het poortgebouw achter je

De hofgevel van het Palas: Sint-Joris en de Patrona Bavariae

Eduard Riedel (1813–1885), Georg von Dollmann (1830–1895) en Julius Hofmann (1840–1896) voor koning Ludwig II van Beieren · Begonnen in september 1872; hoogste punt 29 januari 1880; Ludwig trok er in 1884 in · Baksteen, bekleed met kalksteen, met portalen en erkers van zandsteen en ramen en zuilen van Untersberger marmer; vijf bouwlagen, bijna 6.000 m² vloeroppervlak

Om op te letten

  • De twee beschilderde figuren op de topgevel: de Patrona Bavariae, Maria als beschermvrouwe van Beieren, met engelen, en Sint-Joris die met de draak vecht.
  • De koperen leeuw boven op de topgevel aan de kant van de binnenplaats.
  • De lijnen in de bestrating van de bovenhof: de plattegrond van de kapel en de donjon van 90 meter die nooit zijn gebouwd.
  • De grootte van de ruiten, groot voor hun tijd en een van de moderne geheimen van het gebouw.
Transcriptie (1:48)

Ga op de bovenhof staan met het poortgebouw in je rug en kijk naar het westen. De grote muur voor je is het Palas, het huis van de koning, vijf bouwlagen hoog, en dit is zijn beschilderde gezicht. Hoog op de topgevel zie je de Patrona Bavariae, Maria als beschermheilige van Beieren, tussen engelen, en Sint-Joris te paard, die zijn lans in de draak stoot. Helemaal boven op de gevel zit een koperen leeuw.

Kijk hoe die figuren geschilderd zijn. Dit is Lüftlmalerei, de frescotechniek die typisch is voor de boerderijen in de Allgäu, deze hoek van Beieren. De koning die deze plek als zijn gralsburcht ging zien, liet de gevel aan de binnenplaats beschilderen als het huis van een boer.

Kijk nu naar je voeten. De lijnen in de bestrating van deze binnenplaats volgen de plattegrond van de kapel en de donjon van 90 meter die hier hadden moeten staan, het gebouw waarvan je beneden de apsis zag. Je staat in een toren die nooit is gebouwd.

Ook de twee lange gebouwen aan weerszijden van je hebben een rol. Het Riddershuis aan de noordkant en de Kemenate aan de zuidkant moesten samen gelezen worden als de burcht van Antwerpen uit het tweede bedrijf van Wagners Lohengrin. Ludwig had Wagner dat in 1868 al beloofd: het nieuwe kasteel zou hem doen denken aan Lohengrin, met de burchthof, de open gang en het pad naar de kapel. De Kemenate was het damesverblijf. Er heeft nooit een dame in gewoond.

Het Palas zelf werd in september 1872 begonnen, en op negenentwintig januari 1880 werd het hoogste punt bereikt. De portalen en erkers zijn van zandsteen uit Württemberg, de raamkozijnen en zuilen van marmer van de Untersberg bij Salzburg. Het middeleeuwse gezicht is een vermomming, en de ramen verraden dat. Kijk naar de grootte van de ruiten. Zulk groot glas was in de tijd van Ludwig nog ongewoon.

De rondleiding gaat omhoog door de vertrekken van de koning op de derde en vierde verdieping boven de begane grond. Van de meer dan tweehonderd geplande kamers kwamen er ongeveer vijftien af. Ludwig heeft er in totaal 172 dagen gewoond. Richard Wagner, aan wie de koning het kasteel had opgedragen, stierf in 1883 zonder er ooit een voet te hebben gezet.

Stop 5 van 5 · Marienbrücke, ten zuiden van het kasteel en zo’n 500 m bergop vanaf de ingang, bij de halte Jugend van de pendelbus; gratis, zonder ticket

De Marienbrücke over de Pöllatkloof

Ontworpen door Heinrich Gerber (1832–1912), gebouwd door de fabriek in Gustavsburg van Cramer-Klett & Co. voor koning Ludwig II; liggers vernieuwd in 1984 · Houten brug 1845; ijzeren brug 1866; gerestaureerd in 1984, 2015–2016 en 2021–2022 · IJzer, sinds 1984 met stalen liggers en de oorspronkelijke leuningen; 90 m boven de watervallen van de Pöllat

Om op te letten

  • Het hele kasteel in één lijn: links het Palas met zijn traptorens, in het midden de Vierkante Toren, rechts het poortgebouw.
  • Recht naar beneden de watervallen van de Pöllat, 90 meter onder het brugdek.
  • De leuningen die je vasthoudt: de originele, die bleven toen de liggers in 1984 werden vervangen.
  • Achter het kasteel, in het noorden, de vlakte van het Alpenvoorland met zijn meren: het uitzicht ver over de vlakte dat Ludwig Wagner in zijn brief van 1868 beloofde.
Transcriptie (2:19)

Loop naar het midden van de brug, draai je rug naar de berg en kijk naar het kasteel. Dit is het uitzicht. Links het Palas met zijn hoge traptorens, in het midden de lichte Vierkante Toren, rechts het rode poortgebouw op zijn eigen rotspunt, en achter dat alles de vlakte van het Alpenvoorland met zijn meren, het uitzicht ver over de vlakte dat Ludwig in 1868 aan Wagner beloofde. De gebouwen zijn zo over de bergrug verdeeld dat ze uit elke richting een ander beeld geven, en dit is het beeld waarop je elk deel van het kasteel tegelijk ziet.

Kijk nu naar beneden. De beek onder in de kloof is de Pöllat, en precies hier stort hij in twee watervallen omlaag, de kloof in tussen het kasteel en de Tegelberg, de berg achter je. Het brugdek waarop je staat, ligt 90 meter boven de watervallen. De naam Pöllat komt waarschijnlijk van een Oudhoogduits woord voor bulderen, naar het geraas van het water.

De brug is ouder dan het kasteel. In 1845 liet Ludwigs vader, toen nog kroonprins Maximiliaan, later koning Maximiliaan de Tweede, een smalle houten brug voor ruiters over de kloof bouwen, een verjaardagscadeau voor zijn vrouw, kroonprinses Marie, die graag bergen beklom, en de brug is naar haar genoemd. Binnen een paar jaar moest hij al worden vernieuwd. In 1866 verving Ludwig hem door een ijzeren brug, ontworpen door de koninklijke bouwambtenaar Heinrich Gerber en gemaakt door de Cramer-Klett-fabriek in Gustavsburg, het bedrijf dat later MAN werd. Hij werd gebouwd op een manier die nog niemand had geprobeerd: de liggers werden stuk voor stuk over de diepte geschoven vanaf ankers in de rots aan weerszijden, zonder steigers eronder. In 1984 werden de liggers vernieuwd, maar de leuningen onder je handen zijn nog de originele.

De bergen blijven de brug op de proef stellen. Van augustus 2015 tot augustus 2016 was hij dicht om de rotsankers te herstellen en het dek opnieuw te leggen, en opnieuw van begin 2021 tot midden 2022, toen al die ankers moesten worden vervangen. Het kasteel heeft hetzelfde probleem: de fundamenten worden voortdurend in de gaten gehouden, de rotswanden worden steeds opnieuw vastgezet, en in 1977 moest de rots onder de Kemenate worden gestabiliseerd.

De bergrug waarop het kasteel staat, links van de Pöllat, heette vroeger de Jugend. Maximiliaan hield zo van het uitzicht daarvandaan dat hij er in 1855 een paviljoen plande, en de jonge kroonprins Ludwig kwam er vaak. In 1885 nodigde de koning zijn moeder Marie voor haar zestigste verjaardag uit in het kasteel voor je, waar hij toen al woonde. Haar brug hing toen al over de kloof, met dezelfde leuningen, en met het hele kasteel van haar zoon in zicht.

Onafhankelijke gids · Chiaro

Richt Chiaro op alles wat je bij Slot Neuschwanstein ziet.

Torentjes, topgevels, een koperen leeuw, een beschilderde heilige, een meer in de diepte en in het noorden de hele vlakte van de Allgäu: vanaf deze bergrug is er veel meer te zien dan in vijf stops past. Richt je telefoon op een raam, een wapenschild, een berg of het andere kasteel beneden in het dal, en Chiaro vertelt je wat het is en hoe het daar terechtkwam, met ruimte voor een vervolgvraag of twee, of je nu wacht tot je rondleiding begint of na afloop op de brug staat.

Waarom is de hoge donjon nooit gebouwd?Wat heeft Lohengrin ermee te maken?Welk kasteel is dat beneden bij het meer?

Voor je gaat

01

Zo kom je er

Neuschwansteinstraße 20, 87645 Schwangau. Bij het kasteel zelf is geen ticketbalie: tickets worden alleen verkocht door het Ticket Center Hohenschwangau, Alpseestraße 12, 87645 Hohenschwangau, in het dorp beneden, en via de officiële webshop. De weg naar het kasteel begint in het dorp, en daar kun je voor het laatst parkeren; auto’s en fietsen mogen de weg niet op.

Met de trein naar Füssen en daarna met de bus naar de halte Hohenschwangau Neuschwanstein Castles, Schwangau. Vanuit het dorp is het ongeveer 1,5 km bergop naar het kasteel, dertig tot veertig minuten lopen. Paardenkoetsen vertrekken bij Hotel Müller aan de Alpseestraße en stoppen op een keerplaats zo’n 450 meter onder de ingang van het kasteel; een pendelbus rijdt van parkeerplaats P4 onder Slot Hohenschwangau naar de halte Jugend bij de Marienbrücke, zo’n 500 meter boven de ingang. Beide worden gereden door zelfstandige bedrijven, niet door het kasteel, zonder dienstregeling en zonder reserveringen, en de bus rijdt niet als er sneeuw of ijs op de weg ligt.

02

Tickets en toegang

  • Het kasteel is van 28 maart tot en met 15 oktober open van 9.00 tot 18.00 uur, en van 16 oktober tot en met 27 maart van 10.00 tot 16.00 uur, elke dag behalve op 1 januari en op 24, 25 en 31 december. Je ticket geldt voor een rondleiding op een vast tijdstip, de rondleidingen beginnen stipt en wie te laat komt, kan niet meer mee: het Ticket Center raadt aan om anderhalf tot twee uur voor je toegangstijd in het dorp Hohenschwangau te zijn.
  • Toegang kost in 2026 € 21, met korting € 20, en is gratis voor iedereen onder de 18. De officiële webshop rekent € 2,50 reserveringskosten per ticket, en kinderen hebben bij online boeken een eigen gratis ticket nodig. Tickets die over zijn, verkoopt het Ticket Center vanaf 8 uur ’s ochtends alleen voor dezelfde dag, zolang de voorraad strekt; reserveren kan daarvoor niet.
  • Voor stop 1, 2 en 5 heb je geen ticket nodig: de buitenkant van het kasteel bekijken is gratis. Op de binnenplaatsen, stop 3 en 4, kom je alleen met een toegangsticket. Rugzakken, kinderwagens en draagrugzakken voor kinderen mogen het kasteel niet in, en binnen is fotograferen en filmen niet toegestaan.
  • In de winter kan de Marienbrücke dicht zijn vanwege ijs en sneeuw; op de homepage van het Ticket Center staat elke dag of hij open is, en de rondleidingen in het kasteel gaan hoe dan ook door. Ben je minder mobiel, boek dan vooraf via het Ticket Center: het kasteel heeft een lift voor de rondleiding, maar per uur kan er maar één gebruiker van een rolstoel of rollator mee, en voor de klim raadt de beheerder de koets aan in plaats van de bus.
Officiële tickets →
03

De officiële audiogids

De eigen gids van het kasteel is de rondleiding zelf. Het interieur is alleen te zien tijdens een rondleiding van ongeveer dertig minuten op een vast tijdstip, door eigen personeel van het kasteel in het Duits of Engels, of als rondleiding met audiogids in zeventien andere talen, waaronder Japans, Chinees (Mandarijn) en Koreaans. De audioapparaten worden alleen uitgedeeld bij de rondleidingen die daarvoor zijn aangewezen, dus kies de taal als je boekt. Met het toegangsticket koop je de rondleiding, en op de prijspagina van de beheerder staat geen aparte prijs voor de audiogids. Wat je hier leest, blijft buiten de vertrekken: vijf gratis stops op de weg naar boven, bij de poort, op de twee binnenplaatsen en op de brug, om te beluisteren tijdens de klim, terwijl je wacht tot je tijdslot aan de beurt is en als de rondleiding voorbij is.

Officiële website →

Vragen

Is er een gratis audiogids voor Slot Neuschwanstein?

Ja. Die op deze pagina kost niets en werkt zonder app, gewoon in de browser van je telefoon: vijf stops voor de weg omhoog, het poortgebouw, beide binnenplaatsen en de Marienbrücke, elk met een transcriptie om te lezen als je liever niet luistert. De eigen audiogids van het kasteel hoort bij de rondleiding door het interieur: een rondleiding met audiogids in zeventien talen is een van de twee vormen van de rondleiding op een vast tijdstip, en je boekt hem als de rondleiding die je met je toegangsticket koopt; op de prijspagina van de beheerder staat er geen aparte prijs voor.

Kan ik zonder ticket naar de audiogids van Slot Neuschwanstein luisteren?

Ja: alle vijf de stops spelen overal af, met of zonder ticket, en drie van de vijf plekken kun je ook zonder ticket bezoeken. Het uitzicht vanuit het dorp Hohenschwangau, het poortgebouw aan het eind van de weg en de Marienbrücke liggen allemaal buiten het kasteel, en volgens het Ticket Center heb je geen ticket nodig om de buitenkant te bekijken. De twee stops op de binnenplaatsen zijn anders: daar kom je alleen met een toegangsticket, hetzelfde ticket als voor de rondleiding op een vast tijdstip.

Wat kost de officiële audiogids van Slot Neuschwanstein?

De beheerder noemt er geen aparte prijs voor. De audiogids is de vorm die de rondleiding aanneemt voor bezoekers in de zeventien talen naast Duits en Engels, en je betaalt voor de toegang: € 21 in 2026, € 20 met korting, gratis onder de 18, plus € 2,50 reserveringskosten per ticket in de officiële webshop. Audioapparaten worden alleen uitgedeeld bij de rondleidingen met audiogids, dus kies de taal als je boekt.

Kan ik bij het kasteel zelf tickets kopen?

Nee. Tickets worden alleen verkocht door het Ticket Center Hohenschwangau in het dorp, aan de Alpseestraße 12, en via de officiële webshop. Wat er over is, verkoopt het Ticket Center vanaf 8 uur ’s ochtends alleen voor dezelfde dag, zolang de voorraad strekt, en reserveren kan dan niet; daarom raadt de beheerder aan om ruim op tijd online te kopen.

Wanneer is Slot Neuschwanstein gesloten?

Het is elke dag open, behalve op 1 januari en op 24, 25 en 31 december. Van 28 maart tot en met 15 oktober is het open van 9.00 tot 18.00 uur, en van 16 oktober tot en met 27 maart van 10.00 tot 16.00 uur. Het interieur is alleen te zien tijdens een rondleiding op een vast tijdstip, en de rondleidingen beginnen stipt.

Is de Marienbrücke het hele jaar open?

Nee. In de winter kan de toegang tot de brug om veiligheidsredenen worden afgesloten als er ijs en sneeuw ligt, en op de homepage van het Ticket Center staat elke dag of hij open is. Het kasteel en de rondleidingen hebben er geen last van als de brug dicht is. Is hij open, dan is de brug gratis, zo’n 500 meter bergop vanaf de ingang van het kasteel, bij de halte Jugend van de pendelbus.

Meer audiogidsen

Gemaakt door Chiaro. Niet verbonden aan Slot Neuschwanstein.