Μονή των Ιερωνυμιτών · Λισαβόνα · Ανεξάρτητος ξεναγός
Ηχητικός ξεναγός της Μονής των Ιερωνυμιτών,
πέντε στάσεις, δωρεάν.
Μια πλαϊνή πόρτα ύψους 32 μέτρων και ένα περιστύλιο 55 μέτρων σε κάθε πλευρά, σε μια διαδρομή που φτάνει στο εισιτήριο με ώρα του περιστυλίου μόνο στην τέταρτη στάση· φωτογραφίστε ό,τι παραλείπει αυτή η σελίδα, και η εφαρμογή Chiaro σάς το εξηγεί.
Δημιουργία του Chiaro. Δεν συνδέεται με τη Μονή των Ιερωνυμιτών.
Η νότια πύλη, από την Πλατεία της Αυτοκρατορίας
Μονή των Ιερωνυμιτών, Λισαβόνα
Αυτό ήταν το δωρεάν κομμάτι
Αρκεί μια φωτογραφία: το Chiaro σάς παρουσιάζει τη Μονή των Ιερωνυμιτών με κάθε λεπτομέρεια.
Οι πέντε στάσεις · 12 λεπτά ήχου
Πέντε σημεία, μία διαδρομή,
με τη σειρά που θα περπατήσετε.
Τρεις στάσεις αυτού του ηχητικού ξεναγού της Μονής των Ιερωνυμιτών δεν κοστίζουν τίποτα, επειδή το μνημείο χωρίζεται στα δύο: η εκκλησία είναι δωρεάν και εισιτήριο χρειάζεται μόνο το περιστύλιο. Έτσι, η αυτόνομη αυτή διαδρομή ξεκινά έξω, από την πλευρά της Πλατείας της Αυτοκρατορίας (Praça do Império), μπροστά στη νότια πύλη και με το βλέμμα στον βορρά· συνεχίζει γύρω στο δυτικό άκρο της εκκλησίας, κάτω από τον άνω χορό, για τον Βάσκο ντα Γκάμα και τον Καμόενς· προχωρά ανατολικά στο κεντρικό κλίτος, κάτω από τον ενιαίο θόλο, ως το Κύριο Παρεκκλήσι και τους ελέφαντές του· και μετά επιστρέφει στην υποδοχή, με εισιτήριο καθορισμένης ώρας εισόδου που καλό είναι να αγοράσετε εκ των προτέρων, για το ισόγειο του περιστυλίου και έπειτα τον πρώτο όροφό του, το σημείο όπου αξίζει να τελειώσετε. Υπολογίστε περίπου δώδεκα λεπτά ακρόασης· το περπάτημα ελάχιστα προσθέτει, αφού και οι πέντε στάσεις βρίσκονται σε ένα μακρύ κτίριο.
Η ιστορία προέρχεται από την αφήγηση που δημοσιεύει η διεύθυνση της μονής στο mosteirojeronimos.torrebelem.gov.pt, με τη Wikipedia σε δεύτερη γραμμή· όπου διαφωνούν σε μια χρονολογία ή έναν αριθμό, η σελίδα αυτή ακολουθεί τη μονή. Ισχύουν δύο ωράρια και το μνημείο μπορεί να κλείσει για επίσημες εκδηλώσεις του Πορτογαλικού Κράτους, γι’ αυτό ρίξτε μια ματιά στη σελίδα επίσκεψης εκείνου του ιστότοπου πριν διασχίσετε τη Λισαβόνα. Μια ανακοίνωση στην πόρτα υπερισχύει αυτής της σελίδας· γράψτε μας, παρακαλούμε, τι έλεγε.
Στάση 1 από 5 · Έξω, στην πλευρά της Πλατείας της Αυτοκρατορίας (Praça do Império), μπροστά στον νότιο τοίχο της εκκλησίας, με το βλέμμα στον βορρά
Η νότια πύλη, από την Πλατεία της Αυτοκρατορίας
Ζοάο ντε Καστίλιο (περ. 1470–1552), για τον βασιλιά Μανουέλ Α΄ · 1517–1518 · Ασβεστόλιθος λιόζ, ύψος 32 μέτρα και πλάτος 12 μέτρα
Προσέξτε
- Ο πρίγκιπας Ερρίκος ο Θαλασσοπόρος στο βάθρο του, ανάμεσα στις δύο πόρτες. Το 1459 διέταξε τη διεύρυνση του μικρού παρεκκλησίου που υπήρχε σε αυτό το σημείο.
- Η αριστερή σκηνή πάνω από τις πόρτες: ο Άγιος Ιερώνυμος βγάζει το αγκάθι από το πόδι του λιονταριού. Από το Τάγμα του Αγίου Ιερωνύμου πήρε η μονή το όνομά της.
- Η ίδια η πέτρα, μόλις πλησιάσετε αρκετά. Είναι ο λιόζ, ένας ανοιχτόχρωμος ντόπιος ασβεστόλιθος, γνωστός για το πόσα απολιθώματα περιέχει.
- Η μακριά πτέρυγα στα αριστερά σας. Η όψη της είναι σε μεγάλο βαθμό του δέκατου ένατου αιώνα, και το κεντρικό της τμήμα κατέρρευσε το 1878, ενώ χτιζόταν.
Κείμενο (2:08)
Μείνετε εδώ έξω για λίγα λεπτά, με τους κήπους πίσω σας και το ποτάμι κάπου πίσω τους. Κοιτάτε βόρεια, και αυτό που υψώνεται μπροστά σας είναι η νότια πλευρά μιας εκκλησίας. Το σκαλισμένο τμήμα στη μέση της έχει ύψος 32 μέτρα και πλάτος 12, και είναι μια πλαϊνή πόρτα. Η πρόσοψη της εκκλησίας βρίσκεται στη γωνία, στα αριστερά σας, στο δυτικό άκρο, και είναι μικρότερη.
Ο Ζοάο ντε Καστίλιο το έφτιαξε ανάμεσα στο 1517 και το 1518. Καταγόταν από την Κανταβρία, στον βορρά της Ισπανίας, και ανέλαβε τα έργα από τον πρώτο αρχιτέκτονα, τον Ντιόγκο ντε Μποϊτάκα, το όνομα του οποίου απλώς εξαφανίζεται σε εκείνο το σημείο από τα έγγραφα.
Διαβάστε το από πάνω προς τα κάτω. Στην κορυφή στέκεται ο Αρχάγγελος Μιχαήλ. Πάνω από το τόξο, μπροστά στο παράθυρο, η Παναγία του Μπελέμ κρατά το Θείο Βρέφος, και γύρω της στριμώχνονται προφήτες, απόστολοι, Διδάσκαλοι της Εκκλησίας, παρθένες και Σίβυλλες. Μπελέμ είναι στα πορτογαλικά η Βηθλεέμ, και αυτή είναι όλη η ιδέα του τόπου. Ο θεμέλιος λίθος τέθηκε στις έξι Ιανουαρίου, είτε το 1501 είτε το 1502, τη γιορτή των Τριών Μάγων, που ήρθαν από διαφορετικά μέρη του κόσμου φέρνοντας δώρα. Ανάμεσα στις δύο πόρτες στέκεται ο πρίγκιπας Ερρίκος ο Θαλασσοπόρος, που το 1459 διέταξε τη διεύρυνση ενός μικρού παρεκκλησίου σε αυτό το σημείο. Πάνω από την αριστερή πόρτα ο Άγιος Ιερώνυμος βγάζει το αγκάθι από το πόδι του λιονταριού· πάνω από τη δεξιά είναι μόνος στην έρημο.
Εκείνο το παλιό παρεκκλήσι είναι ο λόγος που υπάρχουν όλα αυτά εδώ. Ο Βάσκο ντα Γκάμα αγρύπνησε μέσα του στις επτά Ιουλίου 1497, την παραμονή του απόπλου του για την Ινδία. Έπειτα τα ταξίδια άρχισαν να αποδίδουν. Ο βασιλιάς Μανουέλ ο Πρώτος χρηματοδότησε αυτό το οικοδόμημα από έναν φόρο πέντε τοις εκατό στο εμπόριο με την Αφρική και την Ανατολή, που αντιστοιχούσε σε περίπου 70 κιλά χρυσού τον χρόνο.
Κοιτάξτε τώρα αριστερά, κατά μήκος της μακριάς ανοιχτόχρωμης πτέρυγας που εκτείνεται προς τα δυτικά. Μεγάλο μέρος της όψης της είναι έργο του δέκατου ένατου αιώνα, με νέα εμφάνιση από δύο άνδρες γεννημένους στην Ιταλία, τον Ραμπουά και τον Τσινάτι, σκηνογράφους στο Θέατρο Σάο Κάρλος. Το 1878, ενώ ακόμη χτιζόταν, το κεντρικό τμήμα κατέρρευσε και σκότωσε δέκα εργάτες. Το κενό που άφησε σε εκείνη τη μακριά πρόσοψη γέμισε, και αυτό που βλέπετε είναι η επισκευή.
Στάση 2 από 5 · Εκκλησία, δυτικό άκρο, κάτω από τον άνω χορό: ο Καμόενς δεξιά καθώς μπαίνετε, ο Βάσκο ντα Γκάμα αριστερά
Οι τάφοι του Βάσκο ντα Γκάμα και του Καμόενς, κάτω από τον άνω χορό
Αντόνιο Αουγκούστο ντα Κόστα Μότα ο πρεσβύτερος (1862–1930) · Τα λείψανα μεταφέρθηκαν στην εκκλησία το 1880· η λάρνακα του ντα Γκάμα φέρει επιγραφή του 1894· μεταφέρθηκαν εδώ γύρω στο 1940 · Σκαλιστές πέτρινες λάρνακες με ξαπλωμένες μορφές, του ντα Γκάμα πάνω σε σκυφτά λιοντάρια, στις δύο πλευρές μιας εκκλησίας πλάτους 19 μέτρων
Προσέξτε
- Τα χρυσά γράμματα κατά μήκος του καπακιού της λάρνακας του ντα Γκάμα: Partimos nos assi do sancto templo. Είναι στίχος από τους Λουσιάδες για την αναχώρηση από αυτή ακριβώς την ακτή.
- Το πλοίο στη μέση της λάρνακας του ντα Γκάμα, ανάμεσα στον Σταυρό του Τάγματος του Χριστού και μια κρικωτή σφαίρα.
- Η επιγραφή στο βάθρο με το όνομα του Σιμάο Ζοζέ ντα Λουζ Σοριάνο, με τη διαθήκη του οποίου στήθηκε ο τάφος, και τη χρονολογία 1894 σε λατινικούς αριθμούς.
Κείμενο (2:35)
Η οροφή είναι χαμηλή εδώ επειδή στέκεστε κάτω από τον άνω χορό των μοναχών, στο δυτικό άκρο της εκκλησίας. Καθώς μπαίνετε, ο Λουίς ντε Καμόενς αναπαύεται στα δεξιά σας και ο Βάσκο ντα Γκάμα στα αριστερά σας, σε δύο σκαλιστές λάρνακες που βρίσκονται σε αυτή τη γωνία μόνο από το 1940 περίπου. Πριν από αυτό ήταν έξω, στη διασταύρωση των κλιτών. Η θύρα σε αυτό το άκρο του κτιρίου, παρεμπιπτόντως, είναι έργο του Νικολάου Σαντερέν, του 1517, και θεωρείται το πρώτο έργο της Αναγέννησης στην Πορτογαλία.
Πηγαίνετε πρώτα στον ντα Γκάμα. Στην πλευρά της λάρνακας, το πλοίο βρίσκεται στη μέση, με τον Σταυρό του Τάγματος του Χριστού από τη μία μεριά και μια κρικωτή σφαίρα από την άλλη. Έπειτα διαβάστε τα χρυσά γράμματα κατά μήκος του καπακιού: Partimos nos assi do sancto templo, δηλαδή «έτσι αναχωρήσαμε από τον ιερό ναό». Ο στίχος είναι του άνδρα που βρίσκεται απέναντι. Προέρχεται από το τέταρτο άσμα των Λουσιάδων, του έπους του Καμόενς του 1572, και σε αυτόν ο ντα Γκάμα περιγράφει τον στόλο του να φεύγει από τον ιερό ναό της ακτής, που πήρε το όνομά του από τη γη όπου ο Θεός ήρθε στον κόσμο. Δηλαδή από αυτόν εδώ τον τόπο. Τα λόγια του ποιητή βρίσκονται στον τάφο του ναυτικού, στην εκκλησία που αντικατέστησε το παρεκκλήσι το οποίο περιγράφουν.
Τώρα το δύσκολο κομμάτι. Ο ντα Γκάμα τάφηκε αρχικά στην Εκκλησία του Αγίου Φραγκίσκου στο Κότσι, και το 1539 τα λείψανά του γύρισαν στην πατρίδα, στη Βιντιγκέιρα, σε μια λειψανοθήκη στολισμένη με χρυσό και πολύτιμους λίθους. Το 1880, για τα τριακόσια χρόνια από τον θάνατο του Καμόενς, μεταφέρθηκαν εδώ όσα πιστευόταν ότι ήταν τα οστά του ντα Γκάμα. Ως το 1884, ένας από τους ανθρώπους που είχαν αγωνιστεί για τη μεταφορά, ο Τεϊσέιρα ντε Αραγκάο, βρήκε έγγραφα που υποδείκνυαν ότι είχαν ξεθαφτεί λάθος λείψανα. Μόλις τον Μάιο του 1898 μεταφέρθηκαν και τα λείψανα από τον άλλο τάφο εκείνου του παρεκκλησίου στη Βιντιγκέιρα σε αυτή τη μονή.
Με τον Καμόενς τα πράγματα είναι ακόμη πιο δύσκολα. Έχασε ένα μάτι στη Θέουτα και, όπως λέει η παράδοση, επέζησε από ένα ναυάγιο κοντά στον Μεκόνγκ, σώζοντας μόνο τον εαυτό του και το χειρόγραφό του. Πέθανε στη Λισαβόνα στις δέκα Ιουνίου 1580, ημέρα που η Πορτογαλία τιμά σήμερα ως εθνική της εορτή. Η ταφή του ήταν φτωχική, και μετά τον σεισμό του 1755 οι αναζητήσεις δεν βρήκαν τίποτα. Η αφήγηση της ίδιας της μονής λέει ότι τα λείψανά του αναπαύονται σε αυτή τη λάρνακα. Άλλοι είναι πολύ λιγότερο βέβαιοι: σύμφωνα με μία αφήγηση, τα οστά του 1880 κατά πάσα πιθανότητα ανήκουν σε κάποιον άλλο.
Πριν φύγετε, κοιτάξτε χαμηλά στο βάθρο του ντα Γκάμα για τη δεύτερη επιγραφή. Αναφέρει τον Σιμάο Ζοζέ ντα Λουζ Σοριάνο, με τη διαθήκη του οποίου στήθηκε ο τάφος, και τελειώνει με λατινικούς αριθμούς που σημαίνουν 1894.
Στάση 4 από 5 · Περιστύλιο, ισόγειο, μετά την υποδοχή· ξεκινήστε από τη στοά κατά μήκος του τοίχου της εκκλησίας
Η στοά του ισογείου στο περιστύλιο
Σχεδιάστηκε και ξεκίνησε από τον Ντιόγκο ντε Μποϊτάκα (πέθανε το 1528), συνεχίστηκε από τον Ζοάο ντε Καστίλιο (περ. 1470–1552) · Από το 1502 περίπου· αποκαταστάθηκε τον δέκατο ένατο αιώνα · Διάτρητοι θόλοι από ασβεστόλιθο λιόζ γύρω από τετράγωνο 55 επί 55 μέτρων, με κομμένες τις εσωτερικές γωνίες
Προσέξτε
- Οι δέκα μικρές σκαλιστές πόρτες στον τοίχο της εκκλησίας. Η καθεμία άνοιγε σε ένα εξομολογητήριο, με τον μοναχό από αυτή την πλευρά και τον μετανοούντα από την άλλη.
- Κρικωτές σφαίρες και ο Σταυρός του Τάγματος του Χριστού στους πεσσούς, τα βασιλικά εμβλήματα που διάλεξαν στην πραγματικότητα οι γλύπτες.
- Οι κομμένες γωνίες της αυλής, που δίνουν σε όλο το τετράγωνο το σχεδόν οκταγωνικό του σχήμα.
Κείμενο (2:16)
Βρείτε τη στοά που τρέχει κατά μήκος του τοίχου της εκκλησίας, με τα τόξα ανοιχτά προς τον κήπο από τη μία πλευρά και μια σειρά μικρές σκαλιστές πόρτες από την άλλη. Μετρήστε τις πόρτες, αν θέλετε. Βλέπετε δέκα από τις δώδεκα· το Παρεκκλήσι του Κυρίου των Παθών κρύβει τις άλλες δύο.
Είναι εξομολογητήρια, και αποτελούν το πιο έξυπνο κομμάτι του σχεδιασμού της μονής. Ο μοναχός έμπαινε από αυτή την πλευρά. Ο μετανοών έμπαινε από την εκκλησία, στην άλλη πλευρά του τοίχου, συχνά ναυτικός ή προσκυνητής, και ανάμεσά τους υπήρχε μια σιδερένια σχάρα. Έτσι ένας ναυτικός μπορούσε να εξομολογηθεί σε έναν Ιερωνυμίτη χωρίς κανείς από τους δύο να περάσει το όριο ανάμεσα στον περίβολο της μονής και τον έξω κόσμο. Η εξομολόγηση αυτών των ναυτικών ήταν μέρος του σκοπού αυτού του οίκου, μαζί με την αδιάκοπη προσευχή για την ψυχή του βασιλιά Μανουέλ. Οι μοναχοί που το έκαναν φορούσαν λευκό ράσο με καφέ σκαπουλάριο και κουκούλα, και πρέπει να τους φανταστείτε εδώ, μέσα σε όλη αυτή την ανοιχτόχρωμη πέτρα, να περπατούν σιωπηλοί.
Κοιτάξτε ψηλά τον θόλο, και μετά τους πεσσούς στην άλλη σας πλευρά. Ο Ντιόγκο ντε Μποϊτάκα σχεδίασε αυτό το περιστύλιο και ολοκλήρωσε μόνο αυτό το κάτω επίπεδο. Το τετράγωνο έχει 55 μέτρα σε κάθε πλευρά, με έξι φατνώματα σε κάθε πτέρυγα, και οι εσωτερικές γωνίες είναι κομμένες, κι αυτό κάνει ένα απλό τετράγωνο κάτι κοντινό σε οκτάγωνο. Αναζητήστε τώρα αυτό που διάλεξαν πραγματικά οι γλύπτες. Υπάρχουν κρικωτές σφαίρες, ο Σταυρός του Τάγματος του Χριστού, το βασιλικό οικόσημο, φυτά, ιερές μορφές και γκροτέσκα.
Και να αυτό που οι περισσότεροι επισκέπτες έρχονται να βρουν: σχοινιά, ψάρια, άγκυρες και πλοία, τη θάλασσα σκαλισμένη στην πέτρα. Αυτός ο ρυθμός πουλιέται παντού ως η αρχιτεκτονική της θάλασσας. Κι όμως, η ιστορία της ίδιας της μονής λέει ότι το μεγαλύτερο μέρος του θαλασσινού διακόσμου που βλέπετε σήμερα βρίσκεται στα τμήματα που αποκαταστάθηκαν τον δέκατο ένατο αιώνα, όταν ένα ρομαντικό κίνημα αναβίωσης αναζητούσε ακριβώς αυτή την ιστορία. Κάποια από όσα ήρθατε να δείτε είναι μια αντίληψη του δέκατου ένατου αιώνα για την εποχή των Ανακαλύψεων, και μάλιστα πολύ όμορφη.
Εκείνοι οι αναστηλωτές κληρονόμησαν έναν παραμελημένο οίκο. Η μονή εκκοσμικεύτηκε στο τέλος του 1833, και από το 1834 ως το 1940 τα κτίρια αυτά τα κατείχε η Κάζα Πία, ένα φιλανθρωπικό ίδρυμα για ορφανά και φτωχούς. Το 1985, στα πενήντα χρόνια από τον θάνατό του, τα λείψανα του ποιητή Φερνάντο Πεσσόα μεταφέρθηκαν στη βόρεια πτέρυγα αυτού του επιπέδου. Παιδιά, λοιπόν, και ένας ποιητής με πολλά ονόματα, σε έναν οίκο χτισμένο για να προσεύχονται οι μοναχοί για έναν βασιλιά.
Στάση 5 από 5 · Περιστύλιο, πρώτος όροφος, από τη μνημειακή σκάλα· δεν είναι προσβάσιμο με αναπηρικό αμαξίδιο
Η επάνω στοά του περιστυλίου
Ζοάο ντε Καστίλιο (περ. 1470–1552) και Ντιόγκο ντε Τορράλβα (πέθανε το 1566) · 1540–1541· αποκαταστάθηκε το 1886 · Τοξοστοιχία από ασβεστόλιθο λιόζ γύρω από αυλή 55 μέτρων σε κάθε πλευρά, με είκοσι κόγχες με αγάλματα σε φυσικό μέγεθος
Προσέξτε
- Το στηθαίο του Τορράλβα με τα μετάλλια ρωμαϊκού τύπου, το μεταγενέστερο γούστο ακριβώς πάνω στα παλαιότερα τόξα.
- Τα αγάλματα στις κόγχες τους, είκοσι σε φυσικό μέγεθος, διάταξη ασυνήθιστη στην πορτογαλική αρχιτεκτονική.
- Το κάλυμμα σε σχήμα μίτρας στο καμπαναριό, πάνω από την πτέρυγα που είναι πιο κοντά στην εκκλησία, που αντικατέστησε μια πυραμιδωτή στέγη το 1867 και το 1868.
Κείμενο (2:15)
Ελάτε στο κιγκλίδωμα και κοιτάξτε απέναντι. Από εδώ πάνω οι κομμένες γωνίες αποκτούν επιτέλους νόημα: το τετράγωνο από κάτω μετατρέπει τις γωνίες του σε διαγώνιες, και το οκτάγωνο ανεβαίνει και στα δύο θολωτά επίπεδα. Η ιστορία της ίδιας της μονής χρησιμοποιεί για τον χώρο αυτό τις λέξεις θεατρικός και ανακτορικός, ασυνήθιστη γλώσσα για έναν τόπο χτισμένο για προσευχή και περισυλλογή.
Ο όροφος αυτός είναι νεότερος από εκείνον που μόλις αφήσατε, και χρειάστηκε να περιμένει. Ο Ζοάο ντε Καστίλιο κλήθηκε από το 1528 στη Μονή του Χριστού στο Τομάρ, και τα έργα εδώ έχασαν τη φορά τους. Ξανάρχισαν μόλις το 1540, υπό τον Ντιόγκο ντε Τορράλβα, και αυτό το επίπεδο έκλεισε ανάμεσα στο 1540 και το 1541. Κοιτάξτε λοιπόν την κορυφή του απέναντι τοίχου, πάνω από τα τόξα. Το στηθαίο με τη σειρά από μετάλλια ρωμαϊκού τύπου είναι του Τορράλβα, και ανήκει σε ένα εντελώς μεταγενέστερο γούστο. Κάτω του είναι τα διάτρητα μανουελικά ανοίγματα του παλαιότερου ρυθμού. Δύο γενιές μόδας κάθονται εδώ η μία πάνω στην άλλη, και κανείς δεν προσπάθησε να τις ταιριάξει.
Περπατήστε τώρα αργά στη στοά και κοιτάξτε μέσα στις κόγχες. Είναι είκοσι, με αγάλματα σε φυσικό μέγεθος, και η διάταξη αυτή είναι σπάνια στην πορτογαλική αρχιτεκτονική. Η ιστορία της μονής λέει ότι φανερώνει ενδιαφέρουσες ξένες επιρροές, και αφήνει ανοιχτό το ερώτημα ποιες.
Μην προσκολληθείτε όμως πολύ στην καθαρότητα του σκαλίσματος. Η πέτρα απέναντί σας πέρασε έναν σκληρό δέκατο ένατο αιώνα. Το 1886 αυτός ο επάνω όροφος αποκαταστάθηκε, μαζί με τις κορυφές των κογχών, τα ιπτάμενα αντερείσματα, τις υδρορροές και τους μικρούς κίονες που χωρίζουν τα τόξα. Κοιτάξτε ψηλά και πάνω από την πτέρυγα που είναι πιο κοντά στην εκκλησία, στο καμπαναριό. Το κάλυμμά του σε σχήμα μίτρας χρονολογείται μόλις από το 1867 και το 1868, όταν οι ίδιοι σκηνογράφοι από το Θέατρο Σάο Κάρλος αφαίρεσαν την παλιά πυραμιδωτή στέγη.
Ως το 1601, όταν πέθανε ο Ζερόνιμο ντε Ρουάο, περίπου έναν αιώνα μετά τον πρώτο λίθο, η μονή ήταν ουσιαστικά έτοιμη. Η μετέπειτα ζωή της υπήρξε πολιτική. Το 1985 οι τελετές για την ένταξη της Πορτογαλίας στην Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα έγιναν σε αυτό το περιστύλιο, και στις δεκατρείς Δεκεμβρίου 2007 υπογράφηκε στη μονή η Συνθήκη της Λισαβόνας. Ρίξτε μια τελευταία ματιά σε εκείνο το στηθαίο πριν κατεβείτε: μια σειρά από μετάλλια ρωμαϊκού τύπου, σκαλισμένα για μοναχούς, πάνω από μια αυλή που έκτοτε στέγασε ορφανά και φιλοξένησε τη γραφειοκρατία μιας ολόκληρης ηπείρου.
Ανεξάρτητος ξεναγός · Chiaro
Στρέψτε το Chiaro σε ό,τι βλέπετε στη Μονή των Ιερωνυμιτών.
Αυτές οι στάσεις καλύπτουν μια πλαϊνή πόρτα, δύο τάφους, έναν θόλο και ένα περιστύλιο, και αφήνουν απέξω εκατοντάδες σκαλιστές μορφές. Η Σίβυλλα της πύλης, ένας θολίτης του θόλου, ο πεσσός που ίσως κρύβει το πρόσωπο ενός αρχιτέκτονα: φωτογραφίστε το, και το Chiaro σάς λέει ποιον δείχνει και γιατί το έβαλαν εκεί οι γλύπτες, και μπορείτε να συνεχίσετε τις ερωτήσεις καθώς προχωράτε προς τον Πύργο του Μπελέμ.
Πριν πάτε
Πώς θα πάτε
Mosteiro dos Jerónimos, Praça do Império, 1400-206 Lisboa. Υπάρχουν δύο είσοδοι. Στην εκκλησία μπαίνετε από το δυτικό της άκρο, κάτω από τον άνω χορό, και δεν χρειάζεται εισιτήριο. Το περιστύλιο έχει τη δική του υποδοχή. Αν οι πινακίδες εκείνη την ημέρα δείχνουν άλλη πόρτα, ακολουθήστε τις. Έντυπα εισιτήρια πωλούνται από ένα περίπτερο στον χώρο απέναντι από το μνημείο.
Το τραμ 15 ξεκινά από την Praça da Figueira στο κέντρο της Λισαβόνας και πηγαίνει ως το Μπελέμ και μετά στο Algés. Η άλλη απευθείας διαδρομή είναι το τρένο: ο σταθμός Belém βρίσκεται στη γραμμή του Κασκάις, που ξεκινά από το Cais do Sodré.
Εισιτήρια και είσοδος
- Προσέξτε τα δύο ωράρια. Το περιστύλιο λειτουργεί από Τρίτη έως Κυριακή 09:30–17:30, με τελευταία είσοδο στις 17:00. Το ωράριο της εκκλησίας είναι πιο σύντομο: από Τρίτη έως Σάββατο ανοίγει στις 10:30, τις Κυριακές και τις θρησκευτικές γιορτές μόνο στις 14:00, και κλείνει πάντα στις 17:00, οπότε ένα πρωινό Κυριακής σάς δίνει το περιστύλιο αλλά όχι τους τάφους ή τον κυρίως ναό.
- Το εισιτήριο κοστίζει 18 € και καλύπτει τις δύο τελευταίες στάσεις· η εκκλησία δεν χρειάζεται εισιτήριο. Οι άνω των 65 και οι επισκέπτες από 13 έως 24 ετών πληρώνουν μισό, τα οικογενειακά εισιτήρια είναι στη μισή τιμή μόνο στο γραφείο επί τόπου, και τα παιδιά έως και 12 ετών μπαίνουν δωρεάν. Το ίδιο ισχύει για τους Πορτογάλους πολίτες και τους κατοίκους Πορτογαλίας κάθε μέρα, για ανέργους κατοίκους της ΕΕ με αποδεικτικό, για διδάσκοντες και φοιτητές τριτοβάθμιας εκπαίδευσης σε εκπαιδευτική επίσκεψη, και για επισκέπτες με αποδεδειγμένη αναπηρία 60 τοις εκατό και άνω συν έναν συνοδό· η σελίδα επίσκεψης αναφέρει και άλλες κατηγορίες. Τα εισιτήρια είναι για συγκεκριμένη ημέρα και ώρα εισόδου, και ο φορέας διαχείρισης ζητά να αγοράζετε διαδικτυακά αν μπορείτε, επειδή συχνά εξαντλούνται και τότε δεν αγοράζονται την ίδια μέρα. Τα εκδοτήρια κλείνουν στις 16:30.
- Όλα είναι κλειστά τις Δευτέρες, την 1η Ιανουαρίου, την Κυριακή του Πάσχα, την 1η Μαΐου, στις 13 Ιουνίου και στις 25 Δεκεμβρίου, και το μνημείο μπορεί να κλείσει για επίσημες εκδηλώσεις του Πορτογαλικού Κράτους.
- Η εκκλησία και το ισόγειο του περιστυλίου είναι πλήρως προσβάσιμα, με διαθέσιμα αναπηρικά αμαξίδια, αλλά ο πρώτος όροφος του περιστυλίου δεν είναι προσβάσιμος με αμαξίδιο, οπότε η πέμπτη στάση είναι αυτή που θα παραλείψετε. Μεγάλες τσάντες και σακίδια πλάτης δεν γίνονται δεκτά στην είσοδο. Απαγορεύονται το φλας, τα τρίποδα και τα μπαστούνια σέλφι, καθώς και η έξοδος από τις στοές προς το κέντρο του περιστυλίου, και η εκκλησία παραμένει ανοιχτή για λατρεία.
Ο επίσημος ηχητικός ξεναγός
Εδώ δεν υπάρχει επίσημος ηχητικός ξεναγός, σε καμία μορφή, και ο φορέας διαχείρισης το λέει ρητά: δεν παρέχει ηχητικούς ξεναγούς ούτε ηχητικά συστήματα. Η εκπαιδευτική του υπηρεσία οργανώνει ξεναγήσεις για σχολεία και για ομάδες με κράτηση, αλλά για το ευρύ κοινό μόνο περιστασιακές θεματικές επισκέψεις, που ανακοινώνονται εκ των προτέρων και απαιτούν εγγραφή. Μένει λοιπόν το δικό σας κινητό και αυτές οι πέντε στάσεις, με το κείμενο τυπωμένο κάτω από την καθεμία για την ώρα που γίνεται λειτουργία στην εκκλησία.
Επίσημος ιστότοπος →Ερωτήσεις
Υπάρχει δωρεάν ηχητικός ξεναγός για τη Μονή των Ιερωνυμιτών;
Ο φορέας διαχείρισης δεν προσφέρει κανέναν, οπότε αυτή η σελίδα είναι η λύση: πέντε στάσεις, χωρίς χρέωση, με το κείμενο της καθεμιάς τυπωμένο κάτω από το πρόγραμμα αναπαραγωγής. Λειτουργεί στον φυλλομετρητή του κινητού σας. Για ό,τι παραλείπει στους τοίχους, στρέψτε το Chiaro προς τα εκεί για μια δική του αφήγηση.
Μπορώ να ακούσω τον ηχητικό ξεναγό της Μονής των Ιερωνυμιτών χωρίς να αγοράσω εισιτήριο;
Ναι, ως το Κύριο Παρεκκλήσι. Η νότια πύλη είναι σε εξωτερικό χώρο, στην πλευρά της Πλατείας της Αυτοκρατορίας, και η είσοδος στην εκκλησία, όπου βρίσκονται οι τάφοι και ο κυρίως ναός, είναι δωρεάν κατά το ωράριο λειτουργίας της· η διεύθυνση μπορεί να περιορίσει τον αριθμό των επισκεπτών αν ο συνωστισμός γίνει εξαιρετικός. Και τα δύο επίπεδα του περιστυλίου απαιτούν το εισιτήριο της μονής.
Πόσο κοστίζει ο επίσημος ηχητικός ξεναγός της Μονής των Ιερωνυμιτών;
Δεν υπάρχει, άρα δεν έχει τιμή: η σελίδα επίσκεψης του φορέα διαχείρισης λέει ότι δεν παρέχει ηχητικούς ξεναγούς ούτε ηχητικά συστήματα. Το εισιτήριο για το περιστύλιο κοστίζει 18 €. Μισή τιμή ισχύει για τους άνω των 65 και για ηλικίες από 13 έως 24 ετών.
Είναι δωρεάν η εκκλησία, και τι καλύπτει το εισιτήριο των 18 €;
Η εκκλησία είναι δωρεάν βάσει του κανονισμού του ίδιου του φορέα διαχείρισης, μαζί με τους τάφους του Βάσκο ντα Γκάμα και του Καμόενς και τους βασιλικούς τάφους στο Κύριο Παρεκκλήσι. Το εισιτήριο είναι για το περιστύλιο, και στα δύο επίπεδά του, και ισχύει για συγκεκριμένη ημέρα και ώρα εισόδου. Αγοράστε το διαδικτυακά αν μπορείτε, γιατί ο φορέας διαχείρισης προειδοποιεί ότι τα εισιτήρια συχνά εξαντλούνται.
Ποια μέρα είναι κλειστή η Μονή των Ιερωνυμιτών;
Κάθε Δευτέρα, καθώς και την 1η Ιανουαρίου, την Κυριακή του Πάσχα, την 1η Μαΐου, στις 13 Ιουνίου και στις 25 Δεκεμβρίου. Τις Κυριακές και τις θρησκευτικές γιορτές η εκκλησία ανοίγει μόλις στις 14:00 και κλείνει στις 17:00 ως συνήθως, ενώ το περιστύλιο κρατά το κανονικό του ωράριο, 09:30–17:30. Το μνημείο μπορεί επίσης να κλείσει για επίσημες εκδηλώσεις του Πορτογαλικού Κράτους.
Πού είναι θαμμένος ο Βάσκο ντα Γκάμα στη Μονή των Ιερωνυμιτών;
Αμέσως μόλις μπείτε στο δυτικό άκρο της εκκλησίας, κάτω από τον άνω χορό, με τον ντα Γκάμα αριστερά της εισόδου και τον Λουίς ντε Καμόενς δεξιά. Υπάρχει αμφιβολία για τα οστά και στις δύο λάρνακες, και η δεύτερη στάση αφηγείται αυτή την ιστορία. Κανένας από τους δύο τάφους δεν χρειάζεται εισιτήριο.
Περισσότερες ηχητικές ξεναγήσεις
Δημιουργία του Chiaro. Δεν συνδέεται με τη Μονή των Ιερωνυμιτών.